อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 6/3 วันที่ 17 ต.ค. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 6/3 วันที่ 17 ต.ค. 58

“ก็เมื่อกี้ฉันไปเอนห้องพี่สอางค์ อุ๊ย ฝันร้าย มีผีนักกล้ามมาอำฉัน”
ทุกคนอ้าปากค้าง
“แล้วมันก็กลายเป็นเปรตกรีดร้องโหยหวน ฉันตื่นขึ้นมายังได้ยินเสียงอยู่ลิบๆ อู๊ย พูดแล้วขนลุก”
มาลา วรรณาพูดพร้อมกัน “ว้าย พวกหนูกับคุณศรีก็ได้ยินค่ะ”
“ฮึ สาเองก็ได้ยินค่ะ เสียงร้องมันยังก้องอยู่ในหูเลย”
สาลินเชิดหน้าตาวาว

สาลินกับศรีจิตรานั่งบนเตียง อุ่นเรือนนั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งห่างออกมา สาลินมองศรีจิตราด้วยความเป็นห่วง
“คุณจรวยเขาพูดเหรอ ไม่อยากได้ใคร่ดีของฝากของเรา”


“แม่จรวยนั่นสาไม่สนใจหรอกค่ะ สาสนใจพี่เขยของสามากกว่า”
อุ่นเรือนกับศรีจิตรางุนงง
“หนูไปเจอคุณชายรองมาหรือลูก”
“ค่ะ” สาลินพูดกับศรีจิตรา “พี่ศรี พี่ศรีรู้ไหมว่าเขาอยากแต่งงานกับพี่ศรีหรือเปล่า”
“พี่ไม่รู้สา”
“แม่ศรี ลงไปดูข้าหลวงในครัวดีกว่านะลูก”
ศรีจิตรารีบลุกขึ้นซ่อนสีหน้าแล้วออกไปจากห้อง อุ่นเรือนลุกพรวดมานั่งแทน อุ่นเรือนจับแขนสาลิน
“นี่มันเกิดอะไรกันแน่ลูก”
“สาไปเจอพี่เขยของสากำลังกอดจูบโอ้โลมปฏิโลมกับยายคุณหญิงเทโพค่ะ”
“คุณพระช่วย”
“แล้วคนที่ว่าใส่หน้าหนูว่าเขาไม่ได้อยากได้ใคร่ดีกับของของเรา ไม่ใช่แม่จรวยหรอกค่ะ แต่เป็นนายคุณชายรองนี่ต่างหาก”
“อะไรนะ”
“แล้วเขาก็ไม่ได้พูดถึงมะม่วงนะคะ แต่เขาพูดออกมาตรงๆว่า เขาไม่ได้อยากแต่งงานกับพี่ศรีเลยแม้แต่นิดเดียว”
อุ่นเรือนยกมือทาบอก
“คุณพระ คุณเจ้า นี่อย่าให้พี่ศรีรู้นะลูก”
“สาเองก็ไม่กล้าบอกหรอกค่ะ สาสงสารพี่ศรี”
“โธ่ แล้วนี่จะทำยังไงดี”
สาลินลุกขึ้นช้าๆ เกาะกรอบหน้าต่างแล้วมองไปยังตำหนักเล็ก
“สายังไม่รู้เลยค่ะ แต่สาขอปฏิญาณ”
สาลินหันขวับมา
“ว่าสาจะทำทุกอย่าง เพื่อไม่ให้อีตาคุณชายรองนี่มาเป็นพี่เขยของสา”
อุ่นเรือนร้องอุทาน สาลินทำท่ามุ่งมั่นคล้ายจะออกไปกอบกู้เอกราช

โถงบนเก็บกวาดวงไพ่เรียบร้อยแล้ว จรวยบ่นต่อหน้าดิเรกที่กำลังป้อนนมให้ตาตุ้ม
“ฮึ ขัดใจจริง ๆ เลยค่ะคุณชาย ยายน้องสาวคุณศรีจิตราอยู่ดี ๆ ก็มาทำความแตก มาบอกคุณหญิงก้อยให้รู้เรื่องคุณศรีจิตราเป็นคู่หมายของคุณชายรอง” จรวยบอก
“แล้วเธอขัดใจไปทำไม”
“โธ่ คุณโตขา พอคุณหญิงก้อยเธอรู้ความจริงเธอต้องเลิกกับคุณรองแน่ ๆ”
“ฉันก็ยังงง มันเกี่ยวอะไรกับเธอ”
“ถ้าคุณรองเลิกคุณหญิงก้อย ก็ต้องมาแต่งกับคุณศรี แต่งกันเมื่อไหร่ คุณรองจะมีอำนาจปกครองตำหนักนี้คนเดียว คุณโตกับจรวยกับตาตุ้ม จะเป็นแค่คนอาศัย จะถูกเขาเฉดหัวไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้”
“น้องชายฉันไม่ใช่คนอย่างนั้น แล้วเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องของเธอเลย อย่ายุ่งดีกว่า”
“ยังไงก็ยุ่งไปแล้วล่ะค่ะ เพราะจรวยบอกเรื่องยายคุณหญิงก้อยรักกับคุณรองให้ยายศรีสนิมสร้อยฟังไปแล้ว”
“จรวย อย่ายุ่งเรื่องนี้อีก ถ้าไม่เลิกยุ่ง ฉันนี่แหละจะเฉดหัวเธอออกไปจากบ้าน เอาตาตุ้มไปอาบน้ำ”
ชายโตส่งตาตุ้มให้จรวย ส่วนตุ้มแหกปากร้องลั่น
“รักแม่มากเลยนะ พอแม่อุ้มล่ะร้องเชียวมึง”

พุดซ้อนและชบาทิพย์ที่นุ่งกางเกงยืดรัดเท้าสีแปร๋น เสื้อดอกดวง รองเท้าส้นสูง ออกมาดูเด็กปั๊มเติมน้ำมัน รถเมล์แล่นมาจอดลงหน้าปั๊ม สาลินหน้าหงิกกระปลกกระเปลี้ยลงมา
“ไปไหนมาหรือคะ นายพลเขามารอหนูตั้งแต่หัววัน” พุดซ้อนถาม
“นายพล นายพลไหนคะ” สาลินถามกลับ
“ก็พี่พลไงคะ รถพี่พลจอดอยู่โน่นไง” ชบาบอก
ชบาทิพย์ชี้มือ สาลินมองตามก็เห็นรถบดินทร์จอดอยู่หลังปั๊ม
“อ๋อ คุณพลน่ะหรือ โธ่ คิดว่านายพลทหารราบที่ไหน”
“อู๊ย นี่เขาเอาขะนมขะต้มมาฝากเยอะเลย”
“เขายังเอามาเผื่อหนูเลย ขนมอร้อย อร่อยล่ะพี่สา”
“งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะน้าซ้อน เอ๊ย น้าพุทธชาติ น้องชบาทิพย์”
สาลินเดินไปทางหลังปั๊ม พุดซ้อนทำหน้าแสยะมองตาม
“พอรู้ว่าผู้ชายมารอ ละรีบแจ้นหน้าเริดไปเลย ดูไว้นะคะลูกขา อย่าเอาเยี่ยงอย่าง”
ชบาทิพย์ทำตาปริบๆ
“ยังไงคะ”
“เราน่ะเป็นคฤหาสน์ปัตตานี จะมาลดตัวไปคบหากับพวกช่างฟิตน่ะไม่บังควร ให้หลานพระยาใฝ่ต่ำน่ะคบไปคนเดียว นะคะลูกชบาทิพย์ เอ๊ะ หายไปไหน” พุดซ้อนถาม
พุดซ้อนมัวแต่สาธยาย เมื่อหันมาเห็นว่าชบาทิพย์หายไปแล้วจึงหันมองก็เห็นมอเตอร์ไซด์ที่มีคนขับผมชะโงก หุ่นจิ้งเหลน สวมแจ็กเก็ตหนังมาเติมน้ำมัน ชบาทิพย์เติมน้ำมันระริกระรี้ เด็กปั๊มยืนมอง พุดซ้อนแทบร้องกรี๊ด

พุดซ้อนฉุน “อีชบา”
เรือกาแฟมาจอดเทียบที่ศาลาท่าน้ำ ยายพิณกับเจ้าแกะจัดการซื้ออยู่ตีนบันได

ตาผลช่วยรับของจากเรือส่งให้บนศาลา บนศาลาปูเสื่อลาดผ้าขาววางของว่างพวกโสร่ง ขนมจีบ กระหรี่ปั๊บ คุณตา คุณยายนั่งอยู่กับบชายเล็ก สาลินหน้างอเข้าไปไหว้แล้วนั่งลง
“พ่อพลเขามารอตั้งแต่บ่าย” ตาบอก
ยายพิณเอาชาร้อนมาส่งให้ชายเล็ก ชายเล็กคนชาและจิบ
“ไปไหนมาหรือฮะ” ชายเล็กถาม
“ไปวังวุฒิเวสม์ กะคุณป้าสร้อย” สาลินว่า
ชายเล็กสำลัก “หา” ชายเล็กรำพึง “แล้วเห็นหรือเปล่าว้า”
“คุณพูดอะไรงึมงำ เห็นอะไร”
“เอ้อ ก็เห็น เห็น คุณชายชื่อยาวว่าที่พี่เขยคุณไง”
สาลินหน้าตึงอีกครั้ง คุณยายรับชามาวางให้คุณตาแล้วหันมาหาสาลิน
“หนูเอาชาไหมลูก”
“ตอนนี้หนูกินชาไม่ลงค่ะ ถ้าจะกินต้องเป็นโอยั๊วะมากกว่า” สาลินว่า
ยายพิณหันไปสั่ง
“โอยั๊วะ หนึ่ง”
“อู๊ยแม่คุณ แม่ไปยัวะใครเขามาอีกล่ะจ๊ะ” ยายว่า
“ก็ยัวะ นายคุณชายชื่อยาวน่ะซีคะ” สาลินตอบ
ชายเล็กมองตาเป๋ง
“ยังไง เรื่องมันยังไง” ตาถาม
“จุดไต้ตำตอจริง ๆ ค่ะ จำนายคุณชายขี้เก๊ก ที่หนูเล่าว่าขับรถสาดโคลนใส่หนูได้ไหมคะ”
“จำได้ซี แล้วหนูก็ทำน้ำราดกางเกงเขาด้วย”
“นั่นล่ะค่ะ ตกลงเขาคือคนเดียวกับคุณชายชื่อยาวนั่นแหละ”
ตากับยายตกใจ “หา”
“หา คนเดียวกับคุณชายชื่อยาว” ชายเล็กทวนคำ
“ม.ร.ว. กิตติราชนรินทร์ วุฒิวงศ์ หนูไปเจอนายคุณชายนี่พลอดรักอยู่กับแฟนเขาพอดี ยายคุณหญิงเทพิน เทโพ อะไรเนี่ย” สาลินบอก
คุณตา คุณยาย ยายพิณตกใจ แต่ก็ยังไม่เท่าบดินทร์ ทุกคนอุทานต่อเนื่องกัน
“ตายล่ะ”
“คุณพระช่วย”
“อกอีแป้นแตก”
“ฉิบหายแล้ว” ชายเล็กตะครุบปากตัวเอง “เอ้อ ขอโทษครับ”
“แล้วนี่พี่ศรีเขารู้ไหมลูก” ยายถาม
“คงไม่ทราบหรอกค่ะ สาไม่กล้าบอก”
“เฮ้อ ถ้าเขามีคู่รัก คู่ใคร่อยู่แล้ว ขืนแต่งงานกันไปก็มีหวังกินน้ำตาต่างข้าวเท่านั้นเอง”
“สาถึงอยากให้พี่ศรีแข็งข้อกับคุณป้าไงคะ”
“ก็ลองไปยุพี่ศรีดูซีลูก”
“ไม่มีทางหรอกค่ะ พี่ศรีกลัวคุณป้ายิ่งกว่าหนูกลัวแมวซะอีก ดีไม่ดีคุณป้าอาจบอกว่า”
สาลินคว้าหมอนขวานมาเป็นพร็อบอีก เธอเอามือเท้าฉับ ย่อขาเข้ามาเป็นนั่งพับเพียบ หน้าเชิด เผอิญมีพัดด้ามจิ๋วอยู่แถวนั้นอีกอันก็คว้ามาคลี่กระพือพัดเนิบนาบด้วยท่วงท่าเหมือนคุณสร้อยไม่มีผิดเพี้ยน
สาลินทำเสียงสร้อย “อู๊ย ช่างปะไร พอเขาแต่งกับเรา เขาก็เป็นของเรา แล้วเขาก็หันมารักเราเองน่ะแหละ เสน่ห์ของผู้หญิงน่ะมันอยู่ที่การปรนนิบัติจ้ะแม่คุณ”
ชายเล็กสำลักชา คุณตาหัวร่องอหาย คุณยายขำแต่ทำหน้าอมๆกลั้นไว้ ยายพิณ เจ้าแกะหัวเราะหมด
“พอๆ ล้อเลียนผู้ใหญ่ บาปกรรมลูก” คุณยายตีเข่าคุณตา “นี่ก็อีกคน หัวเราะให้ท้ายอยู่ได้”
“เหมือนป้าสร้อยจริง ๆ แฮะ”
“เดี๋ยว คุณเคยเห็นคุณป้าสร้อยมาก่อนหรือ ถึงบอกว่าเหมือน”
“อ๋อ ผมหมายความว่าเหมือนคุณหญิงเจ้ายศเจ้าอย่าง ต่างหากครับ”
“นั่นแหละ คุณป้าฉันล่ะ”
สาลินหันมาหาคุณตา คุณยาย
“สาเห็นว่ามีทางเดียวเท่านั้นแหละค่ะ ที่จะทำให้พี่ศรีกล้าดื้อแพ่งกับคุณป้า”
“ยังไง”
“ก็ให้พี่ศรี รักกับคนอื่นบ้างซีคะ”
“อกจะแตก คิดอะไรโลดโผนขนาดนั้น”
“จริงนะคะ ทีเขายังรักคนอื่นได้ เราก็หาคนรักของเราบ้างซี”
ชายเล็กถอนใจก่อนจะเลื่อนจานของว่างให้
“ใจเย็นๆฮะ ลองโสร่งหมูฝีมือแม่ย้อยของผมดีกว่า”
สาลินพยักหน้าแล้วหยิบมากิน
“เป็นไงฮะ” ชายเล็กถาม
“แปลกจัง รสชาติเหมือนโสร่งที่ฉันกินที่วังวุฒิเวสม์เปี๊ยบเลย”
ชายเล็กคอหด สาลินมองหน้าบดินทร์
“หรือว่า”
ชายเล็กงง “ว่ายังไงครับ”
“ฉันว่า แม่ย้อยของคุณ กับคุณนมตำหนักเล็ก ต้องเป็น”
ชายเล็กที่หน้าซีดเผือดคราง
“เป็นยังไงครับ”
“เป็นชาววังที่เคยอบรมมาจากวังเดียวกันแน่เลย” สาลินว่า

ชายเล็กยิ้มแห้ง สาลินคว้าโสร่งมากินอีก
สาลินเดินมาส่งชายเล็กตามเคย ชายเล็กถือตะกร้าของว่างกลับไปปั๊ม

“คุณบอกว่าพี่สาวคุณ ทั้งสวยทั้งน่ารัก ใครเข้าใกล้เป็นต้องรักไง พี่ชาย เอ๊ยว่าที่พี่เขยคุณ หากได้ใกล้ชิด เขาอาจเปลี่ยนใจมารักพี่สาวคุณก็ได้”
“ฉันว่ายาก” สาลินบอก
ชายเล็กถาม “ทำไม”
“ก็แม่คุณหญิงคนรักของว่าที่พี่เขยฉัน ทั้งสวย ทั้งหรู จริตจก้านแพรวพราย คงยากที่ว่าที่พี่เขยฉันจะหมดรักง่ายๆ”
“ว้า ทำไมจะยอมยกธงขาวง่ายๆอย่างนั้น”
“ก็เพราะคนอย่างเขา ไม่น่าจะได้พี่สาวที่แสนดีของฉันไปเป็น คู่ชีวตน่ะซี”
“แหม เขาก็ไม่น่าจะเลวเกวขนาดนั้น”
ชายเล็กพูดอ่อยๆ สาลินตาวาววับพร้อมกับทำหน้าขยะแขยง

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 6/3 วันที่ 17 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ