อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/3 วันที่ 25 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/3 วันที่ 25 ต.ค. 58

"นี่พี่รองไม่ได้ดีใจเลยหรือฮะ ที่เรื่องยุ่งๆนี่จะได้จบเสียที"
"ก็เพราะฉันรู้ไง ว่าถึงเรื่องนี้จบลง เรื่องยุ่งเรื่องใหม่มันก็จะเกิดขึ้นแทนที่"
"นี่แหละครับ ชีวิต เขาว่าไงนะ โลกนี้คือละคร"
"โลกนี้คือละครโรงใหญ่ ชายหญิงไซร้คือตัวละครนั่น"
"แต่งานนี้พี่รองไม่ใช่ตัวละครธรรมดา แต่เป็นพระเอกเลยนะครับ"
คุณชายรองยิ้ม มีแววกังวล

"ยังไงก็เบรก อะ เลกนะครับ ผมไปล่ะ"
"นายไม่ต้องมาอวยพรชั้น งานนี้นายก็ต้องเบรกอะเลกเช่นกัน เพราะนายต้องไปกับฉัน"


คุณชายบดินทราชทรงพลออกไป ชายรองพลิกไดอารี่ เจอดอกไม้แห้งของสาลิน แต่สียังสดใสอยู่ เขาหยิบมาดู สีหน้าที่กังวลกลับคลายออกนิดหนึ่ง

วันต่อ ๆ มา สาลินหน้ายังคงสุกปลั่งเรืองรอง ด้วยเคล็ดลับความงามทั้งจีนไทยผสมกับเครื่องสำอางบันได 3 ขั้นของยุค นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ ตรงหน้ามีกองหนังสือนิทานสำหรับศรีจิตรา เป็นหนังสือภาษาอังกฤษอย่างง่าย มีรูปภาพประกอบงดงาม จิตริณีเข้ามาพร้อมหนังสือของเมื่อสองสามวันก่อน
"สาลิน เธอเห็นข่าวคุณอาร์นี่หรือยัง"
"ใครคะ"
"โทษ,,,คุณอัศนีย์ไง"
สาลินรับหนังสือพิมพ์ฉบับเก่าสองวันที่แล้วมาอ่าน
"ตายจริง คุณอัศนีย์กลับไปคืนดีกับคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงแล้ว ในข่าวบอกว่าจะมีการแต่งงานรอบสอง"
สาลินเบิกตากว้าง
"ว๊า ทำไมเป็นแบบนี้ละคะ ถ้าเขาคืนดีกัน อีตาคุณชายก็ต้อง"
"ว่าไงล่ะคะ"
"ไม่มีอะไรค่ะ"
"แหม....อยากรู้แล้วล่ะค่ะ ไหนว่าจะเล่าให้ฟังไง"
"รออีกหน่อยค่ะ รอให้ฉันสรุปเรื่องอีตาคุณชายขี้เก๊กนั่นก่อน"
สาลินไม่รู้เลยว่า ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์มายืนอยู่ข้างหลัง มือถือหนังสือที่ยืมไปมาคืนด้วย จิตริณีพยายามส่งซิกแนล แต่สาลินไม่รู้ตัว
"นี่เอาหนังสือไปตั้งเกือบสองอาทิตย์แล้ว ยังไม่เอามาคืนอีก อย่าบอกบอสนะคะ ฉันขู่จะปรับนายคุณชายขี้เก๊ก ตั้งห้าบาท เอาให้หมดตัวเลย"
"เออ คุณชาย สวัสดีค่ะ"
จิตริณีไหว้คุณชายรอง สาลินอึ้ง พูดไม่ออก ค่อย ๆ หันไปเห็น ชายรองยืนอยู่
"กลัวต้องถูกปรับน่ะ เลยรีบเอาหนังสือมาคืนเธอ"
สาลินเก้อไป
"มานานแล้วเหรอคะ"
"นานพอได้ยินเธอด่าฉันทั้งหมดแหละ"
สาลินยิ่งเก้อ พูดไม่ออก

ริมทางเท้า เมื่อเวลาเที่ยงครึ่ง บรรดาชาวออฟฟิศทั้งหลาย เสร็จจากอาหารกลางวัน กำลังซื้อของขบเคี้ยวต่างๆเพื่อกินล้างปาก บ้างก็สั่งสมเอาไว้กินตอนบ่ายแก่ๆ
ลลิตา บราลี จิตริณี หนุ่มแว่น นั่งทานกันอยู่
"แล้ววันนี้คุณสาลินล่ะครับ" แว่นบอก
"อ้าว ไม่รู้เหรอคะ เมื่อกี้คุณชายกิตติมารับเธอไปทานกลางวัน" จิตริณีบอก
"อีกแล้วเหรอครับ"
"นั่นไง พูดไม่ทันขาดคำ มาโน่นแล้ว" บราลีว่า

ทั้งหมดมองตามไป เห็นทั้งคู่เดินผ่านร้านไป ทั้งหมดกรูตามไป
อีกมุมของถนน สาลินเดินมากับคุณชายกิตติราชนรินทร์

สาลินเดินดูของทานเล่นไปตลอดทาง บราลี ลลิตา จิตริณี หนุ่มแว่นตามมาแอบดู
"อุ๊ย ขนมไข่นกกระทา ฉันซื้อก่อนนะ"
"ตกลงจะไปทานกับฉันที่ร้าน หรือจะทานที่นี่กันแน่"
"รอฉันเดี๋ยวน่า เจ้านี้อร่อยมากนะคุณ ขอชิมลูกนึงนะแม่ค้า"
"ได้ค่า คุณสาลิน" แม่ค้าบอก
สาลินหยิบมาเข้าปากทันทีแล้วตาเหลือก
"อ๊ายย ร้อน"
สาลินอ้าปากกว้างคล้ายหนุมาน เอาอีกมือพัดปาก คุณชายมองมีแววขบขันแต่ทำหน้าเฉย สาลินเสียหน้าอย่างยิ่ง กล้ำกลืนขนมลงคอ
"อร่อยมากเลยซี"
"นี่ อย่ามายั่วฉันนะ"
"ฉันไปยั่วอะไรเธอ ฉันแค่ถามดู เผื่อว่าฉันจะซื้อบ้าง"
"ผู้ดีอย่างคุณ กินขนมติดดินอย่างนี้เป็นด้วยหรือ"
คุณชายรองสมใจ
"กินเป็นซี...อย่างน้อยฉันก็รู้ว่า ควรจะรอให้มันเย็นลงก่อนแล้วค่อยกิน"
"คุณ !"
สาลินตกหลุมพราง เกือบจะเต้นเร่าๆ ชายรองยืนมองนิ่ง

จิตริณี บราลี ลลิตา ยืนดูอยู่อย่างสนใจ แว่นฮึดฮัด
"นี่คุณจะพาฉันเข้าโรงแรมเลยหรือ"
"พูดให้ดี ๆ พาเธอไปทานข้าวในโรงแรม ฉันอยากพาเธอไปร้านผ้าไหมฉันด้วย"
"เพื่ออะไร จะอวดว่าคุณไม่ได้มีแค่เงินเดือนกระทรวง ยังทำธุรกิจส่วนตัวด้วยงั้นเหรอ ฮึ....ถึงจะอวดรวยแค่ไหน ฉันก็ไม่ใจอ่อนให้คุณแต่งงานกับพี่ศรีหรอก"
"เธอนี่มันเพ้อเจ้อจริง ๆ นะ ไปร้านผ้ากับฉันแล้วฉันจะบอกข่าวดีให้เธอฟัง"
"ข่าวดี ? แม่ค้าเร็ว ๆ มีเท่าไหร่เอาเท่านั้นแหละ"
สาลินรับถุงมา แม่ค้าแบมือรับเงิน สาลินทำเฉย ๆ
"จ่ายซีคะ"
"หา...ให้ฉันจ่าย"
"ค่ะ ก็เลี้ยงแล้วเลี้ยงเลยไง"
คุณชายรองส่ายหน้า หยิบเหรียญมาจ่ายให้แม่ค้า ก่อนจะพาสาลินแยกไป
บราลีบอก "ฉันเหน็ดเหนื่อยแทนแม่คนนี้จริงๆ ทั้งนายพล เด็กปั๊มตัวหอม"
ลลิตาเสริม "คุณชายยาว"
"หา"
"ยาวทั้งชื่อ ยาวทั้งรถไง"
"แม้แต่อาร์นี่ ก็ยังอยากเดทกับเธอ" จิตริณีบอก
"ผมอยากตายวันละร้อยหน" แว่นว่า
"กินน้ำใบบัวบกก่อนนะ เขาว่าแก้ช้ำใน" ลลิตาว่า
แว่นดื่มน้ำพรวด

รถสปอร์ตหรูอีกคันแล่นมาจอดที่ถนนหน้าห้องสมุด อัศนีย์ก้าวลงมา วันนี้สวมแจ็กเก็ตหนังสีสวย ผมหวีเสย เสื้อคอเต่า กางเกงขาลีบ รองเท้าหัวแหลม แว่นตาดำสะท้อนแสงแดด
ผู้คนทั้งละแวก เบรกกึก มองดูตาค้าง
อัศนีย์ขยับแว่น แสงสะท้อนวูบวาบ คนทั้งละแวกยกมือป้องหน้า คล้ายโดนอิเหนาฉายกริช
อัศนีย์ถอดแว่นออก เห็นว่าหล่อไปอีกแบบ ในมาดแบดบอย
คนทั้งละแวกมองอย่างตะลึงในความหล่อ มวยมณีก้าวแหวกคนมา
"ให้ตายชัก หล่อไม่เกรงใจมวยเลยว่ะ"
อัศนีย์ยิ้มนิดหนึ่งเดินไป

ที่เคาน์เตอร์ห้องสมุด ร่างระหง ผมมันเป็นเงาเลื่อม แต่งตัวเป็นเดรสเรียบ ยืนหันหลังให้ ลลิตา บราลีไปเข็นรถจัดหนังสือเข้าที่อยู่แถวชั้น แว่นเลยพลอยช่วยไปด้วย
อัศนีย์ยิ้มมุมปาก เอามือเท้าเคาน์เตอร์ จิตริณีกำลังยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์
"ฮัลโหล"
"ไฮ"
อัศนีย์เกือบสะดุ้ง ผิดคาดแต่รีบกลบเกลื่อน ยิ้มตาพราว จิตริณีรู้ทัน
"มาหาใครกันคะ"
"โธ่ ผมจะมาหาใคร ถ้าไม่ใช่คุณ...จินนี่"
"จินนี่ หรือ ลินซี่กันแน่คะ"
จิตริณียิ้มอย่างปรกติ ดวงตาร้าวรานนิดหนึ่ง อัศนีย์หัวเราะ
"คุณนี่รู้ทันจริงๆ"
"ลินซี่ไม่อยู่ค่ะ มีชายหนุ่มมารับเธอไปตั้งแต่เที่ยงครึ่ง"
"เรื่องธรรมดา หญิงสาวย่อมมีชายหนุ่มหมายปอง ไม่เห็นแปลกเลย"
จิตริณีก้าวจากเคาน์เตอร์ ทำหน้ามีเลศนัย
"แต่มันแปลกตรงที่ ชายหนุ่มคนนั้นไม่ธรรมดาน่ะซีคะ"
"ใคร คนที่ผมรู้จักหรือเปล่า"
"รู้จักค่ะ แต่คงไม่มักคุ้น"
"จินนี่ที่รัก เลิกพูดเป็นริดเดิล เป็นปริศนาเสียที"
"งั้นฉันจะเฉลย ชายหนุ่มคนนั้นเป็นหม่อมราชวงศ์ ชื่อ กิตติราชนรินทร์ค่ะ"
"ว็อท !"

อัศนีย์ร้องเสียงสูง คนใช้บริการ ลลิตา บราลี แว่น ต่างหันมาดู จิตริณีสมใจ อัศนีย์อัศจรรย์ใจเป็นที่ยิ่ง
ณ วังรัชนีกุล ตอนกลางวัน ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงรับโทรศัพท์อยู่บนเตียง ผลุดลุกขึ้นนั่งทันที

"เธอว่าอะไรนะ อาร์นี่"
อัศนีย์กำลังพูดสายอยู่ที่เคาน์เตอร์ของห้องสมุด จิตริณีฟังความอยู่ข้าง ๆ
"คุณหญิงรีบมาดีกว่า ถ้าอยากเห็นอะไรดี ๆ ให้ทันการ"
"ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ ร้านผ้าไหมของคุณรองใช่ไหม"
"ถูกต้อง เราเจอกันที่ล็อบบี้โรงแรม"
อัศนีย์วางสาย
"อาร์นี่ ถ้าเธอจะทำอะไรที่เกี่ยวข้องกับสาลิน ควรจะบอกให้ฉันรู้ด้วยนะ"
"ไม่มีอะไรหรอกน่า เธอช่วยเล่าหน่อยเถอะ นายคุณชายมันมาหาสาลินบ่อยไหม ถึงขั้นจีบเลยรึเปล่า แล้วสาลินมีท่าทียังไงกับเจ้าคุณชายบ้าง"
อัศนีย์สงสัย

ในโรงแรมหรู ที่ร้านผ้าไหมมีลูกค้าประปราย ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์เดินนำสาลินเข้ามา พนักงานขายยกมือไหว้ คุณชายรับไหว้ สาลินรีบไหว้ตอบ พนักงานงงไป ที่ชั้นวางม้วนผ้าไหม สาลินถลาไป มือยื่นไปจะจับผ้า คุณชายรองคว้าข้อมือไว้
"เดี๋ยว"
สาลินมองหน้า ชายรองส่งผ้าเช็ดหน้าให้
"ทำไม ฉันไม่ได้ขี้มูกไหลซักหน่อย"
"ฉันให้เธอเช็ดมือต่างหาก ไม่อยากให้ผ้าไหมฉันเป็นผ้าซับน้ำมันไข่นกกระทาของเธอ"
สาลินยื่นกระทงไข่นกกระทาให้
"ชั้นไม่ทาน"
"ชั้นให้ถือ"
คุณชายรองทำหน้าเหวอ สาลินค้อน เอาผ้ามาเช็ดมืออย่างกระแทกกระทั้น

ที่มุมด้านในวางของชิ้นเล็ก เช่น ผ้าพันคอ กล่องผ้าไหม สาลินเลือกดูอย่างพอใจ คุณชายรองยืนทำหน้าเฉยอยู่ข้างๆ
"นี่คือข่าวดีของคุณ คุณคืนดีกับคุณหญิงแล้ว"
"ใช่"
"แล้ว...ทำไมถึงมีข่าวกับภาพคุณหญิงกับคุณอัศนีย์กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างนั้นล่ะ"
"เธอจะไปเอานิยมนิยายอะไรกับข่าวกอสซิป เอาเป็นว่าฉันจะคืนดีกับหญิงก้อยก็แล้วกัน เธอคงสบายใจได้"
"สบายใจซี สบายใจที่สุดเลย พี่ศรีจิตราก็คงสบายใจเหมือนกัน"
สาลินหันไปเลือกผ้าต่อ

คุณหญิงก้อยในชุดทะมัดทะแมง เป็นชุดเสื้อกางเกงติดกันแบบผ้ายืด เหมือนเอ็มม่าพีล จากเรื่องขวัญใจสายลับเดินเข้ามาในล็อบบี้ อัศนีย์รออยู่
"เชิญคุณหญิงครับ"
ทั้งสองเดินตรงไปยังร้านผ้าไหมของคุณชายรอง

สาลินกำลังเชยชมผ้าพันคอหลากสีหรูหราผืนหนึ่ง สาลินคลี่ผ้ากรีดนิ้ว ผ้าบังหน้า โผล่แต่ตามา ดวงตาสาลินสวยใสบริสุทธิ์ อะไรบางอย่างบอกว่ามีจิตใจงดงามยิ่ง ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์มองดูอย่างพิศวง
"ผืนนี้ก็แล้วกัน คุณ คุณ เหม่ออะไร"

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/3 วันที่ 25 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ