อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 10 วันที่ 13 ต.ค. 58

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 10 วันที่ 13 ต.ค. 58

“กล้ากลับมาเล่นงานข้าเหรอ ดี ข้าจะสะกดแกไว้ไม่ให้ไปผุดไปเกิด” เวทย์สะกดวิญญาณนั้นหายเข้าไปในมีดหมอ พิไลค่อยๆผล็อยล้มลงสลบไป เวทย์จึงเก็บมีดหมอ

พอพิไลรู้สึกตัวก็มองหน้าเวทย์กับเทิดถามว่าเกิดอะไรขึ้น เทิดบอกว่าพิไลโดนผีเข้า พิไลถามเวทย์ว่าจริงหรือ

“มีคนปล่อยนังผีตายทั้งกลมมันเลยกลับมาเล่นงานข้า แต่เธอดันไปทักมันเลยเข้าตัวเธอก่อน” เวทย์บอก เทิดถามว่าคนที่แก้ของเวทย์ได้มันต้องเก่งมากสินะ “ถ้ามันเก่งจริง มันก็ต้องตามดวงจิตของคนที่โดนของกลับเข้าร่างให้ได้ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีประโยชน์อะไร”



“พี่หมายความว่ายังไงของออกแล้วคนนั้นก็ไม่หายเหรอพี่” เทิดถาม

“ไม่...ร่างที่ไม่มีดวงจิตในที่สุดมันก็จะต้องตายอยู่ดี” เวทย์หัวเราะอย่างสะใจ พิไลกับเทิดแอบมองกันกลัวๆ

ooooooo

หลวงตาทำพิธีเรียกดวงจิตสันติกลับมา เขาตื่นขึ้นมาที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ งุนงงว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้น หรือตัวเองตายแล้ว?

เป็นเวลาตีห้าแล้ว หลวงตาสั่งไอ้ปื๊ดกับไอ้หวังให้เอากระทงข้าวตอกดอกไม้ไปวางตามทางแยกที่จะมาวัด เสร็จแล้วก็กลับไปนอนได้

สันตินั่งหมดอาลัยอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่เพราะไม่รู้ทิศทางที่จะไป พลันก็ได้ยินเสียงหลวงตาบอกว่า

“ฟังหลวงตาให้ดี ทำใจให้สงบ เจ้าจะเห็นแสงเทียนนำทาง ให้เดินตามแสงนั้นมาเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเจออะไรอย่าหวั่นไหว อย่าหวาดกลัว ทุกอย่างเป็นเพียงภาพลวงตา เข้าใจไหม”

“เข้าใจครับหลวงตา” สันติตอบหลวงตาแล้วยืนสงบทำใจให้นิ่ง พอเห็นแสงเทียนสว่างก็เดินตามไป เจอปีศาจพุ่งเข้าใส่ก็ไม่ตระหนก ท่องคำเตือนของหลวงตาไว้ว่า “ไม่ว่าจะเจออะไรอย่าหวั่นไหว อย่าหวาดกลัว ทุกอย่างเป็นเพียงภาพลวงตา” แล้วสันติก็เดินตรงเข้าหาปีศาจทะลุผ่านร่างปีศาจไปอย่างง่ายดาย เขารีบเดินไปเจอทางแยกก็เดินตามข้าวตอกดอกไม้ ไปตามทางแยกที่มีกระทง ผ่านไปแยกแล้วแยกเล่า...

“ฉลาดมากเจ้าอาร์ต” หลวงตาที่หลับตาทำสมาธิอยู่ชม ได้ยินเสียงระฆังวัดตีบอกเวลาเช้า หลวงตามองร่างสันติที่นอนนิ่งอยู่พึมพำด้วยสีหน้าไม่สบายใจ “ใกล้สว่างแล้ว ดวงจิตเจ้ายังมาไม่ถึงอีกหรือ”

ทันใดนั้นสันติที่นอนนิ่งอยู่ก็ส่ายหน้าช้าๆ พอลืมตาเห็นหลวงตาก็พึมพำ “หลวงตา...ครับ...” แล้วหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน หลวงตาจึงยิ้มออกมาอย่างโล่งอก

ooooooo

พรรณรายใจหมกมุ่นอยู่แต่กับสันติ ไม่ได้ช่วยอัมราเตรียมดอกไม้ในงานศพคืนนี้เลย ขณะพรรณรายจะออกไปข้างนอก ก็พอดีชิ้นเข้ามาบอกว่ามีคนมาหา พรรณรายดีใจนึกว่าสันติ แต่พอออกไปพบกลายเป็นพิไล

พิไลนั่งหันหลังให้อยู่ที่ศาลา พรรณรายถามอย่างไม่พอใจว่ามาทำไม พิไลบอกว่ามาแสดงความเสียใจที่พวกเธอต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า ทำให้พรรณรายโมโหจะเข้าไปตบปากสั่งสอนที่พูดจาดูถูก อัมรารีบห้ามไว้บอกว่าช่างเขาเถอะ ชิ้นเองก็ทนไม่ได้บอกพิไลว่าถ้ามาทำให้คุณๆไม่สบายใจก็กลับไปเสีย ถูกพิไลด่าว่าเป็นขี้ข้าอย่ามาสะเออะ

“ที่มานี่ ก็เพราะมีเรื่องสำคัญต้องคุยกับเธอ แต่ฉันต้องคุยกับเธอคนเดียว ถ้าเธอไม่ยอมฟังฉัน เธอจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

เรื่องสำคัญที่พิไลมาคุยคือย้ำกับพรรณรายว่าตนเป็นแม่ที่แท้จริงของเธอ พรรณรายหงุดหงิดไล่พิไลไปให้พ้นเลย

“เดี๋ยว...แม่มีบางอย่างอยากให้ดู” พิไลตื๊อ พรรณราย บอกว่าตนไม่อยากดูแล้วผลักพิไลล้มลงมีซองจดหมายหล่นจากตัวพิไล พรรณรายเห็นกระดาษจดหมายแลบออกมาจึงหยิบไป พิไลมองอย่างพอใจ

ooooooo

ในขณะที่พิไลไปแสดงตัวเป็นแม่กับพรรณรายอีกนั้น เวทย์ก็ไปที่ห้องหุ่น เดชถามว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร

“มันคือคนที่ส่งกุมารกับควายธนูมาเล่นงานพวกเราไง” หุ่นท่านเจ้าคุณบอก

เวทย์สะใจมากเมื่อเห็นหุ่นอยู่กันครบจะได้จัดการเสียทีเดียวเลย หุ่นทับอาสาจะออกไปจัดการตามเคย หุ่นท่านเจ้าคุณเตือนให้ระวังตัวด้วยเพราะมันเป็นคนมีอาคม แต่ทับไปไม่ทันถึงตัวเวทย์ก็ถูกมันบริกรรมคาถาแล้วเป่าพรวดออกมาเป็นอักขระเข้าที่หน้าผากทับจนผงะ หุ่นทับร้องอย่างเจ็บปวดแล้วยืนตัวแข็งขยับไม่ได้ ทำได้แค่กลอกตาไปมาเท่านั้น

หุ่นทั้งหมดตกใจ หุ่นชาวนาก้าวออกไปก็ถูกเวทย์ ใช้วิธีเดียวกับหุ่นทับทำให้หุ่นชาวนายืนตัวแข็งทื่อไปอีกคน

หุ่นท่านเจ้าคุณขว้างไม้ตะพดใส่ชนกับอักขระที่เวทย์พ่นออกมา จนไม้ตะพดลอยคว้างกลับมา

เวทย์บริกรรมคาถาเรียกเชือกบ่วงมาคล้องหุ่นท่านเจ้าคุณแต่ก็ถูกท่านใช้ไม้ตะพดรับตัดบ่วงอาคมขาดเป็นสองท่อน เวทย์จึงเรียกบ่วงใหญ่มาคล้องหุ่นทั้งห้า คือ เดช อารีย์ หุ่นนางพยาบาล หุ่นนางรำ และหุ่นพีทเข้าด้วยกัน บรรดาหุ่นร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกไฟอาคมเผาไหม้ พวกเขายิ่งดิ้นบ่วงก็ยิ่งรัดแน่นและไฟอาคมก็ยิ่งลุกโชน

“ถ้าเจ้ายังขืนดื้อดึง คิดจะสู้กับข้า วิญญาณพวกนี้จะต้องดับสลายทั้งหมด” เวทย์หัวเราะอย่างสะใจ

หุ่นท่านเจ้าคุณ มองเวทย์ที่จ้องท่านอยู่อย่างเจ็บใจ

ooooooo

อัมราเป็นห่วงพรรณรายที่ไปคุยกับพิไลตามลำพัง จะเดินไปดูก็พอดีพรรณรายเดินมากับพิไล พรรณรายมีท่าทีหมางเมินกับอัมรา และสั่งชิ้นให้ไปเก็บกวาดห้องที่ติดกับห้องคุณพ่อ

“จะมีใครมาหรือคะพี่พรรณ” อัมราถาม ถูกพรรณรายตอบกวนๆ ว่าถ้าไม่มีใครมาตนจะสั่งให้ทำห้องทำไม

พอดีเวทย์มาจากห้องหุ่น ชิ้นถามว่า “แกเป็นใคร เข้ามาในบ้านนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” พิไลบอกว่าเวทย์มากับตน ถามเวทย์ว่า เรียบร้อยไหม พอเวทย์บอกว่าเรียบร้อย พิไลก็ชวนกันกลับ หันไปบอกพรรณรายว่า กลับก่อนนะ พรรณรายยกมือไหว้ ยังความแปลกใจแก่ชิ้นมากที่เห็นพรรณรายไหว้พิไลที่เป็นคู่กัดกันมาตลอด

พรรณรายลงไปในห้องหุ่น มองหุ่นเดชกับอารีย์พึมพำอย่างเจ็บใจว่าไม่อยากเชื่อเลยว่า คุณพ่อกับคุณแม่ที่ใครๆก็ยกย่องจะร่วมมือกันทำเรื่องร้ายกาจแบบนี้ได้ ถามหุ่นทั้งสองว่าคุณพ่อกับคุณแม่ไม่เคยรักตนเพราะตนเป็นลูกของแม่พิไลใช่ไหม

พรรณรายแค้นใจมาก นอกจากต่อว่าหุ่นอารีย์กับหุ่นเดชแล้ว บอกหุ่นทั้งสองว่า ต่อไปนี้ตนจะไม่คิดว่าอัมรากับอ๊อดเป็นน้องอีกต่อไป พูดอย่างเจ็บใจว่า

“ลูกรักของคุณพ่อคุณแม่จะต้องรับกรรมที่คุณพ่อ คุณแม่ร่วมกันก่อไว้กับแม่พิไลของพรรณ”

พอพรรณรายสะบัดออกไป หุ่นอารีย์บอกหุ่นเดชว่าอัมรากับตาอ๊อดต้องแย่แน่ๆ หุ่นเดชจะออกไปช่วย แต่วิญญาณเดชออกจากหุ่นไม่ได้

“อย่าพยายามเลยพ่อเดช แม่พิไลเตรียมตัวมาอย่างดีถึงได้ให้ไอ้หมอผีนั่นมาสะกดวิญญาณพวกเราไว้ในหุ่น ไม่สามารถออกไปไหนได้เหมือนก่อน”

พรรณรายเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเมื่อได้อ่านจดหมายที่พิไลทำหล่นไว้ เป็นจดหมายของเดชที่เขียนถึงพิไลว่า

“พิไล ฉันคงให้เธอพบพรรณรายตามที่เธอขอร้องไม่ได้ ตอนนี้พรรณรายไม่ใช่ลูกของเธออีกต่อไป แต่พรรณรายเป็นลูกของฉันกับอารีย์ อารีย์จะเลี้ยงดูพรรณรายเป็นลูกของฉันกับอารีย์ อารีย์จะเลี้ยงดูพรรณรายแทนเธออย่างดี ขอให้เธอไปตามทางของเธอและอย่ามาวุ่นวายกับเราอีก...จากเดช”

นอกจากจดหมายยังมีรูปสมัยพรรณรายเป็นเด็กที่มีทั้งเดช พิไล และพรรณรายถ่ายด้วยกัน พิไลได้จังหวะเข้าไปบอกพรรณรายว่า นี่เป็นหลักฐานที่ตนเพิ่งหาเจอ ถามว่าเชื่อหรือยังว่าเธอเป็นลูกตนกับเดช พรรณรายถามว่าแล้วตอนนั้นทำไมแม่ถึงทิ้งตนไป

พิไลปั้นน้ำเป็นตัวว่า ตอนนั้นตนโง่เองเลยเสียรู้เพื่อนรัก เพราะตอนนั้นจนมากตนเลยต้องไปทำงานหารายได้มาจุนเจือครอบครัว อารีย์มาช่วยเลี้ยงลูกตอนแม่ไม่อยู่โดยไม่รู้มาก่อนเลยว่าอารีย์แอบรักเดช ในที่สุดสองคนก็เป็นชู้กัน

“แม่เสียใจมากเลยเตลิดไป แต่สุดท้ายแม่ก็ทนคิดถึงลูกไม่ได้ แม่มาขอร้องพี่เดชกับอารีย์หลายครั้ง แต่สองคนไม่ยอมให้แม่เจอลูก ขอให้แม่ได้กอดลูกให้ชื่นใจสักครั้งได้ไหมพรรณราย แล้วจากนั้นลูกจะไม่ยอมรับแม่ แม่ก็ไม่ว่า”

พรรณรายยืนอึ้ง พิไลร้องไห้บอกว่า “แม่เข้าใจ ลูกคงทำใจให้ยอมรับแม่คนนี้ไม่ได้” แล้วร้องไห้ดังกว่าเดิม ทำท่าจะเดินไป พรรณรายจึงเรียก “แม่...” แล้วโผกอดพิไลไว้

พิไลยิ้มอย่างสมใจ

ooooooo

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 10 วันที่ 13 ต.ค. 58

ละครเรื่องห้องหุ่น บทประพันธ์โดย ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น บทโทรทัศน์โดย ณ.ภัทรพร
ละครเรื่องห้องหุ่น กำกับการแสดงโดย บรรจง สินธนมงคลกุล
ละครเรื่องห้องหุ่น ควบคุมการผลิตโดย กัลป์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น ผู้จัด ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
ละครเรื่องห้องหุ่น ผลิตโดย บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น จำกัด
ละครเรื่องห้องหุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องห้องหุ่น เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันเสาร์ที่ 26 กันยายน 2558
ติดตามชมละครเรื่องห้องหุ่นได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ