อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 1 วันที่ 4 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 1 วันที่ 4 ต.ค. 58

แน่นอนว่าสาลินคงไม่สะทกสะท้านกับคำครหาของคุณสร้อยเหมือนแม่กับพี่สาว และคุณสร้อยก็ตระหนักข้อนี้ดี เลยพยายามเลิกหวัง และมุ่งความสนใจไปที่การเตรียมความพร้อมให้ศรีจิตรา

และภารกิจแรกที่สาวสวยเรียบร้อยอย่างศรีจิตราต้องเจอคือการขัดผิว ซึ่งคุณสร้อยทุ่มเทมาก ขนทุกตำรับชาววังมาให้หลานสาวคนโต อุ่นเรือนเห็นหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของลูกสาว ก็อดสงสารไม่ได้ แต่ก็ขัดใจคุณสร้อย พี่สาวแท้ๆของสามีผู้ล่วงลับ ผู้มีพระคุณซึ่งอบรมเลี้ยงดูศรีจิตรามาตั้งแต่เด็กไม่ได้

ด้านสาลิน...ยังไม่รู้เรื่องพี่สาวถูกจับคู่ มัววุ่นวายเตรียมตัวสัมภาษณ์งานบรรณารักษ์ในห้องสมุด แต่ชุดสวยๆของสาวแสบบ้านสวนก็เปียกโชกและเต็มไปด้วยโคลน เมื่อถูกรถยุโรปคันยาวซึ่งแล่นผ่านแอ่งน้ำขังริมฟุตปาทสาดใส่!



สาลินโกรธมาก และไม่พลาดจะจดเลขทะเบียนรถเจ้าปัญหาไว้ในสมุดโน้ตที่พกติดตัวตลอด ก่อนจะแบกหน้าเลอะๆ กับชุดเปียกๆไปสัมภาษณ์งานที่ห้องสมุดประชาชนตามนัด

บราลีและลลิตา สองบรรณารักษ์สาวประจำห้องสมุด มองหน้าผู้สมัครสาวนามว่าสาลินด้วยแววตาอึ้งๆ ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีใครกล้ามาสัมภาษณ์งานในสภาพเลอะเทอะแบบนี้ แต่คนทึ่งมากกว่า คงหนีไม่พ้นไนเจล บอสหรือหัวหน้าบรรณารักษ์หนุ่มชาวต่างชาติ ที่ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นสภาพสาลิน

แต่ถึงสภาพกับชุดจะไม่สร้างความประทับใจนัก แต่ความน่ารักสดใสของสาลินก็เอาชนะใจไนเจลได้ จนบราลีกับลลิตาถึงกับแปลกใจ ว่าบรรณารักษ์สาวคนใหม่มีอะไรดี...ไนเจลถึงได้ปลื้มขนาดนี้

ooooooo

และเพื่อต้อนรับบรรณารักษ์สาวคนใหม่ ไนเจลเลยพาสาลินไปเลี้ยงกลางวันที่ร้านอาหารหรู โดยมีบราลีกับลลิตาตามมาด้วย สาวแสบบ้านสวนอดเกรงใจไม่ได้ แต่เมื่อเห็นรถยุโรปคันยาว เลขทะเบียนคุ้นๆหน้าร้าน ก็เปลี่ยนใจ แทบจะถลาเข้าไปด้านใน...อยากจะเห็นนักว่าไอ้คนขับรถไม่มีมารยาทเมื่อเช้าหน้าตาเป็นเช่นไร

เจ้าของรถยุโรปคันยาวนั้นก็คือคุณชายกิตติราช–นรินทร์ หรือคุณชายรองแห่งวังวุฒิเวสม์ ราชนิกุลหนุ่มรูปงาม ท่าทางสุขุม นักการทูตหนุ่มคนดัง ขวัญใจสาวๆทั่วพระนคร...แน่นอนว่าเขายังไม่รู้ตัวว่าก่อเรื่องอะไรไว้เมื่อเช้า มัวขับรถอย่างอารมณ์ดี เพราะมีนัดทานกลางวันกับหญิงคนรัก

และหญิงคนรักของคุณชายรอง ราชนิกุลหนุ่มนักการทูตจากวังวุฒิเวสม์ ก็คือ ม.ร.ว.เทพีเพ็ญแสง รัชนีกุล หรือคุณหญิงก้อย ราชนิกุลสาวสวยคนดัง ซึ่งมารอที่ร้านอาหารหรูตั้งแต่เช้า เพราะมีนัดถ่ายแบบและให้สัมภาษณ์

วิรงรองหรือติ่ง เพื่อนสาวคนสนิทของคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงและคอลัมนิสต์คนดัง ออกมาต้อนรับคุณชายรอง ซึ่งถึงกับยืนอึ้ง เมื่อเห็นบรรยากาศวุ่นวายของกองถ่าย เขาไม่รู้มาก่อนว่าสาวคนรักจะมีนัดถ่ายแบบวันนี้ วิรงรองก็อธิบายอะไรไม่ได้มาก นอกจากจะปล่อยให้สองหนุ่มสาวคู่รักคุยกันเอง

คุณหญิงก้อยเห็นชายคนรักก็รีบเดินมาหา หมุนตัวอวดชุดสวย ก่อนจะถามความเห็นเขา

“หญิงสวยมาก หรูหราเสียจนจะร่วมโต๊ะกลางวันกับผมได้ไหมเนี่ย”

“คุณรองขา หญิงคงไม่ใส่ชุดกรุยกรายนี้ไปลันช์ในห้องอาหารหรอกค่ะ เดี๋ยวจะหาว่าหลุดมาจากงานคาร์นิวัล”

“เสร็จงานแล้วใช่ไหมครับ จะได้ทานกลางวันกันเลย”

“ยังเลยค่ะ เหลือถ่ายอีกเซตหนึ่ง รอหญิงก่อนนะ”

“หญิงก้อย...ผมมีเวลาแค่ชั่วโมงครึ่ง ต้องรีบกลับไปกระทรวงให้ทันบ่ายสอง”

“ก็เลื่อนไปบ่ายสาม หรือลางานไปเลยสิคะ เพราะงานของหญิงก็ยังไม่เสร็จเหมือนกัน...รอนะคะ”

พูดจบก็หันไปเปลี่ยนชุดถ่ายแบบต่อ ทิ้งคุณชายรองให้มองตามด้วยความไม่ชอบใจ แต่ก็เลือกจะข่มอารมณ์หงุดหงิดไว้ ไม่อยากหาเรื่องทะเลาะให้กลายเป็นเรื่องใหญ่

อีกด้านของร้านอาหารหรู...หลังสั่งอาหารเรียบร้อย กลุ่มของสาลินก็ได้ตื่นเต้นใหญ่ เมื่อได้ยินจากบริกรว่ามีถ่ายแบบคนดัง โดยเฉพาะลลิตากับบราลี รีบวิ่งไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไนเจลได้แต่มองตามขำๆ ก่อนจะหันมาทำตาหวานใส่สาลิน จนบรรณารักษ์สาวคนใหม่รู้สึกอึดอัด ต้องขอตัวเข้าห้องน้ำดื้อๆ

ระหว่างที่สาลินหลบไปทำใจ บราลีกับลลิตาก็ตาโตกับบรรยากาศถ่ายแบบสุดเปรี้ยวของคุณหญิงก้อย และอดไม่ได้จะไปขอลายเซ็นเป็นที่ระลึก เมื่อราชนิกุลสาวถ่ายแบบเสร็จ

“เราเป็นคนทำข่าวค่ะ ขอลายเซ็นคุณหญิงเทพีเพ็ญแสง เป็นเกียรติกับดิฉันหน่อยค่ะ”

“นักข่าวเหรอคะ ได้เลยค่ะ จากโทรทัศน์หรือสำนักพิมพ์ไหนคะ”

“อ๋อ...เซ็นตามนี้เลยนะคะ ลลิตา...บรรณารักษ์ห้องสมุดประชาชน”

คำว่าห้องสมุดทำให้คุณหญิงก้อยถึงกับชะงัก ยกเลิกการแจกลายเซ็น ก่อนร่วมกับวิรงรอง เอ็ดใส่สองสาวที่โกหกว่าเป็นนักข่าว แต่ลลิตาก็ไม่สะทกสะท้าน ย้อนกลับหน้าตายว่าไม่ใช่นักข่าว แต่ก็นำข่าวราชนิกุลสาวจากนิตยสารและหนังสือพิมพ์มาลงบอร์ดในห้องสมุดทุกวัน

คุณหญิงก้อยหัวเสียมาก เอ่ยปากไล่สองสาวจากห้องสมุด บราลีเห็นลลิตาหน้าเสีย เลยออกโรงปกป้องเพื่อนเต็มที่ ส่วนวิรงรองกลัวราชนิกุลสาวไม่พอใจ เลยวางท่าอวดเบ่งสองสาว

“รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ฉัน...วิรงรอง เจ้าของคอลัมน์วิรงรองซุบซิบ ฉันสามารถเขียนข่าวเล่นงานห้องสมุดของพวกหล่อนให้ปิดตายไปทั้งชาติเลยก็ได้นะ”

บราลีไม่หวั่น ตอกกลับ “โถ...คุณวิรงรองซุบซิบ นินทาเรื่องในมุ้งชาวบ้านหากินไปวันๆ อย่าอวดอ้างสรรพคุณตัวเองให้มากนักเลยค่ะ อีพวกกินบนหลังคนแบบคุณน่ะ ระวังจะลงมาจากหลังคนไม่ได้ เพราะไม่มีแผ่นดินให้เหยียบ!”

ooooooo

หลังหลบไปทำใจเรื่องไนเจลจีบในห้องน้ำพักใหญ่ สาลินก็จะกลับโต๊ะ แต่ก็ดันมีเรื่องเสียก่อน เพราะถูกเข้าใจผิดจากลูกค้าหนุ่มโต๊ะวีไอพี ที่คิดว่าเธอเป็นสาวเสิร์ฟ!

คุณชายกิตติราชนรินทร์หรือคุณชายรองแห่งวังวุฒิเวสม์ หงุดหงิดมาก เพราะไม่มีพนักงานมาต้อนรับหรือดูแลเหมือนเคย เมื่อเห็นหญิงสาวแต่งตัวสีคล้ายสาวเสิร์ฟ เลยร้องเรียกให้เอาเมนูมาให้

สาลินหันมาตามเสียง ก่อนจะย้อนถามนิ่งๆ “คุณพูดกับฉันเหรอคะ”

“แล้วจะให้ฉันพูดกับใคร ฉันนั่งมานานแล้วนะ นี่โต๊ะจองนะ บริการกันยังไง เรียกกัปตันมาให้หน่อย”

บรรณารักษ์สาวคนใหม่ไม่คิดมาก คว้าเมนูจากโต๊ะข้างๆให้ แล้วจะผละไป แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อลูกค้าหนุ่มส่งสายตาตำหนิมาให้ พร้อมสั่งอาหารชุดใหญ่ สาลิน มองมาอึ้งๆ ทำท่าเหมือนไม่เข้าใจ จนลูกค้าหนุ่มเหลืออด

“ต้องให้ฉันลุกไปให้เธอดูเมนูอาหารงั้นใช่ไหม”

น้ำเสียงหงุดหงิดของเขาทำให้สาลินต้องยื่นหน้าไปใกล้ จนได้กลิ่นโคโลญหอมอ่อนๆที่ทำให้ใจหวิว แต่ลูกค้าหนุ่มก็ทำให้หมดอารมณ์ เมื่อเขาดันวางท่าเป็นลูกค้าจอมหยิ่ง เรื่องมาก แถมสบประมาทเธออีกต่างหาก

“นี่เธอ...เพิ่งมาทำงานใช่ไหม อาหารที่ฉันสั่งก็ไม่เห็นจดเป็นเรื่องเป็นราว จำได้เหรอ”

สาลินชักฉุน เลยแกล้งรวนกลับ “ได้มั้ง...ฉันจำเก่ง”

คุณชายรองซึ่งอารมณ์ไม่ดีเรื่องคนรักอยู่แล้ว หมดความอดทน “มารยาทเธอทรามมาก ฉันคือลูกค้าวีไอพี เธอถูกอบรมมายังไง พูดจายอกย้อนกับลูกค้า หางเสียงสักนิดก็ไม่มี ชื่ออะไร ฉันจะรายงานเจ้านายเธอเดี๋ยวนี้”

คำขู่ของเขา ไม่ได้ทำให้สาลินเดือดร้อนนัก ลูกค้าหนุ่มยิ่งโมโห จะตามกัปตันของร้านมาเอาเรื่องเธอให้ได้ บรรณารักษ์สาวได้ยินบริกรคนอื่นเรียกเขาว่าคุณชาย ก็เบ้หน้า ก่อนจะนึกสนุกอาสาไปตามกัปตันให้ แล้วแกล้งทำลนลาน แอบเอาน้ำราดบนตัวเขาได้อย่างแนบเนียน

“อุ๊ย...ขอโทษค่ะ หนูผิดไปแล้ว เดี๋ยวหนูเช็ดให้”

คุณชายรองรีบยกมือกุมเป้ากางเกง ร้องห้ามเสียงเข้ม ข่มความอายแทบแย่ที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ในร้านอาหารหรู ต่างจากหญิงสาวต้นเรื่องในชุดสีคล้ายสาวเสิร์ฟ เดินลอยนวลจากไปดื้อๆ พร้อมรอยยิ้มสะใจที่ได้เอาคืน!

ทั้งเรื่องคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงและลูกค้าหนุ่ม คุณชายจอมหยิ่ง ทำให้สี่หนุ่มสาวจากห้องสมุดตัดสินใจกลับ ไม่อยู่กินให้เสียบรรยากาศและเสียอารมณ์ สาลินเห็นดีเห็นงามด้วย ไม่อยากอยู่รอให้คู่กรณีหนุ่มมาหาเรื่องอีก เลยรีบเดินนำออกไป พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นรถยุโรปคันยาวที่สาดน้ำโคลนใส่เธอเมื่อเช้า

“ไอ้รถเจ้ากรรมนี่แหละ ต้นเหตุเรื่องทั้งหมด ถ้าเจ้าคนขับไม่ขับให้โคลนสาดมาเต็มตัว ฉันก็ไม่ต้องเปลี่ยนเป็นชุดสาวใช้ ไม่ต้องถูกคุณชายคนนั้นเข้าใจผิดว่าฉันเป็นสาวเสิร์ฟ แล้วมาด่าฉันสาดเสียเทเสีย”

ลลิตาได้ยินคำว่าคุณชายก็ตาลุก “อุ๊ย...คุณชายคนไหนด่าเธอเหรอ มีคุณชายอยู่ในร้านด้วยเหรอ”

“ไม่ทราบค่ะ เห็นบ๋อยเรียกคุณชาย”

ไนเจลเห็นว่าเรื่องจะไปกันใหญ่ รีบตัดบทชวนกลับห้องสมุด “ผมว่าเรารีบไปจากร้านนี้เถอะครับ เพราะพวกคุณมีเรื่องกับทั้งคุณหญิงคุณชาย พวกเจ้าทั้งนั้น ถ้าฟ้องร้องค่าเสียหาย พวกเราจะหมดตูด!”

ooooooo

ความจริงจากปากกัปตันว่าหญิงสาวคู่กรณีไม่ใช่สาวเสิร์ฟของร้าน ทำให้คุณชายกิตติราชนรินทร์หรือคุณชายรองหน้าแตกละเอียด แถมหัวเสียไม่น้อย ต้องเสียเวลาไปทำให้กางเกงแห้งอยู่นาน

คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหรือคุณหญิงก้อยถ่ายแบบเสร็จพอดี จึงมานั่งร่วมโต๊ะ อดขันไม่ได้ เมื่อได้ยินว่าชายคนรักมีเรื่องกับหญิงสาวแปลกหน้าเพราะความเข้าใจผิด จนทำให้กางเกงเปียก ต้องซักรีดใหม่ แต่คุณชายรองไม่ขำด้วย ขอตัวกลับกระทรวงดื้อๆ เพราะมีนัดประชุมสำคัญ ราชนิกุลสาวเลยตะบึงตะบอนใส่

“อะไรกัน ใจคอคุณจะให้หญิงทานคนเดียวเหรอคะ”

“ผมบอกแล้วไงว่าผมต้องกลับไปทำงาน วันนี้มีประชุมสำคัญด้วย”

“ดูคุณรองให้ความสำคัญกับงานมากกว่าหญิงเสียอีก”

“เปล่า...แต่สำหรับเจ้าหน้าที่การทูต การตรงต่อเวลาเป็นเรื่องสำคัญที่สุด”

คุณหญิงก้อยไม่พอใจมาก เริ่มรวน “ความผิดของหญิงใช่ไหม”

คุณชายรองส่ายหน้า “หญิงน่าจะบอกให้ผมทราบก่อนเรื่องถ่ายแบบ ถ้ารู้แต่แรกคงไม่นัดทานกลางวันแบบนี้”

“ได้ค่ะ...มันเป็นความผิดของหญิง การอยากจะเซอร์ไพรส์คุณชาย กลายเป็นความผิดมหันต์”

“ไม่ใช่อย่างนั้นเทพีเพ็ญแสง”

คุณหญิงก้อยเหยียดยิ้มเย็น “มันเป็นอย่างนั้น... คุณชายกิตติ หญิงไม่รบกวนเวลาอันมีค่าของคุณชายแล้วค่ะ เชิญกลับไปทำงานได้ เพราะหญิงก็จะกลับแล้วเหมือนกัน!”

พูดจบก็สะบัดหน้าหนี ทิ้งคุณชายรองให้มองตามด้วยแววตาอ่อนใจ อยากตามไปง้องอนเหมือนเคย แต่ ก็ติดประชุมสำคัญ จนไม่เหลือเวลาจะคิดเรื่องอื่นแล้ว

คุณชายรองไม่ได้ตามง้อจริงๆ คุณหญิงก้อยเลยยิ่งเคือง และกลับไปอาละวาดที่วังรัชนีกุล โดยมีหม่อมวาณี มารดาซึ่งรักเธอปานแก้วตาดวงใจตามปลอบประโลมไม่ห่าง ม.ร.ว.ศศิรัชนี รัชนีกุล หรือคุณหญิงกลาง พี่สาวคุณหญิงก้อย ได้แต่มองท่าทางเอาแต่ใจของน้องสาวด้วยแววตาเอือมระอา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากทำใจ

เย็นวันเดียวกันที่บ้านสวน...สาลินหอบกระเป๋าและถุงเสื้อผ้ามานั่งหน้างอ ยกมือไหว้คุณตาคุณยาย ก่อนจะสาธยายถึงเรื่องวุ่นวายตลอดทั้งวัน ไล่ตั้งแต่เรื่องเสื้อชุดใหม่เอี่ยมเตรียมสัมภาษณ์ถูกน้ำโคลนสาด จนต้องเปลี่ยนเป็นชุดแม่บ้านห้องสมุด จนถูกเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสาวเสิร์ฟ!

คุณตาคุณยายสนใจแค่เรื่องงานของหลานสาว และเมื่อได้ยินว่าได้งานสมใจ ก็ไม่เห็นเรื่องอื่นสำคัญ

“ได้งานแล้วแม่มานั่งทำหน้างอคอคอดทำไมยะ”

“ก็เพราะชุดแม่บ้านนี่แหละคุณยาย ทำให้อีตาคุณชายทำท่าโก้คนหนึ่งคิดว่าหนูเป็นสาวเสิร์ฟ”

“อ้าว...ก็เราแต่งชุดนี้ คนเขาก็เข้าใจผิดเป็นธรรมดา”

“คุณตาขา...หนูสาวออกอย่างนี้ บอสยังชมเลยว่าหนูอยู่ในชุดแม่บ้านก็ยังสวย อีคุณชายตาต่ำแยกไม่ออก”

“ย่ะ...แม่ตาสูง รีบไปเปลี่ยนชุดเถอะ เดี๋ยวฉันจะแยกแยะไม่ออกอีกคนจะใช้หล่อนไปล้างนังมอม”

สาลินขยับตัวจะไปทำตามที่คุณยายสั่ง แต่ก็อดเข่นเขี้ยวในใจไม่ได้

“อย่าให้เจอนะทั้งนายคุณชาย ทั้งอีตาคนขับรถนั่น!”

ooooooo

คุณตาคุณยายทำพิธีไหว้บรรพบุรุษตามประเพณีคนจีนซึ่งยึดถือมานานในวันต่อมา อาหารคาวหวานมากมายถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบบนโต๊ะยาวซึ่งตั้งไว้กลางแจ้ง สาลินกับแกะลูกสมุนเอกไม่ได้ช่วยอะไรมาก นอกจากยืนดูห่างๆ และรอคอยเวลาธูปหมด จะได้เอาของไหว้มากินให้อิ่มหนำเหมือนเคย

สองตายายได้แต่ส่ายหน้าขำๆ อ่อนใจเหลือเกินกับความทโมนและความแสบของสาลิน แต่ก็ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจอะไรมาก นึกเอ็นดูด้วยซ้ำ เพราะรู้แน่ว่าเนื้อแท้หลานสาวคนนี้จิตใจดีแค่ไหน

“แม่คุณ...ไปเร่งเจ้าท่าน ระวังให้ดีเถอะ ท่านจะมาหักคอ”

“แหมคุณยายขา...หักทำไมคะคอหนู หักคอเป็ดดีกว่า แล้วคุณยายจะให้เอาอะไรไปบ้านโน้นบ้างล่ะคะ”

“แม่ศรีชอบขนมเทียน แม่หนูน่ะชอบฟักเชื่อม”

“ที่หนูห่วงไม่ใช่ของโปรดแม่กับพี่ศรีหรอกค่ะ แต่หนูห่วงว่าจะเอาอะไรไปถึงจะสมพระยศพระเกียรติคุณป้าต่างหาก คราวก่อนเอาไปให้น้อยหน่อย ยังโดนคุณป้ากระทบกระเทียบเปรียบเปรยตั้งนาน”

คุณตาคุณยายมองหน้ากันยิ้มๆ ก่อนจะปลอบให้หลานสาวคนเล็กทำใจ ที่ต้องมีญาติเป็นตระกูลผู้ดีเก่าอย่างคุณสร้อยกับคุณสอางค์ ซึ่งก็พิธีมากไปอย่างนั้นเอง แต่ไม่ได้หวังหรือเจตนาร้ายอะไรเลย...

ข่าวเรื่องเสด็จพระองค์หญิงทาบทามหลานสาวคนโตของคุณสร้อยให้คุณชายดิเรกราชวิทย์ หรือคุณ

ชายโตแห่งวังวุฒิเวสม์ รู้ถึงหูหม่อมอำพันจนได้ ยินดีปรีดาเป็นอย่างยิ่ง ที่ลูกชายคนโตได้รับพระเมตตา นมย้อยซึ่งแวะมาคุยด้วยเพื่อหยั่งเชิง ไม่ค่อยเห็นด้วยนัก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากพูดอ้อมๆ

“อิฉันคิดว่าเสด็จทรงโปรดคุณชายรองอย่างกับอะไรดี”

“ก็ทรงเลี้ยงมาก็คงโปรดหรอก แต่ก็คงโปรด

ชายโตมากกว่า เพราะชายโตน่ะน่ารัก เข้าหาผู้หลักผู้ใหญ่ได้ไม่มีที่ติ แต่ชายรองน่ะมัวแต่ทำขรึม วางท่าเป็นนักเรียนอังกฤษ จะพูดอะไรทีทำยังกับกลัวดอกพิกุลร่วง”

“แหม...ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะหม่อม”

“อีกอย่าง...เสด็จคงทรงเห็นว่าตารองมีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว แม่หญิงก้อยนั่นไงล่ะ ไม่ได้ตัวเปล่าเหมือนชายโต”

จรวยซึ่งรับหน้าที่บีบนวดให้หม่อมอำพัน ได้ยินก็ของขึ้น ลงแรงมือมากกว่าที่เคย จนหม่อมร้องเสียงหลง แต่ไม่ทันโดนเอ็ด เสียงรถยนต์สองคันของคุณชายโตกับคุณชายรองก็ดังขึ้นเสียก่อน

จรวยถลาไปต้อนรับคุณชายโตด้วยสีหน้าแช่มชื่นอย่างปิดไม่มิด คุณชายรองซึ่งหอบหิ้วกระเป๋าและเอกสารมากมาย แต่ไม่มีใครมาต้อนรับ อดมองไปทางพี่ชายด้วยแววตาเหนื่อยใจไม่ได้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก นอกจากขอเวลาส่วนตัวพี่ชายคืนนี้ เพื่อพูดบางอย่างให้จบเสียที

นมย้อยมองจากด้านในตำหนักเล็ก เห็นทุกอย่าง ก็ได้แต่ส่ายหน้าอ่อนใจ และอดเปรยถึงคุณชายเล็ก หรือคุณชายบดินทราชทรงพล หนุ่มหล่อเจ้าสำราญประจำตำหนักเล็กไม่ได้

หม่อมอำพันได้ยินชื่อลูกชายคนเล็ก ก็นึกหงุดหงิด “ไปคิดถึงมันทำไม ฉันห้ามไม่ให้มันไปเมืองนอก มันก็ไม่ฟัง ดิ้นรนจะไปเองจนได้ ดีไม่ดี ป่านนี้กลายเป็นไอ้จิ๊กโก่โร่ ได้นังแหม่มเป็นเมียกี่โขลงแล้วก็ไม่รู้”

“อุ๊ย...ไม่หรอกค่ะ คุณเล็กเธอเป็นคนใฝ่ดีจะตาย”

“นี่นมย้อย...ว่าฉันเลี้ยงลูกลำเอียงหรือ”

นมย้อยเกือบตอบว่าใช่ แต่สองคุณชายและจรวยมาถึงห้องโถงเสียก่อน เลยลุกไปต้อนรับทักทายเหมือนเคย หม่อมอำพันลูบหัวลูบหลังคุณชายโตด้วยความเอ็นดู โดยมีสายตาของคุณชายรองมองมาด้วยความน้อยใจ จนนมย้อยทนไม่ไหว ต้องเข้าไปเอาน้ำในครัวและมาพูดคุยด้วยเหมือนเคย

ท่าทางสนิทสนมของจรวยกับคุณชายโตเป็นไปตามที่นมย้อยเคยบอกอย่างไม่ต้องสงสัย คุณชายรองได้แต่มองตามด้วยสีหน้าหนักใจ...เห็นทีจะต้องเร่งพูดจากับพี่ชายให้รู้เรื่อง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป

ooooooo

สาลินหอบข้าวของไหว้ไปหาแม่กับพี่สาวถึงบ้านราชดำริในเย็นวันเดียวกัน อุ่นเรือนกับศรีจิตราดีใจมาก ได้เจอหน้าสาวแสบบ้านสวน ต่างจากคุณสร้อย ซึ่งตั้งตัวเป็นไม้เบื่อไม้เมากับหลานสาวคนเล็กมาตลอด

“หล่อนเองหรือยะ แม่ลำโพงงานวัด มาทีเสียงดังไปสามบ้านแปดบ้าน”

“แหม...บ้านแถวนี้ที่กว้างเป็นไร่ อย่างเก่งก็ได้ยินแค่หลังถัดไป ไม่ถึงแปดบ้านหรอกค่ะ”

คุณสร้อยค้อนตาคว่ำ อยากจะหยิกหลานสาวคนเล็กให้เนื้อเขียว แต่ก็ต้องข่มอารมณ์ไว้

“แล้วนี่ขนอะไรมา ไหว้เจ้าไหว้ก๋งองค์ไหนกันยะ”

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 1 วันที่ 4 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ