อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 7 วันที่ 2 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 7 วันที่ 2 ธ.ค. 58

“พ่อจะดีใจกว่านี้ถ้ารัลจะเห็นความสำคัญของคำว่าโอกาสจริงๆ วันนี้มีโอกาสให้เรียนรู้และปรับปรุงแต่ไม่รักษาไว้ พรุ่งนี้ก็อาจจะหมดโอกาสและหมดทุกอย่างในชีวิตก็ได้”

สองหนุ่มกระวนกระวายอยู่หน้าห้องผ่าตัดเพราะแผลลีลาติดเชื้อ ภารดีชวนนรุตม์กลับไปพักผ่อน แต่เขาไม่ไปจนกว่าลีลาจะออกจากห้องผ่าตัด แดนไม่พอใจนรุตม์ไม่สน วัลภากับฤดีมาถึงพอรู้อาการลีลาก็ห่วงจะทำให้เกิดแผลเป็น แดนบอกว่าได้ให้หมอทำศัลยกรรมเลย สองเพื่อนค่อยโล่งอก...ไม่ทันไรหมอออกมาบอกว่าปลอดภัย แดนโทร.รายงานดล ขณะนั้นดลมาหาชลัมภ์ที่บ้านได้ยินเสียงโวยวายตามด้วยเสียงมัสยาว่าไปไม่ได้ ดลรีบเดินเข้ามา ชลัมภ์ยื้อจะไปเยี่ยมลีลา ดลรีบห้ามถ้าไปมีแต่จะทำให้ลีลาเดือดร้อน ชลัมภ์แทบคลั่งกับสภาพตัวเอง

ดลปลอบ “คิดสิถ้าศิริรู้ว่าพี่ยังอยู่ คนที่ลำบากคือลี เงินกับอำนาจของเขาทำลายชีวิตพี่มาแล้ว อยากให้ลีต้องเป็นเหมือนพี่หรือไง...ตอนนี้ลีปลอดภัยแล้วแต่ต้องพักฟื้น ถ้าลีรู้ว่าพี่หาเรื่องใส่ตัวก็ทำให้ลูกเป็นทุกข์เปล่าๆ อยู่เฉยๆเชื่อฉันนะ”



ชลัมภ์ได้สตินิ่งอึ้ง มัสยาโล่งใจที่เขายอมสงบ...ด้านลีลาฟื้นขึ้นมาพบแดนเฝ้าอยู่ เธอนึกได้ถามหานรุตม์ปลอดภัยหรือไม่ แดนน้อยใจ วัลภากับฤดีเดินมาข้างเตียง บอกนรุตม์ปลอดภัยดีและกลับมาพร้อมกัน แดนส่งมือถือที่ตำรวจเก็บได้ให้ ลีลาอยากถามอีกแต่เกรงใจแดน วัลภากับฤดีถือโอกาสกลับไปดูร้าน แดนมองจ้องลีลาจนเธอเอ่ยปาก...อยากถามอะไรก็ถามมา

“เรารู้ว่าหาญกล้าไม่ใช่เป้าหมายของลีแต่เป็นเดชาเลิศรัตน์...เพราะคุณลุงชลัมภ์ใช่ไหม”

ลีลาอึ้งคิดว่าคงปิดแดนต่อไปไม่ได้เสียแล้ว แดนดักคอ ถ้าเจ็บแค้นแทนพ่อตนเข้าใจ แต่ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอจะไปสู้กับพวกเงินล้นฟ้าอย่างนายศิริ มันก็เหมือนพาตัวเองไปตาย

“ต่อให้ต้องตายเราก็จะทำ เราอยากให้พ่อหมดห่วง...”

“คุณลุงเป็นอะไร บอกเรามาสิลี คุณลุงเป็นอะไร”

ลีลากล้ำกลืนความเจ็บปวดตัดสินใจคงต้องเล่าทุกอย่างให้แดนฟัง

ooooooo

แม้จะยังไม่ยอมรับแต่กัลยาก็ทำอาหารมากมายเมื่อรู้ว่านรุตม์กำลังกลับ ณรัลมาถึงเข้าไปอ้อนกอดกัลยาเหมือนเคยถามมีโอกาสพิเศษอะไรถึงเรียกให้ตนรีบกลับมา กัลยาบอกยังไม่รู้ข่าวอีกหรือ ณรัลกำลังถามว่าข่าวอะไร เสียงนรุตม์ดังขึ้น “ผมกลับมาแล้วครับ...”

ณรัลหันขวับมามองอึ้งที่นรุตม์ไม่มีการบาดเจ็บใดๆ ศิริทักปลอดภัยกลับมาก็ดีแล้ว กัลยาเหน็บ “แกนี่มันดวงแข็งจริงๆนะ กลับมาครบสามสิบสอง”

ศิรินธารดีใจที่เขาปลอดภัย มีเพียงณรัลที่ยังอึ้งจนศิริเรียกให้รู้ตัว เขาจึงเอ่ยปากว่ากลับมาก็ดีแล้วทุกคนเป็นห่วง นรุตม์สะกดใจกล่าวขอบคุณ หาญกล้าลอบมองสีหน้าณรัลอย่างสงสัย

ค่ำนั้นนรุตม์สับสนว้าวุ่นใจเข้ามาคุยกับเพ็ญในห้องพระ “ผมเคยมั่นใจว่าเขาดี แต่การกระทำหลายๆอย่างก็รู้สึกว่าเขาร้ายกาจ แต่เขากลับทำเหมือนว่าตายแทนเราได้ ผมไม่รู้ว่าเขาดีหรือร้ายกันแน่”

“ความรู้สึกแรกที่เจอเขาล่ะคะ คุณรุตม์คิดว่าเขาเป็นคนแบบไหน”

นรุตม์คิดว่าเขามีน้ำใจช่วยเหลือคนอื่นโดยไม่มีข้อแม้ เพ็ญย้อนถามคิดว่านั่นใช่ตัวจริงเขาไหม นรุตม์คิดว่าใช่ เพ็ญให้แง่คิด “โลกนี้ไม่ได้มีแค่สีขาวกับสีดำนะคะ ในสีขาวก็อาจมีสีดำปนให้มันเป็นสีเทาๆ เราทุกคนมีเหตุผลในการกระทำต่างกัน แต่ทุกการกระทำมีเหตุผล เพียงแต่เราไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องอะไร”

นรุตม์อยากช่วยแต่ไม่รู้ควรทำอย่างไร เพ็ญแนะนำถ้าเราตัดสินโดยไม่รู้เหตุผลก็กลายเป็นใส่สีดำเข้าไปในชีวิตเขาเพิ่ม จากเทามันก็จะกลายเป็นสีดำยากจะแก้ไข นรุตม์ถามถ้าจะใส่สีขาวเพิ่มให้สักวันมันจะเป็นสีขาวไหม เพ็ญตอบว่าอาจจะแต่ต้องขาวขึ้นแน่ถ้าเราไม่ย่อท้อ

ขณะเดียวกัน ลีลาคิดถึงความห่วงใยของนรุตม์ตอนอยู่บนเรือจนว้าวุ่นใจไม่แพ้กัน วัลภากับฤดีถือถุงขนมเปิดประตูเข้ามา ลีลามีสีหน้าผิดหวังจนสองเพื่อนแซวแล้วถามจริงจังว่า ทำไมถึงเอาตัวไปรับกระสุนแทนนรุตม์ เธอปัดไม่ทันคิดทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก สองเพื่อนยิ้มไม่เชื่อ

“มันแปลกตรงนี้ คุณรุตม์น่ะลูกศัตรูพ่อแกนะเว้ย ถ้าเขาสิ้นฤทธิ์สักคน เรื่องจะเล่นงานนายศิริรับรองฉิว นี่ไปปกป้องเขาเฉย ไม่เกลียดเขาแล้วเหรอ” ฤดีข้องใจ

ลีลาสวนไม่ได้เกลียด วัลภาแทรกไม่เกลียดก็รัก ฤดีตบโต๊ะว่าพูดได้ตรงใจ สองเพื่อนเค้นถามลีลารู้สึกอย่างไรกับนรุตม์ เธอนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะตอบว่า ตนยอมตายดีกว่าทรยศพ่อ...สองเพื่อนสบตากันอย่างไม่สบายใจ แล้วทั้งสองก็กลับไปเพราะพรุ่งนี้มีงาน ลีลานอนมองมือถือด้วยใจที่เฝ้ารอใครบางคนโทร.มา

ในคืนเดียวกัน แดนช่วยลีลาค้นเรื่องราวสามีป้านุชว่าทำไมถึงผูกคอตายในที่ก่อสร้างบนเกาะนั่น ดลเข้ามาจะคุยเรื่องลีลา แดนรีบปิดจอแล้วเอ่ยถามทำไมไม่ประกาศตัวไปเลยว่าเราเป็นฝ่ายลีลา บารมีพ่อจะได้ปกป้องเธอ

ดลอธิบายว่าการเป็นคนที่ไม่มีใครรู้จักมันปลอดภัยที่สุดแต่ถ้าจำเป็นตนก็ต้องทำ แดนสงสัยว่ามีอะไรซับซ้อนพ่อถึงไม่อยากให้ลีลาเข้าใกล้พวกศิริ ดลปัดเป็นเรื่องในอดีตที่ไม่อยากพูดถึงอีก แดนจึงมั่นใจว่าถ้าพ่อรู้ต้องขัดขวางไม่ให้เขาช่วยลีลาแน่

ในคืนนั้น นรุตม์อดใจไม่ไหวแอบมาเยี่ยมลีลา เห็นเธอนอนก็นั่งกุมมือเธอฟุบหลับไปจนใกล้สว่าง วัลภาเข้ามาต้องชะงักกับภาพที่เห็น นรุตม์สะดุ้งลืมตามาเห็นรีบแก้ตัวว่ามาเยี่ยม วัลภาแย็บรู้สึกผิดหรือ เขาส่ายหน้าบอกเพราะเป็นห่วง วัลภาแหย่อีกว่ามันก็เป็นความรับผิดชอบของเขาอยู่แล้ว นรุตม์แย้งว่าไม่ได้มาเพราะความรับผิดชอบ แต่อยากดูแลเธอ

“แม่กับน้องคุณคงไม่พอใจที่คุณต้องมารับผิดชอบดูแล...คนอื่น”

“คุณลีเป็นคนสำคัญสำหรับผม” วัลภาแกล้งถามแล้วยังไง นรุตม์ย้อนถามเธอจะทำอย่างไรกับคนที่สำคัญ เธอตอบว่าต้องรักษาไว้ไม่ให้หลุดมือไป นรุตม์ยิ้มที่เธอก็รู้คำตอบแล้ว

วัลภาถอนใจเพราะเรื่องของทั้งสองมันยาก นรุตม์ตั้งใจว่ายากแค่ไหนก็จะลอง วัลภาย้ำว่าผลของมันอยู่ที่ความจริงใจของเขา ตนไม่คิดขัดขวาง ชายหนุ่มแปลกใจนิดๆ แล้วขอตัวกลับ...ภายในห้องเงียบลง วัลภาเอ่ยลอยๆ ได้ยินหมดแล้วใช่ไหม ลีลาหันมาถามทำไมถึงถาม เพื่อนสาวยิ้มอ่อนโยน เพราะตนรู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับเขา เลยอยากรู้ว่าเขาคิดอย่างไรกับเธอ

“คำพูด เราจะแต่งเติมมันยังไงก็ได้” ลีลาทำปากแข็ง

“แต่เจ๊เห็นสายตาที่จริงจังของเขา เอาเป็นว่าตอนนี้เรารู้แล้วว่าเขาคิดยังไง ลีจะจัดการเรื่องนี้ยังไง” เห็นลีลาถอนใจจึงเตือน “ทุกปัญหามันมีทางออกเสมอ ค่อยๆใช้เวลาพิจารณามัน”

ooooooo

เช้าวันใหม่ หาญกล้าพยายามโทร.เช็กจนรู้ว่าลีลาเข้ารักษาตัวโรงพยาบาลไหน ลำไพรได้ยินไม่ยอมให้เขาไปจึงโดนตบคว่ำชี้หน้าว่าเธอไม่มีสิทธิ์ หญิงสาวโกรธทวงสิทธิ์ความเป็นเมียคนหนึ่ง กลับยิ่งโดนกราดเกรี้ยวผลักล้มไป ทำให้เธอเก็บกดเจ็บแค้น

ที่ลานจอดรถคาสเทิล คนร้ายดักทวงเงินจากณรัลแต่เขาไม่ยอมจ่ายเพราะทำงานไม่สำเร็จ คนร้ายจึงขู่จะไปรับเงินทางนรุตม์ เขาคงยินดีจ่ายถ้าตนบอกว่าใครจ้างวาน วิทยาแอบถ่ายคลิปส่งให้นรุตม์...นรุตม์ดูภาพกับธีรวัฒน์ด้วยความข้องใจว่าใครส่งมา เพราะเช็กต้นทางเป็นเบอร์ที่ปิดการใช้งานแล้ว นรุตม์มองคนในคลิปแล้วจำได้ว่าเป็นคนที่ไล่ยิงตนบนเกาะ

นรุตม์เดินครุ่นคิดเรื่องต่างๆ ศตวรรษกลับจากต่างประเทศแอบเข้าล็อกคอ นรุตม์ตกใจหันมาเงื้อหมัด เขาร้องห้ามลั่น แล้วบอกว่าอุตส่าห์ล้มทริปเที่ยวเพราะข่าวพี่ถูกยิง แต่กลับไม่เห็นเป็นอะไร แถมถูกพ่อจับนั่งอบรมอยู่นาน พอมีโทรศัพท์จากป้าเพ็ญบอกว่าแม่กับน้องไปเยี่ยมคนที่ช่วยพี่ พ่อก็ตกใจผลุนผลันออกไป ตนเลยจะมาขอกลับบ้านด้วย ไม่ทันจะพูดจบนรุตม์เดินไปเสียแล้ว ศตวรรษงงอะไรกันนักหนา

นรุตม์โทร.กลับไปถามเพ็ญได้ความว่า ศิรินธารโวยวายว่าหาญกล้าไปหาเมียน้อย กัลยาห้ามเท่าไหร่ก็ไม่ฟังจึงตามไปด้วย ตนกลัวมีเรื่องเลยโทร.บอกศิริ...ด้านศิริมาถึงโรงพยาบาล เวลาเดียวกับที่ดลมาถึง ดลถามเขามาทำไม ศิริไม่ตอบเดินเครียดเข้าไป ดลเอะใจจะเกี่ยวข้องกับลีลา

ลีลากำลังนั่งกึ่งนอนบนเตียง หาญกล้าเข้ามาถึงปรี่จับมือเธอถามอาการอย่างห่วงใยและว่าตนทำทุกอย่างตามที่เธอต้องการแล้ว ลีลาโต้เขาทำเพื่อเอาตัวรอดไปวันๆ ไม่ได้ตั้งใจทำเพื่อตน หาญกล้าชะงักรู้สึกว่าลีลาเปลี่ยนไป หาว่าเป็นเพราะนรุตม์จะขึ้นมาเป็นจีเอ็มจึงยอมเสี่ยงตายเพื่อจับเขา ลีลาตอกกลับอย่าคิดว่าตนจะชอบใช้ทางลัดเหมือนเขา ตนมีทุกอย่างเพราะสร้างเอง

หาญกล้าหน้าเสีย ทันใดศิรินธารเปิดประตูผลัวะเข้ามา กัลยารีบถามหาญกล้ามาทำอะไรที่นี่ เขาแก้ตัวว่ามาเยี่ยมลีลาในฐานะลูกค้าแต่ศิรินธารกราดเกรี้ยวด่าว่าลีลาหลอกล่อเขามา ลีลามองกัลยาแกล้งว่ากระทบ ว่าอบรมกันมาดีกิริยาแบบนี้คาดว่าลูกไม้หล่นใต้ต้น กัลยาจี๊ดย้อนให้

“เห็นลูกไม้อย่างเธอ ฉันก็อยากเห็นต้นไม้ที่ให้ผล แต่ดูจากพฤติกรรม สงสัยว่ารากเหง้าของเธอคงจมปลักอยู่ลึกมาก จะโผล่ขึ้นมาให้รู้จักความละอาย คงจะยากจริงๆ”

“ละอาย...ดิฉันจะรู้สึกเฉพาะกับคนดีๆเท่านั้นล่ะค่ะ”

ศิรินธารโกรธหาว่าก้าวร้าวแม่ ลีลาพูดกับกัลยาตนป่วยเพราะช่วยลูกชายเธอ ถ้ารู้จักมารยาทอยู่บ้างก็ช่วยเอาลูกสาวออกไปอย่ามาโหยหวนร้องหา...ลีลาทำปากคำว่าผัว ศิรินธารถลาจะเข้าตบ หาญกล้าคว้าตัวไว้ เธอโวยลั่นให้ปล่อย ศิริก้าวเข้ามาพร้อมดล สั่งเสียงเฉียบให้หยุด ดลแกล้งเปรยว่าคนมาเยี่ยมลูกสาวตนหนาแน่น กัลยาชะงักไม่เชื่อว่าลีลาเป็นลูกเขา ดลจึงเฉลยว่าเธอเป็นลูกบุญธรรม ลีลามองดลด้วยสีหน้าฉงน

นรุตม์รีบร้อนจะเข้าลิฟต์โรงพยาบาล ภารดีตามมาขวางไม่ให้เขาไปหาลีลา ชายหนุ่มชักไม่พอใจยื่นคำขาดอย่าข้ามเส้นเรื่องส่วนตัวของตน ถ้ายังอยากให้มีความรู้สึกดีๆต่อกัน หญิงสาวน้ำตาปริ่มด้วยความเจ็บปวดกับความจริงที่รู้แก่ใจแต่ไม่ยอมรับ

ด้านกัลยาต่อว่าดลช่วยอบรมความประพฤติคนในปกครองอย่ามาวุ่นวายกับลูกเขยตน ดลโต้ว่าเท่าที่รู้คนของเธอวิ่งไล่ตามลูกตน ศิรินธารแทรกว่าลีลาทอดสะพานให้ ศิริปรามลูกอย่าเสียมารยาทผู้ใหญ่คุยกัน กัลยาเอ็ดสามีว่าลูกพูดถูก ศิริขอให้พูดกันดีๆ อย่าให้เรื่องมันบานปลาย ดลย้อนถามทำไมไม่คิดได้ตั้งแต่อดีต ปล่อยให้มีคนตายเสียก่อน กัลยาหันมาเถียงแทนสามี ถ้ามันไม่โกงมันก็ไม่ตาย ทำผิดเองจะโทษใครได้ ลีลากำมือแน่นรู้ว่ากำลังพูดถึงพ่อ ศิริปรามกัลยาโวย “คุณจะทนให้เขามาด่าซ้ำซากทั้งที่ตัวเองไม่ได้ทำผิด เรื่องลีลาก็เหมือนกัน ฉันจะไม่เกรงใจแล้วทนให้คนผิดมันระรื่นชื่นบานทะยานใส่ลูกเขยฉันแน่”

“ที่ผ่านมาผมไม่ลงมายุ่งด้วยเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องของเด็กทะเลาะกัน แต่ถ้าผู้ใหญ่จะลงมาเล่นด้วย ผมก็คงไม่ยอมให้ใครรังแกลูกผมเหมือนกัน”
ทันใดนรุตม์เคาะประตูเปิดเข้ามา ทำทีถาม

หาญกล้าว่าดอกไม้ที่ฝากซื้อมาเยี่ยมลีลาอยู่ไหน หาญกล้ารับมุกทันบอกว่าลืม นรุตม์แก้ตัวกับศิริและทุกคนว่า ตนติดงานเลยวานให้หาญกล้ามาเยี่ยมแทน แล้วเข้าไปถามลีลาว่าไม่งอนใช่ไหม ก่อนจะหันมาสวัสดีดลบอกเขาว่าลีลาพูดถึงให้ฟังบ่อยๆ แล้วจะแนะนำตัวว่าเป็นแฟนลีลา แต่เธอแทรกขึ้นก่อนว่า เป็นเพื่อนที่ตนช่วยไว้ นรุตม์สบตาลีลา ดึงมือเธอมากุมแล้วถึงหันมายอมรับ

“ครับ ถ้าไม่ได้ลี ผมคงเป็นผีเฝ้าเกาะไปแล้วลูกสาวคุณพ่อเป็นคนดีมากนะครับ”

ลีลาจะดึงมือออกแต่เขาจับแน่น นรุตม์ตั้งใจประกาศให้ทุกคนรู้ถึงความสัมพันธ์กับเธอ หาญกล้าทำหน้าไม่พอใจอย่างยิ่ง

เรื่องที่นรุตม์พูดต่อหน้าทำให้ภารดีเสียใจจนไม่เป็นอันฟังเกรียงเพื่อนร่วมงานคุย เดินเหม่อขึ้นบันไดโรงแรมเอเดน จนพลาดสะดุดจะตกบันได แดนโผล่มารับร่างเธอแล้วล้มลงไปด้วยกัน หัวเขาโขกขอบบันได ภารดีรู้สึกตัวรีบถามเขาเป็นอะไรไหม แดนตอบอู้อี้ว่า

“ผมยังไม่ตาย แต่ถ้าคุณยังไม่ลุกจากตัวผมตายแน่”

ภารดีมองตัวเองเห็นว่านอนทับเขาอยู่ก็ตกใจรีบลุกขึ้น แล้วชูนิ้วตรงหน้าถามเขาว่ากี่นิ้วเป็นการเช็กสมอง แถมจะพาไปโรงพยาบาล แดนเริ่มขำกับท่าทางห่วงใยเกินขนาดของเธอ ถามว่าทำไมถึงไม่มีสติเหมือนคนอกหัก เท่านั้นหญิงสาวก็ร้องไห้โฮออกมาด้วยแทงใจดำอย่างจัง

แดนตกใจพาเธอไปนั่งและหาน้ำเย็นให้กิน ภารดีสงบลงจะหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋า แต่ของร่วงหล่นออกมาหมด แดนจึงให้ผ้าเช็ดหน้าของตนไป ก่อนยิงคำถามว่านรุตม์รู้ไหมว่าเธอแอบชอบเขา

ooooooo

ภารดียอมรับกับแดนว่านรุตม์น่าจะรู้ว่าตนชอบเขา แต่ไม่เคยพูดอะไรออกมา แดนอึ้งคิดว่าเธอจะเก่งเหมือนท่าทางที่ชอบเอาเรื่อง เธอย้อนเขาเองก็ไม่กล้าสารภาพกับลีลาเหมือนกัน แดนนิ่ง หญิงสาวจ้องจับผิดแล้วถามถ้าสองคนชอบกันจริงๆเขาจะทำอย่างไร

“ทำใจ...ผมอยากเห็นคนที่ผมรักมีความสุข แล้วคุณล่ะ”

“ฉันยอมได้นะ แต่ผู้หญิงคนนั้นต้องคู่ควรกับพี่รุตม์จริงๆ” ท่าทางภารดีจะไม่ปล่อยง่ายๆ

ด้านนรุตม์ช่วยแก้สถานการณ์ให้หาญกล้าว่าตนวานเขามาเยี่ยมลีลาเพราะตนติดงาน ศิริจึงตำหนิ ศิรินธาร ใช้แต่อารมณ์ไม่ถามไถ่กันก่อน กัลยาช่วยลูกสาวแก้ตัวว่าเรื่องมันเคยมีมูล จะไม่ระแวงได้อย่างไร ศิริสอน “สงสัยได้ ระแวงได้ แต่ต้องเช็กข้อมูลให้ชัวร์ก่อนจะลงมือ ถ้าวิ่งตามความรู้สึกแบบนี้ จะทำธุรกิจได้ยังไง”

กัลยาจะแย้ง ศิริขัดลูกโตจนมีธุรกิจเป็นของตัวเอง ทำอะไรต้องคิดให้มาก มัวมาวิ่งตามสามีแบบนี้ งานอยู่ตัวหรือยังแล้วเตือน “รักได้นะลูกหยีแต่ความรักไม่ใช่เรื่องสำคัญเรื่องเดียวในชีวิต ถ้างานน้ำหอมไปไม่รอดลูกหยีจะต้องเข้ามาทำงานโรงแรมและเริ่มงานจากหน้าที่แม่บ้าน”

ศิรินธารตาโพลงไม่อยากเชื่อว่าพ่อจะเอาจริง กัลยาสบตาสามีไม่กล้าหือ บอกลูกว่าถ้าพ่อเอาจริงแม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ศิรินธารโกรธเดินปึงปังออกไป นรุตม์ช่วยแก้สถานการณ์ว่าน้องยังเด็ก ศิริถอนใจก่อนจะกล่าว... ขอให้โตตอนที่ตนยังอยู่ก็แล้วกัน นรุตม์ปลอบอย่าเพิ่งท้อ ศิริตบไหล่เขาเบาๆขอบใจที่พยายามทำให้ครอบครัวสงบ แล้วบ่นเมื่อไหร่หาญกล้าจะสำนึกเสียที

“ผมไม่อยากโกหก แต่ถ้ามันจะทำให้บ้านสงบ โกหกก็คงดีกว่า” นรุตม์ขอตัวไปทำงาน

ธีรพัฒน์รอบอกทุกอย่างพร้อมแล้ว นรุตม์โทร.ตามณรัลเข้ามาที่ห้องประชุม...พอณรัลเปิดประตูเข้ามาภายในห้องปิดไฟมืด พลันแสงจากโปรเจกเตอร์ก็สว่างขึ้นพร้อมเสียงสารภาพ

“คุณณรัลสั่งให้ผมเก็บคุณนรุตม์ด้วยค่าจ้างสองแสนบาทครับ”

ณรัลตกใจ ไฟห้องสว่างขึ้นเห็นนรุตม์ยืนอยู่เอ่ยถาม “พี่คิดว่าถ้าผมตายแล้วเรื่องยักยอกมันจะจบหรือ...ถ้าผมตายพี่จะได้เป็นจีเอ็มหรือ...คิดว่ามันง่ายขนาดนั้นหรือ...”

ณรัลปฏิเสธทุกอย่างหาว่านรุตม์ปรักปรำ ธีรพัฒน์ให้บอดี้การ์ดเอาตัวคนร้ายเข้ามาสองคน คราวนี้ณรัลหน้าซีด เอาไม้ตายมาขู่ “ฉันไม่ได้ทำ ถ้าแกคิดจะเล่นงานฉันก็เอาเลย แต่แม่จะเสียใจมากแค่ไหนถ้าแกจับฉันส่งตำรวจ แม่จะต้องเกลียดแกไปจนตาย”

ทันใดศิริก้าวเข้ามา “ฉันจะส่งแกให้ตำรวจเอง แม่แกจะได้รู้เช่นเห็นชาติว่างูพิษอย่างแกต่างหากที่เลี้ยงไม่เชื่อง” ณรัลหน้าซีดแต่ยังปรักปรำว่านรุตม์ใส่ความ ศิริอ่อนใจ “ตลอดชีวิตที่ผ่านมาฉันเจอคนเลวมากมายแทงข้างหลัง ฉ้อโกงอย่างเห็นแก่ตัว แต่ฉันไม่เคยเจอใครที่เลวมากเท่าแก แกคิดฆ่าได้แม้แต่น้องชายของตัวเอง แกยังเป็นคนอยู่รึเปล่า”

ณรัลไม่ยอมรับ แต่พอศิริให้ธีรพัฒน์เรียกตำรวจ เขาร้องลั่นพ่อจะให้ตำรวจจับตนไม่ได้ ถ้าแม่รู้แม่จะต้องเสียใจ ศิริเสียงกร้าวถ้าแม่รู้ว่าเขาเลวแค่ไหนจะต้องเสียใจยิ่งกว่า แล้วสั่งคนเอาตัวณรัลไปส่งตำรวจ นรุตม์ทนไม่ไหวขัดขึ้น อ้างถ้าเรื่องถึงตำรวจจะส่งผลเสียกับโรงแรม ตนพอมีวิธีถ้าณรัลจะรับปากว่าจะทำตามที่ตนขอ เรื่องจะไม่ถึงตำรวจ...

รุ่งเช้าที่หน้าบ้าน วิทยากำลังยกกระเป๋าเดินทางณรัลขึ้นรถ หาญกล้ายืนเยาะ ณรัลโกรธกระชากคอเสื้อแต่หาญกล้าไม่เกรงสักนิดมองกวนกลับ จู่ๆศิรินธารวิ่งออกมากระชากหาญกล้าจากมือณรัล แล้วโวยวายว่าโทร.หามันทำไม หาญกล้างง

“อย่ามาทำหน้าโง่ใส่แบบนี้นะ กล้าโทร.หานังลีลาเมื่อวาน เมื่อคืน เมื่อเช้า”

หาญกล้าโกรธที่เธอเช็กโทรศัพท์ ศิรินธารตอกกลับถ้าไม่เช็กก็คงไม่รู้ว่าเป็นควายที่มีแรดเป็นผัวคอยมั่วนังสำส่อน หาญกล้าฮึดฮัดที่ศิรินธารพูดรุนแรง เธอกลับไม่ลดละ

“แค่แรดรับไม่ได้ แล้วไอ้สองเขาที่โดนนังลีลามันเพิ่มให้ จนต้องกินฟางแทนข้าวอยู่ทุกวัน อย่าบอกนะว่าไม่รู้ตัว...จะโง่ดักดานไปถึงไหน เห็นๆอยู่ว่านังลีลามันเอาตัวเสี่ยงตายรับกระสุนแทนพี่รุตม์ แค่นี้คิดไม่เป็นหรือว่ามันจับกล้าเพื่อเข้าหาพี่รุตม์ นังนั่นมันหัวสูง ไม่มองแมเนเจอร์กระจอกๆอย่างกล้าหรอกนะ เลิกโง่สักที”

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 7 วันที่ 2 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ