อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 14 วันที่ 20 ก.ย. 58

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 14 วันที่ 20 ก.ย. 58

รายการเออออห่อหมก นำเสนอภาพมีตติ้งนางฟ้าเป็นข่าวในกรอบ CG เล็กๆ ห่อหมกร้อง “จะขอกล่าวถึง ชะเอิงเอิงเอย แม่นางฟ้าตกสวรรค์ นั่งยิ้มบนเมฆไม่นานพลัน ชะเอิงเอย ร่วงปลักควาย”
“น่าจะเป็นจุดตกต่ำสุดๆแล้วล่ะค่ะตอนนี้ สำหรับอดีตนางเอกดังตัวย่อ น.หนู”
“เออ เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น ทั้งดังแล้วหยิ่ง เลือกงาน วีนเจ้าภาพ ทำลายเพื่อน และอีกไปยาลใหญ่ ไปยาลน้อย จนทั้งสื่อทั้งแฟนๆต่างพากันแบนผลงานนางไปเป็นที่เรียบร้อย”
“ก็ดีนะคะ ดาราไม่ดีต้องช่วยกันแอนตี้”

“นี่แหละ มาดามขาใหญ่คงได้เข็ดซะที ไม่ใช่คิดว่ามีคนดูแล้วจะเอาสินค้าเลวๆมาขายก็ได้ เจอคุณนิรันดร์กับสตาร์สเตชั่นเข้าไป ข่าวว่าตอนนี้ล้มป่วยเพราะเครียดจัด เป็นอัมพฤกษ์อัมพาตไปแล้ว ลูกชายสุดเลิฟขาฟันก็ดันไม่ไหว”


“ฟันธงว่าพินาศทั้งคนทั้งช่องเลยใช่มั้ยคะ”
“เออ เรื่องจริง ไม่ต้องมาเถียง” ห่อหมกทุบค้อนปึงๆๆ “สะใจ ! พี่ห่อหมกเคยบอกไว้นานแล้วว่าความดังไม่คงดี แต่ความดีซิคงทน ดูชัดๆอย่างเพื่อนเก่าของชี เห็นมั้ยคะ”
“น้องไลลา อุไรวรรณ”
“ช่าย นับวันเธอสวยเอ๊าสวยเอา ดังเอ๊าดังเอาเรื่อยๆ นี่แหละนะตัวอย่างของคนที่ใช้ฝีมือจริงๆค่อยไต่เต้ามาจากคนเบื้องหลัง อดทนฝ่าฟันจนถึงดวงดาวจนได้ พี่ห่อหมกคิดไว้ตั้งนานแล้วนะว่าเค้าต้องดัง”
“ใช่ๆ เห็นด้วย เรียกว่าม้ามืดเลยทีเดียว คนดีๆเราต้องสนับสนุน”
ห่อหมกยิ้มกับกล้อง “ยังไงเราสองคนขอฝากเนื้อฝากตัวเป็นติ่งไลลาด้วยนะคะ”

ในกองถ่าย ไลลากับชิวาว่า ดูรายการของเออออห่อหมกต่อเนื่องมา ชิวาว่าตบมือพอใจ เห็นไลลานั่งพักอยู่ “ฮ่าๆๆ เปลี่ยนจากส้นเท้าเป็นหน้ามือภายในวันเดียว อีพวกนี้ ....เขาว่าคนที่วางแผนให้นางฟ้าเดินเกมอยู่ตอนนี้ก็มีแต่คุณอาทิตย์นะคะ ทั้งเขียนบท แก้บท แก้ข่าว เขียนข่าวด้วยตัวเอง แหม ช่วยกันขนาดนี้ สงสัยจะเป็นผัวเมียกันแล้วมั้งคะ” ไลลาโมโหขึ้นมา ชิวาว่ายุยง “ที่ช่วยได้ก็เพราะมีเงินมีสื่อของตัวเอง นี่ถ้าเราจับคุณอาทิตย์แยกออกมาได้ นางฟ้าได้กลายเป็นดาราตกกระป๋องแน่ค่ะ” ไลลาครุ่นคิด

นางฟ้าเดินกลับเข้ามาหลังเวที หอบดอกไม้มาด้วย อาทิตย์ยืนยิ้มรออยู่แล้ว “เป็นไงครับ หน้าบานเลย” นางฟ้ายิ้มนิด แล้วจะเดินต่อไป “เดี๋ยวเย็นนี้ไปกับผมแป๊บนะครับ”
“ไปไหน ?”
“เถอะครับ ผมขอ ไปเพื่ออนาคตของคุณเอง”
นางฟ้าสงสัย เป๋าแอบมอง หน้าเศร้าอยู่

ห้องล้างรูป บนราว เห็นภาพนางฟ้าตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันจำนวนมากถูกหนีบแขวนไว้ เป๋านั่งมองภาพเหล่านั้น ปล่อยใจล่องลอยนึกถึงเรื่องเก่าๆ เป๋ามีรอยยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นภาพในอดีต เป๋าค่อยๆเก็บรูปนางฟ้าลงจากราว สีหน้าเศร้าๆ
“สิ่งที่ไม่เติบโตน่ะ มันคือสิ่งที่ตายแล้ว แม้แกจะชอบมันแค่ไหน แกก็ควรเรียนรู้สิ่งใหม่ๆบ้าง แล้วแกจะรู้ว่าชีวิตมันมีค่าเกินกว่าจะลงเรือแค่ลำเดียวไปจนตาย”
เป๋ายืนพิงผนัง กอดอกดูฟิล์มที่กำลังถูกเผา

เป๋ากำลังหยิบรูปบนโต๊ะที่เก็บลงมาจากราวใส่ในกล่องคุกกี้ มาจนถึงใบสุดท้ายที่คว่ำอยู่ เป๋าหยิบขึ้นมาดูเป็นรูปหมู่ของนางฟ้าอุไรจิ๋วเพื่อนรักทั้งสามสมัยเรียน เป๋ามองรูปนั้นอย่างเศร้าและสะเทือนใจ เป๋าวางรูปหมู่ของเพื่อนทั้งสามลงไปเป็นใบสุดท้าย ก่อนปิดฝากล่องคุ้กกี้

ที่ประตูห้อง เป๋ายืนมองห้องล้างฟิล์ม ที่บัดนี้ถูกเก็บกวาดอย่างเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนปิดประตู ฟิล์มรูปจำนวนมากในถาดอลูมิเนียม กำลังถูกไฟเผา เป๋าหันหลังเดินจากไป ไม่มองกลับมาอีก

ทางเดินช่อง THE SUN จิ๋วอยู่ในห้องซ้อมเต้น เห็นเป๋าเดินหน้าเซ็งผ่านหน้าห้องก็รีบวิ่งออกไป
ขณะเดียวกัน นางฟ้าก็เดินเข้ามาหาเป๋า “เป๋า” จิ๋วเบรกไม่เดินเข้าไป ยืนดูอยู่ตรงนั้น ไม่มีใครเห็นจิ๋ว “เมื่อกี้ฉันขอโทษนะเป๋า ฉันอารมณ์ไม่ดี”
เป๋าพยักหน้า “ไม่เป็นไรหรอก แล้วนี่สบายดียัง”
นางฟ้าพยักหน้า “อืม ทำไมดูเซ็งๆจัง เป็นอะไรรึเปล่า” เป๋านิ่งไปนิดหนึ่ง “มีอะไรอะแก”
“ฟ้า...มีอะไรที่ไม่บอกเรารึเปล่า”
นางฟ้าแปลกใจ “มีอะไร ไม่มีนี่”
“เรื่องที่นายอาทิตย์นั่นรู้แต่เราไม่รู้”
นางฟ้าอึ้งไปนิดหนึ่ง “แกพูดเรื่องอะไร”
“ถ้ามันมีจริง เราคงเสียใจมากนะ”
“แกจะพูดถึงเค้าทำไม”
เป๋าสูดลมหายใจ “ไม่มีอะไรหรอกฟ้า ช่างมันเถอะ ไว้เจอกันนะ” เป๋าเดินออกไป นางฟ้าอึ้งมองตาม จิ๋วยืนมองอยู่

หน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง รถอาทิตย์แล่นเข้ามาจอด นางฟ้านั่งมากับอาทิตย์ก็ตกใจ
“อะไร ! นี่คุณพาฉันมาโรงแรมเหรอ”
“ก็ใช่สิคุณ”
นางฟ้ามองหน้าอาทิตย์ “คุณจะทำอะไร”
“ทำอะไรซักอย่างที่ทำให้คุณหายบ้าซักที” อาทิตย์จับแขนนางฟ้า “ไปครับ ลง”
“ไม่ไป” นางฟ้าสลัดแขน อาทิตย์ไม่ปล่อย นางฟ้าล้วงเข้าไปในกระเป๋า หยิบสเปรย์พริกไทยออกมา นางฟ้าฉีดสเปรย์พริกไทยใส่หน้าอาทิตย์
อาทิตย์แสบตา “โอ๊ย คุณ”
นางฟ้าเปิดประตูจะวิ่งหนี อาทิตย์รีบลงจากรถไปจับมือไว้ นางฟ้าเข่าใส่อาทิตย์อีก “ปล่อยนะ ไม่งั้นฉันร้องจริงๆด้วย จะข่มขืนฉันเหรอ”
“จะบ้าเหรอผมไม่ได้จะทำอะไรคุณ ผมพาคุณมาหาหมอ”
นางฟ้าหยุดดิ้น “หาหมอ” อาทิตย์กุมตา แสบ

ในห้องโรงแรม นางฟ้านั่งอยู่บนโซฟา ส่วนอาทิตย์นั่งเจ็บตาอยู่บนเตียง “คุณมันบ้าสุดๆ”
“ก็แล้วทำไมต้องพามาที่นี่ด้วยล่ะ”
“คุณอยากให้คนเค้ารู้กันเยอะๆเหรอว่าคุณกลัวแมงมุม”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น อาทิตย์รีบเดินไปเปิดรับเพื่อนหมอของอาทิตย์ที่ดูเป็นคนสุภาพ อาทิตย์ยิ้มให้ “ไอ้หมอ เชิญเลย” หมอเดินเข้ามาในห้อง อาทิตย์หันไปแนะนำนางฟ้า “นี่ไง เพื่อนผมเอง เคยเจอกันที่เมกา เป็นจิตแพทย์ชั้นหนึ่งเลย” นางฟ้ายิ้มให้

ในห้องโรงแรม นางฟ้ากำลังเอนหลับตาบนเก้าอี้ให้หมอสะกดจิตให้หายจากอาการกลัวแมงมุม มีอาทิตย์นั่งดูอยู่ที่โซฟา หมอแนะนำช้าๆเนิบๆ “ทำใจสบายๆ คิดตามหมอนะครับ สิ่งใดที่ฉันเคยกลัว ที่ฉันขยะแขยง มันเป็นสิ่งที่ฉันสร้างมันขึ้นมาเอง.... ฉันไม่ได้กลัวแมงมุม... ฉันไม่ได้กลัวแมงมุม”
อาทิตย์นั่งมองอย่างเป็นห่วง นางฟ้าหลับตา

หน้าโรงแรม อาทิตย์เดินมาส่งหมอที่รถ “แกต้องพาเค้ามาบำบัดอย่างต่อเนื่องนะ ช่วงนี้อดทนมาตามนัดหน่อย”
“ได้เลย ขอบใจมากนะไอ้หมอ “ หมอจะเดินออกไป “เอ่อ..” หมอชะงัก “ขอเป็นความลับสุดๆเลยนะ แฟนแกก็อย่าให้รู้เลยนะ”
หมอยิ้มพยักหน้าแล้วเดินออกไป อาทิตย์เดินไปที่รถ นางฟ้านั่งรออยู่แล้ว “ปะ กลับกันคุณ”
นางฟ้าพยักหน้ารับ

รถอาทิตย์แล่นเข้ามาจอดหน้ารถนางฟ้าที่ลานจอดรถช่อง THE SUN อาทิตย์หันไปพูดกับนางฟ้าก่อนจะลงไป
“ทำตามที่หมอว่านะครับ ผมอยากให้คุณหาย มันเป็นอุปสรรคกับการใช้ชีวิตของคุณ”
นางฟ้าพยักหน้า ขณะกำลังจะลงจากรถก็นึกอยากขอบคุณอาทิตย์ “ขอบคุณนะคะ” นางฟ้าพยักหน้าจะลง ก็หันกลับมา “เอ่อ..ฉันลืมถามเลย ว่าที่ฉันขับรถชนคุณ เป็นอะไรอยู่รึเปล่า”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ ถ้าผมไม่โดนชน คุณคงเสียแฟนคลับไปอีกเพียบเลย”
นางฟ้ายิ้มนิดหนึ่งแล้วลงจากรถไป อาทิตย์ยิ้ม นางฟ้าเข้าไปในรถ รถอาทิตย์จึงแล่นออกไป นางฟ้ายิ้ม รู้สึกดีๆกับอาทิตย์ นางฟ้ากำลังจะสตาร์ทรถ ก็ได้ยินเสียงเคาะกระจก นางฟ้าหันไปเห็นเป็นจิ๋ว

นางฟ้าออกมาจากรถ คุยกับจิ๋วด้วยใบหน้านิ่ง “ไงจิ๋ว”
“สบายดีนะ??”
“อืม แกล่ะเป็นไง ได้ยินเพลงเปิดบ่อยนะ”
“ก็โอเค”
“แล้วนี่ยืนรออะไร นัดกับเป๋าไว้เหรอ”
“ทำไมต้องไอ้เป๋าด้วยล่ะ”
“ก็...พักหลังฉันเห็นแกสองคนไปไหนด้วยกันบ่อยๆ”

“ก็ใช่เจ้ ที่ต้องไปกันแค่นั้นเพราะเจ้สองคนเป็นอะไรกันก็ไม่รู้ไง”
“เหรอ นึกว่าอยากไปกันเอง”
“เจ้หวงไอ้เป๋าเหรอ” นางฟ้าอึ้ง จิ๋วโมโหพูดต่อ “เจ้หึงฉันเหรอ”
นางฟ้าโมโหขึ้นมา “พวกแกเป็นเพื่อนฉัน ฉันจะหึงอะไร”
“พอเถอะเจ้ เลิกเล่นละครซะที”
“นี่แก”
จิ๋วชักโมโห ทนไม่ไหวแล้ว “ฉันถามจริงๆเถอะ เจ้คิดยังไงกับไอ้เป๋ากันแน่”
นางฟ้าอึ้ง “แกพูดเรื่องอะไรจิ๋ว ฉันจะคิดอะไรยังไง”
“ก็ไอ้เป๋ามันชอบเจ้มาตั้งนาน เจ้ไม่รู้เลยเหรอ” นางฟ้าเงียบ “ฉันคิดว่าเจ้คงไม่โง่ขนาดนั้นหรอกนะ”
“แล้วไง แกเลยระแวงฉัน แกเป็นอย่างไอ้ไลมันว่าจริงๆ”
“ระแวง ? ถ้าเป็นงั้นฉันคงขัดขวางมันมาตั้งนานแล้วล่ะ ถึงฉันจะชอบมันแต่ฉันก็รักเจ้ ถ้าเจ้ชอบมันขึ้นมาจริงๆฉันก็ยินดี แต่นี่ฉันเห็นมันรักเจ้ มันทำทุกอย่างเพื่อเจ้ แต่เจ้ก็แกล้งทำเป็นไม่เห็น ไม่สนใจ แต่ก็เลี้ยงมันไว้อย่างนั้น” นางฟ้าพูดไม่ออก “ฉันไม่ได้จะมาทวงสิทธิอะไร ฉันแค่อยากให้เจ้ตั้งสติดีๆ ว่าเจ้ชอบใครกันแน่ ไอ้เป๋าหรือคุณอาทิตย์”
นางฟ้ามองหน้าจิ๋ว “ไอ้จิ๋ว”
“ลองคิดดูให้ดี ถามใจเจ้ดู ถ้าเจ้ยังค้างคาอยู่อย่างนี้ จะมีคนที่หมดความสุขเพราะเจ้อีกหลายคน ...แล้วขอ บอกเจ้อีกครั้ง ฉันกับเจ้ไลไม่ได้คุยกันมานานแล้ว ที่ฉันมาพูดนี่ไม่เกี่ยวกับเจ้ไลทั้งสิ้น เป็นเรื่องของฉันกับเจ้” จิ๋วเดินร้องไห้ออกไป นางฟ้ายืนเครียดอยู่คนเดียว

ในงานหนึ่ง ไลลากำลังให้กลุ่มนักข่าวสัมภาษณ์ “เรื่องที่คนอยากรู้คือตอนนี้หัวใจคุณไลลาเป็นไงบ้างคะ”
“ก็...อืม ไลก็มีอยู่นะคะ แต่มัน...คงเป็นความรักที่ยังมองไม่เห็นทาง”
“ทำไมล่ะครับ”
“เพราะเราก็ต่างมีกำแพงกั้นไว้ค่ะ”
“เอ จะเป็นตากล้องหน้าตี๋คนที่เคยมีข่าวไว้รึเปล่าน้า”
“อ๋อ เป๋าเป็นเพื่อนกันค่ะ”
“หมายถึงคุณอาทิตย์ บอสช่องเดอะซันหรือคะ”
ไลลาตั้งใจยิ้มให้มีพิรุธ “บอกไม่ได้ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” ไลลายิ้มแล้วเดินออกไป

ห้องนอนนางฟ้า นางฟ้ากำลังนอนคิดถึงเรื่องที่จิ๋วพูด
จิ๋วต่อว่านางฟ้า “ฉันไม่ได้จะมาทวงสิทธิอะไร ฉันแค่อยากให้เจ้ตั้งสติดีๆ ว่าเจ้ชอบใครกันแน่ ไอ้เป๋าหรือคุณอาทิตย์” นางฟ้านึกถึงภาพเก่าๆ ของนางฟ้ากับเป๋า

ที่สวนสาธารณะ เป๋ากำลังถ่ายภาพนกอยู่ในสวน นางฟ้าเดินเข้ามา “เป๋า”
เป๋าหันไปเห็นนางฟ้า “อ้าวฟ้า มาถึงนี่เลย”
“อืม ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย”
“เรื่องอะไรเหรอ”
นางฟ้านิ่งไปแป๊บหนึ่งก่อนร้องไห้ “เป๋า...ฉันขอโทษ”
เป๋าหน้าเสียรีบเข้าไปหานางฟ้า “ขอโทษเรื่องอะไรฟ้า”
“ฉันผิดเอง ฉันรู้ตัวดีว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่”
เป๋าจับมือนางฟ้า “มีอะไรฟ้า” นางฟ้าสะอื้นไม่กล้าพูด “บอกเราสิฟ้า บอกแล้วไงมีอะไรให้บอก”
นางฟ้าตั้งสติก่อนพูดความจริงออกไป “เป๋า... แกจะโกรธฉันมั้ย ...ถ้าฉันจะบอกว่า....”
“ฟ้าไม่ได้รักเป๋า” นางฟ้าอึ้งไป เป๋าถอนใจและยิ้ม “ฟ้า เรารู้มานานแล้วล่ะ ว่าเราคงเป็นอะไรไปไม่ได้มากกว่าเพื่อน”
“ฉันผิดเอง ฉันกลัวจะเสียแกไป ฉันกลัวแกไม่รักฉัน ฉันกลัวแกจะไปจากฉัน”
เป๋านิ่งมองหน้านางฟ้าแล้วประคองแก้มเธอขึ้นมา “ฟังนะฟ้า เราไม่ไปจากฟ้าหรอก เรายังเป็นเพื่อนฟ้า คำว่าเพื่อนมันไม่ได้เลิกเป็นกันง่ายๆ ไม่ต้องห่วงเราหรอกนะ” นางฟ้าสะอื้นโฮขึ้นมา “ลุงช้างเพิ่งสอนเรา ให้เปิดรับสิ่งใหม่ๆ อย่ายึดติดความเคยชิน ฟ้าก็เหมือนกัน อย่าปิดกั้นใจตัวเองกับไอ้เสี่ยนั่นเลย”
นางฟ้ามองตาเป๋า “เป๋า !” เป๋าพยักหน้าให้นางฟ้าคลายใจ “ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังนะเป๋า ฉันไม่รู้ตัวเอง มันมึนงงไปหมดทุกอย่าง”
“ความรักมันก็เป็นแบบนั้นแหละฟ้า เหมือนตอนที่เราชอบฟ้าไง เราก็ไม่รู้ตัวหรอกว่ามันเริ่มขึ้นตอนไหน ....เราว่าเค้าเหมาะสมแล้วที่จะเป็นคนดูแลฟ้า” นางฟ้าโผกอดเป๋า เป๋าลูบหลังเธอ

ในห้องโรงแรม นางฟ้ากำลังนั่งหลับตาให้หมอบำบัด มีอาทิตย์นั่งดูอยู่ใกล้ๆ หมอพูดด้วยน้ำเสียงนาบเนิบน่าฟัง “ทำตัวสบายๆ ทุกอย่างผ่อนคลาย ไม่เกร็ง หายใจเข้าให้สุดนับ 1 ถึง 4 ครับ” นางฟ้าสูดลมหายใจเข้า นับ 1-4 ในใจ “ไอ้อาทิตย์ แกทำไปด้วย แกมันก็พวกฟุ้ง” นางฟ้าแอบขำ อาทิตย์มองขำไร อาทิตย์พยักหน้าหลับตาแล้วลองทำตาม “จากนั้นเก็บลมไว้นับ 1 ถึง 16”
นางฟ้าและอาทิตย์ทำตาม
“โอเคครับ จากนั้นหายใจออกนับ 1 ถึง 8 ครับ ....ทำแบบนี้ต่อเนื่องไปเรื่อยๆซักยี่สิบครั้ง เป็นการเพิ่มออกซิเจนให้สมองและเพิ่มสมาธิ” นางฟ้าทำตาม

หมอให้ทำขั้นตอนต่อไป “โอเค ตอนนี้อยากให้คุณกำหนดลมหายใจ ไม่ต้องคิดถึงอะไรทั้งสิ้น นอกจากลมหายใจเข้าออกเท่านั้น ทำได้มั้ยครับ” นางฟ้าพยักหน้าแล้วทำตาม
ภาพเก่าๆเกี่ยวกับความโกรธ ความแค้น การทะเลาะเบาะแว้ง ทั้งของเธอกับไลลา กับฮันนี่ กับฟรุ้งฟริ้ง ภาพพ่อแม่ทะเลาะกัน ลอยเข้ามาในหัวของนางฟ้า
นางฟ้าเจ็บปวดกับอดีต
“ตอนแรกอาจจะยากหน่อยนะครับ จิตมันจะฟุ้งซ่านไปหมด การสงบจิตก็เหมือนการจับลิงมานั่งนิ่งๆ ต้องทำไปสักพักเราจะบังคับมันได้ ....ให้เวลาซักวันละครึ่งชั่วโมง ปิดทุกสิ่งทุกอย่าง หาที่สงบ อยู่กับตัวเอง แล้วจะได้ยินเสียงในใจตัวเอง” นางฟ้าฝึกทำอย่างตั้งใจ

ห้องออกกำลังกาย นางฟ้ากำลังเล่นโยคะสกาย ท่าลอยอยู่กลางอากาศ นางฟ้าหลับตาทำสมาธิไปด้วย

ลานจอดรถหน้าโรงแรม เย็นวันหนึ่ง หลังการบำบัด นางฟ้าสวมแว่นดำกับอาทิตย์เดินมาที่รถด้วยกัน
“ตอนนี้จิตใจโอเคขึ้นบ้างมั้ยครับ”
“ก็ดีขึ้น แต่ถ้าเจอจริงๆยังไม่รู้จะรับมือได้แค่ไหน ทั้งเรื่องคนที่ทำให้โกรธและสิ่งที่ทำให้กลัว”
“ก็ยังดีกว่าหนีครับ” อาทิตย์กับนางฟ้าเดินมาถึงรถ ทั้งสองขึ้นรถไป มุมไกลๆ เห็นชาวบ้านคนหนึ่งแอบถ่ายภาพทั้งสองด้วยมือถือ

หน่วยข่าวบันเทิง THE SUN เรด้า บ๊วย กรณ์ ลูกเป็ดกำลังตะลึงกับข่าวในคอม ภาพจากในเว็บบันเทิง เห็นภาพอาทิตย์กับนางฟ้าที่หน้าโรงแรม พร้อมพาดหัวข่าว “พานางฟ้าเข้าโรงแรมแล้วจ้า”
“เอาแล้วโว้ย !!!!” เรด้าเริ่ม
บ๊วยเสริม “ว้าย พาเข้าโรงแรมกันเลยเหรอ”
“ไม่เท่านั้น มีคนเค้าเห็นว่าไปกันตั้งหลายครั้งแล้วด้วยนะ”
“ว้าย แล้วเค้าเข้าไปทำอะไรกันน่ะ”
“ปัดโธ่ อีป้า จะไปทำอะไรล่ะ”
เสียงอาทิตย์ลอยเข้ามา “ผมพาไปกินข้าวน่ะครับ”

ห้องทำงานราศี ราศีกำลังคุยกับอาทิตย์ ราศีประชด “กินข้าว...เหรอ... เฮ้อ กลับมาทำงานวันแรกก็มีเรื่องเลย รู้งี้เกษียณไปเลยดีกว่า แล้วนี่จะเอายังไงกัน”
อาทิตย์นิ่งคิด ปูเปรี้ยวก็เดินรี่เข้ามา “มาดามคะ”
“คุณหญิงมาใช่มั้ย”

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 14 วันที่ 20 ก.ย. 58

ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทประพันธ์โดย สุพรรณิการ์
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทโทรทัศน์โดย : สุพรรณิการ์ และ ณัฏฐพล เกษบุญชู
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา กำกับการแสดงโดย : ปรีดาภรณ์ บัวตูม
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ผลิตโดย : บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ควบคุมการผลิตโดย : อรพรรณ วัชรพล
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ