อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 11 วันที่ 8 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 11 วันที่ 8 ธ.ค. 58

“เมื่อวานนรุตม์มาสู่ขอลีกับพ่อผม” ภารดีชะงักหยุดเดินจนตัวไหลตามสายพานที่กำลังหมุน จนจะหงายหลัง แต่แดนเอาตัวเข้ามารับจนล้มลงไปนั่งทั้งคู่ แดนรู้สึกเจ็บตรงที่กระแทก“ตัวหนักไปนะคุณ” แต่พอเห็นสีหน้าของภารดีที่ยังช็อกอยู่ ก็ชะงักมองเข้าใจว่าอีกฝ่ายยังคงรับไม่ได้ “คุณเอม.. “
“คุณอำฉันใช่ไหม” ภารดีมองแดนที่มองตนนิ่งๆ เป็นการยืนยันว่าเป็นความจริง ภารดีพยายามจะ ลุกขึ้น แดนลุกตาม
“คุณเอม...” แดนคว้ามือไว้ มองหญิงสาวด้วยความเห็นใจ
ภารดีพยายามเก็บความเจ็บปวด “...ฉันจะพยายามค่ะ จะพยายามเป็นน้องสาวอย่างที่พี่รุตม์ต้องการ จะเข้มแข็งเป็นเพื่อนที่ดีอย่างที่คุณให้ กับคุณลี ขอบคุณนะคะ...”

แดนปล่อยมือ ภารดีเดินออกไป “เพื่อนที่ดี...” แดนเยาะตัวเองเพราะรู้ว่าทำเรื่องที่ไม่ดี บอกเรื่องนรุตม์ให้ชลัมน์รู้ไปแล้ว
ที่บ้านของชลัมน์ ลีลาเปิดประตูเดินเข้ามาในบ้านเห็นชลัมน์นั่งอยู่เพียงลำพังบนรถเข็น ลีลาก้าวเข้ามาใน บ้านมองแปลกใจ “คุณพ่อ...”
มัสยาเดินออกมาจากด้านในด้วยสีหน้านิ่งตึงจนบรรยากาศเครียดจนลีลารู้สึกว่าต้องเป็นเรื่องไม่ดีแน่ “มานี่สิ...” มัสยาเดินไปนั่งข้างชลัมน์


ลีลาเดินไปนั่งด้วยอาการหวั่นๆ “คุณป้าเรียกให้ลีกลับมาด่วน....”
“ลีจะแต่งงานกับนรุตม์ใช่ไหม”
“ค่ะ...”
“ทั้งที่รู้ว่านรุตม์ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของศิริ...ก็ยังจะแต่งใช่ไหม?”
ลีลาตกใจที่ชลัมน์กับมัสยารู้เรื่องนี้ ลีลานิ่งเงียบ ตัดสินใจไม่ได้ “ลีเพิ่งรู้เมื่อเช้าค่ะ ลี...” ลีลาหนักใจ “ตอนนี้ทุกอย่างมันเดินหน้าไปหมดแล้วค่ะ”
“แต่เราจะไม่มีทางได้ที่ดินของแม่ลีกลับคืนมานะ แล้วสิ่งที่ศิริทำกับพ่อของลี ลีจะปล่อยให้มันลอยนวลเหรอลูก”
ลีลาสับสน อึ้ง “ลีจะพยายามเอาที่ดินคืนมาให้ได้ ลีสัญญาค่ะ”
“ลีทำไม่ได้หรอก”
“ลีทำได้ค่ะป้า”
“ลีแพ้ตั้งแต่ไปรักลูกศัตรูแล้ว เราจะไม่มีวันได้ที่ดินกลับคืนมา ไม่มีวันเอาคืนที่มันทำกับพ่อของลี ไม่มีวัน!”
“พอได้แล้ว!” ชลัมน์ขัดขึ้น
“ชลัมน์!” มัสยาหันมามองน้องชาย
“ผมบอกให้เงียบ!” มัสยาจำต้องเงียบ ลีลามองชลัมน์อย่างระแวงในอารมณ์ของผู้เป็นพ่อ ชลัมน์ยกมือขึ้น ลีลาผวา แต่ชลัมน์กลับวางมือบนศีรษะของลีลา “พ่อรู้ว่าลีลำบากใจ ลืมทุกอย่างให้หมด แล้วแต่งงานกับคนที่ลูกรักเถอะนะ”
“พ่อ...” ลีลากอดขาชลัมน์ร้องไห้ด้วยความรู้สึกผิด ขณะที่ชลัมน์ลูบหัวลีลาด้วยสีหน้าอ่อนโยน

ชลัมน์นั่งบนรถเข็นอยู่ที่ระเบียงเหม่อมองออกไปด้านนอก ลีลาเดินเข้ามาหามัสยาที่ยืนมองชลัมน์อยู่ด้วยความเป็นห่วง
ลีลาเข้ามาจับมือมัสยา “คุณป้าคะ..ลีขอโทษนะคะ...”
“นรุตม์ดีกับลีไหมลูก”
“เขาดีกับลีมากค่ะ...”
มัสยาลูบหัวลีลาอย่างมีเมตตาจากความรู้สึกจริงที่ไม่ค่อยแสดงออก “ป้าไม่โกรธลีหรอกนะ ถ้าเป็นไปได้...ป้าอยากให้ลีมีความสุข” ลีลากอดมัสยาอย่างขอบคุณ มัสยาเปลี่ยนเรื่อง “ป้าจะไปเตรียมข้าวเย็น ลีไปพาพ่อเข้ามาเถอะ”
“ค่ะ” ลีลายิ้มรับอย่างโล่งใจแล้วออกไปดูชลัมน์
ลีลาเดินออกมาหาชลัมน์ ขยับไปทางด้านหน้าจะเรียกอีกฝ่ายแต่อึ้งกับภาพชลัมน์ที่นั่งนิ่งน้ำตาไหลอยู่เงียบๆ “พ่อ!...”
ชลัมน์พยายามจะฝืนพูด ให้ดูไม่มีอะไร “ลีไม่ต้องห่วงนะลูก อีกไม่นานพ่อก็จะทำใจได้ พ่อจะลืมเรื่องในอดีต...” ยิ่งพูดยิ่งน้ำตาคลอ “ทั้งหมด”
“พ่อ...ลีขอโทษ...”
ชลัมน์วางมือบนศีรษะของลีลา “ไม่เป็นไร พ่อขอแค่ให้ลูกมีความสุข...”
“แล้ว...ความสุขของพ่อล่ะคะ...”
ชลัมน์นิ่งเงียบเหมือนพูดไม่ออก น้ำตาไหลเป็นสาย ลีลามองด้วยความรู้สึกเจ็บปวด เกลียดตัวเองที่ทำให้ พ่อเสียใจ ขณะเดียวกันสีหน้าของชลัมน์ที่แอบมองลีลาดูมั่นใจว่าจะบีบให้ลีลาทำในสิ่งที่ต้องการได้ ส่วนมัสยาได้แต่มอง หลานสาวด้วยความเป็นห่วง
“พ่อคงจัดการเรื่องงานของลีไม่ได้ ศิริต้องไม่รู้ว่าลีเป็นลูกพ่อ”
“ลีจะจัดการทุกอย่างเองค่ะพ่อ” ลีลาคุกเข่าจับมือชลัมน์ “ลีอยากให้พ่อรู้ว่าชีวิตของลีมีไว้เพื่อพ่อกับป้าเท่านั้น ความสุขของพ่อ คือ ความสุขของลีค่ะ”
ชลัมน์แอบสบตายิ้มร้ายกับมัสยา มัสยามองลีลาด้วยความสงสาร แต่ไม่สามารถห้ามอะไรน้องชายได้

วันต่อมา ลีลาเดินเข้ามาที่โรงแรมตั้งใจมาคุยกับนรุตม์ที่ห้องทำงาน ขณะนั้นก็คุยมือถือกับวัลภา ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ลีจะลองคุยกับคุณรุตม์ค่ะเจ๊ ยังไงลีก็ต้องเอาที่ดินของแม่คืนมาให้ได้” ลีลาวางสายแล้วเปิดประตูเข้าไป ในห้องทำงานนรุตม์

ลีลาเดินเข้ามาในห้องทำงาน เห็นนรุตม์กำลังดูภาพถ่ายที่ดินริมทะเล ซึ่งวางอยู่บนโต๊ะของนรุตม์
“ลองดูสิครับว่าชอบไหม?”
ลีลารับรูปมาดู “สวยค่ะ...ที่สำหรับโครงการใหม่เหรอคะ”
“โครงการรีสอร์ทของเราสองคน” นรุตม์เอ่ยตอบ ลีลาชะงักมองว่าหมายความว่ายังไง “ผมฝันมานานแล้วว่าอยากจะมีรีสอร์ทขนาดกลาง ที่พักที่เป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ ดูแลทุกส่วนด้วยตัวของผมเอง มันอาจจะไม่ใหญ่โต แต่มันจะเป็นที่รู้จัก และเลี้ยงครอบครัวเราได้สบาย...” นรุตม์จับมือลีลาไว้ “ผมจะดูคุณอย่างดี”
“ลีมั่นใจค่ะ ว่าคุณจะดูแลครอบครัวของเราอย่างดี แต่คุณไม่ต้องรับผิดชอบทุกอย่างคนเดียว ลีก็มีงานทำ สามีที่ดีไม่ต้องเลี้ยงภรรยาหรอกค่ะ แค่รักให้มาก ๆ ก็พอ”
“ผมเคยคิดว่าอยากจะมีครอบครัวเล็ก ๆ ที่อบอุ่น อยากให้ในบ้านมีแต่เสียงหัวเราะ อีกหน่อยเราก็จะมีลูก ผมก็ต้องสร้างอะไรไว้ให้เขาบ้าง เรามีสักสองคนดีไหม เป็นพี่น้องกันจะได้ไม่เหงา” ลีลามองนรุตม์ด้วยสายตาสะเทือนใจ รู้ว่านรุตม์กำลังวาดหวังในสิ่งที่ลีลารู้ว่าไม่มีวันเป็นความจริง “หรือว่าสามคนดี คุณว่าดีไหม” นรุตม์หันมาหาลีลาแล้ว เห็นลีลาสีหน้าไม่ค่อยดี “ลี...ผมแค่ถามความเห็น ถ้าคุณยังไม่พร้อม เราอยู่กันสองคนก็ได้นะ”
“คุณต่อยอดจากคุณศิริจนโรงแรมประสบความสำเร็จขนาดนี้ คุณไม่เสียดายจริง ๆ เหรอ...”
“ป้าเพ็ญเคยสอนผมว่า ลืมอะไรก็ลืมได้ แต่อย่าลืมตัว เสียอะไรก็เสียได้แต่อย่าเสียคน ผิดอะไรก็ผิดได้ แต่อย่าผิดศีลธรรม”
“ไม่คิดว่ามันคือค่าตอบแทนที่คุณทำงานด้วยความยากลำบากเหรอคะ”
“หนึ่งบาทที่หาได้ กับหนึ่งบาทที่โกงได้ ความภูมิใจมันต่างกัน ที่สำคัญผมอยากเป็นคน แต่ไม่อยากเป็นเดนคน หลังจากเราแต่งงานกัน ผมจะส่งต่อทุกอย่างให้กับวรรษ วางมือจาก Castle” ลีลาร้อนรนเพราะเรื่องที่ดินของพ่อจะยิ่งยากห่างออกไปอีก นรุตม์เห็นสีหน้าของลีลาที่ดูเครียด “ลี...ตั้งแต่เราไปที่บ้านคุณดล ผมดูคุณเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ”
ลีลามองอย่างลังเล “ลีมีเรื่องอยากให้คุณช่วย...แต่ลีไม่มั่นใจว่าคุณจะยอมช่วยไหม”
“คุณลองพูดมาก่อนสิว่าเรื่องอะไร”
“เรื่องครอบครัวของลี....”
เสียงธีรพัฒน์ดังมาจากด้านนอกดังขัดขึ้น “คุณรุตม์กำลังมีแขกอยู่ครับคุณลูกหยี”
“ฉันต้องคุยกับพี่รุตม์เดี๋ยวนี้!”
นรุตม์เดินออกไปที่ประตู ลีลาหัวเสียที่เสียโอกาสจะขอความช่วยเหลือจากนรุตม์

ที่หน้าห้องทำงาน ธีรพัฒน์ขยับเข้ามาขวางศิรินธารกับลำไพรเอาไว้ “ตอนนี้คุณรุตม์ไม่สะดวกจริงๆ นะครับ” ธีรพัฒน์เอ่ยห้ามเต็มที่
ลำไพรเข้าไปประชิดธีรพัฒน์ “ฉันว่าคุณอย่าขวางทางคุณลูกหยีเลยค่ะ เธอกำลังโกรธมาก คุณอาจจะเดือดร้อน”
“ผมเป็นเลขาต้องดูแลคุณรุตม์ตามหน้าที่ ส่วนคุณตำแหน่งอะไร แล้วที่ทำอยู่ตอนนี้มันเกี่ยวกับงานไหม”
“เอ่อ..” ลำไพรอ้ำอึ้งไป
“อย่าก้าวก่ายงานคนอื่นๆ กลับไปที่ของคุณซะ” ธีรพัฒน์ไล่ ลำไพรอึ้ง เพราะยังไงธีรพัฒน์ก็ใหญ่กว่า
ศิรินธารผลักลำไพรให้ถอยไป “ฉันจะพบพี่รุตม์!”
“เชิญรอที่ห้องรับรองครับ ผมจะเข้าไปเรียนให้คุณรุตม์ทราบ”
“ฉันจะเข้าไปเดี๋ยวนี้!” ศิรินธารไม่ยอมฟังใดๆ ทั้งสิ้น ธีรพัฒน์ขยับขวางไม่ยอมหลีกให้ ศิรินธารจะวี้ดใส่
นรุตม์เปิดประตูออกมา “คุณธี!” ทุกคนชะงักไป “ให้ลูกหยีเข้ามา แล้วก็ไปทำงานกันได้แล้ว”
ลำไพรเดินออกไป ธีรพัฒน์จำต้องปล่อยให้ศิรินธารเข้าไปในห้อง แล้วแยกไปอีกทาง ขณะที่ลำไพรยังยืน หลบมุมรออยู่แอบมองอย่างสะใจ

ศิรินธารเข้ามาในห้องนรุตม์ เห็นลีลาที่ยืนอยู่มองศิรินธารด้วยสายตานิ่งๆ
“สวัสดีค่ะ” ลีลาเอ่ยทักทาย
ศิรินธารจากที่เหวี่ยงวีนกลับยิ้มอย่างพอใจ อารมณ์ดีขึ้นมาซะงั้น “นี่แสดงว่าข่าวที่พี่จะแต่งงานกับมันเป็นความจริงใช่ไหมคะ”
“ลูกหยี.. คุณลีเป็นคนรักของพี่” นรุตม์ปรามน้องสาว

ศิรินธารกวนประสาท “โทษทีค่ะ ลูกหยีลืมไปว่าคุณลีลาเป็นผู้หญิงของพี่รุตม์ไปแล้ว” ลีลามองท่าทีของ ศิรินธารอย่างรู้สึกแปลกใจ ศิรินธารยิ้มเยาะแสดงออกว่าพอใจมาก เข้าไปกอดแขนนรุตม์ “พี่รุตม์เป็นพี่ชายที่น่ารักที่สุดเลยค่ะ” นรุตม์กับลีลามองศิรินธารด้วยอาการงง “ขอบคุณนะคะที่พี่รุตม์เสียสละตัวเองเพื่อลูกหยีขนาดนี้” นรุตม์มองสายตาอีกฝ่ายที่ดูสะใจก็รู้สึกว่าไม่ปกติแน่
“คุณลี..ผมขอคุยกับลูกหยีนะครับ”
“ค่ะ...” ลีลารับคำแล้วเดินออกไป ทันทีที่ประตูปิดแต่ไม่สนิท ศิรินธารก็หันถามนรุตม์อย่างไม่ยั้งตัวเองอีกต่อไป “พี่ใช้วิธีไหน ถึงจูงจมูกนังสำส่อนนั่นได้ขนาดนี้” นรุตม์มองน้องสาวนิ่ง ปล่อยให้ศิรินธารพูดให้หมด ศิรินธารอารมณ์ดีที่ได้ดังใจ “ลูกหยีแค่ขอให้พี่เอานังร่านนั่นไปให้พ้นกล้า ก็ไม่คิดว่าพี่จะทุ่มขนาดนี้”
“พี่รักลีลา..”
“อันนี้กรี๊ดสุด ที่มันเชื่อว่าพี่รักมันจริง...แต่ถ้าพี่แต่งกับมันจริงๆ...พี่จะกลืนมันลงเหรอคะผ่านมาตั้งกี่มือแล้ว ทั้งกล้า ทั้งคุณพ่อ” ศิรินธารเอ่ยหน้าตาแสดงความขยะแขยงมาก
นรุตม์ระอากับความคิดเองเออเองของศิรินธาร จะอธิบายแต่ศิรินธาร ไม่เปิดช่องให้ตนพูดจนจบ “ลูกหยี พี่อยากให้ลูกหยีเข้าใจ...”
“เข้าใจค่ะ ลูกหยีจะไม่อาละวาด ไม่สร้างปัญหาให้นังนั่นเปลี่ยนใจ แล้วถ้าแต่งกับมันแล้ว พี่คงไม่เอามันเข้าบ้านไปสร้างปัญหาใช่ไหมคะ” นรุตม์มองอย่างหน่ายๆ รู้ว่าพูดไปศิรินธารก็ไม่ฟัง “อย่าเอามันเข้านะคะพี่รุตม์...นะคะพี่...นะ...นะคะ”
นรุตม์ตัดบท ตัดปัญหา “พี่จะย้ายไปอยู่ข้างนอก เพื่อความสบายใจของทุกคน”
ศิรินธารยิ้ม ยกมือไหว้นรุตม์ “ขอบคุณพี่รุตม์มากนะคะ ถ้าพี่รุตม์ไม่ช่วยครั้งนี้ ลูกหยีคงต้องเลิกกับกล้าแน่ๆ” ศิรินธารซาบซึ้งจะร้องไห้
นรุตม์วางมือบนศีรษะของศิรินธาร แล้วดึงเข้ามากอด “พี่ไม่อยากเห็นลูกหยีร้องไห้อาละวาดขาดสติอีก พี่สัญญา...ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น”
ศิรินธารกอดนรุตม์น้ำตาร่วงเงียบ ๆ ด้วยความโล่งใจ สบายใจ นรุตม์ลูบหัวศิรินธาร อย่างปลอบโยน
ที่หน้าห้อง ลีลายืนแอบฟังอยู่ รู้สึกช็อกเข้าใจว่านรุตม์หลอกตัวเองจริงๆ

ลีลาเดินมาตามทาง สีหน้าเจ็บปวดที่โดนนรุตม์หลอก
ลำไพรก้าวเข้ามาขวางทางมองหน้าลีลาพลางยิ้มเยาะ “ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้นล่ะคะ หรือว่าโดนเฉดหัวซะแล้ว น่าเสียดายนะคะ ไพรอยากรับใช้คุณเหลือเกิน แต่คงไม่มีโอกาสแล้ว” สีหน้ากวนโทสะอีกฝ่ายมาก
ลีลายิ้มเชือดเฉือนให้ “ฉันไม่ชอบทำลายความหวังของใครด้วยสิ ถ้าเธออยากรับใช้ฉัน ฉันจะทำให้เธอสมใจ...” สายตาของลีลาทำให้ลำไพรหนาวเยือก ลีลาเดินจากไป ลำไพรมองตามด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น เพราะลีลาไม่ได้ปะทะแบบอารมณ์ฟาดฟัน แต่พร้อมฆ่าน่ากลัวกว่าทุกครั้งที่เคยปะทะกันมา

ลีลาขับรถอยู่บนทางด่วน หวนนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก็รู้สึกเจ็บปวด หญิงสาวกำพวงมาลัยแน่น ทั้งรักทั้งแค้นนรุตม์ที่อีกฝ่ายหลอกใช้ตนเพื่อครอบครัวของตัวเองเช่นกัน ลีลามองภาพคัทเอาท์ของศตวรรษที่ติดอยู่บนตึก แล้วความคิดร้ายๆ ก็เกิดขึ้นในใจ

ที่กองถ่ายทำมิวสิกวิดีโอ ศตวรรษกำลังจะเข้ากอดนางแบบมิวสิกวิดีโอ แต่สีหน้าศตวรรษไม่ได้มีอารมณ์ร่วมตามเลย
“เทค!” ผู้กำกับสั่งให้เริ่มแสดงใหม่ ศตวรรษ กับนางเอกผละจากกัน ผู้กำกับเข้ามาคุยกับศตวรรษด้วยท่าทีหัวเสียมาก “คุณกำลังเจอผู้หญิงในฝัน ช่วยมีฟิลลิ่งหน่อยได้ไหม ฟิลลิ่งของความความรัก สายตาที่มองผู้หญิงที่จะมา เป็นอีกครึ่งชีวิต ตามเนื้อเพลงที่คุณร้องน่ะ”
“ขอโทษครับ ผมขอลองอีกทีนะครับ”
ผู้กำกับเดินกลับไปนั่งที่หน้ามอนิเตอร์
ศตวรรษขยับเข้ามาเตรียมพร้อมในเซต นางแบบยิ้มส่งสายตา ศตวรรษมองเซ็งๆ ไม่มีอารมณ์ร่วมกับเพลง และนางแบบ เสียงผู้ช่วยดังขึ้น “เทค 11! 5 4 3 2”
ศตวรรษกำลังจะเข้ากอดนางแบบมิวสิกวิดีโออีกครั้ง พยายามทำสมาธิมาก กังวลจนกลายเป็นเครียด
ผู้กำกับเห็นสีหน้าศตวรรษในมอนิเตอร์ ก็หัวเสียมาก “เทค!!!” ผู้กำกับหันไปหาใบบอน “คุณใบบอน!”
“ขอเบรกกองยี่สิบนาทีนะ เดี๋ยวใบบอนจัดการให้นะคะ” ใบบอนตรงเข้าไปหาศตวรรษทันที
“ขอโทษครับพี่ ผมพยายามแล้วแต่ผมไม่รู้ว่ามันต้องทำยังไง”
“วรรษ...เพราะเพลงนี้ติดชาร์ต ค่ายถึงยอมให้ทำมิวสิกวิดีโอ ถ้าเราปล่อยมันต้องปัง! แต่ถ้ามันเป็นแบบนี้ เราแป้กแน่...”
ศตวรรษรู้สึกกดดันสุดๆ

ลีลาเดินเข้ามาเห็นศตวรรษเดินออกมาด้วยสีหน้าเครียด “มีปัญหากับคุณแม่อีกเหรอคะ”
ศตวรรษหันกลับมาเห็นลีลาที่ยิ้มให้ “เปล่าครับ”
“แต่คิ้วคุณมันฟ้องนะว่าคุณมีปัญหา”
“มันคงชัดมาก”
“มากค่ะ วันนี้รับหน้าที่เป็นพระเอกมิวสิกไม่ใช่เหรอคะ หน้ายับจะไม่หล่อนะ มาค่ะ ลีช่วย...ช่วยก้มลงมาหน่อยได้ไหมคะ”
ศตวรรษไม่เข้าใจว่าลีลาจะทำอะไรแต่ก็ยอมก้มลงมาใกล้ ๆ ลีลาใช้สองมือจับแล้วเอานิ้วโป้งนวดที่หัวคิ้วเบาๆ ศตวรรษมองลีลาแล้วรู้สึกประทับใจมากขึ้น ลีลาเห็นท่าทีของศตวรรษที่ดูเขินอาย พอลีลาแกล้งสบตาอีกฝ่ายก็หลบสายตาของตน ลีลายิ้มพอใจ “รู้สึกดีขึ้นไหมคะ”
“ครับ...”
ผู้กำกับกับผู้ช่วยเดินมาจากด้านหนึ่งกำลังจะกลับไปที่เซ็ท ผู้กำกับมองที่สีหน้าของศตวรรษ ผู้กำกับหยุดยืนมอง ผู้ช่วยมองตามผู้กำกับเห็นศตวรรษกับลีลา
ลีลายิ้มแล้วใช้ทั้งสองมือเลื่อนลงมาประคองหน้าของศตวรรษมองตรง ๆ สีหน้าของศตวรรษชะงักมองลีลาเหมือน โดนสะกด “แค่แสดงมิวสิควีดีโอ ลีเชื่อนะคะว่าคุณทำได้”
“คุณจะอยู่เป็นกำลังใจให้ผมได้ไหมครับ”
“ได้สิคะ พร้อมจะทำงานหรือยังคะ”
ศตวรรษยิ้มอย่างพร้อมเต็มที่ที่จะลุยงานต่อ

ผู้กำกับ ผู้ช่วย ใบบอน อยู่หลังมอนิเตอร์เห็น ศตวรรษอยู่กับนางแบบในเซ็ทเดิมที่ถ่ายค้างไว้
ผู้ช่วยขาน “5 4 3 2”
ภาพในจอมอนิเตอร์ ศตวรรษเล่นดีขึ้น มองนางแบบด้วยสายตาอ่อนโยนขึ้น ทีมงานมองอย่างลุ้นๆ ต่างมีสีหน้าดีขึ้นว่าน่าจะโอเค
ลีลา วัลภา ดลฤดี และใบบอน ยืนมองอย่างเอาใจช่วย

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 11 วันที่ 8 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ