อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 13[ตอนอวสาน] วันที่ 10 พ.ย. 58

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 13[ตอนอวสาน] วันที่ 10 พ.ย. 58

เช้าวันใหม่ อนิมาเข้าร้านหลังจากไม่ได้มาหลายวัน เห็นกรณ์ทำงานทุกอย่างแทนก็แอบปลื้มใจ กรณ์ถามว่าคิดถึงตนบ้างไหม เธอบอกว่าคิดถึงเพราะไม่มีคนคอยกวนประสาท ชายหนุ่มยิ้มแสดงว่าเธอชอบ อนิมายอมรับเขินๆ

“อืม...เวลาคุณกวนประสาท ฉันรู้สึก...สนุกดี”

“เหมือนผมเลย เวลาผมกวนประสาทคุณ ผมก็สนุกดีเหมือนกัน เรานี่ก็เข้ากันดีเนอะ เหมือนกาแฟขมๆกับน้ำตาลหวานๆผสมกันแล้วอร่อยดี”



“ช่างจินตนาการนะ ใส่นมด้วยสิจะได้มันๆ”

“แล้วถ้าเราได้เจอกันทุกวัน เจอกันทั้งวัน เจอกันตลอดไป ก็เหมือนได้เติมคาเฟอีนให้ชีวิต คุณว่าดีไหม” กรณ์ยื่นกาแฟลาเต้ร้อนให้ พร้อมพูดหน้าตาเฉยว่า

“เป็นแฟนกันนะ...” หญิงสาวชะงักเขิน กรณ์สำทับให้ตอบ อนิมาแกล้งดื่มกาแฟไม่พูดอะไร กรณ์ชี้ว่าฟองครีมที่ทำเป็นรูปหัวใจติดปากเธอแล้วเอาทิชชู่เช็ดให้ หญิงสาวเลยเขินอายหนักกว่าเดิม

วันเดียวกันธัญญารู้ข่าวแชมเปญจากตำรวจ จึงรีบมาดูที่โรงพยาบาล หมอให้เธอเซ็นยินยอมตัดขาแชมเปญเพราะมันเน่าจนติดเชื้อ ธัญญาร้องไห้สงสารลูกช่างเป็นเวรกรรมแท้ๆ

ธรรณธรออกจากโรงพยาบาล กรณ์จัดฉลองเล็กๆในบ้านสวน ชูแก้วแสดงความยินดีกับธรรณธรและเกวลินที่รักและเข้าใจกัน แล้วประกาศเรื่องตัวเอง “ส่วนแก้วนี้แด่ข่าวดีของผมกับคุณนิ”

“เดี๋ยวก่อน! ฉันไปตอบตกลงมีข่าวดีกับคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เคยถามฉันสักคำไหม”

“เอ้า! นี่ผมยังไม่ถามคุณเหรอ งั้นผมถามเลยแล้วกัน”

กรณ์คุกเข่าลงขอแต่งงานหน้าตาเฉย อนิมาโวยจะบ้าหรือ ยังไม่เคยเป็นแฟนกันเลย

“เอ้า! นี่ผมเข้าใจมาตลอดว่าเราเป็นแฟนกันแล้วนะเนี่ย ตายแล้วทำไงดี”

เกวลินเสนอให้เป็นแฟนกันตอนนี้เลย กรณ์เห็นด้วยบอกเป็นแฟนกันตอนนี้แล้วพรุ่งนี้แต่งงานเลย

อนิมาทั้งเขินและอาย ธรรณธรแหย่มัวอายอยู่ได้ พอดีพ่อแม่กรณ์ไม่ยกลูกให้จะยุ่ง กนกกับกรุณายิ้มอย่างเอ็นดู บอกว่าพวกตนเอากรณ์ใส่กล่องยกให้นานแล้ว กรณ์หันมาถามว่าพ่อกับแม่เปิดทางขนาดนี้จะเอาตนไหม อนิมาตอบตกลงทันที

ทุกคนเฮลั่น กฤตรีบบอกว่าพรุ่งนี้จะเตรียมนายอำเภอมาจดทะเบียน อนิมาเหน็บเขาเป็นหมอหรือนายทะเบียนกันแน่ ธรรณธรกุมมือเกวลินยิ้มอย่างอบอุ่นใจ

เมื่อแชมเปญฟื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองเสียขาไปข้างหนึ่งก็กรีดร้องอาละวาดจนช็อกไป พอธรรณธรรู้ข่าวก็สลดใจบอกต่อแก่เกวลิน กรณ์เองเมื่อรู้ข่าวแชมเปญก็อดที่จะไปเยี่ยมไม่ได้ เขาบอกอนิมาให้เข้าร้านกาแฟก่อนตนจะไปทำธุระ อนิมาทำหน้าน้อยใจ

ธรรณธรเห็นสีหน้าน้องจึงถามเป็นอะไร อนิมาบอกว่ารู้สึกกรณ์มีอะไรปิดบัง ธรรณธรรู้ทันทีบอกเธอว่าตนรู้ว่าเขาไปไหนทำอะไร อนิมากับเกวลินมองหน้าธรรณธรอย่างสงสัย

กรณ์มาเยี่ยมแชมเปญที่โรงพยาบาลจิตเวช เธอนั่งเหม่อลอยพร่ำพูดแต่คำว่า ไม่มีใครรักฉันเลย...

กรณ์กุมมือเธอถามจำตนได้ไหม เธอมองนิ่งๆแล้วพูดประโยคเดิม ธรรณธรพาอนิมาและเกวลินตามมาดู กรณ์สบตาอนิมากล่าวเศร้าๆกลัวเธอไม่เข้าใจ ธรรณธรตอบแทนว่า เขาทำถูกแล้วคนเคยรักกันก็ควรจะห่วงใยกันบ้าง แล้วธรรณธรก็หันมาพูดกับแชมเปญขออโหสิกรรมที่เราก่อร่วมกันในชาติก่อนและชาตินี้ แชมเปญน้ำตาไหลริน เกวลินและอนิมากล่าวตาม

ทุกคนเดินออกจากโรงพยาบาล กรณ์เอ่ยถามอนิมาว่าเข้าใจตนใช่ไหม เธอปฏิเสธและว่าไม่เข้าใจทำไมเขาถึงเห็นตนเป็นเด็กไม่รับฟังเหตุผล ตนโตพอที่จะแยกแยะออกไม่ใช่หึงหน้ามืดตามัว กรณ์แกล้งถามเราถึงขั้นหึงกันแล้วหรือ อนิมาอายที่พลั้งปาก เขาหัวเราะชอบใจ...

อนิมาสั่งห้ามกรณ์ยิ้มให้สาวอื่น ห้ามปิดบังทุกเรื่องห้ามเจ้าชู้ ห้ามเถียง พอแต่งงานกันเขาต้องอยู่ในโอวาท

กรณ์ถามเปลี่ยนใจทันไหม อนิมายิ้มๆ บอกว่าไม่ทันแล้ว

หลังจากหมดเรื่องร้ายๆ ธรรณธรก็เปลี่ยนเป็นคนสุขุม สุภาพอ่อนโยน รู้จักขอโทษทุกคนจนกฤตแปลกใจ ธรรณธรยอมรับว่าเป็นเพราะเกวลิน

ooooooo

แล้วก็ถึงวันแต่งงานของธรรณธรและเกวลิน งานจัดขึ้นในสวนสวย เกวลินแต่งตัวชุดเจ้าสาวสุดสวยอยู่ที่บ้าน ปู่เห็นแล้วตะลึงอยากร้องไห้ด้วยความเสียดาย แต่ตอนนี้เขามีวิญญาณสาวชื่อย่าตามติด กรณ์บอกว่าพ่อกับแม่ยังมาไม่ถึงจึงโทร.ไปบอกธรรณธรว่าต้องรอพวกท่านก่อน

ท่าทางธรรณธรร้อนใจ อนิมาปลอบให้ใจเย็นๆกฤต รับหน้าแขกในงานเชื้อเชิญให้ทานของว่างไปพลางๆก่อน... พอกนกกับกรุณามาถึงบ้าน เกวลินโล่งอกจะรีบไปงาน

ปู่เสนอว่าควรไปด้วยรถมูลนิธิจะถึงเร็วกว่า ทุกคนรวมทั้งเจ้าสาวจึงพากันขึ้นรถ ปู่เปิดไซเรนวิ่งเร็วจี๋ไปยังโรงแรมที่จัดงาน...คนแถวนั้นแตกตื่นคิดว่ามีเหตุร้าย แต่พอเห็นเจ้าสาวลงจากรถก็พากันทึ่ง เกวลินรีบวิ่งมาด้วยรองเท้าผ้าใบ ธรรณธรดีใจมากเมื่อเห็นเจ้าสาวสวย ปู่วิ่งตามเอารองเท้ามาให้ ธรรณธรจึงรับมานั่งใส่ให้ ท่ามกลางการเชียร์ของทุกคน

กรุณาอดย้ำกับเกวลินไม่ได้ว่า อย่าทำอะไรให้เสียชื่อแม่ อย่าดื้ออย่าซน กรณ์แย้งว่าน้องโตแล้ว ธรรณธรยิ้มขำๆจูงมือเกวลินไปที่เค้กก้อนโต จับมือเธอให้กุมมีดตัดเค้กร่วมกันและกระซิบข้างหูเธอว่า เธอเป็นภรรยาตนแล้ว เกวลินจึงบอกให้เขาสัญญาว่าจะเชื่อฟังตน เขารับคำ

ต๋องตะโกนให้จูบเจ้าสาว เกวลินเขิน ธรรณธรหันมาบรรจงจูบ เสียงเชียร์ยังไม่หมดให้เจ้าสาวจูบเจ้าบ่าวบ้าง เกวลินยิ่งเขิน ธรรณธรบอกให้เธอจูบเขาไม่ต้องอาย เธอจึงหอมแก้มเขาฟอดอย่างรวดเร็ว ธรรณธรรวบเอวเธอกอดแน่น สบตาซึ้งจนทุกคนเฮ...ด้วยความอิจฉา

ถึงเวลาโยนช่อดอกไม้ เกวลินหันหลังเตรียมโยน สาวๆเข้ามารอแย่งกันรับ ช่อดอกไม้ลอยเคว้งตกลงในมือยุ้ยอย่างไม่คาดฝัน เธอดีใจมากที่จะได้แต่งงาน...

หลังเสร็จพิธี ธรรณธรก็อุ้มเกวลินไปนั่งรถสปอร์ตพาไปห้องหอ กรุณาร้องบอกเดี๋ยวแม่จะตามไปส่งตัว

เมื่อเสร็จสิ้นการส่งตัว ธรรณธรอาบน้ำเปลี่ยนชุดออกมา เห็นเกวลินนั่งเขียนอะไรอยู่ก็เข้าไปถาม เธอบอกว่าอยากบันทึกเรื่องราวแบบยายเทียดไว้ให้ลูกหลานอ่านบ้าง ธรรณธรให้ไว้เขียนวันหลัง ตนรอเวลานี้มาเป็นร้อยปี เกวลินผลัดขอเขียนอีกสักครู่ให้เขาเข้านอนก่อน

ธรรณธรงอนขึ้นนอนบนเตียงแล้วจ้องไปยังเกวลิน เธอร้องด้วยความตกใจเพราะปากกาในมือกระเด็นไป สมุดก็ปิดหน้าเอง ธรรณธรเดินมาดึงลิ้นชักออก สมุดลอยเข้าไปเก็บในนั้น

“นี่คุณ! คุณควบคุมมันได้แล้วเหรอ...คุณห้ามใช้พลังจิตกับฉันนะ อ๊าย!...อย่านะ...อย่า...”

ธรรณธรอุ้มเกวลินขึ้นไปนอนบนเตียง แล้วไฟในห้องก็ดับลงเอง เป็นเทียนสว่างขึ้นสลัวสร้างบรรยากาศ ธรรณธรเอื้อนเอ่ย “เกวลิน ผมขอสาบานว่า จะรักและซื่อสัตย์ต่อคุณ ทั้งในยามทุกข์และยามสุขจนกว่าชีวิตจะหาไม่”

เกวลินอ่อนลงสบตาเขาหวานซึ้ง “เกวก็จะรักและซื่อสัตย์ต่อคุณ จนกว่าชีวิตจะหาไม่เช่นกันค่ะ”

เกวลิน หลับตาพริ้มปล่อยให้ความรักดำเนินไปตามหัวใจปรารถนา...

วันต่อมา ธรรณธรโอบกอดเกวลินอยู่ริมน้ำมองดวงดาวยามค่ำคืน เกวลินเห็นหิ้งห้อยเหนือพื้นน้ำจึงเอ่ยถามบ้านเขามีหิ้งห้อยด้วยหรือ ธรรณธรเองก็แปลกใจ จู่ๆหิ้งห้อยก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นๆบินเข้ามาหา ทั้งสองตื่นตา ตื่นใจ แสงหิ้งห้อยตัวรวมกันก่อเป็นร่างเมฆมลังเมลือง

“กระผมมาลาคุณแก้วกับคุณหลวงขอรับ”

เกวลินรีบถามจะไปไหน เมฆตอบว่า ตนวนเวียนอยู่ในโลกนี้เพราะยังมีห่วง บัดนี้หมดห่วงเพราะได้เห็นทั้งสองสมรัก ตนจะไปตามบุญกรรมที่ก่อมา หมดเวลาของตนแล้ว ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนจะได้มาเจอกันอีก...ธรรณธรขอบใจที่มีแต่ความปรารถนาดีให้ เมฆก้มกราบทั้งสองคนแล้วแสงก็กระจายออกเป็นหิ้งห้อยบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

เกวลินปลาบปลื้มที่มีคนมอบหัวใจให้ถึงสองดวง ธรรณธรอยากให้เธอบอกว่ารัก เธอเขินอายแต่ก็พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ว่าตนรักเขาเท่าหัวใจของตนเอง ธรรณธรสวมกอด รับคำว่าจะดูแลหัวใจของเธอให้สมกับที่เธอมอบให้...สองหัวใจนี้เพื่อเธอคนเดียวเท่านั้น

ooooooo

*******อวสาน******

อ่านสองหัวใจนี้เพื่อเธอ ตอนที่ 13[ตอนอวสาน] วันที่ 10 พ.ย. 58

ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทประพันธ์โดย จินโจว
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ , หลี่เจิน , โซนิค บูม
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละครเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ออกอากาศทุกวันพุธ และพฤหัสบดี เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดงนำในเรื่อง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ มาริโอ้ เมาเร่อ,ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ที่มา ไทยรัฐ