อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/3 วันที่ 24 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/3 วันที่ 24 ต.ค. 58

นางข้าหลวง 2 นางแง้มประตู เห็นมาลา วรรณายืนอยู่หน้ายิ้มแย้ม ก้าวเข้ามาแล้วแยกออกยอบกายลง เผยให้เห็นสาลินที่ยืนถือกรวยดอกไม้ ก่อนจะทรุดลงคุกเข่าอย่างนุ่มนวล
“เข้ามาซี”
สาลินค่อยๆ คลานเข่าเข้าไป เสด็จทอดพระเนตรนิ่ง นางข้าหลวงอื่นพยักเพยิดชื่นชม คุณสร้อยอ้าปากค้าง คุณสอางค์ตกตะลึงแล้วยิ้มปลื้ม

สาลินคลานเข่า ด้วยใบหน้าสงบนุ่มนวล ข่มอกใจที่ตื่นเต้นระทึก เสด็จทอดพระเนตรอย่างพอพระทัย ศรีจิตรามองน้องสาว ที่ค่อยๆ คลานไปถึงหน้าพระพักตร์แล้วพับเพียบลงกราบ เปิดกรวย แล้วกราบซ้ำ


เสด็จทอดพระเนตร ด้วยความพอพระทัยล้นพ้น สาลินเข้าถวายกรวย แล้วกราบอีกครั้ง คุณสอางค์ดีใจจนสะอื้นฮัก คุณสร้อยแอบค้อนสาลินที่ทำได้ดีเกิน
ศรีจิตรารีบแนะนำ “สาลิน น้องสาวคนเดียวของหม่อมฉันเพคะ”
“ไหนเงยหน้าให้ดูชัดๆ หน่อยซิ”
สาลินเงยหน้าขึ้น หน้าซื่อ ดวงตาใสแจ๋วบริสุทธิ์ งามเหมือนนางใน
“เพคะ”
เสด็จแย้มสรวล “หน้าตาสดใสดีจริง ท่าทางคล่องแคล่วไม่กลัวใคร แต่หมอบคลานกราบกรานอะไรก็เรียบร้อย”
สาลินหลุบตาลง ซ่อนยิ้มไว้ คุณสอางค์กับคุณสร้อยคลานตามมา
“สอางค์ ไหนเธอบอกว่า แก่นแก้วทะโมนไพร”
สาลินฝืนทำหน้าเรียบยิ้มน้อยๆ อยู่เช่นนั้น ศรีจิตรามองดูก็รู้ว่าแกล้ง
“หม่อมฉันไม่ได้บอกเพคะ แต่แม่สร้อยตัวดีเป็นคนบอกเพคะ”
คุณสร้อยสะดุ้งเฮือก เสด็จทอดพระเนตรมอง
“ไง”
คุณสร้อยอึกอัก “ก็ ก็ ปรกติอยู่กับหม่อมฉัน ถ้าไม่ทำข้าวของแตก ก็ไปห้อยโจนทะยานอยู่บนต้นไม้
ไม่ก็ควบเป็นม้ามโนมัย วันนี้ที่เป็นอย่างงี้ได้...ก็แปลว่า ที่หม่อมฉันอบ หม่อมฉันรม มันซึมเข้าไปได้น่ะซิเพคะ”
สาลินตาโต ขยับปากจะโต้ ศรีจิตรารีบกดเข่าไว้ เสด็จทรงพระสรวล
“ฉันว่าเด็กมันใฝ่ดีเองมากกว่า จริงไหมสาลิน เธอเป็นประเภททำได้ทุกอย่าง แต่พอใครมากะเกณฑ์ จ้ำจี้ จำไช ก็พาลไม่ทำใช่ไหม”
สาลินยิ้มแหยๆ “อาจเป็นไปได้เพคะ”
“จบห้องแปดแล้วยังไงนะ”
“หม่อมฉันไปเรียนต่ออนุปริญญาอยู่ 2 ปีด้านบรรณารักษ์ พอจบก็ทำงานห้องสมุดฝรั่งที่สุรวงค์เพคะ”
“ดูซิทำงานทำการปานนี้แล้ว แต่หน้าอ่อนยังกะเด็กนักเรียน”
“ใครๆ ก็พูดกันแบบนี้กับหม่อมฉันบ่อยๆ เพคะ”
สาลินเกือบยิ้มร่า แต่ครั้นนึกได้ก็ยิ้มแต่พองาม คุณสร้อยค้อนขวับ
“อู้ย เสด็จทรงชมเข้าหน่อย ก็หน้าเห่อยังกะขึ้นปราสาทเหม”
เสด็จหันมองคุณสร้อย “แล้วจะให้หลานหน้างอคอคอดเป็นนิจศีลแบบเธอรึ”
คุณสร้อยสะดุ้งเฮือก มาลา วรรณาหัวเราะนำ นางข้าหลวงอื่นเลยหัวเราะตาม เสด็จตรัสถามต่อ “ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านสวนหรือ”
“เพคะ อยู่กับคุณตา คุณยายที่บ้านสวนเมืองนนท์เพคะ”
“อยู่ไกลอย่างนั้น แล้วมาทำงานทางล่าง ไม่เดินทางกันย่ำแย่หรือ”
สาลินยิ้มนิดๆ “ก็ไกลเหมือนกันเพคะ แต่ไม่ลำบากอะไร”
“เอายังงี้ไหม มาอยู่ด้วยกันกับศรีจิตรา”
สาลินสะดุ้ง คุณสร้อยตาโต สองจิตสองใจ คุณสอางค์บุ้ยใบ้
“ตอบรับเลย ยายสา”
ศรีจิตรามองสาลิน น้องสาวสบตาตอบ แล้วทูลเสด็จ
“หม่อมฉันอยากอยู่ที่บ้านสวนมากกว่าเพคะ เพราะคุณตาคุณยายอายุมากแล้วไม่มีใคร แล้วอีกอย่างหนึ่ง อยู่โน่นก็มีอิสระ สุขสบายดีเพคะ”
ศรีจิตราใจหายวาบ ทำตาขึงใส่ คุณสอางค์ผงะไปพิงคุณสร้อย ที่ลืมตัวแว้ดต่อหน้าพระพักตร์
“อ้อ ใช่ซิยะ อยู่อย่างนั้นจะเป็นลิงค่างบ่างชะนีอะไรก็ได้ ไม่มีใครจ้ำจี้จ้ำไชนี่”
เสด็จพระพักตร์เคร่ง ดวงเนตรกริ้ว สาลินทำใจดีสู้เสือ
“เธอจะไปเอ็ดหลานทำไม ฮึ”
คุณสร้อยผิดคาดยกมือพนมแต้ “เพคะ”
“เด็กรู้จักกตัญญูรู้คุณ ดูแลคุณตา คุณยาย แทนแม่ ก็เพราะตัว ยึดแม่อุ่นเรือนเอาไว้ พรากลูกพรากแม่กันสองชั้น”
คุณสร้อยหน้าเสีย เสด็จทอดพระเนตรสาลิน
“พูดกันตรงๆ แบบนี้แหละดี ไม่ใช่อมพะนำไว้ แล้วมาหวานอมขมกลืนทีหลัง”
ตรัสพลางชำเลืองมองศรีจิตรา
“ไอ้เรื่องอิสระน่ะ เป็นใครก็ไม่ชอบถูกบังคับจู้จี้กันทุกคนแหละ”
มาลา วรรณาได้ช่อง “ จริงเพคะ”
เสด็จตรัสต่อ “แต่ที่พูดนี่เว้นแก 2 คน ขนาดจ้ำจี้จ้ำไชทุกวัน ยังกระดางลางพิลึกคน”
2 นางหน้าจ๋อย สาลินเงยหน้ายิ้ม ขยับไปนั่งข้างพี่สาว งามผุดผาดบาดตา เสด็จพยักพักตร์ชมเชย
คุณสอางค์ก็ขยับมาติดคุณสร้อย พลางหยิกน้องสาวสุดแรงเกิด
“พี่สอางค์ หยิกหนูทำไม”

สาลิน ศรีจิตราตาโต เสด็จทรงกลั้นพระสรวล
ชายรองนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่เทอเรซด้านข้าง พักหนึ่งชายเล็กก็เดินมานั่งแปะพิงพนักเก้าอี้ ตามองฟ้า

“เพิ่งตื่นหรือ” ชายรองหันมาทักน้องชาย
“วันอาทิตย์นี่ฮะ ก็เลยนอนตกเบิก”
เจียมรีบเดินมาดูแล “ คุณชายเล็กรับอะไรดีคะ”
“กาแฟกับอาหารเช้า”
เจียมแหงนดูท้องฟ้า เห็นตะวันตรงหัว
“แต่นี่เที่ยงแล้ว คุณนมเตรียมตั้งโต๊ะอาหารกลางวันแล้วนะคะ”
“เหอะน่า เอาแค่อาหารเช้า เดี๋ยวอาหารกลางวันค่อยไปหากินเอาดาบหน้า”
เจียมจำต้องรับคำ กลับเข้าตำหนักไป ชายเล็กคว้ากล้องส่องทางไกลมาดู ชายรองเหลือบมอง
“จะไปแถวไหนล่ะ วันนี้”
“เมืองนนท์ฮะ สาวๆ ชาวสวนแถวนั้น น่ารักไม่ใช่เล่นนะพี่รอง” พูดพลางเอากล้องมาส่ายหานกบนต้นไม้ “พี่รองเลิกส่องนก มาส่องสาวๆ อย่างผมดีกว่า”
“เชิญนายตามสบายเหอะ”
เจียมถือถาดวางถ้วยกาแฟ กากาแฟ เครื่องเติม และอาหารเช้า นมย้อยถือตะกร้าที่ภายใน
มีชามใหญ่พร้อมฝาปิดมาด้วย ชายเล็กลุกมาแย่งถือ
“อุ๊ย หนักนะนม อะไรเอ่ย”
“เครื่องเสวยตำหนักใหญ่ค่ะ คุณสอางค์มาขอแรงให้ช่วยทำอาหารพิเศษ เอ้า เจียม เอาไปได้แล้ว”
ชายเล็กยื่นส่งให้ เจียมรับตะกร้าเดินไป ส่วนชายรองก็รีบลุกขึ้นรับนมย้อยประคองให้นั่งลง แล้วสองคุณชายก็นั่งตาม
“วันนี้ตำหนักใหญ่มีอะไรหรือฮะ” ชายเล็กถามขึ้นมา
“วันนี้คุณสร้อยมาร่วมโต๊ะเสวยค่ะ”
ชายเล็กหันไปบอกพี่ชาย “คุณป้าจอมจุ้นของคุณศรีไงฮะ”
“ฉันรู้น่า”
“นมจ๋า ทำเครื่องเสวยทั้งทีมีเหลือบ้างไหม”
นมย้อยยิ้มรับ “มีซีคะ ทำทั้งทีทำชามเดียวเปลืองแรงเปล่าๆ แน่ะ จะขอไปฝากสาวเมืองนนท์
ใช่ไหมคะ”
ชายเล็กทำอาย เอานิ้วใส่ปากกัด ชายรองทั้งขำ ทั้งหมั่นไส้
“เพิ่งกินไข่ลวกมาด้วย อยากจะอ้วก”

ศรีจิตราเดินนำน้องสาวเข้ามาในห้อง สาลินเดินก้มหน้านิดๆ ดวงตาหลุบต่ำ สองมือประสานไว้ระดับท้อง เดินตามนุ่มนวลแช่มช้าตามมา
“นั่งซิ ยายสา”
สาลินยกมือไหว้ ก้มหน้าลง ทุกอย่างแช่มช้า ไม่คล้ายนางชาววังแต่คล้ายผีญี่ปุ่น
“สากราบขอบพระคุณค่ะ คุณพี่ ที่กรุณาสา”
พลางค่อยๆ บรรจงลูบกระโปรงนั่งลงอย่างแช่มช้าคล้ายกลัวที่นอนยุบ ศรีจิตราครึ่งยิ้มครึ่งบึ้ง ฟาดเผียะไปที่ต้นแขน สาลินร้องเบาๆ ยกแขนขึ้นลูบไล้รอยตีอย่างแช่มช้า พูดแผ่วอ่อนโยน
“โอย คุณพี่มาตีน้อง ด้วยเหตุอันใดกันคะ”
“นี่ยายสา เลิกทำเป็นเล่นเสียที”
สาลินหัวเราะกิ๊ก ลงไปนอนแผ่บนเตียง กิริยาการกลายเป็นธิดาวานรเหมือนเคย ศรีจิตราค้อนแล้วยิ้ม “ใครบอกว่าสาทำเล่น สาฝึกเอาจริงเอาจังอยู่ครึ่งวันกะครึ่งคืน แล้วตอนเช้ายังมีซ้อมใหญ่อีก”
“เห็นไหมล่ะ เธอน่ะจะทำดีก็ทำได้ เสด็จโปรดเธอมากนะ”
“นั่นซี ทีแรกสากลัวจะตาย ขาก็สั่น นึกว่าจะทรงดุ ที่ไหนได้พระทัยดีที่สุดเลย แล้วเสด็จทรงให้สามาเฝ้าทำไมคะ พี่ศรี”
สาลินกลิ้งตัวมานอนคว่ำ ตั้งศอกเอาคางวางบนฝ่ามือทั้งสอง
“ก็ทรงอยากเห็นตัวสา แล้วก็อยากให้สามาเป็นเพื่อนพาพี่ไปไหนต่อไหนบ้าง”
“ไปเที่ยวข้างนอกน่ะหรือคะ”
ศรีจิตราส่ายหน้า “ไม่ใช่ไปเที่ยวเล่นหรอก แต่เสด็จโปรดให้พี่ไปซื้อหาของ ซื้อผ้าอะไรทำนองนั้น”
“ซื้อผ้าอะไรอีก เสื้อผ้าที่ตัดมาก่อนเข้าวังน่ะไม่รู้กี่สิบชุด บางชุดก็ยังไม่ได้ใส่เลย ไม่ใช่หรือคะ”
“เสด็จทรงอยากให้ตัดชุดใหม่ สำหรับงานหมั้นน่ะ ยายสา”
ศรีจิตราพูดเรียบๆ ไม่ตื่นเต้น ไม่เอียงอาย สาลินหน้าไถลแพร่ดจากมือ หัวทิ่ม แล้วกระเด้งผึงมานั่งคุกเข่าจังก้าบนเตียง จ้องหน้าศรีจิตรา ก่อนจะแผดเสียงดัง
“งานหมั้น”
“เบาๆ ยายสา”
“นี่จะหมั้นแล้วหรือ”
ศรีจิตราพนักหน้าช้าๆ “ ก็คงเร็วๆ นี้แหละ แต่ว่ายังไม่ได้ทรงกำหนดวัน เห็นว่าจะทรงปรึกษาคุณป้าก่อน”
สาลินค้อน “สุดแท้แต่คุณป้าเถอะค่ะ”
ศรีจิตราหยิกหมับเข้าให้ “นี่แน่ะ”
“แล้วอีตาคุณชายชื่อยาว คุณชายรองนั่นรู้เรื่องหรือยัง”
“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ทำไมหรือสา”

สาลินสั่นศีรษะปฏิเสธ พลางคิดหนัก จนศรีจิตรานึกสงสัย
สาลินเดินฉับๆ มาที่สวน เลิกเป็นชาววัง กลับเป็นบรรณารักษ์สาวแก่นคนเดิม

เวลาเดียวกับที่เจียมเดินจากบ้านมายอบตัวลงตรงหน้าชายรอง
“เมื่อกี้ที่เจียมไปตำหนักใหญ่ พบแขกคนนึงค่ะ อยากมาขอพบคุณชาย”
ชายเล็กหันมาถาม “คุณชายคนไหน”
“คุณชายรองค่ะ”
“แขกโพกหัวหรือแขกมุสลิม” ชายเล็กถามล้อๆ
“แขกผู้หญิงค่ะ”
“สวยไหม”
“สวยค่ะ สวยมากด้วย”
ชายเล็กยักคิ้วให้พี่ชายแผล่บ
“แน่ะ พี่รอง มีสาวสวยมาหา ใครกันเอ่ย”
“นี่เลิกเล่นซะที ไอ้เจ้าเล็ก ใครกันเจียม”
“เธอบอกว่าเธอชื่อสาลิน น้องสาวคุณศรีจิตราค่ะ”
ชายเล็กร้องหา หน้าทะเล้นพลันซีดลง ชายรองพยักหน้าอย่างไม่นึกแปลกใจ
“เชิญมาที่นี่”
เจียมรับคำเดินออกไป ชายเล็กลุกพรวดละล้าละลัง ยายน้อมโผล่มาเก็บจานบนโต๊ะ
“พี่รอง ทำไมรับแขกตรงนี้ล่ะ”
“ฉันขี้เกียจให้เขาเปิดห้องรับแขก”
“งั้นผมเผ่นก่อนหล่ะ”
ชายรองมองงงๆ “ทำไมล่ะ เห็นว่านายอยากรู้จักไง”
“โธ่ ผมยังทรงชุดนอนอยู่เลย”
“เขาไม่ว่าอะไรแกหรอก”
จังหวะนั้นเสียงเจียมก็ดังเข้ามา “เชิญทางนี้เลยค่ะ”
ชายเล็กละล้าละลังหนักขึ้นอีก
“ไม่ได้ฮะ ผมไม่ได้นุ่งกางเกงลิง เดี๋ยวมันโตงเตงโตงเข้า”
ชายรองทำหน้าบอกไม่ถูก ยายน้อมชำเลืองมอง ชายเล็กรีบเอามือกุมเป้า
“จริงด้วยค่ะ อย่าเดินผ่านแดดเชียวนะคะ”
เจียมพาสาลินมาถึงพอดี ชายรองหันมอง ส่วนน้องชายยืนตัวแข็งทื่อ
สาลินเดินใกล้เข้ามา สีหน้าเย็นชา ในมือถือถุงกระดาษใหญ่ ชายเล็กรีบกระชากหนังสือพิมพ์จากมือพี่ชาย
“ขอยืมฮะ”
ว่าแล้วก็กางหนังสือพรึ่บออกปิดหน้าทำเป็นอ่าน พอสาลินก้าวมาถึงโต๊ะ เขาก็ค่อยๆ หมุนตัวก้าวไป

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/3 วันที่ 24 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ