อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 7 วันที่ 7 พ.ย. 58

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 7 วันที่ 7 พ.ย. 58

ไตรภพชมภัทรลดากับทาริกาว่าแก้ปัญหาได้อย่างละเอียดอ่อนทำให้บรรยากาศคลี่คลายไปเยอะไม่อย่างนั้นคงเครียดกว่านี้อีกเยอะ

ไตรภพให้ประโยชน์ไปส่งทาริกาที่ร้าน ส่วนภัทรลดาเขาบอกว่ามีงานให้ทำ งานที่เขาให้ทำคือ ให้สอนการเต้นรำอ้างเขินๆว่าถ้าไม่ต้องออกงานสังคมตนก็ไม่หัดหรอก น่าเบื่อจะตาย

การกอดตระกองกันระหว่างสอนเต้นรำแม้จะเครียดกับการสอนและการเรียน แต่ในอีกความรู้สึกหนึ่งของการสัมผัส ทำให้ทั้งสองต่างสนิทสนมและรู้สึกดีต่อกัน จนกลายเป็นทั้งคนสอนและคนเรียนต่างเพลิดเพลินสนุกสนานกัน



ooooooo

เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน ไตรภพอารมณ์ดีจนถูกอรรณพพูดอย่างหมั่นไส้ว่าอารมณ์ดีจริงนะ

“ก็ควรจะดีไม่ใช่เหรอครับ ท่านดูข่าวเปิดตัวโครงการของคุณภูมิแล้วไม่ใช่เหรอ งานนี้เราได้เครดิตเต็มๆ”

“มันก็หลังจากที่แกทำข้อมูลเขารั่วจนต้องตามไปแก้ให้เขาล่ะวะ แถมยังจับตัวคนทำผิดไม่ได้อีก”

“ผมยอมรับว่าพลาด แต่ต่อไปไม่มีอีกแล้ว คราวนี้ ถ้าจับตัวคนร้ายได้ ท่านอย่ามาขอร้องผมให้ปล่อยไป ก็แล้วกัน”

อรรณพกระแทกช้อนที่กำลังกินข้าวอย่างแรง เสียงแข็งกร้าวขึ้นทันที

“ฉันรู้นะว่าแกพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง แกมันไม่เคยมองคุณพิมในแง่ดี พูดไปก็ป่วยการเปล่า”

“แล้วคนดีของท่านตอนนี้อยู่ไหนล่ะครับ ไม่มาทำหน้าที่ภรรยาผู้แสนดี ดูแลสามีสูงวัยที่กำลังเจ็บป่วยหน่อยหรือครับ” อรรณพโมโหถามว่ากินอิ่มหรือยัง ถ้าอิ่มแล้วก็รีบไปทำงานเสียเห็นหน้าแล้วกินอะไรไม่ลง ไตรภพยิ้มกวนๆ บอกว่า “ยังครับ กำลังอร่อย” แล้วกินอย่างกวนๆต่อไป

เมื่อไตรภพจะไปทำงาน เดินไปที่รถเห็นรถของพิมลภาจอดอยู่ใกล้ๆ เขาเอามือแตะที่ฝากระโปรงรถ ถามคนรับใช้ที่ถือของมาส่งว่า คุณผู้หญิงกลับมากี่โมง คนรับใช้อึกอัก ไตรภพบอกว่าตนไม่บอกใครหรอก

คนรับใช้จึงบอกว่า

“คุณผู้หญิงกลับมาเกือบๆหกโมงค่ะ”

“กลับมาพร้อมพระบิณฑบาต” ไตรภพเหยียดปากอย่างรังเกียจ ขึ้นรถแล้วสั่งคนขับ ไปสุวรรณภูมิ”

พิมลภาเข้าห้องถอดทั้งเสื้อผ้าและถุงน่องทิ้งเกลื่อน ตัวเองนอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างหมดสภาพหลังจากปาร์ตี้อย่างสุดเหวี่ยงมาทั้งคืน

อรรณพนั่งรถเข็นมาดูอย่างหงุดหงิด หันบอกคนรับใช้ถือเครื่องทำความสะอาดจะมาทำห้อง เขาบอกว่าบ่ายๆเย็นๆ รอคุณผู้หญิงตื่นค่อยมาทำ หันมองพิมลภาอย่างรับไม่ได้กับพฤติกรรมของเธอ

ooooooo

วันนี้ภัทรลดาได้รับเงินเดือนเป็นเดือนแรก

เธอกดเงินในตู้ที่บริษัท พลางโทรศัพท์คุยกับพราวว่า

“เงินเดือนเดือนแรกของฉันมาแล้วแก เป็นปลื้มอ่ะ”

“งั้นเลี้ยงเพื่อนเดี๋ยวนี้เลยจะได้เป็นสิริมงคลในชีวิตแกเจริญๆยิ่งๆไปไง” ภัทรลดาบอกว่าเขามีแต่เลี้ยงพ่อแม่จะได้เจริญหน่อย หยอกเพื่อนว่าได้ช่องกินฟรีเชียวนะ “อ้าว...กัลยาณมิตรอย่างฉันถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์นะแก ไม่เลี้ยงแล้วจะเสียใจ”

ภัทรลดาคุยอย่างร่าเริงว่าตอนแรกก็ตั้งใจจะเลี้ยงอยู่แล้วเพราะได้โอทีมามากกว่าเงินเดือนอีก แต่เธอทวงเก่งอย่างนี้ตนเปลี่ยนใจแล้ว พราวโวยว่าไม่พูดแล้ว บ่นว่าทวงนิดทวงหน่อยทำเขี้ยว

ภัทรลดาหัวเราะขำ แล้วก็สะดุดเมื่อรู้สึกมีคนมากระตุกแขนเสื้อ ก้มมองเห็นเป็นลูกเกด

“ป้าภัทรเลี้ยงไอติมลูกเกดด้วยนะคะ ลูกเกดอยากกินไอติม” ลูกเกดยิ้มแฉ่งอย่างประจบ ภัทรลดานึกไม่ถึงว่าจะเจอลูกเกดที่นี่

ooooooo

ภัทรลดาพาลูกเกดไปซื้อไอศกรีมกลับมา นินันท์ขอโทษที่ลูกเกดรบกวน ภัทรลดาบอกว่าตนอยากซื้อให้เอง ถามนินันท์ว่ามีธุระอะไรกับไตรภพหรือ นินันท์บอกว่าไตรภพบอกให้มาหาแต่ไม่ได้บอกอะไร

เมื่อนินันท์ ลูกเกดและภัทรลดาเข้าไปในห้องทำงานของไตรภพ ทุกคนแปลกใจที่เห็นเด็กหญิงฝรั่งวัยไล่เลี่ยกับลูกเกดนั่งกอดตุ๊กตาอยู่คนเดียวที่โซฟา เด็กหญิงมองทุกคนอย่างระแวง กอดตุ๊กตาแน่น

นินันท์ถามภัทรลดาว่าเด็กที่ไหน ภัทรลดาก็ไม่ทราบ ลูกเกดเดินไปหาเด็กหญิงประสาเด็กด้วยกันชมว่าตุ๊กตาน่ารักจัง

“ของเค้า...อย่ามายุ่ง” เด็กคนนั้นพูดภาษาไทยชัดเจน ลูกเกดบอกว่ายังไม่ทันจะยุ่งเลย ขี้งก ก็พอดีไตรภพเปิดประตูเข้ามา ทุกคนมองเขาถามด้วยสายตา เด็กคนนั้นโผหาเขาร้องเรียก “แดดดี้...”

ไตรภพจึงแนะนำว่า “นี่ยัยแคท ชื่อจริงแคทลียา ลูกสาวพี่เอง มาจากอเมริกา พี่เพิ่งไปรับมาเมื่อกี้นี้เอง”

ทั้งนินันท์และภัทรลดาตกใจสุดๆ คาดไม่ถึงว่าไตรภพจะมีลูกแล้วเพราะไม่มีใครรู้มาก่อนเลย

ข่าวไตรภพมีลูกแล้วกลายเป็นเรื่องฮือฮากันในบริษัท โดยเฉพาะมาลาตีถึงกับถามภัทรลดาว่าภรรยาไตรภพเป็นใครมีรูปไหม อยากรู้ว่าสวยแค่ไหน ถามซอกแซกกระทั่งบอกว่าจะไปอัพไซส์มาสู้สักพันซีซี เลยถูกภัทรลดาเตือนว่าถึงพิมลภาจะไม่ได้เข้าออฟฟิศ แต่เธอในฐานะเลขาก็น่าจะมีอะไรทำบ้างไม่ใช่หรือ มาลาตีเลยสะบัดหน้าไปอย่างไม่พอใจ

เมื่อนินันท์พาแคทกลับบ้าน เจอวิสาก็บอกแคทว่านี่คุณย่า แคทมองไปรอบๆ ตื่นๆ อย่างระแวง มือยังกอดตุ๊กตาไว้แน่น จนนินันท์บอกให้สวัสดีคุณย่า แคทถามว่าคุณย่าคืออะไร พอนินันท์บอกว่าคุณย่าคือแกรนด์มาเป็นมัมของแดดดี้ แคทจึงไหว้อย่างน่ารัก พอวิสาขออุ้มก็เดินเข้าไปให้อุ้มด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

พอธนาธิปกลับมาถามก็ไม่มีใครรู้ว่าแม่แคทเป็นใครเขาจึงเข้าไปปะเหลาะถามว่าแม่หนูชื่ออะไร แคทบอกว่า

“ไม่ทราบค่ะ แดดดี้ไม่ให้บอก แดดดี้สั่งว่าถ้าใครถามมากให้โทร.หาแดดี้ แดดดี้จะเตะมันเอง”

“ไอ้เพื่อนเวร ดันรู้ทัน” ธนาธิปบ่นขำ เคืองๆ

ooooooo

วิสาพาแคทไปดูห้องนอนบอกว่าเดิมทีห้องนี้เป็นห้องของแดดดี้ให้แคทนอนห้องนี้ไปก่อน แล้วเรียกลูกเกดให้มาอยู่เป็นเพื่อนน้องก่อน แต่พอลูกเกดเข้ามาอยู่เป็นเพื่อน ถูกแคทมองอย่างปั้นปึ่งไล่ไม่ต้องมายุ่ง

“เด็กไม่ดี เค้าเป็นพี่ตัวนะ คอยดูเถอะ เค้าจะฟ้องลุงภพ”

แคทแผดเสียงร้องไห้ลั่นบ้าน วิสาเข้ามาดูก็ฟ้องว่าถูกลูกเกดรังแก ลูกเกดงงที่ถูกใส่ความ ซ้ำยังถูกวิสาดุว่าทำไมรังแกน้อง ลูกเกดโทร.เล่าให้ภัทรลดาฟัง ภัทรลดาวางแผนที่จะสอนเด็กทั้งสองให้รักและแบ่งปันกัน จึงซื้อตุ๊กตาไทยให้ลูกเกดหลายตัว ลูกเกดเล่นตุ๊กตาสมมติเป็นพ่อแม่ลูก เป็นครอบครัวน่ารักอบอุ่น

แคทเห็นตุ๊กตาไทยน่ารักก็จะมาเล่นด้วย ลูกเกดไม่ให้เล่นก็ฟ้องวิสาว่าลูกเกดไม่ให้เล่นตุ๊กตาด้วย วิสาจึงชวนให้ทั้งสองมาเล่นเกมกัน ถามว่า “อะไรเอ่ยยิ่งแบ่งก็ยิ่งเพิ่มขึ้น”

ลูกเกดบอกว่าเงิน แคทบอกว่าขนมเค้ก วิสาบอกว่าไม่ใช่ ถามว่ายอมกันหรือยัง พอเด็กทั้งนองพยักหน้า วิสาเฉลยว่า

“ความสุขไงล่ะจ๊ะ ของอย่างอื่นเวลาเราแบ่งออกไปมันจะลดลง แต่ความสุขยิ่งเราแบ่งให้คนอื่น มันก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น” วิสาหยิบตุ๊กตาขึ้นมา “เหมือนตุ๊กตาพวกนี้ไง ถ้าเล่นคนเดียวมันก็สนุกคนเดียว แต่ถ้าเราเล่นด้วยกัน มันก็สนุกมากขึ้น”

ลูกเกดกับแคทมองหน้ากัน ลูกเกดบอกว่าในฐานะตนเป็นพี่จะแบ่งให้แคทเล่นด้วยก็ได้ แคทเองก็ยื่นตุ๊กตาของตนให้ลูกเกดยืมเอ็มเจของตนไปเล่นด้วย แล้วเด็กทั้งสองก็ตบมือไฮไฟว์กัน วิสาเห็นหลานแบ่งตุ๊กตากันเล่นก็ยิ้มอย่างมีความสุข

ooooooo

เพื่อจะให้ตนเองแข็งแรงและให้ความสุขแก่พิมลภาได้เหมือนเดิม อรรณพให้ประโยชน์หายาโด๊ปให้บำรุง แม้ยาจะขมจนกลืนแทบไม่ลงแต่อรรณพก็พยายามกินบอกพยาบาลที่ทักว่าเห็นหน้าท่านแล้วตนยังขมแทนเลยว่า

“ยาดีก็อย่างนี้แหละ รู้ไหมว่ายาตัวนี้มีเงินก็ซื้อไม่ได้นะ” พอพยาบาลชมว่าท่านกระปรี้กระเปร่า หน้ามีสีเลือดขึ้นเยอะ อรรณพก็ยิ่งดีใจบอกว่าตนเองก็รู้สึกว่าร่างกายดีขึ้นกว่าตอนป่วยใหม่ๆเยอะเลย

ขณะนั้นเองอรรณพเห็นพิมลภาแต่งตัวจะออกนอกบ้าน พอถามก็บอกว่าตนมีโปรเจกต์ที่อยากทำเยอะแยะไปหมด แต่ไม่อยากใจร้อนทำให้เขาเสียเงินอีก เลยต้องพูดคุยกับคนที่มีความรู้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ก่อน ประโยชน์บอกว่าถ้าอยากทำตนมีมืออาชีพให้ไม่ต้องไปพึ่งคนอื่น จับมือพิมลภาอ้อนขอให้เธออยู่บ้านสักวันตนอยากอยู่กับเธอจริงๆ

พิมลภาแกล้งทำหน้าจ๋อยอ้างว่าวันนี้ต้องไปดูงานธุรกิจภานัดเขาไว้แล้ว เอาไว้วันหลังก็แล้วกัน เธอหอมแก้มเอาใจทีนึง สัญญาว่าจะอยู่เป็นเพื่อนเขาจนกว่าเขาจะเบื่อตน อรรณพจำต้องพยักหน้า มองตามพิมลภาที่เดินกรีดกรายไปเซ็งๆ

ooooooo

วันนี้ขณะภัทรลดาพาอาทรกับพราวไปเลี้ยงฉลองเงินเดือนออกนั้น ก็ได้รับโทรศัพท์จากปิ่นมณีว่าพ่อหัวใจวาย ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล

ภัทรลดา พราวและอาทร รีบไปโรงพยาบาล ปิ่นมณีบอกว่าโชคดีที่มีหมออยู่ที่สภาไม่อย่างนั้นคงแย่ พราวถามว่ามีใครโทร.บอกพิมลภาหรือยัง ปิ่นมณีบอกว่าโทร.ไปแล้วแต่พิมลภาปิดเครื่อง บ่นว่าไม่รู้ทำไมต้องปิดเครื่องตอนนี้ก็ไม่รู้ หารู้ไม่ว่าพิมลภากำลังนอนให้พนักงานนวดสปาอย่างสบายอารมณ์ พอออกจากสปาก็ไปเที่ยวผับกับมาลาตี บอกมาลาตีว่า

“ขืนเปิดมือถือ คุณอรรณพก็โทร.มาจิกไม่หยุดน่ะสิจ๊ะ ไม่เอาล่ะฉันอยากมีอิสระ” มาลาตีหยอกว่าระวังจะมีคนมาคาบท่านของเธอไป “อยากเอาก็เอาไปเถอะจ้ะ ฉันไม่หวงหรอก เอาไปแล้วจะรู้สึก” ประโยคหลังเธอพูดเบาๆอย่างมีนัย

มาลาตีเห็นหนุ่มหล่อคนหนึ่งมองมาต่างก็ส่งสายตาให้กัน มาลาตีจึงขอไปรีแลกซ์ก่อน พอมาลาตีลุกไปพิมลภาก็เห็นอีกหนุ่มมองตนอยู่ด้วยสายตากรุ้มกริ่ม สายตาสปาร์คกันอย่างจัง

ooooooo

หน้าห้องผ่าตัดที่โรงพยาบาลพวกนักข่าวพากันมาซักถามอาการของศราภัทรกับปิ่นมณีที่กำลังเครียดหนัก จนอาทรเข้าไปกันนักข่าวขออย่าเพิ่งถามได้ไหมเพราะทุกคนกำลังเครียด

ภัทรลดาออกจากร้านอาหารก็มาโรงพยาบาล เธอถูกไตรภพโทร.มาตำหนิว่าให้เวลาพักกินข้าวไม่ได้ให้เลิกงาน แล้วว่าเป็นชุดหาว่าคนเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อก็เป็นแบบนี้แหละ ภัทรลดาอึดอัดมากบอกว่าวันนี้ไม่อยากเถียงด้วยถ้าเขาต้องการใบลาพรุ่งนี้จะเขียนให้ เขาบอกว่าไม่ต้องการใบลา อยากรู้ว่าทำไมเธอถึงกลับมาทำงานไม่ได้ หาว่าคอร์รัปชันเวลาทำงาน

“คุณพ่อฉันหัวใจวาย เหตุผลแค่นี้พอหรือยังล่ะ

ค่ะ” แม้น้ำตาจะไหลพรากแต่เธอก็กลั้นไว้ไม่ให้เสียงร้องไห้ออกมา

ไตรภพตกใจไม่คิดว่าจะมีเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ เขารีบไปที่โรงพยาบาล พอดีหมอออกมาบอกปิ่นมณีว่าการทำบอลลูนถือว่าประสบผลสำเร็จ ตอนนี้อาการคนไข้พ้นขีดอันตรายแล้ว แต่ก็คงต้องรอดูอาการอย่างใกล้ชิดอีกสักพัก ปิ่นมณีดีใจมากเธอไหว้ขอบคุณหมอ

“เรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมดไม่ต้องห่วงนะครับ ผมรับผิดชอบเอง” ไตรภพเอ่ยขึ้น มองไปทางภัทรลดาแบบรู้สึกผิด ปิ่นมณีบอกว่าไม่รบกวนดีกว่า “อย่าเรียกว่ารบกวนครับ ยังไงเราก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ถ้าท่านอรรณพรู้ว่าผมไม่ช่วยเหลืออะไรเลย คงด่าผมเปิงแน่” ปิ่นมณีจึงขอบคุณแล้วจะเดินไป

แต่เพราะเครียดและพักผ่อนไม่พอปิ่นมณีเดินเซ บอกว่าเวียนหัวสงสัยความดันจะขึ้น อาทรจึงช่วยหายาลดความดันในกระเป๋าให้และไตรภพรีบไปเอาน้ำมาให้กินยา ปิ่นมณีมองเขาด้วยความรู้สึกดีพูดกับภัทรลดาว่าไม่เห็นร้ายกาจอย่างที่พิมลภาว่าเลย ภัทรลดาบอกว่าคนคุ้มดีคุ้มร้ายเอาแน่ไม่ได้ อย่าไปสนใจเลย

พอพูดถึงพิมลภากัน อาทรถามอย่างมีความเห็นว่าทำไมป่านนี้เธอยังไม่เปิดมือถือเสียที

เมื่อศราภัทรปลอดภัยแล้ว ไตรภพเสนอให้ภัทรลดากลับไปพักผ่อน ภัทรลดาไม่กลับเพราะคุณพ่อยังไม่รู้สึกตัว แต่ถ้าเขาจะไล่ตนออกก็ตามสบาย ไตรภพขอโทษที่ตนพูดไม่ดีกับเธอ ภัทรลดาประชดว่าคนอย่างเขายอมขอโทษง่ายๆอย่างนี้หรือ ไตรภพบอกว่าถ้าตนผิดตนยอมขอโทษอยู่แล้ว

เมื่อภัทรลดาจะอยู่เฝ้าพ่อทั้งคืนเขาจึงอยู่เป็นเพื่อน ภัทรลดารู้สึกดีกับเขาแต่บอกให้เขากลับไปอยู่เป็นเพื่อนน้องแคทดีกว่า

“ผมโทร.คุยกับแกแล้ว แกโอเค แล้วมีน้าสากับครอบครัวยัยนิอยู่ด้วย ยังไงแกก็ไม่เหงาหรอก”

“งั้นก็ตามใจเถอะค่ะ” ภัทรลดาเอ่ยเสียงอ่อนโยนด้วยความรู้สึกดีที่เขาเป็นห่วงตนและพ่อ

ooooooo

อาทรขับรถพาปิ่นมณีกลับไปพักผ่อนที่บ้านโดยมีพราวนั่งมาด้วย มาถึงหน้าผับ อาทรเห็นพิมลภาควงหนุ่มหล่ออี๋อ๋อกันออกมา เขาจอดรถบอกพราวว่าจะลงไปซื้อเกี๊ยวไปกินที่บ้านหน่อย

อาทรเดินตรงไปที่พิมลภา เธอกำลังยื่นกุญแจรถให้หนุ่มหล่อขับรถไปในที่ที่เขาอยากพาไป อาทรโผล่พรวดออกไป แย่งกุญแจรถคืน พิมลภาตกใจไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่

พิมลภาบอกหนุ่มหล่อว่าวันนี้ตนคงไม่สะดวกไปกับเขาแล้วเอาไว้วันหลังแล้วกัน พอหนุ่มหล่อไปทั้งคู่ก็ถกเถียงกันรุนแรง พิมลภาขู่ว่าถ้าเขาพูดอะไรให้ตนเสียหายคราวนี้ไม่แค่ถูกซ้อมแน่ ทำให้อาทรรู้ว่าที่แท้คราวก่อนเธอเป็นคนส่งคนมาซ้อมตน แต่อาทรไม่ได้มีอารมณ์หึงหวงเพราะตัดใจได้แล้ว เขายัดกุญแจรถใส่มือพิมลภาบอกเธอว่า

“ที่ผมเสียเวลามาพูดกับคุณ ก็เพราะทนไม่ได้ที่คุณเอาแต่หาความสุขใส่ตัว ในขณะที่พ่อคุณเกือบตาย” พิมลภาถามว่าเขาพูดเรื่องอะไร “เปิดมือถือดูซะบ้างนะว่ามีกี่มิสคอลหรือถ้าไม่เชื่อก็ไปหาคุณแม่คุณไหมล่ะ นั่งอยู่ในรถผม เพราะเราเพิ่งกลับจากการเฝ้าพ่อคุณที่โรงพยาบาล”

พิมลภาหน้าเสีย ไม่คิดว่าจะมีเรื่องร้ายแรงขนาดนี้

ooooooo

เมื่อพิมลภาไปที่โรงพยาบาล เธอบีบน้ำตากราบขอโทษศราภัทรที่มัวแต่ทำงานจนไม่ได้ดูแลคุณพ่อ ไตรภพยิ้มเยาะอย่างรู้ทัน แต่ภัทรลดาเข้าประคองพี่สาวปลอบว่าอย่าโทษตัวเองเลย

พิมลภาอยู่เพียงครู่เดียวก็อ้างว่าไม่อยากอยู่เดี๋ยวจะทะเลาะกับไตรภพ ขอกลับไปพักผ่อน ให้ภัทรลดาเฝ้าคุณพ่อไปก่อน ไตรภพไปซื้อกาแฟมาสองถ้วยมีผ้าห่มพาดบ่าเข้ามา พูดเยาะเย้ยพิมลภากับภัทรลดาว่า มาบีบ น้ำตาสองสามหยดพอไม่ให้น่าเกลียดแล้วกลับไปนอนสบายๆที่บ้าน เลยเกือบทะเลาะกับภัทรลดาที่หาว่าเขากวนประสาท มองพี่สาวตนในแง่ร้าย

ไตรภพส่งกาแฟให้ภัทรลดาแล้วเอาผ้าห่มคลุมไหล่ให้บอกว่าถ้าเป็นอะไรไปอีกคนจะไม่มีใครดูแลคุณพ่อเธอ ทำให้ภัทรลดารู้สึกดี เขานั่งข้างๆ เธอเอ่ยว่า “คุณนี่รักคุณพ่อคุณมากเลยนะ” ภัทรลดาบอกว่าใครๆก็รักพ่อทั้งนั้นแหละ พูดแล้วนึกได้ว่าเขาไม่ถูกกับพ่อ เลยเปลี่ยนคุยเรื่องน้องแคทถามว่าทำไมไม่ให้ไปอยู่กับเขาที่บ้าน

“ผมต้องทำงานไม่ค่อยมีเวลาดูแลยัยแคท ท่านอรรณพกับพี่สาวคุณก็คงไม่เหมาะกับการเลี้ยงเด็กด้วย อยู่กับน้าสาดีที่สุดแล้ว มีเวลาเมื่อไหร่ค่อยไปหาแก” ภัทรลดาถามว่าเขากลับมาอยู่บ้านน้าสาไม่ง่ายกว่าหรือ ถามว่าไม่ไว้ใจพี่สาวตนเลยกลับไปใช่ไหม ไตรภพนิ่ง ทำให้ภัทรลดารู้สึกว่าระหว่างตนกับไตรภพยังมีบางอย่างขวางกั้นอยู่

ทั้งสองต่างสับสนกับความคิดของตัวเองที่มีต่ออีกฝ่าย ต่างนิ่งเงียบอยู่กับความคิดของตัวเอง

ooooooo

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 7 วันที่ 7 พ.ย. 58

ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ บทประพันธ์โดย : กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพบทโทรทัศน์โดย : วิสุทธิชัย บุญยะกาญจน, ฝนพรำ
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ กำการแสดงโดย : ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ผลิตโดย : บริษัท ทีวีธันเดอร์ จำกัด
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ