อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 9 วันที่ 8 ต.ค. 58

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 9 วันที่ 8 ต.ค. 58

เดชวิ่งไปที่ห้องหุ่นทันที พรรณรายปรามชิ้นว่าอย่าพูดอย่างนี้คุณพ่อยิ่งกำลังเสียใจอยู่ด้วย พิไลถามว่าอารีย์ตายไปแล้วจะมาได้ยังไงหาว่าชิ้นฝันไปแน่ๆ พอพวกพรรณรายขึ้นบ้านไป พิไลก็ขู่ชิ้นว่าถ้าวันหลังพูดอย่างนี้อีกจะไล่ออก

“แหม...คุณผู้หญิงตายไปวันเดียว เตรียมยกฐานะตัวเองเลยรึแม่พิไล เอางี้นะไว้ให้เธอได้เป็นคุณผู้หญิงจริงๆเสียก่อนแล้วค่อยมาขู่ฉัน ถึงตอนนั้นฉันอาจจะกลัวขึ้นมาบ้างก็ได้ แต่ตอนนี้...ไม่!”

ชิ้นกระแทกเสียงใส่พิไลแล้วสะบัดไป พิไลจิกตามองอย่างเจ็บใจ



เดชวิ่งไปที่ห้องหุ่นมองไปทั่วไม่เห็นอารีย์ เขาคุกเข่ากอดที่เอวหุ่นอารีย์ คร่ำครวญด้วยความเสียใจว่า

“อารีย์...พี่ขอโทษ พี่ผิดต่อเธอ อารีย์...พี่มันเลว พี่ทำให้เธอต้องตาย พี่ขอโทษ...ยกโทษให้พี่ด้วยอารีย์...พี่ขอโทษ...”

หุ่นอารีย์ก้มมองเดชที่กอดเอวตนอยู่ด้วยความสงสาร หุ่นอื่นๆได้แต่มองเดชด้วยความเห็นใจ

ปกติเมื่ออ๊อดกลับจากโรงเรียนกินนอนก็จะมานอนกับคุณแม่ แต่วันนี้ไม่มีคุณแม่แล้ว อ๊อดกลัวจึงมานอนกับพรรณรายที่ห้อง พรรณรายถามอัมราว่าเชื่อหรือว่าคุณแม่มาหาน้าชิ้น อัมราบอกว่าตนไม่รู้แต่ถ้าคุณแม่มาจริงก็ดีตนอยากเจอคุณแม่ ถามพรรณรายว่าไม่อยากเจอคุณแม่หรือ

“ไม่ล่ะ ถึงพี่จะคิดถึงคุณแม่ แต่ถ้าคุณแม่มาจริงๆ พี่เห็นจะไม่เอาด้วย” ว่าแล้วก็คว้าผ้าห่มคลุมโปงขอนอนด้วยคน

“คุณแม่ขา...อัมคิดถึงคุณแม่จังเลยค่ะ” อัมรารำพึงเศร้าๆ

“แม่ก็คิดถึงลูกเหลือเกิน” อารีย์ได้แต่ยืนมองอัมราด้วยความเศร้าเสียใจ...

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น พรรณราย อัมราและอ๊อดมาพร้อมกันที่โต๊ะอาหารแล้วแต่เดชยังไม่มา อัมราสงสัยว่า คุณพ่อจะนอนอยู่ในห้องหุ่นจะลุกไปตาม พรรณรายบอกว่าไม่ต้องตนไปตามเอง

ปรากฏว่า พิไลไปที่ห้องหุ่นก่อนแล้ว พอเห็นหน้าหุ่นทุกตัวก็จำได้ว่าตนเคยถูกหลอกหลอนจากหุ่นทุกตัวมาแล้ว มองเรียงตัวพึมพำอย่างเจ็บใจ...

“ที่แท้ผีที่รุมหลอกฉันก็คือผีหุ่นในห้องหุ่นนี่เอง” พลางตรงไปปลุกเดชที่นอนหลับเหมือนตายอยู่ หุ่นทุกตัวมองพิไลอย่างไม่พอใจ พลันตะกรุดที่คอพิไลก็ส่องประกายเรืองๆออกมา หุ่นเลยชะงักนิ่งทำอะไรพิไลไม่ได้ พิไลยังตั้งหน้าตั้งตาปลุกเดช จนเขาตื่นขึ้นถามอย่างไม่พอใจว่าเข้ามาวุ่นวายอะไรในห้องหุ่น

พิไลเสียงกระด้างว่าตนไม่อยากเข้ามาแต่มาตามเขาไปกินข้าวเพราะทุกคนรออยู่แล้ว

“ไม่ต้องมายุ่ง ไปให้พ้นเลย!” เดชไล่ตะเพิด

“พี่เดช ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ ฉันไม่ได้เป็นคนทำให้อารีย์ตายสักหน่อย”

“ไม่ได้ทำก็เหมือนทำ ถ้าเธอไม่มายุ่งกับฉันอารีย์ก็จะไม่เข้าใจผิด”

“เอ๊ะ...ทำไมมาโทษฉันคนเดียวล่ะ ถ้าจะผิดก็ต้องผิดทั้งคู่สิ”

“ใช่...เราผิดทั้งคู่ เรามันเลวทั้งคู่ เธอก็หักหลังเพื่อน ฉันก็ทรยศเมีย พอใจรึยัง! พอใจหรือยัง!!”

พรรณรายที่มาตามเดชไปกินข้าวตะลึงอึ้ง เดชมองไปเห็นพรรณรายยืนจ้องอยู่ เดชตกใจแทบช็อก

“ที่แท้...คุณแม่ฉันตายก็เพราะแก...” พรรณรายจ้องพิไลอย่างสุดแค้น!

ooooooo

เมื่อพรรณรายที่ไปตามเดชหายไปนาน อัมราจึงฝากชิ้นให้ดูแลอ๊อด แล้วตัวเองรีบไปที่ห้องหุ่น เห็นเดช พิไล และพรรณราย กำลังตึงเครียดกันสุดขีด

พรรณรายตรงเข้าทำร้ายพิไลด้วยความแค้น เดชรีบห้ามบอกว่าเธอจะทำร้ายพิไลไม่ได้แต่ไม่กล้าบอกความจริงว่าพิไลเป็นแม่ ทำให้พรรณรายเข้าใจผิดว่าเดชเข้าข้างพิไล เธอตะโกนใส่หน้าเดช

“หนูเกลียดคุณพ่อ!” แล้ววิ่งเตลิดออกไป เดชทุ่มตัวลงนั่งยกมือกุมหัวร้องไห้ออกมาเหมือนคนบ้า พิไลจะเข้าไปปลอบถูกเดชตะโกนสุดเสียง

“ออกไป๊!”

เดชตะโกนไล่จนพิไลตกใจวิ่งอ้าวออกไปจากห้องหุ่น เดชทรุดลงทุบพื้นห้องอย่างบ้าคลั่ง หุ่นทุกตัวมองเดชอย่างเห็นใจ ในขณะที่อารีย์มองเขาด้วยความสงสารสุดหัวใจ...

พรรณรายออกจากห้องหุ่นก็ขับรถตะบึงออกไปไม่บอกใครว่าจะไปไหน อัมราเป็นห่วงมากไปหาที่บ้านอาทรก็ไม่เจอ บุญเรือนกับดำเกิงปลอบให้ใจเย็นๆ ทำใจดีๆ เชื่อว่าพรรณรายไม่เป็นอะไรแน่ ดำเกิงบอกว่าตนจะช่วยโทร.ถามตำรวจที่รู้จักให้อีกทาง

ooooooo

วันนี้ เดช อัมรา และอ๊อดกำลังจะไปวัด อัมราติงว่าพรรณรายยังไม่มา เดชบอกว่าเดี๋ยวมาก็ให้ตามไปที่วัดแล้วกัน

พิไลวางมาดคุณนายตามเคย สั่งชิ้นให้ดูแลบ้านให้ดี ถูกเดชสั่งขัดขึ้นทันทีว่า

“เธอไม่ต้องไป” พิไลชักสีหน้าถามว่าอะไรนะ! เดชสั่งเข้มว่า “ตั้งแต่คืนนี้ห้ามเธอไปที่งานศพอารีย์อีก แล้วห้ามขึ้นมาบนตึกนี้ด้วย ถ้าไม่ฟังกันก็เก็บข้าวของออกไปได้เลย” แล้วกำชับชิ้น “ดูด้วยนะชิ้น ถ้าใครไม่ทำตามที่ฉันสั่ง ชิ้นจัดการได้เลย”

“ได้ค่ะคุณผู้ชาย” ชิ้นรับคำสั่งอย่าสะใจ พอพวกเดชไปกันแล้ว ชิ้นจ้องหน้าพิไลที่ยังยืนเฉยถามว่าได้ยินเต็มสองหูแล้วไม่ใช่หรือ แล้วจะมายืนเกะกะอยู่ทำไม พิไลจ้องตอบถามว่าถ้าตนไม่ไปจะทำไม? “เอ้า ฉันก็ต้องทำตามคำสั่งของคุณผู้ชายน่ะสิจ๊ะ อย่างฉันน่ะ ไม่ได้ขู่นะ แต่ทำจริง ว่าไงจะไปไม่ไป!”

“ฝากไว้ก่อนเถอะแก”

พิไลกล่าวอาฆาตก่อนเดินกระแทกเท้าออกไป ชิ้นมองตามอย่างสะใจ

ooooooo

ไปถึงศาลา อัมราเอาเครื่องเซ่นมาวางที่ข้างโลง เคาะโลงเบาๆ บอกแม่น้ำตาคลอว่า

“คุณแม่ขา อัมเอาอาหารที่คุณแม่ชอบมาให้แล้วนะคะ ถ้าวิญญาณคุณแม่มีอยู่จริง ช่วยบอกอัมหน่อยได้ไหมคะว่าพี่พรรณไปอยู่ที่ไหน อัมเป็นห่วงพี่พรรณมากค่ะ”

เมื่ออัมราเดินออกมา สันติที่มายืนรออยู่ขอคุยด้วย อัมราถามว่าเรื่องอะไร ถ้าเป็นเรื่องเมื่อคืนตนไม่คุย

“เรื่องคุณพรรณราย...น้องอัมกำลังตามหาคุณพรรณอยู่ไม่ใช่เหรอครับ”

อัมราดีใจ จนเมื่อสันติพาเธอไปที่ห้องพักของเขา อัมรามองเข้าไปในห้องเห็นพรรณรายนอนหันหลังให้อยู่ ในห้องมีเด็กสาวคนหนึ่งอยู่ด้วย อัมราถามสันติว่านั่นใคร?

“แก้ว ลูกของลุงชมคนทำเมรุในวัดครับ พี่วานให้มาอยู่เป็นเพื่อนคุณพรรณ ไม่งั้นคนจะเอาไปนินทาได้”

“อัมตามพี่พรรณไปทุกที่เลย ไม่คิดว่าพี่พรรณจะมาอยู่กับพี่อาร์ต”

สันติเล่าว่า ตนก็ตกใจเหมือนกัน เมื่อพรรณรายมาเคาะประตูห้อง พอเปิดประตูออกไปเห็นเธอยืนร้องไห้ตัวสั่น เธอเล่าเรื่องน้าพิไลกับคุณอาเดชให้ฟัง ท่าทางเธอเสียใจที่คุณอาเดชเข้าข้างน้าพิไล

“อัมว่าคุณพ่อไม่ได้เข้าข้างน้าพิไลนะคะ แต่ท่านคงมีเหตุผลอะไรสักอย่าง วันนี้คุณพ่อก็ไม่ให้ น้าพิไลมาที่งานแล้วก็ยังสั่งห้ามขึ้นไปที่ตึกด้วยค่ะ” สันติบอกว่าถ้าพรรณรายรู้คงจะรู้สึกดีขึ้น ถามว่าเธอจะคุยกับพรรณรายเลยไหม “ไม่เป็นไรค่ะให้พี่พรรณพักให้เต็มที่ดีกว่า เดี๋ยวตอนจะกลับค่อยมารับก็แล้วกัน อัมจะไปบอกคุณพ่อก่อน คุณพ่อจะได้สบายใจ”

ที่แท้พรรณรายลืมตานอนฟังทั้งสองคุยกันอยู่ เธอนิ่วหน้าอย่างครุ่นคิดระหว่างเดินกลับไปที่ศาลา สันติขอเวลาอัมราอธิบายเรื่องเมื่อวาน อัมราบอกว่าไม่ต้อง ตนคิดว่า ตัวเองเข้าใจแล้ว สันติถามว่าเธอเชื่อใจตนใช่ไหม

“ค่ะ...อัมเชื่อพี่อาร์ต และต้องขอบคุณที่พี่อาร์ตช่วยดูแลพี่พรรณเป็นอย่างดี และอัมขอโทษนะคะ

ที่เมื่อวานทำเหมือนไม่ไว้ใจพี่อาร์ต” สันติตัดพ้อว่าเธอทำตนใจหายหมดเลย อัมรากำมือไปข้างหน้าเขาบอกว่า “อัมเก็บหัวใจพี่อาร์ตไว้แล้วไงคะทีนี้ยกโทษให้ได้หรือยังเอ่ย”

“พี่จะยกโทษให้ถ้าน้องอัมสัญญาว่าจะเก็บใจพี่ไว้ตลอดไป” สันติยิ้มอ่อนโยน กรุ้มกริ่ม จนอัมราเขินหน้าแดงชวนรีบไปหาคุณพ่อกันเถอะ สันติเดินตามไปยิ้มอย่างมีความสุข

ooooooo

ที่บ้านเวทย์...เทิดกับพิไลก้มกราบเวทย์อย่างเคารพศรัทธา เวทย์ถามว่าตะกรุดของตนเป็นอย่างไร พิไลบอกว่าศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ผีไม่กล้ามาหลอกตนแล้ว เวทย์ถามว่าแล้วที่มานี่มีเรื่องหนักอกหนักใจอะไรหรือเปล่า

เทิดเล่าว่าพิไลกลุ้มใจที่ผัวไม่รักไม่หลง แถมตอนนี้ยังทำท่าจะไล่ออกจากบ้านอีกเทิดพูดแทน พิไลอ้อนให้เวทย์ช่วยอีกครั้งได้ไหม ถ้าสำเร็จตนก็จะได้ครอบครองทรัพย์สินเงินทองทุกอย่าง ถึงตอนนั้นตนจะสมนาคุณให้เต็มที่เลย

เวทย์จึงให้เทิดเตรียมของ พาไปที่ป่าช้า ไปยังหลุมฝังศพผีตายทั้งกลม แล้วทำพิธีบริกรรมคาถาเพื่อทำน้ำมันพรายกันกลางดึก เอาสายสิญจน์ล้อมไว้สามด้าน อีกด้านเปิดเป็นทางเข้าออก แล้วให้ทั้งสองเข้าไปอยู่ภายในสั่งห้ามออกมาเด็ดขาด

แต่ระหว่างที่เวทย์ทำพิธี ทั้งเสียงนกกลางคืน เสียงหมาหอน ซ้ำผีตายทั้งกลมก็ยังยื่นมือขึ้นจากหลุมแล้วขึ้นมาทั้งตัวในสภาพฟอนเฟะ ถามเสียงยืดยาด

“พวกแกมารบกวนฉันทำไม...แกตาย...”

พิไลตกใจสุดขีดวิ่งเตลิดออกจากวงล้อมสายสิญจน์ เทิดตะโกนลั่น ไม่ให้ออกไป แต่พิไลวิ่งเตลิดไปแล้ว ผีตายทั้งกลมมองตามพิไลไปอย่างน่ากลัว

ooooooo

พิไลถูกผีตายทั้งกลมตามไปถามเสียงแหบพร่าว่าจะหนีไปไหน...แกตาย!

ขณะพิไลกำลังจะถูกผีตายทั้งกลมฆ่านั้น ตะกรุดที่เวทย์ให้ก็เรืองแสงวาบขึ้น ผีตายทั้งกลมร้องกรี๊ดแล้วผงะหงายกระเด็นไป เวทย์กับเทิดวิ่งมาถึงพอดี เวทย์เอาบ่วงอาคมเหวี่ยงไปคล้องคอผี ผีร้องว่ายอมแล้ว อย่าทรมานตนเลย

“ข้าไม่ได้คิดจะทำร้ายเอ็ง แต่ถ้าเอ็งยังดื้อดึงอีก เอ็งเจ็บตัวแน่” เวทย์ตะคอกใส่ ผีได้แต่ร้องว่ายอมแล้ว ...ยอมแล้ว

เวทย์สั่งเทิดหยิบเทียนไขให้แล้วบริกรรมคาถาเป่าพรวดเดียวเทียนติดไฟทันที เวทย์เอาเทียนรนที่คางผีตายทั้งกลม เทิดเอาขวดไปรอง น้ำมันสีเหลืองค่อยๆ หยดลงในขวด พอเต็มเทิดก็ปิดจุกขวด ผีตายทั้งกลมร้องโหยหวนเจ็บปวด บอกเวทย์ว่าเมื่อได้น้ำมันเต็มขวดแล้ว ก็ปล่อยตนไปเสีย เวทย์จึงปล่อยผีตายทั้งกลมไป พิไลมองขวดน้ำมันที่เทิดส่งให้เวทย์ถามทึ่งว่าน้ำมันอะไรหรือ?

“น้ำมันพราย” เวทย์ตอบ มองขวดน้ำมันอย่างพอใจ เอากลับไปที่บ้าน ปลุกเสกแล้วให้พิไลบอกว่า “เอาไป พอสบโอกาสก็ให้เทน้ำมันพรายออกมาสักหยดสองหยด แตะตัวผัวเธอ ให้น้ำมันโดนตัวแค่นั้นแหละ ผัวเธอก็จะต้องมนต์จังงังที่ข้าปลุกเสกให้ มันจะรักจะหลงเธออย่างโงหัวไม่ขึ้นเลยทีเดียว แต่ถ้าได้ดีแล้วอย่าลืมที่รับปากไว้ก็แล้วกัน”

“โธ่พี่เวทย์ช่วยฉันขนาดนี้ฉันไม่มีทางลืมพระคุณของพี่เวทย์อย่างแน่นอนจ้ะ สำเร็จเมื่อไรฉันจะมาสมนาคุณพี่เวทย์ให้ถึงใจเชียว”

เวทย์ยิ้มพอใจ ในขณะที่เทิดก็ยิ้มพอใจเช่นกัน... ต่างพอใจในสิ่งที่ตนจะได้จากพิไล

ooooooo

ที่งานศพอารีย์...เดชขอบใจสันติที่ช่วยดูแลพรรณราย พอดีหลวงตามา เดชยกมือไหว้ หลวงตาหยุดพูดกับเดชว่า

“ไม่มีใครหนีพ้นความตายไปได้หรอกโยมเดช แต่เวลานี้เรายังไม่ตายก็อย่าทำตัวให้เหมือนคนที่ตายแล้ว เพราะไม่เช่นนั้นการที่ยังมีชีวิตอยู่ก็จะเหมือนอยู่ไปวันๆ มันก็ไม่ต่างอะไรกับคนตายนะโยม”

เมื่อพระเริ่มสวด เดชหันมองรูปอารีย์นึกบอกรูปอย่างเศร้าใจว่า

“หลวงพ่อพูดถูก ทุกคนก็ต้องตาย แต่การตายของเธอมันเป็นเพราะพี่ พี่ถึงไม่อาจทำใจได้ อารีย์...ไม่มีใครเข้าใจพี่เท่าเธอ... เธอรู้ใช่ไหมว่าทำไมพี่ถึงเป็นแบบนี้...”

อัมราปรารภกับสันติอย่างเป็นห่วงพ่อว่า ตั้งแต่แม่เสีย พ่อไม่ยอมทานอะไรเลย สันติบอกว่าคงต้องให้เวลาคุณอาบ้างเชื่อว่าเวลาผ่านไปคุณอาก็น่าจะดีขึ้น

ผอบกับพงษ์มาที่งาน อัมรากับสันติไหว้ ผอบรับไหว้อัมรา แต่ทำเป็นมองไม่เห็นสันติ เมื่ออัมราเชิญเข้าข้างในศาลา ผอบขออยู่ข้างนอกและให้พงษ์อยู่กับอัมราตรงนั้น พงษ์พยายามกันสันติออกไปบอกว่าอย่างเขาน่าจะไปเสิร์ฟน้ำมากกว่ามายืนตรงนี้ ก็พอดีอาทรเข้ามาสวัสดีผอบ อาทรบอกว่าเห็นคุณแม่บ่นถึงน้าผอบอยู่ เชิญเข้าไปนั่งข้างใน ผอบหลีกเลี่ยงจนอัมราถามอาทรว่าทำไมป้าผอบทำท่าเหมือนไม่อยากเจอคุณป้าบุญเรือนเลย

“ไม่มีลูกหนี้ที่ไหนอยากจะเจอเจ้าหนี้หรอกครับน้องอัม” อาทรพูดยิ้มๆ สันติติงว่าแล้วไปแกล้งเขาทำไม “ก็ฉันไม่ชอบนี่หว่า ทำเป็นยกตนข่มคนอื่น นายนี่ก็เหลือเกินยืนให้เขาพูดจาดูถูกอยู่ได้”

“ฉันไม่เคยอายในสิ่งที่ฉันเป็น และไม่สนใจด้วยว่าใครจะดูถูกฉันยังไง แค่เราเป็นคนดีไม่ทำให้ใครเดือดร้อนก็พอแล้ว” สันติตอบ อาทรพูดประชดว่า พ่อพระเอก แล้วชวนกันเข้าไปฟังพระสวดกัน

ooooooo

ผอบตั้งใจพาพงษ์มาเพื่อจะจับเพทายที่กำลังดังกำลังรวย แต่ไม่เห็นเพทายมาสักที พอเห็นเสี่ยกวงมากับเมีย ผอบเชื่อว่าเสี่ยมากับเมียแบบนี้ เพทายคงไม่กล้ามา บอกพงษ์ว่า

“ไม่เจอยัยเพทาย แต่เจอเสี่ยกวงคนรวยๆแบบนี้เราคบไว้ก็ไม่เสียหลายหรอกนะ บางทีอาจจะมีช่องทางให้เราทำมาหากินก็ได้” ผอบมองเสี่ยกวงตาเป็นประกายด้วยเล่ห์เหลี่ยม

เสี่ยกวงมาแสดงความเสียใจกับเดช เดชขอบคุณที่มาแล้วขอตัว ผอบจ้องอยู่แล้วเข้าเสียบทันที แนะนำตัวเองว่าสนิทกับเดชมาก มากจนไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติเพราะตนไปมาหาสู่กับบ้านเดชเกือบทุกวัน ถามเสี่ยว่าเพิ่งรู้จักกับเดชหรือตนไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน

“คืออั๊วเอ๊ย...ผม... กำลังคิดอยากจะชวนคุณเดชทำธุรกิจด้วยกัน แต่คุณเดชแกยังไม่ยอมรับปาก”

“อุ๊ย...คุณเดชแกก็เป็นคนอย่างนี้ล่ะค่ะ แต่ถ้ารู้จุดแกนะ พูดไม่ยากหรอกค่ะ ยิ่งกับฉันแกเกรงใจอย่างกับอะไรดี ก็อย่างที่บอกละค่ะ จะดองกันอยู่เร็วๆนี้แล้ว จะไม่เกรงใจได้ยังไง เอ้อ...ถ้ามีอะไรที่ให้ดิฉันช่วยได้ขอให้บอกเลยนะคะ ดิฉันยินดี”

เสี่ยกับเมียสบตากันอย่างดีใจคิดว่าเจอของจริงโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่วนพงษ์มองแม่ทึ่งที่เล่นได้เกินคาดหมายจริงๆ

ooooooo

พิไลเอาน้ำมันพรายไปดักรอเดชที่บ้าน หมายมาดว่าคราวนี้จะทำให้เดชมาสยบอยู่แทบเท้าให้ได้

พิไลถูกพรรณรายที่กลับมาก่อนแล้วหมายดักคุยกันให้รู้เรื่อง อัมราเห็นพรรณรายหายไปก็เป็นห่วงชวนสันติให้ออกไปตาม เดชบอกว่าไม่ต้อง เชื่อว่าพรรณรายหนีกลับบ้านไปก่อนแล้ว ชวนกันกลับบ้าน แต่เดชซวนเซจะล้ม สันติจึงอาสาขับรถให้

พิไลเจอพรรณรายที่บ้าน พรรณรายต่อว่าด่าทอพิไลอย่างรุนแรงที่ลอบกัดแม่ตน ประกาศจะตบล้างน้ำแล้วลากออกไปเหมือนหมูเหมือนหมา พิไลปรามว่าพูดจาให้ระวังหน่อยจะตกนรกไม่รู้ตัว

พรรณรายด่าพิไลว่าอย่างมากก็เป็นนางบำเรอชั่วครั้งชั่วคราวให้คุณพ่อเท่านั้น พิไลทนไม่ได้บอกพรรณรายว่าตนเป็นแม่ที่แท้จริงของเธอ อารีย์เป็นเพียงคนฉวยโอกาสอ้างว่าเป็นแม่ ทำให้พรรณรายยิ่งโกรธแค้น

“ไม่จริง! แกกล้าใส่ร้ายคุณแม่ กล้าด่าคุณแม่ว่าเลวหรือ นังพิไล!” พุ่งเข้าผลักพิไลอย่างแรง ด่าว่า “ฉันอุตส่าห์เปิดโอกาสให้แกไปดีๆ แต่แกไม่ชอบใช่ไหมได้!” พรรณรายกระชากพิไลลากไป พิไลพยายามบอกว่าตนเป็นแม่เธอจริงๆ ถูกพรรณรายตวาดว่า “ฉันไม่มีวันมีแม่อย่างแก! ฉันจะตบแกแก้แค้นให้คุณแม่” พรรณรายเงื้อมือจะตบ

ขณะยื้อยุดกันนั้น สร้อยที่คอพิไลหลุดออกมานอกเสื้อมือพรรณรายตวัดไปโดนทำให้ตะกรุดหลุดตกที่พื้น แต่พิไลไม่รู้ตัว

ขณะพรรณรายจะตบพิไลนั้น พลันก็ถูกเดชพุ่งเข้ามาตบหน้าพรรณรายอย่างแรงถามอย่างดุดันว่า

“พ่อสั่งแล้วใช่ไหมว่าห้ามทำร้ายพิไล ทำไมไม่ฟังกันบ้าง” พรรณรายจะโต้ว่ามัน...ก็ถูกเดชตวาด “อย่าเรียกพิไลว่ามัน!”

พรรณรายมองหน้าเดชและพิไลอย่างสุดแค้น ร้องไห้วิ่งเข้าบ้านไป เดชจะตามแต่กลับทรุดลง สันติบอกให้อัมราช่วยกันประคองเดชเข้าไปข้างในก่อน พิไลจิกตามองพึมพำเจ็บใจ

“ลูกนะลูก ทำไมมันถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้ นังอารีย์แกเลี้ยงลูกฉันได้เลวดีจริงๆ” แล้วพิไลก็กระแทกเท้ากลับไปที่เรือนเล็กของตัวเอง

ooooooo

อ่านละครห้องหุ่น ตอนที่ 9 วันที่ 8 ต.ค. 58

ละครเรื่องห้องหุ่น บทประพันธ์โดย ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น บทโทรทัศน์โดย ณ.ภัทรพร
ละครเรื่องห้องหุ่น กำกับการแสดงโดย บรรจง สินธนมงคลกุล
ละครเรื่องห้องหุ่น ควบคุมการผลิตโดย กัลป์ กัลย์จาฤก
ละครเรื่องห้องหุ่น ผู้จัด ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
ละครเรื่องห้องหุ่น ผลิตโดย บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น จำกัด
ละครเรื่องห้องหุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครเรื่องห้องหุ่น เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันเสาร์ที่ 26 กันยายน 2558
ติดตามชมละครเรื่องห้องหุ่นได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ