อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 5/3 วันที่ 15 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 5/3 วันที่ 15 ต.ค. 58

“แม่ย้อยคุณเป็นชาววังเหรอคะ” สาลินถาม
“ครับ เลี้ยงผมในวังมาตั้งแต่เล็ก”
“คุณถูกเลี้ยงในวังเหรอ” สาลินถามต่อ
ชายเล็กหน้าเหวอ ทุกคนมองเขม้น
“คุณถูกเลี้ยงในวังเหรอ”

สาลินถามโพล่งขึ้นมา บดินทรราชทรงพลหน้าเหรอ



“ใครบอก เปล่า ผมกำลังบอกว่าแม่ย้อยชอบไปวังบูรพา พาผมไปดูหนังไทยที่แกรนด์ ดูหนังฝรั่งที่คิงส์ ดูหนังแขกที่ควีนส์”
ทุกคนมองหน้ากันงง ๆ สาลินนิ่งคิดแล้วหัวเราะพรืดออกมา ชายเล็กมองอย่างสงสัย
“คุณขำอะไรหรือฮะ”
“ฉันคิดถึงคุณป้าสร้อยนะซี นี่ สมมติว่าคุณรู้จักคุณป้าสร้อยนะ”
อีกฝ่ายวางหน้าไม่สนิท “ฮะ คุณป้าที่บ้านราชดำริของคุณ”
“นี่ฉันเคยบอกด้วยหรือว่า บ้านคุณป้าอยู่ราชดำริ”
“โธ่ ก็ต้องเคยบอกซีครับ ไม่อย่างงั้นผมจะรู้ได้ยังไง”
สาลินพยักหน้ารับ ก่อนจะพูดต่อ “นี่ สมมติว่าคุณเอาขนมไปให้คุณป้าสร้อยนะ คุณป้าจะบอกว่า”
พูดพลางทำหน้าเคร่ง มือเท้าหมอนขวาน มองอีกฝ่ายด้วยหางตา แล้วทำเสียงเลียนคุณสร้อย
“ขอบใจย่ะ เอามาทำไม ของที่นี่ทำอยู่ทุกบ่อย อย่างขนมค้างคาวนี่ ตำรับเจ้าครอกวัดโพธิ์เชียวนะยะ ส่วนขนมทองเอกนี่ก็ตำรับท้าวทองกีบม้า สืบทอดมาแต่แผ่นดินพระนารายณ์”
ทั้ง 3 คนหัวเราะก๊าก สาลินพูดต่อ
“แล้วภายใน 3 วัน คุณก็จะได้ของฝากตอบแทน”
“ก็ดีนี่ครับ มิตรจิต มิตรใจ”
“ใครว่าล่ะคะ คุณจะได้ของทุกอย่างเหมือนกับที่คุณให้ แต่ต้องวิเศษกว่า วิจิตรกว่า วิลิศมาหรากว่าสิบเท่า เพื่อบอกว่า นี่ต่างหากคือของแท้”
ยายรีบพูดปราม “ยายสา พอ เลิกนินทาคุณป้าได้แล้ว”
“แล้วนี่คุณทำอะไร ติดสินบนคนบ้านฉันทั้งบ้านหรือ”
“โธ่ คุณ ที่ผมทำนี่แหละ มิตรจิต มิตรใจ
ยายชะเง้อมองไปทางหน้าบ้าน “แล้วนั่นเสียงเจ้าแกะมันคุยกับใคร”
สาลินมองตาม “แม่กับพี่ศรีมาแน่เลย”
ชายเล็กเลิ่กลั่กขึ้นมาทันที ขณะที่สาลินลุกพรวดขึ้น

สาลินวิ่งมาถึงหน้าบ้าน ก็เจออุ่นเรือนที่เดินข้ามสนามมาพอดี เจ้าแกะถือกระเป๋าเดินทางใบเล็กตามหลัง เธอรีบกราบที่อก ก่อนที่แม่จะโอบกอดไว้ พอตา ยายออกมาจากบ้านตามมา อุ่นเรือนก็ตรงเข้ามากราบทั้งคู่ ยายโอบ
ลูกสาวไว้ ขณะที่ตายิ้มรับ
“ไหว้พระเถิดลูก”
ยายถามต่อ “ไม่ได้มานานเท่าไร ครึ่งปีได้ไหม”
ชายเล็กตามออกมามองดูเพลิน ตาผล กับยายพิณตามมาด้วย สาลินเหลียวซ้ายแลขวา
“แล้วพี่ศรีล่ะคะ ทำไมไม่มาด้วย”
“พี่ศรีเข้าวังไปหลายวันแล้วลูก”
สาลินทำตาโตแล้วยกมือไหว้ท่วมหัว “พี่ศรีเข้าวังไปแล้ว ไปสู่ที่ชอบที่ชอบเถอะพี่ศรี”
ขาดคำ ยายก็ตบพื้นป๊าบ “ยายสา นั่นปากหรือนั่น”
ชายเล็กหัวเราะขัน สาลินหันมาถลึงตามอง
“คุณหัวเราะอะไร”
“แหม ก็คุณทำเหมือนพี่สาวของคุณไปสวรรค์”
อุ่นเรือนเหลือบมองไปทางยาย เป็นเชิงถาม
“อ้อ พ่อพล นี่แม่ยายสาเขาไง”
“สวัสดีครับ”
อุ่นเรือนรับไหว้อย่างพินิจพิจารณา ก่อนที่ยายจะหันมาถามต่อ
“นี่แม่ศรีต้องอยู่วังนานแค่ไหน”
“จะกลับออกมาก่อน แล้ววันแต่งค่อยกลับเข้าวังใหม่ หรือจะอยู่จนถึงวันแต่ง” ตาถามบ้าง
“เอ้อ ไม่ทราบค่ะ ต้องแล้วแต่คุณพี่”
“แล้วจะหมั้นหมายกันก่อนนานๆ หรือว่าหมั้นแล้วแต่งเลย”
อุ่นเรือนส่ายหน้า “ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ คุณพี่ยังไม่บอก”
ตาตบพื้นโครม ยายหน้าเคร่ง
“นี่ อุ่นเรือน ลูกในไส้ตัวเองแท้ๆ นะ นี่อะไรทุกอย่างต้องสุดแต่พี่ผัวหมด”
ตาพูดต่อ “ยังไงก็ลูกเรา เราต้องมีสิทธิ์มีเสียงออกความเห็นบ้าง”
อุ่นเรือนยิ้มแหย สาลินกอดแขนแม่ไว้
“แหม ก็คุณป้าเลี้ยงพี่ศรีมาแหละค่ะ แม่ก็เลยไม่อยากขัดใจ”
ยายส่ายหัว “ก็มัวแต่อ่อนอยู่ล่ะซี”
ตาถอนหายใจ “เขาจะต้มยำทำแกงยังไงก็สุดแต่เขา”

“อย่าว่าแม่เลยค่ะ ถ้าจะให้ดีให้คุณตาคุณยายไปต่อว่าป้าสร้อยที่บ้านราชดำริเลยดีกว่า สาจะเสมอนอกให้เลย”
ตา ยายโคลงหัวแล้วหัวเราะออกมา ชายเล็กหัวเราะตาม สาลินหันไปทำตาเขียว

“นี่คุณ กลับได้แล้ว ฉันจะเดินไปส่ง”

สาลินกับชายเล็กไต่สะพานต้นหมากข้ามท้องร่อง ก่อนที่ฝ่ายแรกจะพูดขึ้นมา
“ยังไง คุณก็เป็นคนนอก ฉันไม่อยากให้คุณมารู้เรื่องในบ้านฉันมากไปกว่านี้”
“โธ่ ผมไมรู้เรื่องอะไรซักหน่อย แค่รู้ว่า พี่สาวคุณโดนคุณป้าจอมเผด็จการส่งเข้าวังเสด็จพระองค์หญิง เพื่อไปแต่งงานกับคุณชายชื่อยาวแค่นั้นเอง”
สาลินชะงักฝีเท้า อ้าปากค้างหันไปมอง อีกฝ่ายทำหน้าเฉย
“นี่คุณปะติดปะต่อเรื่องได้ขนาดนี้เชียวหรือ”
“ผมมีความสามารถพิเศษ”
สาลินหน้าเศร้า “โธ่ สงสารพี่ศรี ทำไมต้องมาถูกคลุมถุงชนแบบนี้”
“นี่ผมเพิ่งได้ยินคนบ่นเรื่องนี้เหมือนคุณเปี๊ยบเลย”
ชายเล็กหมายถึงพี่ชายคนรอง สาลินมัวแต่พิลาปร่ำเลยไม่ซักไซ้
“พี่สาวฉันเขาสวยมากนะ”
อีกฝ่ายอมยิ้ม “ผมรู้”
“คุณรู้ได้ยังไง” สาลินย้อนถาม
“ก็คุณสวยขนาดนี้ คุณแม่คุณก็สวย พี่สาวคุณก็ต้องสวยซีฮะ”
พุดซ้อนกับชบาทิพย์โผล่หัวขึ้นมาจากหลังพุ่มไม้ แอบมองตาเป๋ง
“นี่ คุณยายฉันก็สวยนะ”
อีกฝ่ายพยักหน้ารับ “ฮะ เขาถึงว่าดูนางให้ดูแม่ ดูให้แน่ต้องดูถึงยาย”
“พี่ศรีน่ะ เขาสวยกว่าฉันตั้งเยอะ แล้วก็ดี๊ดี ไม่เหมือนฉันหรอก”
“เอาเป็นว่า ผมเชื่อคุณครึ่งนึงก็แล้วกัน”
ทั้งคู่เดินมาถึงสุดเขตสวน เห็นเขตสวนของพุดซ้อนอยู่ตรงหน้า
“คุณไปได้แล้ว ฉันส่งคุณแค่นี้ล่ะ สวัสดี”
“สวัสดีครับ”
ชายเล็กเดินออกจากรั้วไป สาลินเห็นพุ่มไม้ไหวๆ

ชายเล็กเดินเข้าสวนของพุดซ้อน เหลือบเห็นพุ่มไม้ไหวเช่นกัน 2 แม่ลูกรีบก้มตัวหลบ แล้วค่อยๆ ย่องเดินตามไป ก่อนที่ชบาทิพย์จะเสียหลักเซออกมาชนฝ่ายแรกโครมใหญ่
“เฮ้ย”
พุดซ้อนตกใจ อุทานเสียงดัง “แม่มึงหก”
ชบาทิพย์อุทานต่อ “แหก”
3 เสียงดังประสานกัน สาลินวิ่งเข้ามาดู เห็นชบาทิพย์นั่งขากางกว้าง พุดซ้อนมีตะกร้าครอบหัว
ชายเล็กที่นั่งแผ่หรา รีบลุกขึ้นมาดึงตะกร้าออกให้
“นี่คุณ เป็นยังไง”
สาลินถามอย่างเป็นห่วง ชายเล็กรีบลุกขึ้นมาปัดตามเนื้อตัว
“ผมไม่เป็นไร”
สาลินมองไปยัง 2 แม่ลูก “อ้าว คุณน้า หนูชบา มาทำอะไรตรงนี้คะ”
พุดซ้อนหน้าเหวอ พอเหลือบเห็นเถากระทกรกบนพุ่มไม้ก็กระชากขวับมา
“มาเก็บบอน เอาไปแกงบอน ไม่เคยกินหรือไง”
ชบาทิพย์ได้สติ กระชากอีกเถามา สาลินทำตาปริบๆ บดินทราชทรงพลมอง 2 แม่ลูกอย่างรู้ทัน พุดซ้อนเชิดใส่ รีบหันเดินหนีไป

สาลินหยิบขนมวางบนฝ่ามือ แล้วไปนั่งเบียดอุ่นเรือน พลางกินขนมอย่างเอร็ดอร่อย
“แม่คะ”
อุ่นเรือนเลิกคิ้ว “อะไรหรือลูก”
“พี่ศรีจะมีความสุขไหมคะ”
“ชีวิต ใครจะรู้ล่วงหน้า ใครจะกะเกณฑ์ได้ลูก”
อุ่นเรือนพูดเข้าประเด็น “ดูอย่างแม่ โตขึ้นมาในสวนแท้ๆ แต่กลับเจอลูกพระยานักเรียนนอกจากอังกฤษ อย่างพ่อได้”
“พ่อกับแม่เจอกันรักกันเอง ไม่มีใครมากะเกณฑ์ แต่กับพี่ศรี หนูสงสัยว่าคุณชายชื่อยาวนั่นจะรักพี่ศรีไหม แล้วยังครอบครัวเขาอีก ว่าที่แม่สามีจะรังคัดรังแคพี่ศรีหรือเปล่า”

“มันก็คงไม่เลวร้ายไปหมดหรอกลูก ดูอย่างแม่ ถ้าทุกอย่างมันแย่ไปหมด แม่ก็คงทนอยู่บ้านคุณพ่อไม่ได้จนป่านนี้”
สาลินขยับตัวลงนอนคว่ำพังพาบ พลางหยิบขนมใส่ปาก พออุ่นเรือนตีเบาๆ แปะหนึ่ง ก็รีบลุกนั่ง

“ลุกเดี๋ยวนี้ นอนกินนี่ ชาติหน้าหนูต้องเกิดเป็นงูเหลือม”
“นั่นพวกนอนฟังเทศน์ต่างหากคะ อื๋อ ขนมของอีตาพลนี่อร่อยจริงๆ แฮะ”
“เขามาชอบหนูหรือลูก”
“ไม่รู้ซีคะ แต่เขาชอบมาคุยกับหนู”
อุ่นเรือนถามต่อ “แล้วหนูชอบเขาหรือเปล่า”
“ชอบซีคะ”
อุ่นเรือนตาโต สาลินยิ้ม แล้วหยิบขนมกลีบลำดวนเข้าปาก ก่อนจะพูดหน้าตาเฉย
“หนูชอบขนมของตานี่ ม้าก มาก”
อุ่นเรือนมองค้อน สาลินยิ้มชอบใจที่หลอกแม่ได้

ชายเล็กโผล่หน้าเข้ามาในห้องนอนของพี่ชายคนรอง เห็นยังคงรื้อดูตามกล่องกระดาษที่เหมือนยกมาจากห้องเก็บของ
“ยังหาไดอารี่อยู่หรือฮะ”
“อืมม์ ในห้องเก็บของก็ไม่มี ไม่รู้ว่าหายไปไหน”
“ผมคิดว่าพี่รองออกไปเที่ยวกับหญิงก้อยซะอีก”
ชายรองส่ายหน้า “หญิงก้อยยังโกรธฉันอยู่”
“เลยไม่ยอมออกไปไหนหรือฮะ”
“ใครบอกล่ะ คืนนี้เขาไปดูหนังกินข้าว เต้นรำกับเพื่อนกลุ่มที่รู้จัก”
น้องคนเล็กยักไหล่ แล้วหยิบนั่นหยิบโน่นบนโต๊ะมาดูตามประสามืออยู่ไม่สุข ก่อนจะหยิบกล่องนามบัตรของพี่ชายมาดู แล้วหัวเราะขำ

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 5/3 วันที่ 15 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ