อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 14/5 วันที่ 21 ก.ย. 58

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 14/5 วันที่ 21 ก.ย. 58

ห้องนอนไลลา ไลลาเข้ามากอดหมอนนอนร้องไห้ “อีนางฟ้า อีจิ๋ว อีชั่ว ไม่น่ามารู้จักพวกแกเลย” มือถือไลลาดังขึ้น เห็นสายเรียกเข้าจากปราณ ไลลาหยิบมาดูแล้วกดรับ “แกจะเอาอะไรอีก ไอ้สัตว์นรก”
“ฉันดูในมือถือแล้ว คลิปฉันกับยัยจิ๋วนั่นหายไปไหนล่ะ”

“ฉันจะเก็บไว้ให้แกทำหอกอะไรล่ะ”
“เหรอ แหม ห่วงเพื่อนจริงๆ ฉันโทรมาจะบอกว่า วันนี้มันไม่สะใจเลย อาทิตย์หน้าจะขอเจอกันอีกสักครั้งจะได้มั้ย”

“ไปตายซะ” ไลลาวางสายแล้วปามือถือไปที่กำแพงอย่างโมโห

ห้องนอนไลลา ไลลานั่งเครียดอยู่คนเดียว พลันก็นึกถึงอะไรขึ้นมาได้ ลุกเดินไปที่โต๊ะ เปิดโน้ตบุ๊คออก



บ้านนางฟ้า นางฟ้านั่งสมาธิอยู่คนเดียวในห้องนอน ได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้น “ยัยฟ้า ออกมาคุยกันซิ” ที่หน้าห้อง เห็นเดือนเด่นยืนโวยวายอยู่ “ฉันอุตส่าห์วางแผนให้ดีๆ แกไปพูดอย่างนั้นได้ยังไง เห็นมั้ย อีไลลามันชุบมือเปิบไปแล้ว ยัยฟ้า ออกมาซิ”
นางฟ้านั่งสมาธินิ่งท่ามกลางเสียงเคาะประตูปังๆๆ

ที่แคนทีนช่อง THE SUN อาทิตย์กำลังยืนอ่านข่าวผ่านมือถืออยู่ตรงทางเดิน หน้าเครียด เห็นพาดหัวข่าวพร้อมภาพภีมยื่นดอกไม้ให้นางฟ้า “อุ๊ต๊ะ นางฟ้าโผล่เปิดร้านพระเอกภีม”
อาทิตย์เก็บมือถือแล้วเดินผ่านมาที่หน้าแคนทีน มองเข้าไปด้านในก็เห็นอะไรบางอย่าง นางฟ้านั่งคุยอยู่กับภีมอย่างสนุกสนาน
“เย็นนี้ว่างมั้ยครับ”
“ทำไมคะ จะชวนไปกินข้าวเหรอ”
“ทำไมรู้ล่ะคะ ไปได้มั้ยเอ่ย”
“มีนักข่าวมาด้วยรึเปล่า” ภีมแปลกใจที่นางฟ้ารู้ทัน นางฟ้ายิ้ม “โลกมันเปลี่ยนไปแล้วนะภีม อย่าทำแบบนี้เลย ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็นดีกว่า อย่าดึงฟ้าไปเป็นตัวหลอก”
อาทิตย์ เห็นนางฟ้าเอื้อมมือไปกุมมือของภีม ภีมมองหน้านางฟ้าอย่างซึ้งใจ อาทิตย์อึ้ง รู้สึกหึงขึ้นมาทันที
“ไม่ว่าภีมจะเป็นชายจริงหรือไม่ใช่ ฟ้าเชื่อว่ายังไงแฟนคลับทุกคนต้องรักภีมเหมือนเดิม”
อาทิตย์ตัดใจ ก้มหน้าเครียดแล้วเดินออกไป
นางฟ้ากับภีมจับมือมองหน้ากัน

ส่วนอาทิตย์นั่งที่โต๊ะทำงาน กลุ้มอยู่ตามลำพัง

นางฟ้าเดินเข้ามาที่หน้าโบสถ์ ในวัด มองเข้าไปด้านใน อยากเข้าไปกราบพระ
นางฟ้าก้มกราบพระประธานที่ดูเหมือนยิ้มอยู่ นักศึกษาศิลปะหญิงสองคนเดินถือกระดานวาดรูปเข้ามาดูในโบสถ์ “พระพุทธรูปวัดนี้ปั้นไม่ค่อยสวยเลยเนอะ”
“อืม ก็คงเป็นฝีมือช่างชาวบ้านสมัยก่อนมั้ง”
“น่าจะปั้นให้สวยๆหน่อย จะได้ดูน่าศรัทธา”
“วิจารณ์พระ นรกกินกบาล”
“ไม่ได้วิจารณ์พระโว้ย วิจารณ์ศิลปะ” วัยรุ่นทั้งสองยกมือไหว้พระแล้วเดินออกไป นางฟ้าเหลือบไปมองทั้งสองแล้วหันไปมองพระพุทธรูป พระพักตร์ของพระพุทธรูปยังคงยิ้ม
หลวงตารูปหนึ่งกำลังให้พรแก่กลุ่มญาติโยมที่มาทำบุญ เห็นนางฟ้าพนมมือนั่งฟังอยู่หลังสุด
“เราไม่มีหน้าที่ไปตัดสินว่าสิ่งที่เค้าทำนั้นถูกหรือไม่ถูกต้อง เพราะหากเราตกอยู่ในสภาพเดียวกับเขา เราอาจจะทำเหมือนเขาหรือทำยิ่งกว่าเขาก็ได้ บางครั้งสิ่งที่เขาทำไปก็เกิดจากกรรมเก่า ที่เขาไม่รู้ว่าเป็นสิ่งไม่ดี เป็นสิ่งที่ทำให้ไปสู่อบายภูมิ ถ้าเรารู้ว่าสิ่งที่เขาทำนั้นไม่ดีแล้วยังคิดไปแก้แค้น เรานั่นแหละที่เลวกว่าเขา”
“ถ้าอย่างนั้นเราก็มีหน้าที่เพียงอดทนต่อคนที่ทำชั่วกับเราเท่านั้นหรือคะ” ชาวบ้านคนอื่นหันไปมองนางฟ้า

หลวงตาตอบนางฟ้าโดยไม่ต้องคิดเลย “อย่าไปสนใจจริยาของคนอื่น อย่าสนใจในวาจาทั้งนินทาและสรรเสริญ ถ้าเราดี ใครจะใส่ร้ายยังไงมันก็ไม่ชั่ว แต่ถ้าเราเลว ใครจะสรรเสริญยังไงมันก็ไม่ได้เป็นคนดีขึ้นมาเช่นกัน เฝ้าดูแต่จิตใจตัวเองไม่ให้หลงใหลไปกับกิเลสตัณหาเป็นพอ”
นางฟ้ายิ้มซาบซึ้งในพระธรรม แล้วก้มกราบหลวงตา

ห้องซ้อมเต้น เมฆกำลังโชว์เต้นบีบอย เมฆกำลังเต้นอยู่หน้าห้องให้ชายในชุดสูทซึ่งเป็นตัวแทนจากบริษัทบันเทิงในเกาหลีและอาทิตย์นั่งดู เมฆเต้นจบ ชายในชุดสูทปรบมือยิ้มพอใจ เมฆมองออกไปนอกห้อง เห็นจิ๋วแอบดูยิ้มดีใจด้วย

จิ๋วกับเมฆเดินมาตามระเบียง “วันเกิดอยากกินอะไรจิ๋ว เดี๋ยวเมฆเป็นเจ้ามือเอง”
“โห่ ถือว่าฉลองที่แกได้ไปเกาหลีด้วย เป็นไงล่ะ มาแรงแซงโค้งเลยเมฆ บอกแล้วดวงคนเรามันไม่แน่หรอก”
“โห่ อย่าพูดงั้นสิจิ๋ว ใจนึงเมฆก็ไม่อยากไปหรอก ตั้งสองปีแน่ะ”
“ทำไมล่ะ ห่วงอะไรอีก”
“ก็...ห่วงจิ๋วนั่นแหละ”
“โห จะมาห่วงฉันทำไม ตอนนี้อะไรๆก็ดีขึ้นตั้งเยอะแล้ว งานก็มี บ้านก็มี”
“แต่คนรอบๆข้างจิ๋ว น่ากลัวทั้งนั้น”
“โอย หมดไอ้ปราณไปซะคนก็ไม่มีใครแล้ว”
เมฆหยุดเดิน ล้วงเข้าไปในเป้แล้วยื่นกล่องของขวัญให้จิ๋ว “แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู”
จิ๋วยิ้มรีบกล่องจากเมฆ “ว้าว ขอบใจนะเมฆ”
“แกะเลยๆ”
จิ๋วรีบแกะของขวัญออก ในกล่อง เห็นเป็นรองเท้ากีฬาสีชมพู “โห สวยๆ ทำไมซื้อรองเท้าให้อะเมฆ”
“ก็....”
จิ๋วล้วงกระเป๋าเสื้อ หยิบเหรียญบาทให้เมฆ “เอ้าเอาไป”
เมฆรับมาอย่างงง “อะไรอะ”
“เค้าบอกว่า ซื้อรองเท้าให้กันมันไม่ดี มันเหมือนต้องเดินจากกันไป นี่เอาตังค์ไปถือว่าฉันซื้อต่อ”
“โห บาทเดียว ขาดทุนยับ”
“แหม แค่แก้เคล็ด”
“มา ลองใส่ดูเลยว่าพอดีป่าว เดี๋ยวเมฆใส่ให้”
“เฮ้ย ไม่เป็นไร” เมฆหยิบรองเท้าแล้วก้มลงไปใส่ให้จิ๋วเลย “โห่ เมฆ” เมฆสวมรองเท้าให้จิ๋วทั้งสองข้าง ผูกเชือกรองเท้าให้จนเสร็จ จิ๋วลองขยับเท้าดู “พอดีเป๊ะเลย”
“อยากให้จิ๋วใส่เวลาไปร้องเพลง จะได้นึกถึงว่ามีเราอยู่ใกล้ๆตลอดเวลาไง” จิ๋วยิ้ม มองหน้าเมฆอย่างซึ้งใจ

เป๋าเดินเข้ามาเห็นพอดี มือถือจิ๋วดังขึ้น จิ๋วหยิบมากดปิดเสียง “อ้าว ไมไม่รับอะจิ๋ว”
“วันนี้วันเกิดฉัน ฉันอยากอยู่กับคนพิเศษๆเท่านั้น” เมฆยิ้มนิดหนึ่ง
“เมฆดีใจนะ ที่จิ๋วให้เกียรติเป็นคนพิเศษ”
เป๋าแกล้งกระแอมแหย่จิ๋ว “อะแฮ่มๆ”
“อ้าว พี่เป๋า มาพอดีเลย” เป๋ายิ้ม เมฆชวน “ไปกินวันเกิดจิ๋วด้วยกันเลยมั้ยครับ”
จิ๋วแขวะเป๋า “ใครอยากชวนมัน”
เมฆยิ้ม “แหม ไปหลายๆคนแหละสนุกดี เดี๋ยวเมฆไปเอากระเป๋าก่อนนะ”
เมฆวิ่งออกไป ทิ้งจิ๋วไว้กับเป๋า
“แหม รู้แล้วล่ะ เพลงนั้นแต่งให้ใคร” จิ๋วสะอึกนิดหนึ่ง “แต่งให้เมฆนี่เอง จับได้วันนี้”
จิ๋วหันขวับ โมโหเป๋าสุดๆ “ฉันแต่งให้แกนั่นแหละ ควาย” จิ๋วเดินออกไปเลย
เป๋าอึ้ง พูดไม่ออก

ที่หน้าตึก นางฟ้ายืนดูบางอย่างในมือถืออยู่ สีหน้าไม่สู้ดี นางฟ้าเห็นจิ๋วเดินออกมาที่หน้าตึกพอดี
จิ๋วเดินออกมาที่หน้าตึก นางฟ้าก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามาหา “จิ๋ว!”
จิ๋วหันไป เห็นเป็นนางฟ้าก็อึ้ง “เอ่อ..มีอะไร...”
นางฟ้ารีบพูด “แกเห็นคลิปนั่นรึยัง”
“คลิปอะไรคะ ?” จิ๋วอึ้ง

บ้านไลลา จอทีวี เป็นรายการของนัตตี้ กำลังเปิดคลิปปราณนอนกับจิ๋ว
“และนี่ก็คือคลิปที่กำลังเป็นที่ฮือฮาในโลกไซเบอร์ตั้งแต่ชั่วโมงที่ผ่านมา ในคลิปเราจะเห็นหนุ่มสาวหน้าเหมือนนักร้องและนักแต่งเพลงชื่อดังกำลังจะร่วมรักกัน ทั้งนี้ทางเราพยายามติดต่อไปยังนักร้องและนักแต่งเพลงชื่อดังว่าเป็นคนในคลิปจริงหรือไม่แต่ก็ยังไม่สามารถติดต่อได้”
ไลลาแต่งตัวเสร็จกำลังจะออกจากบ้าน ก็เห็นข่าวจิ๋วในทีวี
“มีความคืบหน้าอย่างไร ทางทีมข่าวบันเทิงของ STAR STATIONจะแทรกเข้ามาอีกทีนะคะ”
ไลลามองทีวีด้วยสายตานิ่งเฉย ในใจคิดถึงคลิป

ไลลาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบลังกระดาษใบหนึ่งออกมา ในลังนั้นมีแต่สมบัติเก่าๆของไลลาๆคุ้ยๆหา แล้วหยิบมือถือปราณที่เคยเก็บได้ขึ้นมา ไลลาครุ่นคิด ลำบากใจ
หน้าจอมือถือปราณ เห็นคลิปปราณจะข่มขืนจิ๋ว ไลลาหน้าเครียด กดๆไปที่มือถือปราณ เห็นข้อความว่า “คุณแน่ใจว่าจะลบ ใช่หรือไม่” ไลลาครุ่นคิดนิดหนึ่ง
ไลลา เสียบมือถือปราณถูกเข้าที่โน้ตบุ๊ค ไลลาก็อปปี้ไฟล์คลิปเข้าไปในโน้ตบุ๊ค ไลลาเครียด หนักใจ

ไลลากำลังลบคลิปในมือถือ ไลลากำลังคุยมือถือกับปราณ “วันนี้มันไม่สะใจเลย อาทิตย์หน้าจะขอเจอกันอีกสักครั้งจะได้มั้ย”
“ไปตายซะ” ไลลาวางสายแล้วปามือถือไปที่กำแพงอย่างโมโห ไลลานั่งเครียดอยู่คนเดียว นึกอะไรขึ้นมาได้ ลุกแล้วเดินไปที่โต๊ะ เปิดโน้ตบุ๊คออก

ไลลา แววตาไม่ยินดียินร้าย

เป๋ากับเมฆเดินตามจิ๋วออกมาที่หน้าตึก จิ๋วนั่งร้องไห้กอดนางฟ้าอยู่ เป๋ากับเมฆงงรีบวิ่งเข้าไปหา
“อะไรกันน่ะฟ้า จิ๋ว”
นางฟ้าหันไปหาเป๋า แล้วยื่นมือถือให้ เป๋ารับมาดูกับเมฆ เห็นคลิปจิ๋วกับปราณ ที่ไลลาเป็นคนปล่อย เป๋ากับเมฆช็อก
เมฆโกรธตัวสั่น “ไอ้ปราณ ไอ้ชั่วเอ๊ย กูจะฆ่ามึง” เมฆกำหมัดวิ่งออกไป
เป๋าท้วง “เฮ้ย เมฆ เดี๋ยว”
จิ๋วร้องห้าม “เมฆ อย่า”
เป๋าวิ่งตามเมฆออกไป นางฟ้ากับจิ๋วลุกตาม

แฟลตปราณ ที่ระเบียงชั้น 2 เห็นปราณกำลังหิ้วกระเป๋าเดินมาอย่างลุกลี้ลุกลน เตรียมหนีไปต่างจังหวัด เมฆวิ่งเข้ามาถึงหน้าอย่างโกรธ “ไอ้ปราณ” ปราณสะดุ้งเฮือก นางฟ้า จิ๋ว เป๋า วิ่งตามมาถึง “แกจะไปไหน”
ปราณงงๆตกใจ “พวกแก...” เมฆจะเดินเข้าไปเอาเรื่อง ปราณรีบชักปืนที่เอวออกมาขู่ทันที “หยุดนะเว้ย” ทุกคนตะลึง “ไอ้คลิปนั่น ฉันไม่ได้เป็นคนปล่อยนะ”
“แกนั่นแหละไอ้ชั่ว”
“พวกแกคิดดูให้ดีๆ ในคลิปนั้นก็มีฉันด้วย ฉันจะปล่อยไปทำหอกอะไร”
“แกไม่ได้ทำแล้วหมาที่ไหนมันจะทำ”
“ฉันยอมรับว่าฉันถ่าย แต่อีไลลาเพื่อนแกเป็นคนเก็บไป”
ทุกคนช็อก “เจ้ไล?”
“ฉันไม่เกี่ยวเลย เรื่องมันก็ตั้งนานมาแล้ว อย่ามาโทษกันดีกว่า”
“ไอ้เลวเอ๊ย” เมฆวิ่งเข้าไปเตะปืนหลุดจากมือปราณแล้วจะเข้าไปจับตัว ปราณรีบวิ่งหนีขึ้นไปชั้นบน เมฆตาม
“เมฆ เดี๋ยวก่อน” ทุกคนรีบตามเมฆไป

เมฆวิ่งไล่ปราณมาตามระเบียงชั้น 4 ปราณวิ่งมาสุดทาง ขณะเมฆกำลังจะเข้าไปล็อกปราณ ชาวบ้านในห้องหนึ่งก็เปิดประตูออกมาดู ปราณอาศัยจังหวะนั้นกระชากชาวบ้านออกมาแล้ววิ่งหนีเข้าไปในห้องนั้น เมฆตาม

ปราณวิ่งออกมาถึงระเบียงห้อง คิดจะปีนหนี แต่เมฆตามเข้ามาจะถึงตัว ปราณหันไปเห็นไม้เบสบอลวางอยู่ใกล้ๆจึงหยิบมาแล้วหวดใส่เมฆ เมฆเจ็บลงไปนอน ปราณหวดใหญ่ เมฆพยุงตัวลุกขึ้นแล้วต่อสู้ยื้อยุดกับปราณอยู่ตรงระเบียง เมฆเสียทีถูกปราณเอาไม้เบสบอลล็อกคอแล้วผลักจนหัวยื่นออกไปนอกราวระเบียงเห็นวิวด้านล่างดูหวาดเสียว ของในกระเป๋าเมฆร่วงลงไปข้างล่าง เมฆกลั้นใจครั้งสุดท้ายสลัดปราณออก
ปราณหันไปเห็นมีดบนโต๊ะจึงหยิบมาหวังจะแทงเมฆ เมฆพุ่งเข้าไปหาปราณหวังจะแย่งมีด ไม่คาดคิด เมฆเสียจังหวะหลุดออกไปนอกระเบียง ร่วงตกลงไปข้างล่างทันที ปราณชะโงกลงไปดู หน้าช็อก “เวรแล้วกู”
นางฟ้า จิ๋ว เป๋า วิ่งตามมาถึงในห้อง ปราณรีบวิ่งสวนออกไป ทุกคนพากันตกใจรีบวิ่งไปดูที่ระเบียง เห็นเมฆนอนคว่ำอยู่กับพื้นถนนเลือดนอง ฃ
จิ๋วช็อกสุดขีด “เมฆ !!!!” นางฟ้ากับเป๋าช็อก จิ๋วเป็นลมหมดสติร่วงลง
เป๋ารับตัวจิ๋วไว้ “จิ๋ว !!!!”

ที่โรงพยาบาล นางฟ้า จิ๋ว เป๋า อาทิตย์เดินเข้ามาในห้องไอซียู ทุกคนหน้าเสีย นางฟ้ากับจิ๋วร้องไห้ บนเตียงใกล้ๆ เห็นศพเมฆนอนแน่นิ่ง จิ๋วช็อก รีบวิ่งเข้าไปกอดศพเมฆ “เมฆ.......เมฆ ทำไมเป็นอย่างนี้ ไม่นะเมฆ”
นางฟ้า อาทิตย์ เป๋ายืนมองจิ๋วและเมฆด้วยความสลดใจ นางฟ้าคิดถึงเรื่องที่ปราณพูดถึงไลลา
“ฉันยอมรับว่าฉันถ่าย แต่อีไลลาเพื่อนแกเป็นคนเก็บไป”
นางฟ้าหน้าโกรธขึ้นมา หันหลังเดินออกไปคนเดียว

กองถ่ายไลลา ไลลาแสดงฉากสุดท้ายเสร็จพอดี ฉลามสรุป “โอเคจ้า ปิดจ๊อบหงส์เริงไฟ”
ทีมงานเฮกันใหญ่ ไลลายิ้มเดินออกมานอกฉาก หยิบมือถือในกระเป๋าขึ้นมาดู เห็นสายเรียกเข้าจาก “อีนางฟ้า” กว่า 30 สาย “อีนางฟ้า โทรมาทำไมนักหนา” ไลลากดปิดเครื่องไปเลย
ชิวาว่าเดินเข้ามาบอกข่าวไลลา “น้องไลคะ น้องไล รู้ข่าวแด๊นเซอร์ค่ายซันมิวสิคตกตึกตายรึยัง”
“แด๊นเซอร์เหรอ”
“ค่ะ ที่ชื่อเมฆ”
ไลลาตกใจ “เมฆ! เมฆแดนเซอร์จิ๋วน่ะเหรอคะ ทำไมล่ะคะ”

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 14/5 วันที่ 21 ก.ย. 58

ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทประพันธ์โดย สุพรรณิการ์
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทโทรทัศน์โดย : สุพรรณิการ์ และ ณัฏฐพล เกษบุญชู
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา กำกับการแสดงโดย : ปรีดาภรณ์ บัวตูม
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ผลิตโดย : บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ควบคุมการผลิตโดย : อรพรรณ วัชรพล
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ