อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 15/4 วันที่ 1 พ.ย. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 15/4 วันที่ 1 พ.ย. 58

“เป็นยังไงศรีจิตรา แปลนบ้านที่สถาปนิกเขาเขียนมา เหมือนที่ตั้งใจไว้ไหม”
“พอใจเพคะ แต่ไม่ทราบว่าคุณชายว่ายังไงเพคะ”
“ว่ายังไงชายรอง”
“เกล้าว่า ศรีจิตราหมายถึงนายเล็กมากกว่าพะยะค่ะ ว่าไง นายเล็ก”
“ผมโอเคนะฮะ แต่ว่าอยากให้เพิ่มมุมเทอเรซให้กว้างอีกหน่อย”
“นายก็ปรึกษากับศรีจิตราก็แล้วกัน”
เสด็จขมวดพระขนง ตรัสเสียงแข็งขึ้น แต่ดวงเนตรขบขัน “พิลึกจริงชายรอง นี่เราเป็นคนอยู่ หรือว่าจะยกให้น้องกันแน่”

ศรีจิตราตกใจนิดหน่อย คุณสอางค์ตาโต
“ก็นายเล็กมีหัวทางนี้นี่พะยะค่ะ อีกอย่างเกล้าถือคติ คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก ถ้าใจสบาย อยู่ที่ไหนก็เป็นสุขพะยะค่ะ”


คุณสอางค์ชม “วุ้ย คุณชาย เข้าใจพูดค่ะ”
“พี่รองพูดเหมือนใจผม”
“นี่ เจ้าเล็ก” เสด็จทรงเสียงเขียว
คุณชายเล็กคอหด “พะยะค่ะ”
“ฉันยังไม่ได้ชำระความแก แกจงใจหลบหน้าสาลินใช่ไหม”
ศรีจิตรามองคุณชายเล็กนิ่ง คุณชายเล็กเข้านวดพระบาทเสด็จ “โธ่ เด็จป้าหาความเกล้า เกล้าแต่งตัวจะมาอยู่แล้ว แล้วเกิดตำรวจบุก เกล้าต้องพาหม่อมหนีไปหลบในกองถ่าน โธ่ อีกหน่อยก็ได้เจอพะยะค่ะ”
“อีกหน่อยน่ะ เมื่อไร”
คุณสอางค์นึกได้ “อุ๊ย ก็จวนจะวันประสูติอยู่แล้วเพคะ วันนั้นทุกคนต้องมาอยู่แล้ว”
คุณชายเล็กคอหดรำพึงเบาๆ “อีกแล้วหรือ”
คุณชายรองขมวดคิ้วมองหน้า คุณชายเล็กยิ้มแห้งๆ
คุณสอางค์เริ่มร่ายรำอีก “วันประสูติคราวนี้ หม่อมฉันเตรียมงานไว้แล้วเพคะ ตอนกลางวันก็ทำเหมือนทุกปี แต่งานกลางคืน หม่อมฉันอยากให้มีอาหารจากหลายๆชาติกว่าทุกปี”
“ดีฮะ จะได้กินกันให้พุงกางเลย”
เสด็จทรงค้อนภาติยะคนเล็ก คุณสอางค์ยังคงเพ้อ เดินมากลางลาน แล้วโยกย้ายร่ายรำ “แล้วก็มีการแสดงของข้าหลวง พระสหาย และพระญาติเพคะ”
วรรณาแทรกขึ้น “หม่อมฉันกับมาลาก็แสดงเพคะ”
เสด็จรับสั่งถาม “แล้วศรีจิตราล่ะ จะแสดงอะไร”
ศรีจิตราไม่ยอมบอก “แสดงเพคะ แต่ต้องปิดเป็นความลับก่อนเพคะ”
คุณชายเล็กครุ่นคิด แล้วหาทางออกได้เรื่องปิดบังหน้าไม่ให้สาลินจำได้ รีบโพล่งออกมา “ถ้าจะให้พิเศษจริง ๆ ต้องจัดแบบนี้พะยะค่ะ จัดเป็นงานแฟนซีสวมหน้ากาก”
คุณชายรองมองคุณชายเล็กอย่างสงสัยเล็กน้อย คุณสอางค์อ้าปากค้าง มาลา วรรณาตาโต “วุ้ย ทำไมหม่อมฉันไม่ทันคิด แฟนซีสวมหน้ากาก ต้องสนุกแน่เลยเพคะ”
คุณชายเล็กเข้าประคองคุณสอางค์เต้นรำไปมา “มีการถอดหน้ากากตอนเที่ยงคืนด้วยนะครับคุณสอางค์”
มาลา วรรณาหัวเราะคิกคัก
“ว่าไงชายรอง”
“ก็น่าสนุกดีพะย่ะค่ะ”
“เอ้า เอาตามนี้ก็ดี ได้ปล่อยแก่กันลืมตายล่ะ” ทุกคนหัวเราะ เสด็จปรายตามองคุณชายรองอย่างมีนัยบางอย่าง “แต่อย่าลืมนะงานนี้วงศ์วานว่านเครือมากันพร้อมหน้า แม้แต่วังรัชนีกุล”
ทุกคนเจื่อนไปทันที มองมาทางคุณชายรอง คุณชายรองพยายามทำสีหน้าปรกติ ศรีจิตรามองนิ่ง คุณชายรองยิ้มรับราวไม่รู้สึกรู้สมอะไร เสด็จทรงแย้มสรวลในที

ในห้องสมุด วันนี้ไม่ค่อยมีผู้ใช้บริการ ที่เคาน์เตอร์ สาลิน บราลี ลลิตา แว่นสุมหัวกันเช่นเคย
ลลิตาอ่านหน้าข่าวสังคม “ดาราสาวดาวยั่ว ชื่อเป็นดอก...ไม้ ไปฉีดพาราฟีนเพิ่มขนาด จาก 36-22-36 ตอนนี้กลายเป็น 40-20-38 แล้ว” สาลินกับบราลีอึ้ง
บราลีลูบอกอันแล้งน้ำแห่งตน “นั่นคนหรือ”
“เขาเดินได้ยังไงน่ะครับ กลัวเดินๆ ไปแล้วตัวหัก หัวทิ่มไปข้างหน้า” แว่นทำท่าเดินให้ดู สาวๆ ขำ
ลลิตาหงุดหงิด “วุ้ย วันนี้ไม่มีข่าวไฮโซไซตี้เลย มีแต่พวกดาวโป๊”
บราลีไม่พอใจ “ดาวโป๊ก็คนนะยะ ทำงานแลกเงินเหมือนเรา”
ลลิตาพับหนังสือพิมพ์เชิดใส่ มองดูสาลิน “นี่เธอไม่มีข่าวอะไรบ้างเหรอ”
“มาถามอะไรฉัน”
“จะว่าได้หรือยะ เผื่อเธอไปหว่านเสน่ห์กับคุณชายที่ไหนอีก จนยายคุณหญิงเจ้าของเขาต้องบุกมาทวงคืนเธอถึงห้องสมุด”
สาลินส่ายหน้าแล้วแยกไปมุมหนึ่ง ประตูเปิดออก มีตนในชุดสูทหรูเรียบก้าวมาดูเป็นสูทชาแนลคล้ายแจ็กกี้ เคเนดี้ บราลี แว่น สาลิน ลลิตาอ้าปากค้าง “ว้าย มาจริง ๆ ด้วย”
บราลี ลลิตา แว่นรีบตรงไปหาทันที “มาอ่าน มายืม หรือจะมาทุ่มหนังสือใส่ใครคะ”
ศรีจิตราอึ้ง “เออ ดิฉันมาพบสาลินค่ะ”
“แน่เลยครับ คุณหญิงเทโพใช้คุณมาใช่ไหม เขาให้คุณมารังแกคุณสาลินของผมใช่ไหม”
ลลิตาขู่ “ผอมแห้งอย่างนี้ แค่ฉันหายใจรด คุณก็ล้มตึงแล้วล่ะค่ะ”
สาลินเดินเข้ามา เห็นศรีจิตราก็ร้องกรี๊ด
บราลีให้กำลังใจเพื่อน “ไม่ต้องกลัวลินซี่ ฉันมีทั้งค้อนและเคียว พร้อมจะปะทะพวกแบ่งชนชั้นอยู่แล้ว”
สาลินวิ่งเข้าไปกอดศรีจิตรา ทุกคนหน้าเหรอ “พี่ศรี ทุกคนคะนี่พี่สาวฉันเอง พี่ศรีจิตราค่ะ”
ศรีจิตราไหว้ทุกคน
ลลิตารีบขอโทษ “อ้าว โทษค่ะ”
บราลีเปลี่ยนท่าที “เชิญค่ะ ห้องสมุดเรายินดีต้อนรับค่ะ”
สาลินพาศรีจิตราเข้าด้านใน
แว่นตาเคลิ้ม “โอย....ใจจะขาด สวยหยาดฟ้ามาดินทั้งพี่ทั้งน้อง เลือกไม่ถูกเลยครับ”

คอฟฟี่ช็อปหรู ที่มุมหนึ่ง ศรีจิตรานั่งอยู่กับสาลิน
“จะให้สารำละคร รำอะไรคะ ม้าย่อง หรือเขมรไล่ควาย”
ศรีจิตราทำเถรตรง “รำม้าย่องคงไม่เหมาะ ส่วนเขมรไล่ควายมันไม่มีท่ารำ มีแต่ร้องฮึย ฮึย ฮึย ฮึย”
สาลินค้อน ศรีจิตราทำหน้าเฉย “แล้วยังมีแฟนซีสวมหน้ากาก มีเต้นรำ ตายยังกะนิยายประโลมโลกย์”
“สนุกดีออกสา”
“นี่ความคิดใครคะนี่”
“คุณชายเล็ก”
“อื๊อ อีตานี่อีกแล้ว”
“คราวนี้แหละ สาจะได้เจอคุณชายเล็กเสียที”
“ฮึ เชียร์กันจังเลย”
“เขาเป็นคนดีจริงๆ นะสา พี่เองก็อยากมี...” ศรีจิตราอึ้งไปนิด สาลินมอง “...น้องเขย ดีๆ เหมือนกันนี่”
“อี้ย์ น่าเกลียดตายเลย พี่แต่งกับพี่ น้องแต่งกับน้อง ชาวบ้านต้องนินทาว่าเราเข้าไปนั่งจองสมบัติเสด็จ ไม่ให้กระเด็นไปไหน”
“เสียดาย”
“เสียดายอะไรคะ”
“เสียดายที่เราไม่มีพี่สาวใหญ่อีกซักคนไงสา” ศรีจิตราพูดเรียบๆ หน้าตาเฉย
สาลินตาเบิกกว้าง “หา !”
ศรีจิตรายิ้ม “พี่พูดเล่นน่ะ”
“ตายแล้วพี่ศรีมีพูดเล่นด้วย ไปติดมาจากใครเนี่ย” ศรีจิตราตาเป็นประกาย สาลินมอง

ที่โต๊ะทำงานคุณชายรองในร้านผ้าไหม คุณชายรองกำลังนั่งตรวจบัญชี พลางเซ็นเช็คอยู่
ศุภรเดินเข้ามาเคาะโต๊ะราวเคาะประตู “ไอ้หม่อม”
“อะไร”
“คุณสามาว่ะ มากับสาวสวยอีกคน” คุณชายรองแปลกใจ “คุณสาแนะนำว่าพี่สาวชื่อศรีจิตรา ใช่พระคู่หมั้นแกรึเปล่าวะ” คุณชายรองเป็นอึ้ง

คุณชายรองและศุภรออกมา มองไปที่ราวผ้า สาลินดึงผ้าไหมมาลูบคลำเป็นผ้าที่เคยลูบตอนกินไข่นกกระทาทอด ผ้านั้นเหลือบสีต่างๆ วูบวับ ศรีจิตรายืนดู
“สวยจังเลย”
“เอาซีสา พี่ซื้อให้”
“ไม่เอาค่ะ แพงจะตาย หลาตั้งสองร้อย เวลาอีตา เอ๊ยเวลาคุณชายไม่อยู่ร้าน” สาลินดึงผ้ามาราว 2 เมตร “สาชอบเข้ามาคลำผ้าผืนนี้บ่อย ๆ” คุณชายรองสะดุ้งเล้กน้อย สาลินกรีดนิ้วเหยียดแขนหนึ่งดึงผ้าไปสุดแขนข้างตัว อีกมือจับผ้าไว้ตรงไหล่ด้านนั้น บิดสะโพกพ้อยท์เท้า ผ้าทาบทรวดทรง ไม่แพ้นางในหนังมหากาพย์ ศุภร คุณชายรองมองเพลิน “สาจะลูบๆ คลำๆ ไปจนบ่ายเลย”
ศรีจิตราไม่ตอบ มองเลยไปเห็นทั้งคุณชายรองและศุภร รีบสะกิดสาลิน สาลินสังหรณ์ใจหมุนตัวขวับมาดู ตรงหน้าคุณชายรองยืนกอดอกดูอยู่ รีบทำหน้าเฉยชา ดวงตากลับมีประกายวิบวับ ศรีจิตรายืนอึ้ง สาลินลดผ้าลง ทำเชิดกลบเกลื่อน
“เป็นยังไง มาดูผ้ากันหรือ ได้อะไรบ้างแล้วหรือยัง”
“กำลังดูอยู่ค่ะ”
“งั้นเชิญตามสบายนะ อ้อ อย่าลูบคลำมาก เดี๋ยวผ้ามันจะเปื้อนเสียหมดโดยเฉพาะมือเลอะๆ ที่เปื้อนของทอดน้ำมันน่ะ” คุณชายรองยิ้มสะใจนิด ๆ หมุนตัวเดินไป
สาลินมองตามอย่างหมั่นไส้ พูดจงใจให้ได้ยิน “ความจริงเราไม่น่ามาดูผ้าที่นี่เลยพี่ศรี” คุณชายรองได้ยินเต็มสองหู ศุภรชักสนุกตาม “ที่นี่เขาทำมารับฝรั่ง ก็เลยมีแต่ราคาฝรั่ง อุ๊ย” ศรีจิตราตาเขียวหยิกสาลิน
คุณชายรองหันกลับมาช้าๆ สาลินคลึงตรงที่โดนหยิกอยู่ “ผ้าที่นี่ตั้งราคาตามคุณภาพของผ้า แล้วผ้าแต่ละผืนนี่ เราแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้คนทอ” สาลินเชิด “ไม่ได้เหมามาโก่งราคาอย่างที่...ใครบางคน...ชอบกล่าวหาคนอื่นอย่างสนุกปาก” สาลินตาเบิกกว้าง ในใจสนุกสนาน ศรีจิตราตกใจนิดหน่อย ศุภรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ “ผ้าบางผืน คนทอ ทอนานเป็นเดือน บางลายก็มีแค่ผืนเดียวในโลก มันก็เลยต้องแพงกว่าผืนอื่น”
“ก็แล้วไปซี”
“ศุภร ช่วยพาคุณศรีกับน้องสาวไปดูผ้าล็อตใหม่ที” คุณชายรองหันมาหาศรีจิตรา “ฉันเตรียมไว้จะถวายเด็จป้า
แต่ยังไม่รู้ว่าผืนไหนถึงจะเหมาะ เธอช่วยเลือกให้ทีเถอะ”
“ได้ค่ะคุณชาย สาไปช่วยพี่เลือกด้วย”
“เชิญครับ” ศุภรผายมือเดินนำไป
ศรีจิตรายิ้มแต่ตาเขียวแล้วเอานิ้วคีบ สาลินร้องโอดโอย ศรีจิตราไม่ปล่อย ดึงให้ตามไป “สานะ พูดจา”
“โอ๊ย พี่ศรีง่ะ”
คุณชายรองมองตามตาขุ่น แล้วหยิบผ้าชิ้นแพงที่สาลินหมายปองมาดู อมยิ้มนิด ๆ

ห้องนั่งเล่นวังรัชนีกุล หม่อมวาณีนั่งจิบชาอยู่ข้างๆ ท่านจันทร์ ท่านจันทร์มีหนังสือบนเพลา ประทับบนโซฟาเดี่ยวข้างกัน ศศิรัชนีนั่งอยู่ไม่ห่าง คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงยืนมองไปนอกสวนสวย
หม่อมวาณีดีใจ “คุณสอางค์เพิ่งโทรมาบอกเรื่องงานเมื่อสายนี่เอง แปลว่าไม่ทรงกริ้วแล้วนะเพคะ ถึงได้เชิญเรา”
“เสด็จพี่น่ะทรงยุติธรรมและมีพระเมตตา ต่อให้ทรงกริ้วก็ไม่ตัดญาติขาดมิตรหรอก” ท่านจันทร์ตวัดสายพระเนตรไปที่คุณหญิงเทพีเพ็ญแสง แต่คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงทุกข์เรื่องอื่น
“มีเวลาไม่ถึง 10 วัน จะไปตัดชุดอะไรทัน”
ท่านจันทร์ทรงชะงัก หม่อมวาณีมองศศิรัชนี แล้วถามเหมือนเป็นนางข้าหลวงไม่ใช่แม่ “เอ้อ ลูกหญิงจะไปด้วยหรือจ๊ะ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหันขวับมา “ทำไมหรือคะ หรือว่าหญิงเป็นบุคคลต้องห้ามสำหรับวังวุฒิเวสม์”
“นั่นซีนะ เธอเป็นหรือเปล่าล่ะ บุคคลต้องห้าม” ท่านจันทร์ทรงกระแทกเสียง
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงตาวาว ศศิรัชนีพูดขัด “ท่านพ่อคะ คุณสอางค์บอกว่าเด็จป้าโปรดให้หลานๆ ไปกันให้ครบ แล้วนายเล็กก็ขอให้ส่งการแสดงบนเวทีด้วย”
“นั่นไงคะ หญิงอาสาเป็นคนแสดงบนเวทีถวายเด็จป้าเอง เพราะพี่หญิงคงไม่ถนัดใช่ไหมคะ เพราะถ้าให้แสดงจริง ก็คงแสดงเป็นนางก้นครัว เป็นนางขี้เถ้าอย่างนางซินเดอเรลล่า”
หม่อมวาณีหัวเราะ “ลูกหญิง ปากคอเราะรายใหญ่แล้ว ไปว่าพี่เขา” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหัวเราะตามแม่
ศศิรัชนียิ้มหวานตอบ “จ้ะ พี่ไม่ถนัดหรอก เพราะเรื่องต้องไปแสดง...จริตมายา...อะไรต่อหน้าคนนี่ หญิงคงถนัดกว่าพี่”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหน้าเชิด แต่ทำไม่รู้เท่า “ค่ะ หญิงจะรับอาสาเอง เด็จป้าจะได้ทรงทราบว่า หญิงมีความสามารถแค่ไหน”
“เมื่อเปรียบกับสะใภ้ที่เด็จป้าทรงหาไว้อย่างนั้นซี”
“ท่านคะ”
“มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นไม่ใช่หรือเพคะ” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงสะบัดเดินออกไป
หม่อมวาณีจะเป็นลมลุกขึ้นละล้าละลัง “ลูกหญิงจ๋า แม่ว่า”
ท่านจันทร์กริ้วจนกลายเป็นสังเวช“เอาเถอะวาณี ตามใจมัน มันอยากไปแสดงอิทธิฤทธิ์อิทธิเดชอะไรก็ตามใจมัน”
“แต่ว่า เอ้อ”
“ความจริงเธอก็น่าจะชินแล้วนะ”
“ชินอะไรเพคะ ท่าน”
“ชินที่ลูกเราทำอะไรให้ขายหน้าอยู่ทุกวี่ทุกวันน่ะซี”
ศศิรัชนีหัวเราะออกมา หม่อมวาณีค้อนตาเขียว ท่านจันทร์ยิ้มให้ธิดาคนกลาง

ร้านผ้าไหม คุณชายรองนั่งตรวจบัญชีต่อ ศุภรเดินทำหน้ากรุ้มกริ่มเข้ามา “กลับไปแล้วหรือ”
“ฮื่อ ฉันเพิ่งไปส่งขึ้นแท็กซี่เดี๋ยวนี้เอง” ศุภรมีทีท่ารื่นเริงเกินควร คุณชายรองมองในใจเริ่มขุ่น ศุภรรู้ทันแกล้งปลื้มกว่าปรกติ “สองศรีพี่น้องนี่กินกันไม่ลงจริงๆ น้องสาวน่ารักแสนซน พี่สาวสวยหวานเรียบร้อยเยือกเย็น เลือกไม่ถูกเลย”
“ถ้าเป็นนายจะเลือกใคร”
ศุภรมองคุณชายรอง ดวงตาจับท่าทีได้ “คนพี่ ทั้งสวยทั้งเรียบร้อย อย่างนี้อยู่กันไปชีวิตคงสงบราบรื่น”
คุณชายรองนิ่งฟัง ไม่รู้ว่าศุภรคอยดูท่าที “แล้วคนน้อง”
“เฮ้อ ไม่ไหว ซนเกินไป อย่างนี้อยู่กันสงสัยชีวิตคงร้อนเป็นไฟ คงทะเลาะกันทุกวัน”
“งั้นแกเลือกคนพี่”
“เปล่า เลือกคนน้อง”
คุณชายรองมีแววประหลาดวูบผ่านไปในดวงตา ศุภรจับได้ก็ยิ้มกริ่ม “ก็ไหนว่าทะเลาะกันทุกวัน”
“ทะเลาะซียิ่งดี วันๆ ชีวิตเงียบจะตายอยู่แล้ว ก็ต้องหาอะไรที่มันโลดโผนมีสีสัน แสบๆ คันๆ บ้าง มีพูดกระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี เย้ยหยัน หยอกเย้า เพลิน” คุณชายรองนิ่ง เพราะเห็นจริงตามที่ศุภรว่า ศุภรยิ่งแยง “เฮ้ย....แต่คุณศรีน่ะ เหมาะกับแกแล้วนะ เสด็จทรงมีพระเนตรแหลมคม”
“ยังไง”
“แกมันเผด็จการ ต้องได้เมียหวานๆ นิ่งๆ ตามใจผัวแบบนี้แหละ” คุณชายรองพูดไม่ออก “คุณสาน่ะ ฉันว่าเหมาะกับฉันว่ะ”
“อย่ามาพล่าม แล้วหญิงกลางแกไม่สานต่อเหรอวะ”
“ก็ไม่มีโอกาสนี่หว่า นะ....ถ้าฉันพลาดจากหญิงกลาง แกช่วยแนะนำสาลินให้ฉันหน่อย”
คุณชายรองลืมตัว “ไม่ได้.....ฉันไม่ให้..”
“ฉันไม่ให้... อะไรวะ”

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 15/4 วันที่ 1 พ.ย. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ