อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 11/3 วันที่ 16 พ.ย. 58

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 11/3 วันที่ 16 พ.ย. 58

“เย็นนี้คุณว่างมั้ย เลิกงานแล้วไปหาอะไรกินกัน”
ภัทรลดาระแวง “คุณจะหลอกฉันไปฆ่ารึเปล่าเนี่ย”
ไตรภพยิ้มขำๆ “ผมทำไม่ดี คุณก็บ่น ผมทำดี คุณก็ระแวงอีก จะเอาไงเนี่ย”
“ยังไงเย็นนี้ก็ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันสัญญากับน้องแคทไว้แล้ว ว่าจะไปซื้อการ์ตูนมาดูด้วยกัน”
ไตรภพหน้าจ๋อยๆ “เหรอ”
ภัทรลดายิ้มบางๆ “แต่ถ้าทำอาหารง่ายๆกินเองที่บ้านก็พอได้นะคะ”
ไตรภพยิ้มดีใจ “งั้นผมจะรีบกลับนะ แต่ไอ้แกงมหาโหดของคุณ ยังไงผมขอบายนะ ไม่อยากท้องพัง”
“งั้นเปลี่ยนเป็นแกงใส่ยาถ่ายแทนมั้ย จะได้คลานเข้าห้องน้ำกันไปเลย”

“ก็ได้ แต่คุณต้องเฝ้าผมเหมือนคราวที่แล้วนะ แล้วผมจะยอมป่วยนานๆเลย”
ภัทรลดาเบะปากเชิดใส่ ไตรภพยิ้มขำๆ รับกระเป๋าเอกสาร เสื้อนอกมาใส่รถ ไตรภพทำแก้มป่องแล้วเอียงหน้าให้ภัทรลดา ภัทรลดางงๆ “อะไรของคุณน่ะ”
“มอนิ่งคีส ก่อนไปทำงานไง เร็วสิ เดี๋ยวไปทำงานสาย”


ภัทรลดาเขิน รีบผลักไตรภพขึ้นรถไป “กลัวสายก็รีบไปซะทีสิ ไป๊”
ไตรภพขึ้นรถไปจนได้ ก่อนจะขับรถไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ภัทรลดามองตาม ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แต่พอหันกลับไปก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นพิมลภายืนมองตนอยู่ ด้วยสีหน้าถมึงทึง ไม่พอใจภัทรลดาแปลกใจ “พี่พิมมีอะไรเหรอคะ”
“นี่น่ะเหรอ ลูกหนี้ที่เป็นเป้าระบายแค้น” พิมลภายิ้มประชด “ถ้าไม่บอก นึกว่าข้าวใหม่ปลามันซะอีก”
ภัทรลดาไม่พอใจ “พี่พิมต้องการพูดอะไรกันแน่คะ”
“พี่รู้แล้ว ว่าทำไมเธอถึงไม่ยอมช่วยพี่เรื่องเกาะไข่หงส์ ที่แท้เธอก็จับคุณไตรภพไว้อยู่มือแล้วน่ะเอง นี่คงกะจะรวบไว้เองคนเดียวเลยสินะ แหม น้องสาวพี่นี่น้ำนิ่งไหลลึกกว่าที่คิดนะ”
ภัทรลดาโมโห “ภัทรเองก็ไม่เคยคิดเหมือนกันค่ะ ว่าพี่พิมจะมองภัทรแบบนี้ ทั้งๆที่ภัทรต้องตกกระไดพลอยโจนมาอยู่ในสภาพนี้ ก็เพราะพี่พิม”
“โทษพี่อย่างงั้นเหรอจ๊ะ ใช่ พี่อาจจะเป็นต้นเหตุ แต่เธอก็พลิกวิกฤติเป็นโอกาสไปแล้วนี่ ตอนนี้เธอมองไปที่สมบัติมหาศาลของคุณไตรภพแล้วก็มูลค่ามหาศาลของเกาะไข่หงส์จะดีกว่า”
ภัทรลดาพยายามระงับอารมณ์เต็มที่ “ถ้าพี่พิมมองภัทรในแง่ร้ายแบบนี้ เราก็คงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะค่ะ ขอโทษนะคะ” ภัทรลดาเดินจากไป
พิมลภามองตามด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม ปักใจเชื่อว่าน้องสาวทรยศตนแน่ๆ “เธออยู่ใต้ฉันมาตลอด อย่าคิดว่าจะขึ้นมาอยู่เหนือฉันง่ายๆเลย”

ที่บริษัทอรรณพ ไตรภพกำลังดูคลิปที่ตนจ้างนักสืบแอบถ่ายพิมลภาอยู่ เธอกำลังคลอเคลียกับหนุ่มๆท่ามกลางเสียงเพลง มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ประโยชน์เปิดประตูเข้ามา “โครงการทาวน์โฮมโทรมาแจ้ง ว่าเปิดจองไม่ถึงสองชั่วโมง ก็ปิดโครงการได้แล้วครับ”
“ผมทราบจากข่าวแล้วครับ ขอบคุณมากนะครับคุณประโยชน์” ไตรภพหันไปดูคลิปต่อ
ประโยชน์เดินเข้ามาหาไตรภพ เลยเห็นไตรภพกำลังดูคลิปอยู่ “เค้ายังไม่ยอมหย่าอีกเหรอครับ”
“ครับ หลักฐานแค่นี้คงฟ้องร้องอะไรไม่ได้ด้วย ผมก็เลยทำได้แค่ขู่เท่านั้นเอง ยัยพิมลภาคงจับไต๋ผมได้ พักนี้ถึงได้ดูชิลๆ” ไตรภพถอนใจเซ็งๆ
“ผมว่าถ้าจะทำจริงๆ คุณภพก็ทำได้ แต่คุณภพห่วงคุณพ่อมากกว่ามั้งครับ”
ไตรภพปั้นหน้าเครียด “ห่วงเหิ่งอะไรกันครับ รายนั้นเค้าหนังเหนียว ไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอก”
“แล้วช่วงนี้ คุณภัทรกับคุณเป็นยังไงบ้างครับ”
ไตรภพยิ้มรับ สีหน้าดีขึ้น โทรศัพท์มือถือของไตรภพดังขึ้น ไตรภพดูเบอร์ ไม่คุ้น กดรับสาย “ฮัลโหลครับ ..... ครับ ใช่ครับ” เขาฟังอีกฝ่ายยิ้มแย้ม “อ้าว สมชาย ว่าไง” แต่พอฟัง ชายหนุ่มก็ต้องตกใจหน้าเครียดขึ้นมาทันที

สมชายและพวกชาวบ้านกำลังช่วยกันดับไฟกันจ้าล่ะหวั่น สมชายตะโกนลั่น “เอาน้ำมาอีก เอามาเยอะๆเลย”
พวกชาวบ้านช่วยกันขนน้ำ สาดเข้ากองไฟกันไม่ยั้ง แต่ละคนช่วยกันเต็มที่ เพื่อดับไฟไหม้ในหมู่บ้าน

ภัทรลดากำลังคุยโทรศัพท์มือถืออยู่ โดยมีแคทหัดทำขนมลูกชุบอยู่ใกล้ๆ ภัทรลดาไม่สบายใจ “แล้วมีใครเป็นอะไรรึเปล่าคะ”
ไตรภพกำลังเดินคุยโทรศัพท์มือถืออยู่ภายในบริษัท “ไม่มี ทุกคนปลอดภัย ไฟไหม้นิดหน่อย แต่ตำรวจเค้าสันนิษฐานว่าเป็นการวางเพลิง ผมเลยต้องไปที่เกาะไข่หงส์ด่วน”
“คุณไปเถอะค่ะ ฉันดูแลยัยแคทเอง”
ไตรภพจ๋อยๆ “ภัทร เรื่องข้าวเย็นที่สัญญาไว้ ขอโทษนะ เอาไว้ผมแก้ตัวมื้อหน้าละกัน”
“ไม่ยกโทษค่ะ จะโกรธคุณไปจนตายเลย”
ไตรภพตกใจ “ฮ๊ะ”
ภัทรลดาหัวเราะ “ล้อเล่นค่ะ คุณไปทำงานเถอะ แล้วก็ฝากความคิดถึงทุกคนบนเกาะด้วยนะคะ”
ไตรภพยิ้มกรุ้มกริ่ม “ทุกคนมันเยอะไป คุณคิดถึงผมคนเดียวก็พอแล้ว”
ภัทรลดาหน้าบึ้ง “รีบๆไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวก็ตกเครื่องบินหรอก ..... ค่ะ สวัสดีค่ะ” ภัทรลดากดวางสาย แล้วหันไปพูดกับแคท “เป็นไงคะ เสร็จรึยัง”
แคทเอาลูกชุบฝีมือตัวเองให้ดู “เสร็จแล้วค่ะ”
“สวยจังเลย เก่งนะเนี่ย เพิ่งหัดทำครั้งแรกเอง” ภัทรลดาลองชิมดู “อร่อยด้วย เก่งมากๆเลยค่ะ”
แคทยิ้มดีใจ “งั้นแคทเอาไปให้คุณปาดูนะคะ”
“ค่ะ”
แคทรีบถือจานลูกชุบ วิ่งออกจากห้องไปด้วยความดีใจ ภัทรลดายิ้มแย้มอารมณ์ดี หันไปกินลูกชุบอันอื่นเล่น แต่ทันใดนั้นเอง ก็ได้ยินเสียงแคทกรีดร้องดังลั่น ภัทรลดาตกใจ รีบตามออกไปดูทันที

ภัทรลดาตามออกมาดู แล้วก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นตุ๊กตาตัวโปรดของแคทถูกตัดหัว วางทิ้งอยู่บนพื้น ในขณะที่ตุ๊กตาตัวอื่นๆ ก็ถูกทุบ ตัดแขน ขา ทำลายเกลื่อนอยู่เต็มไปหมด แคทร้องไห้ด้วยความเสียใจ และตกใจ ที่ตุ๊กตาตัวเองโดนแบบนี้ ภัทรลดารีบเข้าไปกอดแคทไว้ทันที แต่ตัวเองก็งงไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้น

พิมลภากำลังดุใส่บรรดาคนรับใช้ คนสวน คนขับรถ ที่เรียกมาเต็มไปหมด เพื่อหาความจริงเรื่องตุ๊กตาของแคท แคทนั่งกอดอรรณพร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่บนโซฟา โดยมีภัทรลดานั่งอยู่ใกล้ๆ
พิมลภาปั้นหน้าโกรธ “เรื่องมันเกิดในบ้าน ไม่มีทางเป็นฝีมือคนนอกแน่ ใครทำสารภาพมาซะดีๆ”
พวกคนรับใช้ หันไปมองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความกลัว “พวกเราไม่มีใครทำจริงๆนะคะคุณผู้หญิง โธ่ ใครจะไปทำกับคุณแคทได้ลงคอคะ”
“ถ้าพวกเธอไม่ได้ทำ งั้นคงเป็นฉันล่ะมั้งจ๊ะที่ทำ”
พวกคนรับใช้ยิ่งกลัวหนัก เครียดกันไปหมด
ภัทรลดาสงสารคนรับใช้ “อย่าพูดอย่างงั้นเลยค่ะพี่พิม พวกเค้าอาจจะไม่ได้ทำจริงๆก็ได้ แต่ละคนก็อยู่กันมานาน ไม่มีเหตุผลที่จะต้องแกล้งเด็กอย่างยัยแคทเลยนี่คะ”
“ก็เพราะไม่รู้เหตุผลนี่ล่ะจ้ะ เราถึงต้องระแวงทุกคน” พิมลภาหันไปพูดกับอรรณพ “เมื่อไม่มีใครยอมรับ ก็ไล่ออกทั้งหมด แล้วหาคนใหม่มาแทนเถอะค่ะ”
พวกคนรับใช้พากันตกใจ ที่จู่ๆจะโดนไล่ออกทั้งหมด “พวกเราไม่ได้ทำจริงๆนะครับท่าน ให้ไปสาบานที่ไหนก็ได้ครับ”
“ไม่ต้องสบถสาบานหรอก ก็อย่างที่หนูภัทรพูดน่ะแหละ ทุกคนอยู่กันมานาน แล้วก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องแกล้งยัยแคทด้วย เอาเป็นว่า ครั้งนี้ฉันคาดโทษไว้ก่อน อย่าให้เกิดเรื่องอย่างงี้ขึ้นอีกก็แล้วกัน”
“แต่เรื่องมันเกิดในบ้านนะคะ มันเกี่ยวพันถึงความปลอดภัยของเราทุกคนด้วย พิมว่าน่าจะจัดการให้เด็ดขาดไปเลยดีกว่า”
“แต่ถึงกับไล่ออกหมด มันก็เกินไปนะพิม”
“งั้นเอาอย่างงี้ดีมั้ยคะ เราติดกล้องวงจรปิดให้ทั่วบ้าน ถ้ามีใครทำอะไรไม่ดี เราก็ตรวจสอบได้ จะได้ไม่ต้องไล่ออกหมดทุกคน แล้วก็ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยด้วย”
อรรณพพยักหน้าเห็นด้วย “งั้นก็เอาตามที่หนูภัทรเสนอละกัน เดี๋ยวผมให้ที่บริษัทมาจัดการเอง”
พิมลภาปั้นยิ้มหวาน “หาทางออกเก่งจังเลยนะจ๊ะภัทร มิน่า ทุกคนถึงได้พากันรุมรักภัทร”
ภัทรลดาหน้าเจื่อนไป เมื่อก่อนคงไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้อดระแวงในรอยยิ้มหวานของพี่ไม่ได้

พิมลภาเดินออกมานอกห้องรับแขก แล้วมองกลับเข้าไป พิมลภายิ้มร้ายๆ “โดนแค่นี้ยังน้อยไป ยัยเด็กบ้า”

ก่อนหน้านี้ พิมลภาใช้มีดตัดหัวตุ๊กตาของแคททจนขาดกระเด็น พิมลภายืนดูผลงานขอตนด้วยสายตาสะใจ แม้แคทจะเป็นเด็ก พิมลภาก็ยังไม่ละเว้น

พิมลภายิ้มสะใจ เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนเองทำ ขณะนั้นเอง มือถือของพิมลภาก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณว่ามีไลน์เข้ามา
พิมลภาหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูไลน์ คำรณเป็นคนส่งไลน์มา โดยข้อความในไลน์เขียนว่า “ผมจัดการตามที่คุณสั่งเรียบร้อยแล้ว ป่วนกันไปทั้งเกาะ”
พิมลภาพิมพ์ตอบกลับไปว่า “ดี งั้นก็เตรียมต้อนรับคุณไตรภพได้”
คำรณไลน์ตอบกลับมาว่า “ผมจะต้อนรับ ให้จำไปจนวันตายเลย”
พิมลภายิ้มร้ายๆ วางแผนไว้เล่นงานไตรภพจนหมดแล้ว

ทาริกากำลังขายเบเกอรี่ให้ลูกค้าอยู่ พอลูกค้าจ่ายเงินเสร็จออกจากร้านไป ยงยุทธก็เดินสวนเข้ามาในร้าน
ทาริกาหน้าเครียดขึ้นมา “คุณจะมาที่นี่อีกทำไม เราจบกันไปแล้วนะคะ”
ยงยุทธหน้าเศร้าๆ “ฟังผมอธิบายก่อนนะริกา”
“ฉันไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว พอเถอะค่ะยุทธ คุณมีทางเดินของคุณแล้ว ก็ปล่อยฉันไปซะที ทำไมคุณยัง...”
ยงยุทธพูดสวนขึ้น “ผมทะเลาะกับคุณแม่ เพราะผมไม่ยอมแต่งงานกับคนที่ท่านเลือกให้”
ทาริกาชะงักไปทันที ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ยงยุทธเดินลิ่วมาด้วยความหงุดหงิด โดยมีคุณหญิงนวลสวาทเดินตามมา “ยุทธๆ รอแม่ก่อน ยุทธ” ยงยุทธไม่ฟังเสียง เดินหนีท่าเดียว นวลสวาทโมโห “หยุดเดี๋ยวนี้นะยุทธ ใครสั่งใครสอนให้ทำกับแม่แบบนี้”
ยงยุทธชะงัก ก่อนจะหันกลับไปคุยกับแม่ ยงยุทธพยายามระงับอารมณ์ “ผมขอโทษครับคุณแม่ แต่คุณแม่ก็ไม่ควรหลอกผม ไหนบอกว่าจะมากินข้าวกับบ้านแนนเค้าเฉยๆไงครับ แล้วทำไมถึงกลายเป็นคุยเรื่องแต่งงานได้”
“แม่ทำเพื่อเรานะตายุทธ หนูแนนเค้าเหมาะสมกับเราที่สุดแล้ว จะรออะไรอีก”
“แต่ผมกับเค้าเพิ่งรู้จักกันเองนะครับ ขอเวลาให้ผมบ้างสิครับคุณแม่”
“แม่ไม่อยากซ้ำรอยหนูภัทร เพราะเรามัวแต่ขอเวลาอย่างงี้แหละ หนูภัทรเค้าถึงได้ไปแต่งงานกับคนอื่น เชื่อแม่เถอะนะตายุทธ คู่ครองที่สมกันทุกด้าน ไม่ได้หาง่ายๆนะ”
ยงยุทธเครียดหนัก ก่อนจะตัดสินใจพูด “ผมแต่งงานกับแนนไม่ได้หรอกครับ”
นวลสวาทไม่พอใจ “ทำไม หนูแนนเค้าไม่ดีตรงไหน”
“ไม่ใช่ว่าแนนไม่ดีครับ แต่ผมมีคนที่ผมรักอยู่แล้ว แล้วผมก็ไม่ต้องการแต่งงานกับใครทั้งนั้น นอกจากเค้า”
นวลสวาทตกใจมาก นึกไม่ถึง “ตายุทธ!!!”

ทาริกาหน้าเครียด “แล้วคุณพูดไปอย่างงั้น คุณแม่คุณไม่โกรธแย่เหรอคะ”
ยงยุทธเครียดหนัก “ผมไม่มีทางเลือก ถ้าผมไม่ทำ คุณแม่ก็ไม่ยอมเลิก แต่จะให้ผมแต่งงาน กับผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักกัน ผมก็ทำไม่ได้หรอก”
“แล้วคุณจะทำยังไงต่อไปล่ะคะ”
ยงยุทธสบตาทาริกานิ่ง “ขึ้นอยู่กับคุณ ว่าคุณจะให้โอกาสผมรึเปล่า”
ทาริกาอึกๆอักๆ กระอักกระอ่วน “เอ่อ แต่...”
ยงยุทธจับมือทาริกาไว้ “ผมรักคุณนะริกา ยิ่งคุณแม่พยายามจับคู่ผมกับคนอื่นมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งแน่ใจ ว่าคนที่ผมรักมีแค่คุณเดียว ถ้าคุณเองก็รู้สึกไม่ต่างจากผม ก็ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะนะ”
ทาริกาพูดอะไรไม่ออก เพราะตนก็ไม่อยากโกหกตัวเองเหมือนกัน แม้จะรู้ว่าต้องเผชิญกับเรื่องยุ่งยากตามมาอีกมากก็ตาม

บรรยากาศเมืองชายทะเล ไตรภพกำลังเดินคุยโทรศัพท์มือถืออยู่ บริเวณท่าเรือ เตรียมตัวจะลงเรือไปเกาะไข่หงส์ “ฉันถึงแล้ว แกไม่ต้องห่วง ..... แกซ่อมเรือไปเถอะ ฉันหาทางไปได้ … เออ แล้วเจอกัน” ไตรภพกดวางสาย
ลูกน้องมงคลซึ่งปลอมตัวเป็นคนขับเรือรีบเข้ามาหาไตรภพ “ต้องการเรือมั้ยครับ”
“ไปเกาะไข่หงส์มั้ย”
“ไปครับไป เชิญครับ” ลูกน้องคนนั้นรีบกุลีกุจอให้ไตรภพขึ้นเรือของตนทันที

ลูกน้องมงคลกำลังขับเรือพาไตรภพไปเกาะไข่หงส์ ไตรภพนั่งอยู่บนเรือ มองไปรอบๆด้วยความแปลกใจ “พี่ชาย ไปเกาะไข่หงส์นะ จะขับมาแถวนี้ทำไม”
“ผมขอแวะทำธุระแป๊บเดียวครับคุณ รับรองว่าไม่เสียเวลาเท่าไหร่หรอกครับ”
ไตรภพลุกขึ้นยืน แปลกใจ “แถวนี้มีแต่หินโสโครก ไม่มีเกาะแก่งบ้านคนอยู่ซะหน่อย พี่ชายจะแวะมาทำไมเหรอ”
ลูกน้องเห็นท่าไม่ดี เลยเร่งความเร็วเต็มที่ ไตรภพที่ยืนอยู่เลยเสียหลักล้มลง ไตรภพรีบลุกขึ้น รู้ว่าไม่เข้าท่าแล้ว แต่ก็ยังช้าเกินไป เรือพุ่งเข้าหาหินโสโครกด้วยความเร็วสูง เจ้านั่นรีบกระโดดลงจากเรือลงสู่ทะเลเอาตัวรอดทันที เรือพุ่งเข้าชนหินโสโครกจนระเบิดไฟลุกท่วม เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ภัทรลดากำลังคุยโทรศัพท์มือถือด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส “จะต้องกลุ้มอะไรอีกล่ะคะ มันก็เป็นสิ่งที่คุณริกาอยากให้ผู้หมวดทำมานานแล้วไม่ใช่เหรอ”
ทาริกากำลังคุยมือถือปรึกษาภัทรลดาอยู่ “อย่าเพิ่งแซวสิคะคุณภัทร ริกากำลังกลุ้มใจอยู่นะ” ทาริกากระอักกระอ่วน “มันก็ใช่ล่ะค่ะ แต่... เอ่อ แต่ริกาก็ไม่ได้อยากให้ยุทธเค้ามีปัญหากับคุณแม่เค้านี่คะ มัน มันเหมือนริกาทำให้แม่ลูกทะเลาะกันยังไงไม่รู้”
“ไม่มีใครได้อะไรไปทุกอย่างหรอกค่ะคุณริกา แต่อย่างน้อย คุณยุทธเค้าก็รวบรวมความกล้าได้ ไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่เอาแต่กวาดปัญหาซุกไว้ใต้พรม ภัทรว่าตอนนี้ คุณริกาน่าจะเป็นกำลังใจให้คุณยุทธเค้ามากกว่านะคะ เพราะคุณยุทธเค้าไม่มีใครอีกแล้ว นอกจากคุณ”
ทาริกาคิดตามที่ภัทรลดาพูด “ค่ะ คุณภัทรพูดก็ถูก”
“งั้นก็ขอแสดงความยินดีล่วงหน้าด้วยนะคะ...” มีสายเรียกซ้อนเข้ามา ภัทรลดาดูชื่อเห็นว่าประโยชน์เป็นคนโทร “รอแป๊บนะคะ มีสายเข้าค่ะ” ภัทรลดากดสลับสาย “ค่ะ คุณประโยชน์ ..... มีอะไรคะ” เธอนิ่งฟังอีกฝ่าย แล้วสีหน้าก็ค่อยๆเคร่งเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ จากข่าวร้ายที่ได้รับ

อรรณพกดปุ่มให้รถเข็นวิ่งไปหาภัทรลดาที่เดินออกมาจากข้างใน อรรณพห่วงไตรภพมาก “เป็นยังไงบ้างหนูภัทร”
ภัทรลดาเครียดหนัก “ยังไม่ได้ข่าวอะไรเลยค่ะ รู้แค่ว่าเรือที่คุณไตรภพนั่งไปประสบอุบัติเหตุเท่านั้นเอง แล้วทางคุณพ่อล่ะคะ”
“ฉันรอไม่ได้ ก็เลยขอความช่วยเหลือไปทางตำรวจแล้ว เค้ากำลังจัดทีมค้นหาให้อยู่”
พิมลภาเดินเข้ามาหาอรรณพ พร้อมถือไอแพดมาด้วย พิมลภาปั้นหน้าเครียด “คุณอรรณพคะ ข่าวเรื่องคุณไตรภพประสบอุบัติเหตุ เริ่มมีการแชร์กันในอินเตอร์เน็ตแล้วนะคะ” เธอยื่นไอแพดให้ดู อรรณพ ภัทรลดา รีบเข้าไปดู “บางคอมเม้นท์ก็น่าเกลียด หาว่าคุณไตรภพเป็นลูกเศรษฐีว่างงานเลยไปนั่งเรือเล่น แต่บางเม้นท์ก็น่าสนใจนะคะ”
“ตรงไหนคะพี่พิม”
พิมลภาเปิดคอมเม้นท์ให้ดู “นี่จ้ะ เท่าที่อ่านดู เหมือนเค้าจะอยู่ใกล้จุดที่คุณไตรภพประสบอุบัติเหตุด้วย เราอาจจะใช้เป็นข้อมูลในการหาตัวคุณไตรภพก็ได้นะ”
ภัทรลดาอ่านตาม หันไปพูดกับอรรณพ “งั้นเดี๋ยวภัทรส่งไปให้ทางตำรวจนะคะคุณพ่อ เผื่อจะเป็นประโยชน์”
“ดีๆ เอาเลยหนู”
ภัทรลดารีบแค๊ปข้อความ เตรียมส่งไปให้ตำรวจ พิมลภายิ้มร้ายๆ ทั้งๆที่ตนอยู่เบื้องหลังแท้ๆ แต่กลับทำเป็นให้ความช่วยเหลือ
วิสาจะเป็นลม นินันท์ ธนาธิปต้องช่วยประคองไว้ด้วยความตกใจ “อุ๊ยระวังค่ะคุณแม่”
วิสาใจสั่นไปหมดเมื่อรู้ข่าวไตรภพ “แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้าง มีข่าวอะไรมารึยัง”
“ยังครับ แต่เริ่มมีการค้นหาแล้ว” ธนาธิปห่วงไตรภพ แต่ก็ปลอบใจคนอื่นไปด้วย “คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมมั่นใจ ว่าคนปากเสียอย่างมันมักจะหนังเหนียว ไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอกครับ”
“พรุ่งนี้ คุณภัทรจะไปหาคุณภพด้วยตัวเอง แล้วจะติดต่อกลับมาหาเราเรื่อยๆ คงจะมีอะไรคืบหน้าบ้างล่ะค่ะ”
“แล้วพ่อเราเค้าว่ายังไงบ้าง”
“นิยังไม่ได้คุยกับคุณพ่อเลยค่ะ”
“โทรไปคุยกับเค้านะ ถึงเค้าจะดุด่าคุณภพยังไง แต่ใจจริงแล้ว พ่อเราเค้ารักคุณภพมาก เวลาอย่างงี้ เค้าคงต้องการกำลังใจจากเรา”
“ค่ะคุณแม่”
“คุณแม่ก็น่าจะปลอบใจคุณพ่อด้วยนะครับ ผมว่าคุณพ่อก็คงต้องการกำลังใจจากคุณแม่ด้วยเหมือนกัน” ธนาธิปบอก
วิสามีสีหน้าขรึมลง ยังทิฐิอยู่มาก เกินกว่าจะคุยกับอรรณพง่ายๆ

ภัทรลดากำลังเก็บเสื้อผ้าใส่เป้ เตรียมตัวไปหาไตรภพ ขณะนั้นเอง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น “เชิญค่ะ” ศราภัทรเปิดประตูเข้ามา “คุณพ่อ”
ศราภัทรหน้าเครียด “พ่อรู้ข่าว เป็นห่วงเราก็เลยมาเยี่ยม” เขามองไปที่กระเป๋าที่ภัทรลดากำลังเก็บของอยู่ “เก็บของอยู่เหรอ พ่อช่วยมั้ย”
“ขอบคุณค่ะ”

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 11/3 วันที่ 16 พ.ย. 58

ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ บทประพันธ์โดย : กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพบทโทรทัศน์โดย : วิสุทธิชัย บุญยะกาญจน, ฝนพรำ
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ กำการแสดงโดย : ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ผลิตโดย : บริษัท ทีวีธันเดอร์ จำกัด
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ