อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 2 วันที่ 26 ต.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 2 วันที่ 26 ต.ค. 58

นุ้ยบอกว่าทัน เพราะพ่อยังออกเรือไปรับนักท่องเที่ยวได้เลย ภัทรลดาถามว่าแล้วพายุที่เข้าตอนนี้ล่ะ นุ้ยบอกว่าไม่มีพายุไม่งั้นพ่อจะออกเรือได้อย่างไร ภัทรลดาจึงรู้ว่าถูกไตรภพและคนทั้งหมู่บ้านหลอกมาตลอด! เธอลิ่วไปที่ท่าเรือ แต่ไม่มีเรือเลย ถามนุ้ยว่ามีเรือไปฝั่งไหมตนอยากไปบนฝั่งเดี๋ยวนี้เลย

“ต้องรอพ่อหรือคุณภพกลับมาค่ะ ตอนนี้ไม่มีหรอก” นุ้ยตอบซื่อๆ แต่ทำให้ภัทรลดาหมดหวัง พลันก็ได้ยิน

เสียงเดชาถามว่าจะขึ้นฝั่งหรือ ภัทรลดาดีใจมากถามว่าเขาพอจะไปส่งตนได้ไหม เดชาบอกว่าตนกำลังจะขึ้นฝั่งอยู่พอดี



“งั้นคุณรอฉันแป๊บนึงนะฉันไปเก็บของก่อน”

เดชากลัวเธอไปเจอคนอื่นแล้วจะเปลี่ยนใจบอกว่าไม่ได้ตนมีธุระต้องรีบไป เธอจะไปก็ต้องไปเดี๋ยวนี้เลย

ภัทรลดาหน้าเครียดของอื่นไม่สำคัญเท่าข้อมูลบนเกาะนี้ แต่ถ้าไม่ไปตอนนี้ก็อาจจะไม่ได้กลับไปอีกเลยก็ได้

ooooooo

ชาวบ้านซื้อของตามใบสั่งของไตรภพมามากมาย จนสมชายถามว่าเขาจะกักตัวภัทรลดาไว้อีกกี่วัน

“คงอีกสักพักแหละ แต่ก็แปลกนะ ฉันนึกว่าล้มงานแต่งงานไปแล้ว ท่านอรรณพจะหัวฟัดหัวเหวี่ยงเสียอีก ที่ไหนได้เงียบกริบ” สมชายสงสัยว่าหรือภัทรลดาไม่ใช่เมียใหม่ของท่าน “ไม่มีทาง! ฉันสะกดรอยตามเขาอยู่ครึ่งค่อนวันจนแน่ใจ จะผิดตัวได้ไง”

ทันใดนั้น ไตรภพเห็นเรือลำหนึ่งแล่นออกไป เขาถามสมชายว่าเรือใคร สมชายจำได้ว่าเป็นเรือของเดชาเพราะตนเคยไปขโมยน้ำมันตอนนั้น ไตรภพแปลกใจว่าเดชายังกล้ามาอีกหรือ บอกสมชายเดี๋ยวไปถามชาวบ้านให้ที

พอกลับถึงบ้านพัก ไม่ทันที่สมชายจะได้ไปถามชาวบ้าน ไตรภพก็รู้จากนุ้ยด้วยความตกใจว่าภัทรลดาไม่อยู่แล้วออกไปกับคนที่มาอาละวาดบนเกาะวันก่อน เขาบอกว่าจะไปส่งพี่ภัทรบนฝั่ง พี่ภัทรเลยไปกับเขา

ไตรภพตกใจสุดขีดเมื่อรู้ว่าภัทรลดากำลังตกอยู่ในอันตราย!

ฝ่ายเดชาขับเรือไปก็คอยสังเกตภัทรลดาไป มันพอใจความสวยของเธอ แต่ก็ใจเย็นบอกให้ลูกน้องมาขับเรือแทนแล้วเข้าไปเลียบเคียงถามว่าเธอเป็นใคร มาทำอะไรที่เกาะไข่หงส์ ภัทรลดาปดว่าตนมาเที่ยว มันถามว่าแล้วทำไมไปพักที่บ้านนั้น

“สมภพน่ะเหรอคะ เขาเป็นคนเดียวในเกาะที่ยอมให้ฉันพักด้วย แต่ก็แกล้งฉันสารพัด แถมยังพูดจาจิกกัดฉันตลอด จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงต้องทำอะไรแบบนี้ด้วย”

เดชาเก็บข้อมูลเต็มที่ เมื่อเดินกลับไปลูกน้องถามว่าได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง

“ไม่มีอะไร ก็แค่ผู้หญิงโง่ๆคนนึงเท่านั้น โดนหลอกมาตั้งหลายวันยังไม่รู้ตัว...งี่เง่า”

เดชายิ้มร้าย ลูกน้องรู้ใจดับเครื่องเรือ แล้วเดชาก็ตรงเข้าหาภัทรลดามองเธอหื่นๆ ภัทรลดารู้ตัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอเตรียมป้องกันตัวเต็มที่เดชาจึงเข้าถึงตัวเธอไม่ได้ง่ายๆ

เวลาเดียวกันนั้น ไตรภพขับเรือหางยาวเร่งเครื่องเต็มที่ แต่เรือก็ยังเร็วไม่ทันใจ เขาหยิบมีดที่เอาติดตัวมา เตรียมพร้อมเต็มที่ถ้าเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น

ภัทรลดาถูกเดชาบุกเข้าปล้ำ เมื่อเธอต่อสู้สุดฤทธิ์ก็ถูกมันต่อยท้องจนเธอหมดแรง ขณะเธออยู่ในภาวะอันตรายนั่นเอง ลูกน้องเดชาก็ร้องจ๊าก เมื่อถูกมีดขว้างมาปักที่ไหล่ เดชาตกใจหันมอง เห็นไตรภพกระโดดเกาะกราบเรือปีนขึ้นมา

เดชาคว้าฉมวกต่อสู้กับไตรภพ ภัทรลดาดีใจที่ไตรภพมาช่วย เห็นเขาถูกเดชาเอาฉมวกแทงที่ไหล่บาดเจ็บ

“สมภพ...ระวัง...” ภัทรลดาพยายามร้องบอก

นาทีนี้ การต่อสู้มีแต่เอาเป็นเอาตายกัน แต่ในที่สุดเดชาก็ถูกไตรภพใช้แม่ไม้มวยไทยม้วนตัวจระเข้ฟาดหางใส่จนเดชากระเด็นตกน้ำไป ไตรภพถือฉมวกคอยจ้องอยู่ มันจึงดำอยู่ใต้น้ำไม่กล้าโผล่ขึ้นมาอีก

ไตรภพพาภัทรลดาลงเรือหางยาวขับกลับไปยังเกาะไข่หงส์ทันที พอขึ้นฝั่ง แม้ไตรภพจะเป็นห่วงภัทรลดา แต่เขาก็ยังเล่นบทเหี้ยม ดุด่าเธอว่าเห็นผู้ชายไม่ได้เป็นต้องวิ่งแร่ตามไปทันที ภัทรลดาแค้นใจที่ถูกด่าสาดเสียเทเสีย เธอตบหน้าเขาเต็มเหนี่ยว น้ำตาคลอเบ้า จนไตรภพ รู้สึกผิดที่ว่าเธอแรงไป เขาเอ่ยขอโทษเบาๆ

ภัทรลดาพยายามลุกโซเซออกไป ไตรภพถามว่า จะไปไหน ภัทรลดาร้องไห้โฮหันมาทุบตีเขา ถูกเขาจับตัวไว้ เธอตะโกนใส่

“ปล่อยฉัน...ฉันเกลียดคุณ...เกลียดคุณ!...คุณรู้ไหม ว่าฉันกลัวแค่ไหน แล้วคุณยังมาด่าฉันอีก ฉันเกลียดคุณ!”

ภัทรลดาร้องไห้อยู่กับอกไตรภพที่จับตัวเธอไว้ ไตรภพอึ้ง ทำอะไรไม่ถูก เพราะเขาแค้นและต้องการสั่งสอนพ่อเรื่อง

“พิมลภา” แต่กลายเป็นมาสงสารผู้หญิงคนนี้แทน เขากอดเธอไว้ ปล่อยให้เธอร้องไห้อยู่กับอกอยู่อย่างนั้น...

ooooooo

มาลาตีถูกพิมลภาใช้ให้ไปสืบเรื่องภัทรลดากับอาทร อาทรบอกว่าภัทรลดาก็อยู่ที่บ้านเธอสิ จะมาถามตนได้ยังไง

“ยัยภัทรไม่ได้กลับบ้านมาตั้งหลายวันแล้ว หายไปตั้งแต่วันที่ไปเกาะไข่หงส์นั่นแหละ แล้วคนที่เห็นเขาเป็นคนสุดท้ายก็คือคุณ รับมาเถอะน่าอาท ไปพรีฮันนีมูนกันมาถึงไหนแล้ว ฉันจะได้ไปรายงานบ้านยัยภัทรถูก”

อาทรเป็นห่วงภัทรลดาว่าหายไปไหน?

มาลาตีกลับไปรายงานพิมลภาอย่างมั่นใจว่าภัทรลดาไปกับอาทรและทั้งสองต้องมีอะไรกันแน่ๆ แต่พิมลภายังไม่เชื่อ บอกว่าระหว่างที่ตนไปฮันนีมูน ให้เธอ จ้างนักสืบไปสืบมาให้ได้ จ่ายเท่าไรให้มาเบิกได้เลย

มาลาตีเล่าให้คำรณฟัง คำรณบอกว่าตนจะสืบให้เอง แล้วเอาเงินค่าจ้างนักสืบไว้ใช้เอง มาลาตีบอกต้องหารสอง แล้วหัวเราะอย่างรู้กัน

ก่อนไปฮันนีมูน พิมลภาโทร.คุยกำชับแม่ว่า

“ถ้ามีอะไร คุณแม่ต้องโทร.ถามพิมก่อนนะคะ อย่าเพิ่งเชื่อใครทั้งนั้น...ไม่ต้องห่วงค่ะ พิมให้มาลาตีจ้างนักสืบแล้ว เดี๋ยวเขาจะโทร.มารายงานคุณพ่อคุณแม่เองค่ะ” แล้วพิมลภาก็รีบตัดบทว่าต้องไปแล้ว

พอออกมาเธอถามอรรณพว่ายังไม่เห็นเด็กขนกระเป๋าเดินทางลงมาเลย อรรณพพูดยิ้มกริ่มว่า

“จะเอาไปให้หนักทำไม เราไปตั้งหลายวัน ขืนขนไปก็หิ้วกันเหนื่อยแย่ ขาดเหลืออะไรไปซื้อเอาที่โน่นดีกว่า พิมจะได้ซื้อชุดสวยๆด้วยไงจ๊ะ อุตส่าห์ไปเมืองหลวงของแฟชั่นทั้งทีนะ”

“อย่างนี้ก็เปลืองแย่สิคะ”

“สำหรับพิม...ไม่มีคำว่าเปลืองหรอกจ้ะ” อรรณพโอบกอดพิมลภาไว้อย่าเสน่หา

ooooooo

วันนี้สมชายจะพานุ้ยไปหาซื้อชุดนักเรียนใหม่ เจอภัทรลดา เขาบอกว่า

“วันนี้จะมีงานแต่งงานบนเกาะ ตอนกลางคืนก็จะมีงานเลี้ยงนิดหน่อย ถ้าคุณว่างขอเชิญนะครับ”

ภัทรลดาสนใจมาก เมื่อมาขอไตรภพเขาบอกว่าไปได้ไม่เห็นต้องถามเลย ภัทรลดาดีใจถามว่ายอมให้ตนไปจริงๆหรือ

“ทำไมจะไม่ยอม ขืนทิ้งคุณไว้อยู่บ้านคนเดียว เกิดหนีไป ผมก็ต้องเหนื่อยตามไปอีก จริงไหม”

ภัทรลดาหน้าเจื่อนเพราะที่แท้เขาต้องการให้ตนอยู่ในสายตาตลอดเวลานั่นเอง

“ไอ้บ้าสมภพ ถ้าชาตินี้ฉันไม่ได้เอาคืน ฉันตายตาไม่หลับแน่” ภัทรลดาบ่นขณะตำพริกแกง พลันก็ฉุกคิดได้ หยิบพริกมากำโตใส่ในครกแล้วโขลกๆๆ อย่างสะใจที่จะได้แก้เผ็ดไตรภพเนียนๆ

พอถึงเวลาอาหาร ไตรภพมองอาหารบนโต๊ะชมว่า น่ากินดี ภัทรลดายิ้มอย่างมีเลศนัยบอกว่าอร่อยก็กินเยอะๆ ไตรภพเอะใจถามว่ายิ้มแบบนี้ใส่อะไรลงไปหรือเปล่า เธอเลยแกล้งทำงอนบอกว่าไม่กินตนกินเองก็ได้ แล้วตักไข่เจียวกับผัดผักกินอย่างเอร็ดอร่อย

“งอน...งอน...แค่นี้ทำงอน ผมก็พูดไปอย่างนั้นแหละ ถึงคุณจะใส่อะไรลงไป คุณก็หนีไปจากเกาะนี้ไม่ได้อยู่ดี ถ้าผมไม่ปล่อยคุณออกไปเอง”

ไตรภพนั่งลงมือกินข้าว เขาตักแกงกิน ภัทรลดามองอย่างสะใจเชื่อว่าแค่คำแรกเขาก็ต้องเผ็ดจนวางช้อน

แต่ผิดคาด เพราะไตรภพกินอย่างเอร็ดอร่อย พูดไปกินไปว่า

“แกงอะไรของคุณเนี่ย โคตรอร่อยเลย...ดี เผ็ดอย่างนี้ผมชอบ หากินยากนะเนี่ย”

ภัทรลดาผิดคาด มองเขาทั้งงงทั้งทึ่ง ไม่คิดว่าเขาจะกินเผ็ดได้ขนาดนี้ เลยก้มหน้ากินข้าวไป ทั้งเซ็งทั้งเจ็บใจที่แกล้งเขาไม่สำเร็จ

ooooooo

คำรณสวมรอยเป็นนักสืบ โทร.รายงานข่าวภัทรลดาให้ศราภัทรเป็นตุเป็นตะ ในขณะที่ศราภัทรฟังหน้าเครียด

“เร็วหน่อยก็แล้วกัน ผมเป็นห่วงลูกสาวผม...ก็ได้ คืบหน้ายังไงก็รายงานมาทุกระยะนะ”

ปิ่นมณีที่นั่งอ่านแมกกาซีนต่างประเทศอยู่อย่างไม่ทุกข์ร้อน ถามศราภัทรเมื่อเขาวางสายว่า

“ไม่ได้เรื่องใช่ไหมล่ะคะ” ศราภัทรบ่นว่าไม่รู้พิมลภาไปจ้างนักสืบที่ไหนก็ไม่รู้พูดจากวนพิลึก “อย่าโทษลูกเลยค่ะ ยัยพิมห่วงน้องจะตาย ยังไงก็ต้องจ้างที่ดีที่สุดมาอยู่แล้ว แต่ข้อมูลที่เราให้เขามีนิดเดียว จะไปทำอะไรได้มากล่ะคะ ตอนนี้ฉันกลัวแต่ว่า ยัยภัทรจะถูกนายอาทรมันเฉดหัวมาเท่านั้นล่ะค่ะ”

ศราภัทรโมโหถามว่าเธอเป็นแม่พูดอย่างนี้ได้ยังไง พูดเหมือนไม่รู้นิสัยลูกเลย ปิ่นมณีฉอดๆใส่ทันทีว่า

“ทำไมฉันจะไม่รู้ แต่ของอย่างนี้มันเข้าใครออกใครที่ไหนล่ะ รู้ไหมคะว่าตอนนี้นายอาทรมันกลับมาแล้ว แต่ยัยภัทรไม่ได้กลับมาด้วย แถมนายอาทรมันยังอ้างว่าไม่รู้ไม่เห็นอีกด้วย แล้วจะให้ฉันคิดยังไง”

“พูดอย่างนี้อย่าคุยกันเลยดีกว่า” ศราภัทรเดินออกไปอย่างหงุดหงิด ถูกปิ่นมณีพูดตามหลังว่า

“ตัวเองน่ะแหละ เข้าข้างลูกไม่ลืมหูลืมตา” พูดแล้วค้อนอย่างหมั่นไส้ ก้มอ่านนิตยสารต่อ

ooooooo

พิธีแต่งงานของหนุ่มสาวชาวบ้านเกาะไข่หงส์มาถึงแล้ว ไตรภพเดินงุ่นง่านอยู่หน้าห้องจนทนไม่ได้ร้องเตือนว่า

“คุณไม่ได้แต่งเองนะ จะให้รอไปถึงไหนเนี่ย ของอย่างนี้มันมีฤกษ์มียามนะคุณ ไม่มีใครเขามารอคุณคนเดียวหรอก”

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 2 วันที่ 26 ต.ค. 58

ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ บทประพันธ์โดย : กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพบทโทรทัศน์โดย : วิสุทธิชัย บุญยะกาญจน, ฝนพรำ
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ กำการแสดงโดย : ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ผลิตโดย : บริษัท ทีวีธันเดอร์ จำกัด
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ