อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 16/2 วันที่ 2 พ.ย. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 16/2 วันที่ 2 พ.ย. 58

เสียงหม่อมอำพันดังมาจากเบื้องหลัง “แม่พร้อมแล้วจ้ะ” เหนือบันได หม่อมอำพันยืนอยู่ในชุดกระโปรงสุ่มมิเลดี้ ผมอลังการปักเข็มกลัดเพชร ริบบิ้นขนนก ถือพัดด้ามจิ๋ว คลี่กระพือ มีผ้าคลุมไหล่ปิดอกไว้มิดชิด เยื้องกายลงบันไดมาอย่างภาคภูมิ ทุกคนมองตามตาค้าง หม่อมอำพันก้าวมาใกล้ เห็นหน้าที่แต้มไฝปลอมข้างแก้ม มาหมุนตัวต่อหน้าหนุ่มๆ “ไง แม่เป็นไงบ้างลูก”
“ง่า เอ้อ อ้า สวยมากครับ” คุณชายโตเขินแทน
“โอ้โฮ ยังกะควีนน่ะหม่อม” คุณชายเล็กชม คุณชายรองยิ้มปลื้ม

“แหม นานๆได้ปล่อยแก่เสียที ถ้าสวยแม่ก็พร้อมขึ้นตำหนักใหญ่แล้วลูก”


นมย้อยท้วง “อุ๊ย ยังไปไม่ได้ค่ะหม่อม ยังเหลืออีกคน”
“ใคร”
คุณชายโตเสียงอ่อย “จรวยไงครับ”
“อ้อ คงแต่งตัวเทียบเจ้าเทียบนายอยู่ นี่คงไม่แต่งเลียนแบบฉันหรอกนะยะ”
“เรียบร้อยแล้วค่า” จรวยก้าวออกมา แต่งละม้ายหม่อมอำพัน แม้แต่ใฝข้างแก้ม ที่ต่างคือคว้านคอเสื้อลึกกว่า
หม่อมอำพันอุทาน “ว้าย อกอีแป้นแตก นังจรวย”
“อุ๊ยตาย นึกว่าฝาแฝดกับหม่อม” เจียมอุทาน
“บังเอิญน่ะค่ะ รวยไม่ได้ตั้งใจ รีบไปเถอะค่ะ รวยอยากไปช่วยงานเต็มทีแล้ว”
“ไปช่วยหรือไปโชว์ยะ”
“ไปช่วยซีคะ ยกน้ำ เสิร์ฟน้ำแขกผู้มีเกียรติทั้งวัง”
“ถ้าเสิร์ฟแต่น้ำก็แล้วไป แต่ถ้าไปยกเครื่องชากาแฟ ก็อย่าไปทำนมหกเข้าก็แล้วกัน เพราะนี่ก็หกจนจะไม่เหลือไปเลี้ยงลูกแล้ว”
“คุณชายขา หม่อมว่ารวย”
“ผมว่าเราควรจะไปกันได้แล้วล่ะครับ” คุณชายรองเตือน
“เดี๋ยว ยังไปไม่ได้” หม่อมอำพันค้าน
“มีอะไรอีกล่ะครับ” คุณชายโตงง
หม่อมอำพันปลดผ้าพันคอออก ดึงพรึ่ด พบว่าคอเสื้อคว้านลึกไม่แพ้จรวย ที่คอมีโชกเกอร์เพชรทิ้งอุบะตุ้งติ้งลงมาเหนือเนินอก ถัดจากตุ้งติ้งคืออกมหึมาที่ถูกคอร์เซ็ทดันทะลักล้น เหมือนจรวยราวฝาแฝด แต่ใหญ่กว่าคัพหนึ่ง ทุกคนตะลึง จรวยอึ้ง
“หม่อมขา อากาศคืนนี้เย็นยะเยือก ห่มผ้าคลุมไปซักหน่อยไม่ดีกว่าเหรอคะ” นมย้อยห่วง
“ค่ะ กัน กันเป็นปอดบวมค่ะ” น้อมเสริม
“ไม่เอา เดี๋ยวคนไม่เห็น”
คุณชายเล็กอึ้ง “หา”
“แหม นานทีปีหน ฉันถึงจะควักออกมาโชว์ซักที” ทุกคนยิ่งแน่ใจ
“เอ้อ อะไรนะครับ” คุณชายรองไม่อยากเชื่อ
“หม่อม หม่อมควักอะไรออกมาโชว์คะ” น้อมถาม
หม่อมอำพันค้อนตาคว่ำ “จะอะไร ก็สร้อยนี่ซียะ ท่านพ่อแกประทานให้ตั้งแต่วันแต่งฉัน นานน้านถึงจะใส่เสียที ไป ไป”
ทุกคนเคลื่อนขบวน จรวยเกาะแขนคุณชายโตซ้าย หม่อมอำพันเกาะขวา คล้ายคุณชายโตควงฝาแฝด
“เมื่อกี้นายว่าหม่อมแม่เหมือนควีน ควีนอะไร” คุณชายรองถามคุณชายเล็ก
“ไม่ควีนโพดำก็ควีนดอกจิก โธ่ หม่อมเล่นซะหน้าเหมือน”
ทั้งหมดหัวเราะกันลั่น คุณชายรองกลั้นยิ้ม ทั้งสองเดินไป นมย้อย น้อม เจียมมองตาม
เจียมเปรย “นี่ใช่ไหมคะ ที่เขาว่า “ว่าแต่เขา อิเหนาโชว์เอง””

โถงกลางตำหนักใหญ่ แขกเหรื่อแต่งแฟนซีถือหน้ากาก ทักทายกันทั้งงาน ด้านหนึ่งของห้อง เห็นเวทีใหญ่สร้างเป็นปะรำ จัดเก้าอี้ที่ประทับและที่นั่งไว้เป็นทิวแถว สลับกับโต๊ะเล็กสำหรับวางจานอาหารและแก้วเครื่องดื่ม แถวหน้าเป็นที่ประทับของเสด็จ เห็นคุณสร้อย คุณสอางค์ นั่งร่วมกับหม่อมวาณีอยู่ข้างๆ เสด็จทรงชุดราชินีเทพธิดาถือคฑา
คุณสร้อยลองใจ “เอ....หม่อมคะ เห็นหญิงก้อยมางานด้วย”
“ค่ะ วันนี้หญิงก้อยเตรียมโชว์ชุดพิเศษ ซักซ้อมอยู่เป็นอาทิตย์เลยค่ะ” หม่อมวาณีแจง
“แล้วก็เห็นแม่ติ่ง นักข่าวเพื่อนสนิทก็มาด้วยนะคะ” คุณสอางค์รายงาน
หม่อมวาณีเจื่อนไป “แม่วิรงรอง มาช่วยแต่งตัวให้หญิงน่ะค่ะ”
“ที่จริงฉันไม่อยากอนุญาตให้เข้ามาร่วมงานหรอก กลัวว่าจะมาแอบเจาะข่าว เอาไปลงหนังสือพิมพ์ให้เสียเรื่อง”
“อย่าทรงห่วงเลยเพคะ หม่อมฉันกำชับไว้ดิบดีแล้ว”
คุณสอางค์ คุณสร้อยไม่อยากเชื่อนัก มองเลยไป “ว้าย อกแตก” คุณสร้อยอุทาน
คุณสอางค์เหน็บ “ไม่ใช่อกแตก แต่มันอกล้นมากกว่า”
เสด็จทรงหันไปและอึ้ง หม่อมวาณีอ้าปากค้าง คุณชายโตยืนกลางขนาบข้างด้วยจรวยและหม่อมอำพัน คุณชายเล็กกับคุณชายรองอยู่ด้านหลัง ทั้งหมดตรงมา ฝ่ายชายคำนับ ฝ่ายหญิงถอนสายบัว
“งามมากจ้ะ หม่อม แม่จรวย”
ทั้งสองยิ้มรับ “เพคะ”
“งามเหลือเกินค่ะหม่อม” คุณสร้อยชม
หม่อมอำพันมองสองพี่น้องยิ้มเชิด
“แทบแยกไม่ออกค่ะ ว่าคนไหนหม่อม คนไหนสะใภ้” คุณสอางค์เหน็บ หม่อมอำพันหุบยิ้ม ทั้งสองฝ่ายหน้าเชิดใส่กันทันที
คุณชายโต คุณชายรอง คุณชายเล็กยืนเรียงหน้ากัน เสด็จปลื้มหลานทั้งสาม คุณสอางค์ คุณสร้อยพลอยปลื้มไปด้วย
“แต่งเป็นอะไรกันเนี่ย เจ้าสามหนุ่มของข้า”
สามหนุ่มยกดาบ แล้วประกาศพร้อมกัน “ออลฟอร์วัน วันฟอร์ออลพะย่ะค่ะ”
“อ้อ สามทหารเสือนั่นเอง”

ห้องหลังเวทีอันกว้างใหญ่แคบไปถนัดใจ ด้วยบรรดานักแสดง คนช่วยแต่งตัว คนให้กำลังใจ ครูสอนการแสดง ครูสอนเต้น ครูสอนร้อง พี่เลี้ยง นางนมเข้ามาแออัดยัดทะทาน มุมหนึ่งคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงอยู่ในชุดโอเปร่าอลังการยืนอยู่ วิรงรอง เลื่อมประภัส ฉัตรอาชากำลังช่วยตกแต่ง คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงแต่งเป็นเจ้าหญิงอีโซเด แต่มีเครื่องประดับอลังการงานสร้าง
กลุ่มของศรีจิตรา สาลินที่แต่งกายครบ แต่ตัดสินใจถอดชฎามงกุฎออกก่อน สาลินมองดูทุกอย่างในห้องอย่างตื่นตาตื่นใจ มาลา วรรณาพาสาลินลงนั่งที่โต๊ะแต่งตัวที่ว่างอยู่ คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงมองอยู่อย่างจงชัง ศรีจิตรายังยืนตรวจมงกุฎอยู่ ยกขึ้นดูแล้วลดลง คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงในชุดอลังการอยู่ตรงหน้า ศรีจิตราชะงัก คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงมองศรีจิตรา รู้ขึ้นมาด้วยสัญชาตญาณ วิรงรอง เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาก้าวตามมา
“นี่เธอเองซีนะ ตัวโปรดของเสด็จป้า”
ศรีจิตรายิ้ม “เสด็จทรงมีพระเมตตากับทุกคนเสมอหน้ากันมากกว่าค่ะ” ศรีจิตราข่มความกลัวแต่หน้าก็เผือด
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงยิ้มดวงตาดูแคลน กรายมา สุ่มมหึมายิ่งข่มศรีจิตราให้เล็กกระจ้อยร่อย สาลินประจงทาปาก ตามองกระจกเห็นคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงและศรีจิตราก็ตาเหลือก ลุกพรวดขึ้น
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงขยับเข้าหาศรีจิตราอย่างคุกคาม “คงรู้ซีนะ ว่าฉันเป็นใคร”
ศรีจิตราไม่ถอย “ไม่ว่าคุณหญิงจะเป็นใคร ก็จะได้รับการต้อนรับที่ดีที่สุดค่ะ”
สาลินก้าวมาถึง ลืมตัวว่าตนต้องเชียร์คุณชายรองกับคุณหญิงเทพีเพ็ญแสง “ไม่ใช่หรอกค่ะ พี่ศรี” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงชะงัก วิรงรอง เลื่อมประภัส ฉัตรอาชามองดูสาลิน “คุณหญิงแค่เคยเป็นใครเท่านั้น สำหรับวังวุฒิเวสม์” ศรีจิตราตกใจ คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงตาแวว สาลินยิ้มพราย
มาลา วรรณาก้าวมาเป็นแบ็คให้สาลิน วิรงรอง เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาสะใจ
“นี่เธอมาด้วยซีนะ”
“แต่ดิฉันไม่คิดว่าคุณหญิงจะมา”
“ทำไม”
“เพราะคุณหญิงเคยร้องกรี๊ดๆๆ ว่าจะไม่มาเหยียบวังนี่อีกไงคะ”
วิรงรองสะใจ พยักพเยิดกับ 2 บริวาร คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเหลือบมา วิรงรอง เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาเปลี่ยนสีหน้าทันที รีบเข้าข้างอย่างพร้อมเพรียง “คุณหญิงเป็นพระญาติใกล้ชิด ทำไมจะมาไม่ได้คะ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงได้ที “เพราะพวกปลายอ้อ ปลายแขม ยังมากันเต็มวังไปหมด”
วิรงรองพยักพเยิด เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาทำหน้ายียวนชวนโดนตบ
สาลินย้อน “พวกเรามาแสดงความจงรักภักดีค่ะ ไม่ใช่มาแสดงความอิจฉาริษยา”
“อย่างนั้นหรือ ฉันคิดว่าเธอมาแสดงสินค้าให้คนจับจองซะอีก” สาลินชะงัก ศรีจิตราหน้าเผือด คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงยิ้ม “เพราะตั้งแต่ฉันมาถึง ก็ได้ยินคุณป้าทั้งสองของเธอโฆษณาหลานสาวสองคนไม่ขาดปาก”
กลุ่มมาลา วรรรณารู้สึกเพลี่ยงพล้ำ สาลินนึกปราดหาจุดอ่อนศัตรู “แหม คุณหญิงคงเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ เพราะดิฉันกับพี่สาวคงไม่ต้องโฆษณามาก ไม่เหมือนบางคนที่ต้องโฆษณาชวนเชื่อมากหน่อย เพราะเป็นของมีตำหนิ” ศรีจิตรากุมมือสาลินปรามว่าพอ “สา!”
วิรงรอง เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาหลุดบทสะใจอีก คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหันมาราวขอกำลังใจ 3 นางรีบถลึงตา
ขยับเสริมแรง คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงชี้หน้าสาลิน “แก”
สาลินเยาะ “คุณหญิงขา ผู้ดีน่ะไม่พึงขึ้นเสียงชี้หน้าชี้ตาข้ามหัวผู้อื่นนะคะ”
มาลา วรรณาหัวเราะเยาะเย้ยนำ 2 กลุ่มทำท่าจะตบกัน เสียงปรบมือการแสดงชุดแรกแว่วเข้ามา วรรณาเตือน
“รีบเตรียมตัวเถอะค่ะ การแสดงของเราใกล้ถึงแล้ว”
“มาเถอะค่ะคุณสา”
“มาค่ะ คุณศรี” สองนางดึงสองสาวกลับไปที่โต๊ะแต่งตัว
“นี่ใช่ไหมคะ นังสองพี่น้องหน้าด้านที่ว่า” วิรงรองซัก
“นังสองคนนี่แหละ นังปากเก่งนั่นนังคนน้อง ที่จะแย่งคุณรองจากนังคนพี่” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสง วิรงรองสะบัดกลับไป
“ถึงจะหน้าด้านยังไง คุณเลื่อมว่าเธอสวยนะคุณฉัตร คนพี่สวยเจ้าหญิงเหมือนสุทิศา”
“แต่คุณฉัตรชอบคนน้องมากกว่าครับ สวยซนเหมือนคมขำ โสภา”

มุมหนึ่งของโถงใหญ่ คุณชายโตแยกมาที่โต๊ะเครื่องดื่ม เห็นจรวยกรีดกรายอยู่ด้านหนึ่ง กำลังคุยกับบรรดาผู้ใหญ่ สาวใหญ่สามนางที่คุยอยู่ด้วย แยกมาทำหน้ารังเกียจ ไม่ทันเห็นคุณชายโตที่หลบมุมอยู่
“นี่น่ะเหรอคะคุณพี่ แม่จรวยเมียเอกของวังวุฒิเวสม์ เมียคุณชายโต”
“นี่ล่ะค่ะ เห็นไหมล่ะคะว่าเจ้าหล่อนอวดร่ำอวดรวยแค่ไหน แล้วดูแต่งตัวซี ชะเวิกชะวากน่าเกลียด”
“ก็กำพืดน่ะ.....เป็นแค่บ่าวก้นครัว คุณชายโตก็กระไรเลย เสด็จทรงประทานคู่หมายที่เหมาะสมทั้งชาติตระกูลให้แล้ว แต่กลับใฝ่ต่ำไปคว้าเมียบ่าว เขานินทาไปทั้งกระทรวง”
“เพราะอย่างนี้ใช่ไหมคะถึงไม่ได้เลื่อนขั้น เลื่อนตำแหน่งกับเขาเสียที”
“นี่ล่ะค่ะที่เขาเรียกว่ามีเมียผิดคิดจนตัวตายล่ะ”
ทั้งสามหัวเราะแล้วแยกไป คุณชายโตนิ่งงัน เสียงจรวยหัวเราะระริกดังมา คุณชายโตมองแล้วยิ่งอับอายหดหู่ ยกแก้วขึ้นดื่มรวด บริกรถือทั้งแก้วและขวดเครื่องดื่มมาในถาด คุณชายโตคว้าขวดเหล้าไปทันที ก่อนแยกไปอีกทาง

คุณสอางค์ คุณสร้อยกำลังดูแลสี่สาวอยู่ในห้องแต่งตัวหลังเวที
“จำท่าให้แม่นๆ ล่ะ อย่างที่สอน แขนแมนก็ให้มันอ่อนช้อย อย่ามาแข็งทื่อเป็นรำควักกะปิเชียวนะ”
“แหม ยายสร้อย นึกถึงสมัยเราอยู่คอนแวนต์นะ เราก็รำตัวพระตัวนางแบบนี้แหละ”
คุณสอางค์เหลือบไปเห็นคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงที่เดินกลับมาที่โต๊ะแต่งตัวด้วยชุดอลังการ วิรงรอง เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาเดินตามเป็นพรวน “อุ๊ย...คุณหญิงก้อย งามมากค่ะ”
“ขอบคุณค่ะคุณป้า หลานของคุณป้าก็งามทั้งคู่เลยนะคะ ยิ่งทรงเครื่องโบร่ำ โบราณเก่าเก็บแบบนี้ ยิ่งงามสมชุดไปใหญ่”
สาลินและศรีจิตรามองหน้ากัน เพราะน้ำเสียงกัดตรง ๆ คุณสร้อยแสร้งถาม “แล้วคุณหญิงแสดงโชว์อะไรคะ ชุดถึงยิ่งใหญ่โอฬารขนาดนี้”
“โมเดิร์นแดนซ์ที่ดัดแปลงจากมหาอุปรากร แต่พูดไปก็คงไม่รู้จัก เพราะคงรู้จักแต่ของเก่าๆ พื้นบ้าน เดี๋ยวดูที่
หญิงโชว์เลยดีกว่านะคะ แต่ไม่ทราบจะฟังรู้เรื่องรึเปล่า”
คุณสอางค์และคุณสร้อยสบตากัน คุณสอางค์เปรย “แหม....ถ้าอุปรากรเป็น “อิแท้เลี่ยน” พอจะฟังออกอยู่นะคะเพราะร่ำเรียนมา”
คุณสร้อยเสิรม “สมัยก่อน พอวาเคชั่นทุกปี เราก็ไปดูมหาอุปรากรกันที่ ลา สกาล่า กันบ่อยๆ นะคะคุณพี่ ทั้งทอสก้า ทูแรนโด้”
“ลา โบแอม หรือ ทริสแทน แอนด์ อิโซเด้” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหน้าเชิด คุณสอางค์ คุณสร้อยสะใจ เช่นเดียวกับกลุ่มสาลิน “งั้น....เด็กๆ ป้าออกไปเฝ้าเสด็จก่อนนะ ดูแลกันดี ๆ” คุณสอางค์และคุณสร้อยออกไป ฮัมโอเปร่าไปด้วย
เลื่อมประภัสไม่เก็ท “แหม....ไปดูงิ้วฝรั่งที่โรงหนังสกาล่า สยามแสควร์ ก็เอามาอวดอ้างนะคะ”
ฉัตรอาชาอธิบาย “คุณเลื่อม ลา สกาลา คือโรงอุปกากรอยู่ที่อิตาลี มิลานครับ ไม่ใช่สยามสแควร์”
“อ้าว”
กลุ่ม สาลินหัวเราะคิกคัก
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงประชด “ติ่ง ห้องนี้น่าจะแยกเป็นสัดส่วนนะ ว่าตรงไหนสำหรับเจ้า ตรงไหนสำหรับไพร่”
สาลิน ศรีจิตรา มาลา วรรณาชะงัก สาลินรู้สึกเข้าล็อค ยิ้มละไม พูดกันในกลุ่มให้ลอยลมไป “ตาย งั้นคุณหญิงก็ต้องมานั่งกับเราน่ะซีคะ ใช่ไหมพี่มาลา วรรณา” มาลา วรรณาพยักพเยิด
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเบิกตากว้าง วิรงรองคุยกับเลื่อมประภัส ฉัตรอาชาลอยลมกลับ “นี่เธอ รู้ประสาบ้างนะ หญิงเป็นหม่อมราชวงศ์หญิง จะไปนั่งกับพวกไพร่ได้ยังไง” เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาทำตาปริบๆ เพราะรู้ชัดว่าตัวเองเป็นไพร่
สาลินยิ้มละไม “พี่มาลา พี่วรรณาขา คนเราน่ะแบ่งเป็นเจ้ากับไพร่ใช่ไหมคะ เจ้าก็คือพระบรมวงศานุวงศ์ ไพร่ก็คือสามัญชนทั่วไป”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงพูดกับวิรงรอง “ท่านพ่อฉันเป็นใครเธอก็รู้ใช่ไหม ติ่ง เลื่อม ฉัตร”
เลื่อมประภัสรีบตอบ “รู้ซีคะ หม่อมเจ้าจันทร์ รัชนีกุล”
ฉัตรอาชาเสนอหน้า “พระญาติสนิทของเสด็จพระองค์หญิงแห่งวังวุฒิเวสม์”
วิรงรองสรุป “และธิดาสุดท้องของท่าน คือหญิงก้อยคือ หม่อมราชวงศ์หญิงเทพีเพ็ญแสง รัชนีกุล”
สาลินพูดกับมาลา วรรณา “พี่ๆ รู้ใช่ไหมคะ ว่าถ้าแบ่งง่ายๆ เจ้าก็คือผู้ที่เราต้องใช้ราชาศัพท์ด้วยนับตั้งแต่หม่อมเจ้าขึ้นไป”
มาลาชง “ถ้าอย่างงั้น หม่อมราชวงศ์ก็เป็น”
“ไพร่ค่ะ...ไพร่” สาลินพูดอ่อนหวานแต่เสียงดัง
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงตาเบิกกว้าง ลุกพรวดหมุนตัวไปหาสาลิน เก้าอี้ล้มกระเด็น ท่วงท่าเป็นหนังมหากาพย์เช่นเคย “เธอกล้าดียังไง”
“กล้าค่ะ เพราะมีพระราชาธิบายไว้”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงไม่เชื่อ ยังเต้นเร่า “หล่อน”
“ใช่หญิง พี่ก็เคยอ่าน” ทุกคนหันไปเห็นศศิรัชนีก้าวมา ใบหน้ายิ้ม ดวงตาปรามคุณหญิงเทพีเพ็ญแสง มือถือถาดของว่างมาด้วย
“พี่หญิง”
“ล้นเกล้ารัชกาลที่ 4 ทรงอธิบายไว้อย่างนั้นทุกคำ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเซ วิรงรองประคองไว้ “พี่หญิง !”
ศศิรัชนีไม่สนใจหันมายิ้มกับสาลิน ศรีจิตรา มาลา วรรณายิ้มรับ ไหว้พร้อมกัน “สวัสดีค่ะ ดิฉันศศิรัชนีค่ะ”
“สวัสดีค่ะ ดิฉันสาลิน นี่พี่ศรี พี่ศรีจิตราค่ะ”
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ นายเล็ก เออ...คุณชายเล็ก เคยเล่าเรื่องคุณศรีให้ดิฉันฟังบ่อยๆ”
“ค่ะ คุณชายเล็กก็เคยเล่าเรื่องคุณหญิงกลางเหมือนกันค่ะ”
ศศิรัชนียิ้มแย้มจริงใจ 2 พี่น้องยิ้มรับ แต่ศรีจิตรากลับรู้สึกขัดๆ ระแวงระไวกลัวว่าเป็นคนรักของคุณชายรอง
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหอบ แต่อ้าปากจะกรีดร้อง วิรงรองปิดปากไว้ทัน “อย่ากรี๊ดค่ะหญิง เดี๋ยวไม่งาม”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงชะงัก เห็นด้วยแล้วสะบัดพรืด มองศศิรัชนีอย่างแค้นใจ ศรีจิตรายิ้มกับศศิรัชนีแต่ใจนั้นหวั่นไหว
ศรีจิตราเดินออกมาสงบสติอารมณ์ที่เทอเรซด้านนอก ติดกับสวน ถอนใจเฮือกใหญ่ ไม่ทันรู้ว่าคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงกรายเข้ามา “ว่ายังไง ตัวโปรดเสด็จ”
“คุณหญิงคะ กรุณาอย่ามองดิฉันอคติแบบนั้น ถ้าคุณหญิงคิดว่าดิฉันมาแย่งคนรักของคุณหญิงไป คุณหญิงก็คิดผิดทั้งหมด”
“แหม....ร้อนตัวจริงนะ ฉันไม่ได้มาพูดกับเธอเรื่องแย่งคนรักอะไรของฉัน แต่กำลังจะพูดถึงน้องสาวเธอที่กำลังแย่งคู่หมั้นจากพี่สาวตัวเองต่างหาก เธอรู้ตัวบ้างไหม” ศรีจิตราอึ้งไป หน้าเผือดลง “อ้อ....คงไม่รู้ซีนะ เพราะมัวแต่อยู่ในตำหนักเหมือนกบอยู่ใน...”
ศรีจิตราหันหลังให้คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงทันที สีหน้ายิ้มตื้นตัน ดีใจกับสาลินและชายรองเป็นอย่างที่สงสัยจริง ๆ คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงมองดูจากด้านหลัง เห็นหลังของศรีจิตราไหวน้อยๆ เข้าใจว่าสะเทือนใจร้องไห้ นึกสะใจ

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 16/2 วันที่ 2 พ.ย. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ