อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 5 วันที่ 28 ก.ย. 58

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 5 วันที่ 28 ก.ย. 58

ขณะที่พวกสันติกำลังผิดหวังอยู่นั้น เมียของเสี่ยที่ตามมาเห็นเสี่ยพาเพทายขึ้นรถไปพอดี เมียเสี่ยจิกตาคำรามแค้น...

“ไอ้แก่ตัณหากลับ แกแอบเลี้ยงดูนังเพทายจริงๆด้วย”

จุ๊บไม่พอใจเพทายที่หาเรื่องว่าพวกตนมาช้าไป 5 นาทีเลยไม่ยอมเป็นแบบให้ อาทรบอกว่าเราผิดที่มาช้าไว้ค่อยนัดเพทายใหม่ก็แล้วกัน

“ฉันไม่ห่วงเรื่องปั้นหุ่น ฉันห่วงคุณอาเดชมากกว่า คุณอาหายไปไหน ทำไมถึงไม่มา” สันติเปรยอย่างกังวล



ที่แท้เดชถูกพิไลหลอกว่าป่วยจนเขาต้องพาไปหาหมอ เมื่อพากลับถึงบ้านก็อ่อยจนเดชเผลอใจมีอะไรกัน เดชไม่สบายใจมากกลัวอารีย์รู้ พิไลรับปากว่าตนจะอยู่ในที่ของตนไม่ทำให้เขาเดือดร้อน ขอแต่เดชอย่าทิ้งตนไปเท่านั้น

“ขอบใจมากพิไล...ขอบใจเธอจริงๆ” เดชสบายใจขึ้น พิไลแอบยิ้มสมใจที่เดชเชื่อตน

อารีย์มีลางสังหรณ์เมื่อปอกผลไม้แล้วถูกมีดบาดมือ ครู่หนึ่งก็ได้รับโทรศัพท์จากสันติโทร.มาบอกว่าเดชยังไปไม่ถึงที่นัดกัน พรรณรายสงสัยว่ารถติด แต่อารีย์สังหรณ์ใจ ภาวนาขออย่าให้เกิดเรื่องไม่ดีกับเดชเลย...

จนเมื่อเดชกลับมา พบสันติกับอาทรที่บ้าน ทุกคนถามอย่างเป็นห่วงว่าหายไปไหนมา เดชปดว่ารถเกิดอุบัติเหตุมัวแต่พาคู่กรณีส่งโรงพยาบาลเลยผิดนัด เมื่อสันติบอกว่าพวกตนไปช้าเพทายเลยขอเลื่อนเป็นวันหลัง เดชรู้สึกผิดจึงจะขอแก้ปัญหานี้เองแล้วขอตัวไปอาบน้ำ อารีย์เห็นที่หลังเสื้อเดชมีรอยลิปสติก เธอถึงกับหน้าซีดเผือด!

ooooooo

รุ่งขึ้นเดชไปหาเพทายถึงกองถ่าย โชคดีที่ผู้กำกับเป็นเพื่อนกัน เดชจึงได้รับอนุญาตให้เข้าไปรอเพทายในกองถ่าย

เมื่อเพทายพักการถ่ายทำ พอเห็นเดชเธอเชิดใส่ แต่พอผู้กำกับบอกว่าเธอโชคดีที่เดชยอดนักปั้นของเมืองไทยเลือกให้เธอเป็นแบบ เพราะเขาไม่ยอมปั้นให้ใครมานานแล้ว เพทายมองเดชบอกว่าตนมีข้อแม้ว่าเดชต้องปั้นหุ่นให้ตนอีกตัว ตนจะเอาไปตั้งโชว์บ้านใหม่ที่สร้างใกล้เสร็จแล้ว

เดชไม่สบายใจ พาเพทายไปดูห้องหุ่น เธอพอใจมาก เดชบอกเพทายว่าตนหยุดปั้นหุ่นมานานแล้วเพราะปั้นให้ใครทีไรคนนั้นก็ตายทุกครั้ง เพทายหัวเราะหาว่าเดชงมงายแต่ตนไม่เชื่อ บอกเดชก่อนกลับว่า

“นี่เป็นข้อตกลงของฉัน ถ้าคุณไม่รับปากฉันก็คงเป็นแบบให้ลูกศิษย์คุณไม่ได้” เดชรีบเรียกไว้ เธอบอกว่า “วันนี้ฉันว่าง เรามาเริ่มกันเลยดีไหมคะ”

แล้วคืนนี้เอง เดชก็ฝันร้ายว่าหุ่นที่เขาขึ้นรูป

ดินเหนียวเค้าโครงหน้าเพทาย อยู่ๆก็มีรอยร้าวกลางหน้าเหมือนจะแตกจากกัน เขาสะดุ้งตื่นใจคอไม่ดี

เดชลุกไปที่ห้องหุ่น มองหุ่นเพทายที่มีรอยแตกที่หน้า คิดถึงหุ่นทุกตัวในห้องที่ต้องตายด้วยอุบัติเหตุต่างๆ เดชยิ่งไม่สบายใจ มองหุ่นเพทาย...แล้วมองสองมือที่ปั้นหุ่นของตัวเอง พึมพำอย่างสับสน หวาดหวั่น...

“ไม่นะ...ไม่...มันต้องไม่เป็นแบบนั้น...ไม่!”

รุ่งขึ้นเดชจึงไปหาหลวงตาที่วัด สันติบอกว่ามีคนมานิมนต์หลวงตาไปตั้งแต่เช้าแล้ว แต่หลวงตาที่กุฏิด้านหลังอยู่ ถ้าอยากจะไปทำบุญตนจะพาไป

“เปล่า...อาไม่ได้มาทำบุญ...” เมื่อไปนั่งกันที่ท่าน้ำวัด เดชถามสันติว่า “อาร์ต เธอเชื่อเรื่องอาถรรพณ์อะไรแบบนี้ไหม” สันติบอกว่าตนเข้าใจว่าคุณอาหมายถึงอะไร “ไม่มีอะไรหรอก อารู้สึกเหนื่อยๆเครียดๆน่ะ ตั้งใจจะมาคุยกับหลวงตาสักหน่อย ท่านมักมีแง่คิดดีๆให้อาเสมอ”

“ครับ เวลาผมมีปัญหาคิดไม่ออก พอได้คุยกับหลวงตา ผมก็จะเข้าใจถึงปัญหาแล้วก็ผ่านไปได้ทุกครั้ง”

เดชนึกได้ถามสันติว่าวันนี้มีเรียนใช่ไหม ไปแต่งตัวเสียเดี๋ยวจะไปส่งเพราะวันนี้ว่างพอดี

แต่พอมาถึงลานจอดรถในวัด ก็เจอพิไลที่วันนี้แต่งตัวสวยผิดปกติ พอพิไลเห็นเดชก็รี่เข้ามาหา ตรงเข้าเกาะแขนประจ๋อประแจ๋จนสันติมองแปลกใจ เดชแก้เกี้ยวว่าพิไลเป็นเพื่อนเก่า สันติจึงจะไปเองเพื่อเดชจะได้คุยกับเพื่อนที่นานๆเจอกันที พูดแล้วเดินไปเลย เดชห้ามไม่ทัน

หันมองพิไลอย่างไม่ค่อยพอใจ ในขณะที่พิไลยิ้มหวานให้อย่างยั่วยวนเต็มที่

ooooooo

ที่โต๊ะใต้ต้นไม้ใหญ่ อัมรานั่งรอสันติอย่างแปลกใจว่าทำไมวันนี้มาช้า อาทรชวนไปทานข้าวที่ห้องอาหารกันไหม อัมราบอกว่าวันนี้ตนเอาข้าวมาจากบ้าน

“เปลี่ยนบรรยากาศหรือ อืม...ไม่เลวนะ แหมเอามาตั้งสองกล่อง งั้นให้พี่ทานด้วยคนได้ไหม”

อัมราบอกว่าอีกกล่องเป็นของพี่อาร์ต ตนเห็น

พี่อาร์ตทานข้าวก้นบาตรทุกวันเลยเอามาเผื่อ ถ้าอาทรอยากทานด้วยพรุ่งนี้จะเอามาเผื่อ ก็พอดีสันติมาถึงชวนอาทรทานข้าวด้วยกัน อาทรบอกว่าตนแค่มาชวนน้องอัมคุยเท่านั้น ทานกันเถอะ เห็นสันติกับอัมราสนิทสนมกันแล้วก็อดรู้สึกเศร้าใจไม่ได้

“ฉันสงสัยมาตั้งนานว่านายชอบใคร เพิ่งรู้คำตอบวันนี้เอง” จุ๊บแซวจากข้างหลัง ยุอาทรว่าเมื่อชอบอัมราทำไมต้องปิดบังความรู้สึกด้วย ของแบบนี้มันต้องแข่งขันกันสิ ใครดีใครได้ เธอยอมหลีกทางง่ายๆแบบนี้ คิดเหรอว่าอาร์ตเขารู้เขาจะขอบใจเธอ มันเป็นการดูถูกกันชัดๆ”

“เธอพูดบ้าอะไร เพื่อนกันมันต้องไม่มาแย่งกันเองสิถึงจะเรียกว่าเพื่อน เธออย่ามายุให้ยากเลย แล้วจำไว้นะ ห้ามบอกอาร์ตด้วย ไม่งั้นฉันกับเธอมีเคืองกันแน่”

เมื่อยุอาทรไม่ขึ้น จุ๊บก็ได้แต่มองอย่างหมั่นไส้แต่สีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

สันติเล่าให้อัมราฟังขณะเดินคุยกันไปที่คณะว่า เมื่อเช้าตนเจออาเดชที่วัด เห็นว่าจะไปคุยกับหลวงตา แต่หลวงตาไม่อยู่ ท่าทางเหมือนคุณอามีเรื่องไม่สบายใจ อัมราสงสัยว่าคุณพ่อไม่สบายใจเรื่องอะไร

“พี่คิดว่าพี่ดูไม่ผิดนะ คุณอานั่งคุยกับพี่สักพักก็เลยกลับ ตอนแรกจะมาส่งพี่แต่พอดีเจอเพื่อนเก่า พี่ก็เลยขอตัวแยกมาก่อน” อัมราสงสัยว่าจะเป็นเพื่อนสมัยเรียนกระมัง “ไม่น่าใช่นะครับ ป้าคนนี้พี่เห็นแกบ่อยๆ แกขายหมูปิ้งแถววัดชื่อพิไล”

“อัมไม่เคยได้ยินชื่อเพื่อนคุณพ่อคนนี้มาก่อนเลยค่ะ” อัมราส่ายหน้าอย่างแปลกใจ

ooooooo

ที่บ้านเช่าพิไล เดชนอนก่ายหน้าผาก แล้วจู่ๆ ก็ลุกพรวดขึ้น พิไลรีบกอดไว้ไม่ยอมให้เขากลับ

“พิไล...เราจะทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้...พี่จะหยุด พี่จะไม่มาที่นี่อีก พี่จะไม่ทำแบบนี้อีกเด็ดขาด”

“ไม่นะพี่เดช พี่เดชจะทิ้งฉันไปไม่ได้นะ ฉันรักพี่ ฉันขาดพี่ไม่ได้ พี่รับปากฉันแล้วไงว่าจะไม่ทิ้งฉัน”

“พี่ขอโทษนะพิไล แต่พี่ทรยศต่ออารีย์ไม่ได้จริงๆ” เดชเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

พิไลหยุดร้องไห้มองตามไปพึมพำอย่างเจ็บใจ...

“ฉันจะไม่ยอมเสียพี่ไปเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด...” พิไลพุ่งไปที่ประตูจะตามเดชไป พลันประตูก็ปิดปังเข้ามา พิไลพยายามจะเปิดแต่เปิดไม่ออก “อะไรวะ ทำไมประตูเปิดไม่ออก” พิไลดึงสุดแรงแต่ก็ยังเปิดไม่ได้ ซ้ำลมแรงฝนทำท่าจะตก ข้าวของในบ้านปลิวว่อนจนพิไลต้องวิ่งเก็บโวยวายลั่น “ไอ้พายุบ้า...จะมาอะไรตอนนี้เนี่ย!”

ขณะพิไลวิ่งเก็บข้าวของวุ่นอยู่นั้น ที่เพดานมุมห้อง มีหน้าหุ่นนางพยาบาลจ้องมองพิไลอย่างน่ากลัว

ooooooo

พิไลวิ่งเก็บของจนวุ่น ในความรู้สึกเหมือนมีใครคอยมองตนอยู่ตลอดเวลา แต่พอเหลียวมองก็ไม่เห็นอะไร มีแต่จิ้งจกเกาะที่ผนังห้อง บ่นตัวเองว่า

“นังพิไลแกนี่ท่าจะบ้าไปแล้ว จิ้งจกมองก็ประสาทไปได้”

เก็บของได้บางส่วนแล้วรีบไปกระชากประตูเปิด วิ่งไปดูก็ไม่เห็นเดชแล้ว

ทันใดนั้นมีเสียงอะไรตกลงมาอย่างแรง พิไลตกใจร้องกรี๊ดสุดเสียงแล้วหมดสติไป

ที่แท้หุ่นนางพยาบาลลงจากเพดานยืนจ้องมองพิไลอย่างน่ากลัว!

เมื่อลุกขึ้นตั้งสติมองไปรอบๆ พิไลพึมพำ “ก็ไม่เห็นมีอะไรสักหน่อย หรือว่าเราจะประสาทหลอนไปเอง”

พิไลสะบัดหัวไล่ความหวาดกลัว บอกตัวเองว่าจะกลัวบ้าอะไรอยู่ ไม่ได้การแล้ว พลางรีบไปแต่งตัวให้ดูดีที่สุด มองตัวเองในกระจกเงาอย่างพอใจ แล้วจึงออกจากบ้านไป

ooooooo

วันนี้อาทรพาสันติไปขึ้นรถตน สันติถามว่าจะไปไหนก็ไม่ยอมบอก จนสันติถามว่าทำไมต้องมีลับลมคมในด้วย

“บอกก็ได้ ฉันจะชวนนายไปซื้อของให้น้องอัม พรุ่งนี้เป็นวันเกิดน้องอัม” พูดแล้วเร่งให้รีบขึ้นรถเลย

“ไม่ล่ะ...ไปเถอะ ฉันไม่มีเงินเหมือนนาย ทุกบาททุกสตางค์ต้องเก็บไว้ใช้เรื่องที่จำเป็นจริงๆ ขอบใจนะที่อุตส่าห์บอก นายไปเถอะ แล้วก็รีบกลับมาให้ทันชั่วโมงเรียนล่ะ”

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 5 วันที่ 28 ก.ย. 58

ละครเรื่องห้องหุ่น บทประพันธ์โดย ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น บทโทรทัศน์โดย ณ.ภัทรพร
ละครเรื่องห้องหุ่น กำกับการแสดงโดย บรรจง สินธนมงคลกุล
ละครเรื่องห้องหุ่น ควบคุมการผลิตโดย กัลป์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น ผู้จัด ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
ละครเรื่องห้องหุ่น ผลิตโดย บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น จำกัด
ละครเรื่องห้องหุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องห้องหุ่น เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันเสาร์ที่ 26 กันยายน 2558
ติดตามชมละครเรื่องห้องหุ่นได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ