อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 20/5 วันที่ 9 พ.ย. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 20/5 วันที่ 9 พ.ย. 58

“นังติ่ง! เลวที่สุด ทำไมมันต้องเอาเรื่องแบบนี้ไปลงด้วย”
“เลิกคบเถอะลูก เพื่อนแบบนี้”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงกระแทกตัวลงนั่ง “มีอาหารเช้าอะไรให้ทานบ้างคะ หญิงหิวจะเป็นลมอยู่แล้ว”
“ก็ควรจะเป็นลมหรอก เพราะนี่มันจะเที่ยงอยู่แล้ว นี่จ้ะ ผัดไทยกุ้งสด”
รื่น โรยรีบจัดให้เทพีทันที คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงจิ้มทานพอดีคำ แล้วชะงัก รีบคายทิ้งลงผ้ากันเปื้อน
“เป็นอะไรลูก”
“จานนี้ใครทำ แกล้งฉันใช่ไหม”
“ปละ เปล่าค่ะ รื่นตักจากในหม้อใหญ่นะคะ”

“พี่ทำเองมีอะไรเหรอ”
“ก็ลองชิมดูซีคะพี่กลาง เค็มเหมือนโรยเกลือลงไปทั้งทะเล ถ้าฝีมือมีแค่นี้อย่าอยู่ในครัวเลยค่ะ อยู่ก้นครัวจะเหมาะกว่า” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงสะบัดออก


หม่อมวาณีและศศิรัชนีลองชิมดูบ้าง ศศิรัชนีเสียงเครือ “รสชาติก็ปรกตินี่คะหม่อมแม่”
“ว้ายลูก....ทำกระปุกเกลือหลุดมือลงไปหรือยังไง นี่หนูไม่รู้รสเลยเหรอ”
ศศิรัชนีจะร้องไห้ “มะ....ไม่ค่ะ” เสียงคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเอะอะอาละวาดใส่สาวใช้จากโถงด้านนอก
“ว้าย.....ยายก้อยอาละวาดอีกแล้วลูก แม่ไปดูก่อนนะ” หม่อมวาณีรีบออกไป
“รื่น โรย มันเค็มจริงๆ ใช่ไหม”
“ค่ะ เค็มจริงๆ ค่ะ”
“เราจะเตือนคุณหญิงหลายหนแล้ว ว่าใส่เกลือกับน้ำปลามากเกินไปในอาหารทุกอย่างเลยค่ะ”
“เป็นมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะคะ”
“แล้วทำไมไม่เตือนฉัน”
“ก็....ตอนคุณหญิงใส่เกลือ เหยาะน้ำปลาเหมือนกำลังโกรธใครสักคนอยู่นะค่ะ เราก็เลยไม่กล้าเตือน”
ศศิรัชนีน้ำตาไหล “ แล้วทำไมลิ้นฉันไม่รู้รสอะไรเลย เกิดอะไรขึ้น” ศศิรัชนีสะอื้น รู้สาเหตุแล้ว รื่น โรยรีบหลบเข้าครัวไป

ที่ห้องสมุด จิตริณีกำลังพูดสายอยู่ที่มุมโทรศัพท์ “ฉันจะลองเจรจาดูนะ ค่ะ....อาร์นี่” จิตริณีวางสายโทรศัพท์ แล้วมองมาทางสาลินที่ทำงานอยู่มุมหนึ่งลำพัง ตัดสินใจเข้ามาคุย “ลินซี่ พรุ่งนี้ว่างไหมคะ”
“วันหยุด ว่างซีคะ มีอะไรเหรอ”
“อาร์นี่ชวนเธอไปเล่นเทนนิสน่ะ”
“งั้นไม่ว่างแล้วค่ะ ฉันต้องทำงานบ้าน ซักผ้า เก็บกวาดห้อง”
“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไปเป็นเพื่อนเธอด้วย”
“ก็ยังไม่ว่างอยู่ดีค่ะ”
“งานนี้นัดมีตติ้งกลุ่มใหญ่ ยายวิรงรองก็มา”
“ยิ่งไม่ว่างใหญ่เลยค่ะ”
“งั้น....ถ้าฉันบอกว่างานนี้คุณชายกิตติก็ไปด้วยล่ะ เขาไปกับคุณหญิงก้อย”
“คุณรองไปด้วยเหรอคะ” สาลินท่าทีลังเล แต่อยากเจอคุณชายรองมากกว่า ยิ้มรับออกมา

ถนนเข้าตัวสโมสร รถบุโรทั่งของคุณชายรองแล่นช้า ๆ มาตามถนน แล้วเครื่องก็ระเบิดขึ้นเสียงดังปัง รถจอดแน่นิ่ง ในรถคุณชายรอง คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงในชุดเล่นเทนนิส แต่เสื้อผ้าคุณชายรองยับ
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหน้าหงิก “อะไรอีกคะ จะถึงสปอร์ตคลับอยู่แล้ว”
“มันเป็นอย่างนี้ล่ะครับรถผม พอมันดังตึ่ดๆ สิบหน มันจะระเบิดออกมาหนนึง ฟังซีครับ”
“ฟังทำไมคะ มันน่าภูมิใจนักเหรอ หญิงบอกแล้วใช่ไหมให้เอารถของหญิงมาตายจริง.....เดี๋ยวต้องมีคนรู้จักเราผ่านมาเห็นแน่ๆ”
“ทำไมหรือหญิง หญิงอับอายที่อยู่กับผมหรือ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหน้าบึ้งตอบในใจ “ก็ใช่น่ะซี” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงฝืนยิ้ม “หญิงไม่อายหรอกค่ะ แต่ว่าคนพวกนี้ซุบซิบเป็นงานอดิเรก นินทาเป็นงานประจำ หญิงไม่อยากให้คุณรองต้องตกเป็นขี้ปากเขา”
“ไม่เห็นเป็นไรเลย ผมเริ่มจะชินแล้วล่ะ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงอยากร้องกรี๊ด ตะโกนกึกก้องในใจ “แต่หญิงไม่มีวันชินค่ะ”
คุณชายรองลงจากรถทันที รีบเปิดหน้ารถ คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงตามลงมา “หญิงครับ เออ....ช่วยผมหน่อยซิ”
“ช่วยอะไรคะ”
“ช่วยผมเข็นรถหน่อย”
“หา.....ให้หญิงช่วยเข็นรถ”
คุณชายรองยิ้มอย่างเกรงใจเต็มที

อัศนีย์แล่นรถเข้ามาในเขตสโมสร หน้าตาไม่พอใจนัก เห็นว่าคนนั่งข้างคือจิตริณี ยิ้มสบายใจ สาลินนั่งอยู่ตอนหลังอมยิ้มเช่นกัน ทั้งหมดอยู่ในชุดกีฬา “จินนี่ ตอนที่ฉันชวน เธอไม่เห็นบอกว่าเธอจะมาด้วย”
“อ้าว ฉันก็นึกว่าคุณชวนฉันด้วยน่ะซี” จิตริณีหันไปยิ้มกับสาลิน อัศนีย์ยิ่งหงุดหงิด
“ขอบคุณนะคะคุณจินนี่ที่มาเป็นเพื่อน”
ทั้งสามมองไปตรงหน้า “เอ๊ะ นั่นคุณชายนี่คะ”

อัศนีย์จอดรถใกล้กับรถคุณชายรอง เห็นคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงกำลังช่วยเข็นรถ คุณชายรองยืนจับพวงมาลัย กำลังหมุนให้รถเข้าจอดข้างทาง อัศนีย์ลงจากรถ
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงหันมาเห็น “ว้าย !” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเลิกเข็นรถทันที
คุณชายรองหน้าเปื้อนฝุ่นและน้ำมันเครื่อง เหงื่อท่วมตัว อัศนีย์ สาลิน จิตริณี ลงมาจากรถ คุณชายรองมองสาลินที่มากับอัศนีย์ สาลิน จิตริณีสวัสดีคุณชาย
“สวัสดีค่ะคุณชาย คุณหญิง”
“สบายดีนะคะคุณหญิง” จิตริณีทัก
“ฉันควรสบายไหมล่ะ” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเสียฟอร์ม แต่หน้ายังเชิด
“รถเสียเหรอครับคุณชาย หญิงก้อย”
“ครับ”
“แหม.....เป็นบุญตาผมจริงๆ ได้เห็นคุณหญิงเข็นรถ”
“มันจำเป็นค่ะ”
“คุณชาย เอ้อ นี่มันรถแน่หรือครับ”
คุณชายรองยิ้มนิด ๆ ราวภาคภูมิ “อย่าเรียกผมคุณชายเลยฮะ ผมกำลังทำตัวให้ชินกับการเป็นยาจกอยู่”
อัศนีย์มีแววอึ้ง คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงอายจนหน้าเผือด “มาครับ ผมจะช่วยลากไปอู่”
“ไม่ต้องหรอกครับ เดี๋ยวผมโทรศัพท์เรียกรถลากดีกว่า แต่ถ้าจะกรุณา ช่วยพาคุณหญิงไปส่งสปอร์ตคลับก่อน”
อัศนีย์เหลือบดูคุณหญิงเทพีเพ็ญแสง “ผมยินดีช่วยเหลือครับ แต่ไม่รู้ว่าคุณหญิงจะยินดีหรือเปล่า”
“ไม่ยินดีค่ะ” ทุกคนอึ้ง “แต่ว่าฉันไม่มีทางเลือก ขอตัวนะคะคุณรอง” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเดินเชิดไปขึ้นรถอัศนีย์
อัศนีย์หันมาหาสองสาว “ขึ้นรถซีครับสาวๆ”
“เออ.....ฉันขออยู่เพื่อนคุณชายก็แล้วกันนะคะ เดี๋ยวตามไป”
คุณชายรองมองสาลินอย่างขอบคุณ “แต่ว่า”
“ฉันยืนยันค่ะ”
อัศนีย์พูดไม่ออก จิตริณียิ้มแล้วขึ้นรถ อัศนีย์ตามไปอย่างไม่พอใจนัก รถแล่นออก
“จะมาอยู่เป็นเพื่อนฉันทำไม แดดร้อนออก”
“เผื่อฉันจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง”
คุณชายรองยิ้มออกมา “ไม่ยักรู้ว่าเดี๋ยวนี้เธอออกเดทกับนายอัศนีย์วันหยุดด้วย”
“ไม่ใช่เดทค่ะ ฉันมาคุยกับเขาเรื่องงานเท่านั้นเอง คุณจิตริณีก็มาด้วย ว่าแต่คุณ....สบายดีนะคะ”
“ก็อย่างที่เห็นน่ะ” คุณชายรองเกิดนึกขึ้นได้ทันที ทำเป็นไอออกมาเบาๆ
“อุ๊ย....คุณไม่สบายรึเปล่า”
“เป็นไข้นิดหน่อย”
“แล้วทำไมไม่นอนพักคะ มาออกกำลังกลางแดดทำไม”
“หญิงก้อยชวน ยังไงฉันก็ต้องมา”
สาลินสลดอย่างไม่รู้ตัว “จริงซี คุณต้องเทคแคร์เธอนี่”
“ใครบอก หญิงกลับเป็นฝ่ายดูแลฉัน นี่ไง เธอเข็นรถให้ฉันด้วย”
สาลินมองหน้าคุณชายรอง แล้วทั้งสองก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน แล้วเจื่อนกันไป คุณชายรองรีบเปลี่ยนสีหน้า
เป็นขรึมทันที
“ฉันเข็นรถให้คุณนะ อย่างน้อยฉันว่าฉันแรงเยอะกว่าคุณหญิงแน่ๆ”
“สาลิน ไม่ต้อง”
“คุณสตาร์ทรถนะคะ ฉันจะเป็นคนเข็นรถเอง” สาลินไม่รอให้คุณชายรองปฏิเสธ เข็นรถทันที
คุณชายรองรีบตรงไปยึดพวงมาลัย มือหนึ่งหมุน อีกมือช่วยผลักรถจนรถเข้าที่ สาลินยิ้มให้คุณชายรอง คุณชายรองยิ้มตอบ

สาลินอยู่ในห้องน้ำหญิงในสโมสร คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเดินเข้ามาอย่างตั้งใจ สาลินชะงักไป
“ไงจ๊ะ....ได้ข่าวว่าเป็นตัวเลือกรายต่อไปของเด็จป้างั้นเหรอ”
“ตัวเลือกรายต่อไป”
“อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่อง เธอกำลังถูกจับคู่กับนายเล็ก หรือว่าเธอจะแก้ข่าว”
“ขอแก้ข่าวค่ะ เพราะฉันกับคุณชายเล็กคงไม่ใช่คู่กันแน่ ๆ”
“ก็ดีนะ ที่เธอยังจงรักภักดีอยู่กับอาร์นี่”
“ก็ขอแก้ข่าวอีกล่ะค่ะ เพราะฉันไม่เคยจงรักภักดีกับคุณอัศนีย์หรือใครทั้งนั้น”
“งั้น.....เธอก็ไม่ได้หวังจะครอบครอง “เรือนหอ” อยู่น่ะซี”
“เรือนหอ เรือนหออะไร”
“เรือนหอของเด็จป้าไง”
“เฮ้อ.....คุณหญิงคะ ฉันว่าคุณหญิงคิดมากไปแล้วล่ะ”
“ฉันไม่ได้คิดมาก แต่ฉันคิดรอบคอบต่างหาก ถึงเธอไม่คิด แต่พี่สาวเธอก็คงคิด ไม่อย่างนั้นทำไมยังลอยหน้าอยู่ในวัง ทั้งๆ ที่เป็นหม้ายขันหมากไปแล้ว”
“ใครจะอยู่หรือไปจากวัง เสด็จพระองค์หญิงเป็นผู้ทรงประทานพระอนุญาต ไม่ใช่เข้าออกกันตามอำเภอใจ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงแน่ใจแล้วว่า ศรีจิตราคือคนที่จะได้ครอบครองเรือนหอเพราะน่าจะถูกจับคู่กับชายเล็กแน่ๆ ไม่ใช่สาลิน
จิตริณีเดินเข้ามาพอดี “มีอะไรกันรึเปล่าคะ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงยิ้มหยัน “ขอบใจมากนะที่ทำให้ฉันเข้าใจอะไรได้อีกเยอะ” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงจะออกไป
“คุณหญิงเพิ่งเข้ามาไม่ใช่เหรอคะ ลืมทำธุระในห้องน้ำรึเปล่าคะ”
“เปล่า ธุระฉันหมดแล้วต่างหาก” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงยิ้มหยันแล้วออกไป สาลินอ่อนใจ
“ลินซี่ แม่นั่นมาระรานอะไรเธอรึเปล่า”
“เปล่าค่ะ แต่ฉันไม่เข้าใจเจตนาของเธอเลย”

คอร์ทเทนนิส สาลิน จิตริณีเดินข้ามฝั่งมายืนซ้อม อัศนีย์ คุณชายรองนั่งอยู่ด้วยกันข้างสนาม
“อีกเดือนเดียวไนท์คลับของผมก็จะเปิด คุณชายยังเป็นแขกวีไอพีเหมือนเดิมนะครับ”
“เอ....จะเหมาะเหรอ ผมไม่ใช่วุฒิวงศ์แล้วนะ เด็จป้าทรงตัดผมออกจากตระกูลแล้ว กำลังหาชื่อสกุลใหม่อยู่”
อัศนีย์อึ้งไปนิดหนึ่ง “ยังไงคุณชายก็ต้องไปครับ เพราะสาลินเป็นประชาสัมพันธ์ไนต์คลับของผม”
คุณชายรองชะงักมองหน้าอัศนีย์ อัศนีย์อมยิ้ม คุณหญิงเทพีเพ็ญแสง วิรงรองเดินมายืนคุยฝั่งตรงข้ามมองสาลิน จิตริณี
“ไม่นึกนะหญิง ว่าแม่สาลินจะกล้ามาเผชิญหน้ากับหญิงวันนี้ด้วย”
“ยายบ้านสวนนั่นดูไม่กลัวเกรงอะไร กล้าเผชิญหน้า ผิดกับเธอ ลอบทำร้ายฉันลับหลัง”
“พูดอะไรน่ะหญิง ฉันไปทำร้ายลับหลังเธอตอนไหน”
“ก็ที่เธอแส่ลงข่าวคุณรองน่ะซี เธอจงใจกลั่นแกล้งฉันใช่ไหม”
“โถ กลั่นกล้งกลั่นแกล้งอะไรกันจ๊ะ ฉันแค่ทำตามเสาวนีย์ของหญิง”
“ฉันไปสั่งอะไรเธอตั้งแต่เมื่อไร”
“อ้าว ก็ที่หญิงกำชับฉันไว้ไง ว่าให้มีข่าวหญิงกับคุณรองต่อเนื่องเป็นเรื่องชุด เริ่มจากข่าวหญิงกำหนดจะแต่งงานในเดือนสองเดือนนี้ไง”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงคอแข็ง “แต่เธอก็น่าจะรู้ว่าข่าวนี้ไม่น่าเขียน ถ้าเธอยังมีสมองอยู่บ้าง”
วิรงรองฝืนยิ้ม “แต่นี่ฉันก็ใช้สมองเขียนแล้วนะหญิง เพราะเนื้อหาข่าวก็คือ คุณชายรองยอมสละได้ทุกสิ่งเพื่อความรัก คุณชายยอมทิ้งยศศักดิ์เพื่อคุณหญิงยอดดวงใจ” คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงอึ้ง ยิ่งโกรธกว่าเดิมหลายเท่า “ไม่มีอะไรในโลกนี้ งดงาม เลอค่า ไม่มีวันแปดเปื้อนแล้วเท่าเธอ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงตาวาววับ “ก็ได้ ฉันยกโทษให้เธอ”
“โอว์ เป็นพระกรุณาเพคะ” วิรงรองเดินออกมา คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงมองตาม

จิตริณีเสิร์ฟลูก วิรงรองรับลูกทันที ตีกลับ คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงมองวิรงรอง ได้โอกาสแก้แค้น สาลินตีลูกกลับมา คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงรับตีลูกกลับ จิตริณีรับแล้วตีกลับอีกที ลูกกระเด็นมาตรงกลาง วิรงรองวิ่งรับลูก คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงวิ่งเข้าไป ทั้งสองสาวปะทะกัน คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงตั้งใจฟาดไม้แร็คเก็ตเข้าที่ไหล่ของวิรงรองอย่างแรง
“กรี๊ดดด” วิรงรองล้มไปกับพื้น
“ติ่ง ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
“โอย.....เข่าฉัน” เลือดซึมออกมาที่เข่าวิรงรอง
อัศนีย์ คุณชายรองวิ่งมาดูอาการ สาลิน จิตริณีวิ่งตามมา
“ลุกไหวไหมครับ”
“ค่ะ” วิรงรองโอดโอยตอนลุกขึ้น อัศนีย์ประคองแขนอีกข้าง
“ติ่ง ขอโทษจริง ๆ นะ”
สองหนุ่มพาวิรงรองกลับเข้าตัวตึก คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงตามไปสีหน้ากึ่งสงสารกึ่งยิ้ม สาลิน จิตริณีสังเกต

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 20/5 วันที่ 9 พ.ย. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ