อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 7 วันที่ 22 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 7 วันที่ 22 ต.ค. 58

จวบจนสามทุ่มธรรณธรยังคงเดินอยู่หน้าบ้าน ยุ้ยเป็นห่วงจะถูกยุงกัดตายเสียก่อน เกวลินบอกให้ยุ้ยไปบอกเขาว่าให้กลับไป ไม่ทันไร ธรรณธรโทร.เข้ามา ยุ้ยรับสาย เขาขอพูดกับเกวลิน เธอไม่ยอมพูดกลับตะโกนไล่ให้กลับไป ธรรณธรหมดความอดทน ขึ้นรถขับออกไป

ธรรณธรกลับบ้านอย่างซึมเศร้า คิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไร ถึงขนาดเอ่ยปากถามบัวลอยว่าเวลางอนแฟนแล้วแฟนง้อด้วยวิธีใด บัวลอยอายม้วนเล่าว่า แฟนจะจับกบจับเขียดมาย่างให้กิน เขารีบถามแค่นั้นก็หายงอนเลยหรือ เธอตอบว่าใช่ ทั้งที่ก็ไม่ได้ชอบกิน แต่เพราะ...ความจริงใจ



ธรรณธรส่งสติกเกอร์น่ารักๆไปเว้าวอนเกวลิน แต่เธอกลับส่งสติกเกอร์โกรธดุดันกลับมา ด้านกรณ์รู้สึกเป็นห่วงอนิมาว่าหายจากอาการปวดท้องหรือยัง จึงพิมพ์ไลน์มาถามอาการ เธอส่งสติกเกอร์ป่วยนอนซม กลับมาให้ เขายิ้มขำๆ พอดีแชมเปญส่งสติกเกอร์ทักทายเข้ามา กรณ์ดีใจกดโทร.หาเธอทันที เธอขอโทษเขาที่ไม่ได้แวะไปหาที่ร้าน อ้างว่ายุ่ง เขารีบบอกว่าไม่เป็นไร ตนรอได้ แชมเปญกำลังถามถึงที่ไปเที่ยวทะเลเป็นอย่างไรบ้าง พลเทพเปิดประตูผางเข้ามากระชากแขนเธอโวยถาม “แกกับแม่ไปหาไอ้ทะนงมาใช่ไหม!”

แชมเปญตกใจกดตัดสาย พลเทพเอ็ดตะโรด่าว่าทะนงเป็นคนชั่วอย่าเข้าไปเกี่ยวข้อง แชมเปญโต้ว่าเขาเป็นน้องแม่เป็นน้าของตน พลเทพตวาด “แต่แกก็อย่าลืมว่าแกเป็นลูกฉัน แล้วแม่แกก็เป็นเมียฉัน เชื้อสายของแกจะชั่วยังไงก็อย่าให้แปดเปื้อนมาถึงฉันด้วย เข้าใจไหม...ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะ ถ้ายังไม่เชื่อฟังกันอีก จะโดนดีทั้งแม่ทั้งลูกแน่”

แชมเปญเครียดออกมาหากรณ์ที่ผับ เขาถามทะเลาะกับพ่อมาหรือ เธอระบายความอัดอั้นว่า พ่อไม่เคยรักตน ชีวิตเขามีแต่ธุรกิจ มีแต่สังคมหน้าตา ทำไมตนต้องเกิดมาเป็นแบบนี้ ตนขอแค่มีความสุขแบบคนปกติ ถ้าชีวิตมีทุกอย่างแต่ต้องมาทนทุกข์แบบนี้ สู้อย่าเกิดมาเลยดีกว่า

กรณ์ปลอบว่าไม่มีพ่อคนไหนไม่รักลูก ชีวิตทุกคนมีค่า แชมเปญขอให้เขาพาไปเที่ยวไม่อยากกลับบ้าน เขาจึงพาเธอซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปตามถนนกรุงเทพฯ ยามราตรี จนกระทั่งออกมาถึงชายทะเล...ทั้งสองนั่งชายหาดรอชมพระอาทิตย์ขึ้น รอบตัวทั้งสองไม่มีผู้ใด ราวกับมีเพียงเขาและเธอ แต่แชมเปญก็อดเศร้าใจไม่ได้ว่าพรุ่งนี้ก็ต้องกลับสู่สภาพเดิม

“แล้วคุณจะคิดถึงพรุ่งนี้ทำไม คุณอยู่กับผมที่นี่ ตอนนี้ คิดแค่นี้ก็พอแล้ว”

แชมเปญมองเขาอย่างซาบซึ้ง เอนหัวซบไหล่เขาหลับตา...

ooooooo

สายวันต่อมา แชมเปญลืมตาขึ้นมองไปรอบๆ พบว่าตัวเองกลับมานอนที่ห้อง เธออมยิ้มนึกถึงเมื่อคืนที่ผ่านมา เธอได้ซบไหล่กรณ์มองพระอาทิตย์ขึ้น ได้ถ่ายเซลฟี่คู่กันมีความสุข

เกวลินยังคงมาทำงาน แปลกใจที่เห็นบนโต๊ะมีกล่องอาหารวางอยู่ เพื่อนพนักงานชะเง้อมองแล้วต้องหลบเพราะธรรณธรเดินมาบอกว่าตนเอามาฝาก เกวลินปัดว่าไม่หิว เมินหน้าหนี ธรรณธรถอนใจกลับเข้าห้องทำงาน คิดไม่ตกว่าจะง้ออย่างไรดี พลันปิ๊งไอเดีย ขึ้นมา พอเกวลินเอาแฟ้มเอกสารเข้ามาวางให้ เขาก็ทำเป็นเมฆนั่งจ๋องอยู่มุมห้อง หญิงสาวแปลกใจเข้ามา จับเนื้อตัวถามเป็นอะไร แต่พอสบตาเขาก็รู้ทันทีว่าไม่ใช่เมฆ ชายหนุ่มทำเป็นบอกว่าตนเหงาคิดถึงคุณแก้ว ทันใดมือถือดังขึ้น เขาตกใจล้วงกระเป๋าหยิบออกมากดปิด

“ใช้โทรศัพท์ชำนาญเชียวนะนายเมฆ จะรีบปิดเครื่องทำไมล่ะ” เกวลินเหน็บ

ธรรณธรอ้างว่าคุยไม่สะดวก เกวลินหมั่นไส้คว้าหมอนมาฟาดรัวไม่ยั้ง แล้วเดินหนีออกจากห้อง ธรรณธรวิ่งตามขอโทษอ้างไม่รู้จะทำอย่างไรให้เธอหายโกรธ เธอถอนใจตำหนิว่าเขาคงรู้แต่วิธีทำให้ตนโกรธมากขึ้น เขาจ๋อย เธอบอกวันนี้ไม่มีอารมณ์ทำงานจะกลับไม่ให้เขาตาม พนักงานชะเง้อมอง เขาหันมาเจอทำตาดุใส่ก่อนกลับเข้าห้อง พนักงานซุบซิบกันใหญ่...

กรณ์แปลกใจที่เกวลินกลับบ้านเร็ว เธอบอกว่าอารมณ์ไม่ดี กรณ์ติงเป็นพนักงานหนีงาน ไม่ทำให้งานเสียหรือ เธอสบถไม่สน กรณ์เตือนต้องแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวให้ได้

“พี่ไม่ใช่เกว พี่ไม่รู้หรอกว่ามันหงุดหงิดอารมณ์ขนาดไหน จะให้เกวอารมณ์ดีนั่งทำงานอยู่ได้ยังไง คนโดน หลอกอ่ะเข้าใจป่ะ หลอกแล้วหลอกอีกอ่ะ กลับบ้านมาก็มาเจอพี่ชายขี้บ่นอีก” เกวลินเดินตึงๆเข้าห้องปิดประตูโครม

กรณ์งงไปกินหมาบ้ามาจากไหน...เกวลินครุ่นคิดถึงกิริยาท่าทางที่ธรรณธรทำแล้วยิ่งหงุดหงิดใจอยากรู้ว่าตอนนี้เมฆอยู่ที่ไหน นึกถึงคำพูดในฝันที่เมฆบอกว่า ต่อให้ตายก็จะขอรักและซื่อสัตย์ต่อคุณแก้วตลอดไป...จึงคว้าหนังสือมาตั้งใจอ่าน เกิดภาพในอดีต

พี่เลี้ยงหวีผมให้เด็กหญิงแก้ว แก้วบอกว่าจะไป ชวนเมฆเก็บดอกไม้ เด็กสองคนวิ่งเข้ามาในสวน แก้วชี้ให้เมฆปีนขึ้นไปเก็บดอกจำปี...จนโตเป็นหนุ่มเป็นสาว เมฆก็ยังเก็บดอกจำปีให้แก้ว ท่าทางเขายิ้มมีความสุข

เกวลินเงยหน้าจากหนังสือรำพึงว่าเมฆเป็นทาสหรือ เธอนึกได้ว่าตอนที่ธรรณธรเป็นเมฆและเอาดอกจำปีมาให้และเธอใช้หนังสือทับไว้ เกวลินพยายามเชื่อมโยงอดีตกับปัจจุบัน

แก้วกับเมฆกำลังจะไปเที่ยวงานวัด แก้วทัดดอกจำปีไปด้วย เกศพี่สาวของแก้วแต่งตัวสวยออกมาพร้อมบ่าวรับใช้ ติงแก้วว่า ไม่เห็นว่าดอกนี้จะมีค่าอะไรนักหนา ทำไมถึงชื่นชอบนัก เอาไปแลกของอะไรก็ไม่ได้ สู้เบี้ยอัฐที่เจ้าคุณพ่อให้ก็ไม่ได้ แก้วโต้ว่าเบี้ยอัฐไม่มีกลิ่นหอมเหมือนดอกไม้ เกศเซ็งที่จะคุยเรื่องนี้กับน้อง...

เกวลินผล็อยหลับ เกิดลมพัดวูบ หน้าหนังสือเปิดไปที่ภาพหลวงวรงค์...ภาพอดีตชัดเจนขึ้น หลวงวรงค์แต่งตัวออกมาจากห้อง พ่อกับแม่แซว แค่ไปเที่ยวงานวัดแต่งตัวเสียนาน จะไปจีบสาวหรือ ขวัญวงศ์เห็นด้วยกับพ่อ

“เอาเป็นว่าพ่อพูดเล่นนะตารงค์ แต่ถ้าจะหาศรีสะใภ้ให้พ่อกับแม่ได้จริงๆพ่อก็ไม่ขัด อยากยกสมบัติให้หลานใจจะขาดอยู่แล้ว”

ทุกคนหัวเราะเฮฮา ยกเว้นขวัญวงศ์ที่ยิ้มแห้งๆ นัยน์ตาแฝงความไม่พอใจ หลวงวรงค์รับคำพ่อ แม่กำชับให้ขวัญวงศ์ดูแลน้องดีๆ เขารับคำอย่างรู้สึกว่าทั้งพ่อและแม่รักน้องมากกว่า

หลวงวรงค์เดินคุยกับบ่าวไพร่ในงานวัด เหลือบไปเห็นแก้วที่มีดอกจำปีทัดหูกำลังเลือกผ้าแพรอยู่กับสาวใช้ เขารู้สึกสนใจเธออย่างมาก พอดีมีเด็กวิ่งเฉี่ยวแก้วทำให้เธอหมุนมา เขาได้เห็นใบหน้าเธอเต็มๆ แก้วเงยหน้ามาสบตาเขาเข้าก็เขินอายรีบเดินหนี หลวงวรงค์จะตามแต่มีคนมาเดินขวาง ขวัญวงศ์เห็นน้องเดินไปก็เดินตาม แก้วเหลียวมองหลวงวรงค์ตามก็รีบเดินไปหาเกศ...เกศหันมาเห็นหลวงวรงค์ยิ้มอยู่ก็เข้าใจว่ายิ้มให้ตน ขวัญวงศ์เห็นใบหน้าเกศรู้สึกพึงพอใจ

คืนเดียวกัน ทะนงคิดหาทางหนีออกจากโรงพยาบาล เขาแอบเหลาด้ามแปรงสีฟันจนเป็นปลายแหลม แกล้งลงนอนดิ้นร้องทุรนทุราย เจ้าหน้าที่รีบไขกุญแจห้องพาไปให้หมอตรวจ ทะนงยิ้มย่องที่มีโอกาสสอดส่ายทางหนีทีไล่ไว้ได้

ooooooo

เช้าวันใหม่ แชมเปญนั่งดูรูปที่ถ่ายกับกรณ์ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ธัญญาเข้ามาทัก ใครทำให้ลูกแม่อารมณ์ดีได้อยากรู้จริง เธอรีบบอกว่าเพื่อน เพื่อนที่แม่ไม่รู้จัก ถ้ามีโอกาสจะพามาแนะนำ ธัญญาดักคอดูเหมือนลูกมีความรัก แชมเปญย้อนถาม ถ้าตนมีความรักแม่จะว่าอย่างไร

“จะว่ายังไงล่ะ แม่ก็ต้องดีใจน่ะสิ”

“ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใครเหรอคะ”

“ถามแม่แบบนี้ แอบไปมีแฟนมาใช่ไหม”

แชมเปญยิ้มอายๆบอกว่ายังไม่ใช่แฟน แม่ถามเขาเป็นลูกเต้าเหล่าใคร เธอยอมบอกแม่ว่าเขาเป็นคนธรรมดาไม่ได้มีฐานะร่ำรวย เป็นนักร้องอยู่ในผับ เราคุยกันถูกคอ

“ตายแล้ว อย่าให้พ่อรู้เชียวนะ พ่อเอาตายแน่ แม่ว่าหนูหยุดซะตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่านะ”

แชมเปญไม่ยอม ธัญญาเตือนว่าคนเราแค่คุยกันถูกคอไม่ได้หมายความว่าเขาจะเหมาะสมมาเป็นคู่ชีวิตของเรา แต่แชมเปญแย้ง สำหรับตนคนที่จะมาเป็นคู่ชีวิต อันดับแรกคือต้องคุยกันถูกคอ อย่างน้อยเขาก็เป็นคนที่คอยให้คำปรึกษาและคอยรับฟังเวลาเรามีปัญหาได้ ธัญญากลุ้ม

“ชีวิตคู่มันไม่ใช่แค่นั้น ฐานะ หน้าตาทางสังคมก็ควรจะให้มันทัดเทียมกันหน่อย”

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 7 วันที่ 22 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ