อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 10 วันที่ 22 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 10 วันที่ 22 ธ.ค. 58

รามชะงัก จะเอาไงดี แต่เห็นสายตาดุๆของขนิษฐาก็เลยยอมปล่อย ขนิษฐาลงมือล้างแผลให้ราม ทำไปอยากจะร้องไห้เพราะเห็นแผลแล้วสงสาร แต่ก็พยายามกลั้นไว้.. รามนั่งนิ่งให้ขนิษฐาทำแผล พอเหลือบมองก็เห็นสีหน้าเห็นอกเห็นใจมากๆของขนิษฐา...รามอึ้งไป....เริ่มแปลกใจยิ่งขึ้นทุกทีกับความรู้สึกของผู้หญิงคนนี้ ที่นับวันดูจะเป็นห่วงเขามากเหลือเกิน..

อุปกรณ์ทำแผลทั้งหมดถูกรวบรวมเก็บไว้ในถาด...
“คุณน้องครับ ขอบคุณมากนะครับ แล้วก็.. ขอโทษด้วยที่ทำให้เป็นห่วง”


ขนิษฐาอารมณ์เย็นลงแล้ว “ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ แต่เปลี่ยนเป็น อย่าทำอย่างนี้อีก” รามชะงักไปอย่างลำบากใจ “น้องเข้าใจค่ะ ว่าน้ารามเป็นผู้ใหญ่ น้องเหมือนคนจุ้นจ้านไปยุ่งวุ่นวายกับน้าราม”
“ไม่ใช่นะครับ ผมรู้ว่าคุณน้องทำไปเพราะหวังดี”
ขนิษฐาได้ที “งั้นเอาเป็นว่า ก่อนที่น้ารามจะไปช่วยอะไรคนงาน หรือจำเป็นต้องทำงานอะไร จะต้องบอกน้องก่อน ทุกครั้ง! แล้วก็ห้ามฝืนแบบนี้อีก” รามยังงงๆอยู่ “รับปากแล้วนะคะ” รามยังไม่ทันจะตอบขนิษฐารีบเนียนออกไปเลย รามจะตาม แต่เสียงมือถือขนิษฐาดังขึ้น ขนิษฐารีบหยิบมาคุยสาย รามเห็นอย่างนั้นก็เกรงใจ....ขนิษฐาคุยโทรศัพท์ มองรามที่ไม่กล้าตามมา ถอนใจค่อยโล่งอก...แล้วหันไปคุยมือถือต่อ “ค่ะ คุณหญิง ส่งจดหมายเชิญมาแล้วเหรอคะ.. พอดีน้องยังไม่ได้เข้าไปที่โรงแรมแต่ไม่มีปัญหาค่ะ ตกลงว่างานจัดปลายเดือนนี้นะคะ แล้วจะให้น้องช่วยในส่วนไหนคะ?”
“เราได้อยู่ฝ่ายจัดการสถานที่” ศักดาพูดยิ้มหวานกับรัศมี “งานนี้เป็นงานสำคัญของจังหวัด ผมแทบรอไม่ไหวเลยที่จะได้อวดคุณกับทุกคน” อดิสรที่ท้าวแขนกร่างอยู่บนโซฟา เช็คเมลล์ผ่านมือถืออยู่ เบ้หน้าอย่างเอียน ศักดาหันมาบอกลูก “แกก็ต้องไปด้วย”
อดิสรส่ายหน้า ไม่รับจดหมาย “พ่อไปกับคุณรัศมีเถอะ แค่นี้ก็คนเยอะแยะแล้ว”
ศักดาไม่พอใจที่อดิสรปฏิเสธต่อหน้ารัศมี ต้องข่มลูกไว้ “แกก็เป็นซะยังเงี๊ยะ!” เขาเข้าไปพูดเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคน “ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งที่แล้วๆมานะ เราต้องช่วยกันหาหุ้นส่วน อย่าลืมสิ”
อดิสรไม่วายบ่น “น่าเบื่อจริงๆ!” เขายอมหยิบจดหมายมาดู แล้วชะงักเมื่อเห็นรายชื่อที่คุ้นตา “ขนิษฐา เกียรติ์วรกร คุณน้อง..อยู่ฝ่ายจัดการแสดง” ศักดาชะงักไป รัศมีก็พลอยมองอย่างสนใจ “คุณน้องอยู่ในทีมจัดงานด้วยก็ไม่บอกตั้งแต่แรก”
“ฉันไม่ได้ให้แกไปเพราะเรื่องนี้นะ ผู้หญิงก็มีตั้งเยอะตั้งแยะ! ทำไมต้องไปยุ่งกับคนนี้ด้วย”
รัศมีมองสองพ่อลูกอย่างสนใจ และชักจะสนใจผู้หญิงที่ชื่อขนิษฐาขึ้นมา “ขนิษฐา..” คิดและจำเอาไว้
อดิสรมองพ่อแววตาท้าทาย ตีจดหมายกับฝ่ามือ “ผมตกลง ไป!” แววตาอดิสร ท้าทายและไม่กลัว ! มุ่งมั่นกับเรื่องขนิษฐาอย่างไม่เลิก!

รถสีหนาทมาจอด สีหนาทและหนูนาลงมาจากรถ เห็นหนูนาถอดหมวกหัวยุ่ง
“วันนี้ฉันให้เธอเลิกงานก่อนเวลาก็แล้วกัน จะไปเยี่ยมน้ารามใช่มั๊ย?” หนูนาพยักหน้า “ไปสิ เดี๋ยวขึ้นไปด้วยกัน”
สีหนาทจะเดินนำหนูนาขึ้นไป แล้วเชษฐ์พร้อมคนงาน 2-3 คนเดินมา “คุณสิงห์ครับ พอดีมีออร์เดอร์ไม้ด่วนมา ผมอยากให้นายช่วยดูว่าจะเอาไม้ล็อตไหนให้เขาได้”
“โอเค เดี๋ยวฉันไป” เขาหันไปบอกกับหนูนา “เธอไปเยี่ยมน้ารามก่อนก็แล้วกัน” หนูนาพยักหน้า จะไป สีหนาทมองตามหลัง ชักรู้สึกพะวงขึ้นมา “เอ่อ..เดี๋ยว” หนูนาหันมา “ฝากบอกน้ารามด้วย ว่าค่ำๆฉันจะไปเยี่ยม” หนูนาพยักหน้า จะหันไปอีก “แล้วก็..” หนูนาหันมาอีกรอบ “ถ้าเธอหิว กินมื้อเย็นที่นี่เลยก็ได้นะ”
“ค่ะ” หนูนาจะหันไป แต่เห็นสีหนาททำท่าอึกอัก “มีอะไรอีกคะ?”
สีหนาทไม่พูด แต่เดินไปเสยปอยผมหนูนาที่ยุ่งอยู่ให้เข้าที่ หนูนาอึ้งๆ เชษฐ์และคนงานมองกันตาโต “คุณ!” เธอดันมือสีหนาทออก เขินๆ ตาดุใส่
สีหนาททำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “หรือจะรองท้องไปก่อน รอกินมื้อเย็นกับฉันค่ำๆดีมั้ย ฉันอาจจะมีเรื่องงานให้เธอช่วย”
“ก็คุณบอกว่าให้ฉันเลิกงานได้แล้วไงคะ ฉันไปได้แล้วนะคะ” หนูนารีบเดินไปทั้งเขินทั้งทำตัวไม่ถูกแข้งขาจะพันกันเอา...สีหนาทโดนปฏิเสธ แต่ก็ยังยิ้มหน้าเป็น......
เชษฐ์และคนงานมองกัน สายตารู้ทันฮั่นแน่ พอสีหนาทหันไป ต่างรีบทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้..
หนูนาเยี่ยมหน้าเข้ามาในห้องที่รามพักฟื้นอยู่ รามกำลังขีดเขียนอะไรบางอย่างอยู่บนกระดาษ เพียงหนูนาก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มที่สดใสก็เปลี่ยนบรรยากาศขรึมๆของห้องนั้นไปทันที
“น้าราม.....นี่น้ารามทำอะไรอยู่เหรอคะ” หนูนาเข้ามาดูรูปที่รามเขียน เป็นรูปชั้นวางต้นไม้แบบคร่าวๆเพื่อให้เรียงต้นไม้บนผนังหรือบนกำแพงได้
“อยู่เฉยๆมันเบื่อน่ะ ก็เลยลองวาดแบบชั้นวางต้นไม้ดู เคยเห็นตอนไปดูงานที่โครงการหลวง น้าเลยจะลองเอามาปรับให้เข้ากับสวนของโรงแรม...”
หนูนาหนูนามองๆ แต่ยังมองไม่ค่อยออก ถามกลับ “แล้วคุณน้องว่ายังไงบ้างคะ?”
“คงยังให้ดูไม่ได้ เธอห้าม ไม่ยอมให้น้าทำอะไรเลย”
หนูนาหัวเราะ “คุณน้อง ดูเป็นห่วงน้ารามมากเลยนะคะ”
รามชะงักไป สีหน้าไม่ได้สบายใจนัก

สีหนาทสำรวจดูเนื้อไม้ แล้วบอกเชษฐ์ “ปีนี้อากาศชื้น ไม้ใหญ่แห้งช้า ส่งได้แค่หกสิบเปอร์เซนต์ เดี๋ยวลองไปดูว่าไม้ไซส์เล็กกว่านี้จะใช้ได้รึเปล่า”
“ครับ” เชษฐ์หันไปบอกคนงานที่รอสแตนบายด์อยู่ “ไม้ตรงนั้นขนไปได้เลย”
สีหนาท เชษฐ์พากันเดินไปอีกมุม .... ระหว่างที่สองคนเดินไป ได้ยินเสียงคนงานคุยกันแว่วมา
“มิน่าถึงให้ไปกินไปนอนอยู่ที่บ้าน”
“อีกหน่อยก็ไม่ต้องจ้าง ถ้ามาเป็นน้องเขย ประหยัดค่าจ้างไปอีกเยอะ!”
สีหนาทชะงัก เชษฐ์ก็มองๆ แล้วสองคนก็เดินผ่าช่องทางเดินออกไปดูหน้าคนพูด
“เมื่อกี้นี้พูดถึงใคร”
คนงานชะงัก ปากเหวอ เมื่อเห็นสีหนาท และเชษฐ์

รามบอกหนูนาอย่างเกรงใจ ... หนูนาท่าทางคันไม้คันมือ จับดินสอกระวีกระวาดเตรียมพร้อม “ไม่กวนเวลาหนูแน่เหรอ?”
“ไม่หรอกค่ะ คอยดูฝีมือหนูนานะคะ หนูน่ะเคยวาดรูปชนะได้รางวัลด้วย” รามมองหนูนาอย่างคาดไม่ถึง “สมัยอยู่ป.2 น่ะค่ะ”
รามยิ้มๆเอ็นดู “ยังไงก็คงจะดีกว่าฝีมือฉันตอนนี้”
“ก็น้ารามยังเจ็บแผลอยู่นี่คะ เชื่อมือหนูนาเถอะค่ะ จะเอาความสามารถสมัยป.2 กลับมาให้ได้เลย” รามหัวเราะ หนูนาพลอยยิ้มกว้างเมื่อได้เห็นสีหน้าแช่มชื่นขึ้นของราม “น้ารามบอกหนูนานะคะว่ามันลักษณะมันเป็นยังไง หนูนาจะเป็นมือ ให้น้ารามเอง”
รามมองแววตาสดใสของหนูนา พยักหน้าตอบ หนูนาช่วยร่างภาพตามที่รามบอก รามคอยบอก หนูนาเขียนตาม รามมองหนูนาวาดรูป แล้วจู่ๆภาพความทรงจำที่เคยวาดภาพกับลูกซ้อนขึ้นมา...

รามสอนหนูนาวัย 5 ขวบ วาดรูปดาว พระอาทิตย์
ปัจจุบัน ...หนูนาเสนอไอเดียขณะวาด รามเห็นด้วยและชอบใจ สองคนช่วยกันวาดภาพ เพลิดเพลิน...
รูปดาว รูปพระอาทิตย์ รูปบ้าน รูปหัวใจ เต็มสมุด รามปรบมือให้ลูกสาวตัวน้อย หนูนาหัวเราะชอบใจ รามชมลูก ลูบหัวลูกอย่างเอ็นดู หนูนาเงยหน้ามองพ่อ บนใบหน้าเลอะดินสอสี รามบรรจงเช็ดแก้มลูก
ปัจจุบัน...หนูนาทำดินสอเลอะหน้าเป็นขีด รามเตือน หนูนามองกระจก ชี้หน้า “เหมือนมีหนวดเลยค่ะ” สองคนหัวเราะไปด้วยกัน รามหยิบผ้าส่งให้หนูนาเช็ดหน้า
ภาพชั้นวางต้นไม้เสร็จเป็นรูปร่าง ดูดีกว่าทีแรกที่รามวาดเองมาก หนูนาชูภาพภูมิใจ รามยกนิ้วให้ว่าเยี่ยมไปเลย! หนูนายิ้มหน้าบาน ดีจังที่พ่อชอบ รามมองหนูนา แววตาเอ็นดูเหลือเกิน...รู้สึกอุ่นๆอยู่ข้างใน “ลูก ถ้าพ่อได้อยู่ใกล้ลูก คงจะรู้สึกคล้ายๆแบบนี้..” รามเอื้อมมือไปโยกศีรษะเล็กๆของหนูนาอย่างเอ็นดู...หนูนามองรามตาแป๋ว รู้สึกรักพ่อเหลือเกิน...

สีหนาทกลับมาที่เรือน สีหน้าเหนื่อย ไข่เข้ามาหา “ให้ตั้งมื้อเย็นเลยมั๊ยเจ้า ?” สิงห์พยักหน้า “แหมถ้ามาค่ำกว่านี้ไข่ว่าจะให้นังบุญตาเอาใส่ปิ่นโตไปให้แล้ว ทำงานหนักก็ห่วงสุขภาพด้วยเต๊อะเจ้า”
สีหนาทถามแทรก “หนูนากลับไปรึยัง”
ไข่กำลังจะบ่นต่อ ชะงัก “บ่ห่วงกิ๋นข้าว ห่วงคน” สายตารู้ทันแอบค้อนให้ สีหนาทยังไม่ทันจะอ้าปากเถียง “เยี่ยมนายรามสักพักก็กลับไปแล้วเจ้า ก็คุณเล่นหายไปตั้งนาน ผู้หญิงที่ไหนเปิ้ลจะคอย”
สีหนาทมองไข่สายตายิ้มๆ ไข่เห็นสายตา ก็ไม่พูดและ “ก็ไม่นึกว่าจะนานหรอก พอดี...” สีหน้าเคร่งขรึมลง “มีเรื่องจะต้องเคลียร์” พอพูดถึงขึ้นมา แววตาก็สุขุมลง

สีหนาทหน้าเข้ม คุยกับคนงานอย่างจริงจัง
“จากที่ฟัง คุณน้องเป็นห่วงอาการน้ารามที่ยังไม่หายดี ช่วยคนเจ็บต้องหมายความว่าสองคนนั้นมีอะไรเกินเลยกันด้วยเหรอ” คนงานก้มหน้างุด หงอยเป็นหมาเป็นทั้งคู่ “แล้วที่ให้น้ารามมาอยู่เรือนใหญ่ ฉันเป็นคนอนุญาตเอง เพราะน้ารามเป็นผู้มีพระคุณ ไม่ใช่คุณน้องจะเอาผู้ชายมากินมานอนบนบ้านอย่างที่พูด!” คนงานยิ่งก้มหน้างุด “จะพูดถึงใคร ต้องคิดให้มากๆ โดยเฉพาะเรื่องที่ทำให้คนอื่นเค้าเสียหาย อย่าพูดกันแค่เพราะสนุกคะนองปาก”
คนงานผงกหัวและยกมือไหว้ “ขอโทษครับคุณสิงห์...พวกผมจะไม่พูดอีกแล้วล่ะครับ”
“อย่าให้ได้ยินอีกนะ ไม่งั้นล่ะก็ !” เชษฐ์ขู่ ทำฮึดฮัดช่วยนาย
สีหนาทมองคนงานที่ก้มหน้างุด ไม่แน่ใจนักว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยจริง ถอนใจเบาๆ
สีหนาทมาที่ประตูหน้าห้องพักของราม ประตูปิดไว้แต่ไม่สนิท สีหนาทเอื้อมมือจะเคาะ แต่แล้วก็ชะงัก...สีหนาทลังเล ลดมือลง แต่แล้วพอหันมา กลับเห็นรามยืนอยู่ด้านหลังตน

สีหนาทและรามยืนรับลมระเบียงคุยกันแมนๆ
“พรุ่งนี้ผมจะขอกลับไปที่บ้านนะครับ คุณสิงห์”
สีหนาทมองราม เห็นดวงตาสงบ หนักแน่น “อยู่ที่นี่ น้ารามไม่สะดวกตรงไหน?”
รามถอนใจเบาๆ “มันจะดูไม่ดี เดี๋ยวพวกคนงานจะพูดกันให้คุณน้องเสียหายเปล่าๆ”
สีหนาทชะงักไป..หลบตา “ถ้าผมกับยัยน้องไม่ถือสา เราจะไปคิดอะไรมาก กับคำพูดคน”
“ไม่ได้หรอกครับ เพราะผมถือ จะให้คุณสิงห์กับคุณน้องเป็นขี้ปากคนเพราะผม ผมยอมไม่ได้”
สีหนาทมองตาราม เห็นว่าตาคู่นั้นแน่วแน่ ไม่มีแววลังเลใจแม้แต่น้อย “งั้นก็ตามใจน้าราม แต่ขอให้น้ารู้ ว่าสำหรับผม น้าเหมือนกับคนในครอบครัว ใครจะว่ายังไง ผมก็ไม่สนหรอก”
รามยิ้มบางๆ “ขอบคุณครับ นี่มันดึกแล้ว คุณสิงห์พักผ่อนเถอะครับ”
“น้าราม เรื่อง...” เขาคิดหนักว่าพูดหรือไม่พูดดี “ยัยน้อง..”
“ฝากคุณสิงห์บอกคุณน้องด้วย ว่าผมขอโทษ..” รามพูดนิ่ง สุภาพ มีแววเห็นใจอย่างเศร้าๆอยู่ข้างในนั้น...สีหนาทไม่อาจพูดอะไรต่อไปได้นอกจากพยักหน้า.. รามหันหลังไป สีหนาทถอนใจ...

ขนิษฐาสีหน้างุนงงเมื่อพบว่าในห้องพักฟื้นของรามยามนี้ว่างเปล่า ข้าวของส่วนตัวของรามก็หายเกลี้ยง
สีหนาทเดินมาเห็นขนิษฐา ก็ชี้แจง“น้ารามเค้าขอกลับไปพักฟื้นที่บ้านเมื่อคืนนี้ เค้าฝาก..ขอโทษน้องมาด้วย”
“ทำไมคะ? แผลก็ยังไม่หายดี เมื่อวานน้ารามก็ฝืนตัวเองออกไปช่วยคนงาน พี่สิงห์รู้รึเปล่า?”
“น้าราม จะไม่ทำอีกแล้วล่ะ น้องไม่ต้องเป็นห่วง” ขนิษฐาพูดไม่ออก ทั้งผิดหวัง น้อยใจประเดประดัง “น้อง อย่าโกรธน้ารามเลยนะ”
ขนิษฐาแค่นยิ้ม “น้องจะไปโกรธได้ยังไง” แต่น้อยใจมาก “น้องทำให้น้ารามอึดอัดอีกตามเคย”
“น้อง”
“ช่างเถอะค่ะ น้องชินแล้ว ที่น้ารามเค้าเห็นน้องเป็นคนอื่นแบบนี้”
สีหนาทมองขนิษฐาที่เดินไป ส่ายหน้า นึกว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้..

ไข่พูดอย่างเห็นใจ “น่าสงสาร นายรามอุตส่าห์ปิ๊กบ้านเปิ้ลไปเพราะเห็นแก่ชื่อเสียงคุณน้อง”
“แต่ก็อย่าบอกยัยน้องล่ะ ถ้ารู้ว่าพวกคนงานพูดกัน จะไม่สบายใจ”
“เจ้า บ่บอกไผ แม้แต่ผู้เดียวเลย”
บุญตาเดินเข้ามา หน้าแป้น “น้ารามไปตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะป้า” พอเห็นสีหนาทก็ถาม “คุณสิงห์ นี่คุณสิงห์ก็รู้แล้วใช่มั๊ยคะ”
“ก็ต้องฮู้สิ เจ้านายบ่ฮู้ได้จะใด เพิ้ลก็ไปเมื่อคืน”
“แล้วทำไมรีบร้อนไปจังล่ะป้า”
ไข่ชะงักไป มองหน้าสีหนาท รู้กันแล้วบอก “บ่ฮู้!” ป้าส่ายๆหน้า
บุญตาขัดใจเบาๆ อะไรกัน แค่นี้ก็ไม่รู้

ขนิษฐานั่งเสียใจอยู่ในห้อง...เธอมองกระถางดอกกุหลาบที่เอามาปลูก... เอื้อมมือไปหาดอกกุหลาบ แต่แล้วยังไม่ทันแตะกลีบ ก็ผละปลายนิ้วออก..ขนิษฐาส่ายหน้า รามก็เหมือนกับกุหลาบดอกนี้ อยู่ใกล้ แต่เอื้อมไปแตะต้องไม่ได้...ได้แต่กำมือไว้แน่น..

สีหนาทคุยกับราม สีหน้าสีหนาทดูไม่ค่อยสบายใจนัก
“ขอบคุณคุณสิงห์นะครับที่ช่วยพูดกับคุณน้องให้”
“แต่ยัยน้องก็ไม่เห็นด้วยหรอกนะ ที่น้ารามจะกลับมาอยู่คนเดียว ตอนนี้ แล้วนี่ ถ้ารู้ว่าผมยอมให้น้ารามไปทำงานด้วยละก็” เขาโคลงหัว

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 10 วันที่ 22 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ