อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 10 วันที่ 11 ต.ค. 58

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 10 วันที่ 11 ต.ค. 58

อัมรากิน “ยาหอม” ที่ผอบเอามาให้ไม่นานก็นอนหลับไม่รู้ตัว พงษ์อุ้มเธอขึ้นไปที่ห้องนอนของตัวเองชมเปาะ

“ยาหอมสูตรพิเศษของแม่นี่แจ๋วจริงๆ”

“รับรองยัยอัมไม่มีทางฟื้นก่อนค่ำแน่ๆ เอาล่ะ ทีนี้ก็แค่จัดการให้เป็นเมียแกซะ อย่าให้พลาดอีกล่ะ”

“โธ่...แม่หมูอยู่บนเขียงขนาดนี้ไม่มีปัญญาเชือดผมว่าผมควรไปตายซะดีกว่า ว่าแต่ว่า พอยัยอัมราเป็นเมียผมแล้ว แม่จะทำยังไงต่อ”



“โง่ไปได้ พอแกเป็นเขยไอ้เดช เราก็พูดกับมันเรื่องเสี่ยกวงไง ถ้ามันไม่ยอม เราก็ขู่มันว่าจะปูดเรื่องที่ลูกมันเสียตัวให้แกไง พวกผู้ดีมันหน้าบาง ยังไงมันก็ต้องยอม” แล้วผอบก็ฝันหวาน “เงินทองมันก็จะไหลมาเทมาเข้ากระเป๋าเราสองแม่ลูก แม่ไปรอข้างล่างก่อนนะ ขอให้มีความสุขจ้ะ” ผอบเดินหัวเราะร่วนออกไป พงษ์ตามไปล็อกประตูแล้วเดินมาเปิดเพลงเบาๆ แล้วจึงเดินไปที่เตียง ลูบไล้อัมรา พึมพำหื่นๆ

“พี่เปิดเพลงเบาๆ สร้างบรรยากาศให้คืนส่งตัวของเราโรแมนติกสุดๆ ดีไหมจ๊ะน้องอัมคนสวย...”

พลางพงษ์ก็ปลดกระดุมเสื้อของอัมราออกที ละเม็ด...ทีละเม็ด...

ooooooo

ขณะที่ผอบลงไปนั่งดื่มไวน์ฉลองล่วงหน้าอย่างสบายอารมณ์ ก็ชะงักเมื่อได้ยินเสียงไม้ตะพดกระแทกกึง...กึง...กึง...พายุฝนก็มืดครึ้มอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ผอบหันมองไปตามเสียงกึงๆ ก็ผงะหงายเมื่อเห็นหุ่นท่านเจ้าคุณจ้องหน้าถมึงทึงอยู่

“ข้าเคยให้โอกาสเจ้า แต่เจ้ากลับไม่สำนึก คิดทำร้ายหนูอัมราอีกจนได้”

“อย่าทำอะไรฉันเลยจ้ะ ฉันสำนึกแล้ว...” ผอบปากคอสั่นลุกวิ่งหนี ถูกพายุพัดเหวี่ยงเซไปมากระแทกข้าวของตกหล่นแตกกระจาย

ฝ่ายพงษ์ กำลังหน้ามืด ก็ชะงักเมื่อเสียงลมอื้ออึงและไฟดับพรึบ เสียงเพลงหวานๆก็กลายเป็นเพลงในงานศพ แต่พงษ์ก็ยังอารมณ์ติดพัน ก้มจะจูบอัมราแต่หน้าอัมรากลายเป็นหน้าหุ่นนางรำ พงษ์ผงะตาเหลือก ลุกได้ก็วิ่งอ้าวไป หุ่นนางรำกรีดนิ้วเล็บยาวข่วนไปในอากาศ พลันหน้าพงษ์ก็เลือดไหลซิบๆ

“อย่า...อย่าทำผม...ผมกลัวแล้ว” พงษ์ร้องเสียงหลง อารีย์สมเพช บอกหุ่นนางรำว่าพอเถอะ ปล่อยเขาไปเสีย อารีย์เข้าไปปลุกอัมราแต่ท่าทางยังไม่รู้สึกตัว อารีย์ร้อนใจ พลันก็คิดได้บอกอัมราว่า

“แม่จะพาลูกกลับไปเอง”

อารีย์เข้าร่างอัมรา พาเดินออกจากห้อง ไปหยิบกระเป๋าถือของอัมราที่วางอยู่ไปด้วยหุ่นนางรำถามหุ่นท่านเจ้าคุณว่าจะทำอย่างไรกับสองแม่ลูกดี พงษ์อ้อนวอนว่าอย่าทำอะไรเลย พวกตนกลัวแล้ว พงษ์เข้าไปประคองผอบพาหนีไป หุ่นนางรำถามหุ่นท่านเจ้าคุณว่าจะปล่อยพวกมันไปหรือ

“ถึงเราปล่อยไป พวกมันก็หนีกรรมของตัวเองไม่พ้น” แล้วทั้งหุ่นท่านเจ้าคุณและหุ่นนางรำก็เลือนหายไป

พงษ์พาผอบขึ้นรถขับหนีไปอย่างเร็ว แต่ไปได้ไม่นานก็เห็นมีคนมุงกันอยู่เต็มถนน ผอบคาดว่าเกิดอุบัติเหตุ จะไปก็ไปไม่ได้จึงชวนกันลงไปดู

ภาพที่เห็นคือ รถกระบะคันหนึ่งขับชนต้นไม้มีคนตายในรถสองคน พอเจ้าหน้าที่เอาศพออกมากลายเป็นพงษ์กับผอบ ทั้งสองตกใจไม่เชื่อว่าตนตายแล้ว จนยมทูตบอกว่า “เจ้าทั้งสองตายแล้ว” สองแม่ลูกยังไม่เชื่อ ยมทูตบอกว่า “พวกเจ้าตายอย่างกะทันหัน เพราะความรีบร้อนหนีความชั่วที่ตัวเองก่อไว้ บัดนี้ถึงเวลาที่เจ้าต้องไปรับกรรมความชั่วที่ตัวก่อไว้แล้ว”

ผอบกับพงษ์พยายามหนี ยมทูตสั่ง “จับตัวมันมา!” สิ้นเสียงมือดำใหญ่ก็ผุดเต็มไปหมดกระชากขาของสองแม่ลูกลากหายไปในความมืดท่ามกลางเสียงร้องขอความช่วยเหลือของสองแม่ลูก อารีย์ในร่างอัมรามองตามไปอย่างสลดใจ...

ooooooo

ชิ้นงง เมื่อเห็นรถรับจ้างมาส่งอัมราที่หน้าบ้าน ถามว่าทำไมมากับรถรับจ้าง แล้วพรรณรายกับอาร์ตหายไปไหน?

“อัมไม่ค่อยสบายเลยกลับมาก่อนจ้ะ” ชิ้นพยักหน้าแต่ชะงักถามว่าทำไมเสียงเมื่อกี๊เหมือนเสียงคุณผู้หญิง แล้วก็คิดเองว่า แม่ลูกเสียงอาจคล้ายๆกันได้ คงไม่มีอะไร...

เมื่อพาอัมราเข้าห้องนอนแล้ว อารีย์บอกลูกว่าถึงบ้านอย่างปลอดภัยแล้ว อัมราเริ่มรู้สึกตัว พึมพำคุณแม่...

ก็พอดีเสียงเดชมาร้องเรียกอยู่หน้าห้อง อารีย์ได้ยินจึงค่อยๆเลือนหายไป

อัมราลุกไปเปิดประตูให้เดช เขาถามว่าหลับอยู่หรือ ถ้าอย่างนั้นไปล้างหน้าล้างตาแล้วไปหาพ่อที่ห้องหุ่นหน่อย พ่อมีเรื่องจะคุยด้วย

“ค่ะ” อัมรารับคำ แล้วงงๆว่าตัวเองกลับบ้านมาได้ยังไง ส่วนอารีย์ที่ยังอยู่ในห้อง นึกสงสัยว่าเดชมีอะไรจะคุยกับอัมรา

พรรณรายกับสันติเพิ่งกลับมาถึง พรรณรายถามชิ้นว่าอัมรากลับมาหรือยัง พอรู้ว่าเพิ่งกลับด้วยรถรับจ้าง ถามว่าแล้วตอนนี้อัมราอยู่ไหน ชิ้นบอกว่าอยู่บนห้องนอน พรรณรายก็หันไปอำลาสันติอย่างอ่อนหวาน

“ขอบคุณนะคะที่ขับรถมาส่ง อาร์ตกลับดีๆนะ” เห็นสันติทำท่าอิดออดก็ปลอบใจว่า “พรุ่งนี้เราค่อยไปเที่ยวกันใหม่นะคะ” สันติยังอิดออด เธอบกว่า “เอาน่า... พรุ่งนี้จะให้อยู่จนดึกเลย...วันนี้รู้สึกง่วงจัง” หอมแก้มสันติทีหนึ่งเขาจึงไปชิ้นจับตาดูอยู่ ตกใจ แล้วพึมพำกับตัวเอง

“นึกว่าคุณอาร์ตชอบคุณอัมเสียอีก ทำไมมันกลับตาลปัตรแบบนี้หว่า...แต่ท่าทางคุณอาร์ตดูแปลกๆ แฮะ เหมือนไม่ใช่ตัวคุณอาร์ตคนเดิม...”

ooooooo

เมื่ออัมราเข้าไปในห้องหุ่น เธอแปลกใจที่เห็นเดชปั้นหุ่นตัวเอง เดชบอกว่าตนอยากปั้นให้เสร็จเร็วที่สุด

“ทำไมคะ”

“เพราะคงเป็นสิ่งเดียวที่พ่อจะทำเพื่อแม่ได้ ก่อนตายแม่เคยบอกพ่อว่า อยากให้เรามีหุ่นคู่กัน”

“โธ่...คุณพ่ออย่าคิดมากเลยนะคะ ตอนนี้หุ่นก็เสร็จแล้ว คุณพ่อไปพักผ่อนเถอะนะคะ อัมจะทำอะไรอร่อยๆให้คุณพ่อทาน”

“พ่อพักแน่ แต่พ่ออยากพักอยู่ในห้องหุ่นนี้ พ่ออยากอยู่ใกล้ๆแม่ ที่พ่อเรียกอัมมาพบ เพราะพ่อมีอะไรบางอย่างจะให้ลูก” เดชเอากุญแจพวงใหญ่ให้ “กุญแจตู้เก็บเครื่องประดับของแม่ เงินสดพร้อมทั้งเอกสารสำคัญต่างๆ รวมทั้งโฉนดที่ดินที่พ่อสะสมไว้ทั้งหมด พ่ออยากให้อัมเป็นคนดูแลแทนแม่”

“แต่...อัมว่าคุณพ่อน่าจะให้พี่พรรณเป็นคนดูแลมากกว่านะคะ”

“พรรณรายเป็นคนใจร้อนเอาแต่ใจและไม่มีเหตุผล พ่อมั่นใจว่าอัมจะทำหน้าที่นี้ได้ดีเท่าๆกับแม่” เมื่ออัมรารับกุญแจไป เดชขอบใจ บอกว่าต่อไปนี้ถ้าตายพ่อก็คงตายตาหลับ

“คุณพ่ออย่าพูดแบบนี้สิคะ อัมใจคอไม่ดีเลย อัมรักคุณพ่อนะคะ คุณพ่อต้องอยู่กับอัมไปนานๆนะคะ”

“พ่อก็รักลูก” เดชกอดอัมราไว้อย่างอ่อนโยน หุ่นอารีย์ยืนมองพ่อลูกกอดกันด้วยความสะเทือนใจ

ooooooo

ที่ห้องหุ่น พรรณรายมาแอบดูเห็นเดชมอบกุญแจให้อัมราก็สงสัยว่าทำไมคุณพ่อไม่ให้ตน คิดว่าคุณพ่อลำเอียงอีกแล้ว แต่ก็ไม่สนใจเพราะตนจะได้เอาเวลาไปเที่ยวกับสันติ ใครอยากเป็นแม่บ้านแม่เรือนก็เชิญ เชอะใส่แล้วเชิดไป

อัมราแปลกใจตัวเองว่ากลับบ้านมาได้อย่างไร เมื่อไปที่ห้องครัวตอนเย็น เธอถามชิ้น จึงรู้ว่าตนนั่งรถรับจ้างกลับมาเอง พอถามว่าแล้วพรรณรายกับสันติล่ะ เธอก็บอกว่าตนไม่สบายเลยกลับมาก่อน อัมรายิ่งงง ถามว่าตนเจอน้าชิ้นด้วยหรือ บ่นตัวเองว่าแปลก ทำไมตนจำอะไรไม่ได้เลย

“พูดถึงเรื่องแปลก เอ้อ...มีเรื่องแปลกเรื่องหนึ่งค่ะ” ชิ้นมองไปรอบตัวอย่างหวาดๆ กระซิบเบาๆ “คือตอนที่คุณอัมตอบน้า เสียง...เสียงคุณอัมไม่เหมือนคุณอัมค่ะ” อัมรายิ่งงงถามว่าหมายความว่ายังไง “แหม...จะพูดยังไงดีคือเสียงเหมือน...เหมือนเสียงคุณผู้หญิงค่ะ”

อัมราตกใจมองหน้าชิ้นเชิงถาม ชิ้นพยักหน้ายืนยันท่าทางกลัวๆ อัมรายืนอึ้ง...

นอกจากพรรณรายจะไม่สนใจเรื่องที่เดชมอบกุญแจให้อัมราเพราะตนจะได้มีเวลาไปเที่ยวแล้ว เธอยังคิดจะยัดเยียดให้อัมรามีแฟนเพื่อจะได้ตัดขาดจากสันติ ยุให้เปิดโอกาสให้พงษ์บ้างตัวเองจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน

“ฟุ้งซ่าน? หมายความว่าอะไรคะ”

“ก็หมายความว่าฉันยังไม่เชื่อใจเธอน่ะสิว่าเธอจะตัดใจจากอาร์ตได้แล้ว จนกว่าเธอจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตน แต่ถ้าเธอไม่ชอบนายพงษ์จริงๆ ก็ไม่เป็นไร ฉันจะหาผู้ชายอื่นให้เธอเอง”

พรรณรายตั้งหน้าตั้งตาจะผลักไสอัมราไปมีแฟนกันท่าไม่ให้มายุ่งกับสันติ จนอัมราเหนื่อยใจกับความคิดของพี่สาว

ooooooo

เวทย์ส่งกุมารกับควายธนูไปที่บ้านเดช เจ้าที่ออกมาขวางไม่ให้เข้าบ้าน แต่เจ้าที่ถูกกุมารเล่นงานจนกระเด็นถอยไป

“รู้จักลูกชายพ่อเวทย์น้อยไป...ฮ่ะๆๆ” กุมาร แผดเสียงหัวเราะอย่างผยอง แล้วสั่งควายธนูให้เข้าไปเลย

กุมารเดินอาจหาญเข้าไปในบ้าน ควายธนูตะกุยดินก่อนวิ่งตามไปอย่างคะนอง

ในห้องหุ่น...พีทได้กลิ่นเหม็นเน่าของซากศพ บอกหุ่นท่านเจ้าคุณว่าคราวนี้เหม็นกว่าคราวก่อนหลายเท่า หุ่นท่านเจ้าคุณบอกหุ่นทุกตัวในห้องว่า

“พวกมันถูกส่งมาอีกแล้ว” อารีย์ถามว่าทำไมมันเจาะจงเล่นงานเรานัก “มันทำตามความต้องการของแม่พิไล”

หุ่นชาวนาอาสากับหุ่นท่านเจ้าคุณจะออกไปจัดการพวกมันเอง

“ไม่ทันแล้ว ทุกคนระวังตัวให้ดี”

ขาดคำของหุ่นท่านเจ้าคุณ ทั้งกุมารและควายธนูก็มาถึงห้องหุ่นแล้ว ท่าทางมันฮึกเหิมมาก หุ่นทุกตัวมองกุมารและควายธนูอย่างระวังตัว

อัมรานอนไม่หลับ เธอดูนาฬิกาเป็นเวลาตีสามครึ่ง อัมราเห็นพรรณรายหลับแล้วจึงลุกเดินเบาๆ ออกไป

ooooooo

กุมารและควายธนูเข้าไปในห้องหุ่น มันกร่างมาก มองหุ่นทุกตัว ประกาศว่า

“ถ้าใครไม่อยากเจ็บตัวก็จงมาคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าข้าบัดเดี๋ยวนี้” หุ่นพีทเคลื่อนตัวออกไปยืนตรงหน้ากุมารทันที กุมารหัวเราะสะใจ “ดีมาก...จงคุกเข่าลง”

หุ่นพีทอ้าปากกว้างเป่าลมออกมา กุมารถูกลมแรงถึงกับกระเด็นไปติดผนัง หุ่นพีทหัวเราะสะใจบ้าง...

“ไง เจ้าหุ่นคลุกน้ำปลา โธ่เอ๊ย...กะอีแค่ลมปากข้าเป่า เจ้าก็กระเด็นไม่เป็นท่าเสียแล้ว ฮ่ะๆๆ”

“ดีล่ะ! เมื่อพูดด้วยดีๆ พวกเจ้าไม่เข้าใจ ข้าก็ต้องสั่งสอนพวกเจ้าซะบ้าง” แล้วหันสั่ง “ควายธนู!”

ควายธนูตะกุยดินแล้วแยกร่างออกไปอีกสามกลายเป็นสี่ ควายธนูทุกตัวตะกุยดินหายใจฟืดฟาดอย่างดุร้าย แล้วพุ่งเข้าใส่หุ่น หุ่นท่านเจ้าคุณ หุ่นทับ และหุ่นชาวนาต่างดาหน้าออกมาขวาง ปกป้องหุ่นอารีย์ หุ่นพีท หุ่นนางรำ และหุ่นพยาบาล

หุ่นท่านเจ้าคุณสั่งหุ่นทั้งสี่ถอยไปแล้วตัวท่านกับหุ่นทับกับหุ่นชาวนาก็เผชิญหน้าสู้กับควายธนู แต่ควายธนูฆ่าไม่ตายตัดหัว ตัดตัวขาดแล้วมันก็ต่อกลับคืนได้ในพริบตา

หุ่นอารีย์ถอยร่นไปจนติดผนัง ถูกควายธนูตัวหนึ่งคำรามใส่อย่างดุร้าย

อัมราเข้าไปในห้องครัว นาฬิกาที่ผนังห้องครัวบอกเวลาเกือบตีห้าแล้ว อัมราหยิบแก้วจะรินน้ำดื่ม มีเสียงจิ้งจกทักเธอตกใจปล่อยแก้วหลุดมือแตกกระจาย อัมรามองแก้วแตกตะลึง!

อัมราเก็บเศษแก้วที่พื้นถูกบาดมือ ชิ้นมาเจอตกใจบอกให้รีบไปทำแผล ถามว่าแล้ววันนี้อัมราจะใส่บาตรไหม อัมราให้เตรียมอาหารไว้ตนจะไปชวนคุณพ่อมาใส่บาตรด้วยกัน

ooooooo

ในห้องหุ่น...บรรดาหุ่นถูกกุมารสั่งให้ควายธนูทำร้ายหุ่นทุกตัวและฆ่าให้หมด!

ขณะหุ่นอารีย์กำลังจะถูกควายธนูทำร้ายนั้น เดชตื่นขึ้นมาเห็นสภาพในห้องหุ่น เขาอุทานทึ่ง

“หุ่น...มีชีวิต”

เดชได้ยินเสียงอารีย์ร้องขอความช่วยเหลือขณะถูกควายธนูพุ่งเข้าใส่ เขาหันพุ่งเข้าไปช่วยหุ่นอารีย์ เอาสร้อยพระคล้องคอควายธนู จนร่างควายธนูล้มลงและสลายไป เหลือแต่สร้อยพระอยู่ที่พื้น

เดชเข้าไปหาอารีย์ ก็พอดีหุ่นท่านเจ้าคุณตะโกนให้เดชพาอารีย์ออกไปจากห้องหุ่น แต่ขณะอารีย์กับเดชวิ่งขึ้นบันไดห้องหุ่น ควายธนูพุ่งเข้าใส่อารีย์ เดชเห็นดังนั้นกางแขนกั้นปกป้องอารีย์ ทำให้ตัวเองถูกควายธนูขวิดคอหักตายตาค้าง!

บรรดาหุ่นที่สู้กับควายธนูต่างอ่อนล้าหมดแรง บอกหุ่นท่านเจ้าคุณว่าพวกตนไม่ไหวแล้ว

เดชที่ตายไปแล้ว แต่วิญญาณลุกขึ้นมาต่อสู้กับควายธนูที่บ้าคลั่ง เขาเอาสร้อยพระขึ้นมา เกิดแสงเรืองรองพุ่งเข้าล้อมควายธนูทั้งหมดไว้ ควายธนูร้องอย่างเจ็บปวดแล้วสลายไปทั้งหมด

หุ่นในห้องต่างดีใจ โล่งอก อารีย์วิ่งเข้าไปกอดเดชด้วยความดีใจ เดชกอดตอบดีใจไม่น้อยกว่ากัน

เวทย์รู้เหตุการณ์ที่เกิดกับกุมารและควายธนูของตน บอกพิไลกับเทิดที่เฝ้ารอฟังข่าวอยู่ว่า กุมารกับควายธนูถูกทำร้ายเพราะมีคนใช้พลังแห่งธรรมะเล่นงาน

“ใครกัน!” พิไลตกใจ

“ข้าก็อยากจะรู้” เวทย์บอกแล้วมองเทิด สั่งให้ไปสืบให้ที เทิดไม่กล้ากลัวถูกหุ่นเล่นงาน เวทย์ถอดสร้อยลูกประคำเส้นหนึ่งส่งให้ “ประคำเส้นนี้ จะป้องกันไอ้ผีหุ่นพวกนั้นไม่ให้มาทำอันตรายเอ็งได้”

“แบบนี้ฉันไม่กลัวแล้ว ฉันจะไปสืบให้พี่เวทย์เองจ้ะ” เทิดรับสร้อยลูกประคำไปสวมคออย่างฮึกเหิม เวทย์พยักหน้า สีหน้าท่าทางเจ็บใจมาก

ooooooo

เดชยืนอยู่กับหุ่นอารีย์ มองหุ่นทั้งหมดในห้อง เอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อว่า

“ผมเคยฝันว่าหุ่นมีชีวิต แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง พี่ดีใจจริงๆที่ได้เจอเธออีกครั้ง พี่อยากจะขอโทษเธอเรื่อง...”

“ไม่ต้องพูดอะไรหรอกค่ะ ฉันรู้ทุกอย่างแล้ว” อารีย์จับมือเดช กุมแน่น เดชยิ้มดีใจ ทันใดนั้นหุ่นพีทวิ่งเข้ามาหาเดช ร้องเสียงใส

“ดีใจจังครับที่ลุงเดชจะมาอยู่กับเราด้วย”

“เจ้าพีท...นี่ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลยสักนิด” หุ่นท่านเข้าคุณดุ ทำเอาพีทหน้าจ๋อย ทันใดนั้น ประตูห้องหุ่นเปิดออก หุ่นทั้งหมดกลับไปยังที่ของตัวเองทันทีอย่างรวดเร็ว

“คุณพ่อคะ...คุณพ่อ” เสียงอัมราร้องเรียกพลางเดินลงบันไดมา พลันอัมราก็ชะงักเมื่อเห็นร่างเดชนอนอยู่ปลายบันได เธอตกใจร้องเรียก “คุณพ่อ...คุณพ่อเป็นอะไรไปคะ คุณพ่อ...” แล้วเธอก็ตกใจสุดขีดเมื่อรู้ว่าเดชเสียชีวิตแล้ว เธอตะโกนก้องห้องหุ่น...

“คุณพ่อ!!!!”

ooooooo

ที่ศาลาวัด...บรรดาเพื่อนสนิทโดยเฉพาะดำเกิงและบุญเรือนมาช่วยงาน ผู้ใหญ่ทั้งสองต้องคอยปลอบโยนอัมราที่ร้องไห้อย่างหนัก ต่างเป็นผู้ใหญ่ที่อบอุ่นปลอบโยนอัมราอย่างลูกหลาน

“หนูต้องเข้มแข็งนะจ๊ะอัมรา” บุญเรือนปลอบโยน

“อย่าลืมว่ายังมีลุงกับป้าอยู่ข้างๆหนูเสมอ มีอะไรที่ลุงจะช่วยได้ขอให้บอกทันทีนะ” ดำเกิงเอ่ย

“ขอบพระคุณคุณลุงกับคุณป้ามากค่ะที่ช่วยเป็นธุระเรื่องงานศพคุณพ่อ แล้วยังไปรับอ๊อดมาให้ด้วย ตอนนี้อัมทำอะไรแทบไม่ถูกเลย” อัมรายกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองที่เปรียบเสมือนญาติ “ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ตอนเย็นอัมยังคุยกับคุณพ่ออยู่เลย ทำไมคุณพ่อถึงเสียเร็วแบบนี้คะ”

“ตำรวจสันนิษฐานว่าคุณพ่อน่าจะตรากตรำกับการปั้นหุ่นตอนเดินขึ้นบันไดอาจจะหน้ามืดวูบไปเลยตกบันไดลงมาคอหักเสียชีวิตทันที” ดำเกิงชี้แจง ขณะนั้นเองจุ๊บมาบอกว่าแขกมากันแล้ว บุญเรือนจึงให้อาทรอยู่เป็นเพื่อนอัมราก่อนตนกับคุณพ่อจะไปรับแขกเอง จุ๊บถามอาทรว่าเห็นสันติไหม อาทรนึกได้บอกว่าตั้งแต่มาวัดยังไม่เห็นเลย เอะใจถามอัมราว่า

“เอ๊ะ...อาร์ตรู้เรื่องหรือยังครับน้องอัม”

พออัมราบอกว่าคงรู้จักพี่พรรณแล้ว จุ๊บก็แสดงความแปลกใจทันทีว่าพรรณรายก็ไม่อยู่ หรือว่าจะตามไปหาเรื่องอะไรสันติอีก เลยถูกอาทรไล่ให้ไปช่วยเขาเตรียมของดีกว่ามาพูดอะไรไร้สาระแบบนี้

ที่แท้พรรณรายอยู่กับสันติที่มุมหนึ่งในบริเวณวัด เธอออดอ้อนสันติให้อยู่เป็นเพื่อนเป็นกำลังใจให้ตน เพื่อเอาใจและปลอบใจเธอ สันติบอกว่าตนจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ พรรณรายถามว่าจริงหรือ สันติบอกว่าถ้าไม่เชื่อตนยอมเป็นม้าให้ขี่

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 10 วันที่ 11 ต.ค. 58

ละครเรื่องห้องหุ่น บทประพันธ์โดย ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น บทโทรทัศน์โดย ณ.ภัทรพร
ละครเรื่องห้องหุ่น กำกับการแสดงโดย บรรจง สินธนมงคลกุล
ละครเรื่องห้องหุ่น ควบคุมการผลิตโดย กัลป์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น ผู้จัด ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
ละครเรื่องห้องหุ่น ผลิตโดย บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น จำกัด
ละครเรื่องห้องหุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องห้องหุ่น เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันเสาร์ที่ 26 กันยายน 2558
ติดตามชมละครเรื่องห้องหุ่นได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ