อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 5 วันที่ 12 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 5 วันที่ 12 ต.ค. 58

ด้านกรณ์ไม่รู้จะพาแชมเปญไปไหนจึงพามานอนโรงแรม ท่าทางเธอเมามาก เขาให้เธอดื่มน้ำมากๆ ให้สร่างเมา เธอสลัดรองเท้าและถอดเสื้อตัวนอกออกแล้วล้มตัวลงนอน...จนรุ่งเช้า แชมเปญงัวเงียตื่นขึ้น ตกใจพยายามลำดับเหตุการณ์ ก้มมองสภาพตัวเองอย่างหวั่นใจ พอได้ยินเสียงกรณ์บอกให้ทานอาหารเช้าก่อนแล้วจะไปส่ง เธอรีบหยิบเสื้อและรองเท้าขอตัวกลับ กรณ์กังวลว่าเธอคงเข้าใจผิด

ธรรณธรตื่นมารีบเช็กภาพจากกล้องวงจรปิดว่าเมื่อคืนตนทำอะไรบ้าง แล้วก็ได้เห็นตอนตัวเองเป็นเมฆนั่งคุยกับเกวลินริมน้ำ เธอหยอกล้อเมฆ หัวเราะดูมีความสุข ก็รู้สึกเคืองปิดคอมพ์



พอลงมาที่โต๊ะอาหาร อนิมาพาเกวลินตามลงมาถามว่าแต่งตัวสวยไหม เขากลับมีท่าทีมึนตึงบ่นว่าลงมาช้า ให้รีบกินรีบไปทำงาน สองสาวงง อนิมาเหน็บพี่ชายคงเข้าสู่วัยทองน่าให้กฤตตรวจวัดระดับฮอร์โมนบ้าง อารมณ์แปรปรวนเหลือเกิน เกวลินขำหาว่าเขาเรียกร้องความสนใจ ธรรณธรโกรธตวัดสายตามอง ทำให้ไส้กรอกที่เธอกำลังจะเอาเข้าปากกระเด็นไป เกวลินงง

มาถึงบริษัท ธรรณธรยังหงุดหงิดดุพนักงานที่ทำงานผิดไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ พนักงานกระซิบถาม เกวลินไปทะเลาะอะไรกับเขา ถึงทำให้อารมณ์เสียแบบนี้ เกวลินเบ้ปากโต้ “ไม่ใช่ความผิดของฉันสักหน่อย ถ้าจะด่าก็ไปด่าคุณธรรณที่เขาไม่รู้จักสงบสติอารมณ์ตัวเองนู่น”

ธรรณธรยืนเท้าเอวมองโกรธๆ นกรีบเข้ามาบอกเกวลินว่าได้จัดโต๊ะทำงานไว้ให้และจะสอนงานให้ด้วย...ธรรณธรเข้ามานั่งหงุดหงิดในห้อง ไม่ทันไรทะนงโทร.มาขอนัดคุย ธรรณธรฉุกคิดที่เกวลินทักว่าแผลถูกตีของเขาเหมือนวันแรกที่เจอกัน ก็คิดอยากถามบางอย่าง จึงรับนัด

ทะนงยืนแอบข้างตึกบริษัท คิดถึงอดีตตอนธรรณธรยังเด็ก โรงงานเฟอร์นิเจอร์ของวิภูพ่อธรรณธร พนักงานสไตรก์ก็ถือไม้จะเอาเรื่อง ตัวเขาเป็นคนช่วยพาสองพ่อลูกหนีออกมาได้ วิภูซาบซึ้งบุญคุณให้เขาได้ทำงานในโรงงาน

ธรรณธรลงมาพบทะนง เขาดีใจมากขอกลับเข้ามาทำงานแต่ธรรณธรไม่รับแถมบอกว่าที่มาพบเพราะอยากถาม ที่ตนโดนทำร้ายเป็นฝีมือเขาใช่ไหม ทะนงปฏิเสธและทวงบุญคุณว่าเคยช่วยเขาและพ่อไว้ ธรรณธรโวย “เลิกอ้างบุญคุณเก่าซะที มันยิ่งทำให้ผมสงสัยในตัวคุณ”

“ผมรักแล้วก็ซื่อสัตย์กับครอบครัวคุณธรรณมาตลอด ผมไม่มีวันทำร้ายคุณธรรณแน่ๆ”

ธรรณธรขู่ถ้าตนรู้ว่าเขาเป็นคนทำเมื่อไหร่ เขาติดคุกยาวแน่ ทะนงเจ็บใจแอบกลับมาติดระเบิดที่ล้อรถธรรณธร

พอเลิกงาน ธรรณธรขับรถออกจากบริษัทมาถึงทางเปลี่ยว เห็นมีมอเตอร์ไซค์ขับตามจึงเหยียบคันเร่งหนี ทะนงซึ่งเป็นคนขี่รถตามกดรีโมต ยางรถระเบิดตูม

รถหมุนคว้างไปจอดนิ่งควันโขมง สักพักธรรณธรเปิดประตู รถออกมา ทะนงเร่งมอเตอร์ไซค์เข้าเฉี่ยวเขาล้มกลิ้ง ธรรณธรเห็นหน้าทะนงเต็มๆ ทะนงชักมีดออกมาจะจ้วงแทง เผอิญมีรถผ่านมาจึงรีบขึ้นรถขี่หนีไป...

ธรรณธรถูกเข็นเข้าห้องฉุกเฉิน บังเอิญเกวลินกับ กรณ์ขับรถมูลนิธิช่วยคนเจ็บมาส่งโรงพยาบาลเดียวกันแล้วกรณ์ให้เธอเอารถไปคืน ตัวเขาจะไปทำงาน

ธรรณธรทำแผลเสร็จนอนพักฟื้นอยู่ ทะนงตามมาจะฆ่าปิดปาก โดยไม่รู้ว่าเขากลายเป็นเมฆ เมฆต่อสู้กับทะนงและถามว่าทำร้ายตนด้วยเหตุใด เขาไม่ตอบ เมฆยังบาดเจ็บจึงวิ่งหนีออกมา เจอรถเกวลินที่จอดอยู่ เกวลินแปลกใจร้องเรียกธรรณธร เขาหันมาเรียกเธอ “คุณแก้ว...”

“อ้าว เมฆหรือ ทำไมมาอยู่นี่ได้ล่ะ”

“มีคนจะตามฆ่ากระผม...หนีเร็วขอรับ มันตามมาแล้ว”

เกวลินจึงรีบขับรถพาหนีอย่างรวดเร็ว แล้วบอกให้เมฆมองว่ามีคนตามมาหรือเปล่า เมฆจะปีนไปข้างหลัง เกวลินต้องบอกให้มองทางกระจกข้าง เขาทำตามแล้วบอกเธอว่ายังตามมา เกวลินจึงเหยียบมิดจนเมฆเกาะแน่นด้วยความกลัว สวดมนต์ไปตลอดทาง จนกระทั่งถึงแยกไฟแดง เกวลินฝ่าออกไปแต่ทะนงมีรถตัดหน้ารถล้มสไลด์ไปไกล รถเกวลินจึงรอดพ้นสายตา

เมื่อตั้งสติได้ เกวลินขับรถช้าลงแล้วบอกเมฆว่า มีข่าวดีกับข่าวร้าย อยากฟังข่าวไหนก่อน เมฆขอฟังข่าวดี เธอบอกว่าเราปลอดภัยแล้ว เขาถามถึงข่าวร้าย เธอยิ้มบอกว่าเราหลงทาง ไม่ทันไรรถสะอึกๆแล้วดับ เกวลินร้องลั่นว่าน้ำมันหมด เมฆถามเป็นข่าวดีหรือ เธอตาขวางใส่ ไม่เพียงแค่นั้น แถวนี้ยังไม่มีสัญญาณโทรศัพท์อีก เกวลิน
บอกเมฆว่าคืนนี้คงต้องนอนในรถรอจนสว่างคงมีคนผ่านมาช่วย...และแล้วเกวลินก็กลัวขยับไปนั่งชิดเมฆ เพราะกลัวผีในรถเก็บศพ

คืนนั้น กนกเจอหนังสือต้นตระกูลซึ่งเก่ามาก คุณชวดเขียนไว้ กรุณาเห็นแล้วเหวอเพราะรูปคุณชวดหน้าตาเหมือนเกวลินไม่ผิดเพี้ยน กนกบอกว่าชวดกับโหลนเหมือนกันไม่แปลก มีรูปที่แปลกกว่า คือรูปคุณหลวงวรงค์ ซึ่งหน้าตาเหมือนกับธรรณธรอย่างมาก

รุ่งเช้าธรรณธรรู้สึกปวดแผลขยับตัว เกวลินตื่นขึ้นรีบถามเขาเป็นอย่างไรบ้าง เขางงว่าตัวเองมานอนอยู่ในรถกู้ภัยได้อย่างไร เกวลินจึงถามว่าเขาจำเหตุการณ์ได้ถึงตรงไหนจะได้เล่าต่อ ธรรณธรเล่าว่าโดนคนทำร้ายแล้วเหมือนมีคนช่วยส่งโรงพยาบาล เกวลินจึงบอกว่ามันตามไปจองเวรเขาถึงโรงพยาบาล เผอิญตนเจอเขาจึงพาหนีจนหลงทางและน้ำมันรถหมด

ooooooo

ธรรณธรฟังเรื่องที่เกวลินเล่าแล้วแทรกถามว่า เธอนอนกับเมฆในรถคันนี้และนอนซบไหล่กันด้วยใช่ไหม เธอตอบว่าใช่ จะให้นอนตรงไหนรถคันแค่นี้ ไม่ต้องมาหวงตัวเพราะตนนอนซบไหล่เมฆไม่ใช่เขา ธรรณธรยิ่งหึงควันออกหู

เกวลินเห็นว่าสว่างแล้วจึงชวนเดินไปหาคนมาช่วย แต่ธรรณธรไม่มีรองเท้า เธอจึงหยิบรองเท้าแตะเก่าๆในรถให้ เขาขยะแขยงที่จะใส่ แถมยังบ่นหิวถามมีอะไรกินไหม เธอส่ายหน้า

ธรรณธรต่อว่า “ไม่รู้จักเตรียมพร้อม”

“นี่รถกู้ภัยนะไม่ใช่รถขายกับข้าว มีแต่ยาพาราคุณจะกินไหมล่ะ” เกวลินโวยแล้วออกเดิน

ธรรณธรจำต้องใส่รองเท้าเก่านั่นเดินตาม แต่เดินไม่ค่อยถนัด ถามนี่รองเท้าใคร เกวลินจึงบอกว่ารองเท้า คนตายลืมไว้ เขาตกใจสลัดทิ้ง เกวลินขำเดินต่อ ด้วย ความที่พื้นร้อนทำให้ธรรณธรจำต้องเก็บรองเท้ามาสวมวิ่งตาม จนมาถึงวัดเก่า เกวลินบอกว่าคงต้องฝากตัวเป็นศิษย์วัดสักวัน ทั้งสองเจอเปี๊ยกเด็กวัดมาลับๆล่อจึงจับตัวให้พาไปหาหลวงพ่อ

ทั้งสองก้มกราบหลวงพ่อ เกวลินขอยืมมือถือท่านเพื่อโทร.ตามคนมาช่วย หลวงพ่อบอกว่าโทรศัพท์ น่ะมีแต่เสีย ท่านจะให้เปี๊ยกขี่จักรยานไปซื้อน้ำมันในหมู่บ้านมาให้ดีกว่า ตอนนี้ทานข้าวก้นบาตรกันก่อน... เกวลินถามธรรณธรเคยกินข้าววัดด้วยจานสังกะสีแบบนี้บ้างไหม เขาทำหน้าทำนองไม่เคย เธอจึงบอกต้องลอง พอธรรณธรกินคำแรกก็รู้สึกว่าอร่อย ยิ้มออกมาได้...

อนิมาเป็นห่วงธรรณธรมาก พอเจอกับกรณ์ที่ร้านกาแฟจึงถามว่าเขาอยู่ที่บ้านหรือเปล่า กรณ์ส่ายหน้าแล้วย้อนถามหาเกวลิน เธอบอกว่าหายไปทั้งสองคน กรณ์ร้อนใจรีบโทร.หาปู่ถามว่าเกวลินอยู่ที่บ้านหน่วยกู้ภัยหรือไม่...ไม่มีใครเห็นเธอเลยตั้งแต่เมื่อคืน

เกวลินพาธรรณธรเข้ามาไหว้พระในโบสถ์ เธอ อธิษฐานขอให้ความซวยของลูกช้างหมดไปเสียที ธรรณธรเร่งให้รีบออก พอทั้งสองก้าวข้ามพ้นประตูโบสถ์ เกวลินก็รู้สึกว่าธรรณธรอยู่ในชุดหลวงวรงค์ ส่วนตัวเธอห่มสไบเป็นสาวแก้ว เดินชมตลาดอยู่ เธอชะงัก เสียงหลวงวรงค์ถาม “น้องหยุดทำไมรึ”

เกวลินหันมองไปข้างหลัง เป็นบรรยากาศปัจจุบัน เธอมองหน้าธรรณธรงงๆ เสียงเขาทำให้เธอยิ่งฉงนสนเท่ห์ “ผมถามว่าคุณเป็นอะไร...”

เกวลินยังทำหน้าประหลาดใจ จนธรรณธรถามอีกโดนผีหลอกกลางวันหรือ เกวลินย้อนถามตอนออกจากโบสถ์เขาไม่เห็นอะไรแปลกๆหรือ เขาบอกว่าแปลก ตน เพิ่งเคยเข้าวัดเก่าแบบนี้ เห็นอะไรก็แปลกไปหมดเกวลิน เซ็งไม่อยากจะเล่ากลัวเขาหาว่าคิดอะไร กับเขา

“ถ้าผมอนุญาตให้คุณคิดอะไรกับผมก็ได้ล่ะ”

“ฮ้า! ความคิดของฉันไม่ต้องรอให้ใครอนุญาต แล้วจะบอกอะไรให้นะ ฉันไม่ได้อยากคิดอะไรกับคุณเลย”

“ไม่ได้อยากคิดแต่คิดรึเปล่า”

“ไม่ได้คิด! นิสัยเอาแต่ใจอย่างคุณ เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล ปากร้ายชอบบงการคนอื่น คุณคิดว่าฉันจะชอบคุณลงเหรอ”

ธรรณธรดึงมือเกวลินเข้ามาประชิดถามแล้วถ้าเป็นเมฆล่ะ เกวลินใจสั่นตอบไม่ถูก สะบัดมือออกเดินหนี ธรรณธรเข้าใจว่าเธอชอบเมฆก็รู้สึกปวดใจ... ทั้งสองเดินมา หลวงพ่อยืนรอบอกว่าได้น้ำมันแล้ว รถอยู่ที่ไหน เกวลินตอบว่าอยู่ริมทุ่งห่างจากวัด 3-4 กิโล หลวงพ่อจึงให้ตาแหวงขับรถไปส่ง ธรรณธรบอกเกวลินให้เอาเงิน ให้หลวงพ่อ เธอควักกระเป๋าในตัวมีอยู่สองร้อยบาท ธรรณธรบ่นทำไมมีแค่นี้ หลวงพ่อรีบบอกว่าไม่ต้อง พวกเธอยังต้องเดินทางอีกไกลต้องใช้เงิน

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 5 วันที่ 12 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ