อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 7 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 7 ต.ค. 58

ธรรณธรถามมีอะไร แชมเปญเกริ่นว่าเขาคงกำลังเครียดเรื่องบัญชีบริษัท เขาโวยทันทีก็เพราะทะนงน้าของเธอที่เป็นต้นเหตุ แชมเปญรีบบอกว่าทะนงโดนหลอกให้ทำ เขาไม่เชื่อ แชมเปญจึงขอร้องให้ทะนงได้มาแก้ตัว สะสางบัญชีที่เขาทำวุ่นวายไว้ ธรรณธร มองหน้าแชมเปญนิ่งก่อนจะออกปากไล่ให้เธอกลับไป อย่าพูดเรื่องทะนงกับตนอีก แชมเปญหน้าเสีย

ooooooo

เกวลินกลับบ้านด้วยท่าทีอ่อนละโหย กรณ์ทักทำไมกลับบ้านเร็ว เธอตอบว่าลาออกจากงานแล้ว กรณ์ตกใจ เพิ่งฉลองได้งานเมื่อวานวันนี้ลาออก เกวลินบอกว่าต้องฉลองที่พ้นเวรพ้นกรรมอีก กรณ์แปลกใจถามเกิดอะไรขึ้น เกวลินขอตัวไปพักผ่อนตื่นมาจะเล่าให้ฟัง



ไม่ทันไรกนกกับกรุณาโผล่มาจากมุมหนึ่ง ทำเซอร์ไพรส์ลูกสาว เกวลินตาปรือมองแล้วทรุดนั่งหมดแรง พ่อกับแม่จึงต้องช่วยกันพยุงขึ้นห้องนอน กนกคิดว่าเป็นลางสังหรณ์ที่ทำให้พวกตนมาดูแลลูก ซึ่งป่วยพอดี

เกวลินนอนสักพักก็ลืมตามองลุกขึ้นตั้งสติ กรุณาถามลูกใครทำอะไรหรือถึงหน้าตาตื่น เกวลินบอกทุกคนว่าตนลาออกจากงานแล้ว กรุณาปลอบ

“ไม่เป็นไรเอาไว้หายดีก่อนค่อยเล่าก็ได้ นี่พ่อกับแม่ว่าจะมาอยู่ด้วยซักสองอาทิตย์ดีไหม”

“มาสองอาทิตย์แล้วใครอยู่ดูแลสวนล่ะแม่”

เกวลินถามอย่างสงสัย

กนกสบตากรุณาเหมือนปกปิดบางอย่างก่อนจะบอกลูกว่าให้คนงานช่วยกันดูแล ที่มาเพราะคิดถึงลูก เกวลินโผกอดแม่อ้อนว่าตนก็คิดถึง

เมื่อทะนงรู้ว่าแชมเปญไปพูดกับธรรณธรไม่สำเร็จก็หงุดหงิด ขอให้หลานสาวกลับไปคุยอีกครั้ง แชมเปญอิดออดเพราะรู้ว่าไม่ได้ผล ทะนงขู่ถ้าเธอไม่ช่วยตนคงต้องพึ่งธัญญาให้ช่วยพูด

“อย่าให้แม่เข้ามายุ่งเกี่ยวเลยค่ะ แม่เขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วย น้าทะนงรีบกลับเถอะค่ะ ถ้าพ่อมาเห็นเข้ามันจะไม่ดี” แชมเปญรู้ว่าไม่เป็นผล ทะนงแค้นใจ

รุ่งเช้าที่บริษัทนูโวที ธรรณธรโมโหเอ็ดพนักงานเรียงตัว ใครทำอะไรไม่ถูกใจไปเสียหมด...ตกเย็น ธรรณธร กลับบ้านยังอารมณ์เสีย บัวลอยทักด้วยความแปลกใจที่เขากลับหัววัน จึงถูกย้อนถามว่าเป็นเพื่อนเล่นหรือ หัดสงบปากสงบคำบ้าง บัวลอยหน้าเสียร้องไห้ไปฟ้องจันทร์

“ทำงานมาตั้งนาน ไม่รู้จักดูอารมณ์เจ้านาย คุณธรรณก็เป็นคนแบบนี้ เอ็งยังไม่ชินอีกรึ”

บัวลอยสะอื้นเสียใจอ้างตัวเองเป็นคนจิตใจอ่อนไหว...ธรรณธรอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเดินเข้าห้องเก็บภาพเขียน มองภาพที่ตัวเองวาดไว้แล้วตาลายต้องสะบัดหัว คิดว่าตัวเองเป็นอะไร

วันนี้ปู่กับต๋องมาทานข้าวบ้านเกวลิน ทานเสร็จกรุณากับเกวลินเดินออกมาส่งหน้าบ้าน กรุณาหันกลับมาต้องตกใจเมื่อเจอธรรณธรยืนอยู่ในบ้าน จึงถามเขาเป็นใคร เขากลับเรียก...คุณแก้ว เกวลินหันขวับมาตกใจ เขายิ้มแต้รายงานตัวว่า...ตนเมฆ เกวลินปรี๊ด

“ออกไปนะ! ฉันเกลียดนาย...ออกไปสิ ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้นะ ออกไป”

เมฆหุบยิ้มตกใจกลัว กนกได้ยินเสียงวิ่งออกมาดูเห็นลูกสาวกำลังทุบตีเมฆไล่ให้ออกจากบ้าน กรุณาตกใจถาม “ทำไมทำกับเขาอย่างนั้นล่ะลูก เขาเป็นใคร”

“เป็นคนบ้า คนประสาท จริงๆแล้วเขาไม่ใช่คนด้วยซ้ำ” เกวลินโมโหวิ่งหนีขึ้นบ้าน

เมฆหน้าเศร้าเป็นหมาหงอย คุกเข่าอยู่หน้าบ้านไม่ยอมไปไหน กนกแปลกใจถามกรุณา

“แฟนลูกเราเหรอ ไม่เห็นมันเล่าให้ฟัง ดูท่าทางสิ น่าสงสารมากเลยนะนั่น”

กรุณากับกนกไปถามเกวลินว่าเมฆเป็นเพื่อนหรือน่าจะลงไปคุยกันให้รู้เรื่อง เกวลินยังเจ็บใจ จึงออกไปไล่เมฆให้กลับเสีย เมฆอ้อนวอนขอโทษทั้งที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรให้เธอโกรธ

“ไม่ต้องมาขอโทษ ไปให้พ้นบ้านฉันเดี๋ยวนี้ เลิกเรียกฉันว่าคุณแก้วได้แล้ว ฉันไม่ใช่คุณแก้วของนายไปสิ...ไป...” เกวลินปิดประตูบ้านใส่หน้า

เมฆผละถอยด้วยความเสียใจ...กนกกับกรุณารอซักถามว่าเมฆเป็นใครและทำไมถึงเรียกลูกว่าแก้ว เกวลินตอบอย่างหงุดหงิดว่าเขาเป็นคนบ้าชอบมาเดินเพ่นพ่านแถวนี้อย่าไปสนใจเลย กรุณายิ่งสงสารว่าเขาจะนอนที่ไหนมีอะไรกินหรือไม่ เกวลินโวยเลิกห่วงเขาเสียที

จนค่ำมืดเมฆก็ยังนั่งอยู่หน้ารั้วบ้าน กรุณาสงสารถือจานข้าวมาให้แล้วแนะนำตัวว่าตนเป็นแม่ของเกวลิน

เมฆแย้ง “น้าอย่ามาโกหกฉันเลย คุณแก้วเป็นลูกท่านขุนวิจิตร ไม่ใช่ลูกน้า”

กรุณาพึมพำ “สติไม่ดีจริงๆด้วย...จ้ะๆไม่เป็นไรกินข้าวต่อเถอะ แล้วไปทำอะไรให้แก้วเขาโกรธ เขาถึงไล่ตะเพิดอย่างนั้น”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน น้าช่วยพูดให้คุณแก้วหายโกรธทีได้ไหมจ๊ะ”

กรุณาสงสารกลับเข้าบ้านมาบ่นกับกนกว่าเมฆน่าสงสาร กนกจึงถามลูกสาวว่าเขาทำอะไรให้โกรธ เกวลินตอบว่าเรื่องมันยาว เอาเป็นว่าตนไม่อยากเห็นหน้าเขาก็แล้วกัน กรุณาท้วง

“ตั้งแต่เลี้ยงแกมา ก็เพิ่งจะเห็นแกใจร้ายก็ครั้งนี้แหละ”

เกวลินบอกว่าเขาใจร้ายกับตนก่อน กนกไม่อยากเชื่อ เพราะท่าทางเมฆหย็องๆ เกวลินไม่รู้จะเล่าอย่างไรจึงเดินหนีเข้าห้อง ยืนมองเมฆทางหน้าต่างด้วยความหงุดหงิด

ooooooo

พอรุ่งสาง อนิมาตื่นมาพบธรรณธรนอนคว่ำหน้าอยู่กลางสนาม สภาพกางเกงเปรอะตรงหัวเข่า ก็เข้าไปปลุกซักว่าหายไปไหนมา เขาตื่นขึ้นพยายามคิดแต่ก็คิดไม่ออก...ด้านเกวลินตื่นมารีบมองไปหน้าบ้านไม่เห็นเมฆแล้วก็หน้าคว่ำพาลงอนพ่อกับแม่ไปด้วย

ธรรณธรเรียกกฤตมาพบที่ร้านกาแฟ วันนี้เขาอารมณ์เสียตั้งแต่ตื่น เอ็ดใส่พนักงานที่เสิร์ฟกาแฟผิด กฤตมาถึงรีบเข้าไปปรามให้สงบสติอารมณ์บ้าง อย่าทำเรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่ โมโหง่ายจนจะเป็นโรคประสาทอยู่แล้ว ธรรณธรถามจะให้ทำอย่างไรในเมื่อคนมันโมโห

“หาเวลาผ่อนคลายมั่งสิ คุณเกวลินล่ะเป็นไง”

ธรรณธรบอกลาออกไปแล้ว กฤตฟันธงเพราะเหตุนี้เองถึงทำให้ประสาทเสีย ธรรณธรยอมรับว่ารู้สึกเหมือนติดค้างกับเธอมานาน เหมือนชีวิตพัวพันแต่ไม่รู้มันคืออะไร พยายามห้ามใจไม่ให้ไปเจอแต่ตัวเมฆก็ไปจนได้ กฤตแนะนำให้ปล่อยตามใจตัวอย่าเก็บกดไว้สักวันจะระเบิด

“ถ้าให้ฉันเดา นายน่ามีโรคทางใจเพิ่มมาอีกโรคแล้วว่ะ ถ้าทนไม่ไหวฉันแนะนำให้ไปตามเธอกลับมาซะ ทำตามใจให้สุดๆไปเลย”...

เกวลินเซ็งไม่อยากอยู่เฉยๆ แต่งตัวจะออกไปกับหน่วยกู้ภัย พ่อกับแม่ห้ามก็ไม่ฟัง กนกจึงสั่งกรณ์ให้ดูแลน้องด้วยเพราะเห็นไม่ค่อยสบาย ธรรณธรขับรถมาเห็นเกวลินขึ้นรถหน่วยกู้ภัยออกไปจึงขับรถตามไปจนถึงอาคารก่อสร้างแห่งหนึ่ง นั่งร้านถล่มคนงานร้องโอดโอย หน่วยกู้ภัยเข้าช่วยหามคนเจ็บส่งโรงพยาบาล ธรรณธรเดินเข้ามามองไปทั่วเห็นเกวลินพยุงคนเจ็บไปนั่ง หญิงคนหนึ่งร้องไห้บอกให้ช่วยลูกเธอด้วย ลูกเธอชื่อมด เกวลินรับปากแล้วรีบวิ่งไปเดินหา

จนกระทั่งเห็นแขนเด็กโผล่จากกองนั่งร้าน จึงร้องบอกให้คนมาช่วย ใหญ่กับกรณ์วิ่งมาบอกเกวลินไปเอาเปล เธอจึงวิ่งกลับไปที่รถ ธรรณธรรีบตาม ปู่ตามไม่ทันเพราะเผอิญเชือกรองเท้าหลุดเกี่ยวติดรูอยู่...เกวลินดึงเปลออกมาแล้วเกิดอาการหน้ามืดโงนเงนจะเป็นลม ธรรณธรวิ่งเข้ามารับร่างเธอไว้ ปู่เงยหน้าขึ้นมองเห็นภาพเปลี่ยนไป ธรรณธรอยู่ในชุดท่านขุนประคองเกวลินที่ห่มสไบเป็นหญิงโบราณ ปู่รีบขยี้ตามองอีกทีตะโกนลั่น

“เฮ้ย...ไอ้เมฆนี่หว่า ไอ้เมฆเอ็งมาได้ไง ปล่อยเกวนะ เดี๋ยวข้าดูเอง”

ธรรณธรเสียงเข้มสั่งปู่ให้เอาเปลไปรับคนเจ็บ ปู่ชะงักเงอะงะทำตามคำสั่งงงๆ...ธรรณธรอุ้มเกวลินขึ้นรถขับพามาส่งบ้าน กนกกับกรุณาตกใจระคนแปลกใจที่เมฆมาในอีกลุคหนึ่ง

“สวัสดีครับ ผมบังเอิญเจอเกวลินเป็นลมอยู่ เลยพามาส่งน่ะครับ”

กรุณารีบปฐมพยาบาลเกวลิน เธอฟื้นขึ้นมาเห็นธรรณธรก็แปลกใจมาได้อย่างไร กรุณาตำหนิบอกแล้ว อย่าไปๆ ถ้าไม่ได้เมฆไปช่วยจะทำอย่างไร ธรรณธรรีบบอกว่าตนไม่ได้ชื่อเมฆ ทั้งกนกและกรุณาทำหน้างง เกวลินเยาะจะให้เล่าไหม ธรรณธรขอเป็นคนเล่าเอง

เมื่อเล่าจบทั้งกรุณาและกนกอึ้ง มีโรคประหลาดแบบนี้ด้วยหรือ กนกเปรยว่าเมื่อคืนลูกสาวบอกว่าเขาเป็นคนบ้า ชอบมาเตร็ดเตร่แถวนี้ พวกเราก็เชื่อสนิท ไม่คิดว่าจะเป็นเจ้าของบริษัท ธรรณธรมองหน้าเกวลินเคืองๆ กรุณาชวนทานข้าวเย็น กนกขอตัวไปช่วยกรุณาทำอาหาร

พออยู่ตามลำพังธรรณธรก็โพล่งขึ้นมา ไม่อนุญาตให้เกวลินลาออก เธอสวนเขาบังคับตนไม่ได้ ธรรณธรยิ้มท้าให้มาดูกัน...ระหว่างทำอาหาร กนกกับกรุณาคุยกันว่าธรรณธรกับเกวลินดูไม่เหมือนเจ้านายลูกน้อง เหมือนเป็นแฟนกันมากกว่า ไม่ทันไรธรรณธรโผล่เข้ามาอาสาเป็นลูกมือช่วยทำอาหาร ทำให้ทั้งสองปลื้มเข้าไปอีก เขาชวนคุยถามอยู่สระบุรีทำอะไร แล้วทำไมมาพักที่นี่หลายวัน กนกกับกรุณามองหน้ากันถอนใจก่อนจะบอกความจริง

“อย่าไปเล่าให้เกวฟังเด็ดขาด แม่ไม่อยากให้เกวไม่สบายใจ”

ธรรณธรรับปาก กนกจึงเล่าว่า “ธุรกิจสวนกล้วยไม้ของเราไปไม่รอดน่ะสิ พ่อไปกู้หนี้ยืมสินจนตอนนี้เขาจะยึดที่อยู่แล้ว ที่พ่อกับแม่ต้องมากรุงเทพฯก็เพราะว่า...หนีหนี้เขามา”

ธรรณธรเสนอตัวช่วย แต่ทั้งสองเกรงใจ เขาจึงขอร้องให้ช่วยเกลี้ยกล่อมเกวลินกลับไปทำงานที่บริษัท ทั้งสองรับปาก พอทานอาหารเสร็จ กนกดึงเกวลินมาถามทำไมถึงลาออก เธออึกอัก กนกจึงบอกว่าเจ้านายมาตามขนาดนี้แสดงว่าลูกมีความสำคัญกับบริษัท ลูกทำงานเก่ง ขาดลูกไปบริษัทอาจเดือดร้อน ธรรณธรยิ้มกริ่มสำทับว่าใช่เธอทำงานเก่ง ขาดเธอไปบริษัทคงเจ๊ง เกวลินค้อนรู้ว่าเขาประชด จึงดึงเขาออกไปคุยตามลำพัง

“ขอบอกไว้เลยว่าฉันจะไม่ไปทำงานกับนายอีก แล้วอย่าคิดจะทำร้ายฉันในบ้านฉันนะ”

“วันนั้นผมไม่ได้ตั้งใจ”

เกวลินโวยจะมายุ่งกับตนอีกทำไม แค่นี้ยังทำประสาทเสียไม่พออีกหรือ แทนที่จะมาหาตน ไปหาหมอจะดีกว่า เพราะเขาไม่ใช่มนุษย์...ธรรณธรอึ้ง เกวลินโพล่ง “และคุณก็บอกเองว่าคุณไม่ได้ชอบฉัน ไม่อยากกลายเป็นเมฆมาเจอฉัน แล้วคุณจะมาอีกทำไม กลับไปซะ ยังไงฉันก็ไม่เอาชีวิตฉันไปเสี่ยงกับคุณอีก เกิดคุณโมโหฉันแล้วใช้พลังบ้าๆในตัวคุณมาทำร้ายฉันอีกล่ะ”

ธรรณธรเสนอขึ้นเงินเดือนให้ เกวลินสวนไม่ต้องการ เขารู้สึกผิดหวังกลับไป

ooooooo

กลับมาบ้าน ธรรณธรครุ่นคิดถึงคำพูดของเกวลินที่ว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ปกติ อนิมาเห็นพี่ชายไม่สบายใจจึงเข้ามาปลอบ เขาเอ่ยถามไม่เคยกลัวตนบ้างหรือ เธอตอบไม่กลัวมีแต่ห่วง

กรุณากำลังคุยโทรศัพท์กับคนสวน กำชับอย่าบอกใครว่าพวกตนอยู่กรุงเทพฯ หาทางออกได้เมื่อไหร่จะกลับไป พอวางสายคนทวงหนี้มายื่นเงินให้คนสวน เขารับเงินด้วยความกลัว...

กรณ์ทำงานร้องเพลงมากขึ้นเพื่อหาเงินมาช่วยพ่อกับแม่ กนกกับกรุณาสงสารลูกที่ต้องมาเดือดร้อน คิดจะขายสวนใช้หนี้แต่ขออย่าบอกเรื่องนี้กับเกวลินไม่อยากให้เครียดไปอีกคน

เกวลินกางหนังสือพิมพ์หางานใหม่ ยุ้ยนั่งข้างๆติง ถ้าตนมีเจ้านายหล่อแบบนั้นไม่มีวันออกหรอก เกวลินเอ็ดอย่าพูดถึงธรรณธรอีก ยุ้ยยิ้มเอาใจบอกจะให้ยืมชุดสวยๆใส่ไปสมัครงานแต่แล้วแต่ละแห่งที่ไปสมัครงานกลับเจอแต่เจ้านายชีกอ กรุณาจึงเตือนว่า เจ้านายดีๆน่ะหายาก

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 7 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศตอนแรกวันพุธที่ 7 ตุลาคม 2558 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ