อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/4 วันที่ 26 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/4 วันที่ 26 ต.ค. 58

สาลินกำลังเชยชมผ้าพันคอหลากสีหรูหราผืนหนึ่ง สาลินคลี่ผ้ากรีดนิ้ว ผ้าบังหน้า โผล่แต่ตามา ดวงตาสาลินสวยใสบริสุทธิ์ อะไรบางอย่างบอกว่ามีจิตใจงดงามยิ่ง ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์มองดูอย่างพิศวง
"ผืนนี้ก็แล้วกัน คุณ คุณ เหม่ออะไร"
"อะไร"
"ฉันถามว่า เอาผืนนี้ไหม ของขวัญวันเกิดให้เพื่อนคุณ"

สาลินส่งผ้าให้ คุณชายรับมาดู เห็นว่าดูดีจริงๆ
"ตกลงเอาผืนนี้ เธอก็รสนิยมดีเหมือนกันนี่"


"เปล๊า ฉันเลือกเพราะมันแพงดีต่างหาก"
"จะถูกจะแพงมันก็ร้านฉันเอง ยังไงฉันก็ไม่ล่มจมหรอก"
สาลินเชิดใส่

คุณหญิงก้อยกับอัศนีย์เดินมาตามทางเดิน เห็นร้านผ้าไหมอยู่ตรงหน้า

สาลินดูผ้าชิ้นนั้นชิ้นนี้ต่อ คุณชายรองเดินตามมาห่างๆ สาลินเจอผ้าไหมชิ้นหนึ่ง
"สวยจังเลย"
สาลินพลิกดูราคาที่ป้ายห้อยแล้วสะดุ้ง รีบวางลง
"เธอชอบหรือ"
"ชอบผ้า แต่ไม่ชอบราคา"
"เดี๋ยวฉันให้เขาลดราคาให้เธอก็ได้"
"ไม่เอาหรอก พอดูๆแล้ว มันหรูหราเกินไปสำหรับมนุษย์เดินดินกินข้าวแกง โหนรถเมล์อย่างฉัน"
ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์มองนิ่ง
"ฉันซื้อให้"
"ไม่ต้องเอาใจฉันแบบนี้หรอก เดี๋ยวจะกลายเป็นว่าฉันเป็นหนี้บุญคุณคุณ ทั้ง ๆ ที่คุณจะไม่ได้เป็นพี่เขยฉันแล้ว"
คุณชายรองจับมือสาลินแน่น เธอตกใจเล็ก ๆ เขาดันร่างเธอเข้ามุม ร่างใกล้ชิดกัน คุณชายรองหน้าดุ เสียงเข้ม
"จำไว้นะ ที่ฉันซื้อก็เพราะอยากซื้อให้ ไม่ได้คิดว่าซื้อเพราะอยากได้เธอเป็นน้องภรรยาเหมือนกัน"
สาลินตกใจ มองตะลึง เขายังยึดข้อมือของสาลินแน่น
ที่นอกร้าน ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงและอัศนีย์มองอยู่ หญิงก้อยสั่นระริกด้วยความโกรธขีดสุด เพราะมุมที่มองนั้นเหมือน คุณชายรองกำลังคลอเคลียกับสาลินอย่างแนบแน่น คุณหญิงสะบัดเดินออก อัศนีย์ตาม

"ทำไมต้องทำหน้าดุอย่างนี้ด้วย" สาลินถาม
สาลินทำหน้างอน ๆ ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์ถอยห่างออกไป สาลินไม่กล้าสบตา เขาแอบยิ้มนิดหนึ่ง ที่นอกร้าน คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงสะบัดแยกไป อัศนีย์ตาม

คุณหญิงแยกออกมาตามทางเดิน เหมือนจะหายใจไม่ออก อัศนีย์ตามมา เธอเซเหมือนจะเป็นลม
"คุณหญิง เป็นอะไรรึเปล่าครับ"
"ไม่เป็นไรค่ะ แค่มึนหัว"
"นั่งก่อนดีกว่า"
อัศนีย์ประคองคุณหญิงก้อยลงนั่ง
"ยายเด็กนั่นคือยายเด็กชาวสวน น้องสาวว่าที่คู่หมั้นคุณชายรองใช่ไหมคะ"
"เอ....ผมไม่ยักรู้ นายคุณชายรองมีว่าที่คู่หมั้นแล้วเหรอครับ"
"ค่ะ เป็นพระประสงค์เสด็จป้า ก็เหตุนี้แหละที่ฉันเลิกคุยกับเขา"
"อ้อ.... อย่างนี้นี่เอง"
"แล้วทำไมคุณรองถึงมาพาแม่นี่มาที่นี่"
"เด็กนั่นเป็นบรรณารักษ์อยู่ที่ห้องสมุดฝรั่งที่สุรวงศ์น่ะครับ เห็นว่านายคุณชายไปมาหาสู่ประจำ แถมยังยืมหนังสือ คืนหนังสือกัน แล้วยังพาไปไหนต่อไหนตามลำพังบ่อย ๆ เสียด้วย"
คุณหญิงก้อยมีสีหน้าเจ็บช้ำและแค้น ลุกขึ้นจะตรงไปที่ร้าน อัศนีย์ยึดไว้
"จะทำอะไรคุณหญิง"
"ไปฉีกหน้าทั้งคู่น่ะซีคะ ให้คาหนังคาเขาไปเลย"
"ไม่งามสำหรับคุณหญิงหรอกครับ ในร้านมีลูกค้าอยู่ อีกอย่างถ้าเป็นแบบนี้ แสดงว่านายคุณชายจะทำตัวเป็นพระยาเทครัว รวบทั้งพี่สาวน้องสาว คนมักมากแบบนี้คุณหญิงจะไปสนใจทำไม"
คุณหญิงก้อยยิ่งแค้น เห็นด้วยตามที่อัศนีย์พูด จังหวะนี้ศุภรเดินผ่านมาพอดี อัศนีย์ดึงหญิงก้อยหลบมุม
"หลบก่อนครับ นั่นเพื่อนนายคุณชายมักมาก"
อัศนีย์ดึงม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงมาโอบไว้ ทั้งคู่หันหลังให้ศุภร ฝ่ายศุภรมองแล้วส่ายหน้า
"เฮ้อ คนสมัยนี้"
ศุภรผ่านไปมา เธอยังอยู่ในอ้อมแขนของอัศนีย์ ช้อนตาขึ้นมองแล้วยิ้มพราย
"อาร์นี่"
"ครับคุณหญิง"
"งานวันเกิดยายติ่ง ฉันขอเชิญคุณไปร่วมงานด้วยนะ"
"เชิญผม แต่ยายติ่งไม่ได้เชิญผมเลยนะ"
"ฉันเชิญเอง ไปงานกับฉัน"
"ในฐานะ"
"สามีเก่าไงคะ"
"สามีเก่าต้องไปเผชิญหน้ากับคนรักเก่า มันจะดีเหรอครับคุณหญิง"
"จะห่วงไปทำไมล่ะคะ ของเก่าด้วยกันทั้งคู่"
คุณหญิงก้อยยิ้มมาดร้าย อัศนีย์ไม่พอใจเล็กน้อย แต่แล้วกลับยิ้มตามอย่างนึกสนุก

สาลินแยกมาดูข้าวของ สีหน้ายังเขิน ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์แอบยิ้ม
"เธอคิดว่าฉันจะซื้ออะไรให้หญิงก้อยดี"
"คุณจะง้อผู้หญิง ก็คงไม่มีอะไรดีเท่าดอกไม้ เอาดอกอะไรก็ได้ที่สวยๆ แล้วก็แพงๆ"
"ทำไมเธอต้องเน้นว่าแพงๆด้วยนะ เธอคิดว่าคนในแวดวงฉัน มีแต่คนหน้าเงินหรือ"
"เปล่า ฉันเห็นว่าคุณเป็นคนมีเงินต่างหาก ควรจะกระจายรายได้ของคุณไปทั่วๆ"
สาลินหยิบช่อดอกไม้สวยที่สุดชิ้นหนึ่งส่งให้คุณชายรอง
"เซ็กส์ซี่เหมาะกับคุณหญิงเทโพที่สุด อุ๊ย"
"อะไรนะ"
"คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงค่ะ พูดผิด"
ม.ร.ว.กิตติราชนรินทร์เกือบหัวเราะออกมา แต่รีบทำหน้าขรึม
ศุภรเข้ามาในร้านพอดี จำสาลินได้ มองอย่างสนใจ ก้าวมาใกล้ สาลินยิ้มให้
"นี่ นายจะแนะนำไหมนี่"
"นี่ นายศุภร หุ้นส่วนและผู้จัดการร้านฉัน นี่คุณสาลิน"
สาลินยกมือไหว้เรียบร้อย มารยาทดีขึ้นกว่าอยู่กับคุณชายรองสองคนเท่าหนึ่ง ศุภรรับไหว้
"สวัสดีค่ะ"
"สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"
"ยินดีเช่นกันค่ะ"
คุณชายรองมองดูความคล่องแคล่ว ไม่มากไม่น้อยเกินอย่างพอใจนิดๆ
"เจออะไรถูกใจ บ้างหรือยังครับ" ศุภรถาม
"ของถูกใจน่ะมีเยอะเลยค่ะ แต่ว่า มันไม่ถูกกับกระเป๋าสตางค์ดิฉัน"
ศุภรหัวเราะ
"ราคานี่ตั้งไว้สำหรับฝรั่งน่ะครับ แต่คนไทยเราลดให้ยี่สิบเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว"
"ขอบคุณค่ะ ก็ยังแพงเกินไปสำหรับฉันอยู่ดี อุ๊ย"
สาลินมองเลยไปด้านหลังศุภร เห็นนาฬิกาบอกเวลา 13.30 น. สาลินตาเหลือก ยกนาฬิกาข้อมือมาดู
นาฬิกาเรือนเดิมของสาลิน หยุดนิ่งที่ 12.00 น. เข็มวินาทีนิ่งสนิท
"ว้าย ฉันต้องกลับแล้ว สวัสดีค่ะ"
สาลินยกมือไหว้ศุภรแผล็บ แล้ววิ่งแน่บออกจากร้านไป 2 พนักงานชะเง้อคิดว่า โจรวิ่งราวแล้วก็คลายใจ คุณชายรองยกมือห้ามร้อง
"เดี๋ยวฉันไปส่ง"
สาลินหายวับไปแล้ว กิตติทำตาปริบๆ
"วิ่งปรู๊ดไปยังกะนกปรอด ฉันรับไหว้ยังไม่ทันเลย" ศุภรบอก
"เขาไหว้นาย แต่ไม่ไหว้ฉัน"
"อ้าว ก็นายสนิทกับเจ้าหล่อนแค่ไหนล่ะ นี่แม่สาวที่ควงกับฝรั่งวันนั้นใช่ไหม"
"นั่นเจ้านายเขา"
"แล้วทำไมเขามาควงกับนาย ไอ้หม่อม"
"เขาไม่ได้มาควงกับฉัน เขาแค่มาช่วยเลือกของขวัญให้ฉัน"
ศุภรมองตามไปยิ้มนิดๆ ชายรองหมั่นไส้
"น่ารักดีว่ะ"
"ทำไมหมู่นี้ถึงได้ยินคนชมโฉมแม่นี่บ่อยเหลือเกิน"
"อ้าว แล้วนายไม่เห็นว่าเขาน่ารักเหรอ"
ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์ทำหน้าเหม็นเบื่อ
ประตูใหญ่เปิดแง้มออก สาลินโผล่หน้าเข้ามา กวาดตามองดูทั่วห้องสมุด ที่เคาน์เตอร์ ลลิตา บราลีนั่งทำงานอยู่ ที่โต๊ะอ่านหนังสือมีผู้ใช้บริการค่อนข้างน้อย ที่ผนังนาฬิกาบอกเวลา 13.45 น. ที่บันไดสู่ห้องไนเจลว่างเปล่า
ลลิตานั่งทำงานไป กินของกินเล่นทั้ง 6 ถุงไป บราลีสะกิดลลิตาดู
สาลินย่องกริบเข้ามาในเคาน์เตอร์ แล้วนั่งลงถอนใจเฮือก จิตริณีตามมาสมทบพร้อมบราลี และลลิตา
"ต๊าย เหมือนตัวย่องตอด" บราลีบอก
"ถ้าบอสรู้ล่ะตายเลย"
"ไม่ต้องห่วงย่ะ ไปกินข้าวเที่ยงยังไม่กลับเลย" ลลิตาบอก
"อุ๊ยตาย กลายเป็นคนไทยไปแล้ว"
สาลินคว้างานมาทำ ปั๊มวันที่ลงในวันคืนเป็นจักรผัน ลลิตา บราลีหมั่นไส้
"ไม่ต้องมาทำขันแข็งตอนนี้ บอกมาซิเธอแว่บไปไหนกะคุณชายนั่น"
"ไปช่วยเขาเลือกของขวัญ"
"คุณอัศนีย์มาหาจ้ะ พอไม่เจอเธอก็กลับไป เอ๊ะ หรือเขาตามไปหาเธอที่ร้านผ้าไหมคุณชาย" จิตริณีบอก
"เปล่านี่คะ"
"นี่ เธอก็รู้ว่าคุณชายกิตติเป็นแฟนคุณหญิงเทพี เทโพ"
"แล้วก็รู้นี่ว่าคุณอัศนีย์เป็นสามีเก่าของคุณหญิงเทโพเหมือนกัน" ลลิตาบอก
"รู้ค่ะ"
จิตริณี ลลิตา บราลีหันมาสบตากัน
"ต๊าย ช่างกล้า" ลลิตาบอก
บราลีบอก "นี่ รู้ทั้งๆรู้ เธอยังจะไปยุ่งกะเขาอีกหรือ"
"อีกหน่อยเถอะ มีหวังคุณหญิงก้อย คงตามมาฉีกอกเธอถึงที่นี่" ลลิตาบอก
บราลีบอก "ตอนนั้นแหละ เธอมีหวังเป็นข่าวแน่"
"แต่ไม่ใช่ข่าวสังคม เป็นข่าวอาชญากรรม พาดหัว 3 นิ้ว"ลลิตาบอก
สาลินทำตาปริบๆ
"จะบ้าเหรอ ฉันไปยุ่งอะไรกับใคร ฉันกำลังช่วยให้คุณชายนั่น คืนดีกับคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงต่างหาก"
จิตริณีถาม "ยังไงคะ"
สาลินดึงจิตริณีแยกมาคุยส่วนตัว บราลีมองอย่างหมั่นไส้ ลลิตาคอยืดคอยาวอยากฟัง
"ตามมั้ย" ลลิตา ถาม
บราลีบอก "ไม่ตาม มันเป็นเรื่องของปัจเจก"
"แต่ชั้นสนเรื่องของปัจเจก"
สาลินบอก
"เมื่อกี้ที่อีตาคุณชายให้ฉันไปที่ร้านผ้าไหมของเขา เธอให้ฉันให้เลือกของขวัญ จะเอาไปให้คุณหญิงก้อยน่ะค่ะ"
"เขาจะคืนดีกันเหรอคะ" จิตริณีถาม
"คุณชายบอกอย่างนั้น ที่ฉันสงสัยก็คือ ตกลงคุณหญิงก้อยเขาคืนดีกับคุณอัศนีย์ตามข่าวรึเปล่าคะ"
"ข่าวโคมลอยค่ะ อาร์นี่บอกฉันแล้วว่าไม่ใช่เรื่องจริง"
"โล่งอก ถ้าอย่างนั้นงานนี้ คุณชายกิตติคืนดีคุณหญิงก้อยแน่ ๆ พี่สาวฉันก็จะได้พ้นถูกจับแต่งกับอีตาคุณชายเสียที"

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/4 วันที่ 26 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ