อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 10/3 วันที่ 23 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 10/3 วันที่ 23 ธ.ค. 58

รามเพียงเห็นสีหน้าสดชื่นของเด็กคนนี้ ก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู “อ้าว หนู” รามทักแล้วมองปิ่นโต “นี่หอบอะไรมาซะเยอะแยะ”
กับข้าวสามอย่างวางบนโต๊ะ พร้อมข้าว 2 จาน หนูนานั่งกินข้าวกับรามอย่างกลมกลืน
“ขอบใจนะที่เอาปิ่นโตจากเรือนใหญ่มาส่งให้ ความจริงน้าก็พอหุงหาเองได้”
“แม่ไข่เป็นห่วงไม่อยากให้น้ารามเหนื่อยเกินไปน่ะค่ะ มาค่ะ ทานกันดีกว่า” หนูนาตักกับข้าวให้รามอย่างเอาใจ รามเลื่อนกับข้าวให้ใกล้หนูนา สองคนกินข้าวด้วยกันอบอุ่นๆ

ที่หน้าบ้าน สีหนาทเดินเข้ามา ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นหนูนากำลังจะกินข้าวกับราม รามเห็นสีหนาทเข้าก่อน “อ้าว คุณสิงห์”
หนูนาชะงักไป เหลือบมองสีหนาทว่าจะว่าอะไรตัวเองรึเปล่า


“จะมากินข้าวกับน้าราม น่าจะชวนกันบ้างนะ”
“ก็ฉันไม่รู้นี่คะว่าคุณอยากมาทานด้วย”
“หนูนา น้าวานตักข้าวเพิ่มให้คุณสิงห์อีกจานนึงนะ” หนูนาลุกไปตักข้าวมาวางให้สีหนาท แต่สีหนาทไม่ยักนั่งตรงที่หนูนาวางข้าวให้ รอจนหนูนาเข้าไปนั่ง ก็ถือจานข้าวเข้าไปนั่งติดกันซะงั้น … รามเห็น แอบยิ้มๆ
“นี่คุณ ที่ว่างมีตั้งเยอะแยะ”
“ก็เวลามากินข้าวกับน้าราม ฉันนั่งตรงนี้ประจำ เธอนั่นแหละมานั่งที่ฉัน ไอ้เราอุตส่าห์ไม่ว่า”
หนูนาค้อนเบาๆหนึ่งควับ แล้วตักกับข้าวให้ราม “น้ารามลองชิมนี่สิคะ อร้อยอร่อย!!”
“อร่อยจริงอย่างหนูว่า”
หนูนายิ้มรับตักกับข้าวกินต่ออย่างเอร็ดอร่อยสุดๆ
สีหนาทมองและพูด “ถ้าชอบทานขนาดนั้น ทำไมไม่หัดทำเองซะเลยล่ะ ให้แม่ไข่สอนให้สิ ต่อไปถึงจะเป็นนายคน มีคนคอยรับใช้ ไม่ต้องทำเอง” หนูนายิ่งฟังรู้สึกตะหงิดๆ “แต่ทำเป็นไว้ก็จะคุมคนได้ ฝึกคนเป็น ไม่โดนเค้าว่าเอาว่าดีแต่สั่ง”
รามลอบมองอมยิ้ม เข้าใจนัยของสีหนาท
“จะต้องทำเป็นไปหมด เก่งไปซะทุกเรื่อง!! อย่างคุณใช่มั้ยคะ” เธอลอยหน้าประชด
สีหนาทชะงักแน่ะ หนูนาย้อน
รามบอกช่วยพูด “คุณสิงห์พูดก็ถูกนะ เราทำเป็นก็เป็นวิชาติดตัว ถ้าได้วิชาจากแม่ไข่ หนูเก่งแน่ๆ”
หนูนาชะงักไป เหล่สีหนาท สีหนาทยิ้มแววตาระยับ เป็นไงล่ะ!!
“เห็นมั้ย น้ารามยังเห็นด้วยกับฉันเลย” สีหนาทว่าแล้วขยี้ผมหนูนาอย่างหมั่นเขี้ยว
“อุ้ยคุณ! ผมยุ่งหมด...” หนูนาจับๆผม
สีหนาทหัวเราะ หนูนาค้อนขวั่บ แต่พอเห็นรอยยิ้มของสีหนาท ที่แววตาคมกริบ ยิ้มละลายใจมากๆ ก็แทบจะค้อนต่อไม่ออก..เฮ้ออ... สีหนาทตักกับข้าวให้หนูนาง้อๆ รามมองๆ สองคนที่คุยกันไปเถียงกันไป ยิ้มบางๆอย่างรู้ทัน......บรรยากาศชื่นมื่น
แป้นประแป้งขาวพร้อยทั้งหน้า หนูนาหวีผมอยู่หน้ากระจก
“คุณสิงห์คงจะหึงล่ะซี้ ถึงกับไปนั่งกันท่า นี่คงไม่อยากให้แกอยู่กับน้ารามสองต่อสอง”
“บ้า หึงเหิงอะไรกัน!!! คอยจับผิดล่ะไม่ว่า”
“ถ้าไม่หึงแล้วเค้าจะจับผิดแกทำไมฮะ”
“ก็หวงคนงานน่ะสิ เค้าเคยว่าชั้นด้วยว่าชั้นน่ะทำให้ไร่นี้ปั่นป่วน เพราะไปยุ่งกับน้าราม”
“อือฮึ แล้วไม่หึงเลยน๊า พูดกันน้ารามแบบเนี๊ยะ”
หนูนาเฉไฉ “แป้นน่ะ!” เขินหนัก “รีบนอนดีกว่า พรุ่งนี้คุณสิงห์สั่งให้ฉันไปเช้าขึ้นหนึ่งชั่วโมง ไม่รู้ทำไมจู่ๆถึงให้ไปก่อนเวลา”
“คงคิดถึงแกมั๊ง ?” หนูนาอึ้ง “อ๊ะๆ หน้าแดงซะด้วย สงสัยจะจริง”
หนูนาส่ายหน้า ขี้เกียจจะโดนล้อรีบหนีไปซุกตัวในผ้าห่ม แป้นมองยิ้มกริ่ม...“ตกลงแกจะไปฝึกทำกับข้าวรึเปล่า คุณสิงห์เค้าอาจจะอยากชิมฝีมือแกนะ แหม๊! ถ้ามีผู้ชายอยากให้ฉันทำกับข้าวให้กิน โดยเฉพาะผู้ชายดีๆ ฉันนี่จะป้อนให้ถึงปากทุกคำเลย”
หนูนาขยับยุกยิกในผ้าห่ม โดนแป้นแหย่เล่นอย่างสนุกปาก

เช้าวันต่อมา หนูนาขึ้นมาบนเรือน มองๆ ยังไม่เห็นใคร แล้วไข่เดินมาหา กวักมือเรียก หนูนาเดินเข้าไปหาไข่
“คุณสิงห์ให้ฉันมาทำงานก่อนเวลาน่ะค่ะ”
“ทางนี้” ไข่เดินนำ หนูนาเห็นท่าทางมั่นใจของไข่ก็เลยเดินตามไป

ไข่เดินนำหนูนาเข้ามาในครัว บุญตากำลังปอกกระเทียมเพื่อทำน้ำพริก หนูนาเดินเข้ามาประหลาดใจ
“เคยอยู่โรงครัวมา คงล้างผัก หั่นผักเป็นแล้ว”
“ค่ะ” เธอตอบไป ก็ยังงงๆ
ไข่เดินนำมาที่โต๊ะ “งั้นมาหัดตำน้ำพริก น้ำพริกหนุ่มนี่เครื่องน้อยที่สุด มีพริกหนุ่ม”
“เอ่อ ป้าคะ หนู มาทำงานกับคุณสิงห์..”
บุญตาซึ่งปอกกระเทียมอยู่มองอย่างสนใจ
“ก็ยังไม่ได้เวลาเริ่มงานไม่ใช่เรอะ”
“คุณสิงห์นัดให้ฉันมาก่อนหนึ่งชั่วโมง”
“ก็นี่ไง มาเรียนทำอาหารนี่ไงล่ะ”
“คะ? อะไรนะคะ” หนูนาเหวอไปเลย

หนูนาก้าวเท้าออกมาจากครัว สีหนาทแอบดูเหตุการณ์อยู่ที่มุมหนึ่ง เห็นหนูนาออกมาก็รีบหลบ
ไข่เดินตามออกมา เรียกหนูนา “จะไปไหน”
หนูนาหันมา อย่างเกรงใจ “ฉันจะไปบอกคุณสิงห์ค่ะ คงมีการเข้าใจกันผิด ฉันยังไม่ได้รับปากว่าจะเรียนเลย”
ไข่เสียงเข้มขึ้น “ก็เรียนทำอาหาร แล้วมันไม่ดีตรงไหน ?”
หนูนาชะงัก “คือ ไม่ใช่ไม่ดีนะคะ แต่ว่า...”
“ก็ถ้ามันดี แล้วเราจะลังเลอะไร”หนูนาอึ้ง เมื่อเจอท่าทีหนัก และแน่นของไข่เข้าให้ “เด็กสมัยนี้นี่แปลก ผู้ใหญ่ให้โอกาสก็ยังจะลังเล ..หรือว่า...บ่เชื่อมือคนสอน!?” คนพูดค้อนหน่อยๆ
หนูนาสะดุ้ง “ไม่.ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่อย่างนั้น”
สีหนาทแอบยิ้ม กับมุกแกล้งน้อยใจของไข่
ไข่ได้ยินหนูนาติดกับ หันขวับเลย “ถ้าบ่ไจ้ ก็แปลว่าเฮียนได้ ฮื้อก่อ?”
หนูนาชะงักอ้าวว

หนูนาตำน้ำพริกป็อก ป๊อกอย่างท่าทางเกรงอกเกรงใจ ไข่คอยบอก บุญตาคนน้ำแกงบนเตามองมาอย่างสนใจ
“กระเทียมแหลกแล้ว ค่อยใส่พริกย่าง เสร็จแล้วก็ต้องคอยชิมด้วย”
“ค่ะ”
สีหนาทแอบมองเข้าไปในครัว ยิ้มกริ่ม...ไข่เหลือบมาเห็น สีหนาทชูนิ้วให้ไข่ ว่าแน่มาก หนูนาเงยหน้าขึ้นมา สีหนาทชะงัก ไข่ช่วย รีบดึงความสนใจหนูนาให้กลับไปมองที่ครก สีหนาทหลบทัน ถอนใจ โล่งไป...

ไข่บอกหนูนา “เอ้า ลองชิมดูสิ ฝีมือตัวเอง”
หนูนาลองชิมน้ำพริก นิ่งไปอึดใจ “อร่อยค่ะ” หนูนายิ้ม พอใจรสชาติอาหาร
“เห็นมั้ยล่ะ ทำเป็นมันก็ภูมิใจใช่มั้ย” ไข่ยิ้มตอบให้หนูนา
“ขอบคุณป้ามากนะคะ”
ไข่พยักหน้า “งั้นก็กินซะที่นี่แหละ เดี๋ยวก็ต้องไปทำงานแล้วนี่ บุญตาตักน้ำแกงมาทางนี้หน่อย”
บุญตาเอาน้ำแกงและกับข้าวอย่างอื่นมาวางให้
“ป้ากับบุญตากินด้วยกันนะจ๊ะ”
บุญตาระรื่น นั่งลงทันที ไข่คว้าตัวบุญตาไว้ “กินเถอะ ของพวกฉันมีอยู่แล้วทางโน้น”
หนูนาชะงักไปอย่างประหลาดใจ บุญตาทำท่าไม่อยากจะไป สายตาสงสัยว่าทำไม แต่ไข่ดึงตัวไปจนได้
ทิ้งให้หนูนานั่งกินคนเดียว...หนูนามองงงๆ กินไป สายตาก็ยังไม่เข้าใจ

บุญตาโดนไข่ลากมามุมหนึ่งไม่ไกลนัก
“ป้า ทำไมเราไม่กินข้าวสำรับเดียวกับนังหนูนา ทำไมต้องแยกกันด้วย”
“ไม่ต้องถามหรอกน่า”
“ทำไม ? หรือว่านังหนูนามันเป็นโรคติดต่อ”
“นังนี่! ถ้าเป็นข้าจะให้เข้าครัวเหรอ เฮ้อ รู้จักคิดบ้างมั้ยเนี่ย อ้อ อีกอย่าง ต่อไปนี้ห้ามขึ้น “นัง” กับหนูนาด้วย”
“ห๊า ทำไมจะเรียกไม่ได้ล่ะป้า”
“ทำไมน่ะเหรอ” บุญตาพยักหน้า อยากรู้ “คิดเองบ้างซี่ เรื่องแค่นี้ต้องให้บอกต้องให้บอกทุกอย่างเลยหรือไง เฮ้อ”
ไข่เดินไป บุญตาค้อนขวับ! ทำไมท่ามากจัง .... ไข่เดินห่างออกมาจากบุญตา สายตาคิด

ไข่ถามสีหนาทเมื่อเย็นวานในห้องนั่งเล่น
“ให้สอนหนูนาทำกับข้าวเหรอเจ้า?”
“ใช่ สอนทำกับข้าว แล้วก็การดูแลเรือน แล้วก็..เรื่องอื่นๆที่แม่ไข่เห็นว่าจำเป็น แม่ไข่อยู่ที่นี่มานาน ฉันรู้ว่าแม่ไข่ไว้ใจได้..ฉันฝากหนูนาด้วยนะ”
ไข่เห็นสีหน้านายหนุ่มก็พยักหน้าเบาๆอย่างเข้าใจ “ให้สอนทำกับข้าว สอนดูแลเฮือน....” ไข่มองสีหน้ายิ้มกริ่มของสีหนาท มั่นใจจนกล้าถาม “แบบนี้จะเตรียมให้หนูนาเป็นแม่เฮือนไผเจ้า?”
สีหนาทยิ้มกว้าง ตาพราวระยับแทนคำตอบ

ไข่ยิ้มๆ ดีใจที่สีหนาทมีคนที่จะไว้ใจ ฝากใจไว้ได้สักที

โรงแรมสิงห์คำ .... ขนิษฐาหน้าแฝงแววเครียด ขนิษฐาคุยกับผู้จัดการที่หน้าห้องอาหาร “ฉันขอดูเมนูล่วงหน้าของฟู้ดแอนด์เบฟเวอเรสทั้งหมด แล้วก็บอกเชฟให้มาพบฉันพรุ่งนี้” พูดไปคิดไป “อ้อ ช่วยทำสรุปเมนูที่ลูกค้าสั่งมากที่สุด แล้วทำรายงานมาให้ฉันด้วย” ผู้จัดการรับคำสั่งแล้วเดินออกไป
เลขาของขนิษฐาเดินเข้ามา ในมือมีเอกสารที่แฟกซ์มา สีหน้าเลขาเป็นกังวล “คุณน้องคะ เรื่องงานการกุศลที่คุณน้องต้องไปประชุมและเตรียมงานวันพรุ่งนี้พอดีทางฝ่ายจัดงานเค้าส่งรายชื่อกรรมการจัดงานอัพเดทล่าสุดมาค่ะ เพิ่งส่งมาเมื่อกี๊นี้”
“เอาไว้ก่อน” เธอไม่สนใจ จะเดินไปทางอื่น
เลขาฯโพล่งขึ้นเลย “คือ... มีชื่อคุณอดิสร เป็นกรรมการฝ่ายสถานที่ด้วย...”
ขนิษฐาเดินอยู่ ชะงักกึก เลขามองขนิษฐาสายตาเป็นห่วง ขนิษฐาหน้าเครียดยิ่งขึ้นกว่าเดิม

รามกำลังคุมคนงานตัดแต่งสวนของโรงแรม รามดูหายเป็นปกติดีแล้ว
เลขาฯเดินมามองๆหา พอเห็นรามเข้าก็ รีบเข้ามาหา “ดีนะคะที่คุณรามแวะมาดูต้นไม้ นี่หายดีแล้วเหรอคะ ?”
“ครับ ตอนนี้ดีขึ้นแล้วครับ นี่คุณแต้วมีอะไรรึเปล่าครับ ?”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 10/3 วันที่ 23 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ