อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/5 วันที่ 26 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/5 วันที่ 26 ต.ค. 58

"โล่งอก ถ้าอย่างนั้นงานนี้ คุณชายกิตติคืนดีคุณหญิงก้อยแน่ ๆ พี่สาวฉันก็จะได้พ้นถูกจับแต่งกับอีตาคุณชายเสียที"
"พี่สาวคุณ ถูกจับแต่งกับคุณชาย"
"อุ๊ย" สาลินปิดปากตัวเอง
"เอาล่ะ ฉันพอจะปะติดปะต่อเรื่องได้แล้วว่าทำไมคุณถึงต้องไปยุ่งกับคุณชายกิตติขนาดนั้น"
"ขอร้องนะคะ อย่าเล่าให้ใครฟัง"
"ค่ะ แต่คุณต้องเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟังก่อน"

"ได้ค่ะ มาทางนี้ดีกว่า มุมสงบดี"
สาลินพาจิตริณีแยกไป บราลีและลลิตาคอยาวมองตาม



วันต่อมา สระว่ายน้ำและบริเวณรอบๆถูกจัดเป็นงานปาร์ตี้วันเกิดแบบค็อกเทล มีลูกโป่งหลากสีประดับตรงนั้น ตรงนี้ รวมทั้งลอยฟ่องอยู่ในสระ มีมุมเครื่องดื่ม มุมอาหาร มุมของหวาน มุมผลไม้ มีร่มหลากสี กระจายทั่วงาน
จิตตินเดินถ่ายรูปทั่วงานโดยเฉพาะกับวิรงรองและจิตริณี วิรงรองแต่งตัวโป๊ แถมยังเป็นเลื่อมสลับสีวูบวับ หม่อมวาณีและศศิรัชนีกำลังจัดเตรียมเค้กอยู่ที่โต๊ะของหวาน เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาคอยช่วยอยู่
จิตริณีมองไปทางหม่อมวาณีและคุณหญิงศศิรัชนี
"ติ่ง สองคนนั่นใครน่ะ"
"ก็นี่แหละ หม่อมวาณี หม่อมแม่ยายก้อยกับหญิงกลาง พี่สาว มา จะพาไปรู้จักเจ้ารู้จักนาย"
วิรงรองพาจิตตินและจิตริณีไปหาหม่อมวาณีและศศิรัชนี เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาตามมาด้วย
"หม่อมแม่ พี่หญิงกางขา"
"กลางค่ะ" ม.ร.ว. ศศิรัชนีบอก
"ค่ะ กลางค่ะ นี่เพื่อนติ่ง จิตตินช่างภาพกิติมศักดิ์ และนี่จิตริณี เพื่อนชาวนิวยอร์คเกอร์ด้วยกันทั้งหมด"
จิตตินและจิตริณีไหว้หม่อมและหญิงกลาง
"นั่นซี ดูเริ่ดสะแมนแตนกันทุกคนเลย" หม่อมวาณีมองจิตตินอย่างรังเกียจนิดหนึ่ง " เออ...หนูติ่ง"
หม่อมวาณีดึงวิรงรองแยกออกมา
"หวังว่านายนิวยอร์เกอร์อีกคนคงไม่มาร่วมงานด้วยนะ"
"อาร์นี่น่ะเหรอคะ ไม่มาแน่นอนค่ะ ติ่งจะไปเชิญทำไมคะ"
ทางกลุ่มจิตติน...
จิตริณีบอก "ขนมคุณหญิงกลางอร่อยจังเลยค่ะ"
"ขอบคุณค่ะ "
จิตตินหยิบคัพเค้กขึ้นมากัดพร้อมส่งสายตาเจ้าชู้
"แค่ผมได้ชิมคัพเค้กเข้าไปชิ้นเดียว ก็รู้แล้วล่ะครับว่าคนทำต้องสวยมาก แล้วก็สวยเหมือนนางฟ้าจริง ๆ"
จิตตินพูดพลางดึงขวดตันโจติ๊ก มาลูบผมชะโงกของตนเอง คุณหญิงศศิรัชนี จิตริณี เลื่อมประภัส ฉัตรอาชา ต่างหัวเราะกันคิกคัก
"โทษนะคะ ดิฉันไม่ได้ทำคัพเค้กค่ะ"
จิตตินแทบคายทิ้ง
"อ้าว แล้วใครทำล่ะครับ"
"เลื่อมประภัสกับฉัตรอาชาทำค่ะ เราบรรเลงสุดฝีมือเลย" เลื่อมประภัสบอก
"ขอบคุณนะคะคุณจิตตินที่ชมว่าเราสวย"
จิตตินเกือบถุยคัพเค้กออกมา
ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์ถือของขวัญกับช่อดอกไม้ มาพร้อมศุภร และชายเล็ก หล่อกันทั้ง
สามคน ต่างถือกล่องของขวัญมาคนละกล่อง วิรงรองถลาเข้ามาหา จิตตินตามมาถ่ายรูป จิตริณีและเลื่อมประภัส ฉัตรอาชา เข้ามาช่วยรับของขวัญจากหนุ่ม ๆแล้วแยกไป
"ใครน่ะลูก" หม่อมวาณีถาม
"ไม่ทราบค่ะ" หญิงกลางบอก
จิตตินมองเหล่ ๆ หนุ่มทั้งสาม คุณชายรองไม่ได้ให้ช่อดอกไม้กับวิรงรอง ยังถืออยู่
"คุณชายรอง คุณชายเล็ก สวัสดีค่ะ"
"แฮ็บปี้เบิร์ธเดย์ครับ คุณติ่ง" ชายรองบอก
"Thankyou so much เออ แล้วนี่...คุณ"
"นี่ศุภร เพื่อนผมครับ"
ศุภรยื่นนามบัตรให้
"ผมกับไอ้หม่อมเปิดร้านผ้าไหมอยู่ที่สีลม เชิญอุดหนุนหรือไปทำข่าวได้เลยนะครับ"
"ได้ค่ะ โอว์ ติ่งรู้สึกอบอุ่นจัง"
"อบอุ่นอะไรครับ" ม.ร.ว. บดินทราชทรงพลถาม
"ก็มีสามทหารเสือมาคุ้มครองติ่งไงวันนี้ไงคะ"
สามหนุ่มหัวเราะ จิตตินยิ่งหมั่นไส้
"ยายติ่ง ฉันไปถ่ายรูปหมาจูยายคุณนายสายวรุณดีกว่า ถ่ายคนแถวนี้มันเปลืองฟิลม์ว่ะ"
คุณชายเล็กมองจิตตินอย่างเอาเรื่อง
"คุณติ่งพูดถึงสามทหารเสือ เหมือนจะเกิดสงครามในวันนี้อย่างนั้นล่ะครับ"
"ก็ไม่แน่นะครับ สงครามเจ้ากับไพร่มันมีมาทุกยุคทุกสมัย ตั้งแต่ยุคเทวดากรีกแล้ว"
"เอ....ยุคนี้ไม่มีเจ้า ไม่มีไพร่แล้วละมัง มีแต่นายทุนกับนายทุน...สู้กันด้วยเงิน อวดบารมีว่าใครจะรวยกว่ากัน"
"หรือส่งลูกไปผลาญเงินเมืองนอกได้มากกว่ากันด้วย" คุณชายเล็กว่า
จิตตินทำท่าจะเหวี่ยงกล้องทิ้ง จิตริณีรีบห้าม
"ไปถ่ายรูปฉันดีกว่า จิตติน อย่ามาขวางโลกอยู่แถวนี้เลย"
จิตริณีดึงจิตตินแยกไป
"เชิญร่วมงานดีกว่าค่ะ แล้วก็อย่าพูดเรื่องสงครามเลยนะคะ มันจะเป็นลางไม่ดี สำหรับงานวันเกิดติ่งเสียเปล่า ๆ"

เวลาผ่านไป มุมสงบมุมหนึ่ง คุณชายรองนั่งคุยกับหม่อมวาณี ช่อดอกไม้ยังวางอยู่ที่โต๊ะ
อีกมุมหนึ่ง ดังอึกทึก บรรดาขาแดนซ์กำลังวาดลวดลายกันอยู่ริมสระน้ำ วิรงรองเริงระบำกับกลุ่มจิตติน
จิตริณี เลื่อมประภัส ฉัตรอาชา และเพื่อน ๆ
ชายเล็ก หญิงกลาง ศุภรอยู่ด้วยกัน ศุภรทานเค้กของคุณหญิงกลางอย่างเอร็ดอร่อย ฝ่าย ม.ร.ว. ศศิรัชนีมองอย่างปลื้ม
"ไม่นึกเลยนะครับว่าต้องมาร่วมงานกับคนที่เราไม่ชอบขี้หน้า"
"พูดถึงใครคะ" หญิงกลางถาม
"ก็เจ้าของงานกับเพื่อนฝูงเขาน่ะซีครับ นี่ถ้าพี่รองไม่ชวนมา ผมก็คงไม่มาให้เสียเวลาหรอก"
"นายเล็กพูดตรงใจ ฉันเองก็ไม่อยากมาเหมือนกัน แต่ขัดนายรองไม่ได้"
"คุณเล็ก คุณเองก็จบสเตทมา ศิษย์เก่าอเมริกันเหมือนพวกเขานะคะ"
"ไม่เหมือนครับ พวกผมถูกสอนให้รักในจรรยาบรรณอาชีพของตัวเอง แต่ยายวิรงรองไม่มีจรรยาบรรณในงานข่าวของหล่อน"
"ถูกต้อง เอาข่าวเสีย ๆ หาย ๆ ของคนมาลงหากิน บางทีก็จริง บางทีก็เท็จ ใครจะเสียหายยังไงก็ช่าง เฮ้อ...ไร้จรรยาบรรณแม้แต่เค้กก้อนนี้"
"ทำไมคะ"
"เค็มปี๋น่ะซีครับ สงสัยยายติ่งจะใช้น้ำปลาแทนเกลือ"
หญิงกลางสะดุ้ง
"เออ พี่ศุภรครับ คือ"
"คงไม่อยากให้แขกกินเยอะล่ะมั้ง ยายนี่นอกจากมีอาชีพแส่เรื่องชาวบ้านแล้ว นิสัยส่วนตัวยังเค็มกว่าทะเลเดดซีเสียอีก"
"เค็มไปเหรอคะ" หญิงกลางถาม
"ครับ เค็มมาก ใครเป็นโรคไตทานเข้าไปคงถึงขั้น เด้ด สะมอเร่"
"ตายจริง งั้นคงต้องลดเกลือแล้วล่ะค่ะ อ้อ ใช้เกลือนะคะ ไม่ใช่น้ำปลา"
"เออ หญิงกลาง หมายความว่า"
"ค่ะ ดิฉันทำเองค่ะ"
"กำลังจะบอกว่าผมแกล้งพูดประนามยายติ่งไปอย่างนั้นแหละครับ จริง ๆ เค้กอร่อยมาก"
"เชื่อค่ะ"
"ทำไมล่ะครับ"
"เห็นบ่นว่าเค็ม แต่ทานไปสามชิ้นแล้วนะคะ"
ศุภรหัวเราะแหะ ชายเล็กมองเลยไป ทุกคนในงานมองตาม คนคุมแผ่นเสียงเอาเข็มออกทันที
ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงก้าวเข้ามาในงาน สวยน่าตื่นตะลึงเหมือนนางพญา วิรงรองตรงไปต้อนรับ จิตตินตามไปถ่ายรูป คุณชายรองและหม่อมวาณีลุกขึ้นทันทีตามไป

วิรงรองจูบแก้มซ้ายขวาหญิงก้อย จิตตินถ่ายรูปตลอดเวลา
"วันนี้เธอสวยบาดจิตบาดใจเหลือเกิน หญิง"
"ขอบใจ สุขสันต์วันเกิดนะติ่ง"
วิรงรองรับของขวัญมา หญิงก้อยตรงมาหากิม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์ที่ยืนรออยู่กับหม่อมวาณี
"ชายรองรออยู่นานแล้วนะลูก ทำไมสายขนาดนี้"
"ลูกแต่งตัวอยู่น่ะซีคะ ให้สวยสมกับที่ต้องมาเจอคุณรอง อย่างที่ฝรั่งเขาว่า เดรส ทู คิล สวยประหาร"
คุณหญิงก้อยส่งสายตาดุจ้องมาที่ชายรอง เขายิ้มรับไม่ได้เอะใจอะไร
"จริงครับ หญิงสวยประหาร จนผมแทบขาดใจ จริง ๆ"
กิตติจับมือหญิงก้อยจุมพิตเบา ๆ วาณี วิรงรองอมยิ้มแล้วรีบแยกไป จิตตินตาม
"ผมรอเวลานี้มานานแล้วนะหญิง"
"รออะไรคะ"
"รอที่จะได้ปรับความเข้าใจกับหญิงน่ะซี"
กิชายรองควงหญิงก้อยเข้าไปในงาน เธอยิ้มหยัน

เขาพาเธอหลบมาห้องส่วนตัว แต่ยังมองเห็นกิจกรรมด้านนอกของสระน้ำ
"หญิงยังไม่ได้ทักทายเพื่อน ๆ เลยนะคะ"
"อยู่กับผมก่อนเถอะ คิดถึงหญิงเหลือเกิน"
ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงเลิกคิ้ว
"เหรอคะ คิดถึงหญิง หรือคิดถึงหญิงอื่นกันแน่"
"พูดอะไรน่ะหญิงก้อย"
"หญิงแค่รู้สึกว่าช่วงเวลาที่เราห่างกันไป คุณชายอาจจะหันไปหาแม่หญิงชาวสวนคนนั้นไปเสียแล้ว"
"หญิงชาวสวน อ้อ ศรีจิตราน่ะเหรอ ผมถึงต้องพบหญิงวันนี้ไงครับ เพื่อยืนยันว่าผมจะแต่งงานกับหญิงเท่านั้น"
"จะขัดพระประสงค์เด็จป้าเหรอคะ"
"ครับ ผมจะกลับไปทูลเด็จป้าว่าผมตัดสินใจแล้ว ผมจะแต่งงานกับหญิงที่ผมรัก คือหญิงก้อยคนเดียวเท่านั้น"
ม.ร.ว. เทพีเพ็ญแสงเบือนหน้าหนี ซ่อนความรู้สึกเจ็บปวด คุณชายรองเชยคางแล้วจะจุมพิต
เพลงร็อคละตินแว่วมา คุณหญิงก้อยลุกพรวดทันที
"นั่นเพลงโปรดของหญิงนี่ ขอตัวไปสนุกกับเพื่อน ๆ ก่อนนะคะ"
เธอออกไปทันที ชายรองชักสงสัยในท่าทีของหญิงก้อย ตามออกมา
ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์ตามออกมา พบว่า หญิงก้อยกำลังไปรวมกลุ่มเพื่อน จิตติน วิรงรอง จิตริณี เลื่อมประภัส ฉัตรอาชา และชายหล่อล่ำอีกสองนาย จับกลุ่มกันแดนซ์อย่างเมามัน
คุณหญิงกลางเข้ามาหาชายรอง
"ทำไมคืนดีกันเร็วจัง"
"หญิงกลาง หญิงก้อยยังโกรธผมอยู่ใช่ไหม"
"ไม่นะคะ หญิงก้อยดีใจมากที่จะมาพบคุณรองวันนี้ต่างหาก มีอะไรรึเปล่าคะ"
"เปล่าครับ"
บริกรถือถาดเครื่องดื่มผ่านมา คุณชายรองคว้าแก้วมาดื่มรวด หญิงกลางมองอย่างเป็นห่วง

มุมหนึ่ง ศุภรและคุณชายเล็กกำลังคุยกับจิตริณี
"หา....คุณจิตริณีทำงานที่เดียวกับคุณสาลิน"
"ใช่ค่ะ ห้องสมุดสุรวงศ์ คุณชายเล็กรู้จักสาลินด้วยเหรอคะ"
"คือ ไม่รู้ส่วนตัวหรอกครับ ผมฟังจากที่คุณศรีจิตราเล่าให้ฟังน่ะ สวยไหมครับ"
"สวยมาก"
"พี่ศุภรเคยเห็นด้วย"
"ไอ้หม่อมเคยพามาที่ร้าน สวยจนอยากเห็นพี่สาวว่าสวยเท่ากันไหม"
"คนละแบบครับ คนนึงสวยซน คนนึงสวยหวาน"
จิตริณี ศุภรมองหน้ากัน
"ไหนว่าไม่เคยเห็นหน้าสาลินไงคะ"
"อ๋อ....นึกขึ้นได้ว่าคุณศรีจิตราเอารูปถ่ายมาให้ดูครั้งนึง สวยซน ๆ นี่ล่ะครับ"
คุณหญิงศศิรัชนีเข้ามาสมทบ ศุภรยิ้มร่า
"เชิญครับคุณหญิงกลาง เมื่อกี้อย่าถือสาความปากพล่อยของผมเลยนะครับ ที่ติขนมเค้กคุณหญิง"
"ไม่เป็นไรค่ะ เห็นคุณไม่เป็นไตวาย เด้ด สะมอเร่ไปต่อหน้า ฉันก็ดีใจแล้วค่ะ"

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 11/5 วันที่ 26 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ