อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/5 วันที่ 24 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/5 วันที่ 24 ต.ค. 58

จิตตินและอัศนีย์นั่งลง บริกรเดินมาคำนับ แล้ววางเมนูอาหารเครื่องดื่มให้
วิรงรองหันมาถาม “ นี่เธอไปพาอาร์นี่มาจากไหน”
“ก็จากแมนชั่นของเขานะซี ไอว่าหมดเวลาแล้วที่จะเลี่ยงกันไปเลี่ยงกันมา ยังไงวีออล ก็เป็นเพื่อนเก่าจากสเตทด้วยกันทั้งเซ็ต”
อัศนีย์ยิ้ม ปรายตาดูหญิงก้อย
“นั่นซิ กรุงเทพฯ ก็แคบแค่นี้เองด้วย”

หญิงก้อยเลิกคิ้ว “ใครกันคะที่เลี่ยงกันไปเลี่ยงกันมา ฉันก็ใช้ชีวิตปรกติ ไม่เคยหลบหน้าใครซักนิด
ขอตัวนะคะ”
พูดจบก็ลุกแยกไป อัศนีย์รีบตาม วิรงรองรีบหยิบกล้องออกมา
“จิตติน เธอถ่ายรูปให้ฉันที”


“ถ่ายรูปอะไร”
“สองคนนั่นน่ะซี ถ่ายเร็ว ฉันไว้ทำข่าวซุบซิบ”
“เอ้า ถ่ายก็ถ่าย”

จิตตินแอบถ่ายภาพ ระหว่างที่อัศนีย์ตามไปยืนคุยกับหญิงก้อย
อีกมุมหนึ่งของร้าน อัศนีย์ เถลิงการกำลังคุยกับม.ร.ว.เทพีเพ็ญแสง

"สิ่งที่คุณหญิงทำอยู่นี่แหละที่เรียกว่า หลบหน้า ทำไมไม่คิดเสียว่าสิ่งที่แล้วไปแล้วก็เป็นแค่ฮีสทรี่ เราอยู่แต่ในปัจจุบันก็พอ"
"ใช่ เพราะสิ่งที่แล้วไปแล้ว มันไม่มีความสลักสำคัญต่อฉันเลย...แม้แต่เพียงปลายเล็บ"
คุณหญิงก้อยกรายมือดูเล็บยาวที่เคลือบสีไว้อย่างประณีต ปากยิ้มหยัน อัศนีย์เลิกคิ้ว
วิรงรองกับจิตตินยังแอบถ่าย
"นั่นซี ได้ข่าวว่าตอนนี้ คุณหญิงกำลังมีความสุข"
คุณหญิงก้อยชะงัก แล้วยักไหล่
"คนอย่างฉัน มีความสุขเสมอ ไม่มีอะไรทำให้ฉันหมดความสุขได้หรอก" เธอยิ้มมั่นใจ
"เพราะโลกนี้ ไม่มีอะไรสำคัญสำหรับฉัน เท่ากับตัวฉันเอง"
"โอ เรื่องนี้ผมรู้ รู้ซึ้งเข้าไปถึงสปิริตแอนด์โซลเชียวล่ะ"
คุณหญิงตาวาว "คุณ !... หมายความว่ายังไง"
"ก็หมายความตามที่พูด"
"ลาก่อน และคงไม่ต้องเจอกันอีก"
คุณหญิงก้อยจะเดินไป อัศนีย์จับมากอดแน่น
"ปล่อยนะ"
"ไม่ปล่อย คุณหญิงเวลาสะบัดสะบิ้งแบบนี้ มันยั่วอารมณ์ผัวเก่าคนนี้ดีนัก"
อัศนีย์ดึงร่างม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงมารวบกอดไว้ เธอพยายามดิ้น แต่เหมือนดิ้นไม่ให้หลุดมากกว่า สีหน้าเหมือนพอใจกับความเถื่อนของอัศนีย์
จิตตินกดชัตเตอร์รัว วิรงรองมองทั้งคู่อย่างทึ่ง
"หยาบคาย ไม่ปล่อยฉันจะเรียกพนักงาน"
"เอาซี้ อยากให้เป็นข่าวรึไง คุณหญิงถูกผัวเก่าปล้ำกลางโรงแรมหรู"
เธอผละจากอัศนีย์ แล้วตบหน้าเบา ๆ ทีหนึ่ง อัศนีย์ยิ้มสายตาพอใจ คุณหญิงหน้าเชิ่ด
วิรงรองและจิตตินรีบเข้ามาห้ามทันที
"เฮ้ เฮ้ อย่ามาเมก อะ วอร์ กันที่นี่เลยไอ้อัศ คุณหญิง" จิตตินบอก
"โอ มายก็อด ฉันหวังให้โอลด์ เฟลม ถ่านไฟเก่าปะทุ ทำไมถึงกลายเป็นไฟสงครามไปได้" วิรงรองว่า
คุณหญิงก้อยรู้แล้วว่าวิรงรองวางแผน จึงหันไปมองอย่างเอาเรื่อง วิรงรองยิ้มประจบกุมมือคุณหญิง
"ฟรอม เดอะ บ็อทท่อม ออฟ มาย ฮาร์ท ฉันเสียดายแทนเธอสองคนจริงๆ"
"ถ่านไฟเก่าเหรอ คนอย่างฉันไม่มีวันหวนคืน มีแต่จะก้าวไปข้างหน้า"
"แต่อาร์นี่เป็นม้าฝีเท้าดีนะครับ อาจจะวิ่งไปดักรอคุณหญิงอยู่ปลายทางก็ได้" จิตตินบอก
คุณหญิงก้อยตาวาว อัศนีย์ยิ้มเซ็กส์ ๆ วิรงรองยกสองมือ
"สต๊อป อิน เดอะ เนม ออฟ เลิฟ พลีส"
อัศนีย์บอก "โอเค ตกลงไหมคุณหญิง สงบศึกดีกว่าก่อสงคราม"
"เอาเป็นว่าไม่สงบศึก แต่ไม่ปะทะ สงครามเย็นน่ะ"
"ได้ครับคุณหญิง สงครามเย็น"
ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงโบกมือข้างหนึ่งกรีดกราย ทำนองว่า “ก็ได้” แล้วเมิน อัศนีย์ยิ้ม

อัศนีย์และจิตตินเดินคู่กันมาตามทางเดินในโรมแรมหรู วิรงรองและคุณหญิงก้อยเดินตามมา ทำเย็นชา
"ไปไหนต่อดีหญิง ดูหนังหรือช็อปปิ้ง"
"เธอตัดสินใจเองเถอะ เพราะว่าฉัน...ขอตัว"
"ว็อท"
จิตตินบอก "โธ่ ทำไมล่ะครับ คุณหญิง"
"ฉันเบื่อค่ะ ฉันจะกลับวังรัชนี"
"แล้วจะกลับยังไง โอเค เดี๋ยวฉันโฟนเรียกรถจากวังรัชนีมารับเธอ"
"ไม่จำเป็น ฉันจะเรียกแท็กซี่"
"จะต้องกลับแท็กซี่ทำไมคุณหญิง เดี๋ยวผมไปส่งเอง" อัศนีย์บอก
"ไม่ต้อง !"
ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงหันมาเกือบตวาด อัศนีย์ยิ้มยั่ว
"ทำไมหรือครับ"
"มันไม่ใช่ธุระของคุณที่จะไปส่งฉัน"
"สามีเก่าจะไปส่งอดีตภรรยามันเสียหายอะไรล่ะครับ เอาน่า สงครามเย็นของเรามันต้องมีการติดพันนัวเนียกันบ้าง ไม่งั้นจะเรียกว่าสงครามได้ยังไง"
จิตตินและวิรงรองอมยิ้ม คุณหญิงมองอัศนีย์อย่างประเมิน
"ก็ได้"
อัศนีย์ยิ้มกว้างผายมือไปทางหนึ่ง
"ไปนะ"
ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงไม่รอกล่าวลาตอบ เดินไป อัศนีย์ก้มหัวให้จิตติน วิรงรอง แล้วเดินตาม
วิรงรองเหนื่อยใจเซไปนั่งเก้าอี้ยาวริมทางเดิน นั่งเหนื่อย ขาถ่าง ก้มหน้าจนนมเกือบหลุดจากเสื้อ
จิตตินเซ็ง ก้าวมายืนใกล้ๆ
"นี่ฉันเหนื่อยอกเหนื่อยใจไปหมด"
วิรงรองเริ่มจัดนมให้เข้าที่ จิตตินเซ็ง
ไแต่ยังไงแผนขั้นหนึ่ง ก็คอมพลีท ให้ดาวสองดาวโคจรมาพบกันใหม่ไ
จิตตินถาม
"แล้วแผนขั้นสองคืออะไร ให้ดาวสองดวงชนกัน ระเบิดเป็นจุณมหาจุณงั้นเหรอ"
วิรงรองยักไหล่ จัดนมต่อ
"นี่... มาเป็นตากล้องคู่ใจฉันดีกว่า ฉันจ้างเธอเป็นตากล้องประจำ"
"จีบฉันเหรอ"
"จีบไว้ใช้งานโว้ย แต่ผลพลอยได้ ไม่แน่นะ"
วิรงรองยั่วยวนจัดนมเสร็จ ก่อนแยกไป
"ยุคนี้ผู้ชายกลายเป็นของเล่นไปแล้วเหรอวะ"

รถสปอร์ตของอัศนีย์แล่นไปตามถนนอันร่มรื่น ในรถ อัศนีย์มองตรงไปเบื้องหน้า คุณหญิงนั่งตัวตรงคอแข็งไม่พิงเบาะ เมินมองไปนอกหน้าต่าง
"เลี้ยวซ้าย ตรงสี่แยกหน้าใช่ไหมครับ"
"ใช่"
ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงหันมาตอบแล้วมองดูอัศนีย์ ทุกอย่างในตัวดูหรูเนี้ยบไปหมด ตั้งแต่เส้นผมไปถึงปลายเล็บ และรองเท้า แล้วเบนสายตามาดูความหรูหราในรถ แล้วมีแววเสียดาย
"รถคันใหม่"
"ก็ไม่เชิงใหม่ ซื้อมาหลายเดือนแล้ว ให้ของขวัญตัวเอง ในโอกาสที่หย่...."
อัศนีย์เกือบพูดว่า “หย่า”
"หย่าเหรอคะ"
"เปล่า โอกาสที่ยัง….เป็นที่ต้องการของสาว ๆ ทั้งที่เป็นพ่อม่าย"
คุณหญิงก้อยยิ้มหยัน
"รวย หล่ออย่างคุณ สาว ๆ ที่ไหนก็ต้องการทั้งนั้น"
อัศนีย์เจ็บปวดลึก ๆ "ยกเว้นคุณหญิง"
คุณหญิงมองอัศนีย์ครู่หนึ่งก่อนจะเมินไป ยกมือแตะผม อัศนีย์เหลือบดู เห็นนาฬิกาเรือนทองเล็กแบบบางแต่ฝังเพชรแพรวพราว ก็ยิ้มในหน้า แล้วมองดูเสี้ยวหน้าอันงามสมบูรณ์แบบ คอระหง ทรวดทรงกลมกลึงแต่แบบบาง เต็มไปด้วยรังสีจากตัว ก็ถอนใจนิด ๆ เบือนหน้าไป คุณหญิงหันมา

อัศนีย์คลายยิ้มลง หน้าขรึมไป
รถสปอร์ตจอดลงหน้าเทอเรซ วังรัชนีกุล รื่นกับโรยก้าวมา ตาค้าง

อัศนีย์ลงจากรถแล้วอ้อมไปเปิดประตูรถให้ ม.ร.ว.เทพีเพ็ญแสง เธอก้าวออกมา
"ขอบใจที่มาส่ง"
"ขอบคุณเช่นกัน"
"มาขอบคุณฉันเรื่องอะไร"
"เรื่องที่คุณหญิงยังใส่นาฬิกาเรือนนี้อยู่"
คุณหญิก้อยงชะงัก แล้วทำหน้าเชิด
"คุณกลับไปได้แล้ว สวัสดี"
"แล้วเจอกัน คุณหญิง"
อัศนีย์โบกมือลาแล้วเดินไปขึ้นรถ คุณหญิงยืนตัวตรง อัศนีย์ขับรถวนออกไป รถพุ่งปราดหายไป
คุณหญิงมองตาม มีแววสับสนวุ่นวายในดวงตา แล้วหมุนตัวเดินขึ้นเทอเรซ รื่นกับโรยคุกเข่าลง รอรับคำตำหนิ ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงเดินไป มองตรง ยื่นกระเป๋าไป รื่นรับไว้ราวเป็นราชโองการ คุณหญิงเดินผ่านไป ดวงตาครุ่นคิด
รื่นกับโรยมองหน้ากัน
"แปลก วันนี้ไม่โดนด่า" รื่นว่า
"แล้วคุณพระเอกนั่นใครกันอีกล่ะ" โรยบอก

หม่อมวาณีกำลังช่วยม.ร.ว. ศศิรัชนีจัดชุดน้ำชาของว่างยามบ่าย คุณหญิงก้อยเดินเข้ามา ทั้งคู่แปลกใจ
หม่อมวาณีถลามาจับแขนลูกสาวคนโปรด
"กลับแต่วันเชียวหญิง แม่คิดว่าจะกลับดึก เอ๊ย ค่ำ ๆ เสียอีก มาลูก มารับประทานของว่างกัน"
"ไม่ล่ะค่ะ ของว่างซ้ำๆ หญิงเบื่อ"
คุณหญิงศศิรัชนีเลื่อนจานคานาเป้ ปากยิ้มนิดๆ ดวงตาเซ็ง
"ดีลูก วันหลังหาเมนูใหม่ๆนะหญิงกลาง งั้นเดี๋ยวกินน้ำชากับแม่"
คุณหญิงก้อยมานั่งที่โซฟา วาณีมานั่งด้วย รื่นกับโรยเข้ามาคุกเข่าลง คุณหญิงก้อยจิบชา
"ค่ะ"
"ดีลูก นี่ใครมาส่งหรือจ๊ะ"
"อัศนีย์ค่ะ"
"ดีลูก หา ! ใครนะ"
"หญิงขอตัวก่อนนะคะ"
ม.ร.ว.เทพีเพ็ญแสงเดินไปยังบันได รื่นกับโรยขอไม่ตามไป นั่งเงี่ยหูฟัง วาณีลุกถลามาหาหญิ
งกลาง
"ว้าย ยังไง อัศนีย์ ผัว เอ๊ย สามีเก่าหญิงน่ะหรือ"
รื่น โรยตาเบิกกว้าง
"คงใช่ค่ะ" ม.ร.ว.ศศิรัชนีว่า
"ว้าย แล้วมันจะมายุ่งมาตอแยอะไรกับหญิงอีก"
"หม่อมแม่คะ สมัยนี้น่ะถึงจะเลิกร้างกันแล้วก็ยังเป็นเพื่อนกันได้"
"ไม่มีทางหรอก มันจะมีแต่ตะขิดตะขวงมากกว่า ทำไมต้องเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้ ถ้าท่านพ่อทรงทราบ เดี๋ยวก็กริ้วปึงปังอีก นี่นะ ทุกอย่างเป็นอย่างนี้ก็เพราะ...โอย"
คุณหญิงศศิรัชนีเหลือบตามองเพดาน
"เพราะเจ้าอัศนีย์คนเดียว"
"เพราะเจ้าอัศนีย์คนเดียว"
คุณหญิงศศิรัชนียิ้ม หม่อมวาณีงง แล้วค้อนลูกสาว รื่น โรยกระซิบ
"ว้าย พ่อพระเอกนั่นผัวเก่าคุณหญิง" รื่นบอก
"ต้องเรียกสามีเก่า คุณหญิง คุณนายน่ะมีสามี ต้องพวกเราถึงจะมีผัว"
รื่นกับโรยชะงักมองกันอย่างเศร้าๆ
"แล้วทำไม เราถึงยังไม่มีล่ะโรย"
"รื่นเอ้ย ฉันว่าเงาวังนี้ทับศาลพระภูมิ เลยมีอะไรบังอยู่"

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 10/5 วันที่ 24 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ