อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 1 วันที่ 3 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 1 วันที่ 3 ธ.ค. 58

กว่ารัศมีกับนาราจะเจอกันอีก ก็หลายอึดใจต่อมา เมื่อวรรณสั่งให้ทั้งสองมาต้อนรับแขกคนสำคัญของเอกชาติ ลูกชายคนโตและพี่ชายของรัศมี

ศักดานั่นเองที่มาเสนอขายโครงการที่เชียงราย เจ้าสัวใหญ่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก เลยพอเดาได้ในเวลาไม่นาน ว่าพ่อเลี้ยงคนดังกำลังเสนอโครงการบังหน้าธุรกิจมืด

นารากับรัศมีมีท่าทีอึดอัดไม่ต่างกัน เมื่อวรรณเอ่ยปากตัดบท เหมือนเป็นการปฏิเสธกลายๆ สองแม่ลูกเลยถือโอกาสขอตัวด้วย ศักดาได้แต่มองตามอึ้งๆ หัวเสียไม่น้อยที่ถูกปฏิเสธ แต่ก็ต้องพยายามเก็บอาการ ต่างจากเอกชาติ หงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดที่พ่อไม่เคยเห็นหัวหรือมองว่าเขามีค่าเลย



ooooooo

ไม่รู้เป็นเพราะความคิดถึงหรือเพราะภาพถ่ายสองหนุ่มต่างวัยที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของจุฑารัตน์กันแน่ ทำให้นาราสะดุ้งตื่นกลางดึกเพราะฝันร้าย ถึงวันที่เธอถูกพรากจากพ่อเป็นวันแรก...

วันนั้นเธอยังจำได้ดี พ่อหายตัวไปหลายวัน และเมื่อเธอถามถึง แม่กลับตอบว่าพ่อขับรถคว่ำตายไปแล้ว!

“ไม่จริง...พ่อยังไม่ตาย พ่อ...นาจะไปหาพ่อ”

“เด็กบ้านี่ พูดไม่รู้เรื่อง พ่อแกมันตายไปแล้ว ไปกรุงเทพฯกับแม่เดี๋ยวนี้”

“ไม่ไป...พ่อ พ่อ พ่อ นาจะคอยพ่อ”

“อย่ามาดื้อกับฉันนะ ไปเก็บข้าวของเดี๋ยวนี้!”

นารายังจำเสียงร้องไห้ตัวเองได้ ภาพความทรงจำวัยเด็กกับพ่อลอยวนเวียนในหัวอีกครั้ง พลันภาพถ่ายสองหนุ่มต่างวัยที่จุฑารัตน์บอกว่าชื่อสีหนาทกับราม เจ้าของไร่สักสัตตบุษย์และหัวหน้าคนงาน ก็ผุดมาแทรก โดยเฉพาะคนหลัง หนุ่มใหญ่หน้าเข้มที่คุ้นตาคุ้นใจเธออย่างประหลาด จนอดไม่ได้ต้องโทร.ถามชื่อจากเพื่อนรัก

จุฑารัตน์ถึงกับนิ่วหน้าเมื่อได้รับโทรศัพท์เพื่อนรักกลางดึก เพื่อถามถึงหัวหน้าคนงานของไร่สัตตบุษย์

“นี่แกโทร.หาฉันเพราะเรื่องนี้เนี่ยนะ อะไรกัน...หนุ่มหล่อๆอย่างเจ้าของไร่ไม่สน ดันไปสนคนแก่”

“ไม่ใช่...ฉันอยากรู้ว่าเขาชื่ออะไร เพราะ...หน้าเหมือนญาติน่ะ”

นาราลุ้นด้วยใจจดจ่อ ก่อนจะยกมือปิดปาก น้ำตาคลอ เมื่อเพื่อนรักบอกข้อมูลที่ต้องการ

“เขาชื่อราม ใครๆที่ไร่ก็เรียกว่าน้าราม เดี๋ยวนะ...ฉันจดข้อมูลไว้ด้วย ชื่อนายราม ภักดีพงษ์”

จุฑารัตน์ไม่ทันถาม ว่ารามคือญาติที่ตามหาหรือไม่ นาราก็วางสายไปแล้ว...

ข้อมูลจากเพื่อนรักทำให้นาราปะติดปะต่อเรื่องราวได้ ยิ่งเห็นจดหมายลงทะเบียนจากไร่บัวขาวที่เชียงรายเมื่อกลางวัน ก็มั่นใจว่าพ่อยังไม่ตาย คุณหนูร่างเล็กแทบรอให้ถึงเช้าไม่ไหว จะไปค้นห้องแม่เพื่อหาจดหมายเจ้าปัญหา แล้วก็ได้ยิ้มสมใจ เมื่อเห็นว่ามันถูกขยำทิ้งในถังขยะ

นาราไม่รอช้า แกะจดหมายมือสั่น ใจเต้นรัวเมื่อได้เห็นลายมือของพ่อที่เธอคิดถึงมาตลอด

“ผมสัญญาจะไม่เขียนจดหมายถึงคุณอีก แต่ห้ามใจตัวเองไม่ได้ ฉะนั้น...อย่าโกรธผมเลยนะรัศมี นารา...ยายหนูของผมเป็นยังไงบ้าง ยายหนูคงเติบโตเป็นหญิงสาวที่งดงามและสวยสง่าเหมือนคุณ แม้ไม่ได้เห็นหน้าลูก แต่ผมก็รู้...รู้และเชื่อมั่นเสมอว่าชีวิตแกจะต้องมีความสุข เหมือนกับรัศมีอันรุ่งโรจน์”

ทุกถ้อยคำของพ่อทำให้นาราน้ำตาไหลพราก ยิ่งประโยคปิดท้าย ยิ่งทำให้สะเทือนใจ

“ฝากจูบยายหนูสักครั้ง ไม่จำเป็นต้องบอกว่าใครฝากมา เพียงแต่ขอให้จูบแกด้วยหัวใจ อย่างที่คุณรู้ว่าผมจะทำ ขอเพียงเท่านี้ หวังว่าคุณจะกรุณา...มั่นคงเสมอ...ราม”

เมื่ออ่านจบ นารายกจดหมายพ่อแนบอก พึมพำด้วยความยินดี

“พ่อ...พ่อยังไม่ตายจริงๆด้วย”

ooooooo

นาราดีใจมากที่รู้ว่าพ่อยังมีชีวิต แต่พลันใบหน้ายิ้มแย้มก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ เมื่อตระหนักได้ว่าแม่ปกปิดความจริงนี้มาตลอดหลายปี เลยไม่รอช้าจะไปคาดคั้นความจริง

“แม่คะ...นาต้องการคำอธิบาย”

“อะไรของแก เสียงดังโวยวาย ไม่มีมารยาท”

นาราไม่สนใจท่าทางหัวเสียของแม่ ยื่นจดหมายสีฟ้าในมือให้ดู แล้วถามเสียงห้วน

“นี่มันอะไรกันคะ จดหมายฉบับนี้มันหมายความว่าอะไร แม่ตอบนามาเดี๋ยวนี้ ว่ามันหมายความว่าอะไร”

รัศมีถึงกับตาเหลือก เมื่อเห็นจดหมายยับยู่ยี่นั่น “นี่แก...กล้าเข้าไปค้นในห้องของฉันเชียวหรือ”

“ทำไมแม่ต้องโกหกนาด้วย”

“ฉันไปโกหกอะไรแก”

อาการเหมือนไม่รู้สึกผิดของแม่ ทำให้นารายิ่งโมโห แหวเสียงลั่นอย่างลืมตัว “แม่บอกว่าพ่อถูกรถชนตาย แต่นี่...จดหมายของพ่อเพิ่งส่งมาเมื่อวาน คนที่ตายไปแล้วสิบห้าปีจะเขียนจดหมายได้ยังไงคะ”

รัศมีมีท่าทางอึกอักอย่างเห็นได้ชัด วรรณซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ด้วยเห็นท่าไม่ดี เลยพยายามปรามหลานสาว ไม่ให้ก้าวร้าวกับแม่ นาราถึงได้รู้สึกตัว แต่ก็ยังไม่ละความตั้งใจเดิม

“มองตานาสิคะ แล้วบอกนาว่าพ่อตายไปแล้วจริงๆ”

“ใช่...พ่อแกตายไปแล้ว ตายไปนานแล้ว”

“แม่โกหก!”

“ฉันไม่ได้โกหก สำหรับฉัน...ผู้ชายคนนั้นมันตายไปนานแล้ว มันลงนรกไปนานแล้ว”

นาราส่ายหน้าไม่เชื่อ “เพราะแม่เกลียดพ่อ แม่หลอกนามาตลอดสิบห้าปีว่าพ่อตายแล้ว แม่ทำได้ยังไงคะ แม่ก็รู้ว่านารักพ่อแค่ไหน นาไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าแม่ทำได้ยังไง”

“ทำไมจะไม่ได้ พ่อแกมันทำชีวิตฉันปี้ป่น ถ้ามันไม่ทำลายชีวิตฉัน ฉันคงไม่เป็นอย่างทุกวันนี้”

ในที่สุดวรรณก็ทนไม่ไหว ตวาดลั่นให้สองแม่ลูกหยุดขึ้นเสียงใส่กัน แต่ก็เหมือนจะไม่ช่วยอะไร นอกจากเพิ่มความสงสัยให้นารา ว่าตาที่เธอเคารพรักมาตลอด มีส่วนช่วยแม่ปกปิดความจริงนี้ด้วย

“มีใครตอบนาได้ไหมคะ ว่าเมื่อสิบห้าปีที่แล้วมันเกิดอะไรขึ้น...ว่าไงคะแม่”

“นี่ฉันเป็นแม่แกนะ ถ้าฉันไม่ตอบ แกจะทำไม”

“ได้ค่ะ...แม่ไม่ตอบ นาก็จะไปหาคำตอบจากพ่อเอง”

“ยายนา...ฉันบอกให้แกหยุด หยุดเดี๋ยวนี้นะ ห้ามไปไหนทั้งนั้น แกอย่าไปไหนนะยายนา!”

นาราไม่ฟังและผละไปเก็บของ รัศมีรีบตามติด ทิ้งวรรณให้ทรุดตัวนั่งบนเก้าอี้ พร้อมกับถอนใจยาว

“ในที่สุด...วันนี้ก็มาถึงจนได้”

ระหว่างที่วรรณทำใจอย่างสงบ รัศมีกลับโวยวายราวกับคนบ้าที่ลูกสาวคนเดียวขัดคำสั่ง จัดกระเป๋าไปเจอพ่อแท้ๆที่เชียงราย สาวสังคมคนสวยไม่รอช้า ถลาไปแย่งของมาปาทิ้ง แต่ก็ทำให้นาราเปลี่ยนใจไม่ได้

“นาจะไป นาอยากรู้ว่าทำไมพ่อถึงทิ้งนาไป ในเมื่อพ่อยังรักนารักแม่อยู่”

“แกมันโง่...คิดดูสิ ถ้ามันรักแกจริงอย่างที่พร่ำพรรณนามา มันจะทิ้งแกไปตั้งสิบกว่าปีเหรอ มันน่ะเป็นฝ่ายทิ้งฉันกับแกไป สิบห้าปี...แกได้รับจดหมายจากพ่อแกสักฉบับไหม เงินสักบาท ของขวัญสักชิ้นมีไหม เนี่ยหรือที่ว่าพ่อรักแก ตลกที่สุด...รู้ไว้ด้วยว่าเขาไม่ต้องการฉัน ไม่ต้องการแกอีกแล้ว รู้ความจริงแล้ว...พอใจหรือยัง”

“นาไม่เชื่อ ตลอดสิบห้าปี แม่โกหกนามาตลอด นาจะไปถามพ่อเองว่าทำไมพ่อถึงทิ้งนาไป”

นาราก้มเก็บของต่อ แต่ก็ถูกแม่ขัดขวางตลอด ทั้งจิก ทั้งตี ทั้งฉุดกระชากลากถู แต่เธอก็ไม่เปลี่ยนความตั้งใจ จนในที่สุดรัศมีก็ทนไม่ไหว ตบหน้าเธอฉาดใหญ่

“ฉันบอกแกแล้วว่าอย่ามาหือกับฉัน อย่าอวดดีกับฉัน!”

นารานิ่งไปนิดเดียว ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็น “แม่ห้ามนาไม่ได้หรอก”

จบคำก็คว้าเป้ใบเล็กออกจากห้อง ทิ้งรัศมีให้กรีดร้องด้วยความบ้าคลั่ง ก่อนจะตะโกนไล่หลัง

“ดี...ถ้าแกกล้าออกจากบ้านนี้ ฉันจะไม่นับว่าแกเป็นลูกอีกเลย!”

ooooooo

ความจริงจากปากแม่ ทำให้นาราหัวใจแทบสลาย ต้องพยุงตัวและหัวใจอย่างยากลำบากให้ออกไปตามล่าหาความจริงจากปากพ่ออีกคน แต่ก่อนจะถึงเวลานั้น เธอต้องเคลียร์ตัวเองกับตาเสียก่อน

วรรณรออยู่หน้าบ้านด้วยท่าทีนิ่งสงบ “ตาห้ามหนูไม่ได้ใช่ไหม”

“ให้หนูไปเถอะค่ะ หนูอยากรู้ความจริงว่าทำไม”

“เรื่องมันผ่านมาตั้งสิบกว่าปีแล้วจะไปรื้อฟื้นมันอีกทำไม อย่าลืมนะว่าแกยังมีอนาคตรออยู่ จะต้องไปเรียนต่อไม่นานนี้แล้ว ทำไมถึงไปสนใจไอ้ผู้ชายที่ไม่ได้ดูดำดูดีแกมาตั้งสิบกว่าปี”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 1 วันที่ 3 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ