อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 2 วันที่ 3 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 2 วันที่ 3 ต.ค. 58

ปู่โวยคิดว่าออกค่ายลูกเสือหรืออย่างไร ยุ้ยทึ่งที่เห็นเมฆใช้ขมิ้นในการดับคาวปลาอย่างคนโบราณด้วย จู่ๆเมฆก็หยิบใบพลับพลึงที่เผาแล้วกับเชือกกล้วย เอามาโปะและพันที่แผลฟกช้ำให้ปู่ เกวลินดึงยุ้ยออกมากระซิบ

“คนอาการความจำเสื่อมมันจะเป็นแบบนี้ได้ไหมยุ้ย”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

ปู่โวยเมฆว่าเป็นผีหรือคนกันแน่ พลันมีเมล็ดผลไม้ลอยมาโขกหัว เขาหันมองเห็นลุงแก่ๆกำลังแทะปลาย่างของเมฆอยู่ ก็แปลกใจลุงมาจากไหนถามเมฆว่าย่างปลาไว้กี่ตัว เขาตอบว่าหลายตัว แบ่งถวายผีบ้านผีเรือนเรียบร้อย ปู่ตาเหลือกหันมองลุง แกแสยะยิ้มก็รู้ทันทีว่าไม่ใช่คน จึงร้องลั่นกลัวแล้ว...กลัวแล้วอย่าทำอะไรตน ยุ้ยเอ็ดแค่เมฆคนเดียวก็แย่แล้วยังมาเล่นอีก



เกวลินพาเมฆมาที่บ้านใหญ่ เล่าเรื่องทั้งหมดให้ใหญ่และทุกคนฟังว่าเมฆคือธรรณธรเจ้านายตน เมฆนั่งพับเพียบกับพื้นเรียบร้อยจนต๋องถามว่าเจ้านายหรือคนรับใช้กันแน่ เกวลินจึงบอกว่าตอนนี้เขาเป็นเมฆ ยุ้ยเสริมว่าเกวลินก็เป็นแก้ว ใหญ่กังวลให้พากลับไปส่งบ้านดีกว่า

“ไม่ได้หรอก คุณธรรณเขาสั่งไว้ ว่าถ้าเขากลายเป็นเมฆอีกให้ฉันดูแลเขาด้วย”

ยุ้ยอาสาดูแลให้ ปู่รีบแนะนำตัวว่าเป็นแฟนเกวลิน เธอถลึงตาใส่ ต๋อง ใหญ่และแมคแนะนำตัวเองบ้าง ใหญ่บอกตนเป็นพี่อาวุโสสุด เมฆก้มลงกราบทุกคน เกวลินหน้าเจื่อนดึงให้เขาขึ้นมานั่งบนเก้าอี้พร้อมกำชับให้นั่งแบบพวกตน แล้วสอนให้นั่งห้อยขาห้ามยกขาขึ้นมา

“นายตอบคำถามฉันนะ นายรู้จักคนชื่อธรรณธรรึเปล่า” เมฆส่ายหน้า “แล้วนายรู้ตัวรึเปล่าว่านายไม่สบายต้องเข้าโรงพยาบาล” เกวลินซักถาม

“เวลาเจ็บไข้ กระผมก็ซดแต่ยาหม้อยาขมขอรับ”

ใหญ่เชื่อว่าเมฆถูกผีเข้า ต๋องให้ใหญ่ลองเอาพระสวมคอเมฆเป็นการพิสูจน์ว่าพระที่ห้อยอยู่นี้จริงหรือปลอม ใหญ่เกี่ยงให้แมคเข้าไปคล้องคอเมฆ ทุกคนทำท่าลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

สุดท้ายทุกคนย้ายมานั่งร้านเจ๊ไฝ สั่งข้าวเย็น ต๋องเหน็บใหญ่ว่าพระที่ห้อยมานานไม่ใช่ของจริง ใหญ่โวยว่าของจริงแต่ท่านมีพุทธคุณด้านเมตตา ไม่ใช่ด้านปราบภูตผี เกวลินเอือม

“เลิกทะเลาะกันได้แล้ว จริงๆเขาอาจจะไม่ได้ ผีเข้าก็ได้ แต่เป็นอาการทางจิตบางอย่าง”

ปู่ว่ายิ่งน่ากลัวกว่าผีเข้า เพราะจะลุกขึ้นมาทำร้ายเธอเมื่อไหร่ก็ได้ น่าจะพาส่งบ้าน เมฆโพล่งขึ้น “กระผมไม่มีทางทำอะไรคุณแก้ว กระผมไม่ไปไหน”

“โอเค ฉันไม่ทิ้งนายหรอกถ้าฉันทิ้งนายพอนายกลับเป็นคุณธรรณ ฉันก็ถูกนายด่าน่ะสิ”

เจ๊ไฝยกอาหารมาเสิร์ฟ เกวลินตักใส่จานให้เมฆ เขาใช้มือเปิบข้าวเข้าปาก เกวลินต้องสอนให้เขาใช้ช้อนตักข้าว ท่าทางเขาพยายามที่จะตักของเข้าปาก ทำเอาทุกคนลุ้นไปด้วย

ooooooo

อนิมาร้อนอกร้อนใจอย่างมากที่ธรรณธรหายตัวไปจากโรงพยาบาล กฤตต้องปลอบให้เธอใจเย็น และบอกว่าธรรณธรเป็นเพื่อนตน ตนไม่ปล่อยให้เขาเป็นอันตรายแน่ ตอนนี้ตนพอจะรู้อาการของเขา

เพิ่มขึ้น น่าจะง่ายต่อการรักษา กฤตค่อยๆเล่าเรื่องให้อนิมาฟังเกรงจะไม่เข้าใจ

อนิมาแปลกใจมากเพราะแต่เดิมเวลาธรรณธรเปลี่ยนไปจะไม่พูดจากับใคร เรียกก็ไม่หัน กฤตบอกว่าตอนนี้เขารู้ตัวว่าเขาชื่อเมฆ พูดจามีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นได้ อนิมายิ่งหวั่นใจคิดว่าพี่ชายอาการหนักขึ้น หรือถ้ากลายเป็นเมฆแล้วจะไม่กลับมาเป็นธรรณธรอีก กฤตย้ำอาการแบบนี้จะเป็นชั่วคราวเท่านั้น สบายใจได้

ถึงอย่างไรอนิมาก็ห่วงจะออกไปตามหา เผอิญแชมเปญมาได้ยินขอไปด้วย อนิมาอ้างให้แยกกันหาจะดีกว่า ว่าแล้วก็จูงมือกฤตไปขึ้นรถ สั่งจันทร์ไว้ว่าถ้าธรรณธรกลับมาให้โทร.แจ้ง แชมเปญหน้าเสียรีบกลับไปขึ้นรถขับออกไปเอง

ด้านธรรณธรกลับมาอยู่บ้านเกวลินเพราะไม่ยอมอยู่ที่บ้านใหญ่ ทำให้ทุกคนต้องตามมาเป็นเพื่อน ฟ้ามืดเกวลินเปิดไฟ เมฆตกใจกลัวไม่เคยเห็นไฟฟ้ามาก่อน แมคทดสอบส่งไอแพดให้ถามว่านี่คืออะไร เขาบอกว่าคือกระดาน ชนวน แมคจึงเปิดเครื่องไฟสว่างวาบ เมฆร้องลั่นหวาดกลัว ปู่กระซิบกับต๋องและใหญ่ว่าเมฆอาการหนัก ทำให้ทุกคนต้องหันมาปรึกษากันใหม่

ยุ้ยคอยดูแลเมฆด้วยความดีใจ เมฆมองพัดลมที่หมุนอย่างแปลกตา สนุกกับการทำเสียงผ่านพัดผมที่เกิดเสียงแปลกๆขึ้น สักพักเขาก็ร้องลั่นเพราะได้เอานิ้วจิ้มเข้าไปในใบพัด ยุ้ยขำไปทำแผลที่นิ้วให้เขาไปโดยติดปลาสเตอร์ยาลายการ์ตูนให้ เมฆนั่งมองนิ้วตัวเองอย่างสงสัย ไม่ทันไรเขาก็เหลือบไปเห็นรูปลั๊กไฟ เอื้อมมือจะจิ้ม ยุ้ยร้องห้ามเสียงดัง

ใหญ่ ปู่ ต๋องและแมคสรุปความเรื่องเมฆว่า ลักษณะการพูดจา การกระทำของเขาเหมือนคนโบราณ เขาอาจจะระลึกชาติได้ อาจเป็นคนรักเก่าของเกวลินมาตามหาเธอ เกวลินฟังครุ่นคิด แล้วเดินมาเรียกเมฆไปนั่งคุยจริงจัง...

เกวลินขอให้เมฆเล่าว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน เขากลับย้อนว่าเธอรู้อยู่แล้ว เกวลินจึงอ้างว่าลืม ทุกคนล้อมวงฟัง

“กระผมเป็นลูกตามั่นกับยายมี เกิดเมื่อเดือน 9 ปีมะโรง ส่วนจะวันใดก็ไม่ได้จำขอรับ”

ใหญ่ถามถึงปี พ.ศ. ที่เกิด เมฆงงเกาหัวแกรกๆ ไม่รู้จัก เกวลินให้เล่าต่อ เมฆเล่าว่าพอตนอายุ 15 ก็เข้าสังกัดทหารตามพ่อเพราะตัวโตกว่าเด็กอื่น ปกติจะเข้าเกณฑ์ตอนอายุ 18-19 ปู่แทรกถามไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับแก้วเลย เมฆบอกกำลังจะเล่าว่าตนกับแก้วเป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เด็ก เสียงเขาอ่อยลง...เพียงแต่ตนเป็นบ่าว ทุกคนกำลังตั้งใจฟัง พอดีมีเสียงวอแจ้งว่า มีงูหลามเข้าบ้าน ทุกคนลุกพรวดเตรียมตัวไปปฏิบัติหน้าที่ เมฆงงรีบวิ่งตามเกวลินไปด้วย

“เมฆ รออยู่ที่นี่กับฉัน เขาไปทำงานกัน” ยุ้ยดึงเมฆไว้

เมฆไม่ยอมวิ่งไปเกาะเกวลินแจ ส่งสายตาอ้อนวอนจนเธอใจอ่อนยอมให้ไปด้วย...เมฆหน้าตื่นเมื่อเห็นว่าสิ่งที่เขานั่งมันขับเคลื่อนได้โดยไม่มีช้างหรือม้าลาก แมคคิดว่าเมฆคงรู้จักแต่รถม้ากับรถราง เมฆบอกรู้จักแต่รถรางที่ใช้ม้าลาก หลวงเขาเพิ่งทำเสร็จ เคยเห็นยังไม่เคยได้ใช้ปู่เหน็บ หลงยุคแบบนี้เอาไปด้วยจะรอดหรือ เกวลินหันมากำชับเมฆว่าเมื่อถึงสถานที่ปฏิบัติงานให้เขารออยู่ในรถเพราะงานที่ทำมันอันตราย เขารับปาก

บ้านที่เกิดเหตุเป็นทาวน์เฮาส์ เจ้าของบ้านเป็นหญิงวัยกลางคนยืนตัวสั่นรออยู่หน้าบ้าน หน่วยกู้ภัยของเกวลินมาถึงรีบหยิบอุปกรณ์จับงูลงจากรถ แต่พอเจ้าของบ้านเดินนำเข้าบ้าน ก็มีฝูงเป็ดวิ่งสวนออกมา เจ้าของบ้านตกใจร้องบอกว่างูหายไปแล้วให้พวกกู้ภัยช่วยจับเป็ดของตนที่หลุดมาจากสวนหลังบ้านก่อน พวกเกวลินกำลังงง หญิงสูงวัยข้างบ้านโผล่หน้ามาอย่างโมโห มีขนเป็ดติดเต็มหน้าโวยวาย “นังแอ๋ว! เป็ดแกอีกแล้ว...”

ทันใดก็มีเป็ดกระโดดใส่แกร้องกรี๊ดลั่น ใหญ่สั่งการทันที “พวกเรา...จับเป็ด!”

ทีมกู้ภัยแตกตัวไล่จับเป็ดกันอลหม่าน เป็ดวิ่งออกมาหน้าบ้าน พวกเกวลินจับกันไม่ได้สักที ธรรณธรซึ่งอยู่ในคราบเมฆเห็นเช่นนั้นก็ลงจากรถมาช่วยจับ เขาจับอย่างคล่องแคล่วได้ทีละสองตัวเอาเข้าไปเก็บในเล้า ท่ามกลางความอลหม่านของทุกคน

ระหว่างนั้น แชมเปญขับรถตามหาธรรณธร มีเป็ดกระโจนขึ้นมาบนกระจกหน้ารถ เธอตกใจเหยียบเบรกกรีดร้อง หัวโขกพวงมาลัย ด้วยความโมโหจึงเปิดกระจกรถตะโกนด่า

“ไอ้บ้า ทำไมไม่ดูแลเป็ดดีๆหา...ปล่อยออกมาเพ่นพ่านอย่างนี้ได้ยังไง เดี๋ยวรถก็ทับตายทั้งเป็ดทั้งคนหรอก” แชมเปญไม่ทันสังเกตว่าคนที่ไล่จับเป็ดคือธรรณธรเพราะมัวแต่โวยวาย เจ้าของบ้านนับเป็ดในเล้าแล้วบอกว่าหายไปหนึ่งตัว ไม่ทันไรเมฆอุ้มเป็ดเข้ามาส่งให้ เธอดีใจมาก ต๋องเปรยจับงูง่ายกว่าจับเป็ดอีกเพราะงูมันไม่มีขา ปู่เถียง

“แต่เป็ดมันไม่มีเขี้ยว งูมันมีเขี้ยวนะ...ฉันโดนมันกินไปนิ้วนึง” ปู่ชูมือเห็นนิ้วนางหายไปทุกคนตกใจ ปู่เหยียดนิ้วที่งอไว้ออกแล้วบอกอย่างขำๆว่าล้อเล่น...เจ้าของบ้านหันมาขอบใจเมฆว่าทั้งรูปหล่อแล้วยังเก่ง จับเป็ดได้เพียงคนเดียว เมฆบอกหน้าตาเฉย

“ที่บ้านท่านขุนเลี้ยงขอรับ นอกจากเป็ดแล้วยังมีไก่ ห่าน ไก่ฟ้า ไก่งวง นกเสียงเพราะๆอีกหลายสิบชนิดเลยน่ะขอรับ พวกบ่าวต้องผลัดเวรกันไปให้อาหารอย่าได้พร่อง ถ้าเผลอไผลไปจะถูกท่านโบยเอา”

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 2 วันที่ 3 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศตอนแรกวันพุธที่ 7 ตุลาคม 2558 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ