อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 13/3 วันที่ 19 พ.ย. 58

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 13/3 วันที่ 19 พ.ย. 58

พิมลภาเดินลับๆล่อๆมาที่ห้องทำงานของพ่อ เธอมองไปรอบๆ แน่ใจว่าไม่มีใครก็รีบเข้าไปในห้องทำงานนี้ก็ตรงไปที่ตู้เซฟเล็กๆที่ตั้งอยู่ที่ชั้นวางของ พิมลภากดปุ่มรหัสเซฟ ก่อนเซฟจะเปิดออก ข้างในมีเงินสดนิดหน่อย แต่มีพระเครื่องของสะสมของพ่อวางอยู่หลายองค์
พิมลภาหยิบสร้อยพร้อมพระเครื่องออกมาดู เจ็บใจมาก “ไอ้คำรณ จบงานนี้เมื่อไหร่ แกกับฉันได้เห็นดีกันแน่”

ภัทรลดาเปิดประตูห้องเข้ามา พอเห็นภัทรลดากำลังขโมยสร้อยพระของพ่อก็ตกใจ “พี่พิมทำอะไรน่ะคะ”
พิมลภาตกใจหน้าเสีย ก่อนจะปรับสีหน้าหน้าเป็นหน้านิ่งๆ “ไปบอกคุณพ่อเลยซิ ว่าพี่ขโมยสร้อยพระของคุณพ่อ เธอจะได้เป็นลูกรักของคุณพ่อคุณแม่ไง”


ภัทรลดาหน้าเครียดขึ้นมา “ก็ถ้าไม่ติดว่าคุณพ่อคุณแม่จะเสียใจ แล้วสุขภาพจะทรุดลงไป ก็อยากจะบอกเหมือนกันล่ะค่ะ”
พิมลภาตวาดแว๊ด “ถ้าไม่บอกก็หลีกไป อย่ามาขวางฉัน”
“นี่พี่พิมหมดหนทาง ถึงขนาดต้องขโมยสร้อยพระคุณพ่อเลยเหรอคะ รู้ตัวมั้ย ว่าสภาพตัวเองตอนนี้เป็นยังไง”
“มันเรื่องของฉัน เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ แล้วค่อยมายุ่งเรื่องคนอื่น” พิมลภายิ้มเยาะ “นายไตรภพมันก็ไม่ได้รักใคร่ใยดีอะไรเธอนักหรอก ดูสิ ป่านนี้ยังไม่มาง้อเธอเลย”
ภัทรลดาถอนใจ อ่อนใจ “เค้าจะง้อหรือไม่ง้อ ภัทรก็อยู่ได้โดยไม่ต้องขโมยของใคร เพราะภัทรมีศักดิ์ศรี แต่ว่าพี่พิม...”
พิมลภาสวน “ไม่ต้องมาสอนฉัน เลือกเอา ไปฟ้องคุณพ่อเหยียบย่ำฉันให้จมดินไปเลย หรือไม่ก็ถอยไป”
ภัทรลดามองหน้าพี่เขม็ง แต่ด้วยความห่วงพ่อแม่มากกว่า ในที่สุด ก็ยอมเบี่ยงตัวออก พิมลภายิ้มเยาะ เดินออกจากห้องไปพร้อมกับสร้อยพระ ไม่สนใจภัทรลดาแม้แต่น้อย ภัทรลดามองตามด้วยความอ่อนใจ ไม่รู้จะช่วยพิมลภายังไงแล้ว

ที่บ้านศราภัทรตอนเช้า ปิ่นมณีกำลังเตรียมอาหารถวายพระอยู่ โดยตักแกง ขนมใส่ถุงแล้วมัดปากถุง เพื่อสะดวกในการถวายพระ ภัทรลดาเดินเข้ามาในครัว ภัทรลดาเห็นแม่ นึกไม่ถึง “ทำไมวันนี้คุณแม่ตื่นเช้าจังเลยล่ะคะ”
“ทำไมยะ ปกติฉันตื่นสายนักรึไง”
“เปล่าหรอกค่ะ เพียงแต่วันนี้มันเช้ากว่าปกติเท่านั้นเอง” ภัทรลดาเห็นแม่กำลังเตรียมอาหารถวายพระอยู่ “คุณแม่จะใส่บาตรเหรอคะ งั้นให้ภัทรช่วยนะคะ”
“อือ”
ภัทรลดารีบเข้าไปช่วยแม่ทันที ภัทรลดาพูดไปทำงานไป “แล้วทำไมวันนี้คุณแม่ถึงอยากใส่บาตรล่ะคะ”
ปิ่นมณีหน้าขรึมลง “มันมีแต่เรื่องกลุ้มๆน่ะ เราเองก็เลิกกับคุณไตรภพแล้วใช่มั้ยล่ะ” ภัทรลดาหน้าเสียไปทันที ปิ่นมณีเห็นหน้าลูกก็ถอนใจหนักๆ “ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นหรอกย่ะ ฉันเป็นแม่เรานะ แค่นี้ไม่รู้แล้วจะเป็นแม่ได้ยังไง ยัยพิมเองก็พอกัน มาอยู่บ้านเป็นอาทิตย์แล้ว คุณอรรณพยังไม่มาตามเลย นี่ฉันมีลูกสาวสองคน จะต้องเป็นหม้ายทั้งสองคนเลยรึไงเนี่ย”
ภัทรลดามองแม่ด้วยความสงสาร เพราะตนเองก็มีส่วนผิดที่ทำให้แม่กลุ้มใจ
ขณะนั้นเอง คนรับใช้ก็เข้ามาหาปิ่นมณี “คุณผู้หญิงคะ คุณอรรณพมาขอพบคุณพิมค่ะ”
ปิ่นมณีดีใจมาก “รีบๆเชิญเข้ามาเลย ฉันจะไปตามคุณพิมเอง”คนรับใช้เดินออกไป “ในที่สุด คุณอรรณพก็มาง้อยัยพิมแล้ว” ปิ่นมณีรีบเดินไปตามพิมลภาทันที
ภัทรลดามองตามแม่ไป ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด สังหรณ์ว่าอรรณพจะไม่ได้มาง้อพิมลภา
ปิ่นมณีพาพิมลภาเข้ามาในห้องรับแขก โดยศราภัทรกำลังนั่งคุยเป็นเพื่อนอรรณพอยู่ ปิ่นมณีมีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ในขณะที่พิมลภามีสีหน้าเครียดขรึม
“สวัสดีค่ะคุณอรรณพ”
อรรณพยิ้มรับ “สวัสดีครับ”
“ขอโทษนะคะที่ช้า พอดียัยพิมแต่งตัวนานน่ะค่ะ”
“ไม่เป็นไรครับ” อรรณพ พิมลภา หันไปสบตากัน
“ยังไงอยู่กินข้าวเช้าด้วยกันก่อนนะคุณอรรณพ ผมให้เด็กเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว”
“ขอบคุณมากครับ แต่ผมกินมาจากบ้านแล้ว” อรรณพหันไปมองหน้าพิมลภา “เพราะตั้งใจจะมาคุยธุระกับพิมเค้า แต่ไม่แน่ใจว่าจะคุยกันนานแค่ไหน ก็เลยรองท้องมาก่อนน่ะครับ”
ศราภัทรเห็นท่าทางอรรณพก็ชักเครียดๆ “ธุระอะไรเหรอครับ”
ปิ่นมณีรีบตัดบท “คนเป็นสามีภรรยากัน ก็มีเรื่องคุยกันร้อยแปดล่ะค่ะ” เธอหันไปพูดกับอรรณพ “ตามสบายนะคะคุณอรรณพ” แล้วก็หันไปพูดกับศราภัทร “ไปคุณ”
ศราภัทรไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ แต่ก็ยอมลุกเดินตามภรรยาออกไป
อรรณพหันไปพูดกับพิมลภา “มีอะไรจะพูดมั้ยพิม”
พิมลภายิ้มเล็กน้อย “ถ้าพิมพูด แล้วคุณจะเชื่อเหรอคะ”
อรรณพยิ้มบางๆ “งั้นเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน” เขามองหน้าพิมลภานิ่งอยู่ครู่นึง “ผมต้องการหย่า” พิมลภาอึ้งไป แม้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าอรรณพจะพูดกับตนตรงๆแบบนี้ “ว่ายังไงล่ะพิม”
พิมลภาปั้นยิ้ม “พิมชักอยากจะรู้ซะแล้วสิคะ ว่าคุณไตรภพพูดอะไรกับคุณ คุณถึงได้มาขอพิมหย่า”
“เรื่องไอ้ภพก็ส่วนนึง แต่ยังมีเรื่องที่คุณนอกใจผมด้วย คุณคงไม่ลืมเรื่องนี้ไปหรอกนะ”
พิมลภาตกใจสุดๆที่อรรณพรู้ความลับสำคัญของตน

มาลาตีกำลังเก็บของใส่กระเป๋าเดินทาง เตรียมตัวย้าย โดยมีไตรภพยืนมองอยู่ใกล้ๆ “คุณจะไปจริงๆเหรอ”
มาลาตียิ้มทะลึ่ง “เสียดายเหรอคะ ตอนนี้ก็ยังทันนะคะที่เราจะฝากความทรงจำไว้ให้กัน” เธอนั่งลงบนเตียง แล้วไขว่ห้างทำท่าเซ็กซี่
ไตรภพยิ้มบางๆ “ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้น เพียงแต่ผมรู้สึกผิดที่ทำให้คุณต้องหนีไปอยู่ที่อื่น”
มาลาตีหน้าหงิก สุดเซ็งกับไตรภพ “ไม่ต้องรู้สึกอะไรทั้งนั้นล่ะค่ะ งานนี้ฉันได้มาคุ้ม แล้วฉันก็ทำกับยัยพิมไว้ขนาดนั้น ขืนอยู่ต่อก็โดนมันเชือดพอดี ฉันไม่โง่อยู่รอมันหรอก”
“ไม่มีคุณแล้ว ต่อไปผมคงเหงาแย่”
มาลาตีหมั่นไส้ “ไม่ต้องอ่อยฉันหรอกน่ะ ฉันไม่อยากอารมณ์ค้าง เก็บคำหวานของคุณไว้ให้ยัยภัทรดีกว่า” ไตรภพหน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที “ต๊ายๆ ออกอาการเชียวนะ อ๊ะๆ ไหนๆฉันก็จะไปแล้ว จะบอกอะไรให้ก็แล้วกัน”
ไตรภพแปลกใจ “อะไร”
“ข้อแรก ยัยภัทรไม่ได้ตั้งใจโกงเงินคุณหรอกนะ แต่ที่ทำไปทั้งหมด เพราะโดนยัยพิมหลอกใช้ต่างหาก”
ไตรภพตกใจ “รู้ได้ไงว่าเป็นเงินผม คุณรู้แค่ว่าภัทรติดหนี้อยู่ห้าล้านไม่ใช่เหรอ”
มาลาตียิ้มขำๆ “อย่าดูถูกความสาระแนของฉันสิคะ ฉันก็มีวิธีของฉัน ถ้าคุณอยากรู้จริงๆ ฉันคิดไม่แพงหรอกค่ะ”
“ไม่อยากรู้ก็ได้ คุณบอกมาเลยดีกว่า ว่าทำไมพิมลภาถึงต้องหลอกใช้ภัทรมาโกงเงินผมด้วย”
มาลาตีทิ้งค้อน เซ็งที่ไตรภพไม่ยอมจ่าย “ก็เพราะยัยพิมถูกไอ้บ้าคำรณมันข่มขู่เอาเงินน่ะซิ แต่ยัยพิมไม่มี ก็เลยต้องหลอกยัยภัทรให้หาเงินให้”
ไตรภพนึกไม่ถึง “พิมลภาเนี่ยนะ จะถูกคนอย่างนายคำรณข่มขู่เอา ล้อเล่นน่ะ”
“ไม่ล้อเล่นหรอกค่ะ ถ้ายัยพิมถูกมอมยาแล้วถ่ายคลิปเอาไว้ ถึงจะเป็นสวะอย่างไอ้คำรณ ก็ขู่ยัยพิมจนหงอได้”
ไตรภพตกใจสุดๆ ไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

พิมลภาร้องไห้สะอึกสะอื้น ก่อนจะก้มลงกราบที่ตักอรรณพ พิมลภาบีบน้ำตาสุดฤทธิ์ “เป็นความผิดของพิมเอง พิมทำตัวไม่ดี ไม่เหมาะสมที่จะเป็นภรรยาคุณ เมื่อคุณรู้ก็ดีแล้วล่ะค่ะ พิมไม่มีอะไรจะแก้ตัว ถ้าคุณต้องการหย่า พิมก็จะหย่าให้”
อรรณพเช็ดน้ำตาพิมลภาอย่างมะนุถนอม “คุณถูกไอ้คำรณมันย่ำยี ไม่ใช่ความผิดของคุณซะหน่อย แล้วผมจะโทษคุณได้ยังไง”
พิมลภายิ้มทั้งน้ำตา “หมายความว่าคุณอภัยให้พิมเหรอคะ”
“ผมหมายความว่า ที่คุณนอกใจผม คือการที่คุณเที่ยวไปกิ๊กกับผู้ชายคนอื่นต่างหาก”
พิมลภาพตกใจมากกว่าเดิม รีบขึ้นเสียงกลบเกลื่อนทันที “คุณใส่ร้ายพิม พิมไม่เคยประพฤติตัวชั่วช้าอย่างงั้นยัยภัทรใช่มั้ย นี่คุณคงไปฟังยัยภัทรมาล่ะสิ”
“แสดงว่าคุณไม่ยอมหย่า”
“ถ้าคุณจะหย่าให้ได้ พิมก็ต้องขอทรัพย์สินครึ่งนึงของคุณ เพราะคุณใส่ร้ายพิมเกินกว่าที่พิมจะรับได้”
อรรณพหัวเราะ “กลับตัวเร็วเหลือเกินนะพิม คุณเข้าใจผิดสองข้อ ข้อแรก หนูภัทรไม่เคยบอกอะไรผม เค้าเป็นน้องที่ดี ดีมากทีเดียวเมื่อเทียบกับพี่สาวอย่างคุณ ข้อสอง คุณคิดว่าผมจะมาขอหย่า โดยไม่เตรียมอะไรมาเลยอย่างงั้นเหรอ ผมเสียเงินไปไม่น้อยนะ แลกกับหลักฐานที่มาลาตีเพื่อนคุณมี เพราะฉะนั้น คุณหนีไม่ออกหรอก”
พิมลภาตกใจสุดๆ พออรรณพเอ่ยชื่อมาลาตีออกมา พิมลภาก็เริ่มกลัว เพราะมาลาตีรู้ความลับของตนมากมายเต็มไปหมด

ไตรภพยังคงคุยกับมาลาตีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ไตรภพโวยวายลั่น “เรื่องสำคัญขนาดนี้ ทำไมคุณถึงไม่บอกผม”
มาลาตีลอยหน้าลอยตา “บอกก็โง่สิคะ ใครๆก็รู้ว่าคุณอยากให้ยัยพิมไปพ้นจากชีวิตพ่อคุณจะตาย เพราะฉะนั้น ถ้าฉันจะบอกเรื่องนี้กับคุณ ต้องได้เกินคุ้ม”
“งั้นตอนนี้คุณต้องการเท่าไหร่ บอกมาเลย”
มาลาตียิ้มยั่วยวน ลูบไล้อกไตรภพ “แล้วถ้าฉันไม่ต้องการเป็นเงินล่ะคะ”
ไตรภพดึงมือมาลาตีออก “ผมรู้ว่าคุณรักเงินมากที่สุด รีบๆบอกมาได้แล้ว”
มาลาตีทิ้งค้อน “คุณไม่ต้องจ่ายหรอกค่ะ คุณพ่อคุณจ่ายให้ฉันหมดแล้ว มากพอ ที่จะให้ฉันอยู่สบายๆไปทั้งชาติเลย”
ไตรภพนึกไม่ถึง “ท่านอรรณพน่ะเหรอ”
มาลาตียิ้มขำๆ “พ่อคุณ เจ้าบุญทุ่มมากกว่าคุณเยอะเลยนะ ฉันก็เลยแถมหลักฐานเด็ดที่ฉันแอบเก็บไว้ไปให้ด้วย” เธอสะใจมาก “งานเนี้ยนังอดีตเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดของฉัน เละไม่มีชิ้นดี ขอบอก”
ไตรภพมองมาลาตีด้วยสายตาขยาด กลัวๆ คนอย่างมาลาตีนี่สุดๆจริงๆ

พิมลภาโวยวายกลบเกลื่อน “คุณอย่ามาหลอกฉันหน่อยเลย หลักถงหลักฐานอะไร ถ้าคุณมี คุณก็เอาออกมาแสดงเลยดีกว่า
อรรณพยิ้มบางๆ “ผมไม่ใช่ไอ้ภพนะ มันน่ะชอบลักไก่” เขาหยิบมือถือของตนออกมา แล้วกดส่งภาพเข้ามือถือพิมลภา “ลองดูสิ ว่าผมได้อะไรมาจากมาลาตี”
พิมลภารีบหยิบมือถืออกมากดดูรูปที่อรรณพส่งมา พิมลภากำลังคลอเคลียนัวเนียกับผู้ชายคนหนึ่งในผับ พิมลภาหัวร่อต่อกระซิก ท่าทางมีความสุขมาก พิมลภาเห็นรูปในมือถือ ก็ตกใจจนหน้าถอดสี
“นี่แค่คลิปเดียวนะ ผมยังมีอยู่ในมือถืออีกเป็นสิบคลิป แถมผู้ชายในแต่ละคลิปยังไม่ซ้ำหน้ากันเลยด้วย”
พิมลภาพอตั้งสติได้ ก็มองอรรณพด้วยสีหน้าเกลียดชัง “แล้วไง จะให้ฉันทนอยู่กับไอ้แก่มะเขือเผาอย่างคุณ แล้วก็หายใจทิ้งไปวันๆอย่างงั้นน่ะเหรอ คุณควรจะขอบใจฉันด้วยซ้ำ ที่ทนอยู่กับคุณมาได้จนถึงทุกวันนี้”
“นี่ใช่มั้ย ตัวตนที่แท้จริงของคุณ ผมมันโง่เอง ที่ต้องรอจนเขางอกถึงเพิ่งรู้สึกตัว”
พิมลภายิ้มเยาะ “ก็ยังไม่โง่เท่าไหร่หรอกค่ะ เพราะตอนแรก ฉันคิดว่าคุณจะไปรู้ตัวอีกทีตอนใกล้ตายด้วยซ้ำ แสดงว่าสมองคุณยังไม่เสื่อมสมรรถภาพเหมือนอย่างอื่น ดีใจด้วยนะคะ”
“พูดมาตรงๆก็ดี ตกลงคุณจะว่างไปเขตกับผมเมื่อไหร่ล่ะ ถึงขั้นนี้แล้ว คุณคงไม่งี่เง่าท้าทายให้ผมไปฟ้องร้องเอาในศาลหรอกนะ ไม่อย่างงั้นคงมีคนเห็นคลิปนี้อีกเป็นสิบ แล้วสุดท้าย คุณก็ต้องหย่าอยู่ดี”
พิมลภาเครียดหนัก มองอรรณพด้วยสายตาเกลียดชัง ไม่คิดว่าเวลาอรรณพร้าย จะร้ายได้ถึงขนาดนี้

มาลาตีเก็บของข้าวเสร็จเรียบร้อย เตรียมจะลากกระเป๋าออกจากห้อง มาลาตีโบกมือบ๊ายบาย “ไปล่ะนะคะฉันนัดหมอไว้ จะไปอัพไซส์ อัพหน้า ยกเครื่องใหม่ซะหน่อย เจอกันคราวหน้า คุณอาจจะจำฉันไม่ได้ก็ได้นะ”
“ให้ผมไปส่งมั้ย”
“ไม่ต้องหรอก คุณเอาเวลาไปง้อยัยภัทรเถ๊อะ”
ไตรภพหน้าหงิก “แล้วทำไมผมต้องไปง้อเค้าด้วย”
มาลาตียิ้มเยาะ “ปกติก็เห็นว่าฉลาดดี แต่นี่มันนานแล้วนะ ยังคิดไม่ออกอีกเหรอ”
ไตรภพแปลกใจ “คุณหมายความว่าไง”
“เลิกหึงยัยภัทรซักแป๊บ แล้วลองคิดดูดีๆ บังเอิญซะขนาดเนี้ย เป็นไปได้เหรอ คุณถูกยัยพิมจัดฉากเข้าให้แล้ว” ไตรภพคิดตามที่มาลาตีพูด ลำดับเรื่องแล้วก็เริ่มเห็นพิรุธตามที่มาลาตีบอก “แล้วอย่ามาถามนะ ว่ายัยพิมทำไปเพราะอะไร คุณฟาดฟันกับยัยนี่มาตั้งนาน ก็น่าจะรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ว่านิสัยยัยพิมเป็นยังไง”
“แล้วคุณมาบอกผมทำไม”
มาลาตีเอามือแตะปากตัวเองแล้วเอาไปแตะแก้มไตรภพ ยิ้มแย้ม “ถือเป็นของขวัญก่อนลาจากละกันค่ะ” มาลาตีลากกระเป๋าออกจากห้องไป
ไตรภพมีสีหน้าเคร่งเครียด คิดหนักเรื่องภัทรลดา

ตำรวจกำลังตั้งด่านตรวจอยู่ โดยมียงยุทธคอยควบคุม มีประชาชนขับรถผ่านไปมา พอตำรวจเห็นรถคันไหนน่าสงสัย ก็เรียกตรวจ จนรถติดพอสมควร รถคันหนึ่ง คนขับเห็นตำรวจตั้งด่านก็กระวนกระวายหนัก ขณะนั้นเอง ยงยุทธก็เข้ามาหาคนขับรถคันนั้น ยงยุทธตะเบ๊ะ “ขอโทษครับ”
โจรกดปุ่มลดกระจกลง “อีกนานมั้ยครับเนี่ย ผมกำลังรีบ”
“ต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีเราได้รับคำสั่งให้ตรวจรถที่ต้องสงสัยน่ะครับ” P’P6MTชี้นิ้วให้ดู “เอ่อ เดี๋ยวรบกวนไปจอดรถตรงโน้นด้วยนะครับ” โจรเครียดหนัก ถ้าค้นเจอยาบ้าในรถขึ้นมา ตนซวยแน่ ยงยุทธสังเกตท่าทาง ชักเอะใจ “มีอะไรรึเปล่าครับ”
โจรเครียดสุดๆ “เปล่า เปล่าครับ”
ยงยุทธสังเกตพิรุธ “ขออนุญาตนะครับ ทางตำรวจคงต้องค้นรถคุณ ขอเชิญลงจากรถด้วยครับ” โจรเครียดหนัก จะขับรถแหกด่าน รถก็ติด เลยยอมลงจากรถ ยงยุทธหันไปเรียกตำรวจที่อยู่ใกล้ๆ “จ่า ค้นรถคันนี้ด้วย”
ทันใดนั้นเอง โจรอาศัยช่วงที่ยงยุทธหันไปเรียกตำรวจคนอื่น เลยชักปืนออกมายิงใส่ยงยุทธทันที ยงยุทธหันกลับมา เห็นโจรชักปืนออกก็ตกใจสุดๆ จะชักปืนยิงสู้ แต่ก็ช้าเกินไป กระสุนลั่นออกจากปลายปากกระบอกปืน ทำให้หมวดยงยุทธร่วงลงพื้น

ทาริกากลับเข้าร้านเบเกอรี่มาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส โดยมีพนักงานขายของร้าน กำลังจัดเบเกอรี่ในชั้นวางอยู่ “เป็นยังไงบ้างจ๊ะ ลูกค้าเยอะมั้ย”
พนักงานหน้าเครียดๆ “เยอะค่ะ แต่... เอ่อ...”
ทาริกาแปลกใจ “ทำไมเหรอจ๊ะ” ขณะนั้นเอง คุณหญิงนวลสวาทก็เดินออกมาจากข้างในร้าน ทาริกาหน้าเสีย แต่ก็ยกมือไหว้ “สวัสดีค่ะคุณหญิง”
นวลสวาทหน้าขรึมๆรับไหว้ “ที่ฉันมาที่นี่ ก็เพราะต้องการมาคุยเรื่องตายุทธ”
“ดิฉันไม่ได้ติดต่อกับยุทธแล้วนะคะ ตั้งแต่ที่เราคุยกันวันนั้น ดิฉันก็รักษาสัญญามาตลอด...”
นวลสวาทพูดสวนขึ้น “ตายุทธถูกยิง”
ทาริกาตกใจสุดๆ “คุณหญิงว่าไงนะคะ”
นวลสวาทน้ำตาคลอ ห่วงลูกสุดๆ “เธอได้ยินไม่ผิดหรอก ตายุทธไปดักจับพวกค้ายาบ้าเลยถูกยิงเอาเมื่อคืน แต่ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว “
ทาริกาถอนใจโล่งอก “ปลอดภัยก็ดีแล้วล่ะค่ะ”
นวลสวาทร้องไห้ “แต่ตอนที่เค้าสลบอยู่ เค้าละเมอเรียกชื่อเธอตลอด ฉันถือว่าฉันขอร้องล่ะนะ เธอไปเยี่ยมเค้าหน่อยได้มั้ย”
ทาริกาหน้าขรึมลง ในที่สุด ตนกับยงยุทธก็ยังตัดกันไม่ขาดอยู่ดี

โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ภัทรลดาวางกระเช้าใส่ผลไม้ลงที่หัวเตียง โดยมียงยุทธนอนพักอยู่ที่เตียงผู้ป่วย
“ตอนรู้ข่าวคุณยุทธถูกยิง ภัทรตกใจแทบแย่ ดีนะคะ ที่ไม่เป็นอะไรมาก แถมยังจับคนร้ายได้ด้วย”ภัทรลดายิ้มแย้ม “เจอกันคราวหน้า สงสัยต้องจ้องเรียกคุณยุทธว่าผู้กองซะแล้ว”
ยงยุทธยิ้มรับ “สมพรปากเถอะครับคุณภัทร เอ่อ แล้วช่วงนี้คุณภัทรเป็นยังไงบ้างครับ”
ภัทรลดาหน้าขรึมลง “ก็มีแต่เรื่องยุ่งๆน่ะค่ะ วันนี้ค่อยดีหน่อยที่ได้ออกมาเยี่ยมคุณยุทธไม่งั้นก็อยู่แต่ปัญหาเดิมๆทั้งวัน”
“อย่าคิดมากเลยครับคุณภัทร ปัญหาที่คุณภัทรเจอ มันไม่ได้มาจากตัวคุณภัทรเลยนะครับ แล้วจะแบกโลกไว้ทำไมล่ะครับ”
“ถึงภัทรไม่ได้เป็นคนก่อ ก็ไม่ต่างกันหรอกค่ะ พี่พิมเป็นพี่สาวภัทร ไม่มีทางปฏิเสธความจริงข้อนี้ได้”
ยงยุทธหน้าเศร้าลง “คุณภัทรไม่ยอมหนีความจริง แต่ผมกลับพยายามหนีมันอยู่ตลอด” เขาถอนใจ “คิดแล้วก็สมเพชตัวเองจริงๆ”

ทาริกายืนกระวนกระวายอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วย ห่วงยงยุทธ แต่ก็ไม่กล้าเข้าไป
ภัทรลดาเปิดประตูออกมาจากห้อง แล้วปิดประตูลง ทาริกาเป็นห่วง รีบเข้าไปหาภัทรลดา “ยุทธเป็นยังไงบ้างคะ”
“กระสุนทะลุผ่านออกไป แต่ไม่โดนอวัยวะภายใน อีกไม่กี่วันก็กลับได้แล้วค่ะ” ภัทรลดายิ้มบางๆ “จริงๆคุณหญิงก็บอกแล้วว่าปลอดภัย แต่คุณริกาก็ยังห่วงผู้หมวดขนาดเนี้ย ภัทรว่าเข้าไปเยี่ยมเองเลยดีกว่ามั้งคะ”

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 13/3 วันที่ 19 พ.ย. 58

ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ บทประพันธ์โดย : กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพบทโทรทัศน์โดย : วิสุทธิชัย บุญยะกาญจน, ฝนพรำ
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ กำการแสดงโดย : ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ผลิตโดย : บริษัท ทีวีธันเดอร์ จำกัด
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ