อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 5 วันที่ 29 ก.ย. 58

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 5 วันที่ 29 ก.ย. 58

“ไม่ล่ะ...ไปเถอะ ฉันไม่มีเงินเหมือนนาย ทุกบาททุกสตางค์ต้องเก็บไว้ใช้เรื่องที่จำเป็นจริงๆ ขอบใจนะที่อุตส่าห์บอก นายไปเถอะ แล้วก็รีบกลับมาให้ทันชั่วโมงเรียนล่ะ”

สันติโบกมือให้อาทรรีบไป ส่วนตัวเองเดินย้อนกลับไปที่คณะ พลางนึกว่าตัวเองจะทำอะไรให้อัมราในวันเกิดดี?

แล้วสันติก็คิดออก ขอให้อัมรามานั่งเป็นแบบให้ตนวาดรูป บอกให้เธอนั่งทำหน้าแบบธรรมชาติสบายๆ อัมราบอกว่าตนทำไม่เป็น อัมราแกล้งนั่งนิ่งไร้อารมณ์บอกให้สันติแนะนำด้วยว่าจะให้ตนทำอย่างไรรูปถึงจะออกมาสวย



“น้องอัมสวยอยู่แล้ว แต่พี่อยากได้แววตาที่แสดงความรู้สึกจากภายในใจจริงๆ”

“นั่นล่ะค่ะที่อัมทำไม่เป็น”

“เอาอย่างนี้ น้องอัมคิดถึงเรื่องที่ตัวเองมีความสุข หรือประทับใจอะไรก็ได้ เดี๋ยวความรู้สึกมันก็จะออกมาทางแววตาเอง”

“อ๋อ...ได้ค่ะ” อัมราขยับนั่งท่าสบายๆ ทำตามคำแนะนำของสันติ...เธอคิดถึงเหตุการณ์ที่สันติไปช่วยตนจากที่เกือบถูกรถชน และคิดถึงตอนที่ตนเดินสะดุดหินจะล้มแล้วสันติประคองเธอไว้ในอ้อมแขน คิดแล้วความสุขจากภายในก็เป็นประกายที่แววตาสดใส สันติที่กำลังวาดรูปถึงกับมองตะลึง

พอวาดเสร็จอัมราจะขอดู สันติไม่ให้ดูบอกว่าเพิ่งร่างเค้าโครงหน้าเท่านั้น ยังต้องไปลงรายละเอียดอีกมาก

“แล้วจะบอกอัมได้หรือยังคะว่าจะวาดไปทำไม” สันติบอกว่าเป็นความลับ “แน้...พี่อาร์ตขี้โกงนี่นา บอกหน่อยไม่ได้เหรอคะ” อัมราแกล้งงอน แต่สันติก็ยังส่ายหน้าไม่ให้ดู นึกได้ถามว่า

“ตอนเป็นแบบสีหน้าแววตาน้องอัมดูมีความสุข มากๆ บอกหน่อยได้ไหมครับว่าตอนนั้นน้องอัมคิดเรื่องอะไรอยู่”

“เป็นความลับค่ะ” อัมราแกล้งคืน แล้วต่างก็หัวเราะกัน พลันสันติก็ชะงักมองเลยไหล่อัมราไปบอกว่า

“นั่นมันป้าพิไลเพื่อนคุณอาเดช ที่พี่เล่าให้ฟังไงครับ” สันติพูดไม่ทันขาดคำ พิไลก็ปราดเข้ามาถามสันติอย่างไม่สนใจอัมราว่า

“นี่เธอ...พี่เดชสอนอยู่ที่นี่ใช่ไหม”

เดชขับรถเข้ามาพอดี พอเห็นพิไลเขารีบเลี้ยวรถกลับออกไปทันที อัมรามองแปลกใจ พิไลไม่เห็นเพราะกำลังคาดคั้นสันติอยู่ว่าเดชสอนอยู่ที่นี่ใช่ไหม พอสันติบอกว่าใช่ พิไลสั่ง “งั้นไปตามพี่เดชมาให้ฉันหน่อยฉันจะรออยู่แถวนี้”

อัมรารีบขัดขึ้นว่าวันนี้คุณพ่อไม่มีสอน ถามว่าคุณป้ามีธุระอะไรกับคุณพ่อหรือ ถูกพิไลตอบเสียงขุ่นว่าเรื่องของผู้ใหญ่เด็กไม่เกี่ยว ไม่อยู่ก็แล้วไป แล้วสะบัดกลับไป

สันติกับอัมรามองอย่างแปลกใจ โดยเฉพาะอัมรารู้สึกท่าทางพิไลแปลกๆ

ooooooo

คืนนี้อารีกับอัมราและพรรณรายนั่งรอเดชกลับมาทานข้าวด้วยกัน อารีย์เปรยๆว่า

“ทำไมคุณพ่อยังไม่กลับอีก ไม่เห็นบอกแม่เลยว่าจะกลับมืด”

“จริงด้วย วันนี้มีเพื่อนคุณพ่อมาหาที่มหา’ลัยด้วยค่ะ” อารีย์ถามทันทีว่าเพื่อนที่ไหนหรือ “อัมลืมบอกคุณแม่ไป วันนี้พี่อาร์ตเจอคุณพ่อที่วัดค่ะ ตอนจะกลับเห็นว่าเจอเพื่อนเก่า คุณพ่อเลยไปกับเพื่อนคนนั้น”

“รู้ไหมลูกว่าเพื่อนผู้ชายหรือผู้หญิง”

“ผู้หญิงค่ะ แล้วตอนบ่ายๆเขาก็มาที่มหา’ลัยอีกแต่ไม่เจอคุณพ่อค่ะ”

“ใครกัน ปกติไม่เห็นคุณพ่อจะมีเพื่อนผู้หญิงเลย” พรรณรายพึมพำสงสัย

“เหมือนจะชื่อ พิไลค่ะ”

อารีย์ช็อกทำช้อนตกเสียงดัง อัมรากับพรรณรายมองแม่อย่างตกใจ อารีย์รีบกลบเกลื่อนว่าไม่มีอะไรมือแม่ไม่ค่อยมีแรง อัมราถามว่าคุณแม่ไม่สบายอีกหรือเปล่า

“ไม่จ้ะ แม่สบายดี...เอ้าทานข้าวกันต่อเถอะ”

อารีย์ชวนคุยโน่นนี่กลบเกลื่อนจนอัมรากับพรรณรายไม่ติดใจสงสัย

ooooooo

พอเดชกลับมา เขาพาอัมราไปห้องหุ่นอย่างรีบร้อน จนอัมราถามขณะเดินลงบันไดไปว่าคุณพ่อมีอะไรกับตนหรือ

“วันนี้อัมเห็นพ่อที่มหา’ลัยใช่ไหม ผู้หญิงคนนั้นเขามาทำไม” อัมราถามว่าเขาเป็นเพื่อนคุณพ่อไม่ใช่หรือ “ใช่...เขามาพูดอะไรกับลูก”

อัมราบอกว่าเขามาถามหาคุณพ่อ เดชถามว่าแค่นั้นหรือ

“ค่ะคุณพ่อก็เห็นเขา แล้วทำไมคุณพ่อต้องรีบขับรถหนีล่ะคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“คือเขาเดือดร้อนเรื่องเงิน แต่พ่อก็ช่วยไปหลายครั้งแล้ว อัมอย่าบอกเรื่องนี้กับแม่ได้ไหม คือพ่อไม่อยากให้แม่เขาไม่สบายใจน่ะ”

“คุณแม่รู้แล้วค่ะ” อัมราหน้าเสีย เดชหน้าเสียยิ่งกว่า เขาอึ้งไปนาน อัมราบอกว่า “แต่คุณแม่ไม่เห็นพูดอะไรเลยนี่คะอัมว่าการที่คุณพ่อช่วยเหลือเพื่อนเก่าที่เดือดร้อน คุณแม่คงเข้าใจค่ะ”

“ก็คงงั้น...เราขึ้นข้างบนกันเถอะลูก”

เดชนำอัมราไปนั่งที่เก้าอี้พักผ่อน อารีย์นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่อีกมุมหนึ่งอยู่แล้ว หุ่นทุกตัว...มองอารีย์อย่างโกรธเดชแทน...

ooooooo

พิไลกลับเข้าห้องถูกหุ่นแกล้งทำโน่นนี่หล่นปึงปังโครมครามซ้ำไฟดับ มีเสียงคนเดินไปมาอีก กลัวจนหนีออกไปหาหลวงตาที่ศาลาวัดลนลานบอกว่าตนถูกผีหลอก

หลวงตาที่มาเจอสันติกำลังลงรายละเอียดในรูปวาดอัมราเสร็จพอดี กำลังจะชวนกันกลับกุฏิ หลวงตาหลับตาเห็นพวกหุ่นกำลังเดินกันมาช้าๆ ท่าทางน่ากลัว หลวงตาจึงพึมพำสวดมนต์ ทำให้หุ่นพวกนั้นท่าทางอ่อนโยนลง มองมาทางหลวงตา

“การทำร้ายคนเป็นบาป อย่าก่อเวรสร้างกรรมกันเลย กลับไปเสียเถอะ”

พวกหุ่นยกมือไหว้หลวงตาแล้วพากันกลับ แต่พิไล ยังไม่กล้ากลับขอสายสิญจน์หรือพระดีๆจากหลวงตา

“ของพวกนั้นน่ะไม่จำเป็นหรอก ถ้าโยมไม่คิดร้ายกับใครก่อนก็ไม่มีใครทำร้ายโยมได้ เชื่ออาตมาสิ คนเราเวลามาก็มาตัวเปล่า เวลาละโลกไปก็ตัวเปล่า เมื่อยังมีชีวิตอยู่หมั่นทำความดีไว้ดีกว่านะโยม ความดีเท่านั้นที่จะคุ้มครองโยม”

สันติถามพิไลอย่างมีน้ำใจว่ามีอะไรจะให้ตนช่วยไหม พิไลพูดดูถูกว่าเอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะแล้วสะบัดไป สันติมองตามถอนใจแต่สีหน้าสงบนิ่ง แล้วเดินตามหลวงตากลับกุฏิ

ooooooo

วันนี้เป็นวันเกิดอัมราแล้ว เพื่อนๆมีนุชนารถกับอาทรมาที่โต๊ะของกลุ่มก่อน นุชนารถเอาผ้าเช็ดหน้าน่ารักให้เป็นของขวัญ อาทรมอบตุ๊กตาน่ารักให้

อัมราดีใจชมว่าผ้าเช็ดหน้าน่ารักมาก เอากล่องของขวัญที่อาทรให้ไปเปิดดู เป็นตุ๊กตาน่ารัก

“โห...ตุ๊กตาน่ารักจัง ขอบคุณค่ะพี่ออย”

จุ๊บยืนมองอยู่อย่างหมั่นไส้ พอสันติมาเธอพูดแก้เกี้ยวว่าตนไม่ทันได้เตรียมของขวัญชวนสันติไปซื้อของขวัญให้อัมราด้วยกัน สันติบอกว่าตนเตรียมมาแล้ว พลางเอาม้วนกระดาษที่วาดรูปอัมราให้ บอกว่า

“พี่ไม่มีอะไรที่มีค่านอกจากของขวัญที่ทำจากใจครับ ขอให้น้องอัมมีความสุขสมหวังในทุกๆสิ่งที่ต้องการ”

อัมรารับม้วนกระดาษจากสันติไปเปิดดู อุทานอย่างตื่นเต้นมากว่าที่แท้ความลับของเขาคือของขวัญวันเกิดให้ตนนี่เอง เธอขอบคุณสันติบอกเขาว่า

“อัมชอบมากที่สุดเลยค่ะ เป็นของขวัญที่ถูกใจที่สุดเลย”

นุชนารถมาดู ชมว่าเหมือนมาก วาดเก่งจังเลย จุ๊บมองอย่างไม่พอใจ สังเกตเห็นอาทรหน้าเจื่อนเมื่อเห็นอัมราวางตุ๊กตาของตัวเองไว้ข้างๆ แล้วชื่นชมรูปวาดและสบตากับสันติอย่างรู้กัน

จุ๊บหลบไปซื้อขนมห่อหนึ่งมาให้อัมราเป็นของขวัญวันเกิด อัมราเกรงใจบอกว่าที่จริงไม่ต้องเสียเงินไปซื้อมาเลย

“แหมไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ทั้งพี่ ออย แล้วก็อาร์ต ก็เห็นน้องอัมเป็นน้องสาวคนหนึ่งวันเกิดทั้งทีไม่มีอะไรให้ได้ไง” แล้วทำทีชะโงกดูรูปวาด “ฝีมืออาร์ตเขาดีจริงๆ นะเนี่ย ปั้นก็เก่ง วาดรูปก็เหมือน น้องอัมคงชอบรูปนี้มากสิคะ”

“ค่ะ อัมชอบมาก”

“เหมือนพี่เลยค่ะตอนแรกที่อาร์ตเขาวาดรูปให้พี่นะ โอ๊ย...พี่งี้ ตื่นเต้นยิ่งกว่าน้องอัมอีก” อัมราชะงักถามว่าพี่อาร์ตเคยวาดรูปให้พี่จุ๊บด้วยหรือ “ค่ะ...แหมดูแล้วจะว่าคุย พี่น่ะเป็นนางแบบคนแรกของอาร์ตเขาเลยล่ะ คิดแล้วก็ยังขำไม่หายเลย พี่ไม่อยากเป็นเพราะไม่ชอบนั่งนิ่ง แต่อาร์ตก็อ้อนวอนทำทุกอย่างที่พี่ขอเลยนะเพราะอยากให้พี่เป็นนางแบบให้ เขาบอกว่าอยากวาดรูปพี่เป็นคนแรก แต่พอรูปเสร็จออกมาก็คุ้มจริงๆค่ะ”

จุ๊บพูดเสียจนอัมราจ๋อยไป จุ๊บแอบมองอย่างสะใจ

ooooooo

อาทรยังทำใจไม่ได้ที่อัมราปลื้มกับรูปวาดของสันติมากกว่าตุ๊กตาที่ตนให้ จนเวลาเรียนก็ไม่มีสมาธิ สันติถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า หยอกเพื่อนว่าทำหน้าเหมือนคนอกหัก ทำให้ออยฮึดขึ้นมาไม่ยอมเสียเชิง กลับมาร่าเริงเหมือนเดิม

“ไปหาอะไรกินกันก่อนนะ สงสัยคงหิวเลยไม่มีสมาธิ” สันติบอกอาทร พออาทรลุกไปเขามองขำๆ แล้วปั้นรูปต่อไป

ฝ่ายนุชนารถคุยกับอัมราอย่างตื่นเต้นขณะเดินอยู่ที่หน้าตึกคณะว่า ตนเคยอ่านหนังสือบอกว่าผู้ชายที่วาดรูปให้ผู้หญิงแสดงว่าเขาต้องสนใจเรามากเลย บอกว่า “สงสัยพี่อาร์ตต้องปิ๊งเธอแน่ๆเลย เพราะคนอย่างพี่อาร์ตไม่วาดรูปให้ใครง่ายๆ ถ้าพี่เขาไม่สนใจ”

แม้จะยังรู้สึกปลื้มกับรูปวาดแต่คำพูดของจุ๊บที่บอกว่าสันติวาดรูปให้ตนเป็นคนแรกก็ทำให้อัมราจ๋อยไป บอกนุชนารถว่า “พี่อาร์ตก็เคยวาดรูปให้พี่จุ๊บเหมือนกัน แถมพี่จุ๊บยังเป็นนางแบบคนแรกให้พี่อาร์ตวาดด้วย”

พอนุชนารถรู้ว่าอัมรารู้เรื่องนี้จากจุ๊บก็ชี้ว่าจุ๊บชอบอาร์ตอยู่เลยพูดโน่นนี่ให้เข้าใจผิดกัน บอกอัมราว่าเราไปถามพี่อาร์ตกันเลยดีไหมว่าพี่จุ๊บเคยเป็นนางแบบคนแรกของพี่อาร์ตจริงหรือเปล่า อัมราติงว่าน่าเกลียดถ้าจู่ๆก็ไปถามเรื่องแบบนี้

“ไปเถอะน่า ไม่ถามทื่อๆออกไปหรอก ฉันมีวิธีไปเร็ว” นุชนารถดึงแขนอัมราไปทันที

หลังจากจุ๊บบอกอัมราว่าสันติเคยวาดรูปให้ตนจนอัมราหงอยไปแล้ว จุ๊บก็มายุแหย่ทางสันติอีกทางว่าอาทรหงอยไปเพราะอาทรชอบอัมราแต่เมื่อรู้ว่าสันติมีใจให้อัมราอาทรก็ซีดน่าสงสาร แล้วยุสันติว่าเรามาช่วยกันทำให้อาทรสมหวังดีไหมเพราะพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายก็อยากให้ดองกัน เห็นสันติลังเล จุ๊บชะโงกหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูสันติว่า

“แต่อาร์ตห้ามบอกออยเด็ดขาดนะว่าจุ๊บบอก”

อัมรากับนุชนารถมาเห็นพอดี มองจากมุมที่เห็นเหมือนสองคนกำลังจุ๊บกันอยู่ อัมราถึงกับน้ำตาไหลหันหลัง

เดินกลับไปทันที เช็ดน้ำตา สูดลมหายใจลึกๆ ปลุกใจตัวเองให้เข้มแข็ง เหมือนตัดสินใจอะไรบางอย่างได้แล้ว

ooooooo

แม้อารีย์จะมีอะไรในใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเดชกับพิไล แต่เธอก็ยังคงดูแลเขาอย่างปกติ วันนี้เธอเอากาแฟไปให้เขาที่ห้องหุ่น เดชจะสารภาพความจริงกับเธอ เพียงแต่เอ่ยชื่อพิไล ก็ถูกอารีย์ตัดบทว่า

“พี่เดชก็เคยช่วยเขาใช่ไหมคะ ฉันรู้แล้วล่ะค่ะ” พูดแล้วไปยืนร้องไห้อยู่ที่หน้าห้องอย่างพยายามฝืนความรู้สึกตัวเอง

เดชรู้สึกผิด เขาหันไปมองหุ่นทุกตัว พูดกับหุ่นเหมือนจะให้เป็นพยานว่า

“ผมจะไม่ทำผิดกับอารีย์อีกเด็ดขาด ผมสาบาน ถ้าผมผิดคำพูด ขอให้ผมมีอันเป็นไป”

เพทายกับพรรณรายเป็นไม้เบื่อไม้เมากันตลอดเวลา วันนี้พอเพทายมาถึงก็สั่งให้พรรณรายกับอัมรามาช่วยตนถือเสื้อผ้าหน่อย พรรณรายเชิดใส่ อัมราที่กำลังรดน้ำต้นไม้จึงให้พรรณรายช่วยถือสายยางแล้วตัวเองไปช่วยเพทาย

“ยังไม่มีใครมาเลยค่ะ แต่คุณพ่อรออยู่ในห้องหุ่นแล้ว” อัมราบอก เพทายมองอย่างไม่ชอบใจที่อัมรากับพรรณรายไม่ไหว้ตน ทำให้พรรณรายยิ่งหมั่นไส้ทำเป็นยกมือไหว้ทั้งสายยาง น้ำเลยฉีดตัวเพทายเปียก เธอยิ่งโมโหโวยวายใส่พรรณราย อัมราจึงขอโทษแทนพี่สาว ร้อนใจที่เสื้อผ้าเพทายเปียก

“ฉันมีเสื้อผ้าสำรองอยู่ในรถหลายตัว” เพทายบอกแล้วจิกตาไปทางพรรณราย “ฝากไว้ก่อนเถอะแก!”

เมื่อลงไปที่ห้องหุ่น เห็นเดชกำลังปั้นรูปตนอยู่อย่างตั้งอกตั้งใจ เพทายเห็นเขาผิดกับผู้ชายอื่นที่พอเห็นความเซ็กซี่ของตนก็ดี๊ด๊า เลยจะยั่วต่อมกระสันของเขา ทำทีว่านั่งนานจนขาชาขอพักสักครู่ แทนที่เดชจะฉวยโอกาสนวดให้ เขากลับบอกว่า

“ได้ครับถ้าอย่างนั้นค่อยๆลุกนะครับลองเดินไปมาเปลี่ยนอิริยาบถคุณอาจจะดีขึ้น”

เพทายแกล้งลุกเร็วๆ แล้วเซจะล้มเดชรีบประคองไว้ เธอชม้ายมองอย่างยั่วยวน เดชรีบผละออกอย่างเร็ว ขอโทษเธอแล้วบอกให้พักสักครู่ก็ได้ ตนขอตัวไปดูเด็กๆ เพราะสายแล้ว บ่นๆว่าทำไมถึงยังไม่มากันอีก

แต่เพทายกลับคิดว่าเดชรีบออกไปเพราะกลัวห้ามใจตัวเองไม่ได้ พึมพำพอใจว่าเสน่ห์ตนยังใช้ได้ทีเดียว

บรรดาหุ่นในห้องไม่พอใจพฤติการณ์ของเพทายเลยแกล้งกระชากผมบ้าง พอเธอจะนั่งก็เลื่อนเก้าอี้หลบจนเธอหงายก้นกระแทกพื้น ลุกขึ้นบ่นอย่างหงุดหงิด “ปั้ดโธ่! นี่มันอะไรกัน” ส่วนพวกหุ่นพากันจ้องเพทายอย่างน่ากลัว

ooooooo

อาทร สันติ และจุ๊บเพิ่งมาถึงบ้านเดช อัมราถามว่าทำไมวันนี้ถึงมาช้ากัน จุ๊บรีบบอกว่าเพราะตนตื่นสายสันติเลยต้องรอนาน แล้วพูดยั่วอัมราว่า

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 5 วันที่ 29 ก.ย. 58

ละครเรื่องห้องหุ่น บทประพันธ์โดย ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น บทโทรทัศน์โดย ณ.ภัทรพร
ละครเรื่องห้องหุ่น กำกับการแสดงโดย บรรจง สินธนมงคลกุล
ละครเรื่องห้องหุ่น ควบคุมการผลิตโดย กัลป์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น ผู้จัด ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
ละครเรื่องห้องหุ่น ผลิตโดย บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น จำกัด
ละครเรื่องห้องหุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องห้องหุ่น เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันเสาร์ที่ 26 กันยายน 2558
ติดตามชมละครเรื่องห้องหุ่นได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ