อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 8 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 8 ต.ค. 58

เกวลินกางหนังสือพิมพ์หางานใหม่ ยุ้ยนั่งข้างๆติง ถ้าตนมีเจ้านายหล่อแบบนั้นไม่มีวันออกหรอก เกวลินเอ็ดอย่าพูดถึงธรรณธรอีก ยุ้ยยิ้มเอาใจบอกจะให้ยืมชุดสวยๆใส่ไปสมัครงานแต่แล้วแต่ละแห่งที่ไปสมัครงานกลับเจอแต่เจ้านายชีกอ กรุณาจึงเตือนว่า เจ้านายดีๆน่ะหายาก

ด้านธรรณธรทำงานด้วยความเครียดอารมณ์เสียทั้งวัน ข่มใจไม่ให้คิดถึงเกวลิน แต่แล้วเย็นวันนั้น ธรรณธรขับรถมาดับหน้าร้านข้าวต้มแห่งหนึ่ง จึงโทร.เรียกช่าง แล้วเข้าไปรอในร้านก็ต้องตะลึงเพราะเจอเกวลิน ปู่ ต๋องและยุ้ยนั่งกินกันอยู่ ยุ้ยตาโพลงเมื่อเห็นธรรณธร ต๋องเข้าไปผลักหัวเล่น “เฮ้ย! ไอ้เมฆนี่หว่า แต่งซะหล่อเกือบจำไม่ได้เลยนะมึง” ปู่เยาะ “กินลูกชิ้นไหมไอ้เมฆ เดี๋ยวโยนให้”



ยุ้ยขยับให้นั่งข้างๆ ธรรณธรยืนตาขวาง เกวลินมอง แล้วบอกว่าเขาไม่ใช่เมฆ แต่เป็นธรรณธรเจ้านายเก่าตน ทั้งปู่ ต๋องและยุ้ยอ้าปากค้างยกมือไหว้อย่างหวาดๆ ต๋องพูดเล่นว่าพอจะมีตำแหน่งผู้บริหารว่างบ้างไหม เขาเสียงเข้มใส่ “เห็นผมเป็นเพื่อนเล่นรึไง...เกวลินมานี่สิ”

เกวลินสบตาไม่กล้าขัดใจ ลุกเดินตามเขาออกไปนอกร้านคิดว่าเขาคงโกรธเพื่อนๆ จึงเอ่ยปาก “ฉันขอโทษแทนพวกเขาด้วย และฉันก็มีเรื่องอยากจะคุยกับคุณ”

ท่าทีเกวลินอ่อนลงกล่าวขอโทษ ตนรู้สึกผิดที่พูดรุนแรงกับเขาเมื่อวาน ธรรณธรขัดคิดว่าจะบอกอยากกลับไปทำงาน เธอเชิดหน้าอย่างมีทิฐิ เขาควักซองเงินเดือนออกมาส่งให้ เธอขอให้เป็นค่าชดใช้ที่ทำของเขาเสียหาย เขาบอกขำๆว่ากล่องที่เธอเตะเป็นกล่องเปล่า เกวลินเหวอ

“พ่อกับแม่คุณสบายดีไหม ฝากสวัสดีท่านด้วยนะ”

“อย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่อง เงินนี่ยังไงฉันก็ไม่รับ เพราะฉันทำงานไม่ครบเดือน ฉันไม่ควรจะได้เงิน” ธรรณธรจึงบอกให้เอาไปบริจาค เธอรู้สึกเสียดาย “หมดนี่เลยเหรอ...”

“คิดว่าควรจะได้เท่าไหร่ก็หักเอาไว้ที่เหลือก็บริจาคไป อ้อ...ถ้าอยากกลับมาทำงานก็โทร.มานะ” พูดจบ ธรรณธรเดินไป...เกวลินยืนอึ้งหมั่นไส้ในความถือตัวของเขา

แต่แล้วค่ำนั้น ธรรณธรก็มาที่บ้านเกวลินอีกในสภาพของเมฆ นั่งจ๋องอยู่ที่บันไดหน้าบ้าน เกวลิน

ออกมาเห็น เขารีบกล่าว “กระผมขอโทษ กระผมออกไปอยู่ข้างนอกก็ได้ขอรับ”

เกวลินถามไม่โกรธที่ตนไล่หรือ เมฆตอบว่าไม่เคยโกรธแต่กลัวเธอจะโกรธมากกว่า

“เมฆ...ฉันขอโทษนายนะ ที่ฉันโมโหใส่นายวันนั้น ฉันไม่น่าทำแบบนั้นกับนายเลย”

“ไม่เป็นไรขอรับ”

“ทำไมเมฆถึงเป็นคนดีแบบนี้นะ จริงๆคุณธรรณก็เป็นคนดีเหมือนกันใช่ไหม ฉันมองคุณผิดไปใช่ไหม คุณได้ยินรึเปล่า”

เมฆไม่เข้าใจที่เกวลินพูด เธอปัดไม่เป็นไรแล้วชวนให้ขึ้นไปนั่งบนบ้าน ยุงจะได้ไม่กัด...ไม่ทันไร อนิมาโทร.เข้ามาหาเกวลินถามว่าธรรณธรอยู่ด้วยใช่ไหม เกวลินรีบตอบว่าใช่จะให้ตนไปส่งบ้านก็ได้ อนิมา บอกว่าจะไปรับเองแล้วถามเส้นทางผ่านไปพักใหญ่ อนิมาขับรถมาจอดหน้าบ้าน

เกวลินออกมาต้อนรับและบอกว่าตอนนี้ธรรณธรเป็นเมฆ อนิมาบอกว่าตนทราบแล้ว สมัยก่อนเขาเคยป่วยแบบนี้แต่ไม่พูดจากับใครเลย เดี๋ยวนี้พูดคล่อง...เมฆไม่ยอมกลับไปกับอนิมา ยื้อยุดไม่ขึ้นรถ กนกกับกรุณาตกใจเสียงเอะอะวิ่งออกมาถามมีเรื่องอะไรกัน สุดท้ายกรุณาจึงบอกให้เกวลินนั่งรถไปส่งเมฆด้วย

เกวลินต้องนั่งเบาะหลังคู่กับเมฆ อนิมามองผ่านกระจกหลังขำๆ เกวลินบ่นว่าเมฆไม่เคยดื้อแบบนี้ อนิมากระซิบว่าเขาหลับแล้วจะมาส่ง...แต่พอถึงบ้าน เมฆ ไม่ยอมอยู่ในห้องคนเดียว เกวลินจึงอยู่เป็นเพื่อน อนิมา กระซิบว่าเขาหลับเมื่อไหร่ไปเรียกตนได้ ตนอยู่ห้องตรงข้าม...

เมฆเจียมตัวไม่กล้าขึ้นเตียง เกวลินต้องสั่งให้เขาขึ้นไปนอนบนเตียง โดยบอกว่าตนจะอ่านหนังสือเล่นสักพักถึงจะนอน เมฆรู้สึกเตียงนุ่มจึงกระโดดเด้งเล่นอย่างสนุก เกวลินแอบขำ

เวลาผ่านไป ด้วยความที่อ่อนเพลีย เกวลินจึงหลับอยู่ข้างเตียง เมฆลุกมาดู ยกมือไหว้ขอโทษก่อนจะอุ้มเธอไปนอนบนเตียงแล้วตัวเองนอนที่พื้นข้างเตียง

ooooooo

เช้าวันใหม่ ธรรณธรพลิกตัวหัวโขกขอบเตียงงัวเงียตื่นขึ้นมาด้วยความแปลกใจที่ตัวเองมานอนบนพื้น แต่พอเห็นว่าเกวลินนอนอยู่บนเตียงก็ยิ่งตกใจ...เกวลินสะดุ้งตื่นทัก “อ้าวเมฆ...”

“เมฆเมิกอะไร ผมธรรณธร คุณมานอนอยู่บนเตียงผมได้ยังไง”

เกวลินเองก็งงว่าขึ้นมานอนบนเตียงได้อย่างไร ธรรณธรโวย “อย่ามาทำไม่รู้เรื่อง ผมเลิกยุ่งกับคุณแล้ว แล้วคุณจะมายุ่งกับผมอีกทำไม อยากมาทำงานก็โทร.บอกผมสิ ไม่ใช่ใช้วิธีนี้ คิดจะมาจับผมรึไง”

“โห...ฉันมองนายไม่ผิดจริงๆ สมองนายมันคิดได้แค่นี้ คิดว่าฉันพิศวาสนายนักเหรอ ฉันสงสารนายเมฆต่างหากล่ะ แต่หลังจากนี้อย่าหวังเลย พอกันที” เกวลินลุกจะเดินออกจากห้อง ธรรณธรดึงไว้ “จะไปไหน พิศวาสเมฆมันนักรึไง”

“ปล่อยฉัน นายจะบ้ารึไง”

“ชอบมันนักเหรอ ถึงต้องมาสงสารมันน่ะ”

“ก็ชอบมากกว่าคุณก็แล้วกัน”

ธรรณธรหยุดกึก เกวลินยิ้มสะใจเปิดประตูจะออก ทันใดเขาทำให้ประตูปิดปัง เกวลินตกใจหันมาถามจะทำอะไร เขาเสียงเข้มว่าจะคุยกับเธอให้รู้เรื่อง หญิงสาวโวย ด่าตนขนาดนี้แล้วคิดว่าจะคุยกันรู้เรื่องหรือ ตวาดอย่ามายุ่งกับตน เธอคว้าของใกล้ตัวปาใส่ ธรรณธรสั่งให้หยุด แต่เธอโวยวายเขานั่นแหละที่ต้องหยุดตนจะกลับ เกวลินสะบัดมือวิ่งออกจากห้อง ธรรณธรวิ่งตาม

หน้าบ้าน กฤตเพิ่งมาถึงถามอนิมามีเรื่องอะไรถึงโทร.ตามแต่เช้า เธอบอกเรื่องเกวลินมาส่งธรรณธรเมื่อคืนยังไม่ได้กลับ กฤตดีใจกำลังอยากสัมภาษณ์ ไม่ทันไร ได้ยินเสียงสองคนเอะอะวิ่งไล่กันออกมา ธรรณธรจับ เกวลินไว้ได้บอกให้เธอหยุด แต่เธอไม่ยอมสลัดตัวหนี เขาจึงทำให้เก้าอี้เลื่อนมาขวางเธอทุกทางที่เธอวิ่งไป ทั้งกฤตและอนิมายืนตะลึง กฤตพยายามบอกให้ทั้งสองใจเย็น เกวลินโต้แบบนี้ใครจะเย็นไหว อนิมาเข้าไปขอร้องอย่าเพิ่งกลับ ขอให้พี่ชายตนสงบก่อน ตนกับกฤตมีเรื่องอยากคุยด้วย สายตาธรรณธรยังโกรธเกรี้ยวแต่ก็พยายามจะสงบ

กฤตพาธรรณธรขึ้นห้องนอนพักเพราะท่าทางจะเหนื่อยมาก อนิมานั่งคุยกับเกวลินในห้องรับแขกบอกว่าไม่เคยเห็นพี่ชายเป็นมากขนาดนี้มาก่อน เกวลินบอกตนเจอมาทุกรูปแบบ ทั้งแก้วน้ำ หนังสือ ถ้ามีมีดวางอยู่คงพุ่งทะลุพุงตนแน่...กฤตลงมาร่วมวงสนทนา

“เท่าที่ผมวิเคราะห์ดู ผมว่าคุณมีส่วนกระตุ้นให้พลังจิตของธรรณธรทำงาน”

“งั้นถ้าอยู่ต่อข้าวของไม่ยิ่งพังทั้งบ้านเหรอคะเกวกลับดีแล้วจะได้ไม่มีอะไรไปกระตุ้น”

“แต่ถ้าคุณหนีกลับไป เขาก็จะไปหาคุณที่บ้านอีกนะครับ ผมว่าคุณอยู่ที่นี่ก่อนดีกว่า อยู่แบบไม่ทะเลาะกันนะครับ ผมจะอยู่ด้วยคอยห้ามไม่ให้ธรรณอาละวาด”

อนิมาช่วยขอร้องจนเกวลินใจอ่อน จากนั้นกฤตก็พาเกวลินมาดูภาพวาดที่ธรรณธรวาดเองตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เก็บไว้ในห้องที่ธรรณธรสั่งทุกคนในบ้านห้ามเข้ามายุ่ง ทั้งอนิมาและเกวลินประหลาดใจมากเพราะเป็นภาพผู้หญิงห่มสไบ มีหน้าตาเหมือนเกวลินมาก อนิมานึกได้หยิบสมุดวาดเขียนที่พี่ชายวาดเล่นแต่เด็ก ส่วนใหญ่เป็นภาพหญิงสาวห่มสไบ กฤตบอกว่า นี่คือผู้หญิงในฝันของธรรณธร เกวลินอึ้งเมื่อรู้ว่าเขาเห็นตนในฝัน

ตกบ่ายธรรณธรลงมาร่วมโต๊ะอาหารด้วย เกวลินมีท่าทีหวาดๆขยับออกห่าง เขาจึงเหน็บ

“อืม นั่งห่างๆก็ดีแล้วล่ะ เพราะดูแล้วคงจะยังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืน”

เกวลินค้อนขวับหันมาขอให้อนิมาช่วยเล่าว่า

เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง อนิมายิ้มๆบอกให้ทานข้าวกันก่อนค่อยคุยกัน...หลังทานอาหารเสร็จ ทั้งสี่คนก็มาคุยในห้องนั่งเล่น กฤตสาธยาย

“เท่าที่ผมวิเคราะห์ดูแล้ว ธรรณจะกลายเป็นเมฆก็ต่อเมื่อร่างกายไม่แข็งแรงหรือป่วย แล้วก็สภาพจิตใจอ่อนแอครับ”

ธรรณธรอยากรู้ว่าตอนที่ตนเป็นเมฆ เป็นอย่างไรบ้าง เกวลินเล่าว่า เขาอ่อนน้อมมารยาทดี พูดเพราะ ตนบอกอะไรก็เชื่อฟังหมดทุกอย่างและน่ารัก อนิมาเห็นด้วยว่าทำตัวเหมือนเด็ก เกวลินเสริม เมฆบอกว่าเป็นทาสของแก้ว ธรรณธรไม่เชื่อ เกวลินขำที่ชาติก่อนเขาเป็นทาส ชาตินี้เขาเป็นเจ้านาย ธรรณธรไม่พอใจบอกให้เลิกพูดแล้วบอกว่าตนจะไปส่งบ้าน

หลังจากนั้นธรรณธรขึ้นไปแต่งตัว เกวลินบ่นไปแค่นี้จะแต่งอะไรนักหนา บัวลอยบอกว่าเขาเป็นคนเนี้ยบ เสื้อผ้ามีเยอะมากต้องเลือกนาน แต่ละที่แต่งตัวไม่เหมือนกัน เกวลินแขวะเยอะแบบนี้ถึงหาแฟนไม่ได้ บัวลอยแย้งว่าแฟนเขาแต่งตัวเปรี้ยวปรี๊ด เกวลินเบ้หน้าที่คนแบบนี้มีแฟนด้วย...เกวลินเริ่มเซ็งจะกลับเอง พอดีแชมเปญแวะมา พอเจอหน้าเกวลินก็เหยียดหยาม

“พนักงานเช็กสต๊อกที่บริษัท ธรรณถึงกับพาเข้าบ้านเลยเหรอ นี่เธอ...แค่เด็กทำงานในโกดัง แต่ริจะจับเจ้าของบริษัท หวังสูงไปไหม”

ธรรณธรลงมาได้ยินไม่พอใจ แชมเปญปราดเข้าถามว่าทำไมเกวลินถึงมาอยู่ที่นี่ อนิมาเข้ามาตอบแทน เกวลินมาทำงานหน้าที่พยาบาลส่วนตัวธรรณธร แล้วย้อนถามเธอมาทำอะไร แชมเปญกำลังจะเอ่ยปาก อนิมาแทรก จะชวนไปทานข้าวอีกใช่ไหม ตอนนี้เขาป่วยต้องการพักผ่อน แชมเปญเคืองหันมาถามธรรณธร เขาบอกว่าจริงให้เธอกลับไปก่อน แชมเปญเจ็บใจมาก

เกวลินถามอนิมาทำไมบอกแชมเปญไปแบบนั้น อนิมาตอบว่าเป็นหน่วยกู้ภัยก็ต้องปฐมพยาบาลเป็น กฤตเห็นด้วยที่จะให้เกวลินมาดูแลธรรณธร เกวลินสวนแค่นี้ก็ยุ่งพอแล้ว ถ้าอยู่กันทั้งวันคงตีกันตายแน่ ธรรณธรโพล่งขึ้นว่าให้กลับมาทำงานกับตนถ้าไม่มาแสดงว่าเธอชอบตน

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 3 วันที่ 8 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศตอนแรกวันพุธที่ 7 ตุลาคม 2558 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ