อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 11/3 วันที่ 15 ต.ค. 58

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 11/3 วันที่ 15 ต.ค. 58

“ขอบคุณค่ะคุณลุง แต่เรื่องในครอบครัวของพรรณ พรรณจะแก้ไขเอง ถ้าคุณลุงคิดจะช่วยก็ช่วยสอนให้ยัยอัมกับตาอ๊อดรู้จักเคารพคุณแม่พิไลอย่างที่เด็กควรจะทำ ไม่อย่างนั้นพรรณไม่เอาสองคนนี่ไว้แน่” พรรณรายสะบัดเข้าไป ดำเกิงมองตามอึ้งๆ
อัมรา บุญเรือน อ๊อดนั่งฟังพระสวด หันมามองดำเกิงที่เดินเข้ามานั่ง บุญเรือนรีบกระซิบถาม “เป็นไงคะ”
ดำเกิงส่ายหน้า มองอัมรา “พรรณรายไม่ฟังลุงเลย เข้าข้างพิไลจนออกนอกหน้า ลุงไม่เข้าใจจริงๆว่าพิไลพูดอะไรกับพรรณราย ถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้”

“คงไม่มีใครเปลี่ยนใจพี่พรรณได้แล้วละคะ คงต้องปล่อยไปตามบุญตามกรรม”
“ไม่ได้หรอกหนูอัม ขืนปล่อยหนูกับตาอ๊อดจะแย่ ดูสิไม่ทันไรก็ชูคอวางท่ายังกับเป็นเจ้าภาพ แล้วดูนั่นป้าจำได้เครื่องเพชรชุดนั้นมันของน้องอารีย์ไม่ใช่เหรอ แม่พิไลไปเอามาใส่ได้ยังไง”



อัมรามองไปแทนสายตาเห็นพิไลใส่เครื่องเพชรครบชุด อัมราหน้าซีดกว่าเดิม “พี่พรรณคงให้น้าพิไลน่ะค่ะเพราะพี่พรรณมาขอกุญแจตู้ในห้องคุณพ่อคุณแม่ไป บอกว่าจะเป็นคนจัดการทุกอย่างเอง”
ดำเกิงกับบุญเรือนต่างพากันตกใจ
“พรรณรายจะทำแบบนี้ไม่ได้ หนูกับตาอ๊อดก็เป็นลูกทุกคนมีสิทธิ์ในทรัพย์สมบัติเท่าๆกัน ไม่ต้องกลัวนะถ้าพรรณรายยังไม่ยอมฟัง ลุงคงต้องใช้กฎหมายเข้ามาจัดการแล้วล่ะ”

สันติเดินหลบมามองหาเห็นอาทรกับจุ๊บกำลังช่วยกันถือถาดใส่ข้าวต้มออกมาจากโรงครัว จะไปศาลา สันติรีบเรียกไว้ “ออย..จุ๊บ”
อาทรกับ จุ๊บหันมาเห็นสันติ ดีใจ ทั้งสองเดินมาหาสันติ จุ๊บถาม “อาร์ตหายแล้วใช่มั้ย”
สันติพยักหน้า ค่อนข้างเครียด “ไม่อยากจะเชื่อว่าคุณพรรณจะทำเรื่องแบบนี้”
“จุ๊บบอกแล้วว่าพี่น้องบ้านนี้แปลกๆทั้งคู่ ที่นี่อาร์ตเชื่อจุ๊บหรือยัง”
สันติอึ้ง อาทรรีบบอก “หลวงตาอยากรู้มากว่าใครที่เป็นคนเอาน้ำมันมาให้น้องพรรณ”
“ฉันกำลังสืบอยู่”
“อาร์ต” เสียงพรรณรายเรียกสันติทั้งหมดต่างพากันตกใจ
สันติรีบกระซิบเร็วๆ “เสร็จงานคืนนี้ไปที่กุฏิหลวงตากันหน่อยนะ”
อาทรกับจุ๊บพยักหน้า พรรณรายเดินมา พรรณรายมองจุ๊บไม่ค่อยพอใจ “อาร์ตมาทำอะไรตรงนี้”
“ว่าจะมาช่วยยกข้าวต้มไปให้แขกนะครับ”
“ไม่ต้องหรอกค่ะหน้าที่คอยบริการคนอื่นแบบนี้คุณพี่จุ๊บคงเหมาะที่สุด ปล่อยให้เค้าทำไปเถอะ อาร์ตไปนั่งคุยกับคุณแม่พิไลดีกว่า”
จุ๊บตาวาว “ว่าฉันเป็นคนรับใช้เหรอยัยตัวแสบ สงสัยที่พูดมากเนี่ย เพราะหิวใช่มั้ย เอ้างั้นกินข้าวต้มซะจะได้ไม่ต้องเห่า” จุ๊บเดินเข้าไปใกล้พรรณราย ยกชามข้าวต้มราดลงที่ไหล่พรรณรายอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางความตกตะลึงของสันติ กับอาทร
พรรณรายดิ้นร้องอย่างตกใจ “ว้าย..โอ๊ยร้อนๆๆๆๆ แก...”
“คนจิตใจชั่วมันต้องเจอแบบนี้”
พรรณรายพุ่งเข้าใส่ สันติรีบดึงแขนพรรณรายไว้ “อย่าครับน้องพรรณ”
พรรณรายหันขวับมองสันติอย่างโมโห “ห้ามพรรณทำไม..อาร์ตไม่เห็นเหรอว่านังจุ๊บมันทำอะไรพรรณ”
“ผมจะจัดการให้เอง” สันติเดินเข้าไปหาจุ๊บ จับแขนบีบขยิบตาให้จุ๊บ จุ๊บเข้าใจ “มากไปแล้วนะจุ๊บ ทำไมทำกับน้องพรรณอย่างนี้”
“โอ๊ย เจ็บนะอาร์ต”
พรรณรายสะใจ รีบยุ “ตบมันเลยอาร์ต ตบสิอาร์ตแก้แค้นให้พรรณ ตบเลย”
อาทรรีบเข้ามาขวางผลักอกสันติค่อนข้างแรง “ถ้านายตบจุ๊บ ฉันกับนายมีเรื่องกันแน่”
พรรณรายโมโห “เอ๊ะ พี่ออย อย่ายุ่งได้มั้ย”
“ไม่ยุ่งไม่ได้ เอาเป็นว่าพี่ขอโทษแทนจุ๊บก็แล้วกัน พรรณเองก็ไปว่าจุ๊บเค้าก่อน ไปจุ๊บ” อาทรดึงแขนจุ๊บไป
“ไอ้พี่ออยบ้า นังจุ๊บแกคอยดูฤทธิ์ฉันบ้างก็แล้วกัน” พรรณรายมัวแต่โมโหไม่ทันสังเกตว่าสันติแอบลอบถอนใจโล่งอก

ที่ห้องนอนพิไล พรรณรายเปิดเสื้อมองไหล่ตัวเองในกระจก พิไลอยู่ใกล้ๆมอง พูดเจ็บใจ “ทำไมไม่บอกแม่ตั้งแต่อยู่ในวัดล่ะ”
“ก็พรรณไม่เป็นอะไรนี่คะ ข้าวต้มมันเย็นแล้ว แต่พรรณแกล้งร้องไปอย่างนั้นแหละ เพราะจะหาเรื่องตบมันเกลียดหน้ามันมานานแล้ว”
“ทำไมล่ะ”
“ก็นังจุ๊บมันชอบพี่อาร์ตนะสิคะ มันนะคอยกันท่าพรรณ”
“พูดถึงนายอาร์ต ตอนลูกโดนตบเค้าทำอะไรอยู่ทำไมไม่ช่วยลูก”
“ช่วยสิคะ พี่อาร์ตจะตบมันให้พรรณแล้วละคะ แต่พี่ออยนะสิมาขวาง”
พิไลแปลกใจ “นายอาร์ตนะเหรอจะตบผู้หญิง”
“ค่ะ ทำไมคะ”
พิไลคิด “ท่าทางเค้าออกจะเป็นสุภาพบุรุษ ไม่น่าจะทำร้ายผู้หญิงได้หรอกนะ แม่ว่ามันดูแปลกๆ”
“ก็เพราะอาร์ตเค้ารักพรรณมากนะสิคะ เค้าถึงทำได้ให้พรรณได้ทุกอย่าง”

พิไลนิ่งคิด สีหน้าสงสัย

ในกุฏิหลวงตา ทั้งสี่นั่งคุยกัน อาทรมองหลวงตาอย่างทึ่งๆ “เป็นแผนที่ดีมากเลยครับหลวงตา”
จุ๊บเห็นด้วย “แบบนี้ ยัยพรรณก็ต้องนึกว่าอาร์ตยังโดนมนต์น้ำมันพรายอยู่”
หลวงตาถามสันติ “ใช่ เจ้าไปบ้านสัตยาภามาวันนี้ ได้เรื่องบ้างมั้ยมีใครที่น่าสงสัยบ้าง”
สันติตอบ “ผมคิดว่าคนที่น่าสงสัยตอนนี้คงเป็นคุณน้าพิไล”
อาทรสงสัย “หมายความว่าน้าพิไลเอาน้ำมันพรายมาให้น้องพรรณเหรอ”
“ยังไม่แน่ใจ..แค่สงสัยเพราะน้องพรรณบอกว่าที่จริงคุณน้าพิไลเป็นแม่แท้ๆของเธอ”
ทั้งหลวงตา อาทร จุ๊บต่างพากันตกใจ
จุ๊บอุทาน “อะไรนะ”
หลวงตานิ่งคิด “ถ้าเป็นแบบนี้เจ้าต้องจับตาดูพิไลให้ดี ว่าติดต่อกับใครบ้าง”
“ครับหลวงตา”
อาทรเตือน “ต้องรีบหน่อยนะอาร์ต ตอนนี้น้องอัมกับตาอ๊อดกำลังแย่”
สันติเครียด “ฉันรู้...วันนี้ฉันก็เห็นกับตา แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะกลัวว่าคุณพรรณจะสงสัย” สันติมองอาทร “ยังไงช่วงนี้ฉันฝากนายดูแลน้องอัมหน่อยนะออย”
อาทรพยักหน้า “ถึงนายไม่ฝากฉันก็ต้องดูแลน้องอัมอยู่แล้วไม่ต้องห่วง”
สันติพอใจแต่สีหน้าท่าทางสันติเป็นห่วงอัมรามาก จุ๊บแอบมองสันติด้วยความเศร้า

เช้ามืดวันต่อมา อัมรายืนใส่บาตรสีหน้าไม่สบายใจ พระให้ศีลให้พร อัมรานั่งลงรับพรพระ พอพระเดินไป อัมราลุกขึ้นถอนใจ สีหน้าดีขึ้นนิดหน่อย อัมราเดินกลับเข้าบ้าน ที่มุมหนึ่งหลังต้นไม้ เทิดแอบมองสายตาไม่น่าไว้ใจ

ในห้องหุ่น หุ่นทุกตัวยืนสงบนิ่ง อัมรายืนมองอยู่หน้าหุ่นเดชกับหุ่นอารีย์ด้วยสีหน้าเศร้าๆ วิญญาณเดชซ้อนขึ้นในหุ่นสีหน้าตกใจ “ออกไปจากห้องหุ่นอัมรา รีบออกไป”
“คุณพ่อคุณแม่ขาอัมคิดถึงคุณพ่อคุณแม่เหลือเกิน”
วิญญาณอารีย์ซ้อนอยู่ในหุ่น มองไปที่ประตูห้องหุ่นอย่างร้อนใจ “อัมราออกไปเร็วลูก”
เสียงประตูห้องหุ่นเปิดเข้ามา อัมราชะงักหันไปมองตกใจแทนสายตาเห็นเทิดเดินเข้ามา ยิ้มหื่นๆ “เข้ามาในห้องหุ่นทำไม”
เทิดมองหุ่นอย่างทึ่งๆ “ก็เข้ามาดูหุ่นนะสิจ๊ะถามได้” เทิดเดินไปมองหุ่นแต่ละตัว “ฮึ่ม ผัวเก่าพิไลเนี่ยฝีมือปั้นหุ่นแจ๋วจริง สมคำร่ำลือ” เทิดลูบหน้าหุ่นทับ พูดยียวน “ได้ข่าวว่าเฮี้ยนมากไม่ใช่เหรอ แน่จริงก็ลองฟันคอฉันดูหน่อยสิ”
หุ่นทับยืนนิ่งสงบ อัมรามองไม่พอใจ “พูดอะไร คุณไม่ควรเข้ามาวุ่นวายในห้องหุ่นนี่”
เทิดหัวเราะ “โอ้โห น่ากลัวจัง”
หุ่นเดชกับหุ่นอารีย์ร้อนใจ “อัมรารีบออกไป”
อัมรารำคาญ จะออกไป เดินผ่านเทิดจะขึ้นข้างบน เทิดคว้าข้อมือไว้ “อ้าว จะรีบไปไหนละจ้ะ”
อัมราสะบัดแต่ไม่หลุด “ปล่อยนะ”
วิญญาณหุ่นทุกตัวมองไม่พอใจ

“ทำไมดุนักล่ะ เราคนกันเองอยู่บ้านเดียวกันแท้ คุยกันดีๆก็ได้นี่จ้ะ”
“ฉันไม่มีอะไรจะคุยด้วย ปล่อย” อัมราสะบัดจนหลุด จะเดินไป
เทิดกางมือขวางไว้พูดกวนๆ “อุตส่าห์พูดด้วยดีๆแล้วนะ”
อัมราไม่สนเดินเลี่ยงไป เทิดหันไปคว้าเอวดึงอัมราเข้ามากอดอย่างรวดเร็ว หุ่นทุกตัวแค้น
หุ่นท่านเจ้าคุณนรบดินทร์พยายามจะลุกแต่ทำไม่ได้ “ไอ้ชาติชั่ว..”
“อย่านะอย่าทำอะไรลูกอัมนะ” หุ่นอารีย์ร้อง
อัมราตกใจผลักเทิดเต็มแรงแต่ไม่หลุด “ปล่อยนะ ปล่อยฉัน”
อัมราดิ้นรน แต่ยิ่งดิ้นเทิดยิ่งชอบ หัวเราะสะใจ “ฮึ่มพยศๆแบบนี้พี่ชอบ”
อัมราดิ้นหลุดตบหน้าเทิดเต็มแรง เทิดผงะ “เลวมาก ฉันจะบอกให้พี่พรรณไล่นายออกไป”
เทิดไม่หยุดกระชากอัมราเข้ามา หน้าตาน่ากลัว “อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าฉันเป็นผัวเธอแล้ว เธอจะกล้าให้ใครไล่ฉันออกไปอีกมั้ยฮ่ะๆๆๆๆ” เทิดลงมือปลุกปล้ำอัมรา
หุ่นทั้งหมดเจ็บใจทำอะไรไม่ได้ ได้แต่มองเทิดรังแกอัมรา หุ่นอารีย์น้ำตาไหล “ไม่นะอย่าทำร้ายลูกอัม ฉันขอร้องล่ะอย่าทำ”
หุ่นเดชแค้นแทบกระอักแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ “ไอ้สารเลว ปล่อยลูกอัมเดี๋ยวนี้”
อัมราพยายามดิ้นรนหนีเทิด แต่ไม่พ้น “ปล่อย..ปล่อยฉัน ช่วยด้วย”
มือสันติเข้ามากระชากคอเสื้อเทิดดึงขึ้นมาอย่างแรง เทิดตกใจ “เฮ้ย...”
เทิดหันกลับมา สันติชกเข้าหน้าเต็มๆอย่างโกรธสุดขีด อัมรามองทั้งดีใจทั้งตกใจ “พี่อาร์ต..”
สันติตรงเข้าเล่นงานเทิดอย่างไม่นับ เทิดพยายามสู้แต่สู้ไม่ได้ ล้มลุกคลุกคลาน
“เดี๋ยวๆๆฟังก่อน”
“ไม่ฟัง...ไอ้สารเลว รังแกกระทั่งผู้หญิง” สันติอัดเทิดไม่นับ
พอดีกับเสียงร้องห้ามของพิไลดังเข้ามา “หยุดนะ”
สันติชะงักเงื้อหมัดค้าง พิไลวิ่งลงมามองเหตุการณ์อย่างเข้าใจ จ้องสันติอย่างไม่พอใจ

หน้าบ้านสันตินั่งสีหน้าไม่ค่อยดี มองเข้าไปในบ้านเห็นพิไลกับพรรณราย เทิดคุยกันอยู่ท่าทางเคร่งเครียด สันติพึมพำคนเดียว “ถ้าน้องพรรณเกิดสงสัยเราขึ้นมาต้องแย่แน่ๆ” สันติมองเข้าไปในบ้าน
พิไลมีสีหน้าไม่ไว้ใจในตัวสันติ “ไหนพรรณบอกแม่ว่านายอาร์ตไม่ได้คิดอะไรกับอัมราแล้วไง “
เทิดจับหน้าตาบวมช้ำ โอดครวญ “นี่ขนาดมันไม่คิดยังเล่นพี่ซะน่วมเลยพิไล ท่าทางมันโกรธมากเลยนะหนูพรรณ”
“นี่ถ้ามันไม่เข้ามายุ่งนังอัมราก็เป็นเมียพี่เทิดแล้ว”
“คุณแม่วางแผนไว้เหรอคะ”
“ใช่สิ มันจะได้ไม่กล้ามามีปากมีเสียงกับเราอีก ที่นี้ เราจะบงการมันยังไงก็ได้ แต่นายอาร์ตมาทำเสียเรื่องหมด ตกลงมันชอบลูกหรือชอบอัมรากันแน่”
พรรณรายมองไปที่สันติด้านนอก “พรรณจัดการเองค่ะ” พรรณรายลุกไป
พิไลมองตามพูดกับเทิด “ฉันไม่ค่อยไว้ใจนายอาร์ตนี่ซักเท่าไร พี่เทิดคอยจับตาดูมันไว้บ้าง แล้วทีหน้าทีหลังจะทำอะไรก็ดูลาดเลาให้ดีเสียก่อนจะได้ไม่พลาดอย่างวันนี้” พิไลสะบัดไป
เทิดจับหน้าเซ็งๆ “เอาแต่สั่งๆๆๆฉันเจ็บขนาดนี้ไม่เห็นสนใจกันมั้งเลย”

พรรณรายมองสันติอย่างสงสัย “บอกพรรณมาตรงๆได้มั้ยคะว่าอาร์ตคิดยังไงกันแน่”
“ผมขอโทษที่ทำร้ายลุงเทิด”
“เพราะอาร์ตยังรักอัมราใช่มั้ย”
“ไม่ใช่นะน้องพรรณ ผมได้ยินเสียงร้องให้ช่วยผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใคร ก็รีบเข้าไป ตอนนั้นในห้องหุ่นก็ค่อนข้างมืดเพราะยังเช้ามากอยู่ เห็นแค่ผู้หญิงโดนทำร้าย ผมก็รีบเข้าไปช่วย”
“พูดจริงเหรอคะ”
“จริงสิครับ แต่ถึงยังไงผมก็ว่าลุงเทิดทำไม่ถูก ยังไงน้องอัมก็เป็นน้องสาวของน้องพรรณเป็นคนในบ้าน” พรรณรายนิ่ง สันติรีบพูดต่อ “ถ้าต่อไปเค้าทำแบบนี้กับน้องพรรณบ้างล่ะ”
“ลุงเทิดเค้าไม่ทำร้ายพรรณหรอกค่ะเพราะพรรณเป็นหลานแท้ๆของเขา”
สันติได้ฟังต้องซ่อนความไม่พอใจไว้ “หมายความน้องพรรณไม่โกรธที่เค้าทำร้ายน้องอัมเหรอครับ”
“อัมราไม่ใช่น้องพรรณ” สันติอึ้งในสิ่งที่พรรรณรายพูด พรรณรายรีบบอก “เอาเถอะค่ะ วันนี้ถือว่าเข้าใจผิดก็แล้วกัน แต่ถ้าอาร์ตรักพรรณจริงก็ไม่ต้องยุ่งเรื่องของอัมราอีก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอาร์ตจะรับปากพรรณได้มั้ยคะ”
สันตินิ่งไปนิดหนึ่ง พรรณรายจ้อง สันติรีบยิ้มแย้ม “ได้สิครับ ไม่มีอะไรที่น้องพรรณขอแล้วผมจะทำไม่ได้”

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 11/3 วันที่ 15 ต.ค. 58

ละครเรื่องห้องหุ่น บทประพันธ์โดย ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น บทโทรทัศน์โดย ณ.ภัทรพร
ละครเรื่องห้องหุ่น กำกับการแสดงโดย บรรจง สินธนมงคลกุล
ละครเรื่องห้องหุ่น ควบคุมการผลิตโดย กัลป์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น ผู้จัด ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
ละครเรื่องห้องหุ่น ผลิตโดย บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น จำกัด
ละครเรื่องห้องหุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องห้องหุ่น เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันเสาร์ที่ 26 กันยายน 2558
ติดตามชมละครเรื่องห้องหุ่นได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ