อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 22/5 วันที่ 11 พ.ย. 58

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 22/5 วันที่ 11 พ.ย. 58

“พี่สาวคนสวยคนนั้นใช่ไหมครับ คุณสาก็สวยคมขำ คุณศรีก็สวยหวานแอร่ม”
“แล้วยังไงยะ คุณชายรองจะรวบทั้งพี่ทั้งน้อง เป็นคุณชายเทครัวหรือ” ลลิตาสงสัย
“ข่าวเขาเรียกว่าพระลอยุคจรวดย่ะ เอ๊ะ..ทำไมคุณจินนี่ยังไม่มาอีก” บราลี่ติง
จิตริณีถือแฟ้มเดินมา ไนเจิลเดินตามมายังเคาน์เตอร์ ลลิตา บราลี โยนหนังสือพิมพ์ทิ้ง แว่นรีบรับมาอ่าน
ลลิตาถลาไปพิมพ์เป็นข้าวตอกแตก บราลีไปปั๊มหนังสือคืนเป็นจักรผัน แต่หูกางผึ่ง
“บอสคะ ฉันมาทานกลางวันกับแบรี่และโลลิต้า คุณตามชั้นมาทำไม”

“จินนี่ เมื่อไหร่จะยอมผมซะที”
“ยอมอะไรคะ”


“ยอมรับคำขอโทษของผมไง โธ่....นี่เห็นไหม ผมใส่เนกไทของคุณแล้ว เราดีกันนะ”
“ไม่ค่ะ เพราะสิ่งที่คุณทำ มันยากที่จะให้อภัย มันคือการปลุกปล้ำ ล่วงเกินทางเพศนะคะ”
ทั้งหมดหยุดกิจกรรมแล้วหันมามองทั้งคู่ทันที “คืนนั้นผมเมา ผมลืมตัว ผมทำลงไปเพราะความหึงหวง ถึงได้จับมือถือแขน จับเนื้อต้องตัว กอดรัดฟัดเหวี่ยง แล้วบดขยี้คุณด้วย...”
ลลิตาลืมตัว “หา...บดขยี้อะไรคะ”
“บอสคะ ไม่ต้องอธิบายค่ะ”
บราลี ลลิตา แว่นอ้าปากค้าง
“ให้อภัยผมนะ ผมขอโทษจริงๆ”
จิตริณีใจอ่อนลง “ก็ได้ค่ะบอส”
“ขอบคุณมากจินนี่”
“ฉันยังพูดไม่จบ ฉันจะให้อภัยคุณ ถ้าคุณรับลินซี่กลับมาทำงาน” บราลี ลลิตา แว่นยิ้มให้กันทันที
“ไม่มีปัญหาครับ เพราะผมยังไม่ได้ไล่เธอออกนี่ ผมทำตามที่คุณบอกไง ให้เธอลาพักร้อน”
จิตริณียิ้มยั่ว “ขอบคุณค่ะ”
“ทานกลางวันกับผมนะ”
“ได้ค่ะ เชิญนั่งสิคะ”
“ไม่ครับ ต้องสองต่อสอง”
จิตริณีจับเนกไท แล้วลูบแผงอก “เนกไทนี่..ทำให้คุณหล่อขึ้นนะ” จิตริณียิ้มเซ็กแล้วเดินยั่วกรายผ่านไนเจลไป
ไนเจลกลืนน้ำลายเอื๊อก “จินนี่” ไนเจลตามไป
“ลินซี่จะกลับมาทำงานแล้ว” บราลีดีใจ
“บอสล่วงเกินอะไรคุณจินนี่ จับเนื้อต้องตัว กอดรัดฟัดเหวี่ยง” ลลิตาทวน
บราลีเริ่มมโน “ฉันสนใจตอนบดขยี้นี่แหละ บดขยี้กันยังไง ตรงไหน ตำแหน่งอะไร”

ประตูรั้วบ้านสวน รถของบ้านราชดำริแล่นมาจอดหน้าประตูรั้ว ในรถตอนหลังคุณสร้อยนั่งเชิดอยู่ ส่วนคุณสอางค์มีท่าทั้งโกรธทั้งเศร้า ประตูรั้วเปิดอยู่แต่ไม่มีคน นายยอดถาม “ประตูเปิดอยู่น่ะครับ ผมบีบแตรก่อนไหมครับ”
“ไม่ต้องพิธีรีตองมาก ขับเข้าไปเลย” คุณสร้อยสั่ง
นายยอดขับเข้าบ้าน คุณสอางค์และคุณสร้อยลงจากรถยืนมอง “จะดีเหรอ”
“ดีสิคะคุณพี่” คุณสร้อยเดินนำคุณสอางค์ตาม

ชานเรือนบ้านสวน คุณสอางค์และคุณสร้อยเดินมาหลังบ้าน เลียบเทอเรสเข้ามา คุณตาคุณยายนั่งอยู่บนยกพื้นที่นอกชานอุ่นเรือนกำลังหั่นผักลงแช่ในน้ำปูนใส ส่วนสาลินกับยายพิณเอาหัวผักกาดเค็มลงเรียงในกระด้งผึ่งแดด แล้วมานั่งข้างศรีจิตราที่กำลังหั่นผักเช่นกัน
“คุณแม่ขา ทำไมหัวไชเท้าเค็ม เขาถึงเรียกหัวไชโป๊ล่ะคะ”
คุณยายหมั่นไส้ “เพราะมันถูกลอกเปลือก ไม่นุ่งผ้ามั้งยะ มันถึงได้โป๊”
สาลินหัวเราะคิก ศรีจิตราขำ อุ่นเรือนอ่อนใจ คุณสอางค์และคุณสร้อยมาถึงเชิงบันได คุณสร้อยตาเบิกกว้าง
“ว้าย....พวกมันคุยกันเรื่องแก้ผ้าค่ะคุณพี่”
ที่ชานเรือน สาลินหยิบขิงในน้ำปูนใสที่จะทำซีเซ็กไฉ่ขึ้นมา “แล้วทำไมผักรวมดองที่แม่กำลังทำ ถึงได้เรียกซีเซ็กไฉ่ล่ะคะ หนูไม่เห็นมันจะเซ็กซี่ตรงไหน”
“เซ็กภาษาจีนลูก ไม่ใช่เซ็กภาษาฝรั่ง”
“ว้าย มันคุยเรื่องเซ็กต่อค่ะ เป็นจีนควบฝรั่ง”
คุณสอางค์ดมยาดม ตาผลเดินมาข้างหลังสองพี่น้อง “สวัสดีครับ”
คุณสร้อยตกใจ “ว้าย”
“มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ”
คุณสอางค์ย้อน “มาตอนนี้แหละ”
“งั้น.....ผมไปรายงานคุณท่านก่อน” ตาผลเดินนำสองสาวเข้ามา “คุณผู้หญิงบ้านราชดำริมาครับ”
คุณสร้อย คุณสอางค์ก้าวมายืนเชิด คุณสร้อยเชิดเต็มร้อย แต่คุณสอางค์ยังลังเล อุ่นเรือน ศรีจิตรา สาลิน ยกมือไหว้ คุณสอางค์เกือบร้องไห้จะเข้าไปกอด สาลินและศรีจิตรา แต่คุณสร้อยกรายแขนออกขวางไว้
“เอากองไว้ตรงนั้นล่ะย่ะ”
คุณยายหน้าบึ้ง คุณตาหนวดกระดิก ยายพิณขยับผ้าแถบ
“สวัสดีค่ะ คุณพ่อคุณแม่” คุณตา คุณยายรับไหว้คุณสอางค์ คุณสร้อยมองคุณสอางค์อย่างตำหนิ
อุ่นเรือนกล่าวต้อนรับ “คุณพี่เชิญนั่งในเรือนก่อนเถอะค่ะ”
“ไม่ล่ะย่ะ ฉันกลัวตัวเสนียดจังไรจะมาติดตัวฉัน”
สาลินโกรธจนขำ “คุณป้าขา ตัวเสนียดนี่หน้าตาเป็นยังไงหรือคะ”
“ยายสา จุ๊ๆๆๆลูก”
คุณสร้อยขยับตัวก้าวมา “อ้อ ยังดี ยังสอนลูกให้มีสัมมาคารวะ รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่”
คุณยายประชด “ย่ะ แต่หล่อนน่ะ คงไม่มีใครสอน ถึงได้ไม่มีสัมมาคารวะ ไม่รู้จักหัวหงอก หัวดำ”
คุณสร้อยและคุณสอางค์สะดุ้งเฮือก คุณตา คุณยาย ลุกมาเชิดไม่แพ้กัน
คุณตาพูดชัด “มีธุระอะไรก็ว่ามา”
คุณสอางค์เกริ่น “เอ้อ ดิฉันมาเรื่องยายศรี ยายสา กับคุณชายรองน่ะค่ะ”
สาลิน ศรีจิตรา มองหน้ากันอย่างงงๆ ศรีจิตราบีบมือสาลิน
คุณสร้อยเหน็บ “ข่าวในหนังสือพิมพ์มันบอกว่าหล่อน 2 คนน่ะ ยินดีพลีกายให้คุณชายรองเชยชมพร้อมๆกัน”
คุณสอางค์อธิบาย “เสด็จทรงกริ้วแหว ดิฉันถึงต้องมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น”
ศรีจิตราท้วง “คุณป้าขา ไปเชื่อหนังสือพิมพ์ทำไมคะ คุณรองบอกว่าจะแต่งกับยายสา ไม่ใช่หนู”
คุณสร้อยด่าว่า “ใช่ คุณชายพูดอย่างนั้น แต่หล่อนสองคนวางแผนอะไรไว้รึเปล่า พอเกิดเรื่องฉันคิดว่าจะถึงกับตัดพี่ตัดน้อง ที่ไหนได้มากอดกันหน้าระรื่น หรือว่าตกลงกันได้จะเป็นพระเพื่อนพระแพงยุคจรวดเหมือนในข่าว แม่พี่จะเป็นหลวง นังน้องจะเป็นน้อยงั้นสิ”
สาลิน ศรีจิตรา อุ่นเรือนพูดไม่ออก แต่คุณยายเต้นผาง “นี่แม่ผู้ดีแปดสาแหรกเก้าไม้คาน พูดอะไรให้เกรงหัวหงอกบ้าง”
“ฉันไม่เกรงทั้งหัวหงอกหัวดำนั่นแหละ ต๊าย...หลานทำเรื่องบัดสี กลับมายุยงส่งเสริม”
“ฉันไปส่งเสริมอะไรยะ”
“ก็เมื่อกี้ฉันได้ยินเต็ม 2 หู ต๊ายพูดกันให้โป๊ ให้ไปแก้ผ้า” คุณยายมองสาลิน สาลินมองกระด้งหัวไชโป๊ คุณสร้อยลอยหน้า “ซ้ำ...นังแม่ก็พูดเอง เซ็กจีน เซ็กฝรั่ง ดีนะยะ ไม่มีกามสูตร เซ็กแขก”
อุ่นเรือนมองศรีจิตรา ศรีจิตรามองผักในมือ ทุกคนโกรธจนขำ
สาลินอธิบาย “คุณป้าขา หนูกับแม่กับคุณยาย กำลังตากหัวไชโป๊ แล้วก็ทำซีเซ็กไฉ่กัน”
คุณสร้อย คุณสอางค์ชะงักหน้าแตก แต่คุณสร้อยก็ยังเชิดหน้า “แกอย่ามาทำตะแบงข้างๆ คูๆ ยังไงแกก็ตัวต้นเหตุแห่งความงามหน้า”
คุณยายชักโมโห “ใครกันแน่ยะที่ตะแบง ที่คุณชายรองมารักยายสาไม่ใช่เรื่องงามหน้า แต่เป็นเรื่องได้หน้าต่างหากล่ะยะ”
“อ้อ....ผู้ใหญ่ก็เป็นซะเอง ที่เลวว่าน่ารัก ที่เป็นกงจักรก็ว่าดอกบัว”
คุณตาโบกมือ ตาผลเข้าห้องไป คุณตาก้าวมา “นี่ไม่ต้องมาสำบัดสำนวน ที่หลานฉันทำอาจจะไม่ถูกหมด แต่ก็ไม่ได้ไปทำผิดคิดร้ายอะไร”
คุณยายสำทับ “คนที่เป็นผู้ใหญ่น่ะ มีอะไรก็ต้องเยือกต้องเย็น มาคิดอ่านแก้ไขกัน ไม่ใช่มาด่ากันฉอดๆ เอ๊ะ....หรือว่ายังไม่ใช่ผู้ใหญ่พอ เพราะยังไม่มีผัวกันทั้งคู่” คุณสร้อยสะดุ้งสุดตัว คุณสอางค์ยกมือทาบอก
สาลินหัวเราะพรืดหนึ่ง ศรีจิตรารีบตะครุบปากตัวเอง อุ่นเรือนกัดริมฝีปากกลัวหลุด
คุณสร้อยชี้นิ้วถลาเข้าไป คุณสอางค์ดึงไว้ คุณสร้อยหัวทิ่ม “อี... อีพวกไพร่ อีพวกอาซิ้มบ้านสวน ต่ำเหมือนเลนเหมือนตม”
คุณสอางค์ปราม “แม่สร้อย พอๆ”
ตาผลกลับมาข้างคุณตา คุณสร้อยหันมาเถียง “ไม่พอค่ะไม่พอ ปล่อยหนู” คุณสร้อยผลักคุณสอางค์หมุนคว้างไป หันไปหาคุณตาคุณยาย “หนูจะด่ามันให้” คุณสร้อยถลาไป หน้าชนเข้ากับกระบอกปืนยาว “เป็น...ชุด”
“เรอะ พ่อก็จะยิงเป็นชุดเหมือนกัน”
คุณสร้อยตาเหลือก คุณสอางค์ร้องวี๊ด อุ่นเรือน สาลิน ศรีจิตราตกใจ ยายพิณส่งสากให้คุณยาย
คุณสร้อยฉีกยิ้มขยับถอย โบกมือโบกไม้ “คุณตาขา คุณยายขา เราผู้ใหญ่กันแล้ว มีอะไรก็ต้องเยือกต้องเย็นมาคิดอ่านแก้ไขกันดีกว่านะคะ”
“ไม่เย็นแล้วโว้ย” คุณตานิ่ง
“ไม่แก้ ไม่ไขอะไรทั้งนั้น” คุณยายย้ำ
“ตาย! อีชาววังบางกระตุ๋ย” คุณตายิงปืนขึ้นฟ้าเปรี้ยง คุณสร้อยร้องกรี๊ดวิ่งเตะกระด้งกล้วยตากกระจาย คุณสอางค์วิ่งตามไป
คุณสร้อยวิ่งนำ คุณสอางค์วิ่งตาม อ้อมไปทางหลังบ้านที่รถจอด นายยอดยืนรออยู่ รถหันหัวพร้อมออกประตูอยู่แล้ว
“มีอะไรกันครับคุณท่าน”
“นายยอด ช่วยด้วย”
“รีบออกรถเลย”
คุณสอางค์ คุณสร้อยจะขึ้นรถ คุณตาคุณยายตามมาพร้อมทั้งกลุ่ม คุณตายิงปืนขึ้นฟ้า
นายยอดสะดุ้งโหยงรีบยกมือไหว้ “คุณตา คุณยาย อย่ายิงครับ ใจเย็น”
“ไม่เย็นแล้ว ไป ออกไปจากบ้านข้า อีผู้ดีตีนแดง” นายยอดขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที
ตาผลรีบวิ่งไปปิดประตูรั้ว ทุกคนมองหน้ากัน คุณยายยังถือสาก ทุกคนหัวเราะพรืดออกมาพร้อมกัน

ที่ไนท์คลับ “เดอะ คาสเซิล” โสภาพรรณประคองอัศนีย์มาที่โซฟายาว อัศนีย์ใช้ไม้เท้าช่วยเดิน “ระวังนะคะ”
ขาดคำโสภาพรรณก็หงายหลัง
อัศนีย์ร้องอุทาน ล้มทาบทับโสภาพรรณบนโซฟา “โอ้ย ขอโทษครับ ผมไม่น่าเลย”
“สุดแท้แต่คุณอัศนีย์เถอะค่ะ” โสภาพรรณหน้าแดง
อัศนีย์มองอย่างเผลอไผลหลงใหล โสภาพรรณตะลึง “คุณโสภาพรรณ คุณสวยเหลือเกิน”
“ขอบคุณค่ะ สุดแท้แต่คุณอัศนีย์เถอะค่ะ”
อัศนีย์ก้มลงจุมพิต โสภาพรรณระทวย ประตูเปิดผัวะออก วิรงรองเข้ามา “อาร์นี่ ว้าย”
โสภาพรรณเบิกตากว้าง ผลักอัศนีย์ลอยขึ้นทั้งตัวไปนั่งลงบนโซฟาเดี่ยวตรงข้าม แล้วลุกขึ้นเอียงอาย หน้า
แดง แล้วก้มหน้าปิดชายกระโปรงเกือบขาด
“ไม่มีอะไร คุณโสภาพรรณตัวเล็กนิดเดียว ประคองฉันไม่ไหว ก็เลยหกล้มแค่นั้นใช่ไหมฮะ คุณโสภาพรรณ”
“สุดแท้แต่คุณอัศนีย์เถอะค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” โสภาพรรณรีบออกจากห้องไป
“นี่หมอให้ออกจากโรงพยาบาลแล้วหรือคะ”
“โธ่.....ไม่เป็นอะไรมากซักหน่อย แล้วก็เป็นห่วงไนท์คลับด้วย เออ นี่คุณสาไปไหน”
“ตั้งแต่คืนเกิดเรื่อง ก็ไม่เห็นมาอีกเลย”
อัศนีย์ครุ่นคิด

ในห้องสมุด แว่นยืนเกาะเคาน์เตอร์ดวงตาเชื่อม สาลินยืนหลังเคาน์เตอร์ปั๊มบัตรยืมอยู่ พลางเหลือบมองหน้า
แว่น แล้วฝืนยิ้มนิดๆ
“ผมดีใจจริงๆ ฮะที่คุณกลับมา พอคุณไม่อยู่ผมก็ไม่มีกระจิตกระใจจะดูหนังสือ ไม่ทาน ไม่ดื่ม ไม่นอน ไม่ถ่าย”
“ค่ะ ฉันกลับมาแล้ว คุณเองก็รีบไปดูหนังสือและไปถ่ายทุกข์ได้แล้วนะคะ เพราะกลิ่นคุณเริ่มระเหยฉมออกมาทางผิวหนังแล้วค่ะ”
แว่นมีอาการเหมือนไม่ได้ยิน ยังคงมองสาลินตาเชื่อม บราลี ลลิตาเดินเข้ามานั่งร่วม
ลลิตาเหน็บ “ดีนะยะ อยากจะออกอยากจะเข้าทำได้ดังใจไปหมด เชอะ....ลองเป็นฉันซี ป่านนี้ต้องไปนั่งแคะขนมครกขายแล้ว”
บราลีซัก “นี่เธอเล่ามา มันยังไงกันแน่ เรื่องเธอ เรื่องพี่สาว เรื่องคุณชายรอง”
ขาดคำเสียงไม้เท้าเคาะกับพื้นห้องสมุดดังมา ทั้งหมดหันมอง อัศนีย์เดินเข้ามากลางโถงพร้อมไม้เท้า มองสาลิน อย่างไม่พอใจ “นี่คุณ....กลับมาทำงานที่นี่ได้ยังไง”
“อ๋อ.....คุณจินนี่บังคับบอสให้รับฉันกลับมาทำงานค่ะ”
“จินนี่อย่างนั้นหรือ แล้ว แล้วสัญญาของเราล่ะ”
“อ๋อ......สัญญามันจบลงตอนที่คุณพยายามลวนลามฉันแล้วล่ะ”
ลลิตา บราลี แว่นมองหน้ากัน “อีกแล้ว !”
“เซ็กซ่วล ฮาราสเมนท์” บราลีเสียงเข้ม
“เซ็กในที่ทำงาน”
“ไปทำงานวันเดียว โดนลวนลาม” แว่นแค้นจัดสหัสสา
“โอ ก็อต นี่คุณคงไปฟังคำใส่ไคล้ของคุณชายรอง ผมไม่ได้ล่วงเกินอะไรนะ ผมอุ้มคุณแล้วก็ปวดหลังจนล้มไปนอนข้างคุณ ไอ้เจ้าคุณชาย จู่ๆ ก็เข้ามาต่อยผมจนหลังเดาะ คอเคล็ด”
ไนเจล จิตริณีเดินมาด้านหลัง “ส่วนกรามหักนั่น น่าจะเป็นฝีมือผม”
อัศนีย์สะดุ้งหันไป เห็นจิตริณีกับไนเจลยืนอยู่ จิตริณีมองอย่างหมดเยื่อใยแกมสังเวช ไนเจลยังคงหึง
“อ้อ จินนี่”
จิตริณีทักอย่างเย็นชา “ไฮ อาร์นี่”
“นี่คุณสา ผมทำให้คุณหญิงกับคุณชายรองคืนดีกันได้ คุณต้องรักษาสัญญาซี”
“คุณมัวไปอยู่ที่ไหนมาคะ”
“ก็นอนอยู่โรงพยาบาลนะซี่”
สาลินถอนใจอย่างเสแสร้ง “มิน่าคุณถึงตกข่าว”
“ข่าวอะไรครับ”
“ก็ข่าวคุณชายรอง มาทาบทามขอฉันแต่งงานน่ะซี” สาลินรับสมอ้าง
อัศนีย์อ้าปากค้าง ลลิตา บราลียิ้มแป้น จิตริณีดีใจ
อัศนีย์ส่ายหน้าดิก “แค่นั้นคุณก็เชื่อหรือ ผู้ชายน่ะเวลาอยากได้ผู้หญิง จะพูดอะไรก็พูดได้ทั้งนั้น”
“ค่ะ แบบคุณใช่ไหมคะ”
“นี่....ผมขอเตือนไว้ คุณชายรองน่ะรักแต่คุณหญิงคนเดียวเท่านั้น” สาลินสะอึกอึ้ง ดวงตาไม่มั่นใจขึ้นมา “เรื่องเขามาขอคุณแต่งงาน ก็อาจเป็นแค่การโกรธกันไปงอนกันมาของเขากับคุณหญิงอีกก็ได้”
จิตรีณีท้วง “ลินซี่ อย่าไปฟังที่อาร์นี่พูดเลยค่ะ”
“โธ่ ฟังเถอะฮะ ฟังผมอีกซักคำถามนึง คุณชายรองเคยบอกรักคุณแล้วหรือยัง” สาลินแทบผงะ กระทบจุดอ่อนเข้าอย่างจัง อัศนีย์ยิ้มเยาะ “คงไม่ล่ะซี โธ่เอ๋ย.....น่าเวทนาเหลือเกิน” มีมือมาสะกิดไหล่อัศนีย์ อัศนีย์หันไปเห็นแว่นอยู่ตรงหน้า ดูเหี้ยมเกรียม ดวงตาวิกลจริต “วอท”
“แกนั่นแหละที่น่าเวทนา นี่แน่ะ” ขาดคำแว่นก็ต่อยโครมเข้าเต็มหน้าอัศนีย์ อัศนีย์หงายหลังผลึ่งไม้เท้ากระเด็นกระดอน ทุกคนชะเง้อดู แว่นหันมาหาสาลิน “ผมต้องปกป้องเกียรติของคุณครับ ลินซี่”
สาลินยังคงอึ้งอัดอั้น อัศนีย์สะบัดหน้าไล่ความมึนงง

ศาลาท่าน้ำ สาลินกลับมาจากทำงานเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้าน นั่งเหม่อมองกอผักตบชวาที่ออกดอกสีม่วงชมพูขาวพราวไปหมด ศรีจิตรา อุ่นเรือน คุณตา คุณยาย ยายพิณเดินเข้ามามองดูอย่างแปลกใจแล้วทั้งหมดขึ้นมาบนศาลา
“ยายสา” อุ่นเรือนเรียก
“ขา”
“ถ้าเสด็จประทานพระอนุญาต หนูจะแต่งงานกับคุณชายรองไหมลูก”
สาลินชะงัก เชิดหน้าน้อยๆ “ไม่คะ ไม่แต่ง”
“แล้วหนูจะให้เขาจูบฟรี ๆ เหรอ”
สาลินชะงัก ยกมือแตะปาก อุ่นเรือนเบื่อ คุณยายค้อน ศรีจิตรายิ้ม คุณตากลั้นหัวเราะ
“คิดว่าทำบุญทำทานไปค่ะ”
ศรีจิตราท้วง “แต่เราขาดทุนนะ ยายสา”
“หนูไม่ใช่ของซื้อของขายนะคะ”
คุณยายประชด “ย่ะ คนที่ขาดทุนคือฉันมากกว่า ฮึ หมดเปลืองข้าวสารไม่รู้กี่เกวียนกี่หาบ”
คุณตาเสริม “เออ....ไอ้เราก็คิดว่าจะได้เขยผู้ดีได้ถอนทุนคืนซะหน่อย”
สาลินขยับถอย รู้สึกว่าถูกรุม “ไม่เอาค่ะ หนูไม่อยากแต่งงาน หนูอยากอยู่คนเดียว”
“หญิงไม่อยากมีสามี หาในโลกนี้หาไหน” ศรีจิตราขึ้นกลอน
อุ่นเรือนต่อ “อันปวงบุปผามาลัย เกลียดแมลงว่าไซร้ไป่มี”
คุณตาเสริม “ควรจำธรรมดา นาไร่จักไม่รับไถใช่ที่”
“ฉันใดชาดานารีพึงมีสามีแนบตัว” คุณยายจบ
สาลินอ้าปากค้าง ทุกคนมองราวบังคับ ยายพิณขยับผ้าแถบ “ตกลงยอมให้ไถเถอะค่ะ ที่นาคุณสาน่ะ”
ทุกคนเอ็ด “ยายพิณ”
“ก็มันจริงนี้คะ อยู่แค่นี้เรียกซะตกใจ”
ทุกคนหันขวับมามองยายพิณว่าอันนี้ล้ำเส้นศีลธรรมอันดี ยายพิณทำไม่รู้ไม่ชี้ สาลินลุกออกจากศาลาไปทางสวนทันที
สาลินเดินปั้นปึ่งออกมาที่สวน คุณชายเล็กในชุดหมียืนลับๆ ล่อๆ อยู่ กระโดดมาขวางหน้าสาลิน “จ๊ะเอ๋”
“คุณพล อุ๊ย....ทำไมไม่เข้าไปในบ้านล่ะคะ ฉันจะได้แนะนำให้รู้จักพี่ศรีเสียที”
“อย่าเพิ่งเลยครับ”
“ทำไมล่ะ พี่ศรีกำลังอกหักนะคุณ”
“หรือฮะ”
“แต่ไม่ใช่จากคุณชายรองหรอกนะ พี่ศรีเขาไม่ได้รักคุณชายรองหรอก ฉันเข้าใจผิดไปเอง”
คุณชายเล็กตากระจ่างวูบ ยิ้มจนแก้มปริ “แล้วคุณศรีรักใครล่ะฮะ”
จังหวะนั้นศรีจิตราเดินตามมา แอบฟังทั้งคู่คุยกัน สีหน้าสลดไปนิดเพราะยังเข้าใจว่าคุณชายเล็กรักสาลิน
“นี่.....คุณห้ามไปบอกใครนะ พี่ศรีเขารักคุณชายเล็ก”
“เหรอครับ”
“แต่อีตาคุณชายเล็กเพื่อนคุณน่ะ ตาไม่มีแวว ดันไปรักคนอื่นอยู่ เห็นว่าเป็นยายประแหลดอยู่แถวบ้านสวน พี่ศรีอกหักเลยระเห็จออกจากวัง”
“พี่ศรีบอกคุณอย่างนั้นหรือฮะ” ศรีจิตราแอบหัวเราะ
“ฮื่อ อีตาคุณชายเล็กนี่คงตาถั่ว”

อ่านละคร สะใภ้จ้าว ตอนที่ 22/5 วันที่ 11 พ.ย. 58

ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทประพันธ์โดยรจนา
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว บทโทรทัศน์โดย วุสิทธิชัย บุณยะกาญจน
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว กำกับการแสดงโดย ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว แนวโรแมนติก-คอมเมดี
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่อง สะใภ้จ้าว ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง สะใภ้จ้าว นักแสดงนำ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์
ที่มา ไทยรัฐ