อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 11/2 วันที่ 24 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 11/2 วันที่ 24 ธ.ค. 58

“อย่าเข้าใจผิดนะครับ ผมไม่ได้สงสัยว่าหนูนาเป็นคนร้ายอะไรหรอก” กชพยักหน้า “เพียงแต่ ดูเหมือนว่าเขาปิดบังอะไรไว้บางอย่าง ก็เลยอยากหาคำตอบให้เคลียร์ก่อน”
“คงจะมีอะไรไม่ธรรมดาจริงๆนั่นแหละ เพราะคุณสิงห์เป็นคนรอบคอบก็จริง แต่ไม่ใช่คนชอบจับผิดคน แล้วคุณจะให้ผมช่วยอะไร”
สีหนาท ตัดสินใจแล้วว่าต้องหายคาใจเรื่องหนูนาให้ได้เสียที

วันต่อมา แป้นอยู่หน้ากระจก แต่งตัวเตรียมเข้าอำเภอ เอามือสางผม “วันนี้ฉันจะเข้าเมืองนะ รวยแล้ว” เธอจูบเงิน แล้วยัดเข้ากระเป๋า เห็นหนูนาจัดที่นอนท่าทางเบื่อๆ “แล้วเมื่อวานเป็นไง?” หนูนาชะงัก “ฉันดูละครจบกลับมาเห็นแกหลับปุ๋ยไปแล้ว ทำเมนูเด็ดอะไรมัดใจคุณสิงห์”


หนูนาชะงัก ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่ได้ทำ?” หนูนาไม่ตอบ มัวแต่จัดที่นอน
แป้นบอก “นี่ มีอะไรไม่บอกกันเลยนะ เพื่อนอุตส่าห์ถาม อุตส่าห์เป็นห่วง”
“ก็..ไม่ได้มีอะไร”
“หน้าแบบนี้ หรือว่าทะเลาะกัน ?”
หนูนาชะงัก “เปล่า! ไม่ใช่”
“โห ยิ่งตอบแบบนี้ยิ่งใช่! ทะเลาะอะไรกัน อย่าบอกนะว่าแกทำคุณสิงห์เค้า…..ท้องเสีย!!”
“บ้า ไม่ใช่”
“งั้นก็ แก!!เกือบไปเผาครัวเรือนใหญ่”
“แป้น! ไปกันใหญ่แล้ว จะเผาได้ยังไง ไม่ได้ทำครัวซะด้วยซ้ำ” อ้าว แป้นเหวอ “..พอดีมีเรื่องนิดหน่อย” เธอทำสีหน้าเซ็งๆขอร้องแป้น “แป้น ฉันยังไม่อยากพูดตอนนี้ แป้นจะเข้าอำเภอใช่มั้ย ? งั้นฉันขอไปด้วยสิ”
แป้นชะงักไป แปลกใจนิดๆ เพราะทุกทีหนูนาไม่ยักจะอยากเข้าอำเภอ

สีหนาทถามขึ้นขณะจิบกาแฟอยู่ ขนิษฐาถือปิ่นโตหรือกล่องใส่อาหารจะเดินออกไป “นั่นน้องจะไปไหน?”
บุญตาที่เก็บถาดอาหารเช้าอยู่ พลอยมองไปด้วย
ขนิษฐาชะงักไป “น้องจะเอาน้ำเงี้ยวไปขอบคุณน้ารามน่ะค่ะ เมื่อวานแกช่วยน้องไว้หลายๆอย่าง”
“เมื่อวาน เอ๊ะน้องไปเตรียมงานการกุศลไม่ใช่เหรอ? แล้วน้ารามแกไปช่วยอะไรน้อง?”
ขนิษฐารู้ตัวว่าเผลอไปซะแล้ว รีบแก้ตัว “น้องหมายถึง ตอนช่วงบ่ายน่ะค่ะ น้ารามมาช่วยดูปรับสวนที่โรงแรมให้”
สีหนาทค่อยพยักหน้า ขนิษฐาโล่งอก สีหนาทกับบุญตา “นี่น้ารามอยู่ใช่มั้ย? บางทีวันหยุดแกก็เข้าเมืองไปธุระ”
“น่าจะอยู่ค่ะ พักหลังๆ ตั้งแต่หนูนาชอบไปหาแกที่บ้าน ก็เห็นแกอยู่ตลอด”
ทั้งสีหนาท และขนิษฐาต่างก็ชะงักกันไป บุญตาพอเห็นสีหน้าชะงักของเจ้านาย อุ่ย ...รีบเก็บถาดออกไป...

รามเก็บโต๊ะ แล้วเห็นโน้ตของหนูนาที่ตัวเองเอามาเสียบไว้บริเวณโต๊ะนั้น รามหยิบมาดู แล้วคิด แววตารามมุ่งมั่นขึ้น!

ขนิษฐาเดินมาพร้อมของที่จะให้ราม มองมาเห็นรามอยู่ไกลๆ กำลังจะเดินเข้าไป ทันใดก็ชะงักเท้า เสียงคุยมือถือของรามดังออกมา “ครับ ผมอยากได้เด็กส่งเอกสาร ขอให้มาด่วนที่สุดครับ” ขนิษฐาชะงักรออยู่ตามมารยาท ยังไม่เข้าไปใกล้ด้วยความเกรงใจ แต่ก็ได้ยินเสียงมาเป็นระยะ “ส่งที่ไหนเหรอครับ” นิ่งไป ก่อนบอก “ ศักดารีสอร์ท บ้านของพ่อเลี้ยงศักดา ส่งให้ผู้หญิงที่ชื่อรัศมี” ขนิษฐาที่ยืนรออยู่ชะงัก “ครับ มารับเอกสารได้เลยนะครับ ขอบคุณครับ” รามวางสาย
ขนิษฐาได้สติรีบถอยห่างออกไปจากตรงนั้นให้มากขึ้น รามหันมาเห็นขนิษฐาเข้าก็ชะงักไป ขนิษฐาแสดงปฏิกิริยากลบเกลื่อน “น้าราม น้องเอาน้ำเงี้ยวมาให้ค่ะ น้องอยากขอบคุณเรื่องเมื่อวาน”
“คุณน้องก็ขอบคุณไปแล้วนี่ครับ ไม่ต้องเกรงใจผมหรอกครับ คุณยังเคยบอกให้ผมไม่ต้องเกรงใจคุณมากเกินไป”
ขนิษฐาดีใจเบาๆ “น้ารามจำได้ด้วยเหรอคะ?”
รามชะงักไป “อะไรที่คุณสิงห์ คุณน้องบอก ผมจำได้เสมอแหละครับ”
ขนิษฐารู้สึกโดนเบรคเบาๆด้วยชื่อสิงห์ที่มาก่อนหน้า แต่ก็ยอมปล่อยผ่านไปก่อน หยั่งเชิง “วันนี้วันหยุด น้ารามยังมีงานต้องเคลียร์อีกเหรอคะ คือ น้องเห็นคุยโทรศัพท์ดูยุ่งๆ”
รามชะงัก ตัดสินใจโกหก “อ๋อ ครับ โทรไปสั่งพวกเครื่องไม้เครื่องมือมาเพิ่มน่ะครับ” ขนิษฐาอึ้งไปทันที “พอดีผมต้มน้ำทิ้งไว้ ขอตัวไปดูก่อนนะครับ” เขาเดินเข้าไปทันที
ขนิษฐาพอรามไปแล้ว สีหน้าคิด สงสัย มันยังไงกันแน่!!!

คนงานที่อยู่ไร่ไม่เข้าอำเภอ พักผ่อนกันอยู่บริเวณเรือนพัก ต่างชะโงกมองมาอย่างสนใจ สีหนาทเดินมาผ่านเหล่าคนงานในบริเวณนั้น ต่างไม่นึกว่าจะเห็นนาย รีบไหว้ทักทาย และพากันมองตามจนสีหนาทมาหยุดที่หน้าห้องพักของหนูนา เหล่าคนงาน อ่อออ ...งี้นี่เอง สีหนาทเห็นประตูห้องพักปิดลงกลอนเอาไว้
พลันนพเดินมาบอก “หนูนาบ่อยู่หรอกครับนาย ออกไปอำเภอกับนังแป้นมัน”
สีหนาทพยักหน้า “ขอบใจนะ ที่บอก” สีหนาทเก้อไปเบาๆ หันหลังเดินกลับ พวกคนงานก็มองตามอีก
นพหันไปคุยกับคนงานอื่น “ดีนะ ที่พวกนังพวงมันไม่อยู่ ไม่งั้นถ้ามันเห็นนายมาตามน้องหนูนาถึงหน้าห้องละมึงเอ๊ยยย อกแตก บ้านพักระเบิดแน่ๆ” นพพูดไปก็ส่ายหน้า แต่ยิ้มๆ ออกแนวสะใจ พวกคนงานพากันพยักพเยิด

แป้นพาหนูนามาที่ร้านก๋วยเตี๋ยวในตลาด “เจ้านี้ นัวมากๆ ต้องจ่ายสามตลอด”
“สามสิบ?”
“สามชาม ! กินน้อยกว่านั้นไม่ได้“
แป้นกับหนูนาหัวเราะกันอย่างอารมณ์ดี แล้วพวง กระจิบ และเพ๊อะก็เข้ามาในร้าน
“ดูสิพวกเรา ว่าใครมากินก๋วยเตี๋ยว ไม่น่าเชื่อว่าคุณหนูนาก็กินของข้างทางกะเค้าเป็น”
“รึว่าฝึกไว้ เผื่อวันที่...ตกกระป๋อง” กระจิบจับกระป๋องใส่ตะเกียบมาเขย่าๆแล้วทิ้งลงเฉียดร่างหนูนาไปนิดเดียว
หนูนาสะดุ้ง สามคนหัวเราะเยาะกันสะใจ!!!
“แหม หมดอายุการใช้งานไวจัง อย่างว่า ผ่านการใช้งานมาเยอะ ก็แบบนี้แหละนะ”
แป้นลุกพรึ่บ “ปากยังงี้มันต้องเลาะเอาลิ้นไปต้มก๋วยเตี๋ยว !!!”
พวงแอ่นอกไม่กลัว “ เอาซี่ เอาเล๊ยไม่ได้อยู่ในไร่แล้ว ฉันไม่กลัวแกหรอก”
“อยู่ไหนกูก็ไม่กลัวนกกระจอกปากเหม็นอย่างพวกมึง!!” แป้นกำตะเกียบในโถขึ้นมาไว้เป็นอาวุธ ทำท่าจะแทง จะปาใส่พวกพวง
หนูนารีบไปคว้ามือแป้นไว้ “แป้น !! อย่า!!!”
เด็กเสิร์ฟตกใจ เฮ้ย อย่ามีเรื่องกัน / กระจิบ เพ๊อะ กำลังจะมันส์กะแป้น แต่เพ๊อะหันไปเห็นบางอย่าง “ห๊ะ นายๆ” เพ๊อะสะกิดกระจิบ
“มาขู่กันเองทำไมวะนังเพ๊อะ” ว่าแล้วก็หันไป แล้วแทบทรุด เสียงสั่นระรัวๆ “นาย”
สีหนาทโผล่มาอย่างเข้ม สมาชิกไร่บัวขาวอึ้งกันไปหมด “พวกเธอทำอะไรกัน”
“ไม่มี๊ ไม่ได้ทำค่ะ”
แป้นจะฟ้อง “พวกนี้ พูดว่า”
“แป้น!!!” หนูนาเรียกก่อนจะหันไปพูดกับสีหนาท เฉียบขาด “ไม่มีเรื่องสำคัญอะไรหรอกค่ะ”
แป้นอึ้ง ขัดใจ! พวง กระจิบ เพ๊อะโล่งๆอก แต่สีหน้าก็ไม่ได้สำนึก
พวงแอบเหยียดหนูนา แล้วประจบสีหนาท “คุณสิงห์ มาธุระในเมืองด้วยเหรอคะ ?”
สีหนาทพยักหน้า แล้วตรงดิ่งเข้าไปหาหนูนาเลย “ไปด้วยกันหน่อยสิ”
พวงตาเหลือก!!! กระจิบ เพ๊อะก็เห็นจะๆกับตาว่าสิงห์มาหาใคร แป้นยักคิ้วเชิ่ดใส่นังสามตัว สะใจฟร่ะ
หนูนางุนงง “ไปไหนคะ?” เธอได้สติ นึกได้ยังงอนอยู่ “แล้วนี่คุณเจอฉันกับแป้นได้ยังไง?”
“ไม่เห็นจะยาก ก็โทรถามคนรถเอาสิ”
หนูนาอึ้ง แป้น ว๊าวว!! แป้น เยาะเย้ยใส่พวกพวง “ตามมาด้วยยยยย” พวง แทบจะบร้า!!!
“ไป.. ฉันมีเรื่องอยากให้เธอช่วยหน่อย”
หนูนาฮึด “ขอโทษนะคะ แต่นี่เป็นวันหยุด ฉันมีสิทธิ์ที่จะได้หยุดงานเหมือนคนอื่นๆ”
สีหนาทอึ้ง ที่เจอหนูนาสะบัดบ็อบ ไม่ยอมร่วมมือง่ายๆ
เพ๊อะกับพวง “แบบนี้คือเล่นตัวชิป่ะ?”
พวงหมั่นไส้ อ้อนนาย “อย่าไปง้อคนแล้งน้ำใจเลยค่ะ นายมีอะไรให้ช่วย พวงเต็ม..”
“ขอบใจ” สีหนาทหันหาหนูนา “แต่ฉันต้องไปกับหนูนาคนเดียวเท่านั้น”
หนูนาฟังแล้วหน้าเข้มขึ้น!ในความตื๊อดื้อแพ่งของสีหนาท ขณะที่พวงโดนปฏิเสธ จุกอก
“เสียใจด้วยค่ะ ที่ฉันไม่ว่าง ต้องไปทำธุระส่วนตัว” หนูนาจะหนีดื้อๆฉุดแป้นเลย “ไปกันเถอะแป้น”
“เฮ้ย แล้วก๋วย ก๋วยเตี๋ยว..”
สีหนาทเห็นหนูนาจะไป เอาไงดี ก็ไปยืนกันไว้! “ธุระอะไร! เธอไปธุระกับฉันก่อน เดี๋ยวฉันพาเธอไปทำธุระที่ว่านั่นเอง”
หนูนาไม่อยากจะเชื่อที่สีหนาทตื๊อขนาดนี้ คิด จะบอกไม่บอกดี
แป้นส่ายหน้า ขมุบขมิบปากห้ามหนูนา ไม่มีเสียง “อย่าบอกกกกกนะ”
“..ฉัน.. ฉันจะไปซื้อลูกไก่ให้น้าราม!” หนูนากะว่าสีหนาทต้องจี๊ดดด และไม่พอใจ
กระจิบกระซิบพวง “แบบนี้เหมือนตบหน้ากันชัดๆ นายโกรธมันแน่!”
สีหนาทนิ่งอึดอยู่ ก่อนจะบอก “เรื่องแค่นี้เอง ไปกับฉัน แล้วเธออยากจะซื้อ หมู หมา กาไก่ หรือแม้แต่ช้างม้าวัวควายอะไร ก็ได้ทั้งนั้นแหละ
พวง กระจิบ เพ๊อะ เหวอไปอย่างแรง!!!
“ฉัน... นี่คุณไม่เข้าใจรึไง ว่าฉันไม่..”
แป้นรีบผลักดัน “หนูน๊า นายเค้าคงจำเป็นจริงๆ ไม่งั้นเค้าคงไม่ขอร้องแกถึงขนาดนี้หรอก แกก็อย่าเล่นตัวนักเลยน่ะ” หนูนาไม่อยากจะไป แต่แป้นผลักให้ไป “ไป! ทะเลาะอะไรกันก็ไปเคลียร์กันซะ” แล้วแป้นก็บอกกับสีหนาท “ฝากหนูนาด้วยนะคะนาย”
หนูนายังงงๆ สีหนาทคว้าแขนล็อคไว้ แล้วพาตัวไปเลย แป้นโบกมือลา แล้วหันมามองพวง กระจิบ เพ๊อะที่ยืนอิจฉาและหมั่นไส้แทบจะไฟลุกท่วมลูกกะตาไปตามๆกัน
แป้นลงนั่ง “ป้า เอาเส้นใหญ่ มั่กมั่ก สามชาม!” แป้นมองพลางยักคิ้วให้พวกพวง พวงแค้นมาก จะกระแทกส้นไป เพ๊อะดึงไว้ พยักเพยิดว่าหิว!
“กินไม่ลงโว้ย!!!!” พวงออกไป กระจิบและเพ๊อะต้องตามไป แป้นกอดอกชนะใสๆ คริๆ

สีหนาทจูงแขนหนูนาพากึ่งเดินกึ่งลากตัวมา
“ปล่อยเถอะค่ะ ! ฉันเดินเองได้”
สีหนาทหันมา “ไม่เป็นไร ฉันก็จูงได้ ไม่มีปัญหา”
หนูนาเหวอไป “คุณไม่มี แต่ฉันมี!! ถ้าไม่ปล่อย ฉันก็จะไม่ไปไหนกับคุณทั้งนั้นแหละ!”
สีหนาทชะงักไป มองไปเห็นรถอยู่ข้างหน้าใกล้ๆ ยอมปล่อย หนูนาสะบัดแขน มองสีหนาทไม่ค่อยสบอารมณ์ ต้องให้ขู่สีหนาทถึงจะยอมปล่อย แต่ก็ไปเปิดประตูรถรอให้หนูนาขึ้นทันที แถมส่งซิกเร่งให้ชึ้นซะด้วย หนูนาเสียอารมณ์มากๆ จำใจ ก้าวขึ้นรถอย่างกระแทกๆ สีหนาทปิดประตู...โล่งอกนิดๆ ที่เอาตัวหนูนามาด้วยจนได้! เฮ้อ! เหนื่อยใช่เล่นเลยนะเนี่ย

หนูนานั่งหน้าตูมมาในรถกับสีหนาท แล้วเริ่มรู้สึกผิดสังเกต “นี่มันไม่ใช่ทางไปออฟฟิศนี่คะ”
“แล้วใครบอกว่าฉันจะไปออฟฟิศล่ะ”
“อ้าว แล้วถ้างั้นจะไปไหนคะ” สีหนาทยังนิ่ง “นี่เราจะไปทำงานจริงๆรึเปล่า?”
“ทีพวกเธอยังได้หยุดงานเลย ฉันจะไม่มีวันหยุดบ้างรึยังไง?”
“เอ๊ะ แต่เมื่อกี๊คุณบอกฉันว่า..”
“ฉันบอกว่ามีเรื่องจะให้เธอช่วย ไม่ได้บอกว่าเราจะไปทำงานกันซะหน่อย”
หนูนาเหวอไปเลย “เจ้าเล่ห์! ถ้างั้นพาฉันกลับไปส่งที่ตลาดด้วย” สีหนาทยังขับต่อเฉย “ไม่อย่างงั้นก็ปล่อยฉันลงที่นี่”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 11/2 วันที่ 24 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ