ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 7 วันที่ 4 ก.ย. 58

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 7 วันที่ 4 ก.ย. 58

“ก็ใครจะไปคิดว่าคนมันจะชั่วได้ขนาดนี้ เออ... ฉันผิดเอง” ชั้นฉัตรยอมรับ พอดีมาถึงชั้น 12 ออกจากลิฟต์ยังคุยกันต่อ ปูรณ์บอกว่าถ้าเขาผิดตนก็ผิดเหมือนกัน บ่นว่าเมธีไม่น่าจะเลวได้ขนาดนี้

พลันปูรณ์ก็อึ้งเมื่อเห็นลมกำลังพยุงมุกรินเดินสวนมา ชั้นฉัตรมองไปก็งงไปอีกคนพึมพำ

“อะไรกันวะเนี่ย มุกริน เวลแม็กซ์??”



มุกรินที่เดินก้มหน้า พอเงยเห็นปูรณ์ก็ทักอย่างลืมตัว “อาปูรณ์” ลมเลยทัก “สวัสดีอาปูรณ์” ด้วย

“เพิ่งรู้ว่าเพื่อนของลมที่ประสบอุบัติเหตุคือคุณรินนี่เอง พักอยู่ชั้นนี้เหมือนกันเหรอ?” ปูรณ์มองทั้งสอง วีว่าในร่างมุกรินได้แต่อึ้งพยายามจะบอกปูรณ์ว่าตนไม่ใช่มุกรินแต่ก็พูดไม่ออก ได้แต่มองหน้าปูรณ์นิ่งอยู่อย่างนั้น ลมจึงตอบแทนว่า

“อยู่ชั้น 9 น่ะครับ พอดีรินเขาได้ข่าวว่าวีว่าอยู่ชั้นนี้ ก็เลยขึ้นมาเยี่ยมวีว่าน่ะครับ”

ปูรณ์กับชั้นฉัตรชะงักกับคำตอบของลม เมื่อลมขอตัวพามุกรินไป ชั้นฉัตรมองหน้าปูรณ์ถาม “มุกรินมาเยี่ยมวีว่าเนี่ยนะ?” ปูรณ์ไม่ตอบแต่เดินดุ่มไปที่ห้อง 1201 ซึ่งเป็นห้องพักของวีว่า ชั้นฉัตรรีบตามไป

เมื่อเข้าไปในห้อง ได้ฟังจากเจ้าขาเล่าว่ามุกรินกอดแม่ และเรียกว่า “แม่” ด้วย เลยพากันวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆนานา วารุณีติงว่าเรื่องมันแล้วก็ให้แล้วไปเถอะ ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจเรื่องพวกนั้นแล้ว

เจ้าขาหันมองที่เตียงแล้วสะกิดให้ทุกคนดู ทุกคนหันดูเห็นปูรณ์ไปนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างเตียงวีว่า เอื้อมมือแตะมือวีว่าเอ่ยเบาๆอย่างห่วงใย...

“ตื่นขึ้นมาเร็วๆนะวีว่า อาและทุกคนรออยู่...”

ฝ่ายลมก็ถามมุกรินว่านึกยังไงถึงลุกไปเยี่ยมวีว่า วีว่าในร่างมุกรินคิดว่าพูดไปก็ไร้ประโยชน์ ตัดบทว่าช่างเถอะ ลมยกมือลูบหัวเธอ วีว่าเบี่ยงหลบอย่างรังเกียจ ทำให้ลมยิ่งแปลกใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของมุกรินหลังฟื้นขึ้นมาจากความตาย...

ooooooo

เมธีหนีลนลานหิ้วกระเป๋าใบเดียววิ่งออกไปเรียกแท็กซี่จนเกือบถูกรถชนตาย เขาควักแบงก์ใบละพันให้สั่งให้ไปสนามบิน แต่แล้วก็เปลี่ยนใจไปหาเพื่อน เพื่อนจึงพาไปพักที่สวนยาง

เพื่อนคนนั้นบอกว่าพวกคนงานอยู่ฝั่งโน้นของสวนไม่มีใครมาแถวนี้หรอก ให้อยู่ที่นี่ อย่าออกไปไหนตนจะซื้ออาหารมาทิ้งไว้ให้บ่อยๆ แล้วเพื่อนก็ขึ้นรถกลับไป ให้เมธีอยู่ที่บ้านไม้หลังเล็กกลางสวนยางที่อึมครึมเพียงคนเดียว

ฝ่ายมือปืนทำงานแล้วไปทวงเงินงวดสุดท้าย วิคอยู่ในร้านที่มีของอยู่ในลังและมีผ้าพลาสติกปูพื้นกันเปื้อน อ้างว่าเหยื่อยังไม่ตายจะให้ตนจ่ายได้ยังไง พอมือปืนขู่หนักเข้าก็เอาซองยื่นให้ปรากฏว่าในนั้นเป็นแบงก์กงเต๊กทั้งสิ้น มือปืนโมโหแต่ไม่ทันทำอะไรก็ถูกพนักงานเสิร์ฟลูกน้องวิคเป่าดับเสียก่อน

พวกวิคเอาผ้าพลาสติกที่ปูพื้นห่อร่างมือปืนออกไป เพื่อนมือปืนที่นั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์รออยู่ พอเห็นว่าเพื่อนเป็นศพออกมาก็ขี่รถหนีไป พนักงานเสิร์ฟคนนั้นถามวิคว่าเราจะทำยังไงกับผู้หญิงคนนั้น?

“ตอนนี้นังนั่นไม่ใช่ปัญหาเร่งด่วน แต่เป็นไอ้เมธีต่างหาก คนปอดอย่างมัน จะปากโป้งเมื่อไรก็ไม่รู้ ถ้าเจอมันเมื่อไร เราก็คงต้องใช้พลาสติกพวกนี้อีก” วิคยิ้มเหี้ยม

ooooooo

เช้านี้ขณะวารุณีหลับอยู่ที่โซฟา สะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามา พอเห็นเป็นปูรณ์ก็ทักว่าทำไมมาแต่เช้า ปูรณ์ทักว่าวารุณีเฝ้าทุกวันอ่อนเพลียมากน่าจะให้ป้าแอ๊วหรือจ้างพยาบาลเฝ้าก็ได้

วารุณีบอกว่าอยากให้วันที่วีว่าตื่นขึ้นมาแล้วเห็นตนเป็นคนแรก ส่วนปูรณ์ก็บอกว่ามาแต่เช้าเพราะซื้อโจ๊กเจ้าอร่อยที่วีว่าชอบมาฝาก เมื่อเธอตื่นขึ้นมาจะได้ทานของโปรดเลย วารุณีพูดทั้งน้ำตาว่ากลัวลูกจะไม่ตื่นขึ้นมา ถ้าเป็นอย่างนั้นตนคงทนไม่ได้

“พี่วารุณีเป็นคนเข้มแข็ง พี่ใจเด็ดเองก็เป็นทหารที่เข้มแข็ง วีว่าเองก็ได้ความเข้มแข็งจากพี่ทั้งสองคน หลานสาวของผมอาจจะนอนนิ่งๆอยู่ แต่ผมเชื่อว่าเธอกำลังต่อสู้อยู่ที่ไหนสักแห่ง ต่อสู้อย่างเข้มแข็งเพื่อที่จะฟื้นตื่นขึ้นมาในวันนึงจนได้”

“ปูรณ์เชื่ออย่างนั้นจริงๆเหรอ” วารุณีถามอย่างหวั่นใจ ปูรณ์ยิ้มให้กำลังใจ พูดอย่างเปี่ยมด้วยความมั่นใจว่า

“ผมเชื่อหมดใจเลยครับ”

ooooooo

วีว่าในร่างมุกรินทนไม่ได้ที่ตนต้องอยู่ในร่างของคนที่ไม่ชอบหน้ากัน เธอขึ้นไปบนดาดฟ้าโรงพยาบาล ลากทั้งสายน้ำเกลือขึ้นไปด้วย ทีแรกก็ร้องเรียกคุณลึกลับ ครู่หนึ่งก็เปลี่ยนเป็นตะโกนเรียก พอไม่มีสัญญาณอะไรก็ตะเบ็งเรียก

เมื่อทำอย่างไรคุณลึกลับก็ไม่มา เลยจะกระโดดตึกฆ่าตัวตายให้พ้นจากภาวะที่ทรมานใจนี้

“จะทำอะไรของเธอวีว่า?” เสียงคุณลึกลับถามขึ้น วีว่าลืมตาหันมอง ถามเสียงขุ่นว่า

“ฉันควรจะถามคุณลึกลับมากกว่าว่าคุณทำอะไรของคุณ” คุณลึกลับถามยิ้มๆว่าตนทำอะไรหรือ? “ก็ให้ฉันมาอยู่ในร่างของมุกรินเนี่ย นี่มันอะไรกัน สลับร่างเนี่ยนะ ฉันรู้สึกอย่างกับอยู่ในหนังหรือละครบ้าๆบอๆ” คุณลึกลับถามว่าละครก็มาจากชีวิตจริงไม่ใช่หรือ “แต่ฉันไม่ชอบเรื่องจริงแบบนี้ ทำไมฉันต้องฟื้นขึ้นมาอยู่ในร่างของมุกรินด้วยล่ะ ฉันไม่ชอบเขา แล้วฉันก็ต้องมาอยู่ในร่างของเขาเนี่ยนะ!”

“หรือเธออยากจะอยู่ในร่างของเธอเองที่นอนเป็นผักอยู่อย่างนั้น เป็นเจ้าหญิงนิทราที่ไม่รู้ว่าจะตื่นหรือตายไปจริงๆเมื่อไหร่” เห็นวีว่าอึ้ง คุณลึกลับย้ำว่า “ฉันบอกเธอแล้วไง ว่าเธอกำลังได้โอกาสที่น้อยคนนักจะได้ มันอาจจะเป็นโอกาสที่พิลึกกึกกือไปสักหน่อย แต่มันก็ดีกว่าไม่มีโอกาสเลยไม่ใช่เหรอ?”

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 7 วันที่ 4 ก.ย. 58

อ่านละครย่อเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ บทประพันธ์โดย วรรณวรรธน์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจบทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจกำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ