ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 8 วันที่ 6 ก.ย. 58

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 8 วันที่ 6 ก.ย. 58

คุณหญิงแขอุไรที่กำลังเต้นแอโรบิกตาม T25 เหนื่อยจนเต้นไม่ไหว เลยเปลี่ยนเป็นดูทีวีแทน เจอลมให้สัมภาษณ์พอดี คุณหญิงโมโหจนปิดทีวีทันที ลมกลับมาถึงพอดีถามว่าทนดูลูกชายออกทีวีไม่ได้เลยหรือ

สองแม่ลูกปะทะกันทันที คุณหญิงหาว่าลมประชดตนด้วยการประกาศจะแต่งงานกับมุกริน ถามว่าบ้าไปแล้วหรือถึงจะแต่งงานกับผู้หญิงพรรค์นั้น ลมย้ำว่าตนไม่ใช่แค่คิดแต่ตนรักมุกรินจริงๆ เมื่อคุณหญิงขุดคุ้ยประวัติฉาวของมุกรินขึ้นมา ลมตอบอย่างไม่แยแสว่า ตนไม่แคร์ว่าอดีตเธอจะเป็นอย่างไร

คุณหญิงตวาดถามว่าเคยคิดบ้างไหมว่าแล้วตนจะเอาหน้าไปไว้ไหน



“หน้าของแม่ก็คงอยู่ที่เดิมแหละครับ มันจะไปอยู่ตรงไหนได้ ผมเลยจุดที่จะมานั่งแคร์ใครมาตั้งนานแล้ว ถ้าแม่มองว่ารินแย่จนรับไม่ได้ แม่ก็ควรมองลูกชายของแม่เหมือนกันว่ามันมีดีตรงไหนเหรอ? ถ้าแม่มองเห็นแม่ก็บอกผมด้วย เพราะผมเองยังมองไม่เห็นเลย”

คุณหญิงทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรงเมื่อลูกชายที่เคยอยู่ในอาณัติของตนแข็งข้อก่อกบฏขึ้นมา

เวลาเดียวกันนี้...ที่ห้องเช่าเล็กๆ คนที่ขี่มอเตอร์ไซค์ให้มือปืนยิงวีว่ากบดานอยู่ในห้อง มีกระเป๋าเสื้อผ้าเล็กๆ วางอยู่ใกล้ๆอย่างพร้อมที่จะย้ายหรือหนีได้ตลอดเวลา

เด็กส่งอาหารมาเคาะประตู เขาสะดุ้งเฮือก เด็กถามว่า “พี่สั่งข้าวผัดหมูไข่ดาวไม่สุกใช่ไหม”

เขาพยักหน้าโล่งใจที่เป็นเด็กส่งอาหาร แต่พริบตา เดียว ตำรวจสามนายที่อยู่ข้างหลังเด็กส่งอาหารก็พุ่งเข้ามา คนหนึ่งตรงเข้าจับเขากดลงกับพื้นทันที

อีกสองคนมองสำรวจไปทั่วห้อง เด็กส่งอาหารตกใจยืนหน้าเหวอทำอะไรไม่ถูก

ooooooo

ระหว่างขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องพักคนป่วยของวีว่านั้น ชั้นฉัตรซักถามปูรณ์ถึงเหตุการณ์ที่ไปเจอมุกรินกำลังจะกระโดดตึกฆ่าตัวตายแล้วเขาช่วยดึงเธอลงมา ทุกคำถามของชั้นฉัตร ปูรณ์ตอบคำเดียว...เออ...เออ...เออ...

“แล้วเขาก็พูดถึงราดหน้า มาม่า ปลิง ควายรังต่อรังแตน?” ชั้นฉัตรถามต่อ ปูรณ์ตอบ เออ อีก ชั้นฉัตรซักว่า “คนเชือดข้อมือฆ่าตัวตาย อาการมันลามไปถึงสมองติงต๊องด้วยเหรอวะ?”

ปูรณ์บอกว่าไม่รู้ ตนไม่ใช่หมอ แล้วเอะใจถามว่ารู้ได้ไงว่ามุกรินเชือดข้อมือจะฆ่าตัวตาย? ถูกชั้นฉัตรส่ายหน้าเซ็งที่ปูรณ์ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนอกจากเรื่องหุ้น เขาบอกปูรณ์ว่า เวลานี้คดีพลิกแล้ว เล่ารายละเอียดให้ปูรณ์ฟังว่า

“กระแสตีกลับกลายเป็นว่าคนเริ่มสงสารมุกริน ประมาณว่าผู้หญิงเคยพลาดพลั้งถูกปล่อยคลิปกลั่นแกล้งชัดๆ มันน่าเห็นใจ อยากให้อภัยเธอ ในพันทิปนี่ถึงขนาดมีคนตั้งกลุ่มคนรักมุกรินออกมาปกป้องรณรงค์ไม่ให้

มุกรินเป็นเหยื่อคนปล่อยคลิปเลย ไม่เพียงเท่านั้น ข่าวล่าสุด กระทรวงไอซีทีรับลูกจะทำการสืบสวนว่าใครเป็นคนปล่อยคลิป ซึ่งเป็นสิทธิ์ส่วนบุคคล ข้อหาทำให้ผู้อื่นเสียหาย ถึงขั้นติดคุกเลยนะเว้ย!”

ชั้นฉัตรคุยฟุ้ง กลับถูกปูรณ์หาว่ามีเวลาว่างมากถึงได้รู้เรื่องละเอียดขนาดนี้ ตนให้งานทำน้อยไปใช่ไหม ชั้นฉัตรร้องอ้าว...ก็พอดีลิฟต์เปิดจึงรีบออกไป

ไปถึงหน้าห้องพักของวีว่า เจอเจ้าขามานั่งอยู่ข้างนอกเพราะมุกรินมาเยี่ยมวีว่าอยู่ในห้อง ปูรณ์แปลกใจถามว่ามุกรินมาอีกแล้วหรือ เล่าให้ทั้งสองฟังว่า

วารุณีเล่าให้ฟังเมื่อวันก่อนว่า จู่ๆมุกรินก็มาเยี่ยมวีว่าทั้งที่ตัวเองก็ไม่สบายอยู่ เจ้าขาเสริมว่าซ้ำยังตรงเข้ากอดแม่ด้วย เล่นเอาแม่งงมาถึงทุกวันนี้เลย

อีโนกับเจ้าขาแปลกใจสงสัยกับความเปลี่ยนแปลงของมุกริน ถูกปูรณ์ขัดขึ้นว่าคนมาเยี่ยมก็ดีกว่าเขามาด่า ถามว่า

“ถ้าเราไม่สบายแล้วมีคนมาเยี่ยมจะเป็นใคร เราก็คงดีใจทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ?”

ทั้งอีโนและเจ้าขาเลยเงียบไป

ooooooo

ในห้องพักของวีว่า...วีว่าในร่างมุกรินมานั่งมองร่างตัวเองที่นอนนิ่งต้องใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่ พอปูรณ์ เข้ามา มุกรินอึกอักบอกว่าตนแค่อยากมาเยี่ยม...

“ผมขอบคุณแทนหลานสาวผมด้วยนะครับ ถ้ารู้ว่าคุณมาเยี่ยมเธอคงดีใจ...แล้วคุณเป็นยังไงบ้าง...หมอให้กลับบ้านได้เมื่อไหร่”

มุกรินในร่างวีว่าถามว่า เขาเป็นห่วงตนด้วยหรือ ปูรณ์ตอบเรียบๆว่า คนรู้จักกัน เป็นห่วงกัน คงไม่แปลก แต่วีว่าในร่างมุกรินกลับน้อยใจที่เขาถือตนเป็นแค่เพื่อน พอจะกลับเห็นถุงโจ๊กวางอยู่ เธอทักว่า “นี่มันโจ๊ก...”

“โจ๊กเจ้าที่หลานผมเขาชอบทาน ผมเลยซื้อมาให้ เผื่อเธอจะฟื้นขึ้นมาทานได้สักวัน และจะซื้อไปเรื่อยๆ ทุกวันจนกว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาทานได้”

“แล้วถ้าหลานสาวคุณไม่ฟื้นขึ้นมาอีกล่ะ ไม่คิดเผื่อไว้บ้างหรือไง”

“ผมไม่เคยคิด เธอต้องฟื้นขึ้นมา ต่อให้ต้องรอเป็นเดือนหรือเป็นปี ผมก็จะอดทนรอวันนั้น”

“ถ้าฉันเป็นหลานสาวคุณแล้วได้ยินคุณพูดแบบนี้ เธอคงดีใจมาก...ไม่สิ...ฉันว่าเธอได้ยินในสิ่งที่คุณพูดอยู่ เชื่อฉันเถอะ” พูดแล้วมุกรินเดินผละไปน้ำตาคลอ ทิ้งให้ปูรณ์ยืนงงอยู่อย่างนั้น...

แล้วก็มีเหตุให้อีโน พี่หมี เจ้าขา ชั้นฉัตร เอะใจสงสัย เมื่อมุกรินเดินออกมาเห็นอีโนกำลังแอบฟังเสียงข้างในห้องคุยกัน เธอมองอีโนตำหนิว่า “แอบฟังอีกแล้วสินะ นิสัยนี้แก้ไม่หายเสียทีนะอีโน”

ทุกคนชะงัก อีโนแทบเต้นถามว่ายัยดารานั่นรู้ได้ไงว่าตนชอบแอบฟัง แถมยังรู้จักชื่อตนด้วย พี่หมีถามว่าทำไมมุกรินจึงออกจากห้องพร้อมคราบน้ำตาเหมือนเพิ่งร้องไห้มา สงสัยจะสงสารวีว่าที่ตกอยู่ในสภาพนี้ อีโนเถียงขาดใจว่าไม่จริง! นิสัยอย่างนางหรือจะสงสารคนอื่น เจ้าขาสงสัยว่าคงโดนอาปูรณ์ดุว่าเป็นคนนอกแล้วมายุ่มย่ามกับหลานสาวสุดที่รักของตนมากกว่า

ไม่ทันที่ใครจะพูดอะไรต่อ ตำรวจที่เฝ้าอยู่ก็มาเตือนให้เบาๆกันหน่อย เพราะนี่เป็นเขตโรงพยาบาล ทั้งหมดเลยเงียบ

ดึกคืนนี้ บก.โต้งนัดพี่บีไปคุยกัน บอกว่าตอนนี้ทุกอย่างกลับตาลปัตรไปหมดแล้ว กระแสสังคมย้อนกลับไปสงสารมุกรินที่เกือบฆ่าตัวตายเพราะโดนแฉคลิปลับกันหมด พี่บีโต้ว่าตนเข้าไปในเพจมีคนเกลียดมุกรินกดไลค์เกือบหมื่น บก.โต้งสวนทันทีว่า ยอดคนไลค์เพจรักมุกรินสามล้านกว่าคน แล้วบอกพี่บีว่า

“ผมเรียกมาเพื่อจะบอกคุณว่า ตอนนี้กระทรวง ไอซีทีเริ่มจับประเด็นเรื่องนี้แล้ว และถ้ากระแสคนรักสงสารมุกรินยังแรงอยู่แบบนี้ คงมีสักวันที่ตำรวจมาหาผมถึงสำนักพิมพ์แน่ และผมคงไม่ต้องบอกคุณนะว่าถ้าตำรวจถามผมว่าผมไปเอาคลิปทั้งหมดมาจากไหน ผมจะตอบว่าอะไร”

พี่บีมอง บก.โต้งค้าง ช็อกคาแก้วกาแฟไปทันที

ooooooo

จู่ๆก็เหมือนฟ้าผ่าลงหน้าห้องพักวีว่า เมื่อคุณย่านำป้าแอ๊วและคนใช้เดินลิ่วไปที่ห้องพักของวีว่า คุณย่าโกรธทุกคนที่ไม่บอกข่าวนี้ และยิ่งเกรี้ยวกราดเมื่อปูรณ์หิ้วถุงโจ๊กเข้ามาสวัสดี

คุณย่าหันตบปูรณ์จนหน้าหัน เอาผิดกับปูรณ์ว่าดูแลหลานตนอย่างไรถึงได้ปล่อยให้เป็นอย่างนี้! พูดอย่างเจ็บใจว่าคนที่โดนยิงน่าจะเป็นเขามากกว่า
ถูกคุณย่าเล่นงานอย่างหนัก ปูรณ์ขึ้นไปนั่งซึมอยู่บนดาดฟ้าโรงพยาบาล ครู่เดียวมุกรินก็ขึ้นไป ปูรณ์ถามว่าจะมาโดดตึกฆ่าตัวตายอีกหรือ วีว่าในร่างมุกรินบอกว่าตนจะขึ้นมาดูวิวบนนี้เท่านั้น

“แล้วไป เพราะวันนี้ผมคงไม่มีแรงห้ามคุณ เผลอๆ ผมคงอยากโดดลงไปก่อนคุณเสียอีก”

วีว่านั่งลงข้างเขาทำเป็นตบบ่าเขาพูดทีเล่นทีจริงเป็นบ่าเหล็กหรือเปล่าถึงได้แบกอะไรต่อมิอะไรไว้มากมาย มีอะไรก็บอกตนได้นะ ปูรณ์มองหน้าเธอนิ่ง บอกว่ารู้สึกเหมือนเธอไม่ใช่มุกรินที่ตนรู้จัก วีว่าในร่างมุกรินพูดทีเล่นทีจริงอีกว่า อาจเพราะตนตายแล้วฟื้น เลยเปลี่ยนไป ถามว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกับเขา?

“วันนี้คุณย่าของหลานผมเขามาที่โรงพยาบาล” วีว่าถามว่าคุณย่าพริ้มเพราหรือ ปูรณ์มองหน้าถามว่าเธอรู้จักคุณย่าพริ้มเพราด้วยหรือ วีว่าอึกอักแต่ก็โมเมเอาตัวรอดได้ว่ารู้จักตอนงานศพคุณจรัล ถามว่าคุณย่ามาแล้วว่ายังไง “ก็ไม่ว่าไง ท่านก็ต่อว่าผมว่าดูแลหลานสาวท่านไม่ดี ปล่อยให้หลานสาวท่านเป็นแบบนี้ แล้วก็บอกว่าคนที่สมควรโดนยิงควรจะเป็นผมมากกว่า”

“คุณก็เลยรู้สึกแย่ที่โดนต่อว่าแบบนั้น”

“เปล่า...ผมรู้สึกเห็นด้วยกับคำพูดของคุณย่าพริ้มเพราต่างหาก...ผมดูแลวีว่าได้ไม่ดีพอจริงๆ ผมทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับคุณพ่อจรัลไม่ได้...แล้วก็สมควรเป็นคนที่โดนยิงแทนที่จะเป็นวีว่า...ถ้าสลับกันได้ เป็นผมที่กำลังจะตายแทนเสีย ทุกอย่างคงจะดีกว่านี้ ทุกคนก็คงมีความสุขกว่านี้...”

“ไม่จริงหรอก” วีว่าเอ่ยขึ้นหลังจากมองเขาอย่างสงสารอยู่นาน “ไม่ว่าใครจะถูกยิง หรือจะตายก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครสมควรจะดีใจทั้งนั้น ฉันเชื่อว่าคุณทำทุกอย่างดีที่สุดเท่าที่คุณทำได้แล้ว ต่อให้คุณอยากสลับไปเป็นคนที่ถูกยิงแทน คุณคิดหรือว่าวีว่าเขาจะยอม? คนอย่างเขาไม่มีวันยอมให้คุณโดนยิงแน่ๆ”

วีว่าพลั้งปากไป พอถูกปูรณ์ถามว่าเธอไม่ใช่วีว่ารู้ความคิดของหลานตนได้ยังไง วีว่าเลยแก้เกี้ยวว่าเดาเอา ปูรณ์ขอบคุณที่ให้กำลังใจแล้วขอตัวไปทำงาน บอกเธออย่าอยู่บนนี้นานเดี๋ยวสายแดดจะร้อนกว่านี้ แล้วลุกเดินหงอยๆไป

วีว่าสงสารอาปูรณ์จนทนไม่ได้ ตะโกนบอกตามหลังไปว่า

“อาปูรณ์อย่าคิดมากไปเลย วีว่ายังไม่ได้ตาย

แต่วีว่าย้ายมาอยู่ในร่างของมุกริน!!” แต่ปูรณ์ฟังเป็นอย่างอื่นถามเธอว่าอยากกินปลานิลแล้วมาบอกตนทำไม วีว่าตกใจ ปูรณ์เลยรับปากอย่างคนมีน้ำใจว่าถ้าเจอจะซื้อมาฝากก็แล้วกัน

วีว่านึกถึงคุณลึกลับทันที ร้องเรียกลั่น “คุณลึกลับอยู่ไหน!! ออกมาเดี๋ยวนี้นะ! ฉันเบื่อเต็มทีแล้วนะกับไอ้การบอกใครไม่ได้เนี่ย ฉันต้องทนไปถึงเมื่อไรกัน!! ออกมาคุยกันอีกทีคุณลึกลับ! คุณลึกลับ!!” วีว่าตะโกนลั่นดาดฟ้า

ooooooo

ที่หน้าโรงพยาบาล...พอพวกคุณย่าเดินลงมา บรรดานักข่าวที่มารออยู่ก็กรูกันเข้าไปสัมภาษณ์ระดมคำถามกันเซ็งแซ่ ใจเด็ดบอกพวกนักข่าวว่าตนเข้าใจว่าพวกเขาอยากได้ข่าว แต่นี่เป็นเรื่องภายในครอบครัว หากพร้อมเมื่อไรจะจัดแถลงข่าวเอง

แต่พวกนักข่าวไม่ยอมเลิกตามเซ้าซี้ถามไปจนคุณย่าพริ้มเพราสุดทนหันตวาด “พอซะที!!” แต่ก็ยังหยุดพวกเขาไม่ได้ คุณว่าเลยหันมาตั้งหลักพูดยาว...ทั้งด่าทั้งถามว่าถ้าลูกหลานพวกเขานอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่อย่างนี้จะรู้สึกอย่างไร พอนักข่าวชะงัก คุณย่าพูดความรู้สึกของตนให้ฟังว่า

“ฉันรู้สึกโกรธ ฉันรู้สึกแค้น ฉันต้องการรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนบงการทำร้ายหลานสาวของฉัน!! ฉันและตระกูล วรรณดำรงจะไม่มีวันนิ่งเฉย ฉันอยากให้คุณช่วยประกาศไปทั่วเลยว่า ถ้าใครมีเบาะแสหรือรู้ว่าผู้บงการให้คนมายิงหลานฉันเป็นใคร ฉันจะจ่ายเงินสดให้คนคนนั้นทันที 10 ล้านบาท!!”

พวกนักข่าวฮือฮากันอื้ออึง แล้วไมค์ก็ถูกจ่อเข้ามาที่คุณย่าอีก ใจเด็ดกับวารุณีมองหน้ากันอย่างคิดไม่ถึงว่าคุณย่าจะใช้ไม้นี้!

ฝ่ายคนขี่มอเตอร์ไซค์ให้มือปืนยิงวีว่า ถูกนำตัวไปสอบสวนที่โรงพัก ตำรวจสอบจนมันยอมบอกว่าคนยิง

วีว่าชื่อปลิวและถูกฆ่าไปแล้ว ตำรวจหว่านล้อมอยู่นาน มันถามว่าถ้าตนสารภาพแล้วตนจะรอดคุกไหมล่ะ?

“เราจะกันตัวนายไว้เป็นพยาน แถมคุ้มครองนายอีกต่างหาก แม้แต่แมลงวันยังมาวุ่นวายกับนายได้ลำบาก”

เมื่อมันพยักหน้า ตำรวจถามทันทีว่า “ใครเป็นคนฆ่าไอ้ปลิว? ใครเป็นคนจ้างวาน?”

“พี่โจพูดให้ผมได้ยินสองชื่อ คนจ้างกับคนที่เอางานมาให้พี่โจต่ออีกที พี่จะเอาชื่อไหนก่อนล่ะ?”

ooooooo

คุณหญิงแขอุไรและลมไปหาชงโชคที่สนาม ไดรฟ์กอล์ฟ ลมหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขนาดเท่านามบัตรพับครึ่งส่งให้ ชงโชคคลี่ดูแล้วถามคุณหญิงว่าตัวเลข 9 หลักนี้มีความหมายอะไรไม่ทราบ

สองแม่ลูกช่วยกันชี้แจงว่า จะมองว่าเป็นผลตอบแทนที่คุ้มค่าก็ได้ พอชงโชคซักถามสองแม่ลูกแบไต๋ว่าเป็นผลของการเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ เพราะตนจะฮุบไทยธนกิจมาเป็นของตน

ชงโชคนิ่งไปอึดใจ เขาบอกคุณหญิงว่าตนมีสอง คำถาม คือหนึ่งทำไมต้องเป็นตน และสองคุณหญิงไม่กลัวตนเอาเรื่องไปฟ้องตระกูลวรรณดำรงหรือ

คุณหญิงตอบทั้งสองคำถามว่า ข้อแรกตนต้องการคนใน คนที่วรรณดำรงไว้ใจ ข้อสองเชื่อว่าชงโชคเป็นคนฉลาดก็มักจะเลือกอยู่ถูกข้างเสมอเพราะถ้าถึงเวลาที่ทุกอย่างในวรรณดำรงและไทยธนกิจไหลมาอยู่ข้างตน ถึงเวลานั้นถ้าเขายืนอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับตน “คุณก็โง่เต็มที!”

ลมบอกว่าไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ แต่ว่าที่ประธานไทยธนกิจอย่างตนก็ไม่ใช่พวกใจเย็น ชงโชคตอบทันทีว่า

“ผมตอบตอนนี้เลยก็ได้ครับ” สองแม่ลูกมองลุ้น คำตอบ ชงโชคบอกทั้งสองไม่ลังเลว่า “ผมขออยู่ข้างชนะครับ เป็นอันว่าตกลง!”

แต่พอสวัสดิ์รู้เขาถามว่าเราจะไว้ใจชงโชคได้แค่ไหน คุณหญิงแขอุไรตอบโพล่งไปว่าตนไม่เคยไว้ใจใครเลยแม้แต่เขา บอกว่าตนเชื่อว่าทุกคนต้องเอาตัวรอดทั้งนั้น เวลาตนมีเรื่องซวยขึ้นมาเขาอาจจะไม่นับตนเป็นพี่สาวก็ได้

ลมแทรกขึ้นมาว่า ตนจะไม่มีวันยอมพลาดจากตำแหน่งประธานไทยธนกิจแน่

“ดีมาก...แกจะเป็นเหมือนบันไดให้แม่ได้ก้าวขึ้นไปเหยียบหัวพวกวรรณดำรงอย่างหนำใจเสียที! ขอบใจมากลูกรัก”

“แม่อย่ามารักผมนักเลย เพราะผมไม่ได้ทำเพื่อแม่ ผมทำเพื่อตัวผมเองต่างหาก” มองหน้าคุณหญิงย้ำว่า “ถึงเราจะเป็นแม่ลูกกัน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าผมจะต้องยอมแบ่งสิ่งที่ผมต้องได้ให้แม่ ถ้าผมรู้ว่าแม่แอบตุกติกซ้อนแผน รับรองว่าแม่จะไม่ได้อะไรเลยสักอย่างเดียว!”

คุณหญิงมองลมอึ้งถามว่าคิดอย่างนี้ได้ยังไง ลมตอบยิ้มว่า “ก็เพราะผมเป็นลูกแม่ไงครับ”

ทั้งสามคุยอย่างระแวงกัน คุณหญิงสะบัดพรืดออกไป สวัสดิ์มองพี่สาวสะใจ ในขณะที่ลมกลับไปนั่งในรถแล้วขับไปที่โรงพยาบาล เข้าไปในห้องคนไข้ของมุกริน บอกเธอที่หลับอยู่อย่างรักใคร่ว่า...

“ผมกำลังทำอะไรบางอย่างนะริน ถ้ามันสำเร็จอย่างที่ผมคิด มันจะทำให้คุณอยู่สุขสบาย ไม่ต้องทำอาชีพที่ต้องเป็นขี้ปากใครอีกต่อไป...”

ooooooo

คืนนี้พี่หมีกับอีโนมาเฝ้าวีว่า อีโนทนเห็นวีว่านอนนิ่งอยู่อย่างนั้นไม่ไหว เดินตรงไปที่เตียงพูดด้วยลีลาของตัวเองอย่างประชดประชันว่า

“นี่แม่วรรณวิวาห์ วรรณดำรงคนงามจ๋า เธอน่ะเป็นดีไซเนอร์นะ ไม่ใช่เจ้าหญิงนิทรา ถึงจะรอให้เจ้าชายต่างเมืองขี่ม้าขาวมาปราบมังกรแล้วจุมพิตให้เธอตื่นฟื้นขึ้นมานะยะ!!” แล้วพุ่งเข้าไปจับเตียงเขย่าโวยวายลั่น “ตื่นซะที! อย่ามาดราม่านอนลีลาอยู่ได้! ตื่น! ตื่น!!”

พี่หมีเข้ามาห้ามอีโนอย่าทำอย่างนี้ แต่อีโนหยุดไม่ได้ จับเตียงเขย่าอย่างแรงและยังตะโกนไม่หยุด จนร่างวีว่าที่นอนอยู่บนเตียงตัวเริ่มสั่น

“แกตื่นขึ้นมาสิ แกอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ยอม แกได้ยินไหม แกทำให้เพื่อนๆเป็นห่วงแบบนี้มันใช้ได้เหรอ แล้วไหนล่ะที่แกบอกว่าอยากแต่งงาน อยากเป็นเจ้าสาว ถ้าแกมัวแต่นอนอยู่แบบนี้ แกจะเป็นเจ้าสาวที่แกฝันได้ไง! ตื่นสิ ตื่น...ฉันขอร้องล่ะ ตื่นนนนน!!!”

ทันใดนั้นเสียงอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่อยู่รอบตัววีว่าก็ดังขึ้น ปี๊บๆๆๆๆ เสียงสัญญาณดังลั่น จนอีโน เจ้าขา และพี่หมีต่างชะงักตกใจ แต่ทำอะไรไม่ถูก
พริบตาเดียวพยาบาลสองคนก็วิ่งเข้ามาในห้อง คนหนึ่งตรงไปที่ร่างวีว่า อีกคนตรงไปที่อุปกรณ์ช่วยชีวิตด้วยสีหน้าเคร่งเครียดท่ามกลางเสียงสัญญาณที่ยังดังระงมอย่างน่ากลัว...

ooooooo

เจ้าขาโทรศัพท์บอกชั้นฉัตรบอกปูรณ์ขณะเขาไปนั่งระลึกความหลังอยู่ที่สวนสาธารณะใต้สะพาน เขารีบกลับไปที่โรงพยาบาล

เมื่อเจอกันที่โรงพยาบาล เจ้าขา บอกว่าตนไม่กล้าโทร.บอกพ่อกับแม่เลยโทร.บอกเขาสองคน เล่าอย่างตระหนกว่า

“เกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ อยู่ๆเสียงมันก็ดังลั่นห้องแล้วพยาบาลกับหมอก็เข้ามาแล้วพาพี่วีว่าลงมาห้อง ไอซียูเลย”

ขณะนั้นเองมีหมอในชุดผ่าตัดเดินออกมาจากห้อง ไอซียู ทุกคนกรูกันไปหา อีโนถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับวีว่า?

“คนไข้ความดันตก แล้วก็มีอาการหัวใจวายเฉียบพลันน่ะครับ แต่ตอนนี้หัวใจและความดันของเธอกลับมาเป็นปกติแล้ว พรุ่งนี้เช้าผมจะคุยกับอาจารย์หมอทุกคนที่ดูเคสของคุณวรรณวิวาห์อยู่ แล้วคงต้องหาข้อสรุปให้ญาติของคนไข้”

ปูรณ์ไปที่บ้านวรรณดำรง เจอใจเด็ดกับวารุณีกำลังคุยกันด้วยความห่วงใยวีว่า แต่ไม่ทันได้พูดคุยอะไรกันก็ถูกคุณย่าพริ้มเพราถามอย่างไม่พอใจมากว่า “ใครใช้ให้แกกลับมาที่นี่!” จากนั้นทั้งด่าว่าและขับไล่ปูรณ์อย่างเกรี้ยวกราด จนใจเด็ดทนไม่ได้ ชี้แจงว่า

ปูรณ์เป็นผู้ดูแลวรรณดำรงและไทยธนกิจตามพินัยกรรมของคุณพ่อนะครับ เพราะฉะนั้นการที่ปูรณ์จะเข้ามาที่นี่บ้างไม่เห็นเป็นเรื่องเสียหาย หรือจะกลับมาอยู่เลยก็ไม่แปลก

“คุณอาไม่ต้องกังวลไปครับ ผมไม่ได้คิดจะกลับมาอยู่ที่นี่ เมื่อคุณอาสั่งให้ผมไปอยู่ข้างนอกผมก็ยังคงทำตามคำสั่งคุณอาด้วยความเคารพเสมอครับ” ปูรณ์เอ่ย คุณย่าตะคอกถามว่าแล้วกลับมาอีกทำไม! “ผมมาเพราะเรื่องของวีว่าครับ”

ทุกคนมองหน้าปูรณ์อึ้งว่าเกิดอะไรขึ้นกับวีว่า?

ooooooo

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ตอนที่ 8 วันที่ 6 ก.ย. 58

อ่านละครย่อเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ บทประพันธ์โดย วรรณวรรธน์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจบทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจกำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ