อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 6 วันที่ 1 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 6 วันที่ 1 ธ.ค. 58

อาการเจ็บแผลทำให้ลีลาตักข้าวไม่ถนัด นรุตม์เห็นแล้วจับมือเธอไว้บอกให้เลิกดื้อ เธอดึงมือออกแล้วประชดไม่หิว ชายหนุ่มหมั่นเขี้ยวจับหัวเธอโยกไปมาหาว่าดื้อ หญิงสาวใจวูบไหว ทั้งสองชะงักสบตากันนิ่ง ไต้ก๋งเข้ามาแซว จ้องกันขนาดนี้ระวังจะท้อง ทั้งสองผละออกจากกันเขินๆ ไต้ก๋งตั้งใจจะบอกว่าข้าวต้มบนเตาไหม้แล้ว นรุตม์นึกได้รีบไปยกหม้อลง

ลีลาขอบคุณไต้ก๋งที่ช่วยเหลือ เขาบอกว่าฟ้าแบบนี้คงมีเรือออกมารับไม่ได้ ต้องนอนสักคืนให้ทานยาเมาเรือไว้ด้วย แล้วถามอยากโทร.บอกคนที่บ้านไหม เธอส่ายหน้าไม่อยากให้ห่วง



แดนมาถึงกระบี่ คุยกับเจ้าหน้าที่ตำรวจรู้ว่าพวกเขายังไม่เจอนรุตม์ ไม่ทันไรภารดีโผล่มาถามลีลาอยู่กับนรุตม์ใช่ไหม แดนงงกับการมาของเธอแต่ก็รับว่าใช่ เธอจึงบอกเขาว่าลีลาบาดเจ็บ แดนตกใจเผลอเขย่าไหล่เธอถามลีลาเป็นอะไร เธอมองความกราดเกรี้ยวของเขาอึ้งๆ

ทุกคนในบ้านเครียดแม้แต่กัลยาก็แอบมาสวดมนต์ไหว้พระ เพ็ญเข้ามาเจอถามเป็นห่วงนรุตม์หรือ กัลยาว่าตนไม่ใช่ยักษ์มารที่จะไม่รู้สึกอะไรเวลาคนในครอบครัวมีปัญหา เพ็ญแย็บ

“ถ้าครั้งนี้คุณรุตม์ต้องจากไปจริงๆก็คงน่าสงสาร นะคะ เพราะเขาไม่มีโอกาสได้รู้ว่าคุณห่วงเขา คำว่าแม่...ที่ใช้เรียกผู้หญิงสักคนโดยที่ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันมันต้องมีความรักและศรัทธามากแค่ไหน ถึงจะทำให้ผู้ชายคนนึงเรียกคุณว่าแม่ได้อย่างเต็มใจ คุณเคยคิดไหมคะ”

“ฉันคงไม่รู้สึกเกลียดขนาดนี้หรอกถ้ามันไม่คิดทำร้ายพี่น้อง แย่งชิงสมบัติ...กาฝาก”

เพ็ญเห็นกัลยาอารมณ์ขึ้นจึงเตือนว่ามันไม่เสียหน้าถ้าจะลองพิจารณาว่าที่ผ่านมานรุตม์เคยทำร้ายพี่น้องหรือทำอะไรที่เป็นการแย่งชิงบ้าง ที่เกลียดเพราะฟังคนอื่นพูดมาอีกที กัลยาอ่อนลงเชื่อคนพูดหวังดี เพ็ญยิ้ม

ขอให้พิจารณาเหตุผลว่ามันคือความหลงที่ทำให้เห็นผิดเป็นชอบไหม

“ก็ไม่ต่างกันนักหรอกนะเพ็ญ ตะบี้ตะบันเชื่อว่ามันดี สักวันจะต้องเสียใจ” กัลยาย้อน

“คำพูดจะปั้นแต่งให้สวยหรูดูดีเท่าไหร่ก็ได้ แต่การกระทำมันไม่ใช่ สติกับปัญญาเราจะชี้ให้เห็นเองค่ะว่าคนแบบไหนที่เราควรจะเชื่อและเดินตาม ลองนั่งสมาธิตามดูลมหายใจไหมคะ เผื่อจะได้เห็นความจริงบ้าง”

กัลยายังเชื่อมั่นตัวเอง หาว่าเพ็ญคิดสะกดจิต ตนคิดเองเป็น ตนรู้จักลูกทุกคนดี เพ็ญรับคำยิ้มๆรู้ว่าเจ้านายดื้อจะเปลี่ยนอคติมันยาก

ooooooo

กลางดึกบนดาดฟ้าเรือ ลีลาปีนขึ้นมาเห็นนรุตม์นั่งกึ่งนอนมองฟ้าอยู่ก็ชะงักทำทีบอกเขาว่าออกมารับลมทั้งที่ความจริงเธอตามหาเขา นรุตม์ดักคอเป็นห่วงตนหรือ เธอกลบเกลื่อนว่าบนเรือมีแต่คนที่ไม่รู้จัก ห่วงความปลอดภัยตัวเองมากกว่า นรุตม์อมยิ้มเปลี่ยนมาถามปวดแผลไหม

ลีลาตอบว่าปวดทนไหวและทานยาแล้ว เธอมองมือนรุตม์ที่พันผ้าพันแผลไว้อย่างรู้สึกประทับใจไม่หาย ถามเขาเจ็บมากไหม เขาล้อว่าไม่เจ็บแต่ขึ้นฝั่งต้องฉีดวัคซีนเพราะคนกัดดุมาก หญิงสาวถลึงตาใส่โต้ตนดุแต่ไม่ลอบกัดใครเหมือนที่เขาโดน ทำเอาชายหนุ่มสะอึก

ด้วยที่ณรัลแอบฟังเพ็ญคุยกับกัลยาในห้องพระก็ไม่พอใจ ดักต่อว่าเพ็ญคิดจะดันนรุตม์ให้เป็นลูกรักเพราะหวังเกาะความสบายหรือ เพ็ญแย้งว่าอยากให้ทุกคนเป็นลูกรักและรักสามัคคีกัน เขาเป็นพี่ควรจะปกป้องน้องๆ ณรัลโต้นรุตม์ไม่เคยเห็นตนเป็นพี่ คอยยุให้พ่อเกลียดตน

“คุณศิริไม่ใช่คนหูเบา ท่านตัดสินคนจากความประพฤติไม่ใช่ลมปากนะคะ”

“ไม่ใช่เพราะผมเลว แต่เพราะพ่อลำเอียง ไม่ว่าผมจะทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจพ่อ”

เพ็ญพยายามเตือนว่าถ้าเขาทำถูกต้องพ่อก็จะปกป้องไม่ให้ใครทำร้ายเขา ณรัลไม่พอใจหาว่าทั้งพ่อและเพ็ญไม่เคยเข้าข้างตนเลย เพ็ญอ่อนใจยากเกินจะกล่อมเกลา

ด้วยเพราะฝนตกทำให้เจ้าหน้าที่ออกไปตามหานรุตม์กับลีลาไม่ได้ เจอแต่เรือที่ถูกยิงเครื่องยนต์ แต่ก็ติดต่อกับไต้ก๋งเรือที่ช่วยนรุตม์ได้ พรุ่งนี้เรือลำนั้นถึงจะกลับเข้าฝั่ง ภารดีกลัวสองคนอยู่ด้วยกันเหวี่ยงวีนจะออกไปรับนรุตม์เดี๋ยวนี้ จึงไปหาเช่าเรือเอง คนเรือเห็นเป็นหญิงสาวสวยคิดไม่ดีอาสารับจ้างพาไป แดนตามมาช่วยได้ทันและโวยอยากโดนโทรมหรือทำไมไม่คิดบ้าง...ภารดีจ๋อยแต่ยังวางท่า แดนหมั่นไส้แกล้งจะทิ้งกลับรีสอร์ตที่พัก ภารดีต้องวิ่งตาม

ด้านบนเรือมีฝนโปรยปราย นรุตม์ให้ลีลาเข้าไปนอนในเก๋งเรือเกรงจะไม่สบาย ลีลาเห็นเขาจะออกไปนอนข้างนอกจึงดึงให้เข้ามานอนข้างในอ้างว่ากลัว เขายิ้มรู้ทันจึงบอกจะนั่งเฝ้า เธอพยักหน้ากวนกลับว่ามันก็สมควร...

นรุตม์เอ่ยถามทำไมถึงช่วยตน ลีลาไม่ตอบปัดว่าง่วงแล้วล้มตัวนอนทำเป็นหลับ เขาเข้ามาห่มผ้าให้แล้วกระซิบข้างหูเธอ “ขอบคุณนะครับที่เป็นห่วงผม”

ใจลีลาเต้นตึกๆเปลือกตาขยับยุกยิก นรุตม์ยิ้มขำๆ

ความรู้สึกรักชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่แดนกับภารดีต่างร้อนใจ พยายามโทร.หาทั้งสองคนแต่ไม่สามารถติดต่อได้ แดนแกล้งเหน็บภารดีว่าคนสำคัญของเธอจงใจไม่ให้ติดต่อได้ หญิงสาวเชิดหน้ารับ

“ใช่ ฉันกลัว กลัวผู้หญิงคนนั้นเขาใช้เล่ห์เหลี่ยมมากมายเพื่อปั่นหัวผู้ชายบ้านเดชาเลิศรัตน์ทุกคน ผู้หญิงคนนั้นหว่านเสน่ห์กับทุกคน” แดนแย้งไม่จริง “เขาเป็นมือที่สามของชีวิตคู่ของศิรินธารกับหาญกล้า เขาปั่นหัวให้พี่ณรัลกับหาญกล้าต่อยกัน แล้วที่เขาเชือดข้อมือ ฉันว่ามันก็แค่ละครฉากนึง ผู้หญิงคนนั้นเข้มแข็งเกินกว่าจะคิดฆ่าตัวตายด้วยเรื่องปัญญาอ่อนแบบนั้น คุณรู้ดีคุณแดน ว่าที่ฉันพูดทั้งหมดมันเป็นความจริง”

แดนก็คิดแต่ไม่ยอมรับ เถียงว่าลีลาไม่ใช่ผู้หญิงสนุกกับเรื่องสกปรกแบบนั้น เธอต้องมีเหตุผล เขาแกล้งเดินเข้าใส่ภารดีจนเธอถอยกรูดติดขอบสระ แต่ก็ยังเถียงกลับว่านรุตม์เป็นคนดีมีค่าสำหรับตนไม่คู่ควรกับลีลา แดนหาว่าคนดีที่ถูกไล่ยิงชีวิตไม่น่าจะขาวสะอาด หญิงสาวแว้ดอย่ามาตัดสินถ้ายังไม่รู้จักนรุตม์ แดนโต้เธอก็ไม่รู้จักลีลาดีเหมือนกัน สองคนเถียงกันจนหญิงสาวพลัดตกสระ ชายหนุ่มหัวเราะร่า

คืนนั้นลีลานอนกระสับกระส่ายเพราะแผลเริ่ม อักเสบ พลิกตัวมาเห็นนรุตม์นอนอยู่ไม่ห่างนัก จึงเอื้อมมือไปแตะปลายนิ้วเขาด้วยสายตาปวดร้าว พอจะดึงมือกลับนรุตม์คว้ามือเธอไว้ เธอจะดึงออกก็รู้สึกเจ็บแผล เขาเอ็ดถ้าไม่ดื้อก็ไม่เจ็บ เธอเหน็บศัตรูไม่จับมือกัน เขาย้อนถามแล้วเราเป็นศัตรูกันหรือ เธอดึงมือออกพลิกตัวหันหลังให้ไม่ตอบ สะกดกลั้นความเสียใจไว้

ooooooo

รุ่งเช้า แดนออกไปท่าเรือฝากโน้ตไว้กับพนักงานให้ภารดี แต่ปรากฏว่าเจอเธอไปยืนรออยู่ก่อน เพราะรู้แกวว่าจะถูกทิ้ง เขากลัวจะเห็นความจริงว่าผู้หญิงที่เขาปกป้องเละเทะแค่ไหน แดนโกรธบีบแขนภารดีพูดใส่หน้าว่าลีลาไม่มีวันทำแบบนั้น

ด้วยพิษไข้ที่เกิดจากการอักเสบของแผลทำให้ลีลาเพ้อเรียกหาพ่อ ตนขอโทษ พ่ออย่าขังตน...นรุตม์สะดุ้งตื่นปลุกเธอแล้วต้องตกใจที่ตัวเธอร้อนจัด หญิงสาวดิ้นไปมา ไต้ก๋งเกรงจะทำให้กระเทือนแผล นรุตม์จึงดึงเธอขึ้นมากอดไว้ พยายามปลุกให้รู้สึกตัว เธอร้องว่าเธอกลัวๆ

“ไม่ต้องกลัวนะผมอยู่นี่ ผมจะพาคุณกลับบ้าน” นรุตม์หันไปถามไต้ก๋งอีกนานไหมจะถึงฝั่ง เขาบอกว่าไม่เกินชั่วโมง

ไม่นานก็ได้ยินเสียงเรือเทียบ ไต้ก๋งเกรงจะเป็นคนร้าย พอดีมีเสียงแดนและภารดีร้องเรียก นรุตม์จึงบอกว่าเพื่อนตนเอง ทั้งสองขึ้นเรือมาเห็นภาพนรุตม์กอดลีลาก็ยืนอึ้ง

ในขณะที่ณรัลหัวเสียฟังลูกน้องรายงาน วิทยาเข้ามาบอกว่าตอนนี้เจอเรือที่นรุตม์ใช้หนีคนร้ายแล้ว วันนี้ทีมค้นหาจะออกหาให้กว้างขึ้น ณรัลเข่นเขี้ยว...ลูกรักหายตัว พ่อคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆจนกว่าจะเจอศพมัน...วิทยาลอบมองคิดจะแอบค้นเบอร์ในมือถือเขา

เมื่อเจ้าหน้าที่พานรุตม์และลีลาขึ้นฝั่งได้ นรุตม์อุ้มลีลาขึ้นรถพยาบาลแล้วจะก้าวขึ้นตาม แต่แดนขวางบอกเขาหมดหน้าที่แล้ว นรุตม์ไม่ยอมเกิดการกระชากคอเสื้อกันไปมา ภารดีตกใจโวยให้เลิกบ้ากันได้แล้ว อยากให้ลีลาตายก่อนหรืออย่างไร นรุตม์ประกาศกร้าวจะต้องเห็นว่าลีลาปลอดภัยดีถึงจะยอมวางมือ แดนสบตาภารดีและเจ้าหน้าที่จำต้องยอมปล่อยให้นรุตม์ไปด้วย

ณรัลเห็นว่ามิสเตอร์เฉินส่งข้อมูลการร่วมทุนมาแล้วจึงขอศิริดำเนินการแทนนรุตม์ แต่ศิริปฏิเสธให้รอนรุตม์กลับมา ณรัลติงช้าไปจะเสียโอกาส ศิริดักคอทำให้ณรัลตากร้าวด้วยริษยา

“พ่อจะดีใจกว่านี้ถ้ารัลจะเห็นความสำคัญของคำว่าโอกาสจริงๆ วันนี้มีโอกาสให้เรียนรู้และปรับปรุงแต่ไม่รักษาไว้ พรุ่งนี้ก็อาจจะหมดโอกาสและหมดทุกอย่างในชีวิตก็ได้”

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 6 วันที่ 1 ธ.ค. 58
ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ