อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 5 วันที่ 13 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 5 วันที่ 13 ต.ค. 58

ธรรณธรดึงมือเกวลินเข้ามาประชิดถามแล้วถ้าเป็นเมฆล่ะ เกวลินใจสั่นตอบไม่ถูก สะบัดมือออกเดินหนี ธรรณธรเข้าใจว่าเธอชอบเมฆก็รู้สึกปวดใจ... ทั้งสองเดินมา หลวงพ่อยืนรอบอกว่าได้น้ำมันแล้ว รถอยู่ที่ไหน เกวลินตอบว่าอยู่ริมทุ่งห่างจากวัด 3-4 กิโล หลวงพ่อจึงให้ตาแหวงขับรถไปส่ง ธรรณธรบอกเกวลินให้เอาเงิน ให้หลวงพ่อ เธอควักกระเป๋าในตัวมีอยู่สองร้อยบาท ธรรณธรบ่นทำไมมีแค่นี้ หลวงพ่อรีบบอกว่าไม่ต้อง พวกเธอยังต้องเดินทางอีกไกลต้องใช้เงิน

“หลวงพ่อกรุณาพวกเรามากเลยค่ะ” เกวลินยกมือสาธุด้วยความซาบซึ้ง



“วัดไม่ใช่แค่ที่พึ่งทางใจเท่านั้นหรอกโยมเวลา ชาวบ้านเดือดร้อนอะไรมาก็พึ่งได้ทุกอย่าง รีบไปเถอะก่อนที่จะมืดค่ำไปเสียก่อน”

ทั้งสองกราบลาหลวงพ่อไปขึ้นรถอีแต๋นของตาแหวง เปี๊ยกถามหลวงพ่อทำไมไม่รับเงิน เพราะเราไม่มีเงินเหลือแล้ว หลวงพ่อยิ้มอย่างสงบเดินกลับเข้ากุฏิ

ระหว่างเทน้ำมันใส่ถังรถ เกวลินเตือนธรรณธรกลับไปคราวนี้เขาต้องระวังตัวให้มากขึ้น ไม่รู้ว่าคนร้ายยังตามเล่นงานอยู่ไหม เขาบอกว่ารู้ตัวคนร้ายแล้วกลับไปจะแจ้งตำรวจ เกวลินรีบถามว่าใครถึงได้ตามจองล้าง จองผลาญขนาดนี้ ธรรณธรเล่าว่าเป็นคนที่โกงเงินบริษัทแล้วตนไล่ออก ท่าทางเกวลินเป็นห่วงเร่งให้แจ้งตำรวจจับมันให้ได้ เขาแย็บ...เป็นห่วงตนเหมือนกันหรือ

“เปล๊า...ฉันเป็นห่วงนายเมฆต่างหาก”

ธรรณธรรู้สึกเจ็บแปล๊บในใจอย่างบอกไม่ถูก

ooooooo

กรณ์กับอนิมามาที่บ้านริมน้ำ เห็นกระดาษโน้ตแปะประตูไว้ว่า พ่อกับแม่ไปตลาด กรณ์ร้องเรียกเกวลิน อนิมาเรียกหาธรรณธร ปู่กับต๋องตามมาสมทบเห็นอนิมาก็เข้าใจว่าเป็นเด็กกรณ์จึงแซวเล่น กรณ์รีบบอกว่าเธอเป็นเจ้านาย อนิมาเสริมตนเป็นน้องธรรณธรด้วย อย่าทะลึ่ง

ทั้งสองจ๋อยเมื่อรู้ว่าเธอเป็นน้องเจ้าของบ้านและเป็นเจ้านายกรณ์ แต่ปู่อดหาว่าธรรณธรหลอกลวงเกวลินไปทำมิดีมิร้ายไม่ได้ อนิมาโกรธขู่จะฟ้องหมิ่นประมาท กรณ์เอ็ดอย่างรำคาญ

“พอแล้ว เอะอะก็จะฟ้อง กลัวทนายว่างงานรึไง”

อนิมาคิดจะกลับไปรอธรรณธรที่บ้าน กรณ์จึงบอกปู่กับต๋องให้รอพ่อแม่กลับจากตลาด ตนจะไปส่งอนิมาแล้วจะกลับเข้าร้านกาแฟ อนิมาเปลี่ยนใจจะไปที่ร้านด้วยแต่กรณ์เห็นว่าเธอกลับไปรอธรรณธรที่บ้านดีแล้ว...ต๋องรู้สึกว่าทั้งสองเป็นห่วงเป็นใยกันเกินเจ้านายกับลูกน้อง

ด้านทะนงบากหน้ามาขอเงินธัญญาถึงบ้านแชมเปญให้แม่รีบๆให้ไปก่อนที่พ่อจะกลับมาเจอ ธัญญาให้ไปจำนวนหนึ่ง ทะนงไม่พอใจขอเพิ่มเป็นสามหมื่น เธอจึงกำชับว่าเป็นครั้งสุดท้าย ไม่ทันไรพลเทพกลับมาเห็นตอนทะนงรับเงินก็โวย “ไอ้ขอทานนี่มาอีกแล้วเหรอ”

ทะนงรีบเก็บเงินใส่ย่าม พลเทพหาว่าเสียการพนันมาอีกแล้วถามภรรยาว่าให้ไปเท่าไหร่ ธัญญารีบบอกว่าเขาขอเงินไปตั้งตัว ตนจึงให้ไปสามหมื่น พลเทพไม่เชื่อไล่ให้ทะนงกลับไป

ooooooo

คนในบ้านตกใจเมื่อเห็นสภาพธรรณธรอยู่ในชุดคนไข้กลับมากับเกวลิน ซักถามหายไปไหนมาทั้งคืน เกวลินนึกได้ถามเขามีแผลตรงไหนบ้างหรือเปล่าธรรณธรย้อนถามเป็นห่วงตนหรือเมฆ เกวลินจึงประชดว่า ห่วงเมฆ เขาปัดไม่ต้องมาห่วง

“ตามใจ ถ้างั้นคุณถึงบ้านโดยสวัสดิภาพแล้ว วันนี้ฉันขอกลับไปหาพ่อกับแม่นะ”

ธรรณธรจ้องหน้า “ก็ได้...แต่ต้องเป็นเลขาให้ผมอีกสักพักนะ”

เกวลินชั่งใจถามต้องเป็นนานแค่ไหน เขาบอกว่าหลายวัน เธอถอนใจถ้าคิดว่าตนทำได้ก็ไม่มีปัญหา พอดีอนิมากลับมาถึงดีใจมากที่เห็นทั้งสองคนกลับมา แต่ก็ตกใจกับเสื้อผ้าที่พี่ชายสวมใส่ ถามไปทำอะไรกันมาทั้งสองไม่รู้จะเล่าอย่างไร

ทางบ้านเกวลินก็เป็นห่วงเธอไม่น้อย ทั้งปู่และต๋องนั่งอยู่กับกรุณาและกนก พอเธอมาถึงทุกคนซักถามกันยกใหญ่ เกวลินเล่าไปตามความจริง กรุณาโล่งใจบอกทานข้าวเสร็จแล้วมีอะไรจะให้ดู ปู่สนใจด้วย กนกเอ็ดไม่ใช่เรื่องของเขา ปู่จ๋อย

หลังทานอาหารเสร็จ กรุณาเอาหนังสือโบราณให้เกวลินดู “นี่เป็นบันทึกของคุณยายเทียด ต้นสายสกุลเรา พ่อเขาค้นเจอเมื่อคืน”

เกวลินงงๆ กรุณาอธิบายว่า เทียดใช้เรียกพ่อแม่ของทวด...เกวลินตื่นเต้นว่าอยู่สมัยไหน กรุณาบอกว่าสมัยรัชกาลที่ 5 และย้ำให้เปิดเบาๆเพราะมันเก่ามากและมีเล่มเดียว เกวลินเปิดหน้าแรกเห็นรูปสาวห่มสไบที่มีใบหน้าคล้ายตัวเอง ใต้ภาพมีชื่อ...แก้วกุลวรินทร์ สุทธาวาส(แก้ว)

“นี่คือคุณยายเทียด คนเขียนบันทึกเล่มนี้”

เกวลินตกตะลึง ประหลาดใจมากที่เห็นรูปคุณแก้ว...กรุณาบอกลูกว่ายังมีที่ประหลาดกว่านี้อีก ให้เปิดดูหน้าที่คั่นไว้ เกวลินค่อยๆเปิดแล้วต้องอ้าปากค้างเมื่อเห็นรูป หลวงวรงค์ฤทธิรอน (วรงค์ วรงค์ฤทธิรอน) ซึ่งมีหน้าตาเหมือนธรรณธรอย่างมาก เธอรีบถามว่าเขาเป็นใคร

“แม่จำได้คร่าวๆว่าท่านเป็นคนรักเก่าของคุณเทียด แต่รายละเอียดแม่จำไม่ได้แล้วล่ะ”เกวลินไม่อยากเชื่อ ขอหนังสือเล่มนี้ไปอ่าน กรุณาย้ำระวังอย่าให้ขาดและหาย...

เกวลินครุ่นคิดถึงธรรณธรแล้วนึกได้ว่าพรุ่งนี้ต้องไปทำงานกับเขาจะใส่ชุดอะไรดี เพราะไม่ได้เอาเสื้อที่ซื้อมาด้วย เธอรู้สึกสับสนว้าวุ่นใจกลัวอารมณ์ของธรรณธรและคิดถึงความอ่อนน้อมของเมฆ

ส่วนธรรณธรให้กฤตมาหาที่บ้าน ทำแผลให้และปรึกษาปัญหาหัวใจ “ไอ้กฤต...ฉันรู้สึกเหมือนโดนผู้หญิงปฏิเสธ เหมือนคนอกหักเลยว่ะ”

กฤตหัวเราะไม่อยากเชื่อว่าคนอย่างธรรณธรจะ อกหักเพราะผู้หญิงห้าวๆคนหนึ่ง ธรรณธรหน้างอถาม

ตลกมากนักหรือ กฤตเน้น “ใช่ ประหลาดมากเลยไอ้ธรรณ ผู้ชายอย่างแกเนี่ยนะจะถูกปฏิเสธแล้วยังอกหัก ฮ่าๆๆ”

“ฉันไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมฉันถึงรู้สึกผูกพันกับเธอมากขนาดนี้ ฉันควรจะทำยังไงดี หรือฉันควรจะตัดเธอออกไปจากชีวิตฉันดี”

“ทำได้ไหมล่ะ เฝ้าคิดถึงเขาตั้งแต่ยังไม่เจอ นี่ถ้าฉันไม่ใช่หมอ ฉันคงเชื่อเรื่องความผูกพันในอดีตระหว่างแกกับคุณเกวไปแล้ว”

ธรรณธรย้อนถามแล้วถ้าในฐานะหมอ กฤตตอบว่าไม่เชื่อ ธรรณธรให้อธิบายเหตุผล กฤตวิเคราะห์ ตอนเด็กเขาอาจจะเจอผู้หญิงคนหนึ่งแล้วประทับใจมากก็เลยเก็บไปฝัน แล้วก็ฝันเรื่อยมาจนได้เจอเกวลินที่หน้าตาคล้ายผู้หญิงคนนั้น ก็เลยตกหลุมรักง่ายๆแค่นั้น ธรรณธรคิดตาม มันไม่ใช่เรื่องของชาติปางก่อนจริงหรือ

ooooooo

เช้าวันใหม่ เกวลินแต่งชุดยีนส์ เสื้อแจ็กเกตมาทำงาน หอบแฟ้มมาวางให้ธรรณธร เขาชำเลืองมองไม่ทักทาย แต่พอช่วงกลางวัน มีพนักงานเอาถุงใส่เสื้อผ้าแบรนด์หรูมาวางให้บนโต๊ะเกวลิน เธอเปิดดูมีกระดาษโน้ตแปะไว้ว่า...ใส่ซะ บ่ายนี้มีประชุม...

พนักงานแถวนั้นซุบซิบอยากได้กันบ้าง...พอเกวลินเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเข้าประชุมกับธรรณธร เขาเผลอมองเธออย่างชื่นชม

ตกเย็น เกวลินกลับบ้านริมน้ำ เห็นนักเลงคุยกับพ่อแม่ที่หน้าบ้าน นักเลงมาบอกว่าเสี่ยยินดีให้กู้เงินอีกเมื่อไหร่ก็ได้ กนกปฏิเสธไม่รบกวน เข็ดจนตาย...เกวลินเข้ามาถามมีอะไรกัน กรุณารีบบอกว่าไม่มีอะไรแล้วดึงลูกเข้าบ้าน นักเลงมองเกวลินตาเยิ้ม

“โอ้ว นี่เหรอลูกสาว สวยกว่าในรูปตั้งเยอะหวังว่าจะได้เจอกันอีกนะน้อง ยินดีให้ความช่วยเหลือเสมอ” ว่าแล้วก็กลับไป

เกวลินซักไซ้พ่อแม่ว่าพวกนี้เป็นใคร...พอรู้เรื่องทั้งหมด เกวลินก็บุกมาที่บ้านธรรณธร อนิมากำลังทำขนม เห็นเกวลินมาก็ดีใจเพราะธรรณธรเป็นอะไรก็ไม่รู้ นั่งนิ่งไม่พูดจากับใคร เกวลินจึงถามว่าเขาอยู่ไหนแล้วรีบเดินไปหา บัวลอยฝากให้ช่วยถือถ้วยขนมไปให้เขาด้วย

ธรรณธรนั่งนิ่งอยู่ในสวน เกวลินเอาถ้วยวางกระแทกตรงหน้า ถามเขาทำอย่างนี้ทำไม เขางงเรื่องอะไร เกวลิน ต่อว่า “ทำไมต้องมาใช้หนี้ให้พ่อแม่ฉัน จ้างฉันด้วยเงินเดือนสูงๆ เอาบ้านมาให้ครอบครัวฉันอยู่ ทั้งหมดนี้คุณต้องการอะไร”

“ผมไม่ได้ต้องการอะไร”

“คุณคิดว่าคุณเป็นเทวดารึไง ฉันมีมือมีเท้า ปัญหาของบ้านฉัน ฉันจัดการเองได้ หรือว่าคุณเห็นฉันจนตรอก น่าสมเพชจนต้องยื่นมือเข้ามาช่วย”

ธรรณธรว่าเธอคิดมากไปกันใหญ่ เกวลินโวยแล้วทำไมต้องปิดบัง ทุกคนรู้เรื่องยกเว้นตน เขาสวนเพราะทุกคนเป็นห่วง เกวลินเผลอถามแล้วเขาห่วงด้วยหรือ เขายอมรับแล้วดึงเธอเข้ามากอดเช็ดน้ำตาให้ เกวลินรู้สึกตัวผลักเขาออก

“อย่ามาเล่นตลกกับความรู้สึกฉัน คุณไม่เคยชอบผู้หญิงอย่างฉัน แล้วจะมาห่วงฉันด้วยเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจคนอย่างคุณ ไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไรและไม่อยากจะเข้าใจด้วย ฉันจะหาเงินมาคืนคุณให้หมด แล้วคุณก็ไม่ต้องไปหาฉันอีก ไม่ว่าจะเป็นเมฆหรือเป็นคุณ เพราะฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ” พูดจบเกวลินก็เดินออกไป

ธรรณธรรู้สึกใจสลาย อนิมากับบัวลอยซึ่งแอบฟังอยู่รีบหลบกลับไปไม่ให้เขาเห็น

ooooooo

เมื่อหมดเรื่องหนี้สิน กนกกับกรุณาก็อยากกลับไปดูแลสวน เพื่อหาเงินมาใช้คืนธรรณธร เกวลินต่อว่าพ่อกับแม่ที่ไปรับเงินเขา ทั้งสองบอกว่าธรรณธรเป็นคนดีมีน้ำใจ หาไม่ได้ง่ายๆ เราต้องรู้บุญคุณเขา เตือนลูกให้ตั้งใจทำงานให้เขา เกวลินสะอึกไม่กล้าบอกพ่อแม่ว่าตนลาออกแล้ว

เกวลินและกรณ์เก็บเสื้อผ้าเพื่อย้ายกลับไปอยู่บ้านตัวเอง เกวลินวางหนังสือต้นตระกูลไว้บนโต๊ะ กรณ์ไม่ได้สนใจหยิบไปวางตรงอื่น แล้วบ่นว่าถ้าเราอยู่บ้านนี้ต่อไปก็จะเป็นหนี้บุญคุณธรรณธรมากขึ้น เกวลินเห็นด้วยแล้วถามเราเป็นหนี้เขาเท่าไหร่ กรณ์บอกว่า 5 ล้าน เธอแทบช็อก

ธรรณธรชะเง้อมองว่าเกวลินจะมาทำงานไหม พนักงานซุบซิบหาว่าเกวลินได้ใจกล้ามาทำงานสาย...

หลังจากคืนที่เข้าโรงแรมกับกรณ์ แชมเปญก็เก็บตัวเงียบ ธัญญาถามเป็นอะไร อยากทานอะไรจะให้คน ไปซื้อให้ เธอส่ายหน้า ตัดสินใจถามแม่ ที่ผ่านมาตนเป็น เด็กดีของพ่อหรือเปล่า ธัญญาลูบหัวลูกอย่างเอ็นดู บอกว่า ลูกเป็นเด็กดีมาตลอด

“แล้วถ้าวันนึงหนูเกิดทำตัวไม่ดีขึ้นมา แม่จะว่ายังไงคะ”

ธัญญาหัวเราะ “แม่ไม่ว่าหรอกลูก คนเรามันก็ต้องมีกันบ้าง แต่อย่าให้พ่อรู้ก็แล้วกัน”

ทันใดพลเทพเดินเข้ามาถามเสียงกร้าวว่าไปทำอะไรมาให้บอกเดี๋ยวนี้ แชมเปญตกใจอ้ำอึ้ง ธัญญาแก้ตัวว่าลูกพูดเล่น พลเทพตวาดไม่ได้ถามและบังคับให้ แชมเปญตอบ เธอสุดทน

“ความชั่วเดียวที่หนูจะทำก็คือการขัดคำสั่งพ่อนั่นแหละค่ะ หนูเคยคิดว่าการอยู่ในโอวาทของพ่อมันทำให้ชีวิตหนูมีความสุข แต่วันนี้หนูรู้แล้วค่ะว่ามันไม่ใช่ หนูไม่เคยมีชีวิตของตัวหนูเองเลย หนูมีชีวิตเพื่อพ่อมาตลอด หนูไม่เคยได้เลือกในสิ่งที่หนูอยากได้ ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่พ่ออยากได้ทั้งนั้น”

พลเทพบอกว่าสิ่งที่ตนอยากได้คือสิ่งที่ดีกับชีวิตเธอ แชมเปญสวน พ่อจะรู้ได้อย่างไรว่าอะไรดีกับ ชีวิตตน พลเทพอ้างเพราะตนเป็นพ่อ เธอส่ายหน้า พ่อไม่เคยรู้เลยว่าตนต้องการอะไร ตนไม่เคยรักธรรณธร และเขาก็ไม่เคยรักตน แต่พ่อก็ดันทุรังจะให้เราแต่งงานกัน ตนไม่อยากเป็นผู้หญิงหน้าด้านไล่ตามผู้ชายอีกแล้ว ชีวิตคู่ของตน ตนขอเลือกเอง...พลเทพโกรธจัดปราดเข้าตบหน้าประกาศเธอเป็นลูก ชีวิตเธอเป็นของตนถ้าอยากมีชีวิตที่ดีก็ทำตามคำสั่งตน แชมเปญอึ้ง

ระหว่างที่ธรรณธรทำงานในห้อง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เขาดีใจคิดว่าหน้าห้องโทร.บอกว่าเกวลินมาทำงานแล้ว แต่กลายเป็นเสียงแชมเปญแทรกเข้ามาว่าเธอเอง...

ทั้งสองขึ้นไปคุยกันบนดาดฟ้า แชมเปญทำเป็นร่าเริงเปิดบันทึกจากมือถือให้เขาดูว่าตนได้ฤกษ์แต่งงานมาแล้ว มีสามวันให้เลือก แล้วเธอก็พล่ามรายการที่ต้องทำยาวเหยียด ธรรณธรหาจังหวะแทรก จนเธอเริ่มเสียงสั่นน้ำตาไหลพูดไปถึงเรื่องต้องจองโรงเรียนไว้ให้ลูกเลย เพื่อลูกจะได้เข้าโรงเรียนดีๆเป็นคนเก่ง ธรรณธรพยายามเรียกสติเธอแล้วโพล่งขึ้น

“แชมเปญ! ผมไม่ได้จะแต่งงานกับคุณ ผมไม่ได้รัก...”

“ไม่ต้องพูด แชมเปญไม่อยากได้ยิน แชมเปญรู้ค่ะรู้มาตลอดว่าคุณไม่ได้รักแชมเปญ”

ธรรณธรถามทำไมไม่ยอมหยุด เธอบอกเพราะเขาไม่เคยปฏิเสธ ธรรณธรเสียใจที่ไม่ปฏิเสธเพราะไม่อยากให้เธอเสียหน้า คิดว่าเห็นท่าทีของตนก็คงเข้าใจ ตนขอโทษที่ทำให้เข้าใจผิด แชมเปญน้ำตาร่วงยอมรับว่าเข้าใจมาตลอด แต่คนที่ไม่เข้าใจคือคุณพ่อ...ธรรณธรเห็นใจ

ทั้งสองย้ายมานั่งในห้องทำงาน แชมเปญรู้สึกผ่อนคลายขึ้น ถามที่ผ่านมาตนคงดูทุเรศมากในสายตาเขา ธรรณธรยิ้มปลอบว่าเราเป็นเพื่อนกัน แชมเปญสะเทือนใจที่เกือบทำลายความเป็นเพื่อนลง ธรรณธรจะอธิบายกับพลเทพเอง ถ้าเขาจะถอนหุ้นตนก็เข้าใจ พอดีมีเสียงเคาะประตูขัดจังหวะ พนักงานเข้ามารายงานว่า ตำรวจโทร.มาขอให้เขาไปชี้ตัวทะนง

แชมเปญตกใจตามธรรณธรไปที่โรงพัก เห็นทะนงถูกใส่กุญแจมือ ตำรวจบอกธรรณธรให้ชี้ตัวทะนง และยืนยันว่าเป็นคนที่ตามทำร้ายเขา แชมเปญอึ้งไม่คิดว่าน้าของตนจะทำขนาดนี้

ooooooo

กรณ์มาทำงานที่ร้านกาแฟด้วยท่าทางมึนตึงไม่พูดจากับอนิมาจนเธอแปลกใจ หลังเลิกงานเขาส่งกุญแจบ้านฝากไปคืนธรรณธร เธอไม่เข้าใจทำไมเขาต้องออกจากบ้านริมน้ำด้วย กรณ์ตอบว่าหมดเรื่องหนี้ ตนก็ไม่มีความจำเป็นต้องหลบอีก

“ฉันอยากให้เกวลินมาอยู่ที่บ้านฉัน นายช่วยไปพูดให้หน่อยสิ”

“ก็บอกแล้วไงว่าหมดเรื่องแล้ว เราไม่จำเป็นต้องรบกวนคุณอีก พี่ชายคุณยอมจ่ายหนี้ให้เรา เราก็เกรงใจมากพออยู่แล้ว”

“เกรงใจเหรอ ฉันว่านายกลัวเสียศักดิ์ศรีมากกว่า”

กรณ์เหมือนโดนจี้ใจดำ อนิมาหาว่าเขาคิดมากเรื่องนี้เล็กน้อย กรณ์สวนว่าสำหรับเธอมันเล็กน้อยแต่สำหรับตนกับน้อง มันเป็นเรื่องใหญ่ อนิมาอ่อนใจขอร้องให้เขาช่วยพูดกับเกวลินกลับไปทำงานที่บริษัท กรณ์ปฏิเสธ อนิมาดักคอเขาคงไม่คิดลาออกเหมือนกัน เขาบอกว่ากำลังคิดอยู่ อนิมาโวยถ้าเขาลาออกแล้วใครจะดูแลร้านให้ ถ้าร้านเจ๊งตนจะตามราวีเขาทุกวัน...

เกวลินมาทำหมูกระทะกินกันที่บ้านใหญ่ ปรับทุกข์ว่าจะทำงานอะไรที่หาเงินไปใช้หนี้ได้ แมคแนะนำให้ทำสิ่งที่ชอบ อย่างเช่นทำร้านหมูกระทะ ยุ้ย ต๋อง ใหญ่และปู่เห็นด้วยช่วยกันแบ่งหน้าที่ แต่เกวลินไม่มีอารมณ์ร่วมกลับหน้ามุ่ยเดินเลี่ยงไปโทรศัพท์คุยกับแม่ว่า

กลับถึงบ้านสวนหรือยัง กรุณาบอกถึงแล้ว และย้ำเตือนให้เธอตั้งใจทำงานกับธรรณธรให้ดี เกวลินน้ำตาซึม

อนิมาเอากุญแจบ้านริมน้ำคืนให้ธรรณธร บอกตามคำพูดของกรณ์ และบ่นกลัวกรณ์จะลาออกจากร้านเหมือนกัน...บรรยากาศในบ้านดูอึมครึม จนอนิมาอยากตามเกวลินกลับมาให้ได้

ด้านเกวลินก็นอนไม่หลับ ครุ่นคิดถึงธรรณธร จนรู้สึกว่าตัวเองหูแว่ว มีเสียงเรียกคุณแก้วจึงไปชะโงกดูที่หน้าต่าง ไม่เห็นใคร กลับมานั่งคิด ต่อให้มาจริงก็จะไม่ลงไปเจอหน้าอีกเด็ดขาด ด้วยความกังวลใจ เกวลินลงมาเดินสำรวจหน้าบ้าน เห็นรถธรรณธรจอดหน้าบ้านก็ตกใจ ตัวเขายืนกอดอกมองอยู่ เธอสบตาเขารู้ว่าไม่ใช่เมฆจึงสะบัดหน้าเดินกลับ ธรรณธรรู้สึกเจ็บปวดใจ

ooooooo

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 5 วันที่ 13 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ