อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 11/2 วันที่ 16 พ.ย. 58

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 11/2 วันที่ 16 พ.ย. 58

“ขอบใจมากนะคะพี่อาท แต่ปัญหาของภัทร ภัทรก็คงต้องแก้ด้วยตัวภัทรเอง คงไม่มีใครช่วยภัทรได้หรอกค่ะ”
“งั้นพี่ขอให้ภัทรจำไว้ละกัน ว่าพี่ยังหวังดีแล้วก็เต็มใจช่วยภัทรเสมอนะ”
ภัทรลดายิ้มรับ “ขอบคุณค่ะ”
อาทรนึกขึ้นได้ “เอ่อ อาทิตย์หน้าโรงเรียนจัดงานคืนสู่เหย้านะ ถ้าภัทรว่างก็ไปสิ จะได้ไปเจอเพื่อนเก่าๆด้วย” ยิ้มๆ “พี่ว่า เพื่อนๆคงเซอไพร้ส์น่าดู ถ้ารู้ว่าภัทรแต่งงานแล้ว”
“ภัทรไปแน่ค่ะ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีอะไรทำอยู่แล้วด้วย อยากไปเจอทุกคนเหมือนกัน” ภัทรลดาจัดโต๊ะอาหารต่อไปอย่างมีความสุข
อาทรมองภัทรลดาแล้วก็ถอนใจ รับสภาพว่าเรื่องของตนกับภัทรลดาคงจบแล้วจริงๆ

หน้าจอคอมพิวเตอร์ของมาลาตี กำลังเข้าเว็บซื้อขายของออนไลน์อยู่ เธอกำลังเลือกซื้อของอย่างเมามัน ไม่สนใจทำงานแม้แต่น้อย “ต๊าย มือสองไม่ใช่เหรอยะ ทำไมแพงอย่างงี้เนี่ย เกรดเสิ่นเจิ้นรึเปล่าก็ไม่รู้ ไม่ใช่จะมาต้มหมูกันง่ายๆนะ”


ขณะนั้นเองก็ได้ยินเสียงไตรภพดังขึ้น “ถ้าไม่ดีก็อย่าซื้อสิ”
“แต่ถ้าเป็นของจริง มันก็ถู๊กถูกนะ รุ่นลิมิเต็ด...” มาลาตีชะงักไป เมื่อเห็นไตรภพยืนจ้องหน้าตนอยู่
“เวลางานไม่ใช่เหรอ”
มาลาตียิ้มแหยๆ “พักสมองนิดนึงน่ะค่ะ แหม วันๆงานคุณเยอะจะตาย จะให้ทำตลอดเวลาก็ไม่ไหวนะคะ”
ไตรภพถอนใจ เซ็งมาลาตี “ตามผมเข้ามาในห้อง ผมมีเรื่องจะคุยด้วย” ไตรภพเดินเข้าห้องทำงานของตนไป มาลาตีรีบกระชับเสื้อ ให้หน้าอกตู้มๆกะยั่วไตรภพเต็มที่เผื่อฟลุ๊ค

มาลาตีละล่ำละลัก “คุณก็ไปถามยัยภัทรเองสิคะ มาถามฉันทำไม”
ไตรภพกำลังมองมาลาตีด้วยสายตาจ้องจับผิดอยู่ “ผมถาม ภัทรเค้าก็ไม่บอกหรอก ผมถึงต้องมาถามคุณนี่ไง ว่าไง พักนี้ภัทรเค้ามีปัญหาอะไรที่ต้องใช้เงินบ้างมั้ย เงินประมาณซักสี่ห้าล้านน่ะ”
“ฉันเป็นแค่เพื่อนพี่สาวเค้า เค้าจะมาเล่าอะไรให้ฉันฟังล่ะคะ คุณเป็นสามีเค้าแท้ๆ ถ้าเค้าไม่เล่าให้คุณฟัง เค้าก็ไม่เล่าให้ใครฟังหรอกค่ะ”
“แสนนึง ถ้าคุณตอบผมตอนนี้ เอาไปเลย”
มาลาตีโวยวาย “นี่คุณเห็นฉันเป็นตัวอะไร เอะอะก็ใช้เงินฟาดหัวตลอด”
“ตอบช้า เหลือเก้าหมื่น”
มาลาตีตกใจ “เกินไปรึเปล่าเนี่ยคุณ”
“แปดหมื่น”
“ยัยภัทรเอาเงินไปช่วยยัยพิมห้าล้าน แต่ฉันไม่รู้จริงๆนะว่าเค้าไปเอาเงินใครมา ที่เค้าเดือดร้อน ก็คงเป็นเพราะเจ้าหนี้ตามทวงเงินมั้ง”
ไตรภพยิ้มกริ่ม ในที่สุดก็รู้สาเหตุที่ตนสงสัยจนได้

ย้อนกลับไปเมื่อวานนี้ ไตรภพกำลังให้ภัทรลดาดูภาพที่บันทึกไว้จากกล้องวงจรปิด โดยมีประโยชน์ยืนอยู่ใกล้ๆ ภาพจากกล้องวงจรปิด เป็นภาพที่พิมลภากำลังทะเลาะกับไตรภพในห้องประชุม
“ไง ผมปล้ำพี่สาวคุณตรงไหน บอกซิ” ภัทรลดาอึกๆอักๆ เถียงไม่ออก “คุณประโยชน์ครับ ช่วยเปิดคลิปที่ผมจ้างนักสืบไปถ่ายมาด้วยครับ”
ประโยชน์หยิบกล้องออกจากกระเป๋า แล้วเปิดคลิปให้ภัทรลดาดู “นี่ครับคุณภัทร”
ภัทรลดาดูภาพในคลิป เห็นภาพพิมลภากำลังเมาเหล้าในผับ และมีชายหนุ่มมาคลอเคลีย
ไตรภพยิ้มเยาะ “ไง ชัดรึยังล่ะ ถ้ายังไม่พอใจ ก็อ่านหลักฐานที่นักสืบผมไปสืบมาด้วยซิ จะได้รู้ว่าพี่คุณมันแอ๊บแบ๊วแค่ไหน” เขายิ้มดูถูก “พี่ก็เหลวแหลก น้องก็ขี้ขโมยสนุก...”
ไตรภพพูดไม่ทันจบ ภัทรลดาก็ร้องไห้ออกมาทันที ภัทรลดารู้หมดแล้ว ว่าโดนพี่สาวหลอกเข้าเต็มๆ ไตรภพอึ้งไป พอเห็นน้ำตาภัทรลดาเข้า ก็รู้ได้ว่าภัทรลดาไม่ได้เสแสร้ง

ไตรภพกำลังคุยกับประโยชน์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ดูยังไงก็ไม่เหมือนเล่นละคร ผมว่าคุณภัทรลดาคงโดนพี่สาวหลอกเอามากกว่าครับ”
ไตรภพหน้าเครียด อยากเชื่อภัทรลดาแต่ก็ยังระแวง “พี่น้องกันทำไมต้องหลอกกันด้วยล่ะครับ ผมว่าสมรู้ร่วมคิดกันต่างหาก”
“แต่ผมว่าไม่น่าใช่ คุณภัทรลดาเป็นคนซื่อๆแต่ทำอะไรทำจริง อย่างตอนที่คุณภพใช้ทำงาน ทั้งๆที่ทำไม่เป็นแต่ก็ไม่เคยถอยเลยนะครับ คนแบบนี้ถ้าจับจุดถูก หลอกให้ไปเสี่ยงอันตรายก็ยังไปเลยครับ”
ไตรภพคิดทบทวนตามที่ประโยชน์พูดก็เริ่มเห็นด้วย และเริ่มคิดไปถึงเงินห้าล้านที่ภัทรลดาฉ้อโกงตนไป ว่าพิมลภามีส่วนเกี่ยวข้องรึเปล่า
ไตรภพจอดรถอยู่หน้าสวนสาธารณะ โดยภัทรลดากำลังคุยโทรศัพท์มือถืออยู่ “ภัทรถึงแล้วค่ะ พี่พิมใกล้ถึงรึยังคะ ..... ค่ะ แล้วเจอกัน” ภัทรลดากดวางสาย
“คุณช่วยพี่สาวคุณแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว”
“ทำไมเหรอคะ”
“ผมอยากรู้ ว่าที่คุณโกงเงินผม มีพี่คุณอยู่เบื้องหลังรึเปล่า”
“ฉันตกลงอยู่กับคุณสองปีเพื่อใช้หนี้แล้ว ส่วนมันจะมีที่มาที่ไปยังไง ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคำถามคุณ” ภัทรลดาถือกระเป๋าสีดำลงจากรถไป
ไตรภพมองตามภัทรลดาไป ด้วยสีหน้าครุ่นคิด ถ้าภัทรลดาถูกพิมลภาหลอกใช้ ตนก็คงไม่มีเรื่องอะไรที่จะรังเกียจภัทรลดาอีก

ไตรภพยื่นเช็คให้มาลาตีรับไป “แปดหมื่นสำหรับคุณ”
มาลาตีรับเช็คมา ยิ้มดีใจ “ขอบคุณค่ะ”
“เห็นมั้ยล่ะ ว่าทำงานกับผมได้เงินง่ายจะตาย”
มาลาตียิ้มแย้ม “ไม่ต้องมาอ่อยฉันหรอกค่ะ ถึงฉันจะหอบผ้าหนีตามคุณมาแล้ว แต่ก็ใช่ว่าฉันจะโอเพ่นฟรีให้คุณหมดทุกเรื่องนะ”
“งั้นถามอีกข้อ ภัทรลดาเอาเงินไปช่วยพิมลภาทำไม เกิดอะไรขึ้น”
มาลาตียิ้มเจ้าชู้ เชยคางไตรภพ “คำถามนี้ หลักล้านค่ะ ไม่ใช่หลักหมื่นหรือหลักแสน แล้วฉันก็ยังไม่คิดตอบคุณตอนนี้ด้วย”
ไตรภพเชยคางมาลาตีกลับ “งั้นขอแถมหน่อยได้มั้ย ผมไม่เข้าใจ ว่าทำไมคนอย่างภัทรลดาถึงได้ถูกพี่ตัวเองบงการง่ายนัก ถึงขนาดยอมเสี่ยงมีหนี้เป็นล้านๆ เพื่อช่วยพี่พรรค์นี้”
“ฉันก็ไม่รู้ละเอียดนักหรอกนะ แต่เท่าที่รู้ เหมือนยัยภัทรโดนฝังหัวให้เชื่อฟังยัยพิมมาตั้งแต่เด็ก แล้วยัยพิมก็มีบุญคุณเคยช่วยชีวิตยัยภัทรไว้ด้วย ยัยภัทรก็เลยขัดไม่ได้”
ไตรภพคิดทบทวน “จริงสิ ภัทรลดาเคยเล่าให้ผมฟังว่าพี่สาวเค้าเคยช่วยชีวิตเค้าไว้ตอนจมน้ำ”
“รู้ละเอียดดีเหมือนกันนี่คะ งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว” มาลาตีโบกเช็คไปมา “ฉันขอตัวเอาเช็คไปขึ้นก่อนนะ ถ้ามีอะไรให้รับใช้ ก็เรียกได้เสมอนะคะ” มาลาตีจูบเช็คที่เพิ่งได้มา แล้วเดินออกจากห้องไป
ไตรภพมองตาม คิดหนัก ว่าจะหาทางรู้ความลับของพิมลภาได้ยังไง

ภัทรลดาเดินคุยกับปิ่นมณีเข้ามาในห้องนั่งเล่น โดยมีคนรับใช้ถือถุงของฝากจากภัทรลดาเดินเลี่ยงไปทางอื่น
“บ้านภรรยาเก่าคุณอรรณพก็อยู่ไม่ไกลจากบ้านเราเท่าไหร่ ไหนๆยัยพิมก็มาแล้ว ก็น่าจะแวะมาหาแม่ซะหน่อย”
“พี่พิมไม่ได้มาหรอกค่ะ ภัทรมากับคุณพ่อสองคนเท่านั้นเอง” ภัทรลดายิ้มแย้ม “ตอนแรก คุณพ่อก็ว่าจะมาด้วย แต่หลานๆอ้อนเหลือเกิน คุณพ่อก็เลยอยู่เล่นด้วยน่ะค่ะ”
ปิ่นมณีไม่สบายใจ “แม่ว่าท่าไม่ดีแล้วล่ะยัยภัทร”
ภัทรลดาแปลกใจ “อะไรเหรอคะ”
“ก็คุณอรรณพหลงหลานซะขนาดนี้ ยัยพิมก็แย่น่ะสิ” ปิ่นมณีถอนใจ “เราต้องช่วยพี่เค้านะ พี่เค้ายังอ่อนต่อโลก ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคนหรอก มีเราเป็นคู่คิด อย่างน้อยก็คงช่วยกันได้บ้าง”
ภัทรลดาอึดอัด อยากจะบอกว่าพิมลภาร้ายกว่าที่คิด “มันไม่ใช่อย่างที่คุณแม่คิดหรอกค่ะ”
ปิ่นมณีไม่พอใจ “ไม่ใช่ยังไง นี่อย่าบอกนะ ว่าแกหลงผัวจนลืมพี่”
ภัทรลดาหน้าเสีย “ไม่ใช่ค่ะ เอ่อ คือภัทรหมายความว่า ไม่มีใครคิดร้ายกับพี่พิมหรอกค่ะ”
“รู้ได้ไงยะ ยัยพิมเป็นคนจิตใจดี คนแบบเนี้ยเอาเปรียบง่ายจะตาย” ภัทรลดาอึ้งไป แม่รักพี่ขนาดนี้ เลยพูดอะไรไม่ออก “แม่ไม่ได้ทวงบุญคุณแทนพี่เค้านะ แต่ยัยพิมเป็นคนช่วยชีวิตเราไว้ ถ้าไม่มีพี่เค้าป่านนี้เราตายไปแล้ว ยังไงเลือดก็ข้นกว่าน้ำ เราจะมาเห็นคนอื่นดีกว่าพี่ตัวเองได้ยังไง”
ภัทรลดาซึมหนักลงไป “ค่ะ คุณแม่”

แคทวิ่งกลับเข้าบ้านมา ภัทรลดาเข็นรถพาอรรณพตามหลัง
อรรณพยิ้มแย้ม “เบาๆยัยแคท เดี๋ยวก็หกล้มหกลุกไปหรอกลูก”
“ไม่ล้มหรอกค่ะ แคทวิ่งมาจนทั่วบ้านนี้แล้ว”
อรรณพหัวเราะชอบใจ
ภัทรลดายิ้มแย้ม “เด็กๆก็อย่างงี้แหละค่ะ เดี๋ยวพอหมดแรงก็หลับปุ๋ยไม่รู้เรื่อง”
พิมลภาเดินออกมาจากข้างใน แคทเห็นพิมลภาเข้าก็ไม่พอใจ หน้าตาบึ้งตึง แล้วรีบวิ่งกลับไปหาอรรณพทันที
อรรณพหน้าเสีย ก่อนจะรีบปั้นยิ้ม “แคทไปข้างในกับปานะ ปาได้เวลากินยาแล้ว ไปอยู่เป็นเพื่อนปาหน่อย” อรรณพกดปุ่มให้รถวิ่งไป แคทรีบตามอรรณพไปทันที เพราะไม่ชอบพิมลภามาก
พิมลภาปรายตามองตามสองปู่หลานไป ก่อนจะหันไปพูดกับภัทรลดา “ไปไหนกันมา”
“บ้านคุณนินันท์ค่ะ”
“ดีนะ ภัทรเป็นน้องสาวพี่ แต่กลับพาสามีพี่ไปหาภรรยาเก่า”
“ถึงเลิกกันไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความต้องเกลียดกันไม่ใช่เหรอคะ แล้วถ้าพี่พิมไม่อยากให้คุณพ่อไปหาน้าสา พี่พิมก็ดูแลคุณพ่อให้มากกว่านี้สิคะ”
พิมลภาหน้าบึ้งตึง ไม่พอใจ “พักนี้ดูภัทรจะปากเก่งขึ้นมากเลยนะ คงลืมไปแล้วมั้ง ว่าใครเป็นพี่ใครเป็นน้อง”
“ที่พี่พิมต้องการพูดกับภัทร มีแค่นี้เองเหรอคะ”
พิมลภาพยายามระงับอารมณ์ “ตามพี่มา” พิมลภาเดินนำภัทรลดาไป ภัทรลดามองตามพี่ด้วยความแปลกใจ แต่ก็เดินตามไป
ภัทรลดาเคร่งเครียด “เกาะไข่หงส์อีกแล้วเหรอคะ ภัทรบอกแล้วไงคะ ว่าคุณไตรภพเค้าไม่มีทางขายหรอกค่ะ”
“แต่ภัทรเป็นภรรยาเค้า ถ้าภัทรช่วยพี่ มันก็ต้องมีทางบ้างแหละ”
ภัทรลดายิ้มเยาะตัวเอง “พี่พิมก็ทราบไม่ใช่เหรอคะ ว่าภัทรแต่งงานกับเค้าเพราะอะไร ภายนอกอาจจะดูว่าภัทรเป็นภรรยาเค้า แต่ฐานะของภัทรจริงๆมันก็แค่ลูกหนี้ที่เป็นเป้าระบายแค้นให้เค้าเท่านั้นเอง เค้าจะมาเชื่ออะไรภัทรล่ะคะ”
“แล้วถ้าพี่ยอมหย่ากับคุณอรรณพล่ะ”
ภัทรลดาตกใจนึกไม่ถึง “พี่พิม...”
พิมลภาปั้นหน้าเศร้า “คุณไตรภพบีบพี่ทุกทาง แล้วเธอก็ยังไม่เข้าข้างพี่อีก โอกาสจะอธิบายพี่ยังไม่มีเลย แล้วพี่จะเหลืออะไรอีกล่ะ แต่พี่ก็ต้องการความมั่นคงในชีวิตเหมือนกันนะ ถ้าพี่ได้ค่านายหน้าจากการขายเกาะไข่หงส์ พี่ก็คงพอตั้งตัวได้ ภัทรช่วยพี่ได้มั้ยล่ะ”
ภัทรลดาไม่พอใจ “ไม่ค่ะ เพราะที่ถูกพี่พิมควรจะปรับปรุงตัว มากกว่าจะหนีปัญหาด้วยการหย่าร้าง”
พิมลภาโมโห “นี่เธอกล้าสั่งสอนพี่เหรอ”
“ภัทรไม่ได้สั่งสอนค่ะ แต่ภัทรเตือนในฐานะน้อง ตั้งแต่คุณพ่อป่วย พี่พิมก็โยนทุกอย่างให้เป็นหน้าที่หมอพยาบาล แล้วก็หลอกทุกคนว่ามีธุระสารพัด แต่จริงๆพี่พิมเอาแต่เที่ยวเล่นสนุกต่างหาก พอเรื่องแดง พี่พิมก็จะหย่า โดยไม่แสดงความรับผิดชอบอะไรเลยน่ะเหรอคะ”
พิมลภาอึ้งไปครู่ ก่อนจะบีบน้ำตาทันที “ภัทรไม่เข้าใจพี่ พี่แต่งงานกับคุณอรรณพเพราะความรักนะ ใครมันจะอยากลงเอยด้วยการหย่า แต่การอยู่กับคนป่วยตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง มันเครียดมากนะภัทร ใครไม่เป็นพี่ ไม่เข้าใจหรอก”
“แต่ถึงจะเครียดยังไง ก็ไม่ควรหลอกทุกคนแล้วหนีไปเที่ยวกลางคืนไม่ใช่เหรอคะ” พิมลภาอึ้งไป ปกติบีบน้ำตาทีไร น้องใจอ่อนทุกที แต่คราวนี้กลับไม่ได้ผล “ถ้าพี่พิมทนไม่ไหว จะหย่าให้ได้ ภัทรก็ว่าพี่พิมไม่ควรเรียกร้องอะไรทั้งนั้นเพราะพี่พิมเป็นฝ่ายผิดที่หลอกทุกคน ส่วนเรื่องเกาะไข่หงส์ ลืมมันไปซะเถอะค่ะ คุณไตรภพผูกพันกับเกาะนี้มาก ไม่มีทางที่เค้าจะยอมขายให้ใครเด็ดขาด ภัทรคงช่วยอะไรไม่ได้หรอกค่ะ” ภัทรลดาเดินออกจากห้องไป
พิมลภามองตามด้วยความเจ็บใจที่ภัทรลดาแข็งข้อกับตน พูดเบาๆกับตัวเอง “มากไปแล้วนะยัยภัทร กล้าพูดอย่างงี้กับฉันเชียวเหรอ”

ภัทรลดาเปิดประตูเข้าห้องมา พอเข้ามาก็ต้องแปลกใจ เมื่อเห็นไตรภพกำลังนั่งข้างเตียงลูบหัวแคท ที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียง
ภัทรลดานึกไม่ถึง “นี่คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะคะ”
ไตรภพจุ๊ๆปากไม่ให้ภัทรลดาส่งเสียงดัง “เบาๆ เดี๋ยวยัยแคทตื่น”
ภัทรลดาหน้าเสีย เบาเสียงลง “ขอโทษค่ะ”
ไตรภพเดินเข้าไปหาภัทรลดา “ผมกลับมาตอนที่คุณอาบน้ำน่ะ วันนี้ก็เลยทำหน้าที่อ่านนิทานแทนคุณไปแล้ว ไม่ว่ากันนะ”
“จะไปว่าได้ไงล่ะคะ” ไตรภพเอื้อมมือไปจับมือภัทรลดาไว้ ภัทรลดาตกใจ “นี่คุณ!”
ไตรภพใช้นิ้วมือแตะปากภัทรลดาไว้ ยิ้มกรุ้มกริ่ม “บอกแล้วไงว่าอย่าเสียงดัง เดี๋ยวยัยแคทตื่น”
ภัทรลดากลัว “นี่คุณจะฉวยโอกาสเหรอ”
ไตรภพยิ้มขำๆ “ผมทิ้งโอกาสไปตั้งเยอะแยะแล้ว ถ้าจะฉวยจริง คุณจะรอดมาจนถึงป่านนี้เหรอ” ภัทรลดาอึกๆอักๆ ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ไตรภพจะมาไม้ไหน “ผมก็แค่จะบอก ว่าผมจะกลับไปนอนที่ห้อง คืนนี้คุณนอนให้สบายนะ”
ภัทรลดาระแวง “คุณจะมาไม้ไหนเนี่ย”
ไตรภพยิ้มขำๆ “ไม่เชื่อผมเหรอ หรือว่าใจจริงแล้ว คุณอยากให้ผมนอนที่นี่”
ภัทรดลาเขินอาย “บ้า จะไปไหนก็ไปเลยไป”
“แต่ถ้าคุณจะตามไปก็ได้นะ ห้องผมไม่ได้ล็อกประตู”
ภัทรลดาหยิกไตรภพเข้าไปเต็มที่ จนไตรภพจะร้อง ภัทรลดาได้ที “เบาๆสิคะ เดี๋ยวยัยแคทตื่น”
ไตรภพต้องกัดฟันจนภัทรลดาหยิกเสร็จ ไม่กล้าร้องเพราะกลัวแคทตื่น ภัทรลดายิ้มสะใจ ที่แกล้งไตรภพได้ ไตรภพเห็นภัทรลดายิ้มสะใจ ก็หมั่นไส้เอียงหน้าเข้าไปหอมแก้มภัทรลดาทันที ภัทรลดาตกใจทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนตะลึงอยู่
ไตรภพยิ้มกรุ้มกริ่ม “ฝันดีนะ” ไตรภพเดินออกจากห้องไป
ภัทรลดายืนอึ้งอยู่ครู่นึง ก่อนจะค่อยๆจับแก้มที่ถูกไตรภพหอม ตั้งสติได้ ทั้งเขินทั้งเคืองๆ “บ้า คุ้มดีคุ้มร้าย ประสาทที่สุด”

ไตรภพออกมานอกห้อง แล้วก็ยืนยิ้มกริ่มอยู่คนเดียว “ขอให้คุณ อย่าเป็นเหมือนพี่สาวคุณเลยนะ” ไตรภพเดินกลับไปห้องตน ด้วยความสุขใจ

บ้านอรรณพตอนเช้า ภัทรลดากำลังช่วยอรรณพเดินเท้าเปล่าที่สนามหญ้า อรรณพเดินอย่างยากลำบาก แต่ก็มีสีหน้าสดชื่นขึ้น
“คราวหน้าเราลองไปหัดเดินที่สวนสุขภาพของโรงพยาบาลดีมั้ยคะ ภัทรรู้มาว่าโรงพยาบาลใกล้ๆนี่ เค้าให้ผู้ป่วยไปกายภาพตอนเช้าๆ คุณพ่อจะได้มีเพื่อนด้วยไงคะ”
ไตรภพยืนดูภัทรลดาดูแลพ่อ แล้วยิ้มบางๆ ดีใจที่เห็นภัทรลดาดีกับพ่อตน
“ก็ดีเหมือนกันนะ เจอคนป่วยเหมือนๆกัน จะได้เป็นกำลังใจให้กันด้วย”
“งั้นเริ่มพรุ่งนี้เลยนะคะคุณพ่อ ตื่นเช้าหน่อย แล้วขากลับเราค่อยแวะหาอะไรกินกัน”
อรรณพพยักหน้ารับ มีภัทรลดาคอยเอาใจ ดูแล ทำให้สดชื่นขึ้นเยอะ
ไตรภพก็เดินเข้ามาหาอรรณพ “ได้ยินแว่วๆ จะไปไหนกันไม่ทราบครับท่าน อย่าซนให้มากนะครับ เดี๋ยวลูกหลานเดือดร้อน”
อรรณพโวยวาย “ไม่ใช่เด็กโว้ย ฉันเป็นพ่อแก” เขาหันไปฟ้องภัทรลดา “ดูสิหนูภัทร ปากมันเป็นซะอย่างงี้ ใครๆเค้าถึงได้เหม็นขี้หน้ามัน”
“ใครๆที่ท่านว่า ผมก็เห็นมีแต่ท่านคนเดียวล่ะครับ คนอื่นมีแต่รักผมกันทั้งนั้น” ไตรภพหันไปมองภัทรลดาด้วยสายตากรุ้มกริ่ม “จริงมั้ยคุณ”
ภัทรลดาแลบลิ้นหลอกด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะหันไปพูดกับอรรณพ “อย่าไปสนใจพวกหลงตัวเองเลยค่ะ เรามาเดินกันอีกรอบดีกว่า” ภัทรลดาจับเข็มขัดด้านหลังของอรรณพ แล้วค่อยๆให้อรรณพหมุนตัวเพื่อเดินกลับ
ไตรภพเข้าไปช่วยจับเข็มขัดด้านหลังบ้าง แต่จงใจจับที่มือของภัทรลดา ภัทรลดาหันไปมองหน้าไตรภพที่แอบแต๊ะอั๋งตน ไตรภพตีหน้าตาย “ก็ผมอยากช่วยบ้าง”
ภัทรลดาหน้าหงิก แต่ก็ไม่พูดอะไร
“ดีๆนะโว้ยไอ้ภพ ถ้าฉันหกล้มขึ้นมา ฉันเล่นงานแกแน่”
“ไม่แน่นะครับท่าน ถ้าท่านโกรธผมมากๆท่านอาจจะลุกขึ้นมาเตะผมก็ได้ เป็นวิธีรักษาแบบใหม่ไงครับ”
“ไอ้เวร”
ไตรภพ ภัทรลดา ช่วยกันจับเข็มขัดอรรณพแล้วพาเดิน ไตรภพแอบส่งสายตากรุ้มกริ่มให้ภัทรลดา ภัทรลดาหน้าหงิกขู่ แต่ก็ช่วยกันพาอรรณพเดินไปอย่างช้าๆ พิมลภายืนมองไตรภพและภัทรลดา ด้วยสีหน้าถมึงทึง ไม่พอใจ
คนรับใช้คนหนึ่งถือบัตรเชิญงานคืนสู่เหย้าโรงเรียนเก่าของพิมลภา ภัทรลดา เข้ามาให้ “คุณผู้หญิงคะ มีจดหมายถึงคุณผู้หญิงค่ะ”
พิมลภารับบัตรเชิญมา “ขอบใจ” พิมลภาเปิดซองออกพบว่าเป็นบัตรเชิญงานคืนสู่เหย้า “งานคืนสู่เหย้า”
พิมลภาฉุกคิดขึ้นมา ก่อนจะมองไปทางไตรภพ ภัทรลดา เห็นไตรภพ ภัทรลดากำลังช่วยกันดูแลอรรณพ ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส พิมลภายิ้มร้ายๆออกมาอย่างมีแผน

ไตรภพกำลังจะไปทำงาน โดยมีภัทรลดาถือกระเป๋าเอกสาร เสื้อนอก ตามมาส่ง
“เย็นนี้คุณว่างมั้ย เลิกงานแล้วไปหาอะไรกินกัน”
ภัทรลดาระแวง “คุณจะหลอกฉันไปฆ่ารึเปล่าเนี่ย”
ไตรภพยิ้มขำๆ “ผมทำไม่ดี คุณก็บ่น ผมทำดี คุณก็ระแวงอีก จะเอาไงเนี่ย”

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 11/2 วันที่ 16 พ.ย. 58

ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ บทประพันธ์โดย : กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพบทโทรทัศน์โดย : วิสุทธิชัย บุญยะกาญจน, ฝนพรำ
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ กำการแสดงโดย : ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ผลิตโดย : บริษัท ทีวีธันเดอร์ จำกัด
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ