อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/4 วันที่ 24 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/4 วันที่ 24 ต.ค. 58

ว่าแล้วก็กางหนังสือพรึ่บออกปิดหน้าทำเป็นอ่าน พอสาลินก้าวมาถึงโต๊ะ เขาก็ค่อยๆ หมุนตัวก้าวไป
แอบโล่งใจขึ้นนิด พลันเสียงชายรองก็เรียกขึ้น
“นายเล็ก”
ชายเล็กสะดุ้งสุดตัว พูดเสียงอู้อี้ แต่ไม่หันหน้ามา
“ไรฮะ”
“นี่อีกฉบับหนึ่งเอาไปด้วย”
ชายเล็กยื่นมือมาข้างหลัง ไม่ยอมหันมา ชายรองยื่นส่งให้ไม่ถึง สาลินเลยคว้ามาแล้วส่งให้ใส่มือ
“นี่ค่ะ”

ชายเล็กตัวชาวูบ รับหนังสือพิมพ์มา พูดอู้อี้ “ขอบคุณครับ”
จากนั้นก็เดินพรวดพราดเกือบจะวิ่งปรู๊ดออกไป สาลินมองตามหลังนิดนึง แล้วหันมายืนเชิด
ชายรองลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน ราวไม่อยากทำตามมารยาท สาลินรู้ ก็เชิดหน้าขึ้นอีกจังหวะ


“เชิญนั่ง”
“ขอบคุณ”
ทั้งสองนั่งลง เจียมนั่งลงบนพื้นเท้าแขนแอ่นหยัด มองสาลินตาแป๋วอย่างชอบใจ
“มีธุระอะไร”
“ฉันมาเยี่ยมพี่สาว เลยเอาเสื้อมาคืนคุณด้วย”
สาลินวางถุงบนโต๊ะ เอานิ้วดันไปราวรังเกียจ ชายรองยิ่งขุ่นใจ ดึงถุงเสื้อมาวางบนเก้าอี้ข้างตัว
แล้วเห็นเจียมนั่งเยี่ยมหน้าเสนอนวลอยู่ ครู่หนึ่งก็นึกขึ้นได้
” อุ๊ย น้ำเลี้ยงแขก”
เจียมคลานแล้วลุกขึ้นก้มตัวไป
สาลินยิ้มเยาะ พลางคิด “ต๊าย วางตัวเป็นเจ้าขุนมูลนาย มีหมอบคลานด้วย”
“ เธอมีธุระอะไรอีกหรือเปล่า เดี๋ยวฉันต้องออกไปธุระข้างนอก”
“มี”
ชายรองรีบเร่ง “มีก็พูดมาซะที”
“นี่คุณรู้ไหมว่าเสด็จ ทรงกำหนดวันหมั้นแล้ว”
“อะไรนะ เร็วขนาดนี้เชียวเหรอ”
สาลินมองจ้องเชิงตำหนิ “แปลว่าคุณยังไม่รู้ นี่ คุณจะมามัวชักช้าไม่ได้แล้ว จะทำยังไงก็รีบทำซะ อย่าให้ทุกอย่างมันคับขันไปกว่านี้”
“ฉันรู้ ขอบใจ ที่อุตส่าห์รีบมาบอก”
จรวยเยี่ยมหน้าจากกระถางต้นไม่มาแอบมอง นมย้อยถือตะกร้าหวายเดินมาจากเรือนครัวก็ชะงัก รู้ว่าต้องแอบดูอะไร
“หาอะไรคะ”
จรวยตกใจ “ว้าย เอ้อ อ้า ง่า คุณชายโตหิวแล้ว เลยให้ฉันมาดูว่าตั้งของกินที่นี่หรือเปล่า”
“วันนี้หม่อมให้ตั้งที่ห้องอาหาร ไปแอบดูที่นั่นดีกว่านะจ๊ะ”
จรวยค้อนขวับแล้วรีบเดินไป นมย้อยก้าวมาที่เทอเรซ ขึ้นมาที่โต๊ะ

“ได้แล้วค่ะ คุณเล็ก อ้าว”
นมย้อยมองดูสาลิน ชายรองลุกขึ้นดึงตะกร้าหวายจากนมย้อยวางบนโต๊ะ แล้วประคองให้นั่ง

สาลินมองดู แล้วแอบคิดในใจ
“ต๊าย ทำดีๆ ก็เป็น ทีเมื่อกี้ทำเหมือนจะไม่ลุกให้”
ชายรองรีบแนะนำ “นมครับ นี่คุณสาลินน้องสาวคุณศรีจิตรา นี่คุณนมย้อย พี่เลี้ยงท่านพ่อ แล้วเลย ดูแลพวกเราทั้ง 3 คนมา”
สาลินยกมือไหว้อย่างงดงาม นมย้อยรับไหว้
“อู๊ย ไหว้พระเถิดค่ะ”
ชายรองเหลือบมอง พลางคิด “อ้อ ไหว้ดีๆ ก็เป็น แต่เมื่อกี้ไม่ยอมไหว้ฉัน”
ชายเล็กแหวกใบไม้จากกระถางแอบมองมา แล้วก็ตกใจ
“ฉิบหายแล้ว”
สาลินยิ้มแย้มกับนมย้อย
“คราวก่อนหนูมาได้ชิมขนมคุณนม เกิดมาไม่เคยกินขนมอะไรที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลยค่ะ”
นมย้อยยิ้ม สาลินคิดในใจ
“เว้นแต่ขนมบ้านอีตาพล อร่อยเท่ากันเลย”
“อู้ย ขอบคุณค่า ปากหวานจริง”
“อีตาพล” ที่หลังพุ่มไม้ใจหายใจคว่ำ ชายรองมองดูตะกร้าหวาย
“นี่จัดของนายเล็กไปฝากสาวหรือนม”
สาลินมองดูตะกร้าอย่างคุ้นตา แต่ไม่ถึงกับเอะใจ
“ของกินกับของว่างน่ะค่ะ จัดให้คุณชายเล็กเอาไปฝากเพื่อน”
ชายรองรีบบอก “เห็นว่าอยู่แถวเมืองนนท์ เหมือนเธอ”
ชายเล็กทำท่าเหมือนอยากจะตาย เจียมถือถาดน้ำส้มและน้ำเปล่ามาข้างหลัง มองอย่างสงสัย
“มาแอบดูอะไรอยู่คะ”
“เปล่า ไป ชู่ว์ ชู่ว์”
เจียมค้อนขวับ ก่อนจะเดินเลี่ยงขึ้นเทอเรซ พลางคุกเข่านบนอบ ยื่นน้ำเสิร์ฟให้สาลิน ที่ทำหน้าไม่ถูก
“ขอบคุณค่ะ”
สาลินดื่มน้ำส้มพรวดเดียวหมดแก้วแล้วลดลง เห็นชายรองมองจ้องอย่างตำหนิ นมย้อยมองอย่างเอ็นดู
เจียมรีบบอก “ อ้อ ข้างในตั้งโต๊ะเรียบร้อยแล้วนะคะ”
สาลินตกใจ “ตั้งโต๊ะ อุ้ยตายแล้ว ฉันต้องกลับแล้วล่ะ”
พลางรีบลุกขึ้น นมย้อยชายรองลุกตาม สาลินไหว้นมย้อยแล้วลังเลนิดหนึ่ง ก่อนจะไหว้ชายรองแล้วรีบเดินลงจากเทอเรซไปทางด้านล่าง นมย้อยมองอย่างชื่นชม
“อุ๊ย น่ารัก น่าเอ็นดู กิริยามารยาทอะไรงดงามไปหมด”
เจียมยิ้มรับ “สวยคนละแบบกับคุณศรีนะคะ น่ารัก”
ชายรองแอบคิดในใจ “น่ารักตายล่ะ สร้างภาพ”
ชายเล็กถือหนังสือพิมพ์ 2 ฉบับ ลงจากตำหนักมารวมกลุ่ม ยังตกใจไม่หาย นมย้อยหันไปทัก
“แหม คุณเล็กไปถ่ายหนักมาหรือคะ เลยไม่ได้เจอคุณสาลิน”
“เปล่าครับ โธ่ ผมถือหนังสือพิมพ์เฉยๆ ไม่ได้เอาไปอ่านตอนอึ”
“นี่ค่ะ ของฝากสาวเมืองนนท์”
ชายเล็กรีบบอก “ เอามาแบ่งกันกินเถอะฮะ ผมสังหรณ์ว่าวันนี้เขาไม่ได้อยู่บ้าน”
พูดพลางรีบนั่งลง ชายรองดึงเสื้อนอกมาดูหน้าดูหลัง เห็นเรียบร้อยดี นมย้อยเตือน
“เชิญห้องอาหารเถอะค่ะ ตั้งโต๊ะแล้ว”
ชายเล็กลูบท้อง รำพึง ”ตกใจจนหิวอีกแล้ว ไปฮะ พี่รอง นม”
นมย้อยเหลือบมอง “ แต่ก่อนเข้าโต๊ะ ไปเปลี่ยนชุดซะก่อนนะคะ ชุดนอนคุณชายน่ะโตงเตงโตงเว้า”
ชายเล็กยิ้มอายๆ เจียมมองแล้วเมินหัวเราะคิก

หลังร่วมโต๊ะเสวย คุณสร้อยก็ตาปรือนั่งซึมอยู่บนเตียงพิงพนักไว้ คุณสอางค์ยิ้มละไม เดินกรายไปมา
“เห็นไหม เสด็จทรงโปรดยายสายังกะอะไรดี ตอนเสวยน่ะคุยแต่กับยายสา”
คุณสร้อยหาวหวอด “แหม คุณพี่ หนูยังงงอยู่เลย ว่าทำไมถึงเป็นอย่างงั้นไปได้”
“จะทำไม ก็เห็นอยู่ว่ายายสาน่ะรื่นเริง ไม่กลัวใคร แล้วก็ช่างพูดช่างจาเหมือนคุณชายเล็กไม่มีผิด”
คุณสร้อยตาเบิกโพลงเลิกง่วง ขยับมา คุณสอางค์รีบนั่งลง มองตากัน
ศรีจิตราเดินมา ยกมือขึ้นจะเคาะประตู ได้ยินเสียงคุณสอางค์พูดต่อ
“เสด็จน่ะโปรดปรานคุณชายเล็กมาก ก็เลยโปรดยายสาไปด้วยอีกคน จริงๆนะ เพราะเธอคนเดียว”
พูดพลางหยิกน้องสาวหมับ
“คุณพี่ มาหยิกหนูทำไม”
“ฉันน่ะบอกเธอล้านหนแล้ว ว่าให้พายายสามารู้จักคุณชายเล็ก”
ศรีจิตรานิ่งฟัง แล้วก็ค่อยๆ ลดมือลง
“เธอก็มัวบิดตะกูด โยกโย้กฐินบก บอกว่ายายสาเป็นลิงค่าง บ่างชะนีอะไรไม่รู้ เสียเวลาเปล่าๆ”
คุณสอางค์ค้อนน้อง คุณสร้อยหน้าคว่ำ
“ก็ใครจะรู้ล่ะคะ ว่านังแก้วหน้าม้า จะถอดรูปเป็นมณีรัตนาไปได้อย่างในนิทาน”
“ต่อไปนี้ เธอต้องให้ยายสามาที่นี่บ่อยๆ ฉันจะได้จัดการให้ได้เจอคุณชายเล็ก”
ศรีจิตราถอนใจ “ โธ่เอ๋ย คุณป้า”
คุณสอางค์ยิ้มละไม
“แต่ว่าเราต้องทำทุกอย่างให้มันแนบเนียน เป็นบังเอิญ เป็นฟ้าลิขิต เป็นธรรมชาติ เพราะยังไงเราก็เป็นฝ่ายหญิง ถ้าคนรู้มันจะน่าเกลียด”
พูดพลางเหลียวซ้ายแลขวาระแวงระไว “กำแพงมีหู ประตูมีช่อง อย่าให้อึงไป”
คุณสร้อยเลยระวังด้วย
ศรีจิตราเคาะประตู เสียงค่อนข้างดัง คุณสอางค์ตกใจ ร้องวี้ดออกมา คุณสร้อยตกใจกว่า
“แหก”
คุณสอางค์หยิกน้องอีกหมับ แล้วหันไปทางประตู
“ใคร นังคนไหนมาแอบฟัง”
ศรีจิตราถอนใจ พูดลอดประตูไป “หนูเองค่ะ คุณป้า”
คุณสอางค์โล่งอก คุณสร้อยขยับไปพิงพนักเตียง
“เข้ามาซิลูก”
ศรีจิตราเข้ามายอบตัวลง คุณสร้อยมองค้อน
“อะไรกันอีกล่ะยะ”
“ลุงผลไปส่งยายสา กลับมารับคุณป้าแล้วค่ะ”
คุณสอางค์ลุกขึ้น ประคองพาศรีจิตรามานั่งข้างบนเตียง แทบจะตระกองกอดไว้
“อะไรหรือคะ คุณป้า”
“อาทิตย์หน้า ยายสาจะพาหนูไปซื้อของ แหม ไปกันแค่สองคน ป้าไม่วางใจเลย”
ศรีจิตรารู้ทัน “ ก็พี่มาลากับวรรณาไปด้วยนะคะ”
“แม่เมียตะเข้ 2 ตัวนั่น จะมาปกป้องอะไรเขาได้ ต้องมีผู้ชายไปด้วย”
“ก็นายชมไงคะ”
คุณสอางค์ตบอกผาง “ ต้าย เจ้าชมน่ะแก่กว่าป้าอีก จะไปคุ้มไปครองอะไรได้จ๊ะ”
“งั้นก็ขอยืมนายยอดตำหนักโน้นไปเป็นเพื่อนอีกคน”

ศรีจิตราแกล้งทำไม่รู้เท่า คุณสอางค์หน้าหงิก แอบสบตาคุณสร้อย พอเห็นหลานสาวมองจ้อง ก็รีบฉีกยิ้มใหม่
หญิงก้อยนั่งอยู่ที่ภัตตาคารหรูกับวิรงรอง ทั้งคู่แต่งตัวหรูหราราคาแพงเกินกว่าเวลากลางวัน

ฝ่ายแรกดูมีแววเหงาเปล่าเปลี่ยวปรากฏ ฝ่ายหลังแอบมองอย่างเวทนา
“ งั้นเดี๋ยวว่ายน้ำกันไหม”
หญิงก้อยส่ายหน้า “ไม่เอา เดี๋ยวต้องมาทำผมใหม่อีก เบื่อ”
“เธอนี่พิลึกจริง นั่นก็เบื่อนี่ก็เบื่อ ถามจริงๆ เถอะ มีอะไรหรือเปล่า ฉันเห็นเธอมู้ดดี้ มู้ดดี้ มาเป็นเดือนแล้ว”
หญิงก้อยคอแข็ง รีบวางแก้วลง
“ไม่มีอะไร แต่เธอก็รู้ว่ากรุงเทพฯ น่าเบื่อจะตายไป”
“ต๊าย ฉันลืมไปว่าคุยกับอดีตนิวยอร์คเกอร์อยู่ เออ หญิงก้อย อาทิตย์หน้าจะวันเกิดฉันแล้วล่ะ ฉันอยากจะโทร อะ พาร์ที่ อยากแต่งเป็นสไตล์เป็นเมษาฮาวาย หรือชุดเบธทิ่งสูท ชุดว่ายน้ำก็ได้นะ เธอว่าแบบไหนดี”
หญิงก้อยทำหน้าเซ็ง “แบบไหนก็น่าเบื่อทั้งนั้น”
วิรงรองนึกหมั่นไส้ ก่อนจะมองไปยังทางเข้า “มาแล้ว”
หญิงก้อยหันมองตาม จิตตินเดินเข้ามายกมือโบกทักทาย ก่อนจะเดินฉีกตัวออก เผยให้เห็นอัศนีย์ในชุดเหมือนอยู่ในเมืองหนาว ดูหรูหราราคาแพง หญิงก้อยเบิกตากว้าง เมื่ออัศนีย์ก้าวตรงมา เธอก็หันมามองหน้าวิรงรอง ที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
จิตตินพูดทัก “ ฮัลโหล กู๊ดอาฟเตอร์นูน”
หญิงก้อยนั่งเงียบ หน้าเรียบสนิท วิรงรองเป็นฝ่ายทักตอบ
“กูด อ๊าฟเตอร์นูน”
อัศนีย์หันมองหญิงก้อย “ สวัสดีครับ คุณหญิง”
หญิงก้อยเชิดหน้ามอง “ค่ะ”
วิรงรองขยิบตากับจิตติน แล้วแสร้งพูด
“ว็อท'ส แฮปเปนนิ่ง จิตติน ฉันนัดเธอแค่คนเดียว ทำไมถึงพานายสายฟ้าฟาดมาด้วย”
“อ้าว ก็เธอบอกอยากได้สปอนเซอร์ ก็รู้อยู่ไอมันสปอนเซอร์เงินแสน สู้พาสปอนเซอร์เงินล้านมาดีกว่า นี่ใจคอจะไม่เชิญให้นั่งเชียวหรือ”
“ว่าไง หญิง จะให้นั่งดีไหม”
หญิงก้อยมองค้อน “แขกของเธอ เธอก็รับรองไปซี”
“เทก อะซีท พลีส”
จิตตินและอัศนีย์นั่งลง บริกรเดินมาคำนับ แล้ววางเมนูอาหารเครื่องดื่มให้
วิรงรองหันมาถาม “ นี่เธอไปพาอาร์นี่มาจากไหน”

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/4 วันที่ 24 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ