อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 12/3 วันที่ 9 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 12/3 วันที่ 9 ธ.ค. 58

“คุณพ่อกับคุณป้าจะพักที่นี่นานเท่าไหร่ก็ได้ค่ะ เรื่องความปลอดภัย ภากำชับกับทางซิเคียวริตี้ แล้วว่านอกจากภา ลี ดีดี้ ห้ามใครเข้ามาที่นี่เด็ดขาด”
“ขอบใจมากนะ” ชลัมน์เอ่ย
“ในบ้านมีครื่องใช้ครบทุกอย่างแล้ว ในตู้เย็นจะมีอาหารสด ผลไม้ ลีกับภาจะซื้อของเข้ามาให้ทุกอาทิตย์ค่ะ ภากับดีดี้ต้องกลับไปดูลี ถ้าคุณพ่อกับคุณอาต้องการอะไร โทรบอกภาได้เลยนะคะ”
“จ้ะ...ขับรถกันดีๆ นะ” มัสยายิ้มตอบ วัลภากับดลฤดีไหว้ลาแล้วเดินออกไป เสียงโทรศัพท์มือถือของ มัสยาดังขึ้น มัสยามองเป็นลีลาโทรมาจึงกดรับสาย “ว่าไงลูก...ป้ากับคุณพ่อปลอดภัย ทุกอย่างเรียบร้อยดี”

ชลัมน์ยื่นมือขอมือถือจากมัสยา มัสยาส่งให้ “ไม่ต้องห่วงพ่อนะลี แล้วนรุตม์ยังตามลูกอยู่หรือเปล่า...ดี....ลีต้องระวังตัวมากกว่านี้ นรุตม์คงพยายาม จะสืบให้ได้ว่าลีเป็นใคร เราคงช้าไม่ได้แล้ว” ชลัมน์เสแสร้งจะอาเจียน “อุ๊บ... ผลข้างเคียงยาน่ะ ไม่ต้องมา!...พ่อทนได้ พ่อจะอดทนรอเห็นวัน ที่ลีจะสอนบทเรียนให้พวกมัน พ่อรักลูกนะลี” ชลัมน์วางสาย มองออกไปด้านนอกด้วยสีหน้ามีความสุขมาก



ที่บ้านของศิริ ศิริที่กำลังเดินคุยมือถือรับฟังการรายงาน “ฉันติดต่อวิทยาไม่ได้ ธีรพัฒน์ให้คนของเราที่โน่นเช็คว่าเรื่องโดนปล้นมันจริงไหม แล้วณรัลปลอดภัยหรือเปล่า”
“คุณกัลคะ คุณกัล” เสียงป้าเพ็ญกำลังเอ่ยห้าม ศิริรีบเดินไปตามเสียงที่ดังจากภายในห้องนั่งเล่นทันที
ภายในห้อง กัลยากำลังนั่งอยู่ที่โซฟาในสภาพหน้าซีดคล้ายจะเป็นลม
“คุณกัล” ศิริหันมองป้าเพ็ญ
“ข่าวคุณณรัล” ป้าเพ็ญเอ่ยตอบ
กัลยาแทรก “นี่ใช่ไหมที่คุณอยากได้ คุณส่งลูกไปตาย!”
“ผมสั่งให้คนที่โน่นตามหาตัวณรัล”
“ฉันไม่น่ายอมให้คุณส่งลูกไปเลย คุณมันใจร้าย ทำให้ลูกต้องตาย ณรัลลูกแม่” กัลยาคร่ำครวญ
“ตั้งสติหน่อยได้ไหม เรายังไม่รู้ว่าณรัลเป็นยังไง อย่าเพิ่งตื่นตูม” ศิริเอ่ยปราม
“ถ้าเป็นนรุตม์คุณจะใจเย็นขนาดนี้ไหม!” กัลยาย้อน
“ณรัลก็เป็นลูกของผมเหมือนกัน”
“ถ้าณรัลเป็นอะไรไป ฉันจะไม่ยกโทษให้คุณเลย” กัลยาจะเป็นลม ป้าเพ็ญต้องเข้าประกบ ช่วยดูแล
ศิริเครียดพยายามติดต่อกับวิทยาแต่ติดต่อไม่ได้เลย สภาพภายในบ้านมึนตึงมาก

ที่บ้านของลีลา ตีหนึ่งกว่าๆ ดลฤดีร้อนใจว่าทำไมลีลายังไม่กลับมาอีกลีลาขับรถเข้ามาจอด วัลภากับ ดลฤดีรีบเข้ามาหาอีกฝ่ายที่รถ
“ตอนเจ๊เห็นคลิปกับภาพที่ลีส่งมา เจ๊ใจหายเลย...” วัลภาเอ่ยขึ้นกับลีลา
“เขาไม่กล้าอุ้มลีฆ่านั่งยางหรอกค่ะเจ๊”
“คุณรุตม์ไล่ล่าแกแบบนี้ เรื่องพ่อแกเป็นใครอีกไม่นานเขาก็ต้องรู้” ดลฤดีกังวล
“อย่างน้อยให้ลีแต่งงานกับคุณวรรษ เป็นเดชาเลิศรัตน์เต็มตัว”
“แต่อำนาจทั้งหมดอยู่กับนรุตม์ ลีจะเอาที่ดินผืนนั้นมายังไง” วัลภายังเป็นห่วง ลีลาสีหน้าเครียดๆ ยังไม่รู้ เหมือนกัน “ตอนนี้พ่อกับป้ามัสก็อยู่ในที่ปลอดภัย ลีค่อย ๆ คิดว่าจะทำยังไงต่อ เจ๊ว่าวันนี้ลีไปพักก่อนเถอะ”
ลีลาพยักหน้าแล้ว แล้วเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับหยิบกระเป๋าตัวเองออกมา ลีลาเห็นกระเป๋าของอารีย์ จึงหยิบออกมาด้วย
“กระเป๋าใคร” ดลฤดีสงสัย
“ของคุณอารีย์” ลีลาเอ่ยตอบแล้วนึกถึงตอนที่ตนช่วยอารีย์ไว้ อีกฝ่ายทำท่าคล้ายจะบอกอะไรที่สำคัญ

ลีลาเปิดกระเป๋าหยิบมือถือของอารีย์ในสภาพหลุดเป็นชิ้น ๆ มาวางแล้วจัดการประกอบเปิดเครื่องขึ้นมาใหม่
ดลฤดีไม่ค่อยมั่นใจ “เป็นชิ้นๆ แบบนี้จะคืนร่างได้เหรอแก”
ลีลาพยายามประกอบ
วัลภาอยากรู้ “ลีคิดมีอะไรในโทรศัพท์เหรอ?”
“มันต้องมีคำตอบที่คุณอารีย์ถูกทำร้ายแน่ๆ” ลีลาประกอบแล้วกดเปิดจนสำเร็จ ลีลามองแล้วคิดๆ “ถ้าเราห่วงมือถือมากๆ จะมีสักกี่สาเหตุ”
“ห่วงมาก มักจะเป็นคลิปโป๊ ภาพหลุดไรงี้ป่ะ” ดลฤดีเอ่ยเดา ลีลาจะเปิดโทรศัพท์ “เดี๋ยวๆ ไปซี้ซั้วเปิดเกิดเป็นภาพลับส่วนตัวของเขาล่ะ” ดลฤดีรีบห้าม
“ยังไงก็ต้องลอง มันคาใจ” ลีลาเปิดเข้าไปที่แกลเลอรีภาพ ไล่ดูภาพไปเรื่อยๆ “มีคลิปถ่ายล่าสุดตอนทุ่มกว่า ก่อนเกิดเรื่อง..” ลีลากดให้คลิปวิดีโอเล่น เป็นภาพของลำไพรกับแบงค์ที่อารีย์แอบถ่ายไว้ ทั้งลีลา วัลภา และดลฤดีต่างอึ้งกับภาพที่เห็น
“คุณลีครับ” ทั้งสามสาวตกใจ หันไปมองเห็นศตวรรษก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเป็นห่วง “ดีใจที่เจอคุณที่นี่ ตั้งแต่เราคุยกัน คุณก็หายเงียบไป ผมเป็นห่วง” ศตวรรษเอ่ยขึ้น
ลีลามองศตวรรษอย่าง ใช้ความคิด แล้วตัดสินใจเอ่ยขึ้น“คุณวรรษคะ เรื่องการแต่งงานของเรา ลีไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้”
“ทำไมล่ะครับ”
“คุณรุตม์ขอให้ลีไปจากคุณ”
ศตวรรษอึ้งไป วัลภากับดลฤดีอึ้งไม่แพ้กันต่างมองลีลา รู้เลยว่าลีลากำลังคิดจะปั่นหัวศตวรรษ

ที่บ้านของศิริ นรุตม์วางรูปทั้งหมดตรงหน้าศิริ “ผมตั้งใจจะตามลีลาไป แต่เขารู้ตัว”
“บ้านถูกรื้อ แสดงว่าลีลาคงรู้ว่าโดนตามสืบมาสักพักแล้ว”
“มีผู้ชายกับผู้หญิงที่อยู่ที่นั่น ผมเชื่อว่าเป็นญาติของลีลาครับ” นรุตม์เอ่ยขึ้น
ศิริมองรูปอย่างพินิจ แล้วเห็นว่าเป็นชลัมน์ แม้จะไม่ชัดนัก “ชลัมน์” ศิริตะลึง
“อาชลัมน์?..เพื่อนคุณพ่อที่เคยมีคดีฉ้อโกงกับโรงแรมของเรา” ศิรินิ่งอึ้งไป “แต่เขาเสียชีวิตไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ”

ที่บ้านของลีลา ศตวรรษงุนงงกับสิ่งที่ลีลาเล่า
“ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่รุตม์จะทำแบบนั้น”
“การจะยอมรับลีคงเป็นเรื่องยาก ทั้งเรื่องเข้าใจผิดระหว่างลีกับน้องสาวคุณ แล้วยังเรื่องคุณอีก”
“เรื่องผม?”
“คุณทิ้งการเป็นศิลปินเพราะลี ถ้าเขาเห็นว่าคุณยังไม่เป็นผู้ใหญ่มากพอ ลีก็จะกลายเป็นคนทำลายอนาคตคุณ แต่งงานกันไปชีวิตคู่ของเราก็คงไม่มีวันมีความสุข”
“ผมต้องทำยังไง ถึงจะทำให้เราแต่งงานกันได้”
ลีลามองมือถือของอารีย์ พลางยิ้มอย่างมีแผน

ในห้องนอนของนรุตม์ ชายหนุ่มนั่งมองหนังสือภาษาฝรั่งเศสที่ลีลาเคยเขียนบอกรักไว้ นรุตม์มีสีหน้าเจ็บปวดยามคิดถึงภาพคงามทรงจำที่เคยมีร่วมกับลีลา ศตวรรษเปิดประตูเข้ามา นรุตม์รีบปิดหนังสือมองศตวรรษที่สีหน้าเคร่งเครียด
“ผมรู้ว่าผมทำตัวไม่ดี แต่นั่นเป็นเพราะผมทำตัวผมเอง คุณลีไม่เกี่ยว อย่าให้คุณลีเป็นแพะจากความไม่เอาไหนของผม”
“ลีลาบอกกับวรรษแบบนั้นเหรอ”
“ผมอยากให้ครอบครัวผมยอมรับในตัวผู้หญิงที่ผมรัก”
“วรรษมั่นใจแล้วเหรอว่ารักไม่ใช่หลง”
“พี่กำลังดูถูกความรู้สึกของผมนะ”
“พี่เป็นห่วงวรรษ แล้วเรื่องระหว่างวรรษกับลีลามันเกิดขึ้นเร็วมาก พี่อยากให้วรรษรู้จักตัวตนลีลาจริงๆ ว่าเขาดีพอที่วรรษจะทุ่มทั้งชีวิตให้เขา”
“ลีรักผมและพร้อมจะดูแลพวกเราทุกคน”
“ทำไมวรรษถึงมั่นใจนัก”
“ถ้าผมพิสูจน์ให้พี่เห็นว่าลีจริงใจกับเรา พี่จะเลิกอคติกับคุณลีใช่ไหมครับ”
นรุตม์มองศตวรรษอย่างตัดสินใจ “แล้ววรรษจะพิสูจน์ยังไง”
ศตวรรษมองอย่างมั่นใจ

เช้าวันใหม่ ดลฤดีขับรถวนหาที่จอดรถในโรงแรม Castle โดยมีวัลภานั่งที่นั่งข้างคนขับ
“นี่วนจนชั้นสุดท้ายแล้วนะเจ๊” ดลฤดีเอ่ยอย่างหงุดหงิด
“ลองเข้าไปข้างในน่าจะมี”วัลภาเอ่ยขึ้น ดลฤดีต้องวนรถเข้าไปในมุมด้านในสุด “ข้างในโน่นมีช่องนะดีดี้” ดลฤดีขับไปตามที่วัลภาชี้ แล้ววัลภาก็เห็นรถ ของหาญกล้าจอดอยู่ วัลภาเห็นผู้หญิงกำลังเข้านัวเนียกับหาญกล้าในรถ “ดีดี้ รถหาญกล้าใช่ไหม?” วัลภาเอ่ยถามให้แน่ใจ
“ถ้ามีผัวเลวๆ มั่วไม่เลือกแบบนี้ ดีดี้ยอมเหี่ยวตายบนคานดีกว่า” ดลฤดีหันไปมองตามสายตาของวัลภาก็เบ้ปากด้วยอาการรังเกียจหาญกล้าที่มั่วไม่เลือก จากนั้นดลฤดีก็วนรถขับเข้าไปจอด

ภายในรถของหาญกล้า หาญกล้าดันลำไพรที่พยายามนัวเนียกับตัวเองให้ออกห่าง
“จะบ้าหรือไงนี่มันที่ทำงานนะ”
“นี่มันที่จอดรถไม่มีใครเห็นหรอกค่ะ ไพรอยากให้คุณมีความสุข”
หาญกล้าผลักอีกฝ่ายออก “ถ้าธุระสำคัญที่เธอนัดฉันมาคือเรื่องไร้สาระ ก็ลงจากรถไป”
“คุณกล้า ไพรขอน้ำใจจากคุณบ้างได้ไหมคะ”
หาญกล้าเอ่ยรำคาญนิดๆ “ถ้าลูกหยีรู้ว่าเรื่องเธอกับฉัน ฉันต้องเดือดร้อน รู้ทั้งรู้ฉันก็ยังให้เธอมาอยู่ใกล้ฉัน นี่ฉันยังไม่มีน้ำใจอีกเหรอ อย่าเรียกร้องให้มันมากนักลำไพร ที่จริงเธอไม่มีสิทธิ์เลยด้วยซ้ำ ลงไปได้แล้ว”
ลำไพรแค้นใจแต่ยังต้องตีหน้าเศร้า หยิบกระเป๋ากับเอกสารเตรียมลงจากรถ

ดลฤดีจอดรถสนิทแล้วดับเครื่อง วัลภาขยับจะลงจากรถ แต่ดลฤดีดึงแขนไว้ “อย่าเพิ่ง...” วัลภาหันมองดลฤดีว่าดึงไว้ทำไม “ลีมันคงอยากรู้ว่าคู่ขารายใหม่น่ะใคร...”
วัลภามองไปทางรถหาญกล้า แล้วเห็นลำไพร ลงมาจากรถ ดลฤดีกับวัลภาตะลึงไปอย่างคิดไม่ถึง
ลำไพรจะเดินเข้าไปในโรงอาหารของพนักงาน เห็นว่าเหมียวกับจิ๊บเดินนำหน้า มีชาติเดินเข้ามาด้วยอาการรีบร้อน
“เหมียว...จิ๊บ ทำไมมีตำรวจขึ้นไปที่ชั้นบริหาร ข้างบนมีเรื่องอะไรเธอสองคนรู้หรือเปล่า” ชาติเอ่ยถาม
“ตำรวจมาเหรอ มากันเยอะไหม มาจับใคร” เหมียวทำท่าตกใจโอเวอร์มาก
“ถ้ารู้จะถามพวกเธอไหม แต่พวกแม่บ้านบอกว่าไปที่ห้องคุณหาญกล้า”
ลำไพรชะงักไปเสียงมือถือลำไพรดังขึ้น หญิงสาวหยิบขึ้นมาเห็นเป็นหาญกล้าโทรมา ลำไพรมองแล้ว ตัดสินใจกดรับ

“เธออยู่ไหน” หาญกล้าคุยมือถือสีหน้าซีเรียส
“มีอะไรด่วนหรือเปล่าคะ”
“ฉันหาเอกสารไม่เจอ อยากได้ด่วน”
“เอกสารเกี่ยวกับอะไรคะ ถ้าคุณรีบมาก ไพรจะได้บอกตำแหน่งว่ามันอยู่ตรงไหนก่อนดีไหมคะ”
หาญกล้าหงุดหงิด “เธอขึ้นมาก่อนได้ไหม”
“มีอะไรหรือเปล่าคะคุณกล้า”
“อย่าถามมากนะ ฉันสั่งให้ขึ้นมาก็มาเดี๋ยวนี้!”
“ค่ะ”
หาญกล้ากดวางสายแล้วหันมาข้างซ้ายของตัวเอง นรุตม์ยืนอยู่กับตำรวจสองนาย สีหน้าหาญกล้าเครียดมาก ลำไพรมองมือถืออย่างชั่งใจแล้วตัดสินใจรีบเดินออกไปทางประตูด้านหลังโรงแรม

ขณะที่ลำไพรเดินรีบๆ จะออกไปด้านหลัง สวนกับพนักงานคนอื่นๆ ที่ทยอยกันเข้ามา ลำไพรรีบเดินจะออกไป ลำไพรเห็นซิเคียวริตี้คุยวิทยุสื่อสาร ซึ่งอีกฝ่ายรีบเดินตรงเข้ามาขวางลำไพรไว้ “คุณลำไพรครับ”
ลำไพรเหวี่ยงกระเป๋าในมือฟาดใส่ซิเคียวริตี้แบบไม่ให้ตั้งตัว พนักงานหันมองด้วยความตกใจ ซิเคียวริตี้ตั้งรับไม่ทัน ถอยๆ จนหงายหลังล้มลงไป ลำไพรรีบออกวิ่งไปทันที

ธีรพัฒน์ฟังซิเคียวริตี้รายงานจากมือถือ ก็หันมาหานรุตม์ด้วยสีหน้าไม่ดีนัก
“ลำไพรหนีไปแล้วครับ”
“ผมว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ลำไพรไม่น่าจะทำร้ายมิสเตอร์เฉิน” หาญกล้าไม่อยากเชื่อ
ธีรพัฒน์ยืนยัน “คุณลำไพรวางแผนขโมยข้อมูลอีเมล์จากผม ผมเช็คแล้วเขาทำเอกสารเซ็นสัญญาร่วมทุนใหม่เปลี่ยนจากคุณนรุตม์เป็นณรัล”
“ชัดเจนแล้วนะว่าเขาทำงานให้ใคร” นรุตม์ย้ำ
“ถ้าไม่มีหลักฐาน” หาญกล้าย้อน
นรุตม์แทรก “เรามีหลักฐานว่าลำไพรมีเจตนาที่จะทำให้มิสเตอร์เฉินได้รับอันตราย และผมสงสัยว่าเขาคือคนทำร้าย คุณอารีย์ ถ้าคุณคิดว่าคนของคุณไม่ผิดก็พาตัวเขามาให้ตำรวจสอบสวน ที่จริงเรื่องนี้คุณก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ เพราะลำไพรถือว่าเป็นคนในปกครองของคุณ” หาญกล้าสีหน้าเครียด นรุตม์เอ่ยกับธีรพัฒน์ “หาตัวลำไพรมาให้ได้ เรื่องนี้ผมจะไม่ยอมปล่อย”
หาญกล้ามองนรุตม์ที่สีหน้าจริงจังมากก็หวั่นใจ

ณรัลในชุดสูทเตรียมตัวมาพร้อมตั้งใจจะไปในงานเซ็นสัญญานั่งอยู่ด้านหลังคุยมือถืออยู่ในรถลีมูซีนของสนามบิน
“ตำรวจ?" สีหน้าของณรัลโกรธเมื่อได้ยินเรื่องราวแต่น้ำเสียงนิ่งไม่โวยวายเหมือนที่ผ่านมา
ลำไพรสะพายกระเป๋าเสื้อผ้า ออกมาจากที่พักของตนด้วยความรีบร้อน พลางคุยมือถือไปด้วย “ตอนนี้ฉันกลับไปที่นั่นไม่ได้แล้ว ฉันไม่น่ายอมทำงานบ้า ๆ นั่นให้คุณเลย”
“เธอพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ” ณรัลทำไขสือ
“เรื่องที่คุณจ้างวานฉัน”
“ลำไพร ความโลภไม่เคยให้คุณกับใคร”
“คุณณรัล คิดจะลอยแพฉันมันไม่ง่ายหรอกนะ”
“ลำไพร กลับตัวซะเถอะ ฉันช่วยคนทำผิดไม่ได้จริงๆ” ลำไพรอึ้งไป “มอบตัวซะแล้วฉันจะช่วยคุยกับนรุตม์ เผื่อหนักจะได้เป็นเบา”
“คุณณรัล!!!” ลำไพรโกรธแค้นที่อีกฝ่ายคิดหักหลัง

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 12/3 วันที่ 9 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ