อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 8 วันที่ 9 พ.ย. 58

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 8 วันที่ 9 พ.ย. 58

อรรณพบอกว่าหมอให้กลับบ้านแล้ว โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก พิมลภาฉอเลาะว่าเดี๋ยวเราหาเวลาไปเยี่ยมกันดีไหม

“คุณมีเวลาว่างด้วยเหรอพิม ธุรกิจคุณมันรัดตัวออกจะตายไป” พิมลภารู้ว่าถูกประชด แต่พอดีพยาบาลเดินมาบอกอรรณพว่าได้เวลากายภาพแล้ว “งั้นผมไปกายภาพก่อนนะ คุณเองก็ไปพักผ่อนได้แล้วล่ะ”

พิมลภามองตามอรรณพที่เข็นรถออกไปด้วยสายตาไม่พอใจ เพราะนับวันอรรณพก็เย็นชากับตนมากขึ้นทุกที


ooooooo

สามสัปดาห์ต่อมา...

มาลาตีกำลังเต้นและอ่อยบรรดาหนุ่มหล่อทั้งส่งสายตาส่งจูบพัลวัน ในขณะที่พิมลภานั่งหน้าบึ้งอยู่ มาลาตีแถเข้าไปชวน

“ทำตัวให้มันเฟรชหน่อยสิพิม มีคนมองเธอตา เป็นมันเต็มไปหมดเลยนะ” พิมลภาบอกว่าไม่มีอารมณ์ ที่จริงไม่อยากมาด้วยซ้ำแต่อยู่บ้านก็ยิ่งเซ็ง “ไหนๆก็มาแล้ว อย่าไปคิดเรื่องซีเรียสสิจ๊ะ หันมาสร้างแลนด์มาร์กกันดีกว่า” พลางมองหนุ่มหล่อล่ำที่เดินผ่านไปมา พิมลภาได้แต่ถอนใจ พลันก็มีเสียงโทรศัพท์เข้า พอดูเบอร์เธอก็หน้าเครียดลุกเดินไปทันที

มาลาตีมองตามเพื่อนด้วยความสงสัยท่าทางแปลกๆของพิมลภา

พิมลภาไปหลังผับพลางคุยโทรศัพท์ไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“แสนนึง! ฉันเพิ่งโอนให้แกเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองนะ จะเอาอะไรอีก...ไม่ให้! ฉันก็มีแค่เงินเดือนกับเงินประจำตำแหน่งเท่านั้นเองจะมีอะไรให้แกนักหนา”

คำรณก็เดินคุยโทรศัพท์ออกจากอีกมุมหนึ่ง น้ำเสียงแข็งกร้าว

“ถ้าอย่างนั้น ว่างๆก็ลองเข้าไปดูในเฟซบุ๊กผมบ้างนะครับ เผื่อผมจะอัพคลิปอะไรใหม่ๆ” พลางเดินเข้ามายิ้มกวนๆ

พิมลภากดตัดสายตวาดอย่างโมโหจัด “กล้าก็ทำเลย แกทำวันไหน แกก็ติดคุกวันนั้น”

“คนไร้อนาคตอย่างผม ติดคุกไปก็ไม่เดือดร้อนอะไรหรอก แต่คุณพิมลภามีหน้ามีตาทางสังคม ไหนจะสามี ไหนจะพ่อแม่คุณ ถ้าคิดว่าคุ้มจะลองดูก็ได้นะครับ” คำรณกระชากมือพิมลภาไว้ เธอสะบัดหลุดตบหน้าตวาดว่า ฉันจะฆ่าแก คำรณไวกว่าตบหน้าเธอพร้อมกับบิดข้อมืออย่างแรงจนพิมลภาร้องลั่น

คำรณข่มขู่ว่าถ้าไม่เอาเงินมาให้ตนจะทำรุนแรงกว่านี้อีก เธอเป็นเมียเศรษฐีจะมีเงินติดบัญชีแค่ไม่กี่แสนได้ไง ถ้าตัวเองไม่มีก็ให้ไปเอากับผัวแก่สิ!

“ถ้าเรื่องรู้ถึงคุณอรรณพ เขาก็ต้องถาม แล้วถ้าเขารู้ความจริงขึ้นมา ด้วยอิทธิพลขนาดนั้น แกคิดว่าแกจะอยู่ได้หรือ!”

“งั้นเอางี้...ฉันไม่ขอเงินแกบ่อยๆแล้วก็ได้ ฉันขายคลิปให้แกห้าล้าน แกจะไปหลอกใครก็เรื่องของแก แต่แค่ครั้งเดียวจบ โอเคไหมล่ะ”

พลันทั้งสองก็ชะงักตกใจเมื่อมีเสียงขวดแก้วล้ม! ที่แท้มาลาตีมาแอบฟังอยู่ ตกใจเผลอเหยียบขวดแก้วเปล่าล้ม มาลาตีจะหนี แต่พอหันก็เจอคำรณกับพิมลภายืนจ้องถมึงทึงอยู่แล้ว!

ooooooo

พิมลภาหาวิธีที่จะหาเงินมาห้าล้านซื้อคลิปจากคำรณตามเงื่อนไข เธอฉอเลาะอรรณพ เล่าถึงโครงการธุรกิจของตนว่า

“พิมไปดูทำเลมาแล้ว ทำเลดีมากๆเลยนะคะพิมกลัวว่าคนอื่นจะตัดหน้าไปเสียก่อน คุณให้พิมยืมเงินสักห้าล้านไปลงทุนกับเพื่อนได้ไหมคะ พิมไม่อยากพลาดงานนี้เลยจริงๆค่ะ”

อรรณพไม่ตอบเพราะกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ เธอเรียกถามอย่างน้อยใจว่าไม่ได้ฟังตนพูดเลยใช่ไหม อรรณพวางหนังสือพิมพ์บอกเธอว่า

“ฟังสิจ๊ะ คุณจะเข้าหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านจิวเวลลี่ แต่ผมว่าตอนนี้เศรษฐกิจโลกกำลังผันผวน เมืองไทยก็ได้รับผลกระทบไปด้วย สินค้าฟุ่มเฟือยอย่างนี้มันเสี่ยงเกินไป เอาไว้รอเศรษฐกิจมันนิ่งกว่านี้ดีกว่านะจ๊ะ” พิมลภาอ้อนว่าถ้ารอถึงเวลานั้นเราจะเสียทำเลดีๆไปก็ได้ “พวกเครื่องประดับเพชรพลอยเปิดเอาในห้างก็ได้ไม่ต้องพึ่งทำเลร้านหรอก เชื่อผมสิ”

อรรณพกดปุ่มรถเข็นเลี่ยงไป พิมลภามองตามอย่างเจ็บใจ พลันก็เหลือบเห็นหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจที่อรรณพวางไว้ เธอสะดุดตาพาดหัวที่ว่า “ครม.อนุมัติเขตเศรษฐกิจพิเศษเกาะไข่หงส์” เธอฉุกคิดแผนการบรรเจิดขึ้นมาทันที

พิมลภาไปหาไตรภพที่บริษัท ไตรภพทักยิ้มๆว่าใจร้อนจัง คุยกันที่บ้านก็ได้แต่อุตส่าห์มาหาตนถึงที่นี่

“ฉันถือว่าเป็นเรื่องของธุรกิจค่ะ คุยกันที่ทำงานน่าจะเหมาะสมกว่า” ไตรภพพยักหน้าหงึกหงักทำท่าเหมือนพยายามจะเชื่อ พิมลภาดูออก พยายามข่มอารมณ์หว่านล้อม “ฉันมีที่อยู่หลายแปลง เชื่อว่าถ้าตีราคารวมกันแล้ว คงไม่น้อยกว่าเกาะไข่หงส์แน่ ถ้าคุณโอเค ฉันพร้อมที่จะแลกกับเกาะของคุณ”

ไตรภพยิ้มกวนๆ ถามว่าใครเป็นคนตีราคาถึงได้บอกว่าไม่น้อยกว่าเกาะไข่หงส์ของตน เพราะตอนนี้เกาะไข่หงส์ราคาพุ่งไปไม่รู้กี่สิบเท่าตัวแล้ว

“แต่คุณก็ไม่เคยคิดจะทำอะไร นอกจากปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้นไม่ใช่เหรอคะ ถ้าอย่างนั้นสู้ให้พิมเอามาพัฒนาดีกว่า”

“ผม-ไม่-ขาย ชัดเจนนะครับ ไม่ว่าคุณจะเอาอะไรมาแลกหรือเงินมากขาดไหนก็ตาม แล้วถ้าผมเดาไม่ผิด หนึ่งในที่ดินหลายแปลงที่คุณคิดจะเอามาแลกกับเกาะของผม มันคือสินสอดที่ท่านอรรณพให้คุณใช่ไหมล่ะ คุณลงทุนหน่อยสิ อย่าค้ากำไรเกินควรนัก มันทุเรศ”

พิมลภาขบกรามแน่นเจ็บใจที่ไตรภพรู้ทัน ลุกจะออกจากห้อง แต่พอเปิดประตูก็ชะงักเมื่อภัทรลดากำลังเข้ามาพอดี

ooooooo

พิมลภากลับไปร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ที่ห้องทำงานของตัวเอง มีมาลาตีคอยปลอบและภัทรลดายืนมองพี่สาวอย่างกระอักกระอ่วน สงสารแต่ก็ไม่รู้จะช่วยอย่างไร ทำได้แค่ปลอบใจว่า

“พี่พิมอย่าร้องไห้เลยค่ะ คุณไตรภพเขาก็เป็นอย่างนี้แหละนิสัยมันเกินจะเยียวยาแล้ว อย่าถือสาเขาเลยนะคะ” พิมลภายิ่งบีบน้ำตาว่าตนไม่เคยถูกใครดูถูกอย่างนี้มาก่อนเลย ทำไมพวกเรามันต่ำต้อยน่ารังเกียจตรงไหน “พี่พิมอย่าเอาความคิดแย่ๆของคนอื่นมาทำให้ตัวเองไม่สบายใจเลยนะคะ”

“จริงด้วย” มาลาตีสอดขึ้นอย่างรู้จังหวะ “เรามาคิดกันเรื่องจิวเวลรี่ของเธอดีกว่า นี่ก็ใกล้จะได้เวลาเรียกเงินค่าหุ้นแล้ว ถ้าเธอไม่มีไปให้ จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” พิมลภาร้องไห้โฮคร่ำครวญว่าตนพยายามแล้วแต่ไม่มีใครเชื่อใจไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว มาลาตีทำทีปลอบพิมลภาแล้วหันจี้ภัทรลดา “อย่ามัวแต่ยืนนิ่งสิยัยภัทร ช่วยกันคิดหน่อยว่าจะเอาไงดี”

“เงินตั้งห้าล้าน ภัทรจะช่วยอะไรได้คะ ถ้าพี่พิมอยากได้ก็คงต้องขอคุณพ่อคุณแม่เท่านั้น”

“ไม่ได้นะ พี่ไม่อยากดึงคุณพ่อคุณแม่เข้ามาเกี่ยว” พิมลภารีบห้าม จับมือภัทรลดาไว้ “ภัทรจ๊ะ ช่วยพี่หน่อยเถอะนะ ตอนนี้มีคนสนใจจะซื้อที่ของพี่แล้ว ถ้าตกลงกันได้ไม่เกินอาทิตย์ก็มีเงินมาใช้คืนแล้ว ช่วยพี่หน่อยนะ”

ภัทรลดาถูกทั้งพิมลภาและมาลาตีช่วยกันกดดันจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี

แต่...หารู้ไม่ว่าพี่สาวกับเพื่อนพี่แอบเหล่ดูท่าทีและช่วยกันกดดันต่อไป

ooooooo

ไตรภพพยายามที่จะทำให้แคทสนิทสนมและยอมรับภัทรลดาเผื่อว่าถ้าความสัมพันธ์ของตนกับภัทรลดาพัฒนาไปได้จะได้ไม่มีปัญหา เขาจึงเตือนเธอว่าเย็นนี้อย่าลืมไปงานวันเกิดแคท

ทาริกาเป็นอีกคนที่นอกจากไตรภพจะไปสั่งทำเค้กวันเกิดแล้วยังย้ำให้เธอไปงานวันเกิดแคทเย็นนี้ด้วย แต่ทาริกาขอตัวเพราะไปไม่ได้จริงๆ เอาไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน ส่วนเค้กวันเกิดก็ลดราคาให้ถือว่าตอบแทนลูกค้าคนสำคัญของร้าน ไตรภพติงว่าตนไม่ได้สั่งเยอะคงไม่สำคัญขนาดนั้นหรอก

“คุณภพสั่งไม่เยอะ แต่คุณภัทรสั่งทีละเป็นพันเลยนะคะ แถมสั่งเกือบทุกวันแน่ะ” ไตรภพพึมพำว่าตนไม่ยักรู้

พอดียงยุทธเอารถมาจอด เขาเห็นไตรภพกับทาริกายิ้มแย้มแจ่มใสกันก็โมโหหึง เขาเดินเข้าร้านพร้อมกับพลิกป้ายจาก “OPEN” เป็น “CLOSE” เพื่อไม่ให้ใครมารบกวน บอกทาริกาว่า “ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ” ทาริกาบอกว่าตนไม่มีอะไรจะคุยด้วยแล้วเดินไปพลิกป้าย เป็น “OPEN” ทั้งสองแย่งกันพลิกป้ายไปมาจนลูกค้าที่จะเข้าร้านหันรีหันขวางทนไม่ได้ก็ตะโกนถามว่า จะเปิดหรือปิดก็เอาให้แน่สักอย่าง รำคาญมากเลยไม่ซื้อเสียเลย

ยงยุทธถามทาริกาว่าเธอคบหากับไตรภพอยู่หรือ ทาริกาย้อนถามว่าเขาหายไปตั้งนานแล้วมาป่วนตนเพื่อจะพูดเรื่องนี้เองหรือ ยงยุทธถามว่า

“รู้หรือเปล่าว่าเขามีลูกมีเมียแล้ว” ทาริกาได้ช่องตอบยั่วว่าตนไปเที่ยวกับน้องแคทมาแล้วและแม่เด็กก็เสียชีวิตไปแล้ว “อ๋อ...คุณก็เลยอยากจะเป็นแม่ใหม่แทนว่างั้นเถอะ ผมไม่เคยคิดเลยนะว่าคนอย่างคุณจะเห็นแก่เงินจนทำได้ทุกอย่าง”

ทาริกาถามประชดว่าตนจะเป็นคนดีได้ก็ต้องรักผู้ชายจนๆเท่านั้นหรือ ย้ำว่าเราเลิกกันนานแล้วเขาไม่มีสิทธิ์มาวุ่นวายกับตนอีก ยงยุทธอ้างว่าเธอเลิกฝ่ายเดียวตนไม่ได้เลิกด้วย ทาริกาฉุนถามว่า “แล้วจะเอายังไง?”

“ถ้าผมพิสูจน์ได้ว่าคุณไตรภพรักคุณมากกว่าผม ผมถึงจะยอมไป” ยงยุทธทิ้งไพ่ตาย ทำเอาทาริกาหลบตาเขิน จากนั้นยงยุทธจึงไปพลิกป้ายเป็น “OPEN” แล้วออกจากร้านไปด้วยสีหน้าตึงเครียด

ทาริกามองตามแววตาอ่อนลง...เพราะจริงๆ แล้วเธอก็ยังรักเขาอยู่เช่นกัน

ooooooo

ที่ห้องนั่งเล่นบ้านนินันท์ ไตรภพถือเค้กวันเกิดเดินเข้ามาในห้องที่ปิดไฟมืด ทุกคนกำลังร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์อวยพรแคทอยู่ ไตรภพเอาเค้กวันเกิดมาวางที่โต๊ะ พอแคทเป่าเทียนเสร็จทุกคนปรบมือกันกราวพร้อมกับไฟเปิดสว่างพรึ่บขึ้น

นินันท์เอามีดให้แคทตัดเค้กแจก คนแรกที่ได้รับคือไตรภพ เขารับเค้กพร้อมกับมอบของขวัญให้แต่ให้เอาไว้เปิดก่อนนอน ก้อนที่สองให้ลูกเกด ต่อมาให้คุณปู่กับคุณย่า พอรับเค้กไปอรรณพบ่นว่าไม่ยุติธรรมเพราะก้อนที่ให้คุณย่ามีตุ๊กตาด้วย วิสาเลยบอกว่าแลกกันก็ได้ แต่อรรณพไม่แลกพูดอ้อนๆว่า “ผมว่าเรากินด้วยกันดีกว่า” วิสาบอกว่าตนทานของหวานมากไม่ค่อยได้ แลกจานเค้กให้แล้วเดินเลี่ยงไป อรรณพมองตามตาละห้อย

ธนาธิปกับนินันท์หยอกแคทว่า ชิ้นต่อไปจะให้ใครก่อน ปรากฏว่าแคททำเซอร์ไพรส์ หยิบจานเค้กส่งให้ภัทรลดา

“แคทให้พี่ค่ะ”

ภัทรลดานึกไม่ถึง ยิ้มดีใจรีบขอบใจแคท ไตรภพเองเห็นแล้วก็ยิ้มอารมณ์ดีที่ความหวังของตนดูท่าจะไปได้สวย

ขณะนั้นเอง มือถือภัทรลดาดังขึ้น เธอดูหน้าจอแล้วเดินเลี่ยงไปรับสายโดยไม่ทันมีใครได้สังเกตอะไร

ooooooo

เป็นสายจากพิมลภาโทร.มาร้องไห้สะอึกสะอื้นขอให้ภัทรลดาช่วยตนด้วย เพราะเป็นเรื่องเครดิตตนรับปากเขาแล้ว ถ้าไม่ทำต่อไปก็คงมองหน้าใครไม่ได้ ถามว่าอยากเห็นตนเป็นคนล้มเหลวซ้ำซากอย่างนั้นหรือ

แต่ที่แท้พิมลภาโทรศัพท์ไปก็กินเชอรี่สลับกับเสียงร้องไห้เป็นระยะ กดดันจนภัทรลดาเครียดหนัก

มาลาตีติงพิมลภาว่าจะหวังอะไรกับภัทรลดา เงินตั้งห้าล้าน เธอไม่มีทางหามาให้ได้หรอก

“เธอยังไม่รู้จักน้องสาวฉันดีพอ ฉันรู้ ต้องทำยังไงยัยภัทรถึงจะหาเงินมาให้ฉันได้”

ที่บ้านนินันท์ หลังทานอาหารกันแล้ว ภัทรลดาเข้าครัวไปล้างจานชาม ไตรภพเข้าไปช่วย เขาบอกเธอว่าพรุ่งนี้ให้ไปเบิกเงินหกล้าน ไม่ได้ถอนเป็นเงินสดแต่ให้ถอนแล้วเอาไปซื้อแคชเชียร์เช็คสั่งจ่ายคนขาย เธอถามว่าเขาจะซื้ออะไร

“ไม่ใช่ผม น้าสาต้องการซื้อตึกแถวน่ะ แต่บัญชีของผมกับน้าสาฝากร่วมกันอยู่ ความจริงผมต้องจัดการ แต่อาทิตย์หน้าผมไม่ว่างทั้งอาทิตย์ แล้วยังต้องเตรียมตัวไปเกาะไข่หงส์อีก เพราะตั้งแต่เปิดเขตเศรษฐกิจพิเศษก็เลยมีปัญหาบนเกาะนิดหน่อย” ถามว่าเธอจะไปกับตนไหม

ภัทรลดาถามเขินๆว่าแล้วเขาจะหลอกตนไปขังไว้บนเกาะอีกไหม ไตรภพบอกว่าถ้าเธอไม่ชอบตนก็จะไม่ทำ แล้ววาดหวังอย่างมีความสุขที่อีกไม่กี่วันก็จะได้ไปเที่ยวเกาะไข่หงส์กับภัทรลดาแล้ว

เพื่อให้ภัทรลดาหาเงินให้ตน พิมลภาวางแผนขับรถชนเสาไฟฟ้าทำเป็นอุบัติเหตุ มาลาตีนั่งอยู่ในรถด้วย เธอตกใจกลัวไม่ขอเสี่ยงด้วย พิมลภาพูดนิ่งหน้าเหี้ยมว่า

“ก็ใครใช้ให้เธอมาสาระแนเรื่องของฉันล่ะ เมื่อเธอรู้หมดแล้วว่าฉันโดนไอ้อัปรีย์นั่นมันทำอะไรบ้าง เธอก็ต้องช่วยฉันถึงที่สุด”

พิมลภาขับรถพุ่งเข้าชนเสาไฟฟ้าเสียงสนั่นหวั่นไหว ท่ามกลางเสียงหวีดร้องอย่างตกใจสุดขีดของมาลาตี

ooooooo

อ่านละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 8 วันที่ 9 พ.ย. 58

ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ บทประพันธ์โดย : กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพบทโทรทัศน์โดย : วิสุทธิชัย บุญยะกาญจน, ฝนพรำ
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ กำการแสดงโดย : ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ผลิตโดย : บริษัท ทีวีธันเดอร์ จำกัด
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง ทางผ่านกามเทพ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ