อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 7/2 วันที่ 7 ก.ย. 58

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 7/2 วันที่ 7 ก.ย. 58

“ก็อยู่ๆ ชีก็เป็นลมในห้องแต่งตัว พอดีคุณอาทิตย์เข้าไปเห็น ก็เลยพาไปโรงพยาบาล สงสัยจะรับงานเยอะเกิน”
คนฟังแอบยิ้มร้าย “คงงั้นมั้งคะ”
“คงรู้ตัวว่ากำลังจะตก เลยรีบโกยไว้ก่อน ไม่ดูกำลัง” เรด้าพูดพลางยื่นหน้าเข้ามาถามจริงจัง “แล้วนี่ พร้อมรึยัง”
อีกฝ่ายพยักหน้าอย่างกลัวๆ

เรด้ามองไปหน้ารถ เห็นใกล้จะถึงจุดหมาย ก็รีบบอกแท็กซี่ “จอดข้างหน้าค่ะพี่”
อุไรวรรณตกใจ “ถึงแล้วเหรอ”



รถแท็กซี่แล่นไปจอดหน้าตึกแถวโทรมๆ แห่งหนึ่ง อุไรวรรณกับเรด้าพากันลงจากรถ
“ร้านนี้แหละ คลินิกในตำนาน”
อุไรวรรณเหลือบมองป้ายหน้าร้าน “บิ๊กตู้มคลินิก”

เธอถึงกับหน้าซีดเผือด
ปกรณ์นั่งเซ็งอยู่ที่ชิงช้าหน้าบ้าน สักพักเสียงมือถือก็ดังขึ้น พอหยิบขึ้นมาดู เห็นเป็นสายจากอัปสรสวรรค์ ก็รีบกดรับ

“ไงฟ้า”
“เป๋า แกอย่าโกรธแม่ฉันเลยนะ แม่ก็เป็นงี้ เค้าก็มีตรรกะแปลกๆ ของเค้า”
“อืม ไม่โกรธหรอก ฟ้าล่ะเป็นไงมั่ง”
“วันนี้ฉันไม่สบายในกองถ่าย คุณอาทิตย์ เค้าก็เลย...”
คนฟังถึงกับชะงัก เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เรียกเปลี่ยนไป คนพูดดูเหมือนจะรู้ตัว
“เอ่อ อีตาเสี่ยนั่น ดันเค้าเข้าไปเจอพอดี ก็เลยพาไปโรงพยาบาล”
“แล้วคนอื่นล่ะ ไปไหนกันหมด”
“ก็คนอื่นเค้าถ่ายกันอยู่”
“แล้วทำไมมือถือฟ้าอยู่กับมัน”
ปกรณ์ซักต่อ อีกฝ่ายเริ่มโมโหที่โดนต้อน
“ก็ฉันเป็นลม เค้าคงรับแทน”
“แล้วมันตัดสาย...”.
อัปสรสวรรค์เริ่มไม่ไหวแล้ว “เป๋า นี่แกเป็นอะไร แกไม่ถามมั่งเหรอว่าฉันป่วยเป็นอะไร ฉันรู้ว่าแกเป็นห่วงนะ แต่มันเยอะไป”
ปกรณ์ถือสายนิ่ง ไม่ตอบอะไร
อัปสรสวรรค์หันไปเห็นเดือนเด่นเดินเข้ามาในห้อง ก็รีบตัดบท
“แค่นี้ก่อนนะ”
จากนั้นก็รีบวางสายทันที ปกรณ์ถอนหายใจเซ็งๆ พาลถีบอะไรแถวนั้น ระบายอารมณ์

เดือนเด่นเข้ามานั่งบนเตียง ก่อนจะคุยกับลูกสาว สีหน้าจริงจัง
“นี่ยัยฟ้า แม่ว่าแกห่างๆ นายเป๋านั่นไว้หน่อยดีกว่า กุ๊ยมาก เดี๋ยวจะพาลพาลูกเสียไปด้วย”
“แม่ก็เกินไป เป๋าเป็นเพื่อนฟ้า ฟ้ารู้จักเป๋าดี เรื่องเมื่อกี้ มันแค่เข้าใจผิดกันเฉยๆ เป๋าคงเป็นห่วงฟ้าน่ะค่ะ”
“ห่วงหรือหึง?” เดือนเด่นย้อนถาม
ฝ่ายลูกสาวตกใจ “หึง? เป๋าเป็นเพื่อนฟ้านะคะ”
“เพื่อนกันมันต้องขนาดนี้เลยเหรอ แม่ดูตามัน ก็รู้”
“เซ้นต์แม่ เชื่อไม่ได้หรอกค่ะ”
เดือนเด่นรีบพูดปราม “นี่ เตือนไว้ก่อนนะ ตอนนี้แกมีชื่อเสียงระดับประเทศ ใครๆ ก็อยากได้แกทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่เพื่อนที่คบกันมาหรอก แต่เชื่อแม่นะ มันไม่ได้รักตัวตนของแก แค่อยากมีแฟนเป็นดาราก็ เท่านั้นเอง ไม่เหมือนตาทิตย์ที่ศักดิ์ศรีพอๆ กับลูก เค้าน่าจะรักลูกที่ใจมากกว่า”
อัปสรสวรรค์ทำหน้าเอือม “นี่แม่ไปกันใหญ่ล่ะ”
“ไม่รู้ล่ะ เตือนไว้ก่อน จะรักใครก็ต้องเลือกดูที่มันช่วยเสริมราศีบารมี ให้ดูดีไม่อายใครเค้า ไม่ใช่ แค่..........”
เดือนเด่นยังถูกไม่จบ อัปสรสวรรค์ก็แทรกขึ้นมา
“รักใครก็ต้องเลือกให้ดี ? แล้วไงคะ ความรักค่อยตามมาทีหลังเหรอ”
“เออสิ อยู่ๆไป เดี๋ยวก็รักกันเอง”
“พ่อกับแม่ก็ถูกบังคับให้แต่งงานกันไม่ใช่หรือคะ”
พอถูกลูกสาวย้อนกลับ คนเป็นแม่ถึงกับนิ่งเงียบ
“นี่เป็นตัวอย่างที่ดีได้รึยัง”
เดือนเด่นหน้าเจื่อน แต่ทำเสียงแว้ดใส่กลบเกลื่อน “มันเหมือนกันที่ไหนล่ะ นี่ฉันมั่นใจว่าเค้าเหมาะสมกับแก”
“หนังเรื่องเดียวกันแหละค่ะ แต่เอามารีเมคใหม่ โดยผู้จัดชื่อเดือนเด่น เรื่องนี้ฟ้าขอตัดสินใจเอง
ซักเรื่องได้มั้ยคะ”
ขาดคำก็นอนห่มผ้าหันหลังให้แม่ทันที เดือนเด่นทำหน้าเซ็ง
“หึ้ย เด็กดื้อ”

อุไรวรรณนั่งอยู่ในคลินิก ที่มีสภาพทั้งเก่า ทั้งโทรม พลางนึกถึงคำแม่และยายหมอดู
“ก็ทำตัวให้มันสวยเหมือนฉันสิ ผู้ชายจะได้วิ่งเข้าหา ถ้าวันนั้นฉันไม่ทำนม แกก็ไม่ได้เรียนต่อหรอก”
“ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง อยากให้คนมองโดยไม่ต้องใช้แรง ก็ต้องใช้นม”
เรด้าที่นั่งข้างๆ ตบหัวเข่าอุไรวรรณเบาๆ
“เลือกได้ยังอะทรงไหน ส้มจีนแดง แตงกวายาว มะนาวรุ่น องุ่นพวง รึว่าห่วงชูชีพ”
อุไรวรรณส่ายหน้า “ไม่รู้เลยอะพี่ กลัวเจ็บอย่างเดียวเนี่ย”
“โอ๊ย จะกลัวไปทำไม ใครๆ ก็ทำกันทั้งนั้น เค้าว่าเจ็บนิดๆ ประมาณโดนสิบล้อทับแค่นั้นเอง”
อีกฝ่ายหน้าเสีย “ไม่เอาละพี่”
พูดพลางรีบลุกไปที่ประตู เรด้าวิ่งเข้าไปขวางไว้
“อะไรล่ะ”
“ปล่อยมันแบนๆ งี้ไปเหอะ”
เรด้าพยายามโน้มน้าว “ เฮ้ย อย่านึกถึงอุปสรรค ให้นึกถึงจุดหมาย นึกถึงโอกาสที่ได้จากความยิ่งใหญ่ไม่ต่างนมเรา”
“นี่ร้านเค้าให้เปอร์เซ็นต์พี่รึเปล่า”
เรด้าอ้ำอึ้ง “เอ่อ....”.
ทันใดนั้นพนักงานร้านก็เดินออกมา “โอเค. ค่ะ คุณหมอพร้อมแล้ว”
อุไรวรรณหน้าเหวอ หนังสือนางแบบนมตู้มร่วงลงพื้น

5 วันถัดมา

อุไรวรรณที่อยู่ในห้องนอนตัวเอง เอื้อมมือปลดภาพตัวเองสมัยนมแบนๆ บนข้างฝาลงมา ดวงตาที่ผ่านการศัลยกรรมของเธอคมกริบ หน้าอกตู้มซ่อนอยู่ใต้เสื้อกล้าม
เพ็ญศรีกำลังเล่นโยคะ พอเห็นลูกสาวเดินลงมาจากชั้นบน เดินผ่านหน้าออกจากบ้านไป ก็สะดุดตากับขนาดหน้าอก ที่โดดเด่น จนต้องมองตามอย่างแปลกใจ
อุไรวรรณเดินมาตามทางอย่างมั่นใจ ตลอดทางตั้งแต่ออกจากบ้านมา มีแต่คนเดินผ่านแล้วแอบมองหน้าอกเธอ ตั้งแต่เด็กวัยรุ่น นักศึกษา หนุ่มออฟฟิศ คนที่เดินมากับแฟน ไปจนถึงลุงแก่ๆ ถึงกับหน้าคะมำเลยทีเดียว

อุไรวรรณเดินเข้ามาในหน่วยบันเทิง ก็เจอเรด้าเป็นคนแรก ฝ่ายหลังมองนมก่อนมองหน้า
“โอเค.”
อุไรวรรณพยักหน้าหงึก “อืม แต่ไม่ใช่สิบล้อทับ รถแบ็คโฮเลยดีกว่า”
เรด้ากระแซะไหล่เย้าๆ “แต่มันก็ดีใช่มั้ยล่ะ แล้วนี่แผลหายแล้วเหรอ”
“ยังค่ะ แต่พอทนได้”
เรด้าหันซ้ายหันขวาก่อนป้องปากพูด
“นี่ วันก่อนพี่เพิ่งนึกอะไรได้อย่าง บางทีต้นเหตุที่เธอโดนปลด อาจไม่ใช่เรื่องทะเลาะกับนางฟ้าก็ได้”
อุไรวรรณรีบถามอย่างอยากรู้ “มีอะไรคะ”
“ไม่ตะหงิดใจบ้างเหรอ ว่าทำไมสปอนเซอร์ถึงขู่จะถอนพรวดพร้อมกันอย่างนั้น ถ้าเธอยังจัดรายการอยู่”
อีกฝ่ายเริ่มคิดตาม
“ก็เพราะสปอนเซอร์รายการ I Love Gossip ทุกราย ต้องติดต่อผ่านนังนัตตี้ไงเล่า พี่ว่ามันต้องไปชงอะไรแน่”
อุไรวรรณพยักหน้าอย่างเข้าใจ จังหวะนั้น กรณ์กับนัตตี้เดินออกมาพอดี
“เรด้า ถ่ายเอกสาร” นัตตี้กำลังจะอ้าปากสั่ง แต่พอเห็นอุไรวรรณ ก็ร้องเสียงหลง “ว้าย กลับมาทำงานแล้วเหรอ ยอมรับความพ่ายแพ้ได้แล้วเหรอ”
อุไรวรรณลุกพรวดขึ้น กรณ์เห็นหน้าอกของเธอแล้วแทบสำลัก
“โดนคนกลั่นแกล้ง เค้าไม่เรียกว่าพ่ายแพ้หรอก อีกอย่างฉันกลับมาครั้งนี้ ก็เตรียมจะเผด็จศึกอีพวกเชื้อโรคชีวิตให้สิ้นซากด้วย เตรียมล้างไส้ไว้ให้สะอาด รอฉันลากออกมาเถอะ”
พูดจบก็เดินออกจากห้องไป นัตตี้มองตามอย่างแค้นใจ ครั้นหันกลับมาเห็นกรณ์ยังมองอีกฝ่ายตาเยิ้ม ก็ตบไหล่ผัวะ
“นี่ พี่กรณ์ ทำไมไม่ช่วยกันด่ามันล่ะ”
กรณ์หลุดปาก “มันใหญ่มากจ้ะ”
นัตตี้แว้ดขึ้นมาทันที “ว่าไงนะ”
“นม”
“หา”
กรณ์รีบแก้ตัว “กาแฟ กาแฟใส่นม หิวกาแฟ”
ขาดคำก็รีบวิ่งจู๊ดออกไป ทิ้งให้นัตตี้ยืนโมโหอยู่ตรงนั้น

ในทีวีที่ห้องแคนทีน เห็นฮันนี่กำลังให้สัมภาษณ์
“นี่ก็รู้สึกเป็นห่วงพวกเค้าทั้ง 2 คนอะนะคะ เพราะดวงกำลังจะรุ่งๆ แต่ดันมามีเรื่องกัน ยังไงเป็นเพื่อนกัน ก็อภัยกันนะคะ”
อุไรวรรณที่กำลังนั่งดูอยู่เบ้ปากใส่ “หวังดีจริงๆ นะ ดีออก”
ครู่หนึ่งเรด้าก็เดินเข้ามาหน้าตากังวล “นี่น้องไร มันแรงไปป่าวจ๊ะ”
“อะไรเหรอพี่”
“โพสต์เฟซด่านางฟ้าจะๆ ไม่กลัวโดนเรียกเข้าห้องเย็นเหรอ”
อุไรวรรณตกใจ “โพสต์ไหน”
“เอ้า ก็นี่ไง”
เรด้ารีบเลื่อนมือถือส่งให้ อุไรวรรณรับมาดู เห็นหน้าเฟซบุ๊กตัวเอง มีข้อความโพสต์ด่าอัปสรสวรรค์
“อุไรมั่นใจว่าคนส่วนใหญ่เกลียดอีนางฟ้า”
”อะไรเนี่ย ไรไม่ได้โพสต์นะพี่”
อุไรวรรณอึ้ง เครียดจนพูดไม่ออก

ฮันนี่กำลังเล่นน้ำที่สระอย่างสบายใจกับพี่ติ๊ก ไฮโซหนุ่มลูกสองที่เคยมีข่าวด้วยกัน ชิวาว่านั่งเล่นโน้ตบุ๊คอยู่ใกล้ๆ กำลังเปิดดูเฟซบุ๊กของอุไรวรรณ พลางยิ้มพอใจ
ฮันนี่ขึ้นจากสระ เดินเข้ามาหา “เป็นไงมั่งพี่ว่า”
“เลิศค่ะ ประโยคเดียวคนไลค์กันเป็นหมื่น คนนึกว่าเป็นมันจริงๆ ไปเรียบร้อย”
“ดีมาก ไปชวนพวกนักข่าว ออกาไนซ์มาไลค์กันให้หมดเลยนะ”
ชิวาว่ายิ้มร้าย “ เรียบร้อยค่า บางสำนักเอาไปลงแล้วด้วย”
“อะไรชั่วๆ ของอีนางฟ้าขุดมาด่าให้หมด ภาพหลุดๆ รั่วๆ ตาเบลอๆ ลงมันให้หมดรอบนี้”
“ดวงของเราจริงๆ นะคะ มันมากัดกันตอนนี้”
ฮันนี่ยืนกอดอก แววตาร้ายกาจ

“อาทิตย์หน้าละครก็จะออนแล้ว นี่จะเผด็จศึกอีนางฟ้าให้มันตาย ใช้อีอุไรนี่แหละเป็นตัวรับกรรม ให้มันพินาศกันทั้งคู่”
อีกด้านหนึ่ง ปราณกำลังวอร์มเสียงให้กับโจกับจริยา

พอถึงท่อนที่ฝ่ายหลังร้อง ก็แกล้งทำเป็นส่ายหัวไม่พอใจ
“เอาใหม่ เพี้ยน”
จริยาพยักหน้าเครียดๆ แล้วเริ่มร้องใหม่อีกครั้ง แต่ปราณก็ยังไม่พอใจอยู่ดี
“โอ๊ย นี่หูพิการรึเปล่า มันเพี้ยน เป็นนักร้องได้ยังไงวะเนี่ย เอาอีกรอบ ถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้องร้องแล้ว กลับบ้านไป””
โจชักไม่พอใจแทน “ผมไม่เห็นมันจะเพี้ยนตรงไหน”
ปราณอึ้ง มองหน้าโจ “เพี้ยนสิครับ เทียบคีย์ดูก็ได้ เอาอีกรอบ”
จริยาฝืนใจร้องเพลงอีกรอบ แต่พอถึงท่อนเดิม ปราณก็โกรธหนักจนถึงขนาดโยนโน้ตทิ้ง
“โธ่เว้ย โง่บัดซบ กลับไปฝึกมาใหม่ไป เสียเวลา”
โจทนไม่ไหว “ขอโทษนะ นี่คุณเพิ่งมาเป็นโปรดิวเซอร์รึเปล่า”
ปราณสะอึก โจพูดต่ออีก
“ทำไมต้องใช้อารมณ์ขนาดนั้น”
“อยากให้คนได้ดีไวๆ มันก็ต้องใช้ไม้เรียวครับ มัวแต่พูดดีๆ คงชาติหน้าโน่น”
“แต่โปรดิวเซอร์มืออาชีพที่ผมเคยร่วมงาน เค้ามีแต่จะให้กำลังใจ บอกแนวทางแก้ปัญหา ไม่ใช่กดดันนะครับ”
ปราณแก้ตัวแถๆ ไป “มันเป็นสไตล์แต่ละคน ทำงานกับผม มันก็ต้องแบบนี้”
โจยิ้มหยัน “อ๋อ เข้าใจ ว่าคนมันมีทั้งดี...และชั่ว ต้องยอมรับนะน้องจิ๋ว”
ปราณมองหน้าอย่างไม่พอใจ “คุณโจ คุณเคยเซิร์ชกูเกิ้ลดูประวัติผมมั้ย ในยูทูปคนไลค์เพลงผมตั้งเท่าไหร่”
โจสวนกลับทันที “ได้ข่าวว่าสมัยนี้เค้ามีบริษัทรับจ้างปั่นยอดวิวกันไม่ใช่เหรอครับ จะเอากี่ล้านล่ะฮะ บริษัทเก่าผมก็เคยจ้าง”
ปราณโกรธมาก แต่พยายามเก็บอารมณ์ โจหันไปพูดกับจิ๋ว
“น้องจิ๋วจ๊ะ คนบางคนก็พยายามพรีเซ้นต์ว่าตัวเองเก่ง มีความมั่นใจ โดยการด่าคนอื่น ดูถูกคนอื่น กลบเกลื่อนความกระจอกของตัวเองและปัญหาทางบ้าน เราควรสงสารเค้ามากกว่าโกรธ อุเบกขานะดาร์ลิ้ง พี่โจว่าน้องจิ๋วพักไปวิ่งเล่นก่อนดีกว่า ให้พี่ปราณเค้ากลับบ้านไปสงบสติอารมณ์ วันหลังค่อยกลับมาเรียนต่อ”

อ่านเพื่อนรักเพื่อนริษยา ตอนที่ 7/2 วันที่ 7 ก.ย. 58

ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทประพันธ์โดย สุพรรณิการ์
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา บทโทรทัศน์โดย : สุพรรณิการ์ และ ณัฏฐพล เกษบุญชู
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา กำกับการแสดงโดย : ปรีดาภรณ์ บัวตูม
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ผลิตโดย : บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ควบคุมการผลิตโดย : อรพรรณ วัชรพล
ละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเพื่อนรักเพื่อนริษยา ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ