อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 8 วันที่ 24 ต.ค. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 8 วันที่ 24 ต.ค. 58

ธัญญาปรามสามี แชมเปญย้อนกำพืดตนกับพ่อก็กำพืดเดียวกัน พลเทพหลุดปาก “ไม่ใช่ ฉันกับแกมันคนละกำพืดกัน”

ธัญญาหน้าเสียสะเทือนใจ พลเทพได้สติ ย้ำจำเอาไว้ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวอย่าริอ่านทำนอกคำสั่งตน ว่าแล้วก็เดินไป แชมเปญปรี่เข้าหาแม่ถามที่พ่อพูดหมายความว่าอย่างไร พ่อพูดเหมือนตนไม่ใช่ลูก ธัญญาเสียงเข้มว่าเธอเป็นลูกพลเทพ เป็นลูกเขาคนเดียวเท่านั้น แชมเปญยิ่งข้องใจ

ธัญญาตามไปต่อว่าพลเทพในห้องนอน ว่าเราตกลงกันแล้วจะไม่พูดเรื่องนี้ พลเทพยอมรับว่าทนไม่ได้อยากใฝ่ต่ำทำไม แชมเปญตามมาแอบฟัง ธัญญาขอร้องสามีว่าแชมเปญโตแล้ว ตนเชื่อว่าลูกรู้จักคิด รู้จักเลือก พลเทพโวยให้ยอมรับเสียทีว่าเราเลี้ยงลูกได้แต่ตัว เลือดชั่วในตัวล้างไม่ได้ ธัญญาสุดทนสวนว่าเลือดชั่วที่พูดถึงมันคือเลือดน้องชายตน


“ใช่ เลือดไอ้ทะนงน้องชายคุณไง เลือดพ่อมันแรงส่งมาถึงลูกสาวของมันเต็มๆ เลี้ยงให้ดียังไงก็ยังใฝ่ต่ำ ความจริงเราไม่น่ารับแชมเปญมาเลี้ยงเป็นลูกเลย”

“คุณพลเทพ! ยังไงยัยแชมเปญก็เป็นหลานของเรา คุณไม่ควรจะคิดแบบนี้”

“มันเป็นลูกของไอ้ทะนงน้องชายคุณ เพราะฉะนั้นมันเป็นหลานของคุณคนเดียว ถ้าไม่จำเป็นตอนนี้ผมไม่อยากนับญาติกับมันแล้วทั้งพ่อทั้งลูก”

แชมเปญน้ำตาร่วงอยู่หน้าประตู ธัญญาหันมาเห็นตกใจ แชมเปญวิ่งหนี เธอวิ่งตาม พลเทพไม่แยแส... ธัญญาตามมาเคาะประตูห้อง แต่แชมเปญร้องไห้สุดตัวร้องบอกตนอยากอยู่คนเดียว ธัญญาพร่ำบอกว่ายังไงเธอก็เป็นลูกที่รักของตน แชมเปญแย้งว่ารักหรือเพราะสงสารที่ตนเป็นเด็กถูกทิ้งไม่มีใครเอา ธัญญาร้องไห้โฮบอกลูกว่าที่พ่อพูดไปเพราะโมโห แต่เธอไม่เชื่อ

“แม่ไม่ต้องมาปลอบหรอกค่ะ หนูเข้าใจหมดแล้ว ว่าที่ผ่านมาทำไมพ่อกับแม่ถึงปฏิบัติกับหนูแบบนี้ ที่พ่อคอยบังคับหนูทุกเรื่องเพราะกลัวว่าหนูจะชั่วเหมือนพ่อแท้ๆ แล้วที่แม่ต้องทำเป็นรักหนู จริงๆก็แค่สมเพชชะตาชีวิตของหนูเท่านั้นเอง”

ธัญญาร่ำไห้ปฏิเสธว่าไม่จริง ตนรักเธอมาก ตัดสินใจว่ารอให้อารมณ์ดีค่อยมาคุยกันใหม่ ทั้งสองต่างก็ร้องไห้แทบขาดใจ

ooooooo

กลางดึกเกวลินนอนไม่หลับเดินออกมาที่ระเบียง เห็นกรณ์ยืนคิดอะไรเครียดๆ จึงถามมีเรื่องไม่สบายใจหรือ กรณ์ย้อนว่าเธอก็เหมือนกันใช่ไหม เกวลินยิ้มๆ สมแล้วที่เป็นพี่น้องกัน แค่มองตาก็รู้ใจกัน กรณ์คิดว่าไม่แค่นั้น เราจะไม่ทิ้งกันด้วยแล้วเลียบเคียงถามมีอะไรอยากเล่าไหม

เกวลินเกี่ยงให้เขาเล่าก่อน จี้ถามอกหักมาหรือ กรณ์ชะงักหาว่าแก่แดด เกวลินยิ้มล้อต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ กรณ์จะเขกหัว เธอวิ่งหนีเข้าบ้านขำๆ...กรณ์หันมาส่งไลน์หาแชมเปญแต่เธอไม่อ่าน จึงตัดสินใจโทร. เธอก็ตัดสายและปิดเครื่องไปเลย กรณ์แปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น

รุ่งเช้าสองพี่น้องใส่บาตรร่วมกันหน้าบ้าน เพราะวันนี้เป็นวันเกิดเกวลิน หลวงพ่อให้ศีลให้พรและเตือน มนุษย์เราเมื่อถึงวันเกิด ก็มักจะดีใจ หารู้ไม่ว่ามันคือการนับถอยหลังชีวิตไปอีกปี ให้ตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาททั้งสองคน...กรณ์กับเกวลินก้มกราบ

วันนี้ธรรณธรมาพบลูกค้าที่ร้านอาหารมีเกวลินคอยจดคำสนทนา พอเสร็จงานเกวลินจะกลับ เขาบอกให้นั่งก่อน เธอทำหน้างงๆ ธรรณธรหยิบกล่องเล็กๆออกมาวางบนโต๊ะพร้อมกล่าว “แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะที่รักของผม”

เกวลินโวยใครเป็นที่รักของเขา ธรรณธรให้เปิดกล่องดู เธอเปิดเห็นเป็นสร้อยมีจี้เพชรก็ ไม่ขอรับ อ้างหนี้เก่ายังใช้ไม่หมด พ่อกับแม่กำลังจะขายสวนเอาเงินมาใช้หนี้เขา ธรรณธรอ่อนใจไม่เถียง หยิบสร้อยมาใส่ที่คอเธอเสียเอง แถมเอ็ดให้นั่งเฉยๆเดี๋ยวคนในร้านหาว่าทะเลาะกัน

“คนเยอะแยะ คุณไม่อายรึไง” เกวลินมองสายตาคนในร้าน

“ก็ดีแล้วนี่ จะได้เป็นพยานให้เรา”

เกวลินชะงักภาพในร้านเปลี่ยนเป็นอดีต เสียงหลวงวรงค์พูดประโยคเดียวกับธรรณธร “พี่อยากให้ทุกคนเป็นพยานให้เรา...”

ธรรณธรเห็นสีหน้าเธอก็แซวว่าดีใจหรือตกใจกันแน่ เกวลินยังงงๆกับภาพที่แว่บเข้ามา

ตกเย็น เกวลินเดินลูบคลำสร้อยเข้าบ้าน ได้ยินเสียงคนเรียก...คุณแก้ว ดังมาหลายทาง พอหันมองเห็นเป็นปู่ ใหญ่ ต๋องและแมคนุ่งโจงกระเบนยืนยิ้ม ยุ้ยห่มสไบเข้ามาอวยพร สุขสันต์วันเกิด ทุกคนร้องพร้อมกันว่า “พวกเรา หิว...หิวหมูกระทะ”

สนามหน้าบ้านจัดเป็นโต๊ะหมูกระทะ กรณ์ถือกล่องของขวัญเข้ามามอบให้เกวลิน บอกว่าพ่อกับแม่ส่งมา เกวลินตื่นเต้นดีใจแต่ก็สงสัยว่าจะเป็นของแบบปีก่อน ทุกคนยุให้แกะดู เธอลังเลแต่กรณ์แย่งไปแกะเสียเองแล้วยกโชว์ว่าเป็นยกทรงเสริมฟองน้ำ ทำให้ทุกคนหัวเราะครืน

ไม่รอช้า เกวลินโทร.ไปต่อว่าพ่อกับแม่จะซื้ออย่างอื่นให้บ้างไม่ได้หรืออย่างไร ให้แต่ยกทรงเสริมฟองน้ำทุกปี คุยกันไม่นานก็มีเสียงแตรรถดังขึ้น เกวลินจึงขอพ่อแม่วางสายก่อน

อนิมาเดินเข้ามากับธรรณธร เห็นทุกคนอยู่ในชุดโจงกระเบนก็แปลกใจ เกวลินถามพวกเขามาได้อย่างไร กรณ์บอกว่าตนเป็นคนชวนเอง ธรรณธรติงไม่เห็นเธอชวนบ้างเลย เธออ้างคิดว่างานบ้านๆแบบนี้เขาไม่อยากมา ธรรณธรรีบบอกว่าวันเกิดเธอทั้งทีทำไมจะไม่อยากมา

กรณ์รีบเตือนอนิมา “คุณอย่ากินอะไรสุ่มสี่สุ่มห้านะ ขี้เกียจหามเข้าโรงพยาบาลอีก”

อนิมาค้อนขวับ หยิบของขวัญออกมาให้เกวลินแล้วถามของธรรณธรอยู่ไหน เขามองไปยังเกวลิน ทุกคนมองตาม เกวลินเผลอลูบสร้อยที่คอ แมคชี้แล้วร้องว่าสร้อยนั่นแน่เลย ปู่มองเห็นมีจี้เพชรเป็นรูปหัวใจก็หน้าเสีย หลบไปร้องไห้เสียใจ ต๋องตามไปปลอบให้ยอมรับความจริงว่าเกวลินเลือกรับหัวใจของธรรณธรแล้ว

ใหญ่เห็นกรณ์พยายามโทรศัพท์หน้าเครียด จึงถามคุยกับสาวหรือ กรณ์ถอนใจถ้าเขายอมคุยด้วยก็ดี ใหญ่

ให้เล่ามาว่ามีอะไร กรณ์ตัดสินใจเล่าเรื่องพ่อของแชมเปญรังเกียจตน ใหญ่สยองบอกมีแววพังเห็นๆ “แปลว่าความรักที่เขามีต่อแก มันน้อยกว่าความกลัวที่เขามีต่อพ่อน่ะสิ”

“เขาอาจจะโดนพ่อยึดโทรศัพท์อยู่ก็ได้” แมค คาดเดา กรณ์คิดว่าอาจเป็นได้

“เฮ้ย ถ้ามันลำบากนักก็หาใหม่เลย หน้าอย่างแกเดินไปปากซอยก็ได้คนใหม่แล้ว หรือจะเอาไอ้ยุ้ยไหม ฉันยกให้” ใหญ่เสนอ

ด้านยุ้ยมัวคีบหมูให้ธรรณธรอย่างเอาอกเอาใจไม่ได้สนใจกรณ์เลย เกวลินกับอนิมามองขำๆ ธรรณธรชิมแล้วชมว่าอร่อย ฝีมือแบบนี้เปิดร้านได้สบาย ยุ้ยดีใจอยากเปิดแต่ไม่มีช่องทางหันไปถามอนิมาอยากเปลี่ยนร้านกาแฟเป็นร้านหมูกระทะบ้างไหม เธอส่ายหน้า ยุ้ยเอาใจให้อนิมาทานเยอะๆ เธอโบ้ยให้เกวลินทานบ้าง ยุ้ยแซวว่าเกวลินอิ่มตั้งแต่ได้สร้อย เกวลินอายหยิกยุ้ย

ooooooo

ธรรณธรยืนล่ำลาเกวลินที่หน้าประตูชวนเธอไปค้างบ้าน เธอตีเขาผัวะ เขาอ้อนว่าอยากเห็นหน้าเธอตลอดเวลา เกวลินติง “ระหว่างโรแมนติกกับเลี่ยน มันก็มีเส้นบางๆคั่นอยู่นะคุณ”

“แต่ระหว่างเราไม่มีอะไรคั่นแล้วใช่ไหม”

“เจ้าของบริษัทเฟอร์นิเจอร์ยักษ์ใหญ่เล่นมุกแบบนี้เหรอ”

ธรรณธรเย้าว่าชอบฟังไหม เกวลินเผลอยิ้ม อนิมาตะโกนแซวให้ชวนไปคุยต่อที่บ้านดีไหม ธรรณธรจึงผละเดินไปที่รถ เกวลินมองตามขำๆหันกลับเข้าบ้านตั้งใจจะอ่านบันทึกให้จบ

ปู่กลับบ้านระบายความอัดอั้นสุดเซ็ง ต๋องกับแมคช่วยกันทั้งปลอบและทับถมให้ยอมรับความจริงว่าผู้หญิงเขาไม่ได้สนใจ ปู่ทิ้งตัวลงโซฟาอย่างแรง พลันรู้สึกเหมือนมีใครมองจึงลืมตาขึ้น เขาต้องตาโพลงเมื่อมีเงาคนร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ข้างๆ

เกวลินอ่านบันทึกเห็นเป็นภาพอดีตซ้อนขึ้น เมฆกำลังร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บที่แก้วเอาเข็มบ่งเสี้ยนออกให้ แก้วเอ็ด เข็มเล่มนิดเดียวร้องเสียอย่างกับโดนมีดดาบ เมฆโอดครวญ

“ก็กระผมไม่กลัวมีด ไม่กลัวดาบ แต่กระผมกลัวเข็มนี่ขอรับ”

แก้วจับมือเมฆไว้แน่นดุว่าเป็นชายฉกรรจ์จะต้องไม่กลัวอะไรแม้แต่เข็ม เมฆหลับตาปี๋ จนกระทั่งแก้วบ่งเสี้ยนออกมาได้ บ่าวเข้ามารายงานว่าท่านขุนให้ตามขึ้นไปบนเรือน มีแขกมาเยือน อยากให้ไปต้อนรับ แก้วแปลกใจแต่ก็เดินไปขึ้นเรือน

หลวงวรงค์กับขวัญวงศ์มากราบขุนวิจิตรและคุณหญิงกุล ทั้งสองบอกไม่น่าลำบากมาเลย พวกตนกำลังจัดรถจะไปหาที่เรือนอยู่พอดี หลวงวรงค์กล่าวอย่างนอบน้อมว่าตนเป็นผู้น้อยมาทำงานต่างเมือง ถูกแล้วที่ต้องเป็นฝ่ายมาหาผู้ใหญ่ ขวัญวงศ์สำทับว่าน้องชายตนเป็นคนแบบนี้เสมอ คุณหญิงและขุนวิจิตรพอใจในกิริยามารยาทของหลวงวรงค์อย่างมาก

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 8 วันที่ 24 ต.ค. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ