อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 6 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 6 ต.ค. 58

พอยุ้ยออกมาจากห้องน้ำรู้ว่ามีคนทำให้กรณ์อับอายก็พลอยโกรธไปด้วยบอกจะมารอเฝ้าทุกวัน ถ้าเจออนิมาอีกจะเอาเรื่อง กรณ์หงุดหงิดไล่ยุ้ยให้กลับบ้าน ยุ้ยหน้าเจื่อนยอมกลับไป...เสร็จงาน กรณ์คว้าเป้สะพายจะกลับ เดินหลบหน้าคนในร้านด้วยยังอายๆ เสียงแชมเปญทัก

“ทำไมวันนี้กลับเร็วล่ะคะ ทุกทีเห็นนั่งดื่มกับสาวๆ จนร้านปิด” เห็นท่าทางกรณ์จึงบอก “กลับเถอะค่ะ ฉันรู้ว่าคุณกำลังอายสาวๆพวกนั้นอยู่”



กรณ์หน้าแดงที่แชมเปญก็เห็น รีบขออย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเลย ตนอายจะแย่อยู่แล้ว กรณ์ถามเธอจะกลับหรือยังจะได้เดินไปส่ง เธอพยักหน้า ทั้งสองเดินออกจากร้านด้วยกัน

เสร็จจากกินหมูกระทะ ธรรณธรในสภาพเป็นเมฆนั่งมองไฟกะพริบที่แขวนบนต้นไม้อย่างทึ่งๆ แล้วบอกเกวลินว่าหิ่งห้อยที่นี่ตัวใหญ่ดี เกวลินขำอธิบายว่ามันคือไฟฟ้า เมฆไม่รู้จัก พอดีเกวลินตบยุงที่กัดขา เมฆรีบวิ่งไปหยิบตะไคร้มาทุบๆแล้ววางข้างๆเธอ บอกเธอว่ายุงกลัว

“ถ้าคุณธรรณน่ารักได้เสี้ยวหนึ่งของนายก็คงจะดี” เกวลินยิ้มปลื้ม

“คุณธรรณเป็นคนยังไงรึขอรับ”

“ใจร้าย กวนประสาทแล้วก็เป็นบ้า คิดแล้วขนลุก ฉันว่าคืนนี้ฉันเอานายไปส่งบ้านดีกว่า เดี๋ยวนายจะมาโวยฉันอีก”

“กระผมจะไปโวยคุณแก้วได้ยังไงขอรับ”

“ก็ตอนนายกลับเป็นคุณธรรณแล้ว นายจะว่าฉัน หาว่าฉันดูแลไม่ดี ฉันเอานายกลับไปส่งบ้าน นายจะได้หาเรื่องว่าฉันไม่ได้...ปะ บอกทางฉันด้วยนะ”

เมฆส่ายหน้าไม่รู้จักทาง เกวลินถอนใจ ลืมไปว่าเขาอยู่ในสภาพเมฆ แล้วก็นึกได้จะไปถามคนที่บริษัท... แต่พอมาถึงพบแต่ยาม ยามเห็นธรรณธรก็รีบลุกขึ้นทำความเคารพ เขากลับกลัวหลบมาอยู่หลังเกวลิน พอเธอถามยามว่ารู้จักบ้านธรรณธรไหม ยามส่ายหน้าถามกลับทำไมไม่ถามท่านเอง เกวลินไม่รู้จะอธิบายอย่างไร จึงขอให้ยามเปิดบริษัทให้เมฆเข้าไปนอนในห้องทำงาน แต่เมฆไม่ยอมจะกลับบ้านกับเธอให้ได้

สุดท้ายเกวลินก็ใจอ่อนพาเมฆกลับ เขาตื่นเต้นกับท้องถนนและยวดยาน...เกวลินให้เมฆนอนในห้องใต้เตียงตามเดิม กำชับถ้าจะกลับอย่าให้พี่ชายตนเห็น เพราะเป็นคนดุมาก เมฆรับคำอนิมากลับถึงบ้านพบว่าประตูห้องธรรณธรเปิดออก โซ่และกุญแจห้อยอยู่ ก็ตำหนิจันทร์และบัวลอยเฝ้าอย่างไร อนิมารีบโทร.ไปถามอรขอเบอร์โทรศัพท์พนักงาน

ที่ชื่อเกวลิน อรตอบว่า มีแต่อยู่ที่บริษัท อนิมาเซ็งและปวดหัวมาก

รุ่งเช้าเกวลินตื่นขึ้นมารีบก้มมองดูว่าธรรณธรยังนอนอยู่ใต้เตียงหรือไม่ ปรากฏว่าเขาได้หายตัวไปแล้ว เธอยิ้มๆพึมพำ...ไว้เจอกันที่บริษัทนะนายเมฆ

ooooooo

ทางเดินในคลังสินค้าบริษัทนูโวที พนักงานพากันทำความเคารพและทำหน้าแปลกใจที่เห็นเจ้านายเดินเข้ามา...เกวลินกำลังเช็กสต๊อกของอยู่ ธรรณธรหยุดตรงหน้ายืนมองนิ่งๆ เกวลินเงยหน้ามาเจอรีบยิ้มและพูดขึ้นก่อนเลยว่า “ใช่...เมื่อคืนคุณอยู่บ้านฉัน”

ธรรณธรบอกไม่ได้ถาม แล้วดึงของในมือเกวลิน ออกวาง จูงมือเธอออกไปนอกโกดัง พนักงานมองซุบซิบๆกัน...จนมาถึงรถ เกวลินถามทำไมไม่บอกว่าจะพาไปไหน เลิกทำตัวลึกลับซับซ้อนเสียที ธรรณธรเอ็ดให้ขึ้นรถแล้วเขาขับออกไป แชมเปญยืนมองการกระทำของธรรณธร คิดจะขับรถตาม เผอิญทะนงมาขวาง เธอถึงกับผงะตกใจ เขาดึงเธอไปคุยที่ลับตาคน

“น้าทะนงยังกล้ามาที่นี่อีกเหรอคะ ถ้าใครมาเห็นเข้า เราจะโดนกันทั้งคู่นะ”

“น้าจะมาหาแชมเปญ มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย”

จากนั้นทะนงก็ทำหน้าเศร้ารู้สึกผิดที่ทำให้บริษัทต้องเสียหาย จนกินไม่ได้นอนไม่หลับ อยากกลับมาขอแก้ตัวใหม่ อยากขอให้เธอช่วยพูดกับธรรณธรให้รับตนกลับเข้าทำงาน

“อย่าหวังเลยค่ะ ทุกวันนี้แค่แชมเปญห้ามไม่ให้เขาฟ้องน้า เขาก็โกรธจะตายอยู่แล้ว”

“พูดให้น้าอีกทีเถอะนะ บอกเขาว่าน้ามีความตั้งใจที่จะมาแก้ปัญหาที่ทำไว้จริงๆ ธรรณเขาอาจจะเห็นใจขึ้นมาบ้างก็ได้” ทะนงมีความหวังในขณะที่แชมเปญหนักใจ

ธรรณธรพาเกวลินมาที่โชว์รูมเฟอร์นิเจอร์ เขาเดินจูงมือเธอเข้ามา พนักงานต่างทำความเคารพ เกวลินตื่นตากับความสวยงามของสินค้ามากมาย ธรรณธรสั่งงานพนักงานว่าสินค้าตัวไหนควรเปลี่ยนอะไร สินค้ารหัสไหนควรจัดโชว์ไว้ด้านหน้า เกวลินยิ่งตื่นเต้นเพราะตนได้แต่เช็กสต๊อกรหัสสินค้าที่กล่องเพิ่งเห็นตัวสินค้าว่าสวยงามขนาดนี้ ธรรณธรห้ามเธอแตะต้อง เธอบ่นอุบมันจะบุบสลายหรืออย่างไร

เสร็จจากการสั่งงาน ธรรณธรก็จูงมือเกวลินไปยังร้านอาหารในโชว์รูม แล้วสั่งอาหารให้ทาน เมื่อทั้งสองทานเสร็จ เขาก็เริ่มเรื่องให้เกวลินเล่ามาว่า เมื่อวานเขาไปบ้านเธออย่างไร

“ฉันไปหลังบ้าน แล้วอยู่ๆคุณก็โผล่ออกมา...จบ”

ธรรณธรฉุนถามตนไปทำอะไรบ้าง เกวลินขำเล่าต่อว่า เขาได้กินหมูกระทะแถมบอกว่าอร่อยมากเกิดมาไม่เคยกิน เคยกินแต่ปลาย่างกับผักต้ม ชายหนุ่ม สวน ตนกินแต่สเต๊กกับบาร์บีคิว

“นี่นายพูดจริงหรือพูดให้ฉันหมั่นไส้เล่นกันแน่”

“แล้วรู้ไหมทำไมฉันต้องไปหาเธอ”

“อ้าว...ตัวคุณยังไม่รู้แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง”

ธรรณธรถามว่าตนทำอะไรอีกนอกจากกินหมูกระทะ เกวลินเล่าว่าเขาเอาตะไคร้มาไล่ยุงให้ เขาแย้งทำไมเขาต้องบริการเธอ เกวลินบอกเพราะเขาคิดว่าตนเป็นแก้ว เจ้านายที่รักของเขา ธรรณธรทำหน้ายิ้มเยาะไม่เชื่อ เธอจึงเปรยว่าสงสารเขา ธรรณธรสวนน่าสงสารขนาดนั้นหรือ

“มาก...คุณเหมือนเด็กหลงทางที่วิ่งตามหาแม่”

“ทีหลังไม่ต้องมาสงสาร”

“นี่! คนเขาอุตส่าห์สงสาร อย่าทำนิสัยแบบนี้ได้ป่ะ”

“เธอเป็นใคร แล้วมีสิทธิ์อะไรมาสงสารเจ้านาย ช่วยเลือกใช้คำพูดใหม่นะ”

“ฮึ่ย...ไม่น่ารู้สึกดีด้วยเลย” เกวลินหงุดหงิด ตลอดเวลาที่เดินทางกลับมาบริษัท ธรรณธรมึนตึงกับเกวลิน พอถึงห้องทำงานเขาก็ไล่เธอกลับไป เกวลินฉุนที่เขาเป็นคนลากตนออกไป ตนทำอะไรให้เขาโกรธถึงมาไล่กันแบบนี้

“นี่ฉันทำให้เธอเข้าใจผิดเหรอ ว่าฉันชอบเธอ ฉันแค่คิดว่าถ้าฉันอยู่กับเธอทั้งวันจนเบื่อ ฉันอาจจะไม่ต้องโผล่ไปหาเธออีกก็ได้”

“แสดงว่า...เพราะนายไม่อยากเจอฉัน”

“ใช่...อย่าคิดจะจับฉันด้วยวิธีนี้ ฮึเกือบเคลิ้ม...แต่พอคิดไปคิดมาฉันไม่มีวันชอบผู้หญิงอย่างเธอได้ ไม่มีความเป็นผู้หญิง”

เกวลินโกรธมากที่ถูกดูถูกเห็นตนเป็นอะไร เขาบอกเห็นเป็นลูกจ้าง เกวลินเหมือนโดนตบหน้าถามหมดธุระแล้วตนจะได้ไป เขาเสียงเข้มว่ายัง...ทำให้เธอแหวกลับ

“อะไรอีก! นายบังคับฉันไม่ได้ แล้วฉันก็จะไม่อยู่ให้นายดูถูกอีก อย่านึกว่าฉันจะพิศวาสนายเหมือนกัน” เกวลินกระชากป้ายพนักงานออกปาใส่ ประกาศลาออกเสียงกร้าว

“ฉันยังไม่อนุญาตให้เธอออก”

“เอาซี่ ลงทุนขอร้องฉัน ถ้านายคุกเข่าฉันอาจจะใจอ่อน แล้วอย่าคิดขว้างอะไรใส่ฉันนะ”

ขาดคำ หนังสือ แฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานก็ลอยขึ้น เกวลินตกใจจะวิ่งหนี แต่ของพุ่งเข้าใส่รอบตัวเธอไปหมด เธอรีบเปิดประตูวิ่งหนีออกไป...ธรรณธรยืนอึ้ง สติเริ่มกลับมา แต่เกวลินวิ่งไปแล้ว อรร้องถามเกิดอะไรขึ้นเกวลินโวย

“พวกคุณทนอยู่กับคนแบบนี้ได้ยังไง เขาไม่ใช่คน เขาเป็นปีศาจ ฉันขอลาออก!”

ธรรณธรสงบลงเห็นข้าวของเกลื่อนพื้น พยายามจะทำให้มันลอยกลับที่เดิมแต่ทำไม่ได้...เขาเปิดประตูออกมาสั่งอร...อย่าให้ใครรบกวนตนเด็ดขาด ว่าแล้วก็เดินออกไป พนักงานจับกลุ่มนินทา แชมเปญเดินเข้ามาถามหาธรรณธร อรรีบบอกว่าเขาไม่ให้ใครรบกวน แชมเปญดึงดันมีเรื่องสำคัญต้องพบ อรยิ้มแหยๆ

ธรรณธรขึ้นมาบนดาดฟ้าพยายามโทร.หาเกวลินเพื่อจะขอโทษแต่เธอตัดสายทิ้ง เขารู้สึกผิดและหงุดหงิดตัวเองมาก แชมเปญโผล่เข้ามาถาม วันนี้อารมณ์ดีหรือถึงขึ้นมาชมวิวบนนี้

“นี่เลขาผมบอกคุณเหรอ”

“ถึงคุณจะไม่อยากพบฉัน แต่ฉันอยากจะพบคุณบ้างไม่ได้เหรอคะ ฉันไม่ได้มาเรื่องส่วนตัวหรอกค่ะ ฉันมาเรื่องงาน”

ธรรณธรถามมีอะไร แชมเปญเกริ่นว่าเขาคงกำลังเครียดเรื่องบัญชีบริษัท เขาโวยทันทีก็เพราะทะนงน้าของเธอที่เป็นต้นเหตุ แชมเปญรีบบอกว่าทะนงโดนหลอกให้ทำ เขาไม่เชื่อ แชมเปญจึงขอร้องให้ทะนงได้มาแก้ตัว สะสางบัญชีที่เขาทำวุ่นวายไว้ ธรรณธร มองหน้าแชมเปญนิ่งก่อนจะออกปากไล่ให้เธอกลับไป อย่าพูดเรื่องทะนงกับตนอีก แชมเปญหน้าเสีย

ooooooo

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 6 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศตอนแรกวันพุธที่ 7 ตุลาคม 2558 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ