อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 2 วันที่ 2 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 2 วันที่ 2 ต.ค. 58

ธรรณธรบอกว่าสัมภาษณ์เสร็จแล้ว เดี๋ยวจะให้คนพาไปสอนงาน เกวลินทำหน้างงที่การสัมภาษณ์ของเขาไม่เห็นจะเกี่ยวกับงาน ธรรณธรยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี

เกวลินเดินเหวอออกไป

หน้าที่ของเกวลินคือเช็กสต๊อกสินค้า เธออยู่ในชุดพนักงานกำลังตั้งใจเรียนรู้งาน แต่เธอก็ทำผิดบ้างถูกบ้าง เดินสะดุดของหกคะมำคว่ำคะเมน ยืนขวางทางรถโฟล์กลิฟต์จนเกือบโดนชน ธรรณธรแอบมองอยู่ส่ายหน้าในความซุ่มซ่ามของเธอ



ช่วงพักกลางวัน เกวลินถือจานอาหารหาที่นั่ง เพื่อนพนักงานเรียกให้นั่งด้วยกัน เพื่อนอีกคนซักถามว่าเป็นญาติกับธรรณธรหรือ เขาถึงต้องมาแอบดูเวลาทำงาน เกวลินสวน

“คนบ้าอย่างนั้น ใครจะไปเป็นญาติด้วย”

“ว้าย! เธอกล้าว่าคุณธรรณอย่างนั้นได้ยังไง” เพื่อนพนักงานตบอกผาง

เกวลินบอกว่าแรงกว่านี้ตนก็ทำมาแล้ว...ไม่ทันจะตักข้าวเข้าปาก หัวหน้ามาตามบอกว่าธรรณธรให้ไปพบเดี๋ยวนี้ เกวลินหงุดหงิดเพราะหิว พอเข้ามาในห้องธรรณธรก็โวยตนกำลังจะกินข้าว นี่มันเวลาพักใช่ไหม ธรรณธรตอบนิ่งๆว่า “ฉันจะให้เธอมากินข้าวด้วย...”

เกวลินมองไปเห็นบนโต๊ะจัดอาหารไว้สวยงามถาม “ทำไมฉันจะต้องกินข้าวกับนาย”

“เพราะฉันไม่มีเพื่อนกิน”

ธรรณธรให้เกวลินเรียกตนว่าคุณธรรณไม่ใช่นาย แล้วสั่งให้เธอนั่งลงแถมบอกอีกว่าได้สั่งอาหารไทยสำหรับเธอโดยเฉพาะ เกวลินกระแทกก้นนั่งและลงมือกินอย่างรวดเร็วจนเขาขำ

“หัวเราะอะไร เห็นฉันเป็นของเล่นของนายรึไง” เกวลินพูดทั้งที่ข้าวเต็มปาก

“เปล่า เห็นเธอชอบอาหารที่ฉันสั่ง ฉันก็ดีใจ”

เกวลินยิ่งประชดตักกินทุกอย่างเพื่อให้เสร็จเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ธรรณธรมองแหยงๆแต่พยายามทำใจรับให้ได้เพราะต้องการใกล้ชิดเธอตามที่กฤตแนะนำ...พอเกวลินกินเสร็จเงยหน้ามาเห็นธรรณธรนั่งเอนหลับก็บ่น

“คนอะไรหลับคาโต๊ะอาหาร นาย...เอ๊ย...คุณธรรณ ฉันอิ่มแล้วฉันไปละนะ” เกวลินสะกิด

ธรรณธรนอนนิ่งจนเกวลินแปลกใจต้องก้มหน้าไปดูใกล้ๆ เขาลืมตาขึ้นเธอตกใจผงะถอย ชายหนุ่มเปรยว่าไม่ได้นอนมาสองวันแล้ว และก็ลุกขึ้นจูงมือหญิงสาวไปที่โซฟา ล้มตัวลงนอนโดยไม่ปล่อยมือเธอ เกวลินงงถามเขาเป็นอะไร

“นั่งเฝ้าฉันตรงนี้นะ อย่าให้ใครเข้ามาจนกว่าฉันจะตื่น” ธรรณธรสั่งและยังกำมือเธอแน่น

เกวลินรู้สึกว่ามือเขาร้อนมากจึงใช้มืออีกข้างแตะหน้าผากเขาแล้วบอกเขาว่าเขาต้องไม่สบายแน่ เขากลับเอ็ดให้เบาๆอยากนอน เธอจึงนั่งลงกับพื้นข้างโซฟาอย่างเคืองๆ “ตานี่ท่าจะบ้า เฮ้ย...แต่ฉันต้องกลับไปทำงานต่อนะ ถ้าหัวหน้าด่า ฉันจะ
บอกว่านายกักตัวฉันไว้นะ...”

จวบจนค่ำกว่าธรรณธรจะตื่น เขาจึงขับรถมาส่งเกวลินที่บ้าน เขาขับรถเลยจึงต้องถอยหลังกลับมา เกวลินติงว่าเคยมาแล้วยังลืมอีก ธรรณธรแย้งไม่เคยมา เกวลินเถียง

“เคยมาแล้ว ตอนนั้นคุณบอกว่าคุณชื่อเมฆ แล้วคุณก็เรียกฉันว่า...คุณแก้ว”

ธรรณธรไม่อยากเชื่อ เกวลินจึงตีที่ไหล่เขาพร้อมบอกว่าเขาบาดเจ็บที่ไหล่มาด้วย ธรรณธรร้องโอ๊ยยกมือจับไหล่ เธอจึงถามว่าเชื่อหรือยังและจำได้ไหมว่าโดนใครตีมา เขาส่ายหน้า

“หน้าอย่างคุณคงจะไปกวนโอ๊ยใครเขาละมั้ง”

ธรรณธรกำชับอย่าเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง ขอให้เป็นความลับระหว่างเรา เธอหัวเราะแหะๆบอกว่ามีตนกับ เพื่อนๆที่รู้ ชายหนุ่มเซ็ง “อย่าให้ใครรู้มากไปกว่านี้ละกัน แล้วถ้าฉันกลายเป็นอีกคนแล้วมาหาเธออีก ฝากดูแลด้วย แต่อย่ามารุ่มร่ามกับฉันเด็ดขาด”

“รุ่มร่าม...รุ่มร่ามยังไง...” เกวลินย้อนถาม

“ก็ห้ามให้ฉันไปนอนกับเธอ...”

“โห...ทุเรศ หลงตัวเองไปป๊ะ นึกว่าตัวเองหล่อ แล้วมีแต่สาวอยากนอนด้วยรึไง คนผีเข้าผีออกอย่างนายฉันไม่สนหรอก”

ธรรณธรหมั่นไส้ไล่ให้ลงจากรถเสียที และยังย้ำให้ไปทำงานวันพรุ่งนี้ด้วย...จากนั้นเขาก็ครุ่นคิดว่าเมฆจะมาทำไมที่บ้านเก่าๆเล็กๆหลังนี้

ooooooo

เช้าวันใหม่ ธรรณธรอยู่ในห้องประชุม อ่านเอกสารรายงานการยักยอกเงินของทะนงอย่างอารมณ์เสีย แชมเปญซึ่งเป็นญาติกับทะนงโดยตรงพยายามขอร้องไม่ให้เอาผิดเขาเพราะเขาก็ได้ออกจากบริษัทไปแล้ว แต่ธรรณธรไม่ยอม เรียกฝ่าย
กฎหมายมาทำเรื่องดำเนินคดี

“แชมเปญแค่ไม่อยากให้นามสกุลคุณแม่ต้องเสื่อมเสีย พอเถอะค่ะธรรณ อย่าให้เรื่องนี้ต้องถึงคุณพ่อเลย เรื่องมันจะยิ่งแย่นะคะ”

สีหน้าธรรณธรเจ็บแค้นที่ทำอะไรทะนงไม่ได้ จึงโกรธไล่แชมเปญให้กลับไป เธอรู้สึกเสียหน้ามาก...ธรรณธรเข้าห้องทำงานกดโทรศัพท์บอกอรขอยาแก้ไข้และให้ตามเกวลินมาพบ

สักพัก เกวลินเดินบ่นว่าตกลงตนทำตำแหน่งอะไรกันแน่ ทำไมไม่ย้ายโต๊ะทำงานไปอยู่ที่โกดังเสียเลย พอเปิดประตูห้องทำงานเข้ามา มองไปที่พื้นเห็นธรรณธรนอนสลบอยู่ก็ตกใจร้องเรียกคนเข้ามาช่วยตามหน่วยกู้ภัย อรทำหน้างงก่อนจะนึกได้ว่าต้องเรียกรถพยาบาลถึงจะถูก...

อนิมารีบตามมาที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าธรรณธรพักผ่อนน้อย ร่างกายเลยอ่อนเพลีย ตอนนี้ได้ให้น้ำเกลือกับวิตามิน จากนั้นก็กลับบ้านได้...แชมเปญมาถึงจะเข้าไปเยี่ยมธรรณธร อนิมาอยากให้พี่ชายได้พักผ่อนจึงห้าม แต่เธอก็ดึงดันเข้าไปจนได้ ปรากฏว่าธรรณธรหายไปจากห้องพักคนไข้ มีแต่สายน้ำเกลือถูกปลดวางอยู่บนเตียง สองสาวมองหน้ากันอึ้งๆ

เย็นวันเดียวกัน เกวลินกลับบ้านพรวนดินในสวนไปเม้าท์กับยุ้ยไปเรื่องของธรรณธร ยุ้ยตื่นเต้นอยากเจอตัวเขามากบอกเป็นผู้ชายที่น่าค้นหา แต่แล้วยุ้ยก็ทำหน้าประหลาดใจเอ่ยถามเกวลินว่า เมฆนี่มีหน้าตาแบบลูกครึ่งหล่อๆใช่ไหม เกวลินงงจะถามทำไม พอเห็นสายตาเพื่อนที่มองเลยตัวเองไป จึงหันมองตาม ต้องตกตะลึงเพราะเจอธรรณธรในชุดคนไข้ยืนถือดอกจำปียิ้มละมุน เดินเข้ามายื่นดอกไม้ให้พร้อมกับเรียกตนว่า...คุณแก้ว...แสดงว่าตอนนี้เขาเป็นนายเมฆ

ภาพในอดีตผุดขึ้น เมฆในชุดชาวบ้านปีนเก็บดอกจำปีลงมาให้แก้ว เธอยิ้มรับแล้วนำมาทัดหู...เกวลินสะบัดหน้ามองให้ชัดก่อนจะถาม “คุณธรรณมานี่ได้ยังไงทำไมไม่อยู่โรงพยาบาล”

ธรรณธรยังเรียกแก้ว...แม้จะงงแต่เกวลินรู้ว่าเขาเรียกตน เมื่อยุ้ยเห็นหน้าตาหล่อเหลาก็มีท่าทางตื่นเต้นบอกให้เพื่อนรับดอกไม้จากเมฆ ไม่อย่างนั้นตนจะเอาเอง เกวลินตั้งสติได้ก็อ้างขอไปล้างมือก่อน เมฆกลับเดินเข้ามาใกล้แล้วเอาดอก
จำปีทัดที่หูเกวลิน...ปู่เดินถือกล่องขนมมาเห็นโวยวายหาว่าเมฆทำอะไรเกวลิน จึงกระโดดถีบเมฆแล้วดึงเกวลินมาอยู่ข้างหลัง เธอร้องเจ็บและให้ปล่อย เมฆได้ยินเกวลินร้องจึงใช้เท้าตวัดไม้ไผ่ที่พื้นขึ้นมาควง เตือนปู่ให้ปล่อยเธอ แต่ปู่กลับกร่างเดินเข้าชี้หน้าจึงโดนเมฆหวดไปหนึ่งที ปู่โกรธไปหยิบไม้มาจะสู้ เกวลินต้องห้าม

ปู่สู้เมฆไม่ได้วิ่งหนี เกวลินเสียงกร้าวให้หยุด ยุ้ยยืนปลื้มความเป็นฮีโร่ของเมฆ หลังจากนั้นเกวลินและยุ้ยต้องช่วยกันทายารอยช้ำให้เมฆกับปู่ เมฆเห็นยุ้ยนุ่งกางเกงขาสั้นก็ติง

“เป็นผู้หญิงยิงเรือ แต่งตัวบัดสีบัดเถลิง” ยุ้ยอ้าปากค้างหาว่าใช้ภาษาประหลาด เมฆโต้ “พวกคุณพูดจาประหลาดกว่ากระผมอีก แล้วกระผมก็ไม่ได้อยากทำร้ายใครแต่นายผู้นี้มันทำคุณแก้วเจ็บ กระผมแค่จะปกป้องคุณแก้ว”

ปู่หน้าเหวอ “มันมาจากยุคไหนวะเนี่ย...”

ooooooo

แชมเปญหงุดหงิดที่ธรรณธรหายไปทั้งที่ยังป่วย พลเทพพ่อของเธอถามทำไมไม่ไปดูแลธรรณธรที่โรงพยาบาล พอรู้ว่าเขาหายตัวไปก็เอ็ดที่แชมเปญยังไม่ไปตามหา

“ลูกคุณนี่ไม่ได้เรื่องเลย ต้องให้บอกทุกอย่าง เพราะอย่างนี้สินะธรรณธรมันถึงยังไม่ยอมแต่งด้วยซะที” พลเทพหันมาบ่นกับธัญญา เธอหน้าเจื่อนไม่กล้าออกความคิดเห็น

ทางด้านเกวลิน สุมหัวปรึกษากับยุ้ยและปู่ว่าธรรณธรคงความจำเสื่อมคิดว่าตัวเองเป็นเมฆ ปู่หาว่า ผีเข้า เกวลินร้อนใจกลัวกรณ์กลับมาเจอ ไม่ทันไรทั้งสามได้กลิ่นไหม้ก็รีบวิ่งไปดู เห็นเมฆก่อกองไฟกำลังปิ้งปลาอยู่ในสวนกล้วย ก็ตกใจเข้าไปถามทำอะไร

“กระผมลงไปจับปลาในคลองมาย่างแล้วเด็ดกระถินมาเตรียมทำน้ำพริกให้คุณแก้วทาน”

ปู่โวยคิดว่าออกค่ายลูกเสือหรืออย่างไร ยุ้ยทึ่งที่เห็นเมฆใช้ขมิ้นในการดับคาวปลาอย่างคนโบราณด้วย จู่ๆเมฆก็หยิบใบพลับพลึงที่เผาแล้วกับเชือกกล้วย เอามาโปะและพันที่แผลฟกช้ำให้ปู่ เกวลินดึงยุ้ยออกมากระซิบ

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 2 วันที่ 2 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศตอนแรกวันพุธที่ 7 ตุลาคม 2558 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ