อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 1 วันที่ 2 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 1 วันที่ 2 ม.ค. 59

เสียงข่าวจากวิทยุ...ข่าวด่วน! เสือชินแหกคุก เมืองราชบุรีออกมากับสมุนคนหนึ่ง เดือดร้อนถึงท่านผู้ว่าฯต้องลงพื้นที่ด้วยตัวเอง จึงขอให้ประชาชนโปรดระมัดระวัง ปิดประตูหน้าต่างให้มิดชิด และหากได้เบาะแสของเสือร้ายรายนี้ ขอได้โปรดแจ้งทางราชการด้วยความรวดเร็ว...

และในวันนั้นก็มีการปล้นบ้านคหบดี โดยเสือชินและสมุนเข้าทำร้ายแม่ครัวกับสามีและจับมัดไว้ จากนั้นก็รื้อค้นทรัพย์สิน เปลี่ยนเสื้อผ้าสลัดชุดนักโทษออก เสียงเรือขายกาแฟมาจอดที่ท่าน้ำ คนขายตะโกน

“โกปี๊มาแล้ว โกปี๊มาแล้วครับ ลุงขมป้ามี...”



เสือชินมองออกมาจากหน้าต่าง เห็นคนขายร่างสูงใหญ่ใส่หมวกปีกกว้างบดบังใบหน้า คนขายตะโกนว่า

“ป้ามีเอาแต่ฟังวิทยุไม่ได้ยินอีกแล้ว เดี๋ยวผมเอาเข้าไปในบ้านเลยนะครับ”

เสือชินเอาเงินให้สมุนไปจ่ายคนขายกาแฟเพื่อไม่ให้เข้ามาในบ้าน สมุนวางท่าเป็นคนในบ้านเอาเงินมาส่งให้และจะรับกาแฟ เห็นใบหน้าคนขายสะอาดสะอ้านหล่อเหลาก็ทักว่าไม่น่ามาขายกาแฟ ดูหน่วยก้านเป็นลูกผู้ดี คนขายตอบยิ้มๆ

“พ่อผมเป็นมหาเศรษฐี แต่ฆ่าตัวตาย ผมเลยตกอับต้องมาขายกาแฟ”

สมุนตื่นเต้นถามจริงหรือ คนขายเงยหน้าตอบว่าจริงครึ่งเดียว สมุนแปลกใจครึ่งไหน คนขายชกหน้า

สมุนอย่างรวดเร็วก่อนจะยืนมาดเท่เอ่ยว่า

“พ่อฆ่าตัวตายจริง ที่ไม่จริงคือไม่ได้ขายกาแฟ เป็นปลัดอำเภอ!” ว่าแล้วก็จับหัวสมุนกระแทกพื้นจนสลบเหมือด

ชายกลางคนคนขายกาแฟตัวจริงโผล่ออกมาเอาเชือกให้มัดคนร้าย ศรัณย์ถอดหมวกคืนให้พร้อมสั่ง

“รีบไปสถานีตำรวจ บอกว่าปลัดศรัณย์เจอตัวเสือชินที่แหกคุกออกมาแล้ว ขอกำลังเสริมมาที่บ้านคุณหลวงพินิจด่วน”

ศรัณย์...ปลัดหนุ่มฝีมือดีย่องเข้าไปในบ้านเพื่อจัดการเสือชิน ทั้งสองประจันหน้ากัน เกิดการต่อสู้ดุเดือด ศรัณย์เก่งทั้งหมัดมวยและยิงปืนแม่น ทั้งสองยื้อแย่งปืนกันจนเกิดเสียงดังปัง! ตำรวจมาถึงยังไม่ทันเข้าไปในบ้าน ปลัดหนุ่มก็ลากร่างเสือชินออกมาโยนให้ ทุกคนร้องเฮ...

“ปลัดศรัณย์จับเสือชินได้แล้ว...” ต่างปรบมือแสดงความยินดีกันใหญ่

ศรัณย์ควงปืนท่าประจำตัวแล้วเหน็บที่เอว ยิ้มรับความชื่นชมของทุกคน

ooooooo

วันต่อมาศรัณย์ในชุดปลัดอำเภอเต็มยศ เข้ารายงานตัวที่กรมการปกครองในกรุงเทพฯ กับท่านอธิบดีเทพ เขาตบโต๊ะปังอย่างไม่พอใจเสียงเข้มต้องการกำราบ

“บุกเดี่ยวเข้าไปจับเสือชิน ต้องการอะไร!”

“เงินรางวัล ตำแหน่ง เกียรติยศ ชื่อเสียง ผมต้องการทั้งหมด” ศรัณย์ยืนตรงตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย เพราะรู้ว่าอธิบดีเทพมีความเมตตาต่อตนเป็นพิเศษ

“ผมเตือนดีๆ ใจร้อน มุทะลุแบบนี้รังแต่จะอายุสั้นนะ...คุณหนู” เทพอ่อนใจเสียงเบาลง

ศรัณย์เจ็บปวดกับคำเรียกคุณหนู บอกตนไม่ใช่อีกแล้ว...เทพคิดถึงอดีตเมื่อตอนที่ศรัณย์อายุ 16 ปี เขาแวะเอาน้ำผึ้งจากทางเหนือมาฝากเจ้าคุณนิติ บิดาของศรัณย์ นั่งคุยกันได้ชั่วครู่ก็ได้ยินเสียงคนรับใช้เอะอะว่า...คุณหนูลงมา อันตราย...หยุด คุณหนู...หยุด...

ตามด้วยเสียงศรัณย์หัวเราะร่า เพราะเสนอวิ่งมาขวางแล้วต้องกระโดดหลบหน้าทิ่มไปในดิน

“ไอ้เหนอหน้าดำเป็นเงาะเลยเอ็ง ร้องกันลั่นบ้าน ห่วงรถหรือห่วงฉันกันแน่หา...นี่รถฉัน พ่ออุตส่าห์ซื้อให้

ฉันต้องขับเป็นอยู่แล้ว โวยวายโหวกเหวกน่ารำคาญ...”

ศรัณย์แอบขับรถโดยที่ยังขับไม่เป็น จอดรถลงมาหัวเราะเยาะเสนอแล้วทำท่าหล่อลูบผม พอจะเท้าแขนที่รถก็รู้สึกมันโล่งหายไป หันมองจึงรู้ว่ารถไหล ร้องลั่น

“เฮ้ยๆๆ...รถไหลๆ!”

คนรับใช้ร้องกันลั่นเมื่อเห็นรถไหลเข้าไปในพุ่มไม้ ควันพวยพุ่ง ศรัณย์ร้องด้วยความเสียดาย...โธ่!

รถฉัน...เจ้าคุณนิติกับเทพวิ่งมา หัวเราะกันใหญ่อย่างเอ็นดูศรัณย์...

เสียงศรัณย์เศร้าเพราะเป็นปมอันยิ่งใหญ่ในชีวิต ขัดภาพอดีตในห้วงคำนึงของเทพ “คุณหนูตกอับอย่างผม ถือคติ ยอมตายไม่ยอมแพ้”

“เพราะคุณพ่อใช่ไหม ท่านเลือกทั้งตาย...ทั้งแพ้...” เทพรู้สึกเห็นใจ

ศรัณย์หน้าเครียดคิดถึงอดีตอันเจ็บปวด...

เจ้าคุณนิติสภาพทรุดโทรม เมามายเอาปืนออกมายิงตัวตายฟุบคาโต๊ะทำงาน ทำให้ศรัณย์กับคุณหญิงแก้วผู้เป็นแม่ต้องระเห็จออกจากบ้านด้วยทรัพย์สินและบ้านโดนยึด ทนายความเอาเงินส่วนที่เหลือจากการขายของในบ้าน หักลบกลบหนี้เหลือเพียงไม่เท่าไหร่ให้แก่แก้ว เธอน้ำตาร่วงเผาะด้วยสงสารลูกและอเนจอนาถกับชีวิตตัวเอง

แก้วให้ศรัณย์ไปอยู่กับหลวงตาที่วัดเพื่อจะได้ร่ำเรียน ส่วนตนจะไปอาศัยน้าแสงที่คลองหกทำมาหากินส่งเงินมาให้ เธอเห็นลูกน้ำตาคลอจึงปลอบ

“พ่อโชคร้าย โดนโกงจนหมดตัว...ลูกต้องเข้มแข็ง ความยากจนไม่ทำให้ใครตาย มีแต่ทำให้คนเข้มแข็งขึ้น เชื่อแม่นะ”

ศรัณย์ต้องกล้ำกลืนสวมเสื้อผ้าเก่าๆ ทำงานในวัด ทุกอย่าง ตื่นเช้าเดินตามพระบิณฑบาต ตกค่ำก็อ่านหนังสือตั้งใจเรียนจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้...เสียงเทพขัดจังหวะความคิดคำนึงถึงอดีตของศรัณย์ว่า

“บ้าบิ่นทะเยอทะยานแบบนี้ ผมเห็นมาเยอะ”

“ไม่ตายก็ได้ดี ผมรู้...แต่ที่สงสัยคือ อย่างไหนเยอะกว่าครับ”

“ตาย! นี่เงินรางวัลที่จับเสือชินได้ มากโขอยู่ เอาไปทำอะไรดีล่ะ” เทพวางซองเงินให้

ศรัณย์กลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะเกิดแววตาสดใสขึ้นตอบว่า

“แหวนหมั้นครับ ผมจะขอผู้หญิงที่สวยที่สุดในพระนครแต่งงานครับ”

อธิบดีเทพผู้เคยเป็นคนใกล้ชิดของเจ้าคุณนิติ ยิ้มเอ็นดูและยินดีกับลูกชายเจ้านายเก่า

ooooooo

คฤหาสน์ครอบครัวดวงสวาท สาวที่ศรัณย์หมายหมั้นจะแต่งงานด้วย เธอเดินมาหาเขาอย่างงามสง่าจนศรัณย์ต้องเอ่ยปาก “นางฟ้าจำแลงของผม...”

ดวงสวาทชมว่าเขามาได้ตรงเวลาดีมาก ศรัณย์เอ่ยเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้าว่าตนขอเข้าไปกราบคุณพ่อคุณแม่ของเธอ แต่คนรับใช้บอกว่าไม่อยู่ ท่านทั้งสองไม่อยากเจอตนใช่ไหม หญิงสาวหน้าเครียดทันที

“มีเรื่องนิดหน่อยค่ะ ดวงกำลังจะเล่าให้คุณฟัง ไปกันเถอะค่ะ”

ดวงสวาทเดินนำ ศรัณย์เหลียวมองเข้าไปในบ้านเห็นสายตาของมหินท์และนิจ พ่อแม่หญิงสาวที่แอบมองอย่างไม่พอใจ เขาใจหายวาบต้องมีเรื่องไม่ดีแน่

ในสถานลีลาศริมแม่น้ำ สองศรีพี่น้อง บราลีกับบุรณี บำรุงประชากิจ มาเที่ยวกับสองชายหนุ่ม คนหนึ่งคือพณิช คนรักของบราลีผู้พี่ อีกหนึ่งหนุ่มคืออรุณฤกษ์ เพื่อนบ้านที่โตมากับสองสาว บุรณีที่มาเพื่อเป็นเพื่อนพี่สาวจึงไม่สนใจการลีลาศใดๆ นั่งอ่านหนังสือเสียงเจื้อยแจ้ว...

“จะเลือกหญิงภรรยาจงสดับ เมียสับปลับอำมหิตคิดคบชู้ เสมอด้วยเพชฌฆาตลองตรองดู อย่าสมสู่เมียเสมอด้วยโจรี เมียเสมอด้วยนายแสนเหนื่อยหน่าย ไม่สมชายถูกขู่เข็ญสิ้นศักดิ์ศรี เมียเสมอด้วยมารดาผู้ปรานี เมตตามีแก่เราจนชีพวาย...”

บราลีสะดุดหูหน้าแดงติงน้องอ่านอะไร พณิชยิ้มรู้ทัน บุรณีเย้าว่า

“ภรรยาเจ็ดแบบ แบบเพชฌฆาต แบบโจร แบบเจ้านาย แบบแม่...ถ้าดุอย่างพี่บราลีแต่งงานจะเป็นภรรยาแบบไหนนะ”

พณิชผายมือเชิญบราลีออกไปเต้นรำ เธอห่วงน้องจึงบอกอรุณให้พาบุรณีไปเต้นรำด้วย แต่บุรณีปฏิเสธเพราะอยากอ่านหนังสือมากกว่า อรุณยิ้มอย่างเข้าใจรับปากจะดูแลให้ หญิงสาวอ่านต่อ

“เมียเสมอด้วยน้องนี้น่ารัก ใจสมัครโอนอ่อนตามที่หมาย เมียเสมอด้วยเพื่อนคือเพื่อนตาย ไม่เดียวดายเสมอกันทุกสิ่งไป เมียเสมอด้วยทาสผู้ต่ำต้อย ทุกวันคอยรับใช้ไม่ไปไหน บรรดาเมียทุกเมียที่แจ้งไป เมียยิ่งใหญ่มีหนึ่งนางตามตำรา”

อรุณข้องใจถาม เมียที่ยิ่งใหญ่กว่าเมียทุกแบบเป็นอย่างไร บุรณีคิดถึงริน...สาวกำพร้าที่แม่ของตนเลี้ยงมาแต่เล็ก เติบโตมาพร้อมกัน ตนรักเหมือนพี่น้อง เรียบร้อยเป็นแม่บ้านแม่เรือน ดูแลปรนนิบัติพ่อและแม่ได้ดั่งใจ ก่อนจะตอบว่า

“เธองามนอก งามใน งามมรรยาท เฉลียวฉลาดสมรักสมเสน่หา ซื่อสัตย์ภักดีทุกเวลา ปดิวรัดาหมายถึงเธอ”

“อืม...ปดิวรัดา...ภรรยาผู้ซื่อสัตย์ ผู้ชายคนไหนได้ เมียอย่างนี้ ถือว่าได้ขึ้นสวรรค์ตั้งแต่ยังไม่ตาย”

อรุณพยักหน้าเข้าใจความหมายของคำว่าปดิวรัดา (ปะ-ดิ-วะ-รัด-ดา)

ooooooo

ในขณะเดียวกัน ศรัณย์และดวงสวาทยืนอยู่ริมน้ำของสถานลีลาศ ศรัณย์บอกแก่หญิงผู้เป็นที่รักว่า “แต่ไหนแต่ไร ดวงคือเจ้าชีวิตของผม ทำหน้าอย่างนี้ผมใจคอไม่ดีเลย”

ดวงสวาทสลัดความเครียดออกแล้วชวนชายหนุ่มไปเต้นลีลาศ บอกตนอยากเปิดสมอง...เต้นรำไปได้ไม่เท่าไหร่ ดวงสวาทกับบราลีเกิดชนกัน ดวงสวาทตวาดแว้ดหาว่าบราลีเป็นคนผิด บราลีเถียงว่าเธอเต้นผิดจังหวะมาชนเอง ศรัณย์เห็นท่าไม่ดีดึงดวงสวาทออกมากล่าวขอโทษบราลีและพณิช ดวงสวาทไม่พอใจฮึดฮัดจะไม่ยอมไป พณิชจึงชวนบราลีกลับไปนั่งพัก

บุรณีแปลกใจถามพี่สาวเกิดอะไรขึ้น บราลีบ่น “พวกผู้ดีจอมปลอมน่ะสิมาชนพี่ แทนที่จะขอโทษดันหันมาตวาดเราแว้ดๆ”

อรุณปัดว่าเรื่องเล็กๆอย่าไปสนใจ ทานอาหารกันดีกว่า...ดวงสวาทกลับมานั่งที่ด้วยอารมณ์หงุดหงิด ชรัตน์เดินตามหาจนเจอเข้ามาทัก ศรัณย์เห็นเพื่อนก็ดีใจรีบเชื้อเชิญให้นั่ง ชรัตน์ทักดวงสวาท เธอพยายามสงบอารมณ์ทักทายตอบแล้วขอตัวไปห้องน้ำ

ความจริงแล้วดวงสวาทอารมณ์ไม่ดีเพราะเรื่องที่จะต้องพูดกับศรัณย์วันนี้แต่ยังหาโอกาสเริ่มต้นไม่ได้ พอเจอเรื่องอื่นจึงพาลอารมณ์เสีย

ชรัตน์มองไปเห็นบราลีก็ชี้บอกศรัณย์ว่า “ในที่สุดก็เจอหล่อน บราลี บำรุงประชากิจ สาวชุดสีโอลด์โรสนั่นไง” ศรัณย์กำลังเทน้ำให้เพื่อนตะลึงมองจนน้ำหกรดชรัตน์ “เฮ้ย! เปียกหมด ตกใจขนาดนั้นเลยหรือวะ... สวยใช่ไหมล่ะ”

ศรัณย์นึกถึงอดีตที่ยังร่ำรวย คุณหญิงแก้วเอาแหวนทับทิมออกมาบอกว่า

“แหวนวงนี้มีคู่ของมัน อีกวงมีเพชรล้อมด้วย ทั้งชุดอยู่กับครอบครัวบำรุงประชากิจ จำชื่อนี้ไว้นะลูก ท่านเจ้าคุณบำรุงประชากิจเป็นเพื่อนของพ่อ อุตส่าห์ยกลูกสาวให้หมั้นหมายกับลูกตั้งแต่ยังแบเบาะ ข้อตกลงของผู้ใหญ่จะทำเฉยไม่ได้นะลูก”

ศรัณย์ขอปฏิเสธ แก้วตำหนิเป็นเพราะสาวข้างบ้านใช่ไหม...

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 1 วันที่ 2 ม.ค. 59

ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทประพันธ์โดย สราญจิตต์
ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทโทรทัศน์โดย คิง สมจิต
ละครเรื่อง ปดิวรัดา กำกับการแสดงโดย สมจิต ศรีสุภาพ
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20-22.50 น.
ละครเรื่อง ปดิวรัดา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 13 มกราคม 2559 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ