อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 12/2 วันที่ 17 พ.ย. 58

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 12/2 วันที่ 17 พ.ย. 58

“พี่ไม่ได้ทำอะไรนะภัทร ไม่เคยคิดร้ายกับคุณไตรภพเลย นายคำรณต่างหากที่เป็นคนลงมือ พี่พยายามห้ามแล้ว แต่เค้าก็ไม่ฟัง”
“เหรอคะ แต่ที่ภัทรได้ยิน มันเหมือนพี่พิมเสียดายมากเลยนะคะที่คุณภพไม่ตาย”
“พี่ก็ต้องพูดไปอย่างงั้นนายคำรณถือไพ่เหนือพี่ พี่ไม่มีทางเลือก”
“เลิกโทษคนอื่นซะทีเถอะค่ะพี่พิม ถ้าภัทรไม่โดนกับตัว ภัทรก็คงไม่รู้หรอกว่าพี่สาวตัวเองเป็นคนยังไง พี่พิมทำทุกอย่างเพื่อความต้องการของตัวเอง ใครจะเดือดร้อนยังไงก็ไม่สน ขอให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองอยากได้เท่านั้นก็พอ แล้วคนอย่างงี้น่ะเหรอคะ ที่จะยอมให้คนอื่นอยู่เหนือตัวเองได้”
“แล้วถ้าคนๆนั้นมีคลิปที่พี่ถูกข่มขืนไว้แบล็กเมล์ จะอยู่เหนือพี่ได้มั้ยล่ะ”

ภัทรลดาตกใจสุดขีด ไม่คิดว่าเรื่องจะร้ายแรงขนาดนี้ “พี่พิม”
พิมลภาร้องไห้ “นายคำรณมันวางยาพี่ แล้วก็ถ่ายคลิปเอาไว้ ตอนแรก มันบอกว่าต้องการเงินห้าล้านแล้วจะขายคลิปให้พี่ ก็เงินที่ภัทรเอามาให้พี่น่ะแหละ ไหนๆจะพูดแล้ว ก็พูดให้หมดเลยละกัน”


ภัทรลดาพยายามตั้งสติ “แล้ว แล้วทำไมพี่พิมถึงไม่บอกภัทรตรงๆล่ะคะ”
“เพราะพี่คิดว่าเรื่องมันจะจบน่ะสิ แต่มันก็ไม่ยอมจบ มันเอาคลิปอีกอันมาขู่พี่ซ้ำอีก เพื่อให้พี่เอาเกาะไข่หงส์มาจากคุณไตรภพให้ได้ พี่ถึงได้มาขอความช่วยเหลือจากภัทร แต่พอภัทรไม่ช่วย นายคำรณเลยส่งคนไปฆ่าคุณไตรภพแทน ภัทรรู้มั้ย ว่าพี่ดีใจแค่ไหนที่คุณไตรภพปลอดภัย”
ภัทรลดาอึกๆอักๆ เรื่องร้ายแรงแบบนี้ พี่สาวไม่น่าโกหกตน แต่พี่ก็หลอกตนมาหลายครั้ง จนอดที่จะลังเลไม่ได้
พิมลภาร้องไห้ ยิ้มเยาะตัวเอง “ภัทรไม่เชื่อพี่ใช่มั้ย ก็น่าอยู่หรอกนะ พี่มันหมดความน่าเชื่อถือสำหรับภัทรไปแล้วนี่ เอาอย่างงี้ มาลาตีเป็นอีกคนที่รู้เรื่องนี้ ภัทรลองไปถามเค้าดูสิว่าพี่พูดจริงมั้ย แต่ถ้ายังไม่เชื่ออีก ก็เรียกตำรวจมาจับพี่ไปเลยก็แล้วกัน” พิมลภาเดินร้องไห้จากไป
ภัทรลดามองตาม สงสารพี่จับใจ จนลืมความร้ายกาจทั้งหมดของพิมลภาไปแล้ว พิมลภายิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาทั้งน้ำตา ตนรู้นิสัยน้องดี ว่าต้องทำยังไงภัทรลดาถึงจะไม่บอกเรื่องนี้ออกไป

บ้านอรรณพตอนกลางคืน ไตรภพเดินขึ้นบันไดมา ขณะนั้นเอง ภัทรลดาก็เดินออกมาจากห้องนอนแคท
“ยัยแคทหลับแล้วเหรอ”
“ค่ะ”
“แล้วทำไมคุณยังไม่นอนล่ะ” ไตรภพยิ้มกรุ้มกริ่ม “รอผมเหรอ”
ภัทรลดาหน้าขรึมลง ไม่ได้รู้สึกสนุกกับการถูกแหย่ เพราะเครียดเรื่องพี่มากกว่า “เอ่อ พอดีฉันคิดอะไรเพลินๆน่ะค่ะ ก็เลยนอนไม่หลับ”
ไตรภพเซ็งๆ “โธ่ ไอ้เราก็หลงดีใจ”
ภัทรลดายิ้มบางๆ “คุณจะกินนมอุ่นๆรองท้องก่อนนอนมั้ยคะ เดี๋ยวฉันไปเอาให้”
“ไม่ล่ะ เดี๋ยวผมอาบน้ำเสร็จก็นอนเลยดีกว่า เอ่อ ภัทร คุณจำนายคำรณได้มั้ย”
ภัทรลดาตกใจ ร้อนตัว หน้าซีดเผือด “ทำไมคะ”
ไตรภพหน้าเครียด “ผมรู้มาว่าเค้ากับพี่คุณ กำลังสุมหัวกันจะแย่งเกาะไข่หงส์ของผม ซึ่งผมก็คงไม่ยอม ถ้าถึงเวลานั้น คุณจะอยู่ข้างผมใช่มั้ย”
ภัทรลดาอึกๆอักๆ ห่วงพี่จนเครียดหนัก “เอ่อ คุณเคยคิดบ้างมั้ยคะ ว่าพี่พิมอาจจะไม่ได้ต้องการเกาะจริงๆ แต่มีความจำเป็นบางอย่างก็ได้”
ไตรภพหน้าบึ้งตึงไม่พอใจ “คุณพูดอย่างงี้ ก็คือคุณยังเข้าข้างพี่คุณอยู่ใช่มั้ย”
ภัทรลดาเครียดหนัก ไม่รู้จะตอบยังไง ขณะนั้นเอง มือถือของภัทรลดาก็ดังขึ้น ภัทรลดาดูเบอร์ กดรับ “ค่ะพี่อาท ..... ยังไม่นอนค่ะ” เธอฟังอีกฝ่ายแล้วยิ้มรับ “จำได้ค่ะ ตกลงพรุ่งนี้อาจารย์จะไปงานคืนสู่เหย้าด้วยเหรอคะ...” ภัทรลดาเดินเลี่ยงไปคุยโทรศัพท์กับอาทร
ไตรภพมองตาม หึงหวง “นี่ก็อีกคน พี่อาทๆ” เขาเบะปากหมั่นไส้ ไตรภพเดินเซ็งๆเข้าห้องของตนไป

เช้าวันต่อมา ภัทรลดากำลังพยุงอรรณพเพื่อหัดเดินอยู่ที่สนามหญ้า เธอมีสีหน้าเครียดๆ กังวลเรื่องพี่อยู่ตลอด ส่วนอรรณพก็มีสีหน้าเคร่งเครียด หงุดหงิดเรื่องพิมลภาเช่นกัน
“หนูภัทร”
ภัทรลดาเพิ่งรู้สึกตัว “คะ”
“เมื่อวานหนูตามพิมเค้าไป พูดอะไรกันบ้างรึเปล่า”
ภัทรลดาหน้าเสีย ถ้าเรื่องที่พี่พูดเป็นจริง ตนก็ยังไม่อยากให้อรณพรู้เรื่องนี้ “ภัทร เอ่อ ภัทรตามพี่พิมไม่ทันค่ะ”
“มิน่า หนูถึงไม่ได้กลับมาเล่าให้ฉันฟัง เมื่อคืน ฉันตั้งใจจะคุยกับเค้าให้รู้เรื่อง แต่เค้าก็ไม่กลับมาซะที จนฉันหลับไปซะก่อน”
ไตรภพเดินเข้ามาหาอรรณพด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “สดชื่นแต่เช้าเลยนะครับท่าน สงสัยเมื่อวานจะได้ยาดี”
อรรณพหงุดหงิด “ยัยนิคงโทรไปฟ้องมาล่ะสิ ถึงได้มาประชดฉันแต่เช้า”
ไตรภพยิ้มขำๆ “ที่ท่านเจอ มันยังแค่หนังตัวอย่าง เอาไว้ดูไอ้ที่ผมมีดีกว่า แล้วจะรู้ว่าฉายจริงเป็นยังไง”
ภัทรลดาหน้าซีดเผือด ระแวงว่าไตรภพอาจจะรู้เรื่องพี่สาวกับคำรณแล้ว
อรรณพรำคาญ “แกไม่ยั่วฉันซักวันจะตายรึไง นี่ถ้าฉันเดินได้เมื่อไหร่นะ คนแรกที่ฉันจะเตะก็คือแก”
“งั้นผมไปทำงานก่อนนะครับ” ไตรภพยักไหล่กวนๆ “ไม่อยากโดนเตะ”
อรรณพหงุดหงิด “ถ้ามันไม่ใช่ลูกนะ จะแช่งให้รถคว่ำตายไปเลย”
ภัทรลดามองตามด้วยความกังวล ห่วงว่าไตรภพมีหลักฐานเรื่องพี่กับคำรณขึ้นมาจริงๆ

ที่บริษัทอรรณพ มาลาตีกำลังทาเล็บไป แชทคุยเพื่อนในเฟซบุ๊กไปด้วย ในขณะที่เลขาฯคนใหม่ของไตรภพกำลังนั่งทำงานงกๆอยู่ใกล้ๆ แต่มาลาตีก็ไม่เคยคิดช่วยงานแม้แต่น้อย
มาลาตีทาเล็บไปอ่านข้อความในเฟซไป หัวเราะคิกๆ พิมพ์ตอบพร้อมพูดเบาๆกับตัวเองไปด้วย “อย่าใจร้อนกันสิคะหนุ่มๆ ตีสามคืนนี้ รอดูชุดใหม่ได้เลย สิบห้านาทีลบ โอป่ะ” เธอกดเอ็นเทอร์ หัวเราะคิกๆ
เลขาฯใหม่เหล่มองมาลาตี ประมาณรำคาญ งานการไม่ทำ เอาแต่แชทกับผู้ชาย มาลาตีเหลือบเห็นเข้า เลยจ้องหน้าเลขาฯใหม่ตาเขม็ง เลขาฯใหม่กลัว รีบหลบตาทันที มาลาตียิ้มเยาะ เชิดใส่เลขาฯใหม่ ขณะนั้นเอง ก็มีเสียงโทรศัพท์ภายในดังขึ้น มาลาตียกหูโทรศัพท์มาคุย ยิ้มแย้ม “ฮัลโหล”
ไตรภพกดสปีกเกอร์คุยกับมาลาตี “งานที่ผมสั่งเมื่อวาน เมื่อไหร่จะได้”
มาลาตีตกใจ “เดี๋ยวๆนะคะ กำลังทำอยู่ค่ะ”
“คุณเดี๋ยวมากี่รอบแล้ว ผมจะให้คนอื่นทำคุณก็ไม่ยอม ผมต้องใช้วันนี้นะ”
มาลาตีลนลาน “เสร็จแน่ค่ะ เสร็จแน่ ไม่ต้องห่วงนะคะ” โทรศัพท์มือถือของมาลาตีดังขึ้น “อุ๊ย สายเข้าค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะ” มาลาตีรีบชิ่ง วางสายทันที แล้วหันไปกดรับสายมือถือ แต่ด้วยความรีบร้อน ทำให้มาลาตีเลยวางสายไตรภพไม่สนิท
ไตรภพเซ็งๆ กำลังจะกดปิดสปีกเกอร์ แต่ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงมาลาตีดังลอดมา “ว่าไง ยัยภัทร”
ไตรภพนึกไม่ถึงว่าภัทรลดาจะโทรหามาลาตี

มาลาตีกำลังคุยอยู่กับภัทรลดาในร้านอาหาร มาลาตีตกใจมาก “นี่เธอรู้ได้ยังไงอ้ะ”
ภัทรลดาหน้าเสีย ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องพี่ “เบาๆสิคะ”
“โทษๆ ฉันเซอไพร้ส์ไปหน่อย”
ภัทรลดาหน้าเครียด “พี่พิมเป็นคนเล่าให้ภัทรฟังเองค่ะ” หญิงสาวถอนใจ “ถ้าดูจากอาการพี่มาลาตีแล้ว ก็คงไม่ใช่เรื่องโกหกใช่มั้ยคะ”
“ต๊าย ของอย่างงี้มันน่าโกหกตายล่ะย่ะ ขนาดฉันเป็นอย่างงี้ ถ้าโดนอย่างยัยพิมเข้าไป ฉันยังไม่กล้าประกาศเลยนะ”
ภัทรลดาเครียดหนัก “งั้นภัทรก็ไม่สงสัยอะไรแล้ว ตอนนี้ ห่วงทางคุณภพมากกว่า”
มาลาตีสนใจขึ้นมาทันที “คุณภพทำไม”
“เมื่อเช้า คุณภพพูดเหมือนมีหลักฐานเรื่องพี่พิมอยู่ในมือเลย ภัทรกลัวว่าเค้าจะเอาคลิปไปเปิดให้คุณพ่อดู เพื่อให้พี่พิมหย่ากับคุณพ่อน่ะค่ะ”
“จะเป็นไปได้ไงยะ ก็ไอ้คำรณมัน...” เธอเอ่ยอย่างระแวง “เอ๊ะ แต่ก็ไม่แน่นะ ไอ้นี่มันก็คบไม่ได้ซะด้วย โดนเงินคุณภพง้างเข้าไป อาจจะยอมก็ได้ ฉันยังยอมบ่อยๆเลย”
“พี่มาลาตีเป็นเลขาฯคุณภพ ช่วยจับตาดูคุณภพหน่อยได้มั้ยคะ ภัทรรู้ว่าพี่พิมทำไม่ถูกหลายเรื่อง แต่เรื่องนี้พี่พิมเป็นเหยื่อ ถ้ายังต้องถูกคุณภพใช้เป็นเครื่องมืออีก มันก็โหดร้ายเกินไป”
“อุ๊ย ไม่ต้องห่วงหรอกย่ะ เรื่องนี้ก็ไม้เด็ดของฉันเหมือนกัน ถ้าเค้ามีหลักฐานอยู่ในมือจริง ฉันก็อดสิ”
ภัทรลดาแปลกใจ “อดอะไรคะ”
มาลาตีตกใจพลั้งปาก รีบดุกลบเกลื่อน “ไม่มีอะไรหรอกน่ะ ฉันก็พูดไปเรื่อยเปื่อย จับผิดกันจริง” มาลาตีหันไปกินอาหารแทนเป็นการเปลี่ยนเรื่อง
ภัทรลดาสีหน้าเคร่งเครียด หนักใจกับเรื่องนี้มาก

ไตรภพกำลังคุยกับมาลาตี ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ภัทรเค้าพูดอย่างงั้นจริงๆเหรอ”
“ฉันจะโกหกคุณทำไมคะ ยังไงเค้าก็พี่น้องกัน ก็ต้องเข้าข้างกันเป็นธรรมดา” มาลาตีแกล้งแย๊บๆ “ยัยภัทรยังบอกให้ฉันหาทางขโมยหลักฐานเด็ดของคุณเลยนะ เพราะกลัวคุณจะเอาไปใช้เล่นงานพี่สาวเค้า แต่ฉันไม่ทำหรอกค่ะ เพราะยังไงฉันก็ตัดสินใจอยู่ข้างคุณแล้ว”
ไตรภพหงุดหงิด “หลักฐานเด็ดบ้าอะไร ถ้ามีจริง ผมเล่นงานยัยพิมลภาไปนานแล้ว”
“อ้าว แล้วทำไมยัยภัทรคิดว่าคุณมีล่ะคะ”
“เมื่อเช้าผมกวนประสาทท่านอรรณพ ก็เลยแกล้งพูดไปว่ามีของดีเท่านั้นเอง นี่ภัทรเค้าห่วงพี่เค้า ถึงขนาดคิดเลยเถิดอย่างงี้เลยเหรอ”
มาลาตียิ้มเจ้าเล่ห์ พูดกับตัวเองเบาๆ “รอดแล้ว ยังโกยได้อีกเยอะ”
ไตรภพหงุดหงิดมาก “คุณออกไปได้แล้วไป ผมอยากอยู่คนเดียว”
มาลาตียิ้มแย้ม “ค่ะ บอส” มาลาตีเดินเด้งหน้าเด้งหลัง ออกจากห้องไป
ไตรภพถอนใจหนักๆ “สุดท้าย คุณก็เข้าข้างพี่คุณ” ไตรภพขบกรามแน่นด้วยความเจ็บใจ ผิดหวังในตัวภัทรดลา

พิมลภากำลังจะออกจากบ้าน เตรียมไปงานเลี้ยงรุ่น อรรณพกดปุ่มให้รถเข็นวิ่งออกมาจากข้างในพอดี ทั้งคู่มองหน้ากันอยู่ครู่นึง
พิมลภาปั้นยิ้ม “วันนี้พิมมีงานเลี้ยงรุ่นที่โรงเรียนเก่า ไม่ทราบว่ายัยภัทรบอกคุณรึยังคะ”
“บอกแล้ว”
“งั้นพิมไปก่อนนะคะ” พิมลภาจะเดินเลี่ยงไป
“ผมขอให้เมื่อวานเป็นครั้งสุดท้ายนะพิม”
พิมลภาหันกลับมา ตีหน้าตาย “เรื่องอะไรคะ”
“คุณรู้ ว่าผมหมายถึงอะไร”
พิมลภาปั้นยิ้มหวาน เข้าไปออดอ้อนอรรณพ “ก็พิมบอกหลายครั้งแล้วไงคะ ว่าไม่มีอะไร ก็แค่ไปคุยธุรกิจด้วยกันเท่านั้นเอง คุณมงคลเค้าก็คงเอ็นดูพิมเหมือนลูกเหมือนหลานล่ะมั้งคะ คุณอย่าคิดมากสิ”
“ผมรู้จักนายมงคลมาก่อนคุณ ทำไมจะไม่รู้ว่ามันเป็นคนยังไง” อรรณพมองหน้าพิมลภานิ่ง “ผมรู้ ว่าผมให้ความสุขคุณไม่ได้ ถ้าคุณจะเลิกกับผม ผมยอม แต่อย่าทำอะไร ทั้งๆที่ทะเบียนสมรสยังคาอยู่ ก็อย่างที่บอก เรื่องเมื่อวาน ขอให้เป็นครั้งสุดท้าย” อรรณพกดปุ่มให้รถเข็นวิ่งไปทางอื่น
พิมลภามองตามด้วยสายแข็งกร้าวไม่พอใจ ก่อนจะยิ้มเยาะออกมา โดยไม่แยแสอรรณพแม้แต่น้อย

เวทีเล็กๆ มีตัวอักษรติดด้านหลังว่า “คืนสู่เหย้า ลูกท.ว.ธ.” บรรดาศิษย์เก่าแต่ละคนค่อยๆทยอยมาร่วมงาน แต่ยังไม่มากนัก เพราะเป็นตอนเย็น ส่วนมากเพิ่งเลิกงานยังมาไม่ถึง โดยแต่ละคนเข้ามาในหอประชุม พอเจอพรรคพวกเพื่อนฝูง ก็รีบเข้าไปทักทายพูดคุยกันทันที
ภัทรลดา อาทร พราว เดินเข้ามาหากลุ่มเพื่อนที่กำลังเม๊าท์กันสนุกปาก
“ว๊าย พี่อาทกับคู่จิ้นมาแล้ว”
“คู่จิ้นอะไรยะ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่ทอม ไม่ใช่ทอมแล้วยัยภัทรก็ไม่ใช่ดี้ด้วย เดี๋ยวก็ให้ยัยภัทรเอาคุณสามีมาอวดซะหรอก”
“เธอแต่งงานแล้วเหรอภัทร ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย”
ภัทรลดายิ้มแย้ม “งานเล็กๆน่ะ แล้วฉันก็มีเวลาเตรียมตัวน้อย ก็เลยไม่ได้บอกใคร ขอโทษด้วยนะ”
“แล้วพี่อาทเป็นยังไงบ้างคะ”
“ก็สบายดีครับ ชีวิตข้าราชการมันก็เรียบๆไม่ค่อยมีอะไรหวือหวาเท่าไหร่”
“ถ้าพี่อาทอยากหวือหวา อย่าลืมบอกแอนคนแรกนะคะ”
กลุ่มเพื่อนสาวๆพากันกรี๊ดกร๊าดยกใหญ่ ในขณะที่อาทรยิ้มขำๆที่ถูกแซว
พราวหมั่นไส้ หันไปพูดกับภัทรลดา “เรตติ้งดีไม่มีตก สมกับเป็นอดีตหนุ่มฮอตประจำโรงเรียน”
“ตอนนี้ก็ยังฮอต เผลอๆฉันว่าหล่อกว่าสมัยตอนเรียนอีกนะ ยิ่งอายุมากขึ้น พี่อาทยิ่งดูดี”
“ดีเกินไปป่ะ” พราวทิ้งค้อน แอบหึงเล็กๆ “หมั่นไส้”
ภัทรลดายิ้มขำๆ แล้วหันไปคุยกับเพื่อนๆด้วยความคิดถึง ไม่ได้เจอกันนาน พิมลภาอยู่ห่างออกไปพอสมควร แต่สายตาจับจ้องมาที่น้องสาว พร้อมกับรอยยิ้มดูร้ายกาจ

ไตรภพกำลังจะกลับบ้าน หลังจากทำงานจนค่ำ ขณะนั้นเอง มือถือไตรภพก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณว่ามีคนส่งไลน์เข้ามา ไตรภพหยิบมือถือขึ้นมาดู ปรากฏว่ามีคนส่งคลิปมาให้ตนทางไลน์ ไตรภพเลยกดเข้าไปดู ไตรภพเห็นเป็นบรรยากาศงานเลี้ยงคืนสู่เหย้า มีคนมาเยอะแล้ว บรรยากาศดูครึกครื้น ภัทรลดา อาทร กำลังพูดคุยยิ้มแย้ม ดูสนิทสนม ไตรภพหน้าบึ้งตึงไม่พอใจทันที และยังมีข้อความถูกส่งเข้ามาว่า “ไม่รีบไปดูหน่อยเหรอ ระวังจะเสียใจนะ”
ไตรภพพิมพ์ตอบกลับไปว่า “แกเป็นใคร ต้องการอะไร”
“อยากรู้ ก็เข้าไปในงานสิ”
ไตรภพพิมพ์ตอบกลับไปว่า “ฉันไม่สนหรอกนะว่าแกเล่นบ้าอะไร แต่ฉันไม่หลงกลแกแน่”
“ตามใจ งั้นพรุ่งนี้อย่าลืมจับหัวตัวเองนะ ดูว่ามีตุ่มขึ้นรึยัง”
ไตรภพหงุดหงิดขึ้นมาทันที รู้ว่าโดนปั่นหัว แต่ก็อดหึงภัทรลดาไม่ได้

พิมลภายิ้มร้ายๆ ก่อนจะเอามือถือใส่กระเป๋าสะพาย หลังจากส่งไลน์ไปป่วนไตรภพเรียบร้อย พิมลภาหันไปดูที่เวที อาทรกำลังร้องเพลงเล่นกีต้าร์โปร่งอยู่บนเวที อาทรร้องเพลงเพราะ เล่นกีต้าร์เก่ง สาวๆพากันกรี๊ดยกใหญ่ ราวกับกรี๊ดนักร้องกันเลยทีเดียว
พราวมองอาทรร้องเพลงแล้วยิ้มบางๆ อย่างสุขใจ
ภัทรลดาเหล่เพื่อน ยิ้มแย้ม “เคลิ้มเชียวนะ เอาดอกไม้ขึ้นไปให้สิ”
พราวเขิน “บ้า โตๆกันแล้วไม่ใช่เด็กๆ จะให้ทำไม”
ภัทรลดาเห็นเพื่อนเขิน ก็อดยิ้มไม่ได้ ขณะนั้นเอง ก็มีบริกรเอาน้ำหวานมาเสริฟให้ภัทรลดา พราว ทั้งคู่ดื่มแก้กระหาย ก่อนจะหันไปเชียร์อาทรร้องเพลงต่อ พิมลภา พอเห็นน้องดื่มน้ำ ก็ยิ้มด้วยความสะใจ

รถของไตรภพกำลังขับอยู่บนถนน ปาดซ้ายปาดขวา ด้วยความร้อนใจสุดๆ ไตรภพกำลังขับรถหน้าเครียด ถึงจะบอกว่าไม่หลงกล แต่ก็อดไม่ได้อยู่ดี โทรศัพท์มือถือของไตรภพก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณว่ามีข้อความไลน์เข้า “ไม่มาจริงๆเหรอ เดี๋ยวพลาดช็อตเด็ดไม่รู้นะ” ไตรภพกดปิดมือถือ ขบกรามแน่นด้วยความหงุดหงิดเต็มที่ รถของไตรภพพุ่งทะยานไปด้วยความเร็วสูง

อาทรร้องเพลงเสร็จ ก็เรียกเสียงปรบมือดังลั่นไปหมด
ภัทรลดาตะโกนลั่น “เอาอีกๆ”
พราวกับคนอื่นๆก็ช่วยกันตะโกน “เอาอีก” บ้าง
อาทรยิ้มแย้ม “ไม่ต้องขอครับ เพราะเค้ายังให้อีกเพลง” ทุกคนพากันยิ้มขำๆ “แต่เพลงนี้ ขออาสาสมัครเป็นหญิงสาวหน่อยครับ”
ภัทรลดาได้ที รีบจับมือพราวให้ยกขึ้น พราวตกใจ “ว๊ายยัยภัทร”
“อ้าว ได้อาสาสมัครแล้ว เชิญครับ เชิญๆ”
ทุกคนพากันปรบมือกันลั่น เชียร์พราวเต็มที่
พราวอายคน “แกนะแก ยัยภัทร”
ภัทรลดาหัวเราะชอบใจ “นานๆจะคืนสูเหย้าที ขึ้นๆไปเถอะน่า”
พราวอายก็อาย แต่ก็ตัดใจเดินขึ้นเวทีไป พร้อมกับเรียกเสียงปรบมือดังลั่น พราวเข้าไปคุยกับอาทร เพื่อนัดแนะกันว่าจะร้องเพลงอะไร

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 12/2 วันที่ 17 พ.ย. 58

ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ บทประพันธ์โดย : กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพบทโทรทัศน์โดย : วิสุทธิชัย บุญยะกาญจน, ฝนพรำ
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ กำการแสดงโดย : ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ผลิตโดย : บริษัท ทีวีธันเดอร์ จำกัด
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ